PL191463B1

PL191463B1 - Woreczek do kostek lodu i sposób wytwarzania woreczka do kostek lodu

Info

Publication number: PL191463B1
Application number: PL341303A
Authority: PL
Inventors: Erling Vangedal-Nielsen
Original assignee: Unigreen Internat As
Priority date: 1997-12-11
Filing date: 1998-12-09
Publication date: 2006-05-31
Also published as: DE927859T1; EA200000635A1; ATE241789T1; SK8382000A3; EP0927859A2; EP0927859A3; AU750053B2; DK144397A; HUP0101179A3; ES2135367T3; CA2313640C; IL136526A0; NZ504808A; SK286067B6; NO312261B1; EA002409B1; CA2313640A1; BR9813551A; HK1021222A1; CZ20001951A3

Abstract

1. Woreczek do kostek lodu, zawieraj acy dwie arku- szowe warstwy folii, maj ace zasadniczo identyczn a form e geometryczn a i wyznaczaj ace obrys zewn etrzny, spoin e obwodow a, biegn ac a wzd luz wi ekszej cz esci obwodu zewn etrznego tych warstw folii, za wyj atkiem obszaru obwodu stanowi acego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa laczy warstwy folii razem, g lównie po- przez nak ladk e, i wyznacza komor e wewn etrzn a we wn e- trzu woreczka, przy czym komora wewn etrzna jest podzie- lona na szereg przedzia lów wyznaczonych we wzajemnej zale zno sci przez oddzielne spoiny tych warstw folii, kana l wlotowy wyznaczony przez spoiny tych warstw folii i bie- gn acy od otworu wlotowego do komory wewn etrznej wo- reczka z umo zliwieniem tym samym dost epu z otoczenia do komory wewn etrznej woreczka przez kana l wlotowy, znamienny tym, ze ……………….. 31. Woreczek do kostek lodu zawieraj acy dwie arku- szowe warstwy folii, maj ace zasadniczo identyczn a form e geometryczn a i wyznaczaj ace obrys zewn etrzny, spoin e obwodow a, biegn ac a wzd luz wi ekszej cz esci obwodu zewn etrznego tych warstw folii, za wyj atkiem obszaru obwodu stanowi acego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa laczy warstwy folii razem……………… PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest woreczek do kostek lodu, zawierający dwie arkuszowe warstwy folii, mające zasadniczo identyczną formę geometryczną i wyznaczające obrys zewnętrzny, spoinę obwodową, biegnącą wzdłuż większej części obwodu zewnętrznego tych warstw folii, za wyjątkiem obszaru obwodu stanowiącego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa łączy warstwy folii razem, głównie poprzez nakładkę, i wyznacza komorę wewnętrzną we wnętrzu woreczka, przy czym komora wewnętrzna jest podzielona na szereg przedziałów wyznaczonych we wzajemnej zależności przez oddzielne spoiny tych warstw folii, kanał wlotowy wyznaczony przez spoiny tych warstw folii i biegną cy od otworu wlotowego do komory wewnę trznej woreczka z umoż liwieniem tym samym dostępu z otoczenia do komory wewnętrznej woreczka przez kanał wlotowy.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania woreczka do kostek lodu albo odpowiadających woreczków, ze zgrzewanej folii z tworzywa sztucznego, obejmujący dodanie dwóch albo większej liczby folii z tworzywa sztucznego jako warstw folii z tworzywa sztucznego leżących nad sobą, z magazynu folii z tworzywa sztucznego; połączenie folii z tworzywa sztucznego z co najmniej jedną taśmą z materiału odpornego na wysoką temperaturę, takiego jak teflon, korzystnie taśmą wytwarzaną z tkanych albo nietkanych włókien teflonowych albo przędzy teflonowej tak, że powstaje struktura wielowarstwowa z taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę i tych folii z tworzywa sztucznego; przeniesienie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania, w którym struktura wielowarstwowa podlega operacji tł oczenia albo zgrzewania, przy czym t ę strukturę wielowarstwową poddaje się operacjom tłoczenia albo zgrzewania za pomocą narzędzi do tłoczenia albo zgrzewania, dostarczających nacisk i ciepło do zwróconej na zewnątrz taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w konkretnych obszarach odpowiadających planowanym tłoczonym albo zgrzewanym obszarom gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka, przy czym taśma z materiału odpornego na wysoką temperaturę służy jako taśma dociskowa i przekazująca wysoką temperaturę, a nacisk i dopływ ciepła wywołują co najmniej częściowe topienie zwróconych ku sobie powierzchni folii z tworzywa sztucznego w tych konkretnych obszarach i w tych samych obszarach powodują dociskanie i połączenie taśmy z folią z tworzywa sztucznego; przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania, przy czym taśma z materiału odpornego na wysoką temperaturę pozostaje w stanie połączonym z folią z tworzywa sztucznego w celu podtrzymania zmiękczonych i co najmniej częściowo stopionych folii z tworzywa sztucznego, dla zapobieżenia rozciąganiu folii z tworzywa sztucznego w trakcie przenoszenia; oderwanie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę ze stanu połączenia z foliami z tworzywa sztucznego po ochłodzeniu folii z tworzywa sztucznego to takiej odpowiednio niskiej temperatury, ż e folie z tworzywa sztucznego nie są narażone na odkształcenia podczas przenoszenia folii z tworzywa sztucznego; wycinanie ochłodzonego i gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka z ochłodzonej folii z tworzywa sztucznego.

Znane są liczne woreczki do kostek lodu, mające różne elementy zamykające, włączając zamknięcie węzłem, zamknięcie samoczynne itp. W tej dziedzinie techniki jest rzeczą powszechnie znaną, że woreczki do kostek lodu mogą być bądź klejone, bądź zgrzewane, przy czym duński opis patentowy nr 172066 i odpowiadające europejskie zgłoszenie patentowe nr 0795393 ujawniają przemysłowy sposób wytwarzania woreczków do kostek lodu, mających spoiny przerywane albo ciągłe.

Jest rzeczą powszechnie znaną, że można produkować woreczki do kostek lodu z bardzo mocnymi spoinami, w szczególności spoinami albo połączeniami klejonymi, zapewniającymi bezpieczne i pewne utrzymanie kostek lodu wytwarzanych za pomocą woreczków do kostek lodu. I podobnie, jest powszechnie wiadome, że często może być bardzo trudną sprawą dla użytkownika otwarcie woreczka do kostek lodu, w którym znajdują się kostki lodu, gdyż folia na nie zastosowana, w szczególności powszechnie stosowana folia polietylenowa i zasadniczo mocne spoiny, czynią oddzieranie albo otwieranie woreczka do kostek lodu dość trudną operacją. W międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr W087/01183 i odpowiadającym europejskim opisie patentowym nr 0248817 ujawniono konstrukcję woreczka do kostek lodu, w którym korzystnie zastosowano klejenie do utworzenia spoin we wnętrzu woreczka do kostek lodu. Spoiny są później względnie łatwe do ponownego rozdzielenia, umożliwiając przekształcenie woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały na woreczek do kostek lodu bez przedziałów. W europejskim opisie patentowym stwierdzono, że spoiny umożliwiające przekształcenie woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały na woreczek do kostek lodu bez przedziałów mogą być wykonane jako zgrzeina bądź alternatywnie połączenia klejone, gdyż powinno

PL 191 463 B1 być możliwe dla fachowca opracowanie techniki tworzenia słabych spoin, umożliwiających takie rozdzieranie spoin w celu przekształcenia woreczka do kostek lodu z postaci z przedziałami w postać bez przedziałów. W związku z tym, w europejskim opisie patentowym stwierdzono w szczególności, że rozdzieranie spoin, w szczególności połączeń klejonych, nie może powodować uszkodzenia ścianek woreczka do kostek lodu, tzn. powodować właściwego rozdarcia woreczka do kostek lodu, lecz tylko rozdzielanie uprzednio wykonanych spoin.

Z duń skiego patentu nr 172066 i odpowiadają cego opublikowanego europejskiego zgł oszenia patentowego nr 0795393, znany jest sposób wytwarzania woreczków do kostek lodu albo odpowiadających woreczków ze zgrzewanej folii z tworzywa sztucznego. W przemyśle sposób ten okazał się bardzo korzystny, gdyż sposób umożliwił produkcję woreczków do kostek lodu albo odpowiadających woreczków z bardzo cienkiej folii z tworzywa sztucznego przy częstotliwości błędów równej praktycznie zeru, tzn. mniej niż jeden błąd na milion woreczków.

Europejski opis patentowy nr 0248817 ujawnia odpowiednie spoiny powierzchniowe zbudowane z mikrospoin, które mogą być rozdzielone, zgodnie z efektem technicznym, pożądanym w przedmiotowym opisie patentowym patencie europejskim.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr Re.31890 ujawniono i zilustrowano woreczek do kostek lodu, mający dwie klapki zamykające, które tworzą zawór zwrotny w samozamykającym woreczku do kostek lodu.

Europejski opis patentowy nr 0574496 ujawnia woreczek do kostek lodu w rodzaju wymienionym we wprowadzeniu. W tym woreczku do kostek lodu według dotychczasowego stanu techniki, klapki zaworu zamykającego są korzystnie skonstruowane w taki sposób, że klapki zaworu zamykającego biegną do miejsca w środku drugiego odcinka kanału wlotowego, lecz według postaci alternatywnych opisanych w tym patencie europejskim, klapki zaworu zamykającego mogą rozciągać się do miejsca albo w wewnętrznym końcu kanału wlotowego, tzn. zasadniczo na całej długości kanału wlotowego, albo do miejsca bezpośrednio za przewężeniem. W każdym przypadku, woreczek do kostek lodu opisany w tym patencie europejskim jest skonstruowany w taki sposób, że klapki zaworu zamykającego rozciągają się poza przewężenie. Co więcej, woreczek do kostek lodu opisany w patencie europejskim nr 0574496 jest skonstruowany w taki sposób, że nie tylko zachodzi statyczne zamykanie wnętrza woreczka do kostek lodu dzięki działaniu klapek zaworu zamykającego, lecz także zapewniono funkcję zamykania dynamicznego za pomocą efektu Venturiego, gdyż dzięki formie geometrycznej drugiego odcinka kanału wlotowego zapewniono dynamiczne zamykanie wnętrza woreczka do kostek lodu za pomocą niezawodnego napełniania kieszeni zamykających wyznaczonych za klapkami zaworu zamykającego, nawet kiedy te kieszenie są częściowo napełnione powietrzem i tym samym niedostatecznie napełnione wodą.

Europejski opis patentowy nr 0264407 podobnie ujawnia woreczek do kostek lodu, w którym kanał wlotowy jest wyznaczony przez pierwszą spoinę, tworzącą zasadniczo lejkowaty kanał wlotowy, od którego do wewnątrz od miejsca poniżej środka kanału wlotowego poprowadzono dodatkowe spoiny skierowane ku sobie, a które to spoiny tworzą ostrza zwrócone ku sobie w celu utworzenia przewężenia w kanale wlotowym. Klapki zaworu zamykająceg4o w woreczku do kostek lodu znanym z tego patentu europejskiego biegną od otworu wlotowego zasadniczo na cał ej dł ugoś ci kanał u wlotowego, lecz nie poza kanał wlotowy i tym samym do wnętrza woreczka do kostek lodu.

Wspólną cechą tych woreczków do kostek lodu jest to, że uzyskanie bezpiecznego i niezawodnego zamknięcia, w szczególności zamknięcia statycznego wnętrza woreczka do kostek lodu, tzn. zamknięcia po całkowitym wypełnieniu cieczą lub korzystnie wodą kieszeni zamykających wyznaczonych za klapkami zaworu zamykającego, uważa się za uwarunkowane klapkami zaworu zamykającego mającymi znaczną długość w porównaniu z długością kanału wlotowego, a zgodnie z patentem europejskim nr 0264407 mającymi długość zasadniczo odpowiadającą długości kanału wlotowego.

Zgodnie z alternatywnymi postaciami, ujawnionymi w europejskim opisie patentowym nr 0574496, klapki zaworu zamykającego mogą mieć zmniejszoną długość w porównaniu z długością kanału wlotowego, lecz w każdym przypadku klapki zaworu zamykającego mają długość warunkującą rozciąganie się klapek zaworu zamykającego poza przewężenie. Tym samym uznano za konieczne w celu uzyskania bezpiecznego i niezawodnego zamykania statycznego woreczka do kostek lodu, że klapki zaworu zamykającego powinny rozciągać się poza przewężenie.

W powyższych europejskich opisach patentowych, zwłaszcza w europejskim opisie patentowym nr 0264407 stwierdza się, że istotne znaczenie dla uzyskania funkcji niezawodnego zamykania ma to, aby przewężenie było dobrze wyznaczone, a w opisanych i zilustrowanych postaciach tworzą je trójkątne,

PL 191 463 B1 skierowane ku sobie dodatkowe spoiny, tworzące ostrza skierowane ku sobie i wyznaczające przewężenie kanału wlotowego. Odpowiednio, w europejskim opisie patentowym nr 0574496 zilustrowano dwie postacie, przy czym w jednej z nich przewężenie wyznaczają ostrza skierowane ku sobie, zaś w drugiej z nich spoiny wyznaczające przewężenie są wzmocnione wzmocnieniami kołowymi, znajdującymi się na końcach spoin wyznaczających przewężenie.

Wynalazek ma na celu dostarczenie woreczka do kostek lodu typu wymienionego na wstępie, w którym można w prosty sposób zapewnić rozdzieranie woreczka do kostek lodu po wytworzeniu w nim pewnej liczby kostek lodu poprzez wprowadzenie wody do woreczka do kostek lodu, któr ą następnie zamraża się poprzez umieszczenie woreczka do kostek lodu zawierającego wodę w zamrażarce, zamrażarce domowej, szafie chłodniczej itp. Ten problem albo cel zawiera organiczną sprzeczność, gdyż z jednej strony zapewnia się niezawodne uszczelnienie woreczka do kostek lodu, tak aby uniknąć niezamierzonego przecieku na skutek wykonania słabych spoin w woreczku do kostek lodu, w tym połączeń zgrzewanych lub klejonych, które mogą w nieodpowiednim momencie pęknąć tak, że powstanie przeciek. Z drugiej zaś strony, chęć dostarczenia woreczka do kostek lodu, w którym użytkownik może łatwo dostać się do środka w celu wyjęcia kostek lodu znajdujących się w jego wnętrzu wskazuje, że spoiny powinny być słabe, i tym samym ułatwiać rozdzieranie woreczka do kostek lodu.

Wynalazek opiera się na stwierdzeniu, że za pomocą odpowiedniej geometrycznej konstrukcji spoin, zapewniającej podzielenie komory wewnętrznej woreczka do kostek lodu na liczne przedziały na kostki lodu, możliwe jest skonstruowanie tych spoin w taki sposób, że spoiny te, które korzystnie wykonuje się za pomocą tej samej techniki, mające tę samą wytrzymałość co inne spoiny w woreczku do kostek lodu, mogą zapewnić otwieranie woreczka do kostek lodu po wytworzeniu kostek bądź kawałków lodu poprzez zamrożenie wody znajdującej się w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu.

Wspomniany wyżej cel osiąga się za pomocą woreczka do kostek lodu według wynalazku, charakteryzującego się tym, że każda z tych oddzielnych spoin wyznaczających dwa sąsiednie przedziały na kostki lodu składa się z szeregu pojedynczych spoin, przy czym każda z tych pojedynczych spoin stanowi połączenie pomiędzy tymi dwiema arkuszowymi warstwami folii, przy czym w stanie obciążenia siłą rozdzielającą tych warstw folii, wytrzymałość spoiny o małym polu powierzchni jest większa od wytrzymałości na zniszczenie i mniejsza od wytrzymałości na rozdarcie i perforację w jednej z tych warstw folii wzdłuż obwodu tych pojedynczych spoin.

Jedna postać woreczka do kostek lodu według wynalazku charakteryzuje się spoinami tworzącymi obrys przedziałów na kostki lodu we wnętrzu woreczka do kostek lodu, przy czym jest on utworzony z szeregu pojedynczych spoin, z których każda ustala taką spoinę pomiędzy dwiema arkuszowymi warstwami folii woreczka do kostek lodu, że spoina ta nie może sama przez się rozerwać się lub pęknąć, lecz równocześnie, dzięki małemu polu powierzchni odnośnej spoiny, umożliwia spoinie oddzieranie albo perforację jednej z warstw folii w woreczku do kostek lodu, gdy dwie arkuszowe warstwy folii woreczka do kostek lodu są ciągnięte w kierunku od siebie w celu ich rozdzielenia. W związku z tym należy najpierw zauważyć, że to rozdarcie albo perforacja nie są jako takie uwarunkowane żadnym szczególnym kierunkiem siły, lecz zgodnie z ujawnieniem wynalazku okazało się korzystne, że zamrożenie wody we wnętrzu woreczka do kostek lodu do postaci kawałków lodu powoduje rozciąganie warstw folii tak, że proste wygięcie woreczka do kostek lodu może samo przez się wywołać zamierzone rozdarcie albo perforację jednej z warstw folii woreczka do kostek lodu, gdyż rozciągnięte warstwy folii wytwarzają tym samym znaczne siły rozciągające w jednej z arkuszowych warstw folii, w której wystę puje odpowiednio rozdarcie albo perforacja.

Po drugie, należy zauważyć, że według wynalazku właściwe pękanie poprzez rozdarcie albo perforację jednej i/lub drugiej arkuszowej warstwy folii zachodzi, gdy woreczek do kostek lodu według wynalazku ma być otwarty albo rozerwany.

Ponadto należy zauważyć, że postać spoin rozdzielających przedziały na kostki lodu, charakterystyczna dla wynalazku, dzięki bardzo małemu polu powierzchni tych spoin, jest przystosowana do lepszego wykorzystania przedziałów woreczka do kostek lodu w porównaniu ze znanymi woreczkami do kostek lodu dostępnymi w handlu, gdyż woreczek do kostek lodu opisany w poniższym przykładzie może pomieścić całkowitą ilość cieczy równą 480 g, zaś dostępne w handlu woreczki do kostek lodu mieszczą typowo ilości cieczy rzędu 280 - 370 g.

Według wynalazku, charakterystyczną zaletę uzyskuje się ponadto dzięki temu, że pojedyncze przedziały na kostki lodu mogą być napełniane przez połączenia narożne pomiędzy poszczególnymi przedziałami na kostki lodu. Tym samym uzyskuje się łatwiejsze i szybsze napełnianie wnętrza

PL 191 463 B1 woreczka do kostek lodu, jak również większą objętość wewnętrzną, tzn. objętość cieczy w woreczku do kostek lodu.

Pojedyncze spoiny charakterystyczne dla wynalazku, tworzą obrys przedziałów na kostki lodu w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu, jak to będzie opisane w dalszym cią gu, typowo usytuowanych w rzędach w układzie prostokątnym w woreczku do kostek lodu, co warunkuje wykorzystanie minimum pola powierzchni obydwu arkuszowych warstw folii w celu ustanowienia spoin tworzących przedziały, oraz równocześnie dobrze określonego rozgraniczenia ostatecznych kostek albo kawałków lodu znajdujących się w woreczku do kostek lodu, gdyż kostki lodu będą typowo wyznaczone liniami prostymi według wspomnianego układu prostokątnego.

W celu zwiększenia efektu technicznego rozdzierania albo wytwarzania perforacji w warstwach folii woreczka do kostek lodu według wynalazku, gdy woreczek do kostek lodu ma być rozdarty albo otwarty, korzystne jest, aby w stanie rozdarcia albo perforacji jednej z warstw folii, układ pojedynczych spoin usytuowanych we wzajemnych odstępach tworzył kierunek dla linii perforacji w jednej z tych warstw folii, dzięki czemu osiąga się wyjątkowo prosty efekt rozdzierania albo otwierania.

W związku z foliami, obecnie stosowanymi powszechnie w przemyśle, w szczególności z foliami polietylenowymi, okazało się według wynalazku, że efekt charakterystyczny wynalazku, tzn. efekt rozdzierania albo perforacji za pomocą przełamywania albo otwierania woreczka do kostek lodu uzyskuje się, gdy współczynnik obliczony jako pole powierzchni tych pojedynczych spoin wyrażone w milimetrach kwadratowych, podzielone przez obwód tej samej spoiny mierzony w milimetrach, wynosi 0,025 mm - 0,5 mm, korzystnie 0,125 mm - 0,375 mm, np. około 0,25 mm.

W odniesieniu do folii stosowanych w przemyśle próby wykazały, że efekt techniczny charakterystyczny dla wynalazku można uzyskać wtedy, gdy każda z tych pojedynczych spoin ma powierzchnię odpowiadającą polu koła mającego średnicę 0,1 mm - 5 mm, np. 0,5 mm - 1,5 mm, korzystnie 0,9 mm - 1,0 mm, np. 0,5 - 0,8 mm, 0,8 mm - 1 mm, 1 mm - 1,2 mm albo 1,2 mm - 1,5 mm.

Pomimo iż w związku z rozwojem realizacji opartej o wynalazek wynalazca przeprowadził jedynie próby zgrzewania arkuszowych warstw do produkcji woreczków do kostek lodu, należy uwzględnić również, że efekt techniczny charakterystyczny dla wynalazku, polegający na zapewnianiu otwierania albo rozdzierania woreczka do kostek lodu poprzez rozdarcie albo perforowanie jednej z warstw folii, można również uzyskać stosując techniki klejenia. Jest cechą charakterystyczną wynalazku, jak to już opisano wyżej, że wszystkie spoiny w woreczku do kostek lodu mogą korzystnie być wykonane za pomocą tylko jednej techniki, a korzystnie w jednym i tylko jednym procesie, np. procesie zgrzewania, co daje w efekcie zasadniczo niższy koszt produkcji w porównaniu z procesem, w którym spoiny wewnętrzne rozdzielające przedziały są wykonywane jedną techniką, a spoiny obwodowe wykonuje się za pomocą innej techniki. Tym samym, według wynalazku, korzystna postać woreczka do kostek lodu wykazuje tę właściwość, że spoiny stanowiące spoinę obwodową, spoiny wyznaczające kanał wlotowy i pojedyncza spoina są utworzone poprzez klejenie albo, korzystnie, zgrzewanie. Wymienione wyżej pojedyncze spoiny, które są charakterystyczne dla wynalazku, w celu wytwarzania tego wspomnianego wyżej rozdzierania albo perforacji jednej z warstw folii, drugiej z warstw folii albo obu warstw folii wzdłuż obwodu odnośnej spoiny, mogą oczywiście mieć narzucony kształt figury geometrycznej, przy czym korzystnie tę figurę geometryczną stanowi koło, elipsa, odcinek linii, trójkąt, prostokąt, kwadrat, wielokąt, kształt wyznaczający dowolny kontur wypukły, kształt wyznaczający dowolny kontur wklęsły lub dowolna kombinacja tych kształtów.

Według dwóch alternatywnych postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, woreczek do kostek lodu w jednej z tych postaci jest woreczkiem samozamykającym, w którym dwie arkuszowe warstwy folii mają występy w postaci dwóch klapek zaworu zamykającego, usytuowanych przy kanale wlotowym i rozciągających się od kanału wlotowego do wnętrza woreczka w kierunku jego komory wewnętrznej wzdłuż kanału wlotowego, przy czym te klapki są połączone za pomocą spoin ograniczających kanał wlotowy, z utworzeniem dwóch kieszeni zamykających, otwartych w kierunku komory wewnętrznej woreczka, natomiast woreczek do kostek lodu według drugiej postaci stanowi woreczek mający zamknięcie węzłem, przy czym dwie arkuszowe warstwy folii na zewnątrz tych spoin wyznaczających kanał wlotowy są zaopatrzone w perforacje lub w przecięcia w celu umożliwienia zawiązania folii z obu stron kanału wlotowego w celu utworzenia węzła zamykającego, do zamknięcia kanału wlotowego.

Jak wspomniano wyżej, korzystnie dwie arkuszowe warstwy folii woreczka do kostek lodu są wykonane z polietylenu, korzystnie polietylenu LDPE albo HDPE albo innego zgrzewalnego albo

PL 191 463 B1 nadającego się do sklejania materiału foliowego, korzystnie folii z tworzywa sztucznego, w tym polimeru, albo folii aluminiowej, albo kombinacji takich materiałów foliowych.

Woreczek do kostek lodu według wynalazku może według alternatywnych postaci być zaopatrzony w albo skonfigurowany z dużą, albo z małą liczbą przedziałów na kostki lodu, tzn. może zawierać dwa lub większą liczbę przedziałów na kostki lodu. W pewnych postaciach woreczek do kostek lodu może mieć bardzo ograniczoną liczbę pojedynczych przedziałów na kostki lodu, np. dwa, trzy albo cztery przedziały na kostki lodu, uzyskując tym samym za pomocą danej wielkości dwóch arkuszowych warstw folii, z których wytwarza się woreczek do kostek lodu, względnie duże kostki albo kawałki lodu do zastosowań przemysłowych albo w urządzeniach użytkowych.

W korzystnych postaciach woreczka do kostek lodu według wynalazku, liczba przedziałów na kostki lodu w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu jest większa niż 2, korzystnie wynosi 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24, 30, 36 albo 48, a korzystniej 24. Możliwe są jednak postacie mające nieparzystą liczbę przedziałów na kostki lodu, np. 15 albo 21 przedziałów na kostki lodu. Ponadto, w sytuacjach szczególnych, można wprowadzić woreczek do kostek lodu, mający jeden przedział na kostkę lodu, wyznaczony wewnątrz woreczka do kostek lodu.

Pojedyncze przedziały na kostki lodu w woreczku do kostek lodu mogą być wyznaczone indywidualnie przez indywidualne spoiny charakterystyczne dla wynalazku. Alternatywnie przedziały na kostki lodu w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu są pogrupowane w oddzielne podkomory, umożliwiając tym samym otwarcie albo rozdarcie woreczka do kostek lodu tylko w celu wyjęcia ograniczonej liczby kostek lodu z woreczka do kostek lodu, zamiast wyjmowania wszystkich kostek lodu z woreczka do kostek lodu.

Jak będzie wyjaśnione bardziej szczegółowo w dalszym ciągu opisu, konfiguracja, orientacja, położenie oraz wzajemne odległości pomiędzy pojedynczymi spoinami wyznaczającymi przedziały na kostki lodu we wnętrzu woreczka do kostek lodu, determinują mniejszy lub większy stopień tendencji do wykorzystania techniki rozdzierania albo perforacji charakterystycznej dla wynalazku. Korzystnie liczba tych pojedynczych spoin wyznaczających dwa sąsiednie ze sobą przedziały na kostki lodu stanowi liczbę nieparzystą, korzystniej liczbę parzystą.

Mimo iż woreczek do kostek lodu według wynalazku można wytwarzać z faktycznie dowolnie ukształtowanych arkuszowych warstw folii o różnych kształtach, włączając kształty odbiegające od formy prostokątnej, np. kształty arkuszy folii eliptyczne, wielokątne albo trójkątne, korzystne jednak dwie arkuszowe warstwy folii są zasadniczo prostokątne.

Według szczególnych dodatkowych cech woreczka do kostek lodu według wynalazku, komora wewnętrzna woreczka do kostek lodu ma co najmniej jedno połączenie do komór rozprężeniowych usytuowanych po jednej stronie kanału wlotowego albo po obu stronach kanału wlotowego, przy czym tworzy się jedno albo większą liczbę połączeń z komory wewnętrznej woreczka do kostek lodu do odnośnej komory rozprężeniowej albo komór rozprężeniowych.

W celu dalszego uł atwienia rozdzierania albo otwierania woreczka do kostek lodu według wynalazku, na zewnątrz kanału wlotowego w tych dwóch arkuszowych warstwach folii są wykonane perforacje dla kierunków rozdzierania woreczka do kostek lodu, jak to również będzie wyjaśnione w dalszym ciągu, umożliwiając tym samym w spoinie wykorzystanie rozdzierania albo perforacji, charakterystycznych dla wynalazku, jednej z warstw folii w woreczku do kostek lodu i równocześnie rozdzieranie woreczka do kostek lodu za pomocą wymienionych wyżej perforacji wyznaczających kierunek rozdzierania.

W szczególnej postaci, przedmiotem wynalazku jest woreczek do kostek lodu zawierają cy dwie arkuszowe warstwy folii, mające zasadniczo identyczną formę geometryczną i wyznaczające obrys zewnętrzny, spoinę obwodową, biegnącą wzdłuż większej części obwodu zewnętrznego tych warstw folii, za wyjątkiem obszaru obwodu stanowiącego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa łączy warstwy folii razem, głównie poprzez nakładkę, i wyznacza komorę wewnętrzną we wnętrzu woreczka, przy czym komora wewnętrzna stanowi co najmniej jeden przedział na kostki lodu, a korzystnie szereg przedziałów na kostki lodu połączonych ze sobą i wyznaczonych oddzielnymi spoinami tych warstw folii, kanał wlotowy wyznaczony oddzielnymi spoinami tych warstw folii i biegnący od komory wewnętrznej woreczka do otworu wlotowego z umożliwieniem tym samym dostępu z otoczenia do komory wewnę trznej woreczka przez kanał wlotowy, dwie klapki zaworu zamykają cego połączone z tymi warstwami folii przy otworze wlotowym i rozciągające się od otworu wlotowego do wnętrza woreczka wzdłuż kanału wlotowego, przy czym klapki zaworu zamykającego są połączone ze sobą i połączone z tymi foliami przez oddzielne spoiny wyznaczające kanał wlotowy, tak aby utworzyć

PL 191 463 B1 dwie kieszenie zamykające, które są otwarte w kierunku komory wewnętrznej woreczka, kanał wlotowy mający pierwszy i drugi odcinek, który to pierwszy odcinek jest usytuowany bezpośrednio za otworem wlotowym, i który to drugi odcinek łączy pierwszy odcinek z przedziałem albo przedziałami na kostki lodu, który to pierwszy odcinek ma konfigurację głównie zbieżną w kierunku przedziału albo przedziałów na kostki lodu, przy czym wykonane jest przewężenie pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem, i który to kanał wlotowy wyznacza pierwszy kierunek stanowiący wzdłużny kierunek kanału i drugi kierunek, stanowiący kierunek w płaszczyź nie równoległej do tych dwóch warstw folii i prostopadły do pierwszego kierunku.

Ta postać wynalazku opiera się założeniu, że bezpieczne zamykanie wnętrza woreczka do kostek lodu, zarówno dynamiczne jak i statyczne, można osiągnąć w tego typu woreczkach do kostek lodu, nawet jeżeli klapki zaworu zamykającego mają długość mniejszą w porównaniu z realizowanymi do tej pory kryteriami mającymi decydujące znaczenie dla uzyskania bezpiecznego i niezawodnego zamykania wnętrza woreczka do kostek lodu. Tym samym zmniejszając długość klapek zaworu zamykającego uzyskuje się liczne zasadnicze zalety. Po pierwsze, mniejsze zużycie materiału na woreczek do kostek lodu w porównaniu z woreczkiem do kostek lodu, w którym klapki zaworu zamykającego rozciągają się np. na całej długości kanału wlotowego; po drugie, przy tym samym zużyciu materiału uzyskuje się większą wewnętrzną objętość netto we wnętrzu woreczka do kostek lodu; po trzecie zaś, oszczędności materiału źródłowego jak mniejsze zużycie wody lub cieczy, gdyż objętość cieczy albo wody uwięzionej w kieszeniach zamykających jest zmniejszona proporcjonalnie do długości klapek zaworu zamykającego, a ponadto uzyskuje się oszczędność energii, gdyż objętość cieczy albo wody uwięzionej w kieszeniach zamykających wyznaczonych za klapkami zaworu zamykającego, podobnie jak objętość cieczy albo wody znajdująca się we wnętrzu woreczka do kostek lodu musi być zamrożona, a tym samym wymaga energii chłodzącej, więc w konsekwencji zmniejszenie objętości kieszeni zaworu zamykającego zmniejsza odpowiednio energię chłodzącą konieczną do zamrożenia ilości cieczy albo wody zamkniętej w woreczku do kostek lodu.

Tak więc, według tej szczególnej postaci wynalazku nieoczekiwanie okazało się, że do uzyskania bezpiecznego i niezawodnego zamknięcia wnętrza woreczka do kostek lodu, zarówno statycznego jak i dynamicznego, wystarczy aby był wyposażony w klapki zaworu zamykającego, rozciągające się od otworu wlotowego na całej długości, patrząc w pierwszym kierunku, pierwszego odcinka kanału wlotowego i do przewężenia w przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem kanału wlotowego, lecz nie poza przewężenie i do drugiego odcinka kanału wlotowego.

Zgodnie z tą szczególną postacią wynalazku, bezpieczne i niezawodne zamknięcie wnętrza woreczka do kostek lodu uzyskuje się, gdy klapki zaworu zamykającego, wyznaczające kieszenie zamykające rozciągają się do miejsca naprzeciw przewężenia, lecz nie poza przewężenie i do drugiego odcinka kanału wlotowego.

Zgodnie z tą szczególną postacią wynalazku okazało się, że do uzyskania bezpiecznego i niezawodnego zamykania tego rodzaju woreczka do kostek lodu zarówno dynamicznie, jak i statycznie, nie ma potrzeby, aby przewężenie wyznaczały spoiny w kształcie ostrzy albo kołowe, co może w pewnych przypadkach wiązać się z trudnościami technicznymi w związku z wykonywaniem tak ostro ukształtowanych spoin, zwłaszcza kiedy spoiny tworzy się za pomocą zgrzewania. Według korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, woreczek do kostek lodu według kolejnej cechy charakteryzuje się tym, że przewężenie przy przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem kanału wlotowego jest utworzone przez spoiny ciągłe geometrycznie, stanowiące przedłużenie spoin wyznaczających pierwszy odcinek kanału wlotowego i spoin wyznaczających drugi odcinek kanału wlotowego.

W celu osiągnięcia wymienionej wyżej pierwszej cechy charakterystycznej tej szczególnej postaci wynalazku, tzn. cechy polegającej na tym, że klapki zaworu zamykającego rozciągają się tylko od otworu wlotowego do miejsca w przewężeniu, tzn. do przejścia pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem kanału wlotowego, lecz nie poza przewężenie i do wnętrza drugiego odcinka kanału wlotowego, woreczek do kostek lodu według korzystnych postaci wynalazku ponadto korzystnie charakteryzuje się tym, że klapki zaworu zamykającego rozciągają się do położenia centralnego względem przewężenia wyznaczonego spoinami. Podczas produkcji woreczków do kostek lodu w rodzaju wyżej opisanego, którą to produkcję korzystnie prowadzi się łącząc ciągłe pasy folii i następnie tnąc połączone pasy, usytuowanie dwóch arkuszowych kawałków folii i klapek zaworu zamykającego względem tych dwóch arkuszowych kawałków folii będzie w normalnych warunkach produkcyjnych w sposób nieunikniony zmieniać się minimalnie, co w praktyce nie ma znaczenia dla funkcji albo wyglądu woreczka do kostek lodu, lecz może utrudnić spełnienie opisanej wyże cechy charakterystycznej tej szczególnej

PL 191 463 B1 postaci wynalazku, tzn. usytuowania wewnętrznych końców klapek zaworu zamykającego naprzeciw przewężenia, gdy przewężenie jest bardzo krótkie, patrząc we wspomnianym wyżej pierwszym kierunku, tzn. w kierunku wzdłużnym kanału wlotowego. Tak więc stwierdzono, że spoiny wyznaczające przewężenie mogą być skonstruowane w formie geometrycznej niezawierającej ostrych kątów lub krzywizn kołowych, zwłaszcza w konfiguracji niezawierającej nieciągłości geometrycznych, lecz mogą ponadto być skonstruowane w taki sposób, aby oddzielne spoiny wyznaczające przewężenie wykazywały wydłużenie w wymienionym wyżej pierwszym kierunku, tzn. w kierunku wzdłużnym kanału wlotowego. Zgodnie ze zdefiniowaną wyżej cechą charakterystyczną, tzn. w wykonaniu bez nieciągłości geometrycznych, te spoiny wyznaczają, patrząc od wnętrza przewężenia, przewężenie wypukłe, albo przewężenie wklęsłe, albo przewężenie prostoliniowe.

Korzystnie, wyznaczające przewężenie oddzielne spoiny mają długość równą 0,25 - 1,2, korzystnie 0,3 - 0,8, i korzystnie w przybliżeniu 0,5 razy maksymalnej szerokości, patrząc w drugim kierunku, pomiędzy wyznaczającymi przewężenie spoinami.

Termin „nieciągłość geometryczna”, zgodnie z zasadami geometrii, oznacza tu krzywą, a w szczególności krzywą brzegową spoiny, wyznaczającą kontur geometryczny albo przebieg krzywej. Ten przebieg krzywej wyznacza styczną w dowolnym punkcie krzywej i w tym kontekście krzywa geometrycznie ciągła oznacza krzywą, której styczna zmienia swe nachylenie w sposób ciągły wzdłuż tejże krzywej. Tak więc, nieciągłość geometryczna oznacza, że w danym punkcie ciągłość stycznej do krzywej nie istnieje, lecz występuje przesunięcie albo przeskok od jednego kierunku stycznej do innego kierunku stycznej.

Według korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku oraz w celu zapewnienia, że ilość wody uwięziona w kieszeniach zamykających musi być zredukowana do minimum z opisanych wyżej powodów, pierwszy i drugi odcinek kanału wlotowego mają zasadniczo tę samą długość w pierwszym kierunku wyznaczającym kierunek wzdłużny kanału, tzn. w tej korzystnej postaci przewężenie, patrząc w kierunku wzdłużnym kanału wlotowego, jest usytuowane w przybliż eniu w ś rodku albo korzystnie w ś rodku kanał u wlotowego.

W jednej postaci woreczka do kostek lodu wedł ug tej szczególnej postaci wynalazku, kanał wlotowy jest zasadniczo symetryczny względem linii środkowej przewężenia w drugim kierunku przebiegającym w płaszczyźnie równoległej do dwóch warstw folii, a mianowicie w celu uzyskania wymienionej wyżej cechy charakterystycznej polegającej na tym, że pierwszy odcinek kanału wlotowego i drugi pierwszy odcinek kanału wlotowego mają zasadniczo tę samą długość patrząc w kierunku wzdłużnym kanału wlotowego.

Korzystnie kanał wlotowy jest zasadniczo symetryczny względem osi wzdłużnej kanału.

Klapki zaworu zamykającego woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku, mogą mieć postać oddzielnych części w kształcie klapki, które mogą być wykonane z tego samego materiału co kawałki folii woreczka do kostek lodu, bądź też z innego materiału mającego większą lub mniejszą elastyczność. W korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku, klapki zaworu zamykającego stanowią zagięte części arkuszowych warstw folii. Tak więc, według korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku, klapki zaworu zamykającego są utworzone z integralnych części składowych albo części odcinków pasa folii woreczka do kostek lodu. Jeżeli klapki zaworu zamykającego są utworzone z oddzielnych części składowych albo części, klapki zaworu zamykającego mogą być przymocowane do odcinków pasa folii za pomocą spoiny, którą, w zależności od materiałów użytych na odcinki pasa folii oraz klapki zaworu zamykającego, można wykonać poprzez klejenie albo zgrzewanie.

Woreczek do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku może ponadto być wytwarzany w taki sposób, że drugi odcinek stanowi komorę, która jest wyznaczona spoinami stykającymi się z przewężeniem i rozchodzącymi się zasadniczo w drugim kierunku, i która jest połączona przez spoiny boczne do dalszych spoin stykających się z przedziałem albo przedziałami na kostki lodu, i zbiegającymi się w drugim kierunku w stronę co najmniej jednego kanału prowadzącego do wnętrza woreczka do kostek lodu.

Co więcej, zgodnie z korzystną postacią woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku korzystne jest, aby drugi odcinek miał maksymalny wymiar w drugim kierunku równy co najmniej dwukrotnemu wymiarowi przewężenia w tym samym kierunku, w celu utworzenia zbiornika cieczy lub wody, z którego ciecz może przepływać swobodnie w kierunku otworu wlotowego przez przewężenie, po napełnieniu woreczka do kostek lodu cieczą albo wodą przez otwór wlotowy w pierwszym

PL 191 463 B1 położeniu, w którym otwór wlotowy jest zwrócony ku górze, a potem woreczek do kostek lodu odwrócono do drugiego położenia, w którym otwór wlotowy jest zwrócony ku dołowi.

Woreczek do kostek lodu według wynalazku może być wytwarzany z funkcją samozamykania dynamicznego, co określa się mianem zamknięcia Venturiego. W związku z tym, korzystnie, woreczek do kostek lodu może być wytwarzany w taki sposób, że przewężenie w przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem ma kształ t zwężki Venturiego, s ł u żący do wytworzenia efektu Venturiego w celu wytworzenia względnego spadku ciśnienia w przewężeniu dla zamknięcia kanału w miejscu przewężenia, gdy ciecz płynie z drugiego odcinka w kierunku pierwszego odcinka, tak aby wytworzyć zjawisko samozamykania.

Według korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według tej szczególnej postaci wynalazku korzystne jest ponadto, że maksymalny wymiar drugiego odcinka w drugim kierunku kanału wlotowego wynosi 2-7 razy wymiar przewężenia, korzystnie 2,4-5 razy wymiar przewężenia, np. 2,6-3,4 razy wymiar przewężenia.

Przede wszystkim, pierwszy odcinek kanału wlotowego zapewnienia bezpieczne doprowadzenie wody do wnętrza woreczka do kostek lodu, dostarczanej np. z końcówki kranu, i tym samym korzystnie tworzy lejkowatą część wlotową w pierwszym odcinku kanału wlotowego. W celu utworzenia takiego lejkowatego wlotu, utworzonego przez pierwszy odcinek kanału wlotowego, korzystne jest, aby wymiar pierwszego odcinka kanału wzdłuż drugiego odcinka kanału wlotowego przy otworze wlotowym był w przybliżeniu równy dwukrotnemu wymiarowi przewężenia w drugim kierunku.

W celu utworzenia takiego lejkowatego pierwszego odcinka kanału wlotowego, pierwszy odcinek kanału jest wyznaczony spoinami, stanowiącymi linie proste, albo linie zakrzywione, które tworzą wypukły pierwszy odcinek kanału, albo linie zakrzywione, które tworzą wklęsły pierwszy odcinek kanału. Alternatywnie, pierwszy odcinek kanału może stanowić część nie lejkowatą, lecz tylko rurkę wlotową albo nawet konfigurację albo postać odwrotnego lejka.

Podobnie do pierwszego odcinka, utworzonego korzystnie przez spoiny stanowiące linie proste albo krzywe, drugi odcinek kanału wlotowego jest korzystnie ograniczony spoinami stanowiącymi częściowo linie proste, częściowo linie krzywe, takie jak odcinki kół, wyznaczające drugi odcinek, mający konfigurację wklęsłą albo wypukłą, bądź też ma symetryczną postać względem pierwszego odcinka kanału wlotowego w powyżej opisanej odwrotnie symetrycznej postaci.

Według szczególnej postaci, opisany wyżej woreczek do kostek lodu według wynalazku może być wykonany jedynie ze spoinami punktowymi albo z odcinkowymi spoinami liniowymi, spoinami obwodowymi i innymi spoinami, które w znanych woreczkach do kostek lodu wykonuje się w postaci spoin liniowych, zamiast zgodnie z wynalazkiem, jako spoiny składające się ze spoin punktowych albo odcinkowych spoin liniowych.

Taki woreczek do kostek lodu, mający jedynie spoiny punktowe albo odcinkowe spoiny liniowe, umożliwia skrócenie czasu, przez który zmiękczona albo co najmniej częściowo stopiona folia z tworzywa sztucznego po wykonaniu operacji tłoczenia albo zgrzewania znajduje się na taśmie z materiału odpornego na działanie temperatury, gdyż dokładnie spoiny złożone z punktów albo odcinków prostych tworzą pomiędzy sobą obszary niezgrzanej i tym samym niestopionej folii, która zapewnia wzmocnienie i usztywnienie folii z tworzywa sztucznego podczas przenoszenia folii po operacji tłoczenia albo zgrzewania, w porównaniu ze znanymi woreczkami do kostek lodu, mającymi spoiny liniowe.

Odpowiednio, sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że wykonuje się operację tłoczenia albo zgrzewania, podczas której celowo tłoczone albo zgrzewane obszary gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka przedstawiają spoiny utworzone przez poszczególne spoiny w postaci punktów albo odcinków linii, w których istnieje niezgrzany materiał pomiędzy spoinami w kształcie punktów i odcinków linii, stanowiący spójne obszary niezgrzanego materiału, przy czym odrywanie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę ze stanu połączenia z folią z tworzywa sztucznego wykonuje się natychmiast po operacji tł oczenia albo zgrzewania.

Korzystnie, strukturę wielowarstwową w zabiegu przenoszenia struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania dociska się do oporu podczas operacji tłoczenia i zgrzewania, przy czym narzędzia tłoczące i zgrzewające są dociskane do taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę od strony struktury wielowarstwowej przeciwnej do oporu.

Korzystnie, w zabiegu połączenia folii z tworzywa sztucznego z co najmniej jedną taśmą z materiału odpornego na wysoką temperaturę stosuje się dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę, pomiędzy które wprowadza się folie z tworzywa sztucznego, z utworzeniem struktury wielowarstwowej, mającej warstwy, najwyższą i najniższą, stanowiące taśmy z materiału odpornego

PL 191 463 B1 na wysoką temperaturę oraz warstwy pośrednie stanowiące folie z tworzywa sztucznego, przy czym dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu przeniesienie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania dociska się do przeciwnych stron folii z tworzywa sztucznego i łączy się z nimi, przy czym dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu przenoszenia struktury wielowarstwowej ze stanowiska tł oczenia i zgrzewania pozostają połączone z tymi przeciwnymi stronami folii z tworzywa sztucznego w celu podtrzymania zmiękczonej i co najmniej częściowo stopionych folii z tworzywa sztucznego po przeciwnych stronach folii z tworzywa sztucznego, przy czym dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu oderwania taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę odrywa się ze stanu połączenia z foliami z tworzywa sztucznego bądź równocześ nie, bądź kolejno.

Korzystnie, przenoszenie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia i zgrzewania i przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania odbywa się w sposób ciągły.

Korzystnie tłoczenia i zgrzewania prowadzi się za pomocą narzędzi tłoczących i zgrzewających stanowiących jeden lub większą liczbę obracających się walców tłoczących i zgrzewających.

Korzystnie jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się dwa przeciwległe i obracające się w przeciwnych kierunkach walce tłoczące i zgrzewające.

Korzystnie przenoszenie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia i zgrzewania oraz przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania prowadzi się w sposób przerywany, przy czym operacje tłoczenia i zgrzewania wykonuje się, gdy struktura wielowarstwowa pozostaje w spoczynku na stanowisku tłoczenia i zgrzewania.

Korzystnie jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się poruszający się pionowo tłok tłoczący i zgrzewający, mający matrycę tłoczącą i zgrzewającą z obrysami odpowiadającymi planowanym tłoczonym i zgrzewanym obszarom gotowego woreczka do kostek lodu.

Korzystnie jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się ponadto stacjonarną lub poruszającą się prostopadle matrycę tłoczącą i zgrzewającą, wykonaną z obrysami stanowiącymi odbity obraz obrysów matrycy tłoczącej i zgrzewającej poruszającego się pionowo tłoka tłoczącego i zgrzewającego.

Korzystnie jako co najmniej jedną taśmę z materiału odpornego na wysoką temperaturę stosuje się zamknięte pętle przenoszone przez folie z tworzywa sztucznego podczas przenoszenia struktury wielowarstwowej na stanowisko tłoczenia i zgrzewania oraz przenoszenia struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania.

Korzystnie jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się dwie warstwy folii z tworzywa sztucznego, z tych samych albo różnych poliolefin, korzystnie z samej poliolefiny, jak polipropylen, polichlorek winylu, polietylen, korzystnie LDPE albo HDPE.

Korzystnie stosuje się dwie folie z tworzywa sztucznego z klapkami z utworzeniem kieszeni zamykających w woreczka do kostek lodu typu samozamykającego.

Korzystnie jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się jednorodne folie z tworzywa sztucznego, współwytłaczane wielowarstwowe folie z tworzywa sztucznego lub folie z tworzywa sztucznego powlekane aluminium.

Korzystnie na powierzchniach zwróconych ku sobie, stosuje się folie z tworzywa sztucznego z powłokami powierzchniowymi z topliwego materiału mającego niższą temperaturę topnienia niż folia podłożowa folii z tworzywa sztucznego.

Korzystnie narzędzia tłoczące i zgrzewające rozgrzewa się do temperatury pomiędzy 150° i 200°C, np. 160° - 190°C, np. około 170°C, w połączeniu z foliami z LDPE i około 180 - 190°C w połączeniu z foliami z HDPE.

Przedmiot wynalazku jest ukazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1a przedstawia, w postaci rzutu schematycznego, pierwszą korzystną postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 1b przedstawia, w postaci przekroju cząstkowego, górną część pierwszej korzystnej postaci postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawioną na fig. 1, fig. 2 przedstawia, w postaci schematycznego widoku perspektywicznego, pierwszą korzystną postać woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawioną na fig. 1a i 1b, po napełnieniu woreczka do kostek lodu wodą i zamrożeniu wody do postaci lodu w celu wytworzenia kostek lodu zamkniętych w woreczku do kostek lodu, fig. 3a i 3b przedstawiają, w postaci schematycznych widoków perspektywicznych, dwa etapy w trakcie procesu, podczas których woreczek do kostek lodu przedstawiony na fig. 2 i zawierający kostki lodu zostaje rozdarty w celu wyjęcia kostek lodu zamkniętych w woreczku do kostek lodu, fig. 4a i 4b przedstawiają, w postaci perspektywicznych przekrojów cząstkowych, kolejne szczegóły operacji rozdzierania, przedstawionej schematycznie na fig. 3a i 3b, fig. 5 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego

PL 191 463 B1 widokowi na fig. 1a, górną część drugiej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 6a i 6b są rysunkami odpowiadają cymi odpowiednio fig. 4a i 4b, przedstawiaj ą cymi wynik zagię cia drugiej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawionej na fig. 5, odpowiednio poprzecznie w stosunku do wzdłużnego kierunku woreczka do kostek lodu oraz wzdłużnie, w celu odpowiednio rozdarcia albo rozprucia woreczka do kostek lodu i uszkodzenia przegród pomiędzy kostkami lodu zamkniętymi w woreczku do kostek lodu, fig. 7a przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a i fig. 5, trzecią postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 7b przedstawia, w postaci widoku schematycznego, szczegół spoiny bocznej zmodyfikowanej w stosunku do postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawionej na fig. 7a, fig. 8 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1, fig. 5 i fig. 7a, czwartą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 9 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a i fig. 8, piątą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 10 przedstawia, w postaci widoku schematycznego i perspektywicznego, proces rozdzierania piątej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawionej na fig. 9, po zamrożeniu wody znajdującej się wewnątrz woreczka do kostek lodu do postaci kostek lodu, fig. 11 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1, fig. 5, fig. 7a, fig. 8 i fig. 9, szóstą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 12 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a, fig. 8, fig. 9 i fig. 11, siódmą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 13 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a, fig. 8, fig. 9, fig. 11 i fig. 12, ósmą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 14 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a, fig. 8, fig. 9, fig. 11, fig. 12 i fig. 13, dziewią t ą postać woreczka do kostek lodu wedł ug wynalazku, która to dziewią ta postać róż ni się od poprzednich ośmiu postaci tym, że nie jest samozamykającym się woreczkiem do kostek lodu, lecz woreczkiem do kostek lodu mającym zamknięcie wiązane, fig. 15 przedstawia, w postaci schematycznego widoku perspektywicznego, trzecią postać woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawioną na fig. 7a po napełnieniu wodą i zamrożeniu, po czym za pomocą oddziaływania fizycznego odpowiadającego procesowi przedstawionemu na fig. 6a i 6b woreczek do kostek lodu może być rozdarty albo alternatywnie przekształcony w woreczek bez przedziałów, fig. 16 przedstawia, w postaci schematycznego widoku perspektywicznego, trzecią postać woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawioną na fig. 7a, po tym jak woreczek do kostek lodu przedstawiony schematycznie na fig. 15 przekształcono na woreczek do kostek lodu bez przedziałów, z kostkami lodu leżącymi swobodnie we wnętrzu woreczka, fig. 17 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a, fig. 8, fig. 9, fig. 11, fig. 12, fig. 13 i fig. 14, dziesiątą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 18 przedstawia, w postaci widoku schematycznego odpowiadającego fig. 1a, fig. 5, fig. 7a, fig. 8, fig. 9, fig. 11, fig. 12, fig. 13, fig. 14 i fig. 17, jedenastą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 19a i 19b przedstawiają, w postaci schematycznych widoków perspektywicznych odpowiadających fig. 18, odpowiednio dwunastą i trzynastą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 20a, 20b, 20c i 20d przedstawiają, w postaci schematycznych widoków perspektywicznych odpowiadających fig. 1a, 5, 7a, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 17 i 18, odpowiednio czternastą, piętnastą, szesnastą i siedemnastą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 21 i 22 przedstawiają, w postaci schematycznych widoków perspektywicznych, dwie alternatywne postacie urządzenia do produkcji za pomocą zgrzewania woreczka do kostek lodu według wynalazku, fig. 23 przedstawia, w postaci schematycznych widoków perspektywicznych odpowiadających fig. 1a, 5, 7a, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 17, 18 oraz 20a, 20b, 20c i 20d, osiemnastą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku.

Figury 1a i 1b przedstawiają, odpowiednio w widoku i przekroju, zgodny z wynalazkiem woreczek do kostek lodu w pierwszej postaci. Woreczek 10 do kostek lodu składa się z dwóch identycznych folii 12 i 14 z tworzywa sztucznego, korzystnie folii z polietylenu LD o grubości 25 μm, bądź alternatywnie folii z polietylenu HD o grubości 18 μm. Każda z folii ma klapki 16 i 18 w postaci zagiętych części, wystające do środka do wnętrza woreczka 10 do kostek lodu i tworzące otwarte do wewnątrz brzegi, odpowiednio 17 i 19. Folie 12 i 14 mają zasadniczo prostokątny kształt i są umieszczone, zachodząc na siebie klapkami 16 i 18, jak już wspomniano wyżej, wystającymi do środka do wnętrza woreczka 10 do kostek lodu, przy czym folie 12 i 14 są połączone za pomocą dwóch spoin bocznych 20, spoiny dolnej 21 i dwóch spoin górnych 21a i 21b, stanowiącymi wspólnie obwodową spoinę ciągłą, biegnącą wzdłuż obwodu folii 12 i 14, za wyjątkiem odcinka linii wyznaczającego kanał wlotowy do wnętrza woreczka do kostek lodu pomiędzy dwiema spoinami górnymi 21a i 21b. Wnętrze woreczka 10

PL 191 463 B1 do kostek lodu, tzn. leżące wewnątrz tej obwodowej spoiny ciągłej, wyznaczone dwiema spoinami bocznymi 20, spoiną dolną 21 i dwiema spoinami górnymi 21a i 21b, można uważać za składające się z dwóch części, kanału wlotowego usytuowanego w górnym końcu woreczka do kostek lodu i wnętrza podzielonego na przedziały na kostki lodu.

Na tym etapie należy zauważyć, że wyrażenia takie jak „do góry”, „do dołu”, „górny”, „dolny”, „poziomy”, „prostopadły” itp. odnoszą się do ustawienia woreczka do kostek lodu względem kierunku pionowego wyznaczonego siłą ciążenia i mają być używane jako wyrażenia służące wyłącznie w celu opisania ogólnego, zwyczajowego położenia woreczka do kostek lodu podczas jego użytkowania, w szczególności podczas jego napełniania wodą, gdyż większa albo mniejsza część woreczka do kostek lodu może oczywiście być zagięta w stosunku do określonego kierunku, takiego jak kierunek pionowy, bądź też woreczek do kostek lodu może być w całości trzymany w położeniu nachylonym względem określonego kierunku, np. względem kierunku pionowego.

Część wlotowa usytuowana w górnym końcu woreczka do kostek lodu jest wyznaczona przez dwa zbiory spoin symetrycznych w lustrzanym odbiciu, wyznaczających kanał wlotowy, prowadzący z tego otworu wlotowego wyznaczonego pomiędzy dwiema spoinami górnymi 21a i 21b oraz do komory wewnętrznej na kostki lodu w woreczku 10 do kostek lodu. Kanał wlotowy jest wyznaczony spoinami 30 zbiegającymi się od otworu wewnętrznego w kierunku komory wewnętrznej woreczka na kostki lodu, które przy przewężeniu w kanale wlotowym biegną w postaci dwóch rozłożonych symetrycznie, zasadniczo półkolistych spoin 32, przy czym przejście pomiędzy spoinami 30 i 32 stanowi wspomniane wyżej przewężenie w kanale wlotowym, które to przewężenie jest dalej ograniczone dwiema równoległymi, prostoliniowymi spoinami 34. Dolne części półkolistych spoin 32 przedłużają się w postaci dwóch nachylonych na zewną trz i rozbież nych spoin 27 połączonych z dwiema spoinami bocznymi 20, przy czym te nachylone na zewnątrz i rozbieżne spoiny 27 są przerwane w celu utworzenia dwóch skierowanych ku górze kanałów rozmieszczonych symetrycznie względem kanału wlotowego, które to skierowane do góry kanały są wyznaczone indywidualnie przez dwie równoległe spoiny 36 i 37 i biegną do odpowiednich komór rozprężeniowych 40, utworzonych przez zasadniczo eliptyczne spoiny 38, przechodzące w połączoną z nimi spoinę boczną 20 i usytuowane za odpowiednimi prostoliniowymi spoinami 34. Komory rozprężeniowe 40 i połączone z nimi zbiory równoległych spoin 36 i 37 nie są konieczne.

Te spoiny 30 zbiegające się ku sobie ograniczają pierwszą część kanału wlotowego, podczas gdy te półkoliste spoiny 32 ograniczają drugą część kanału wlotowego. Jak to jest pokazano na fig. 1a, klapki 16 i 18 folii 12 i 14 biegną do dołu do położenia bezpośrednio naprzeciw środka drugiej części, wyznaczonej tymi spoinami 38 o kształcie eliptycznym. Należy zauważyć, że możliwe są także inne położenia dolnych brzegów 17 i 19 odpowiednio klapek 16 i 18, względem spoin półkolistych. Ponadto należy zauważyć, że klapki 16 i 18 odpowiednio folii 12 i 14 mogą być odcięte tak, że zagięta folia występuje tylko w samym kanale wlotowym i bezpośrednio na zewnątrz kanału wlotowego, lecz jest odcięta wzdłuż zewnętrznych boków kanału wlotowego, gdzie odpowiednio, zamiast spoin 36 i 37 oraz komór rozprężeniowych 40, mogą występować dalsze przedziały na kostki lodu zgodnie z ujawnieniem wynalazku, jak to będzie opisane w dalszym ciągu opisu.

Jak to jest oczywiste z fig. 1a, ta podzielona na przedziały komora wewnętrzna woreczka na kostki lodu jest ponadto podzielona na trzy podprzedziały, które w dalszym ciągu opisu będą określane odpowiednio jako podprzedział górny, środkowy i dolny, przy czym dwie spoiny liniowe 26 biegną od każdej z dwóch spoin bocznych 20 do wewnątrz w kierunku linii środkowej woreczka do kostek lodu. Te spoiny liniowe 26 w łącznej liczbie czterech mają długość stanowiącą mniej niż połowę wewnętrznej wolnej szerokości pomiędzy spoinami bocznymi 20 tak, że pomiędzy każdą parą spoin liniowych 26, które są współliniowe, tworzy się otwór pomiędzy przyległymi podprzedziałami tak, aby umożliwić przepływ wody z górnego podprzedziału, dalej w dół do środkowego podprzedziału i jeszcze dalej do dolnego podprzedziału.

Poszczególne podprzedziały, tzn. te trzy podprzedziały, są ponadto podzielone na osiem przedziałów na kostki lodu, każdy za pomocą spoin punktowych, przy czym w każdym z podprzedziałów znajdują się cztery zbiory poziomych spoin punktowych oraz trzy podwójne zbiory prostopadłych spoin punktowych. W tym kontekście, określenie „poziome spoiny punktowe” nie powinno być stosowane do pojedynczych spoin punktowych, gdyż spoiny punktowe mają kształt kołowy albo w przybliżeniu kołowy, lecz przeciwnie winno wyrażać to, że linia bądź inna krzywa, na której usytuowane są spoiny punktowe, biegnie w poziomym albo zasadniczo poziomym kierunku. Odpowiednio do tego, określenie „pionowe spoiny punktowe” winno być rozumiane w taki sposób, że odnośne spoiny punktowe są

PL 191 463 B1 usytuowane na krzywej, korzystnie na linii, biegnącej w kierunku prostopadłym albo w przybliżeniu prostopadłym. Trzy podwójne zbiory prostopadłych spoin punktowych oraz cztery zbiory poziomych spoin punktowych w każdym z podprzedziałów spotykają się w obszarach stanowiących obszary połączenia pomiędzy przedziałami na kostki lodu, w których to obszarach połączeń nie ma spoin łączących ze sobą dwie folie 12 i 14.

Spoiny punktowe w czterech zbiorach poziomych spoin punktowych i odpowiednio spoiny punktowe w trzech podwójnych zbiorach prostopadłych spoin punktowych dochodzące do tych obszarów połączeń, są wykonane jako spoiny w większym zasięgu niż inne spoiny punktowe. Każdy z czterech zbiorów poziomych spoin punktowych stanowi pięć spoin punktowych 22, które to spoiny punktowe mają typowo wymiar 0,1 - 5 mm, taki jak 0,1 - 1 mm, np. 0,6 - 0,9, korzystnie około 0,9 mm, zaś dwa zbiory poziomych spoin punktowych dochodzących do spoin bocznych 20 stanowią szóstą spoinę punktową 22. Każdy z tych dwóch zbiorów spoin punktowych dochodzących do spoin bocznych 20 stanowią dwie spoiny punktowe 23, które to spoiny punktowe mają większą średnicę w porównaniu ze spoinami punktowymi 22, typowo średnicę powyżej 0,5 mm, taką jak powyżej 1 mm, np. średnicę 1 - 1,5 m, np. średnicę 1,1 - 1,3 mm, korzystnie średnicę 1,1 mm. Każdy z dwóch środkowych zbiorów spoin poziomych punktowych stanowi, jak to będzie oczywiste z poniższego opisu, pięć spoin punktowych 22 i dwie spoiny punktowe 23. Każdy z trzech podwójnych zbiorów prostopadłych spoin punktowych zawiera, odpowiednio do dwóch środkowych zbiorów poziomych spoin punktowych 5, spoiny punktowe 24 odpowiadające spoinom punktowym 22 i dwie spoiny punktowe 25 odpowiadające spoinom punktowym 23.

Opisaną powyżej pierwszą korzystną postać woreczka 10 do kostek lodu przedstawiono w stanie płaskim, w którym dwie folie 12 i 14 są umieszczone leżąc płasko jedna na drugiej, przy czym wewnętrzne przedziały na kostki lodu woreczka do kostek lodu i odpowiednio kanał wlotowy i komory rozprężeniowe są częściowo wypełnione powietrzem, lecz przedstawiono go w stanie nienapełnionym, tzn. w stanie, w którym woda nie wypełnia jeszcze wnętrza woreczka.

Na fig. 1b przedstawiono górną część woreczka 10 do kostek lodu w postaci przekroju wzdłuż linii I-I na fig. 1a przedstawiającej dwie folie 12 i 14, dwie klapki 16 i 18 folii oraz dolne brzegi 17 i 19 tych klapek 16 i 18 folii.

Oprócz tego, na fig. 1b przedstawiono wszystkie siedem spoin w górnym zbiorze prostopadłych spoin punktowych, zawierającym dwie spoiny punktowe 25 oraz pięć spoin punktowych 24 usytuowanych pomiędzy tymi dwiema spoinami punktowymi 25.

Różnice wymiarów pomiędzy spoinami punktowymi 22 i 23 oraz odpowiednio spoinami punktowymi 24 i 25 są uwarunkowane chęcią nie wprowadzania bezpośredni sąsiadujących ze sobą spoin punktowych, tzn. spoiny punktowe 23 i 25 nie są rozdzierane podczas napełniania wodą i podczas zamarzania wody, a należy przypomnieć, że woda ochłodzona poniżej 4°C rozszerza się i rozszerzanie to trwa nadal podczas zamarzania, powodując rozszerzanie się danej ilości cieczy znajdującej się we wnętrzu woreczka do kostek lodu podczas zamarzania i tym samym wywierając duże ciśnienie we wnętrzu woreczka, a przez to stwarzając stan silnego rozciągania w spoinach wyznaczających wnętrze woreczka do kostek lodu i dzielących wnętrze woreczka do kostek lodu na pojedyncze przedziały na kostki lodu.

Figura 2 przedstawia pierwszą i korzystną postać woreczka 10 do kostek lodu przedstawionego na fig. 1a i 1b po napełnieniu woreczka 10 do kostek lodu wodą, zamknięciu za pomocą efektu samozamykania i wreszcie po zamrożeniu wody znajdującej się we wnętrzu woreczka do kostek lodu i w kieszeniach zamykających, wyznaczonych za klapkami 16 i 18 folii odpowiednio 12 i 14. Podczas napełniania wodą, poszczególne przedziały na kostki lodu w trzech podprzedziałach woreczka do kostek lodu napełniają się wodą i woda wypełnia wnętrze kanału wlotowego, po czym wpływa do tych kieszeni zamykających gdy woreczek zostaje odwrócony „do góry nogami”. Podczas napełniania wodą woreczka do kostek lodu, woda nie będzie zwykle wpływać do dwóch komór rozprężeniowych, które nie są odpowietrzane, po czym niewielkie kieszenie powietrzne pozostaną uwięzione w tych komorach rozprężeniowych. Gdy następnie woreczek do kostek lodu zostaje odwrócony „do góry nogami” w celu zrealizowania funkcji samozamykania, powietrze w tych komorach ulega wypchnięciu i rozprowadzeniu we wnętrzu woreczka do kostek lodu, powodując odpowiednio dopływ wody do komór rozprężeniowych 40. W ten sposób ciś nienie cieczy we wnę trzu woreczka do kostek lodu zmniejsza się . Podczas zamarzania woda rozszerza się, jak to wyjaśniono wyżej, powodując zawieszenie folii woreczka do kostek lodu, jako że folie nie ulegają rozerwaniu wskutek rozszerzania wody, w wyniku zmniejszenia ciśnienia zapewnionego przez komory rozprężeniowe 40, patrz wyjaśnienie wyżej. Na fig. 2, kawałki lodu powstające z wody, która wniknęła do komór rozprężeniowych i zamarzła tam na lód 42, a nad tymi kawałkami

PL 191 463 B1 przedstawiono szczególną niewielką przestrzeń powietrzną. Tak więc należy przypomnieć, że podczas normalnego użytkowania, co wiąże się również z zamarzniętym woreczkiem przedstawionym na fig. 2, woreczek do kostek lodu umieszcza się w zamrażarce albo w szafie chłodniczej, spoczywający na jednej ze ścianek z folii, a raczej na położonej najbardziej z tyłu i niewidocznej ściance z folii na fig. 2.

Po zamarznięciu wody w opisany wyżej sposób, poszczególne przedziały na kostki lodu będą silnie rozciągnięte przez kostki lodu uwięzione w tych przedziałach. Oprócz poszczególnych przedziałów na kostki lodu, obszary pomiędzy spoinami punktowymi 23 i 25 są wypełnione lodem, rozciągającym pośrednią folię, a poprzez folię wywierającym działanie rozciągające w tych spoinach punktowych oraz pośrednich spoinach punktowych 22 i 24 oraz podobnie, rozciąganie folii warunkuje odpowiednio rozciąganie w zamykających spoinach punktowych, tzn. w dwóch spoinach bocznych 20, spoinie dolnej 21, nachylonych na zewnątrz i rozchodzących się spoinach 27 i spoinach liniowych 26 pomiędzy przedziałami. Tak więc, zgodnie z ujawnieniem wynalazku, nieoczekiwanie okazało się, że to rozciąganie folii w spoinie z małym polem powierzchni spoin punktowych 22, 23, 24 i 25 przedstawionych na fig. 1a, umożliwia proste i łatwe do przewidzenia rozdzieranie folii 12 i 14, możliwe w celu wyjęcia kostek lodu z wnętrza woreczka do kostek lodu.

Na fig. 3a i 3b zilustrowano to zjawisko. Na fig. 3a środkowy podprzedział w woreczku 10 do kostek lodu przedstawionym na fig. 2, jest zagięty wokół domyślnej linii przechodzącej przez leżącą najbardziej pośrodku poziome spoiny punktowe w woreczku do kostek lodu, co powoduje rozciągnięcie folii zewnętrznej, tzn. folii 12, ponad kostkami lodu 42 uwięzionymi za folią 12. W ten sposób zachodzi rozciąganie w folii 12, które faktycznie skupia się w spoinach punktowych na linii zgięcia i tym samym zginanie woreczka do kostek lodu powoduje rozdarcie tych spoin punktowych w miarę jak folia 12 odrywa się od spoin punktowych tak, że w folii powstaje szereg perforacji 44 w miejscach, w których pierwotnie i do chwili zgięcia woreczka do kostek lodu znajdowały się spoiny punktowe. Tak więc, jak to przedstawiono na fig. 3a, materiał ze spoin punktowych będzie oderwany od folii 12, a następnie będzie się stykać z leżącą za nim folią 14.

W trakcie dalszego zginania, rozcią ganie folii 12 powoduje dalsze rozcią ganie powstał ych perforacji 44, które ostatecznie, jak przedstawiono na fig. 3b, powodują całkowite rozdarcie folii 12 zgodnie z linią biegnącą przez perforacje 44, opisane wyżej w odniesieniu do fig. 3a. Na fig. 3b przedstawiono pęknięte brzegi 46 jednej z połówek folii 12. Następnie osiem kostek lodu 48, poprzednio uwięzionych w środkowym podprzedziale woreczka 10 do kostek lodu, stało się dostępnych i mogą one być natychmiast wyjęte z pękniętego woreczka 10 do kostek lodu. W związku z tym należy zauważyć, że podczas zginania woreczka do kostek lodu można za pomocą bardzo małej siły wywołać niezwykle wielką siłę w obszarach folii stykających się z poziomymi spoinami punktowymi, gdyż w trakcie zginania woreczka do kostek lodu wykorzystuje się zasadniczo duże ramię siły w porównaniu z ramieniem siły przenoszącym naciąg do spoin punktowych leżących miejscowo naprzeciw poszczególnych spoin punktowych.

Figura 4a przedstawia w przekroju i bardziej szczegółowo rozdzieranie spoin punktowych z fig. 3a podczas pierwszej części rozdzierania albo otwierania woreczka 10 do kostek lodu, przy czym fig. 4a ilustruje, w jaki sposób rozciąganie górnej folii 12 i naciąganie folii nad kostkami lodu wywołuje odrywanie folii 12 od obszarów spoin punktowych i powoduje powstawanie perforacji 44 w folii 12. Dalsze zginanie woreczka 10 do kostek lodu jak przedstawiono na fig. 4b wywołuje ciągłe rozciąganie folii 12, która ostatecznie pęka wzdłuż linii 46 przechodzącej przez perforacje 44 przedstawione na fig. 4a.

Figura 5 jest ilustracją drugiej postaci woreczka 10ⁱ do kostek lodu według wynalazku. Ta druga postać różni się od postaci woreczka 10 opisanej wyżej w odniesieniu do fig. 1a, 1b i 2 na rysunku tym, że pominięto spoiny liniowe 26, a zamiast nich wprowadzono łącznie pięć poprzecznych albo poziomych zbiorów spoin, przy czym każdy z nich składa się z trzydziestu dziewięciu spoin punktowych 22, rozmieszczonych w identycznych niewielkich odległościach od siebie oraz różni się tym, że każdy z prostopadłych zbiorów spoin punktowych składa się z czterech spoin punktowych 25. Tak więc, zgodnie z ujawnieniem wynalazku stwierdzono, że nie tylko konkretny wymiar spoin punktowych w odniesieniu do grubości folii i konkretnego materiału folii determinuje funkcję rozdzierania, włączając pierwszą perforację jak to opisano wyżej w odniesieniu do fig. 4a i fig. 4b, lecz także inne czynniki, włączając wzajemną odległość pomiędzy spoinami punktowymi oraz ich odległość od innych spoin bądź spoin punktowych, bądź liniowych, są znaczące i decydujące dla tego, czy spoina punktowa - po napełnieniu wnętrza woreczka do kostek lodu wodą i zamrożeniu wody w lód - może spełnić funkcję perforacji zilustrowaną na fig. 4a, jak również funkcję rozdzierania zilustrowaną na fig. 4b.

PL 191 463 B1

Na fig. 5, mała odległość pomiędzy względnie małymi spoinami punktowymi 22 w pięciu poprzecznych zbiorach spoin punktowych 22 zapewnia to, że zginanie woreczka do kostek lodu wokół linii przechodzącej przez te względnie małe spoiny punktowe 22 usytuowane w małej odległości od siebie wywoła rozdarcie woreczka w sposób zilustrowany na fig. 6a i odpowiadający funkcjonalnie powyższemu opisowi w odniesieniu do fig. 4a i 4b.

Odpowiednio, względnie duża odległość pomiędzy względnie dużymi spoinami punktowymi 25 w pionowym podziale na przedziały woreczka 10ⁱ do kostek lodu warunkuje to, że jeżeli woreczek nie będzie poddany niezwykle silnemu zginaniu, te spoiny punktowe 25 pozwolą na i umożliwią tylko perforację ścianki z folii tak jak to zilustrowano na fig. 6b odpowiadającej powyższemu opisowi w odniesieniu do fig. 4a, pozwalając na manipulowanie woreczkiem 10ⁱ do kostek lodu przedstawionym na fig. 5 w taki sposób, ż e najpierw woreczek 10ⁱ do kostek lodu składa się albo zgina wzdłuż linii przechodzących przez proste spoiny punktowe 25, powodując rozdarcie tych spoin punktowych w celu wytworzenia perforacji i wyeliminowania pionowego podziału na przedziały, poczym zginanie woreczka do kostek lodu wzdłuż linii przechodzącej przez spoiny punktowe 22 spowoduje rozdarcie ścianek z folii tak jak to przedstawiono na fig. 6a i umoż liwi natychmiastowy dostę p do oś miu odłączonych kostek lodu wewnątrz linii rozdarcia.

Figura 7a jest ilustracją trzeciej postaci woreczka 10ⁱⁱ do kostek lodu według wynalazku. Ta trzecia postać różni się od powyższej pierwszej i korzystnej postaci opisanej w odniesieniu do fig. 1a, 1b i 2 na rysunku tym, ż e cztery poziome spoiny liniowe 26 pominię to i zastą piono dwoma dalszymi zbiorami poziomych spoin punktowych, odpowiadającymi trzem zbiorom poziomych spoin punktowych opisanych wyżej w odniesieniu do fig. 1a i wykonanych w trzech podprzedziałach w pierwszej postaci, przedstawionej na fig. 1a. Trzecia postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawiona na fig. 7a, różni się ponadto od postaci opisanej w odniesieniu do fig. 1a tym, że liczba spoin punktowych w zbiorach poziomych i prostopadłych spoin punktowych różni się od opisanej wyżej liczby. Tak więc, przeprowadzone próby dowiodły, że także liczba spoin punktowych może mieć znaczenie po pierwsze dla wytrzymałości woreczka do kostek lodu na ciśnienie, gdyż rozciąganie folii w poszczególnych przedziałach na kostki lodu wytwarza większą składową siły albo większy naciąg w środku krawędzi bocznej poszczególnych przedziałów na kostki lodu. Jeżeli, zgodnie z tym, w środku krawędzi bocznej przedziału na kostkę lodu znajduje się spoina punktowa, ta spoina punktowa będzie narażona na największe naprężenia, a w konsekwencji wytrzymałość na ciśnienie woreczka do kostek lodu można zwiększyć unikając umieszczania wszelkich spoin punktowych w tym punkcie środkowym, i odpowiednio wykonywać poziome i prostopadłe spoiny punktowe w liczbie parzystej, np. czterech, sześciu albo jak przedstawiono na fig. 7a, ośmiu spoin punktowych w zbiorach zarówno poziomych jak i prostopadłych spoin punktowych. Dodatkowo ta trzecia postać różni się od dwóch poprzedni opisanych postaci tym, że nachylone na zewnątrz i rozchodzące się spoiny 27 przedstawione na fig. 1a i 5 zastą piono prostoliniowymi spoinami liniowymi 27'.

Trzecią postacią przedstawioną na fig. 7a można, zgodnie z ujawnieniem wynalazku, manipulować na liczne wariantowe sposoby, przy czym poziome zbiory spoin punktowych umożliwiają rozdzieranie woreczka do kostek lodu wzdłuż linii przechodzącej przez taki zbiór, a prostopadłe zbiory spoin punktowych umożliwiają rozdzieranie woreczka wzdłuż linii prostopadłej przechodzącej przez taki zbiór prostopadłych spoin punktowych. Alternatywnie, skręcając woreczek do kostek lodu tak jak to będzie opisane w dalszym ciągu w odniesieniu do fig. 15, można uzyskać rozdarcie spoin punktowych bez równoczesnego rozdzierania folii i tym samym przekształcenie woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały na woreczek do kostek lodu bez przedziałów, przy czym poszczególne spoiny punktowe w poziomych jak również prostopadłych spoinach punktowych są tym samym narażone jedynie na naprężenia powodujące perforację jednej ze ścianek z folii zgodnie z powyższym opisem w odniesieniu do fig. 4a na rysunku.

Figura 7b jest ilustracją szczegółu trzeciej zmodyfikowanej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku w związku z opisaną w odniesieniu do fig. 7a. Opisane wyżej spoiny liniowe, tzn. spoiny boczne 20, spoina dolna 21, spoiny górne 21a i 21b oraz spoiny 27', 30, 32, 34 i 38, mogą zgodnie z ujawnieniem wynalazku być wykonane jako nieprzerwane spoiny liniowe albo alternatywnie mogą być wykonane jako połączenie ciasno rozmieszczonych spoin punktowych, rozmieszczonych w jednej linii albo w szeregu zbiorów linii, jak to przedstawiono na fig. 7b. Fig. 7b jest ilustracją dolnego prawego rogu zmodyfikowanej postaci trzeciej postaci woreczka 10ⁱⁱ do kostek lodu według wynalazku, w której spoinę boczną 20 i spoinę dolną 21 zastąpiono dwiema seriami przesuniętych spoin punktowych o takiej samej geometrii jak opisane wyżej spoiny punktowe 22 i 24. Dwie spoiny punktowe 20'

PL 191 463 B1 i 20, odpowiednio w rzędach wewnętrznym i zewnętrznym, z tych dwóch serii spoin punktowych, stanowią razem spoinę boczną. Te dwie serie spoin punktowych przemieszczone względem siebie powodują rozciąganie folii gdy woreczek do kostek lodu napełniony jest wodą tak, że folie zostają dociśnięte razem i utrzymywane w stanie naciągniętym pod ciśnieniem wody, które wytwarza słup wody we wnętrzu woreczka do kostek lodu.

Figura 8 jest ilustracją czwartej postaci woreczka 10ⁱⁱⁱ do kostek lodu według wynalazku. Ta czwarta woreczka do kostek lodu według wynalazku postać różni się od opisanych wyżej pierwszej i trzeciej korzystnej postaci tym, że centralnie w woreczku do kostek lodu wprowadzono dwie spoiny poprzeczne 26' w układzie dwóch odcinków linii, w celu uzyskania podziału wnętrza woreczka do kostek lodu na dwie części. Dodatkowo, ta czwarta postać woreczka 10ⁱⁱⁱ do kostek lodu umożliwia manipulację woreczkiem do kostek lodu po zamrożeniu kostek lodu zgodnie z manipulacją opisaną w odniesieniu do fig. 2 albo, alternatywnie, manipulację opisaną wyżej w odniesieniu do fig. 7a, tzn. albo wyjmowanie poprzez wydzieranie kostek lodu z jednej z połówek wnętrza woreczka do kostek lodu, bądź poprzez wyeliminowanie podziału na przedziały w jednym z półprzedziałów albo w obydwu półprzedziałach we wnętrzu woreczka do kostek Iodu.

Figura 9 jest ilustracją piątej postaci woreczka 10^iv do kostek lodu według wynalazku. Podobnie jak opisane poprzednio postacie woreczek do kostek lodu, woreczek 10^iv jest tzw. woreczkiem samozamykającym się i składa się z opisanych wyżej dwóch folii 12 i 14 z połączonymi klapkami 16 i 18 (nie widocznej na fig. 9). Odpowiednio, piątą postać zilustrowaną na fig. 9 tworzą dwie spoiny boczne 20, spoina dolna 21, dwie spoiny górne 21a i 21b oraz zbiory spoin 30, 32 i 34, wyznaczających kanał wlotowy. Oprócz tego, woreczek 10^iv do kostek lodu ma dwie poziome spoiny liniowe 27', odpowiadające przedłużeniom półkolistych spoin 32 opisanych wyżej w odniesieniu do fig. 7a, przy czym spoiny 27' są przerwane w celu utworzenia dwóch komór rozprężeniowych 40' z każdej strony kanału wlotowego. Przedziały na kostki lodu we wnętrzu woreczka do kostek lodu są podzielone na cztery podprzedziały w kształcie kolumn, za pomocą trzech zbiorów prostopadłych spoin 29, biegnących od położenia powyżej spoiny dolnej 21, nie pokazanej na fig. 9, aż do położeń bezpośrednio poniżej spoin poprzecznych 27', a każdą tworzy duża liczba ułożonych ukośnie pojedynczych spoin w kształcie odcinków linii, stanowiących razem spoinę liniową zgodnie z ujawnieniem wynalazku. Prostopadłe spoiny 29 mogą alternatywnie składać się ze spoin punktowych albo odcinków linii. Podobnie jak opisane dotychczas cztery postacie, woreczek 10^iv do kostek lodu jest woreczkiem do kostek lodu do wytwarzania dwudziestu czterech kostek lodu, zaś każdy z czterech podprzedziałów w kształcie kolumny jest odpowiednio podzielony, za pomocą czterech pojedynczych zbiorów poziomych spoin punktowych 22, na sześć przedziałów na kostki lodu. Te zbiory poziomych spoin punktowych są wykonane i skonfigurowane identycznie jak poziome spoiny punktowe 22 opisane w odniesieniu do fig. 1a w pierwszej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawionej na fig. 1a.

Piąta postać woreczka 10^iv charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzona we wskazówki dla rozdzierania, które są ułożone jako perforacja 52 biegnąca od góry woreczka do kostek lodu przez spoiny górne 21a i 21b oraz w dół do spoin 27', przy czym spoiny te są, można tak powiedzieć, zamknięte pomiędzy dwoma zbiorami równoległych spoin liniowych 49 i 50, które równocześnie mają za cel zapobiegać przenikaniu wody z komór rozprężeniowych 40 przez perforacje 52. Piątą postać woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawioną na fig. 9, napełnia się w taki sam sposób jak opisane wyżej cztery postacie i zamyka się wykorzystując funkcję samozamykania.

Po zamrożeniu, woreczek 10^iv do kostek lodu można natychmiast rozedrzeć jak to przedstawiono na fig. 10, przy czym woreczek do kostek lodu rozdziera się w obszarze perforacji 52 co powoduje, że rozdarcie posuwa się dalej w dół poprzez odpowiednie spoiny 29. Dostęp do dwunastu kostek lodu zamkniętych w jednej z połówek woreczka do kostek lodu uzyskuje się poprzez rozdarcie woreczka do kostek z lodu z jednej strony, tzn. z lewej strony albo z prawej strony kanału wlotowego, i dalej w dół poprzez spoinę 29 leżącą na przedłużeniu perforacji 52. Te dwanaście kostek lodu można natychmiast wyjąć wykorzystując technikę rozdzierania folii jak to opisano wyżej w odniesieniu do fig. 4a i 6b na rysunku w celu uwolnienia poszczególnych kostek lodu. Należy zauważyć, że ten podział poszczególnych kostek lodu albo oddzielenie kostek lodu od siebie poprzez rozdzieranie jednej z folii, np. folii 12 jak przedstawiono na fig. 4a i 6b, można zamiast tego wykorzystać do oddzielania poszczególnych kostek lodu do siebie przed rozdarciem woreczka do kostek lodu poprzez wykorzystanie tych perforacji 52.

Figura 11 jest ilustracją szóstej postaci woreczka 10^v do kostek lodu według wynalazku. Postać ta odpowiada zasadniczo trzeciej postaci woreczka 10ⁱⁱⁱ opisanej wyżej w odniesieniu do fig. 7a na rysunku, przy czym spoiny punktowe 22, 23, 24 i 25 w szóstej postaci woreczka 10^v zilustrowanej na

PL 191 463 B1 fig. 11 zastąpiono małymi prostokątnymi spoinami, mającymi zasadniczo ten sam zasięg powierzchniowy jak opisane wyżej spoiny punktowe 22 i 24. Tworzące przedziały spoiny w woreczku 10^v do kostek lodu stanowią zbiór spoin 22' o kształcie prostokątnym, rozmieszczonych w linii poziomej z osią poziomą pojedynczego prostokąta prostopadłą do odnośnej linii poziomej. Spoiny w prostopadłych przedziałach na kostki lodu w woreczku 10^v do kostek lodu są natomiast rozmieszczone z poszczególnymi prostokątami w spoinach 24' o kształcie prostokąta ustawionymi zgodnie z kierunkiem linii podziału na przedziały, tzn. z poszczególnymi spoinami 24' w kształcie prostokąta rozmieszczonymi jedna za drugą. Zgodnie z ujawnieniem wynalazku, ta różna orientacja spoin 22' i 24' w kształcie prostokąta zapewnia, odpowiednio z powyższym opisem w odniesieniu do fig. 5 na rysunku, różnicę w tendencji do umożliwiania rozdzierania zgodnie ze spoinami o kształcie prostokąta, przy czym woreczek 10^V do kostek lodu, zilustrowany na fig. 11, wykazujący większą skłonność do rozdarcia zgodnie ze spoinami 24' w kształcie prostokąta, umieszczonymi jedna za drugą i tym samym mającymi mniejsze odległości wzajemne niż spoiny 22' w kształcie poziomego prostokąta, stanowiącymi korzystnie wskazówki do eliminowania podziału na przedziały woreczka do kostek lodu, zgodnie z techniką opisana wyżej w odniesieniu do fig. 4a i 6 na rysunku.

Figury 12 i 13 są ilustracjami odpowiednio siódmej i ósmej postaci woreczka, odpowiednio 10^vii 10^vii do kostek lodu wedł ug wynalazku. Podobnie jak opisane wy ż ej postacie, te postacie wykonuje się z opisanych wyżej folii 12 i 14 i łączy się za pomocą już opisanych spoin bocznych 20, spoiny dolnej 21 oraz dwóch spoin górnych 21a i 21b. Dwa woreczki 10^vi i 10^vii do kostek lodu są zaopatrzone w dwie opisane wyż ej, nachylona na zewną trz i rozbież ne spoiny 27, jednak w odróż nieniu od opisanych wyżej postaci, nie mają one przerw.

Znajdujące się wewnątrz przedziały na kostki lodu w siódmej i ósmej postaci woreczka, odpowiednio 10^vi i 10^vii, wytwarza się przy okazji zasadniczo według podziału na przedziały przedstawionego na fig. 7a na rysunku, poziomymi i prostopadłymi spoinami punktowymi odpowiednio 22, 23 i 24, 25, przy czym siódma postać przedstawiona na fig. 12 jest wykonana z jedną prostopadła spoiną liniową, podczas gdy ósma postać woreczka 10^vii przedstawiona na fig. 13, jest oprócz środkowej prostopadłej spoiny liniowej 28 zaopatrzona w poziomą spoinę liniową 26, przecinającą prostopadła spoinę liniową 28, lecz bez połączenia ze spoinami bocznymi 20 i tym samym ustanawiając połączenie z górnej poł owy wewnę trznego przedział u na kostki lodu, tzn. z poł owy wewnętrznego przedziału na kostki lodu usytuowanego powyżej spoin liniowych 26 do dolnej połowy usytuowanej poniżej spoiny liniowej 26.

Części wlotowe w siódmej i ósmej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku zilustrowane odpowiednio na fig. 12 i 13 na rysunku, są zaopatrzone w kanał wlotowy o konfiguracji odpowiadającej zasadniczo konfiguracji kanału wlotowego opisanej wyżej w odniesieniu do fig. 1a na rysunku. Kanał wlotowy w woreczkach 10^vi i 10^vii do kostek lodu jest więc wyznaczony przez dwie spoiny 30 zbiegające się od kanału wlotowego w kierunku wewnętrznego przedziału na kostki lodu woreczka do kostek lodu, przedłużając się w postaci dwóch spoin 32' w kształcie ćwiartki koła w zwężeniu wyznaczonym przez te spoiny. W zwężeniu znajdują się ponadto dwie prostoliniowe spoiny 34', które w porównaniu z opisanymi wyżej prostoliniowymi spoinami 34 przedstawionymi na fig. 1a, biegną tylko do wewnątrz od przewężenia, w kierunku wewnętrznego przedziału na kostki lodu woreczka do kostek lodu. Powyżej przewężenia znajdują się dwie spoiny punktowe 35 w celu utrzymania razem folii w kanale wlotowym. W dwóch postaciach woreczka 10^vi i 10^vii przedstawionych odpowiednio na fig. 12 i 13 na rysunku, prawa spoina 30 jest przerwana w celu ustanowienia połączenia z komorą rozprężeniową 40 w kształcie litery „S”, służącej w celu utworzenia komory rozprężeniowej odpowiadającej opisanym wyżej komorom rozprężeniowym 40. Podobnie, lewa spoina 32' w kształcie ćwiartki koła jest przerwana w celu ustanowienia połączenia z inną komorą rozprężeniową 40, w której podobnie przewidziano pewną liczbę spoin punktowych 54 w celu ograniczenia objętości ilości płynu, która może rozszerzyć się do tych komór rozprężeniowych.

Postacie woreczka 10^vi i 10^vii przedstawione odpowiednio na fig. 12 i 13, są ponadto przystosowane do rozdzierania poprzez oddarcie kanału wlotowego woreczka do kostek lodu po zamrożeniu w lód wody znajdującej się w woreczku do kostek lodu. Odpowiednio do opisanych wyżej perforacji 52, dla tej funkcji rozdzierania przewidziano perforacje 52', biegnące od spoin bocznych 20 do wewnątrz w kierunku mają cych kształ t ć wiartki koł a spoin 32', przy czym perforacje nie rozcią gają się poza te spoiny liniowe oraz podobnie, w celu ograniczenia perforacji 52' odpowiadających spoinom liniowym 49 i 50 przedstawionym na fig. 9, przewidziano spoiny liniowe 56 i 58, łączące liniowe spoiny bocz18

PL 191 463 B1 ne 20 z mającymi kształt ćwiartki koła spoinami 32' i oprócz tego wzmacniające folię za albo w bezpośredniej styczności do perforacji 52'.

Woreczki samozamykające przedstawione na fig. 12 i 13 napełnia się wodą i zamyka w opisany wyżej sposób, a następnie wodę znajdującą się w wewnętrznych przedziałach na kostki lodu przedmiotowego woreczka do kostek lodu doprowadza się do zamrożenia poprzez umieszczenie przedmiotowego woreczka do kostek lodu w zamrażarce, szafie chłodniczej albo w innym pomieszczeniu ochłodzonym poniżej temperatury zamarzania. Po zamrożeniu na lód wody w poszczególnych przedziałach na kostki lodu, całą część wlotową, tzn. obszar powyżej perforacji 52' w woreczkach 10^vii 10^vii do kostek lodu można odedrzeć, tak aby umożliwić dostę p do kostek lodu znajdujących się wewnątrz woreczka do kostek lodu, przez oddarty drugi segment kanału wlotowego, przy czym pojedynczymi kostkami lodu można manipulować i można je wyjąć z woreczka wykorzystując właściwości rozdzielania i rozdzierania folii, które są uwarunkowane przez poziome i prostopadłe spoiny punktowe w wewnę trznych przedział ach na kostki lodu woreczka do kostek lodu.

Wszystkie opisane wyżej postacie są tzw. woreczkami samozamykającymi się i są ponadto woreczkami na 24 kostki lodu. Należy jednak podkreślić, że wynalazek nie ogranicza się do woreczków samozamykających się, jak również nie ogranicza się do konkretnej liczby kostek lodu, jako że w woreczku do kostek lodu wykonanym zgodnie z wynalazkiem można umieścić przyjętą arbitralnie liczbę przedziałów na kostki lodu, np. na liczbę mniejszą albo większą niż 24, np. 12, 16, 18, 30 i 36. Odpowiednio, część wlotową woreczka do kostek lodu można wykonać bez funkcji samozamykania, np. z częścią lejkowatą do zamykania za pomocą zamknięcia wę z łem albo alternatywnie za pomocą zamknięcia węzłem. Należy ponadto zauważyć, że można zrealizować kombinację woreczka samozamykającego i woreczka z węzłem. Łącząc samozamykanie i zamykanie za pomocą węzła w jednym woreczku do kostek lodu, można uzyskać szczególną korzyść przez to, że w woreczku samozamykającym staje się możliwe zwiększenie wewnętrznego ciśnienia cieczy w wyniku zamknięcia za pomocą węzła.

Figura 14 ilustruje dziewiątą postać woreczka 10^viii do kostek lodu według wynalazku. Ten woreczek do kostek lodu różni się od opisanych wyżej woreczków do kostek lodu tym, że woreczek do kostek lodu stanowi woreczek z węzłem, tzn. woreczek do kostek lodu, który w odróżnieniu do opisanych wyżej woreczków samozamykających, zamyka się wiążąc węzeł za pomocą klapek znajdujących się w kanale wlotowym woreczka do kostek lodu. Tak więc, woreczek 10^viii do kostek lodu jest, w odróżnieniu do opisanych wyżej woreczków samozamykających, wykonany z dwóch folii, z których tylko jedna, tzn. folia 12' leżąca na górze, nie jest zaopatrzona w części zagięte, odpowiadające opisanym wyżej klapkom 16 i 18 przedstawionym na fig. 14. Folie w woreczku 10^viii do kostek lodu są zgrzane razem za pomocą dwóch spoin bocznych 20, spoiny dolnej 21 i dwóch spoin górnych 21a i 21b. Wnętrze woreczka do kostek lodu jest ponadto ograniczone do dwóch spoin prostoliniowych 27', które w odróżnieniu od spoin prostoliniowych 27' przedstawionych na fig. 7a, nie są przerwane w celu utworzenia komory rozprężeniowej. Przeciwnie, prostoliniowe spoiny 27' łączą spoiny boczne 20 z dwiema prostoliniowymi spoinami 30', łączącymi spoiny górne 21a i 21b z tymi spoinami prostoliniowymi 27'. Powyżej prostoliniowych spoin 27' wykonano po obu stronach woreczka do kostek lodu przecięcia 52 albo perforacje odpowiadające perforacjom 52' przedstawionym na fig. 12 i 13, rozciągające się bezpośrednio aż do zbiegających się do środka prostoliniowych spoin 30', stanowiących razem lejkowaty kanał wlotowy. Przedział na kostki lodu woreczka do kostek lodu przedstawionego na fig. 14 podzielono na trzy prostopadłe podprzedziały za pomocą dwóch prostopadłych spoin liniowych 28, odpowiadających prostopadłym spoinom liniowym 28 opisanym wyżej w odniesieniu do fig. 12 i 13 na rysunku. Każdy z poszczególnych trzech podprzedziałów w postaci kolumn w woreczku 10^viii do kostek lodu jest ponadto podzielony na sześć przedziałów na kostki lodu za pomocą zbiorów poziomych spoin punktowych, przy czym każdy zbiór zawiera łącznie dziesięć spoin punktowych 22.

Tak więc, woreczek 10^viii do kostek lodu przedstawiony na fig. 14 służy do wytworzenia 18 kostek lodu, które przy tych samych wymiarach zewnętrznych folii jak w opisanych wyżej postaciach, warunkują wytwarzanie większych kostek lodu. Woreczka 10^viii do kostek lodu używa się w następujący sposób. Wodę wlewa się przez lejek utworzony przez prostoliniowe spoiny 30', napełniając tym samym wodą trzy podprzedziały o układzie kolumnowym. Po rozdarciu perforacji 52, w górnym końcu woreczka do kostek lodu powstają dwie części w postaci klapek, a te części w postaci klapek wiąże się w węzeł w celu zamknięcia wnętrza woreczka do kostek lodu. Woreczek do kostek lodu zamraża się w celu wytworzenia kostek lodu po czym, zgodnie z ujawnieniem wynalazku, przedziały na kostki lodu we wnętrzu woreczka do kostek lodu można przekształcić na przedział na kostki lodu nie podzieloPL 191 463 B1 ny na przedziały a następnie można korzystnie rozedrzeć za pomocą spoin punktowych 22 charakterystycznych dla wynalazku.

Prostopadłe spoiny liniowe można zastąpić spoinami punktowymi, np. takimi jak opisane wyżej spoiny punktowe 25.

Oprócz tego, woreczek 10^viii na kostki lodu można natychmiast przekształcić na woreczek samozamykający, zastępując folię 12' i odpowiednio folię leżącą za nią foliami 12 i 14 opisanymi wyżej, przy czym klapki tych folii doprowadza się do wystawania ku dołowi do położenia naprzeciw perforacji 52, które pominięto. Równocześnie lejek wlotowy można przekształcić na inną konfigurację, np. poprzez zastąpienie lejka wlotowego dwuczęściowym lejkiem wlotowym o tej samej konfiguracji ukośnej co konfiguracja lejka przedstawiona na fig. 14, oraz inną częścią wlotową utworzoną za pomocą spoin prostopadłych albo nachylonych lekko do wewnątrz albo na zewnątrz.

Jak już wspomniano wcześniej, fig. 15 jest ilustracją trzeciej postaci woreczka 10ⁱⁱ przedstawionej na fig. 3, po zamrożeniu kostek lodu w tym woreczku do kostek lodu, po czym woreczek do kostek lodu poddany manipulacjom, tzn. skręcany, zginany albo manipulowany na oba te sposoby, można przekształcić bądź na woreczek bez przedziałów, bądź alternatywnie rozedrzeć, stosując technikę rozdzierania charakterystyczną dla wynalazku, wykorzystując kierunki rozdzierania wyznaczone przez spoiny punktowe 22, 23, 24 i 25 charakterystyczne dla wynalazku. Część wlotową albo napełniającą przedstawioną z prawej strony fig. 15 można po zamrożeniu korzystnie użyć do przytrzymywania woreczka do kostek lodu a tym samym do manipulacji woreczka do kostek lodu, a ponadto jak opisano wyżej w odniesieniu do fig. 12 i 13, można korzystnie użyć do oddzierania części górnej albo napełniającej woreczka do kostek lodu w połączeniu z wyjmowaniem kostek lodu albo kawałków z wnętrza woreczka do kostek lodu.

Figura 16 jest ilustracją trzeciej postaci woreczka 10ⁱⁱ również przedstawionej na fig. 3 i 15 na rysunku, po przekształceniu woreczka do kostek lodu, w trakcie manipulacji opisanych wyżej w odniesieniu do fig. 15, z woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały w woreczek bez przedziałów. Na fig. 16 przedstawiono woreczek leżący na płaszczyźnie, np. na blacie stołu, perforacje 44 w folii 12 są wykonane w prawej części albo połowie komory wewnętrznej woreczka do kostek lodu jak to opisano wyżej, podczas gdy odpowiednio w lewej części albo połowie z fig. 16 wykonano perforacje w przeciwległej folii, obracając albo skręcając folię w lewej połowie w przeciwnym kierunku w porównaniu do prawej części albo połowy. Spoiny punktowe 22 i 24 przedstawione z lewej części albo połowie woreczka 10ⁱⁱ i do kostek lodu zawierają więc rozdarcia materiału z przeciwległej folii, w której wykonano odpowiednio perforacje odpowiadające perforacjom 44 przedstawionym w folii 12 w prawej połowie wnętrza woreczka do kostek lodu.

Figura 17 jest ilustracją dziesiątej postaci woreczka 10^ix do kostek lodu według wynalazku. Ta dziesiąta postać woreczka do kostek lodu jest w dużym stopniu podobna do trzeciej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawionej na fig. 7a i stanowi woreczek samozamykający. Dziesiąta postać składa się z dwóch folii 12 i 14 opisanych wyżej, z których tylko folię 12 przedstawiono na fig. 17, przy czym folie te są zgrzane razem za pomocą spoin bocznych 20, spoiny dolnej 21 oraz dwóch spoin górnych 21a i 21b. Od spoin górnych 21a i 21b, dwie spoiny 30 zaginające się łukowato w kierunku wnętrza kanału biegną w kierunku wnętrza woreczka do kostek lodu, ciągnąc się dalej w postaci nachylonych ku górze spoin bocznych 27, odpowiadających nachylonym ku dołowi spoinom bocznym 27, przedstawionym na fig. 7a. Podobnie jak spoiny boczne 27, nachylone ku górze spoiny boczne 27 są przerwane w celu ustanowienia połączenia przez spoiny 36 i 37 z komorami rozprężeniowymi 40. Wewnętrzny przedział na kostki lodu woreczka 10^ix do kostek lodu jest podzielony na dwadzieścia cztery pojedyncze przedziały na kostki lodu za pomocą opisanych wyżej spoin punktowych 22 i 24 charakterystycznych dla wynalazku. Jak to jest oczywiste z fig. 17, górna spoina punktowa w leżącym najbardziej pośrodku rzędzie prostopadłych spoin punktowych jest wykonana jako większa spoina punktowa 25, przy czym ta spoina punktowa usytuowana bezpośrednio poniżej kanału wlotowego, spośród wszystkich spoin punktowych jest narażona na największe ciśnienie wody podczas napełniania woreczka do kostek lodu. Konfiguracja kanału wlotowego przedstawiona na fig. 17 ma na celu przyspieszenie napełniania w porównaniu z kanałami wlotowymi opisanymi i zilustrowanymi wyżej.

Figura 18 jest ilustracją jedenastej postaci woreczka 10^x do kostek lodu według wynalazku. Ta jedenasta postać wykazuje szereg właściwości opisanych wcześniej w odniesieniu do fig. 1-17 na rysunku, przy czym ta jedenasta postać stanowi woreczek samozamykający, jak szereg opisanych wyżej postaci ze spoinami bocznymi 20, zmodyfikowaną spoiną dolną 20' złożoną z trzech półkolistych części

PL 191 463 B1 odpowiadających podziałowi wnętrza woreczka do kostek lodu na trzy podprzedziały oraz ze spoinami górnymi 21a i 21b. Kanał wlotowy woreczka do kostek lodu wykonuje się jako odpowiadający kanałowi wlotowemu opisanemu wyżej w odniesieniu do fig. 1a na rysunku, aczkolwiek zmodyfikowany poprzez zastąpienie prostoliniowych spoin 34 prostoliniowymi spoinami 34' przedstawionymi na fig. 12 i 13. Oprócz tego, ta jedenasta postać przedstawia te same, nachylone ukośnie ku dołowi spoiny boczne 27 jak to opisano wyżej, ze związanymi perforacjami w celu ustanowienia połączenia z komorami rozprężeniowymi 40 przez kanały wyznaczone prostoliniowymi spoinami 36 i 37. Komora wewnętrzna na kostki lodu woreczka do kostek lodu jest podzielona na trzy pojedyncze przedziały na kostki lodu, ograniczone trzema zbiorami prostopadłych spoin punktowych, przy czym każdy z nich zawiera dużą liczbę spoin punktowych 25, np. 84 spoiny punktowe. Odpowiednio do tego, za pomocą tej jedenastej postaci można wytworzyć trzy duże kostki albo kawałki lodu, które można wyjąć zgodnie z techniką rozdzierania charakterystyczną dla wynalazku, za pomocą spoin punktowych 25 jak to opisano wyżej.

Oprócz tego, ujawnienie wynalazku umożliwia dostarczenie woreczków do kostek lodu o bardzo dużej liczbie pojedynczych przedziałów na kostki lodu, jak to wynika w sposób oczywisty z fig. 19a i 19b, ilustrujących odpowiednio dwunastą i trzynastą postać woreczka, odpowiednio 10^xi i 10^xii, według wynalazku. Obydwie te postacie woreczka 10^xi i 10^xii stanowią woreczki samozamykające, ograniczone spoinami bocznymi 20, spoiną dolną 21 i spoinami górnymi 21a i 21b. Oprócz tego, te dwie postacie woreczka 10^xi i 10^xii wykonuje się z kanałem wlotowym odpowiadającym jednemu z opisanych wyżej w odniesieniu do fig. 17 na rysunku, tworzącym dwie spoiny 30, biegnące łukowato do środka w kierunku wnętrza kanału, przechodzące bezpośrednio w nachylone ku dołowi spoiny 27, opisane wyżej w odniesieniu do fig. 1a na rysunku. Linie perforacji 52 wprowadzono odpowiednio pod brzegami 17 i 19 wyznaczonymi przez klapki 16 i 18 folii (na fig. 17 pokazano tylko jedną z klapek 16 ze związanym brzegiem 17), bądź w celu ustanowienia zamknięcia węzłem jak wspomniano wyżej, tzn. połączonego zamknięcia samoczynnego i zamknięcia węzłem wnętrza woreczka do kostek lodu, bądź alternatywnie w celu oddarcia górnej części woreczka do kostek lodu po zamrożeniu słupa wody znajdującego się we wnętrzu woreczka do kostek lodu. Te dwa woreczki 10^xi i 10^xii do kostek lodu są podzielone na dużą liczbę pojedynczych przedziałów na kostki lodu, ograniczonych jedynie narożnymi spoinami punktowymi 23 zgodnie z ujawnieniem wynalazku i o takiej samej konfiguracji jak opisane wyżej w odniesieniu do fig. 1a na rysunku. Na fig. 19a, spoiny punktowe 23 są usytuowane w rogach albo w punktach narożnych układu prostokątnego, podczas gdy spoiny punktowe w trzynastej postaci woreczka 10^xii przedstawionej na fig. 19 są ułożone we wzór, w którym spoiny punktowe ułożone w linie poziome, w każdej co drugiej linii są przesunięte w bok o połowę siatki albo odległości pomiędzy spoinami punktowymi co powoduje, że kostki lodu albo kawałki lodu wytwarzane w tym woreczku do kostek lodu przedstawionym na fig. 19b mają kształt rombowy, podczas gdy kostki lodu albo kawałki lodu wytwarzane w woreczku do kostek lodu przedstawionym na fig. 19a będą mieć postać zasadniczo kwadratową. Za pomocą postaci przedstawionych na fig. 19a i 19b na rysunku można wytwarzać nawet niezwykle dużą liczbę pojedynczych kostek lodu albo kawałków lodu, a w postaciach przedstawionych na rysunkach więcej niż dwieście pojedynczych kostek lodu albo kawałków lodu.

Figura 20a jest ilustracją czternastej postaci woreczka 10^xiii do kostek lodu według wynalazku. Tę czternastą postać stanowi woreczek z węzłem, tego samego typu jak zilustrowano i opisano wyżej w odniesieniu do fig. 14, 19a i 19b oraz dodatkowo stanowi postać, która jest - podobnie jak fragment modyfikacji trzeciej postaci z fig. 7a przedstawionej na fig. 7b - wykonana wyłącznie za pomocą spoin punktowych i odcinków linii i nie zawiera spójnych spoin obwodowych. Co więcej, ta czternasta postać wykazuje szereg właściwości opisanych wcześniej w odniesieniu do fig. 1-19b na rysunku. Woreczek 10^xiiido kostek lodu jest zaopatrzony w spoiny 20' utworzone z odcinków linii, tworzące częściowo zasadniczo spoinę obwodową, wyznaczającą podzielony na przedziały przedział na kostki lodu oraz częściowo w przedłużeniach tworzących spoiny boczne, połączone ze spoinami górnymi 21a' i 21b', złożonymi z licznych pojedynczych, równoległych odcinków linii. Obecny kanał wlotowy woreczka do kostek lodu skonstruowano jako jeden lejek, także utworzony z pojedynczych spoin w postaci odcinków linii, tworzących spoiny prostoliniowe zbiegające się ku sobie i tworzące ten lejek, i które łączą spoiny górne 21a i 21b utworzone z odcinków linii ze spoinami bocznymi 27, łączącymi lejek kanału wlotowego ze spoinami 20' utworzonymi z odcinków linii.

Wnętrze woreczka do kostek lodu jest podzielone na cztery prostopadłe przedziały za pomocą spoin punktowych 24' i 25', przy czym te cztery prostopadłe przedziały wewnętrzne są znów podzielone na pewną liczbę podprzedziałów za pomocą spoin poziomych utworzonych przez spoiny punktowe 22' i 23'. Spoiny punktowe 22', 23', 24' i 25' przedstawione na fig. 20a odpowiadają spoinom punktowym

PL 191 463 B1 opisanym wcześniej, przy czym spoiny punktowe 22' i 24' są jednak korzystnie skonstruowane jako spoiny wydłużone raczej niż spoiny kołowe, a podobnie spoiny 22', 23', 24' i 25' mogą być skonstruowane jako pojedyncze masywne spoiny bądź też mogą być spoinami konturowymi, których wnętrze nie stanowi spoiny dwóch przeciwległych warstw folii woreczka do kostek lodu. Podobnie jak w opisanych wyżej woreczkach do kostek lodu, wnętrze woreczka do kostek lodu może być skonstruowane jako woreczek do kostek lodu mający 16, 20 albo, korzystnie, 24 przedziały.

Figura 20b jest ilustracją zmodyfikowanego woreczka do kostek lodu w porównaniu z czternastą postacią woreczka do kostek lodu przedstawioną na fig. 20a albo raczej najniższą częścią tej zmodyfikowanej albo piętnastej postaci woreczka 10^xiv kostek lodu według wynalazku. Podobnie do czternastej postaci przedstawionej na fig. 20a, piętnasta postać przedstawiona na fig. 20b charakteryzuje się spoinami obwodowymi, włączając spoiny boczne i spoinę dolną, zastąpione spoinami w postaci odcinków linii. W przeciwieństwie do czternastej postaci przedstawionej na fig. 20a, w której spoiny 20''' utworzone z odcinków linii są przede wszystkim usytuowane prostopadle do ogólnego ułożenia spoin i tym samym promieniowo albo prostopadle do spoiny obwodowej zł o ż onej ze spoin utworzonych z odcinków linii, odpowiadają ce spoiny 20''' utworzone z odcinków linii, tworzą ce spoiny boczne w piętnastej postaci przedstawionej na fig. 20b, są usytuowane pod kątem względem ogólnego położenia, skierowanego zgodnie ze wzdłużną osią woreczka do kostek lodu. Na fig. 20b, te spoiny 20''' utworzone z odcinków linii są ułożone w kierunku ukośnym względem kierunku poziomego albo prostopadłego. Oprócz tego, piętnasta postać woreczka 10^xiv przedstawiona na fig. 20b zawiera spoinę dolną złożoną licznych pojedynczych spoin 21''' utworzonych z odcinków linii, z których wszystkie mają tę sama rozpiętość, tzn. tę samą długość i szerokość, lecz które mogą być alternatywnie o zmiennej długości, przy czym te spoiny 21''' utworzone z odcinków linii są rozmieszczone łącznie w sześciu rzędach równoległych, przy czym dwa sąsiednie rzędy są przesunięte o połowę długości pojedynczej spoiny 21' utworzonej z odcinka linii.

Odpowiednio do fig. 20a, fig. 20c jest ilustracją szesnastej postaci woreczka 10^xv do kostek lodu według wynalazku, a podobnie do czternastej postaci przedstawionej na fig. 20a, ta szesnasta postać stanowi tzw. woreczek wiązany. Oprócz tego, szesnasta postać przedstawiona na fig. 20c różni się od czternastej postaci przedstawionej na fig. 20a tym, że spoiny utworzone z odcinków linii przedstawione na fig. 20a stanowiące spoinę obwodową, spoiny boczne 27, spoiny górne 21a' i 21b' oraz spoiny 30 tworzące kanał wlotowy zastąpiono pasami mniejszych spoin punktowych, ułożonych w ciasny wzór w kształ cie wzoru rastra fotograficznego, w którym pojedyncze spoiny punktowe są , w porównaniu ze spoinami 22', 23', 24' i 25', zasadniczo mniejszych rozmiarów albo średnicy, typowo rozmiarów mniejszych niż 50% największego wymiaru tych spoin punktowych 22', 23', 24' i 25'. Poszczególne spoiny punktowe we wzorze rastra fotograficznego tworzące spoinę złożoną ze spoiny punktowej 20^iv są rozmieszczone w pewnej odległości od sąsiednich spoin zasadniczo odpowiadającej średnicy pojedynczej spoiny punktowej 20^iv. Oczywiście, w zakresie wynalazku, postacie przedstawione w odniesieniu do fig. 20a, 20b i 20c na rysunku mogą być modyfikowane odpowiednio do opisanych wyżej postaci, a oprócz tego w sposób oczywisty, być łączone z alternatywnymi konfiguracjami spoin bocznych, spoin dolnych i kanału wlotowego.

Figura 20d jest schematyczną ilustracją siedemnastej postaci woreczka 10^xvi do kostek lodu według wynalazku. Podobnie do opisanych wyżej postaci, woreczek 10^xvi do kostek lodu składa się z dwóch identycznych folii 12 z tworzywa sztucznego, korzystnie z folii z polietylenu LD o grubości 25 μm albo alternatywnie z folii z polietylenu HD o grubości 18 μm. Obydwie folie 12 mają klapkę 16. Te klapki wystają ku środkowi do, wnętrza woreczka 10^xvi do kostek lodu i wyznaczają wewnętrzne wyeksponowane krawędzie. Folie mają konfigurację zasadniczo prostokątną i pokrywają się, przy czym klapki wystają ku środkowi do wnętrza woreczka 10^xvi do kostek lodu, gdyż folie są połączone za pomocą zasadniczo obwodowej spoiny 20^iv, przy czym dwie spoiny liniowe biegną do środka i ku sobie od zasadniczo obwodowej spoiny 20^iv usytuowanej w górnym końcu woreczka 10^xvi do kostek lodu przedstawionego na fig. 20d i liniowych spoin górnych 21a i 21b.

Pomiędzy liniowymi spoinami górnymi 21a i 21b znajduje się otwór prowadzący z otoczenia do wnętrza woreczka 10^xvi do kostek lodu. Od opisanej wyżej krawędzi biegną prostoliniowe spoiny 30^ivzbiegające się ku sobie, tworzące lejkowatą pierwszą część kanału wlotowego woreczka do kostek lodu. Na wewnętrznym końcu spoin, tzn. w przewężeniu utworzonego lejka wlotowego, prostoliniowe spoiny 30^iv zbiegające się ku sobie, przedłużają się w dwa równoległe spoiny prostoliniowe 33, tworzące pierwsze przewężenie w kanale wlotowym i tworzą przejście pomiędzy pierwszym odcinkiem tego kanału wlotowego woreczka do kostek lodu i drugim odcinkiem kanału wlotowego woreczka do

PL 191 463 B1 kostek lodu, który to drugi odcinek jest wyznaczony przez dwa umieszczone naprzeciw siebie łukowate spoiny 32, łączące opisane wyżej równoległe spoiny prostoliniowe 33 z opisanymi wyżej spoinami 27, stanowiące dwa wzmocnienia spoin prostoliniowych 33, które tworzą drugie przewężenie na końcu kanału wlotowego, tzn. w przejściu pomiędzy kanałem wlotowym i wnętrzem woreczka do kostek lodu, które jest podzielone na pewną liczbę pojedynczych przedziałów, jak to wspomniano wyżej. Łukowate spoiny 32 tworzą dwie wklęsłe spoiny w celu utworzenia drugiego odcinka kanału wlotowego, który to drugi odcinek ma - patrząc w kierunku prostopadłym do ułożenia kanału wlotowego - zasadniczo większe wymiary niż pierwsze przewężenie utworzone przez dwie równoległe spoiny prostoliniowe 33, jak również drugie przewężenie utworzone przez te dwa wzmocnienia spoin prostoliniowych 33.

W siedemnastej postaci przedstawionej na fig. 20d, wewnętrzne wyeksponowane krawędzie klapek dwóch folii, biegną na całej długości pierwszego odcinka kanału wlotowego, lecz nie do drugiego odcinka kanału wlotowego, a dokładne do położenia naprzeciw dwóch równoległych spoin prostoliniowych, patrz klapka 16 w związku z równoległymi spoinami prostoliniowymi 33. Zgodnie z ujawnieniem wynalazku, wyeksponowane krawędzie mogą być usytuowane w dowolnym miejscu wzdłuż dwóch równoległych spoin prostoliniowych 33, tzn. w dowolnym położeniu w obrębie przewężenia wyznaczonego dwiema spoinami równoległymi. Tym samym te krawędzie są usytuowane, patrząc na całej długości kanału wlotowego, w środku kanału wlotowego i równocześnie są usytuowane biegnąc prostopadle w środku dwóch równoległych spoin prostoliniowych 33. Poprzez usytuowanie zagiętych krawędzi w środku kanału wlotowego w spoinie z równoległymi spoinami prostoliniowymi 33, uzyskuje się woreczek do kostek lodu, który zapewnia bezpieczną i niezawodną funkcję samozamykania i wykorzystuje minimalną ilość wody do napełniania kieszeni zamykających zapewniających funkcję samozamykania, utworzonych za klapkami. Równocześnie, w odróżnieniu od woreczków samozamykających według dotychczasowego stanu techniki, dwie równoległe spoiny prostoliniowe 33 tworzą obszar przewężenia o konfiguracji rurkowatej w celu zapewnienia funkcji samozamykania, której poprzednio nie uważano za możliwą, jako że dwie równoległe spoiny prostoliniowe 33 służą dodatkowemu celowi, oprócz utworzenia przewężenia o funkcji samozamykania, a mianowicie kompensowaniu zmian produkcyjnych, tzn. gdy klapki folii są zagięte i za pomocą spoin połączone z otaczającą folią. W celu uzyskania bezpiecznej funkcji samozamykania decydujące znaczenia ma to, aby wewnętrzne wyeksponowane krawędzie tworzące kieszenie zamykające wewnątrz spoin prostoliniowych 33, były usytuowane poniżej dolnego ograniczenia lejkowatego pierwszego odcinka kanału wlotowego, patrz fig. 20d, w celu zapewnienia, że kieszenie zamykające będą napełnione wodą w sposób niezawodny, gdy woreczek do kostek lodu będzie odwrócony „do góry nogami” po napełnieniu wodą.

Na fig. 20d dwie folie woreczka do kostek lodu leżą na sobie w położeniu płaskim, aczkolwiek uwięzione powietrze może być obecne i tworzyć kieszenie powietrzne we wnętrzu woreczka 10 do kostek lodu. Na fig. 20d woreczek 10^xvi do kostek lodu przedstawiono z otworem wlotowym skierowanym ku górze, który to otwór wlotowy ma być skierowany ku górze, gdy woreczek do kostek lodu napełnia się cieczą, a zwłaszcza wodą. Na tym etapie należy zauważyć, że wyrażenia takie jak „ku górze”, „ku dołowi” itp. dotyczące usytuowania woreczka do kostek lodu względem kierunku wyznaczonego siłą ciążenia, należy interpretować jako wyrażenia służące wyłącznie celowi opisania normalnego, ogólnego położenia woreczka do kostek lodu podczas użytkowania, jako że oczywiście większa lub mniejsza część woreczka do kostek lodu może być zagięta względem kierunku góra/dół i podobnie, woreczek 10^xvi do kostek lodu jako całość może być trzymany w położeniu nachylonym względem kierunku góra/dół.

Figura 21 przedstawia schematycznie urządzenie produkcyjne do wytwarzania woreczków do kostek lodu albo podobnych woreczków zgrzewanych w przerywanym procesie produkcyjnym. Urządzenie produkcyjne obejmuje stanowisko 74 do tłoczenia i zgrzewania. Jak okaże się z dalszego opisu, w zależności od danego wyrobu, urządzenie produkcyjne może także obejmować dalsze stanowiska, jak np. stanowisko do rozwijania folii, stanowisko odcinania i rozdzielania oraz stanowisko przenośnika.

Rzeczywisty proces produkcyjny woreczków do kostek lodu na stanowisku 74 do tłoczenia i zgrzewania obejmuje jedną operację tł oczenia i zgrzewania, w której wytwarza się woreczki do kostek lodu z dwuwarstwowej wstęgi folii 76, wytwarzając tym samym dwa woreczki do kostek lodu w jednej operacji tłoczenia i zgrzewania. Operacja tłoczenia i zgrzewania wykonywana na stanowisku 74 do tłoczenia i zgrzewania odbywa się w sposób nieciągły albo przerywany, przy czym taśmy folii są przenoszone etapowo do urządzenia 70 tłoczącego i zgrzewającego, przy czym operację tłoczenia i zgrzewania wykonuje się utrzymują c dwie dwuwarstwowe taś my folii w spoczynku pod urzą dzeniem 70

PL 191 463 B1 tłoczącym i zgrzewającym. Skokowe przenoszenie dwóch dwuwarstwowych taśm folii uzyskuje się za pomocą wałków napędzanych układem kół zębatych i pasków.

Jak przedstawiono na fig. 21, urządzenie 70 tłoczące i zgrzewające zawiera dolną płytę nośną 130, zaopatrzoną w dwa pionowe, biegnące do góry pręty 132 i 134, które z kolei są połączone belką górną 136 i belką poprzeczną 138, które wraz z płytą nośną 130 utrzymują pręty 132, 134 w pionowym i wzajemnie równoległym położeniu. Belka poprzeczna 138 niesie dwa zestawy cylindrów wykonawczych 140, 142 i 144, 146, które są poruszane płynem roboczym wewnątrz węży podłączonych do nich i mają korzystnie postać cylindrów pneumatycznych. Dwa zestawy cylindrów wykonawczych 140, 142, 144 i 146 są przeznaczone do pozycjonowania urządzeń tłoczących i zgrzewających w procesie dwuetapowym. W pierwszym etapie, matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające umieszczone w podgrzewanych urządzeniach tłoczących i zgrzewających pozostają uniesione w położeniu początkowym w maksymalnej odległ oś ci nad dwuwarstwowymi taś mami folii przechodzą cymi przez stanowisko tł oczenia i zgrzewania, tak aby zapobiec stopieniu materiału folii przez ciepło promieniujące z urządzeń tłoczących i zgrzewających, zaś w drugim etapie matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające przemieszczają się z położenia uniesionego w pewnej odległości nad dwuwarstwową taśmą folii do położenia roboczego, w którym są dociśnięte do dwuwarstwowej taśmy folii, tak jak to opisano niżej, pod działaniem cylindrów wykonawczych 142 i 146. Tak więc cylindry wykonawcze 140 i 144 są przeznaczone do pozycjonowania matryc tłoczących i zgrzewających w położeniu wyjściowym albo roboczym, zaś w wyniku uruchomienia cylindrów wykonawczych 142 i 146, matryce tłoczące i zgrzewające są opuszczane w kierunku dwuwarstwowych taśm folii. Matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające są zaopatrzone w powierzchnie dolne mające wystające, tzn. wystające ku dołowi wypukłości, odpowiadające żądanym wytłoczeniom i spoinom w woreczku do kostek lodu wytłaczanym i zgrzewanym za pomocą urządzenia 70 tłoczącego i zgrzewającego na stanowisku do tłoczenia i zgrzewania.

Matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające są podgrzewane elektrycznie i tym samym zawierają pewną liczbę jednostek elektrycznych zasilanych pewną liczbą kabli przyłączeniowych 152 i 154. Jak to będzie oczywiste dla fachowca, matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające mają termoregulację, tzn. matryce toczące i zgrzewające utrzymuje się w określonej temperaturze za pomocą termostatu. Zawieszenia matryc tłoczących i zgrzewających są chłodzone wodą doprowadzaną i odprowadzaną wężami dopływowymi i odpływowymi wody chłodzącej, odpowiednio 156 i 157. Oprócz układu chłodzenia wodnego do chłodzenia zawieszenia matryc 148 i 150 tłoczących i zgrzewających, urządzenie produkcyjne przedstawione na fig. 21 jest zaopatrzone w wąż 158 powietrza chłodzącego zamontowanego na - i patrząc w kierunku przenoszenia dwuwarstwowej taśmy folii - za dodatkowymi matrycami tłoczącymi i zgrzewającymi, przy czym wąż powietrza chłodzącego doprowadza powietrze chłodzące dostarczane z szeregu otworów doprowadzających powietrze w rurze powietrznej 160.

Jak to wyniknie z fig. 21, dwuwarstwową taśmę folii wprowadza się pod poruszające się pionowo matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające, których jednak nie doprowadza się do bezpośredniego styku z powierzchniami dwuwarstwowych taśm folii, albo dwie odporne na wysoka temperaturę przewodzące ciepło folie 162 i 164 są wprowadzone pomiędzy górną powierzchnię dwóch dwuwarstwowych taśm folii i dolną powierzchnię matryc 148 i 150 tłoczących i zgrzewających oraz dolną powierzchnię dwóch dwuwarstwowych folii i folię w postaci arkusza gumy silikonowej, zamocowanego sprężyście na płycie nośnej 130, przy czym folie 162 i 164 przewodzące ciepło tworzą zamknięte taśmy w kształcie pętli. Górna zamknięta pętla utworzona przez przewodzącą ciepło folię 162 jest prowadzona łącznie na czterech luźnych wałkach 168, 170, 172 i 174 i odpowiednio, pętla zamknięta utworzona przez odporną na wysoką temperaturę folię nośną 164 jest prowadzona na czterech luźnych rolkach 176, 178, 180 i 182.

Stanowiskiem tłoczenia i zgrzewania steruje centralna jednostka sterująca, której nie pokazano na rysunku, i która ponadto steruje regulatorami do regulacji temperatury jednostek grzejnych w matrycach tłoczących i zgrzewających, np. matrycach 148 i 150 tłoczących i zgrzewających, objętością doprowadzanego sprężonego powietrza itp. Dwuwarstwowa taśma folii jest doprowadzana w jednym etapie na stanowisku tłoczenia i zgrzewania, po czym matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające poruszane cylindrami wykonawczymi 140 i 144 opuszczają się na dwuwarstwowe taśmy folii podtrzymywane na płycie nośnej 130 równocześnie z utrzymaniem dwuwarstwowej taśmy folii w położeniu spoczynkowym, przy czym dwuwarstwowa taśma folii jest dociskana razem pomiędzy dwiema odpornymi na wysoką temperaturę i przewodzącymi ciepło foliami 162 i 164. Odporne na wysoką temperaturę i przewodzące ciepło folie, które są korzystnie tkanymi foliami teflonowymi, są przeznaczone do przekazywania ciepła do górnych i dolnych powierzchni dwuwarstwowych taśm folii w trakcie procesu toczenia

PL 191 463 B1 i zgrzewania, w celu zaopatrzenia dwóch dwuwarstwowych taś m folii w wyt ł oczenia i spoiny odpowiadające wytłoczeniom wykonanym na matrycach tłoczących, bez powodowania słabych wytłoczeń i spoin oraz bez przecinania folii wskutek nadmiernego miejscowego nagrzania danego obszaru.

Ściskając razem cały wielowarstwowy układ złożony z dwóch folii 162 i 164 w postaci taśm teflonowych oraz z leżącej pośrodku dwuwarstwowej taśmy folii, tkane taśmy teflonowe są wciskane i wtapiane w stopione dwuwarstwowe taśmy folii, łącząc w ten sposób tkane taśmy teflonowe do częściowo stopionych, ściśniętych i zgrzanych dwuwarstwowych taśm folii. Co zaskakujące i ważne, wskutek operacji prasowania powodującej połączenie tkanych taśm teflonowych z tłoczonymi i zgrzewanymi dwuwarstwowymi taśmami folii, dwuwarstwowe taśmy folii nie ulegną deformacji w następnym etapie, w którym następuje przenoszenie dwuwarstwowej taśmy folii po tym jak matryce 148 i 150 tłoczące i zgrzewające zostaną uniesione, gdyż za pomocą tego przenoszenia etapowego, przenoszenie zgrzanej dwuwarstwowej taśmy folii zachodzi na odległość odpowiadającą dokładnie szerokości tłoczonych i zgrzewanych woreczków do kostek lodu. Tak więc, fig. 21 jest schematycznym widokiem sytuacji, w której dwuwarstwowe taśmy folii przemieszczają się z zakończonej operacji tłoczenia i zgrzewania, której wynikiem jest woreczek do kostek lodu, co nie jest oczywiste na rysunku, zaś fig. 21 przedstawia dodatkowe woreczki 186 i 188 do kostek lodu wykonywane w dwóch poprzednich etapach tłoczenia i zgrzewania.

Podczas przenoszenia wytłoczonych i zgrzanych woreczków do kostek lodu, np. woreczków 186 i 188 do kostek lodu, tkane taśmy teflonowe podtrzymują stopioną i zmiękczoną folię przylegającą do powierzchni taśm teflonowych, przy czym powietrze chłodzące doprowadzane z rury powietrznej 160 chłodzi rozgrzane taśmy folii i powoduje, że częściowo stopiona folia w wytłoczeniach i spoinach woreczków do kostek lodu zestala się. Po uwolnieniu dwuwarstwowej taśmy folii z operacji tłoczenia i zgrzewania, górna tkana taś ma teflonowa jest odrywana od górnej powierzchni zgrzanych woreczków do kostek lodu, tzn. woreczka 186 do kostek lodu, podczas gdy dolna tkana taśma teflonowa 164 nie jest odrywana od zgrzanej dwuwarstwowej taśmy folii, np. woreczka 188 do kostek lodu, przed wykonaniem kolejnego etapu.

Postać woreczków 186 i 188 do kostek lodu, jako woreczki do kostek lodu, w których wykonano nie tylko spoiny wyznaczające przedziały, lecz także spoiny obwodowe jako spoiny punktowe, pozwala na pozostawienie zgrzanych woreczków do kostek lodu bez podparcia natychmiast po operacji tłoczenia i zgrzewania, gdyż dzięki postaci mającej spoiny punktowe nie tylko w spoinach wyznaczających przedziały, lecz także w spoinach obwodowych, uzyskuje się konstrukcję woreczka do kostek lodu, w której występują obszary niestopione bezpośrednio podczas operacji tłoczenia i zgrzewania i tym samym stanowią spójną, niestopioną i tylko częściowo nagrzaną dwuwarstwową taśmę folii.

Oprócz tego, postać woreczków 188 i 186 do kostek lodu ze spoinami punktowymi stanowiącymi spoiny wyznaczające przedziały, jak również spoiny obwodowe, pozwala na ułożenie woreczków do kostek lodu ciasno stykających się ze sobą i tym samym, w odróżnieniu od fig. 21, na której woreczki 186 i 188 do kostek lodu przestawiono oddzielnie dla większej jasności, mogą być usytuowane nawet bezpośrednio stykając się ze sobą albo nakładając się na siebie, w wyniku czego spoina obwodowa albo brzegowa jednego woreczka do kostek lodu, np. lewa spoina obwodowa woreczka 186 do kostek lodu pokrywa się albo jest zgodna z przeciwległą spoiną obwodową, tzn. prawą spoiną obwodową woreczka 188 do kostek lodu.

Figura 22 ilustruje drugą postać urządzenia produkcyjnego do produkcji woreczków do kostek lodu albo odpowiadających woreczków zgrzewanych, przy czym urządzenie to różni się od urządzenia produkcyjnego opisanego wyżej w odniesieniu do fig. 21 tym, że woreczki do kostek lodu albo podobne woreczki zgrzewane produkowane są w sposób ciągły w urządzeniu produkcyjnym przedstawionym na fig. 22, podczas gdy sama operacja tłoczenia i zgrzewania prowadzona na urządzeniu produkcyjnym opisanym w odniesieniu do fig. 21 odbywa się w sposób przerywany jak to objaśniono wyżej. Ponadto urządzenie produkcyjne przedstawione na fig. 22 różni się od urządzenia opisanego wyżej w odniesieniu do fig. 21 tym, że woreczki do kostek lodu produkuje się z dwóch oddzielnych folii 73 i 75, a nie z dwuwarstwowej taśmy folii jak przedstawiono na fig. 21. Druga postać urządzenia produkcyjnego według wynalazku przedstawiona na fig. 22 obejmuje, podobnie do urządzenia produkcyjnego opisanego wyżej w odniesieniu do fig. 21, korzystnie również stanowisko do odwijania folii oraz stanowisko cięcia i rozdzielania.

Jak objaśniono wyżej, dwuwarstwowa taśma folii 76' złożona z folii 73 i 75 przechodzi przez stanowisko 74' do tłoczenia i zgrzewania ze stałą albo niezmieniającą się szybkością, nie zaś w sposób skokowy jak w urządzeniu produkcyjnym opisanym wyżej w odniesieniu do fig. 21. Zamiast poruszającego

PL 191 463 B1 się pionowo urządzenia 70 tłoczącego i zgrzewającego, stanowisko 74' do tłoczenia i zgrzewania zawiera dwa obrotowe walce 157 i 159, które są napędzane tym samym silnikiem 145 za pośrednictwem układu napędowego albo przekładni 147, z których walec 157 jest walcem tłoczącym i zgrzewającym, podczas gdy walec 159 stanowi walec podtrzymujący. Na swym obwodzie zewnętrznym, walec 157 jest zaopatrzony w zakrzywione, podgrzewane matryce tłoczące i zgrzewające. Fig. 22 przedstawia trzy matryce 167 tłoczące i zgrzewające należące do obracającego się walca 157 tłoczącego i zgrzewającego. Podobnie do matryc 148 i 150 tłoczących i zgrzewających opisanych wyżej w odniesieniu do fig. 21, matryce 167 tłoczące i zgrzewające są podgrzewane elektrycznie i są zasilane energią elektryczną przewodem elektrycznym 153, przy czym energia elektryczna przekazywana jest za pośrednictwem odpowiednich połączeń ślizgowych 161 do jednostek grzejnych, zabudowanych w walcach 157 tłoczących i zgrzewających.

Podobnie jak urządzenie produkcyjne opisane wyżej w odniesieniu do fig. 21, stanowisko 74' do tłoczenia i zgrzewania przedstawione na fig. 22 jest zaopatrzone w tkane taśmy teflonowe, przy czym taśmy teflonowe tworzą dwie przeciwległe pętle zamknięte i są przeznaczone do przekazywania równomiernego nacisku tłoczącego i zgrzewającego od walców 157 i 159 do dwuwarstwowej taśmy folii 76 umieszczonej pomiędzy dwiema biegnącymi poziomo foliami 162 i 164 w postaci taśm teflonowych, lecz służą także do zapewnienia folii nośnych, które po dociśnięciu i połączeniu folii teflonowych ze stopionymi obszarami wytłoczonej i zgrzanej dwuwarstwowej taśmy folii, zapobiegają rozciąganiu stopionej, miękkiej folii, gdy wykończona dwuwarstwowa taśma folii jest wyciągana ze stanowiska 74' do tłoczenia i zgrzewania, zasadniczo tak jak opisano wyżej w odniesieniu do fig. 21.

Tłoczenie i zgrzewanie dwuwarstwowej taśmy folii w ciągłej operacji tłoczenia i zgrzewania do produkcji woreczków do kostek lodu wykonywanych na stanowisku 74' do tłoczenia i zgrzewania daje w efekcie połączoną taś mę woreczków do kostek lodu, zawierającą obszary odpowiadające poszczególnym gotowym woreczkom 193, 195 i 197 do kostek lodu. Podobnie jak w urządzeniu produkcyjnym opisanym wyżej w odniesieniu do fig. 21, w urządzeniu produkcyjnym przedstawionym na fig. 22 górna folia 162 w postaci taśmy teflonowej styka się tylko z dwuwarstwową taśmą folii 76 podczas właściwej operacji tłoczenia i zgrzewania i potem nie podtrzymuje dwuwarstwowej taśmy folii 76' po operacji tłoczenia i zgrzewania, gdyż wyprodukowane woreczki 193, 195 i 197 do kostek lodu, podobnie jak woreczki 186 i 188 do kostek lodu przedstawione na fig. 21, stanowią woreczki do kostek lodu, w których spoiny wyznaczają ce przedział y, jak również spoiny obwodowe są utworzone spoinami punktowymi, co zwiększa wytrzymałość mechaniczną i odporność świeżo zgrzanego woreczka do kostek lodu na rozciąganie albo odkształcenie wskutek zmiękczonego tworzywa sztucznego w porównaniu ze znanym woreczkiem do kostek lodu, w którym spoiny obwodowe stanowią spójne spoiny liniowe.

Figura 23 jest ilustracją osiemnastej postaci woreczka 10^xvii samozamykającego według wynalazku. Ta osiemnasta postać różni się od opisanej wyżej siedemnastej postaci woreczka 10^xvi przedstawionej na fig. 20d tym, że spoiny 32''' wyznaczające drugi odcinek kanału wlotowego są utworzone przez dwie spoiny prostoliniowe, rozchodzące się od dwóch równoległych spoin prostoliniowych 33', które względem zagiętego brzegu 17 są symetrycznie odwrócone w stosunku do spoin 30^v, które odpowiadając spoinom 30^iv przedstawionym na fig. 20d, tworzą pierwszy lejkowaty odcinek kanału wlotowego. Kanał wlotowy utworzony przez spoiny 30^v, 33' i 32''' w postaci przedstawionej na fig. 23 tworzy figurę, która jest odwrócona symetrycznie względem wzdłużnej osi jak również linii środkowej kanału wlotowego, odpowiadającej zagiętemu brzegowi 17.

Należy zauważyć, że osiemnasta postać przedstawiona na fig. 23 różni się od siedemnastej postaci przedstawionej na fig. 20d tym, że spoiny 20, 21a, 21b, 30^v, 31' i 32''', wszystkie stanowią spójne spoiny liniowe w odróżnieniu od spoin obwodowych przedstawionych na fig. 20d, utworzonych z pojedynczych punktów. Co więcej, woreczek 10^xvii do kostek lodu różni się od postaci przedstawionych na fig. 1-20d na rysunku tym, że spoiny punktowe wyznaczające przedziały tworzą sześciokątne przedziały na kostki lodu rozmieszczone w układzie komórek plastra miodu, w odróżnieniu od kwadratowych przedziałów na kostki lodu w opisanych poprzednio postaciach. Sześciokątne przedziały na kostki lodu przedstawione na fig. 23 są wyznaczone przez pewną liczbę spoin punktowych 23 i 24, gdzie każda krawędź boczna sześciokątnego przedziału na kostkę lodu jest wyznaczona przez cztery pojedyncze spoiny punktowe.

Mimo iż opisane wyżej woreczki do kostek lodu są przeznaczone do zamrażania wody w celu uzyskania kostek albo kawałków lodu, woreczki do kostek lodu jako takie albo zmodyfikowane postacie woreczków do kostek lodu mogą być używane do zamrażania innych materiałów, takich jak produkty spożywcze albo zapasy przeznaczone do zamrożenia w małych, pojedynczych porcjach.

PL 191 463 B1

Korzystnie, opisane wyżej woreczki do kostek lodu produkuje się w przemyśle wykorzystując techniki zgrzewania ciągłego lub przerywanego.

P r z y k ł a d

Prototyp obecnie korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku, przedstawiony na fig. 1, 1a i w, wyprodukowano z folii z polietylenu LD o grubości 25 μm. Każda z folii 12 i 14 z polietylenu LD o grubości 25 μm miała szerokość 18 cm i długość całkowitą 38,5 cm, każda z klapek 16 i 18 miała zakładkę z kawałka 4,5 cm każdej z warstw folii 12 i 14 o całkowitej długości 38,5 cm. Tak więc całkowita długość woreczka do kostek lodu wynosiła 34 cm. Każdy z przedziałów na kostki lodu, w sumie 24 przedziały na kostki lodu, miał szerokość 4,5 cm i długość 4,8 cm. Wyznaczające przedziały spoiny punktowe były kołowymi spoinami punktowymi o średnicy 0,9 mm, podczas gdy spoiny punktowe 23 i 25, będące także spoinami kołowymi, miały średnicę 1,1 mm.

Podczas badania tego prototypu obecnie korzystnej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku okazało się, że woreczek do kostek lodu działał prawidłowo gdy by używany zgodnie z przewidzianym zastosowaniem.

Próby te wykazały, że za pomocą prototypu woreczka do kostek lodu wprowadzonego zgodnie z ujawnieniem wynalazku, uzyskano żądaną funkcją rozdzierania i ponadto planowane przekształcenie woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały na woreczek do kostek lodu pozbawiony przedziałów.

Podczas dalszych badań wykonanych w laboratorium na innej z opisanych wyżej postaci, uzyskano doskonałe wyniki w odniesieniu do funkcji rozdzierania oraz możliwości przekształcenia woreczka do kostek lodu podzielonego na przedziały na woreczek pozbawiony przedziałów. W szczególności badania te wykazały, że woreczek do kostek lodu wykonany z sześcioma poziomymi i prostopadłymi spoinami punktowymi odpowiadającymi trzeciej postaci woreczka do kostek lodu według wynalazku przedstawionego na fig. 7 a był zdolny do wytrzymania ciśnienia 0,9 m słupa wody, podczas gdy woreczek do kostek lodu pod innymi względami identyczny z postacią przedstawioną na fig. 7a i z ośmioma prostopadłymi i poziomymi spoinami punktowymi w każdym zbiorze, był w stanie wytrzymać ciśnienie wewnętrzne 1,3 m słupa wody. Z drugiej zaś strony, woreczek do kostek lodu mający pięć albo siedem spoin punktowych w każdym zbiorze nie był w stanie wytrzymać takich ciśnień. Interpretuje się to jako dowód, że rozciąganie folii w środku pojedynczego zbioru poziomych i prostopadłych spoin punktowych podczas napełniania woreczka do kostek lodu wytwarza maksymalny naciąg dokładnie w tym środku wyobrażalnej linii podziału pomiędzy kostkami lodu, a tym samym nieparzysta liczba spoin punktowych w zbiorach poziomych i prostopadłych spoin punktowych powoduje, że leżąca najbliżej środka spośród wszystkich spoin punktowych w pojedynczym zbiorze spoin punktowych jest narażona na to maksymalne oddziaływanie siły albo ten maksymalny naciąg, co nie zachodzi, gdy liczba spoin punktowych w zbiorach poziomych i prostopadłych jest parzysta i tym samym to skupienie siły albo maksymalny naciąg rozdziela się więc na dwie spoiny punktowe zamiast na pojedynczą spoinę punktową jak w przypadku nieparzystej liczby spoin punktowych.

Mimo iż powyższy wynalazek opisano w odniesieniu do pewnej liczby korzystnych postaci, będzie oczywiste dla fachowców, że można wprowadzić liczne modyfikacje i uzupełnienia w ramach wynalazku, nie odchodząc od idei i zakresu wynalazku, zdefiniowanego w poniższych zastrzeżeniach patentowych.

Należy w szczególności zauważyć, że opisane wyżej postacie mogą być łączone w taki sposób, że właściwości jednej opisanej postaci mogą się łączyć z innymi konkretnymi opisanymi postaciami i podobnie podzielone na przedziały postacie opisane w związku z szeregiem samozamykających woreczków do kostek lodu mogą być odpowiednio używane w niesamozamykających woreczkach do kostek lodu, tzn. w woreczkach wiązanych, zasady wynalazku nie są ograniczone ani do woreczków samozamykających się ani do woreczków wiązanych, lecz mogą także być wykorzystane w połączeniu z innymi woreczkami do kostek lodu mającymi zamknięcia innego typu.

Należy zauważyć, że wynalazek nie jest ograniczony do zgrzewania folii z tworzywa sztucznego, lecz że postacie spoin rozdzieranych charakterystyczne dla wynalazku mogą być zrealizowane za pomocą klejenia folii z tworzywa sztucznego. Niezależnie od zastosowania klejenia albo zgrzewania folii z tworzywa sztucznego okazało się, że w porównaniu ze znanymi woreczkami do kostek lodu, w których wykorzystuje się spójne spoiny rozdzielające pomiędzy poszczególnymi przedziałami na kostki lodu, postać spoin wyznaczających przedziały jako spoin punktowych charakterystyczna dla wynalazku zapewnia zasadniczo lepsze wykorzystanie materiałów, mierzone w postaci większej objętości netto kostek lodu wyprodukowanych z określonej powierzchni woreczka do kostek lodu, interpretowanej jako pole wyznaczone zewnętrznym

PL 191 463 B1 obrysem woreczka do kostek lodu. Dzięki dokładnej postaci wyrobu finalnego, zastosowanie klejenia albo zgrzewania jako alternatywnych technik wytwarzania umożliwia ponadto usytuowanie poszczególnych woreczków do kostek lodu w procesie produkcyjnym ciasno stykających się ze sobą i tym samym lepsze wykorzystanie użytej ilości surowca, w porównaniu ze znanymi technikami wytwarzania. Oprócz tego, w poszczególnych woreczkach do kostek lodu, można dostarczyć wskazówek do rozdzierania woreczka poprzez klejenie albo zgrzewanie tak jak opisano wyżej w odniesieniu do fig. 9, 10, 11, 12 i 13 na rysunku jak również, dodatkowo za pomocą zastosowanych technik nakładania kleju albo zastosowanej techniki zgrzewania, można wprowadzić wskazówki w materiale folii w postaci wskazówki albo instrukcji dotyczącej planowanego zastosowania woreczka do kostek lodu.

Należy ponadto zauważyć, że wynalazek nie jest ograniczony do wymienionych wyżej typów folii, LDPE i HDPE, bądź też przyjętej wcześniej grubości folii, jako że zgodnie z ujawnieniem wynalazku, można zastosować dowolne grubości polimeru albo folii z tworzywa sztucznego mniejsze niż powyższe 18 μπ np. aż do 12 μπ albo mniejsze i podobnie, w woreczku do kostek lodu można zastosować folie tego samego lub różnego typu i/lub folie o tej samej lub różnej grubości. Można ponadto wykorzystać folie współwytłaczane albo laminowane w połączeniu z woreczkami do kostek lodu według wynalazku.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Woreczek do kostek lodu, zawierający dwie arkuszowe warstwy folii, mające zasadniczo identyczną formę geometryczną i wyznaczające obrys zewnętrzny, spoinę obwodową, biegnącą wzdłuż większej części obwodu zewnętrznego tych warstw folii, za wyjątkiem obszaru obwodu stanowiącego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa łączy warstwy folii razem, głównie poprzez nakładkę, i wyznacza komorę wewnętrzną we wnętrzu woreczka, przy czym komora wewnętrzna jest podzielona na szereg przedziałów wyznaczonych we wzajemnej zależności przez oddzielne spoiny tych warstw folii, kanał wlotowy wyznaczony przez spoiny tych warstw folii i biegnący od otworu wlotowego do komory wewnętrznej woreczka z umożliwieniem tym samym dostępu z otoczenia do komory wewnętrznej woreczka przez kanał wlotowy, znamienny tym, że każda z tych oddzielnych spoin (22, 23, 24, 25, 29) wyznaczających dwa sąsiednie przedziały na kostki lodu składa się z szeregu pojedynczych spoin (22, 23, 24 , 25, 29), przy czym każda z tych pojedynczych spoin (22, 23, 24, 25, 29) stanowi połączenie pomiędzy tymi dwiema arkuszowymi warstwami folii (12, 14, 12', 14'), przy czym w stanie obciążenia siłą rozdzielającą tych warstw folii (12, 14, 12', 14'), wytrzymałość spoiny o małym polu powierzchni jest większa od wytrzymałości na zniszczenie i mniejsza od wytrzymałości na rozdarcie i perforację (44) w jednej z tych warstw folii (12, 14, 12', 14') wzdłuż obwodu tych pojedynczych spoin.
2. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że w stanie rozdarcia albo perforacji (44) jednej z warstw folii (12, 14, 12', 14'), układ pojedynczych spoin usytuowanych we wzajemnych odstępach tworzy kierunek dla linii perforacji w jednej z tych warstw folii (12, 14, 12', 14').
3. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że współczynnik obliczony jako pole powierzchni tych pojedynczych spoin (22, 23, 24, 25, 29) wyrażone w milimetrach kwadratowych, podzielone przez obwód samej spoiny mierzony w milimetrach, wynosi 0,025 mm - 0,5 mm, korzystnie 0,125 mm - 0,375 mm, np. około 0,25 mm.
4. Woreczek według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że każda z tych pojedynczych spoin (22, 23, 24, 25, 29) ma powierzchnię odpowiadającą polu koła mającego średnicę 0,1 mm - 5 mm, np. 0,5 mm - 1,5 mm, korzystnie 0,9 mm - 1,0 mm, np. 0,5 - 0,8 mm, 0,8 mm - 1 mm, 1 mm - 1,2 mm albo 1,2 mm - 1,5 mm.
5. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że spoiny (20, 21, 21a, 21b) stanowiące spoinę obwodową, spoiny (30, 32, 34, 35) wyznaczające kanał wlotowy i pojedyncza spoina (22, 23, 24, 25, 26) są utworzone poprzez klejenie albo, korzystnie, zgrzewanie.
6. Woreczek według zastrz. 1 albo 3, albo 5, znamienny tym, że pojedyncze spoiny mają kształt figury geometrycznej.
7. Woreczek według zastrz. 4, znamienny tym, że pojedyncze spoiny mają kształt figury geometrycznej.
8. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi koło.
9. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi elipsa.
10. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi odcinek linii.
11. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi trójkąt.

PL 191 463 B1
12. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi prostokąt.
13. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi kwadrat.
14. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi wielokąt.
15. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi kształt wyznaczający dowolny kontur wypukły.
16. Woreczek według zastrz. 6, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi kształt wyznaczający dowolny kontur wklęsły.
17. Woreczek według zastrz. 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, albo 14, albo 15, albo 16, znamienny tym, że tę figurę geometryczną stanowi dowolna kombinacja tych kształtów.
18. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że woreczek do kostek lodu jest woreczkiem samozamykającym, w którym dwie arkuszowe warstwy folii (12, 14) mają występy w postaci dwóch klapek zaworu zamykającego, usytuowanych przy kanale wlotowym i rozciągających się od kanału wlotowego do wnętrza woreczka w kierunku jego komory wewnętrznej wzdłuż kanału wlotowego, przy czym te klapki są połączone za pomocą spoin (30, 32, 34, 35) ograniczających kanał wlotowy, z utworzeniem dwóch kieszeni zamykających, otwartych w kierunku komory wewnętrznej woreczka.
19. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że woreczek do kostek lodu stanowi woreczek mający zamknięcie węzłem, przy czym dwie arkuszowe warstwy folii (12', 14') na zewnątrz tych spoin (30, 32, 34, 35) wyznaczających kanał wlotowy są zaopatrzone w perforacje w celu umożliwienia zawiązania folii z obu stron kanału wlotowego w celu utworzenia węzła zamykającego, do zamknięcia kanału wlotowego.
20. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że woreczek do kostek lodu stanowi woreczek mający zamknięcie węzłem, przy czym dwie arkuszowe warstwy folii (12', 14') na zewnątrz tych spoin (30, 32, 34, 35) wyznaczających kanał wlotowy są zaopatrzone w przecięcia w celu umożliwienia zawiązania folii z obu stron kanału wlotowego w celu utworzenia węzła zamykającego, do zamknięcia kanału wlotowego.
21. Woreczek według zastrz. 1 albo 18, albo 19, albo 20, znamienny tym, że dwie arkuszowe warstwy folii (12, 14, 12', 14' ) woreczka do kostek lodu są wykonane z polietylenu, korzystnie polietylenu LDPE albo HDPE albo innego zgrzewalnego albo nadającego się do sklejania materiału foliowego, korzystnie folii z tworzywa sztucznego, w tym polimeru, albo folii aluminiowej, albo kombinacji takich materiałów foliowych.
22. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że liczba przedziałów na kostki lodu w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu jest większa niż 2, korzystnie wynosi 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24, 30, 36 albo 48, a korzystniej 24.
23. Woreczek według zastrz. 22, znamienny tym, że przedziały na kostki lodu w komorze wewnętrznej woreczka do kostek lodu są pogrupowane w oddzielne podkomory.
24. Woreczek według zastrz. 1 albo 22, albo 23, znamienny tym, że liczba tych pojedynczych spoin (22, 23, 24, 25, 29) wyznaczających dwa sąsiednie ze sobą przedziały na kostki lodu stanowi liczbę nieparzystą.
25. Woreczek według zastrz. 1 albo 22, albo 23, znamienny tym, że liczba tych pojedynczych spoin (22, 23, 24, 25, 29) wyznaczających dwa sąsiednie przedziały na kostki lodu w powiązaniu ze sobą stanowi liczbę parzystą.
26. Woreczek według zastrz. 1 albo 18, albo 19, albo 20, znamienny tym, że dwie arkuszowe warstwy folii (12, 14, 12', 14') są zasadniczo prostokątne.
27. Woreczek według zastrz. 21, znamienny tym, że dwie arkuszowe warstwy folii (12, 14, 12', 14') są zasadniczo prostokątne.
28. Woreczek według zastrz. 1 albo 18, albo 22, albo 23, znamienny tym, że komora wewnętrzna woreczka do kostek lodu ma co najmniej jedno połączenie do komór rozprężeniowych (40, 40', 40) usytuowanych po jednej stronie kanału wlotowego.
29. Woreczek według zastrz. 1 albo 18, albo 22, albo 23, znamienny tym, że komora wewnętrzna woreczka do kostek lodu ma co najmniej jedno połączenie do komór rozprężeniowych (40, 40', 40) usytuowanych po obu stronach kanału wlotowego.
30. Woreczek według zastrz. 1, znamienny tym, że na zewnątrz kanału wlotowego w tych dwóch arkuszowych warstwach folii (12, 14, 12', 14') wykonane są perforacje dla kierunków rozdzierania woreczka do kostek lodu.
31. Woreczek do kostek lodu zawierający dwie arkuszowe warstwy folii, mające zasadniczo identyczną formę geometryczną i wyznaczające obrys zewnętrzny, spoinę obwodową, biegnącą

PL 191 463 B1 wzdłuż większej części obwodu zewnętrznego tych warstw folii, za wyjątkiem obszaru obwodu stanowiącego otwór wlotowy woreczka, przy czym spoina obwodowa łączy warstwy folii razem, głównie poprzez nakładkę, i wyznacza komorę wewnętrzną we wnętrzu woreczka, przy czym komora wewnętrzna stanowi co najmniej jeden przedział na kostki lodu, a korzystnie szereg przedziałów na kostki lodu połączonych ze sobą i wyznaczonych oddzielnymi spoinami tych warstw folii, kanał wlotowy wyznaczony oddzielnymi spoinami tych warstw folii i biegnący od komory wewnętrznej woreczka do otworu wlotowego z umożliwieniem tym samym dostępu z otoczenia do komory wewnętrznej woreczka przez kanał wlotowy, dwie klapki zaworu zamykającego połączone z tymi warstwami folii przy otworze wlotowym i rozciągające się od otworu wlotowego do wnętrza woreczka wzdłuż kanału wlotowego, przy czym klapki zaworu zamykającego są połączone ze sobą i połączone z tymi foliami przez oddzielne spoiny wyznaczające kanał wlotowy, tak aby utworzyć dwie kieszenie zamykające, które są otwarte w kierunku komory wewnętrznej woreczka, kanał wlotowy mający pierwszy i drugi odcinek, który to pierwszy odcinek jest usytuowany bezpośrednio za otworem wlotowym, i który to drugi odcinek łączy pierwszy odcinek z przedziałem albo przedziałami na kostki lodu, który to pierwszy odcinek ma konfigurację głównie zbieżną w kierunku przedziału albo przedziałów na kostki lodu, przy czym wykonane jest przewężenie pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem, i który to kanał wlotowy wyznacza pierwszy kierunek stanowiący wzdłużny kierunek kanału i drugi kierunek, stanowiący kierunek w płaszczyźnie równoległej do tych dwóch warstw folii i prostopadły do pierwszego kierunku, znamienny tym, że klapki (16, 18) zaworu zamykającego rozciągają się od otworu wlotowego na całej długości, patrząc w pierwszym kierunku, pierwszego odcinka kanału wlotowego i do przewężenia w przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem kanału wlotowego, lecz nie poza przewężenie i do drugiego odcinka kanału wlotowego.
32. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że przewężenie przy przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem kanału wlotowego jest utworzone przez spoiny (33) ciągłe geometrycznie, stanowiące przedłużenie spoin (30) wyznaczających pierwszy odcinek kanału wlotowego i spoin (32) wyznaczających drugi odcinek kanału wlotowego.
33. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że klapki (16, 18) zaworu zamykającego rozciągają się do położenia centralnego względem przewężenia wyznaczonego spoinami (33).
34. Woreczek według zastrz. 31 albo 32, albo 33, znamienny tym, że spoiny (33) wyznaczają, patrząc od wnętrza przewężenia, przewężenie wypukłe.
35. Woreczek według zastrz. 31 albo 32, albo 33, znamienny tym, że spoiny (33) wyznaczają, patrząc od wnętrza przewężenia, przewężenie wklęsłe.
36. Woreczek według zastrz. 31 albo 32, albo 33, znamienny tym, że spoiny (33) wyznaczają, patrząc od wnętrza przewężenia, przewężenie prostoliniowe.
37. Woreczek według zastrz. 31 albo 32, albo 33, znamienny tym, że wyznaczające przewężenie oddzielne spoiny (33) mają długość równą 0,25 - 1,2, korzystnie 0,3 - 0,8, i korzystnie w przybliżeniu 0,5 razy maksymalnej szerokości, patrząc w drugim kierunku, pomiędzy wyznaczającymi przewężenie spoinami (33).
38. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że pierwszy i drugi odcinek kanału wlotowego mają zasadniczo tę samą długość w pierwszym kierunku wyznaczającym kierunek wzdłużny kanału.
39. Woreczek według zastrz. 38, znamienny tym, że kanał wlotowy jest zasadniczo symetryczny względem linii środkowej przewężenia w drugim kierunku przebiegającym w płaszczyźnie równoległej do dwóch warstw folii.
40. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że kanał wlotowy jest zasadniczo symetryczny względem osi wzdłużnej kanału.
41. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że klapki (16, 18) zaworu zamykającego stanowią zagięte części arkuszowych warstw folii (12, 14).
42. Woreczek według zastrz. 31 albo 38, znamienny tym, że drugi odcinek stanowi komorę, która jest wyznaczona spoinami stykającymi się z przewężeniem i rozchodzącymi się zasadniczo w drugim kierunku, i która jest połączona przez spoiny boczne do dalszych spoin stykających się z przedziałem albo przedziałami na kostki lodu, i zbiegającymi się w drugim kierunku w stronę co najmniej jednego kanału prowadzącego do wnętrza woreczka do kostek lodu.
43. Woreczek według zastrz. 42, znamienny tym, że drugi odcinek ma maksymalny wymiar w drugim kierunku równy co najmniej dwukrotnemu wymiarowi przewężenia w tym samym kierunku, w celu utworzenia zbiornika cieczy lub wody, z którego ciecz może przepływać swobodnie w kierunku otworu wlotowego przez przewężenie, po napełnieniu woreczka (10) do kostek lodu cieczą albo wodą

PL 191 463 B1 przez otwór wlotowy (26) w pierwszym położeniu, w którym otwór wlotowy jest zwrócony ku górze, a potem woreczek (10) do kostek lodu odwrócono do drugiego położenia, w którym otwór wlotowy jest zwrócony ku dołowi.
44. Woreczek według zastrz. 31 albo 32, albo 33, znamienny tym, że przewężenie w przejściu pomiędzy pierwszym i drugim odcinkiem ma kształt zwężki Venturiego.
45. Woreczek według zastrz. 43, znamienny tym, że maksymalny wymiar drugiego odcinka w drugim kierunku kanału wlotowego wynosi 2-7 razy wymiar przewężenia, korzystnie 2,4-5 razy wymiar przewężenia, np. 2,6-3,4 razy wymiar przewężenia.
46. Woreczek według zastrz. 38, znamienny tym, że wymiar pierwszego odcinka kanału wzdłuż drugiego odcinka kanału wlotowego przy otworze wlotowym jest w przybliżeniu równy dwukrotnemu wymiarowi przewężenia w drugim kierunku.
47. Woreczek według zastrz. 46, znamienny tym, że pierwszy odcinek kanału jest wyznaczony spoinami (28), stanowiącymi linie proste.
48. Woreczek według zastrz. 46, znamienny tym, że pierwszy odcinek kanału jest wyznaczony spoinami (28), stanowiącymi linie zakrzywione, które tworzą wypukły pierwszy odcinek kanału.
49. Woreczek według zastrz. 46, znamienny tym, że pierwszy odcinek kanału jest wyznaczony spoinami (28), stanowiącymi linie zakrzywione, które tworzą wklęsły pierwszy odcinek kanału.
50. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że drugi odcinek jest ograniczony spoinami (32) stanowiącymi częściowo linie proste, częściowo linie krzywe, takie jak odcinki kół, wyznaczające drugi odcinek mający konfigurację wklęsłą.
51. Woreczek według zastrz. 31, znamienny tym, że drugi odcinek jest ograniczony spoinami (32) stanowiącymi częściowo linie proste, częściowo linie krzywe, takie jak odcinki kół, wyznaczające drugi odcinek mający konfigurację wypukłą.
52. Sposób wytwarzania woreczka do kostek lodu albo odpowiadających woreczków, ze zgrzewanej folii z tworzywa sztucznego, obejmujący dodanie dwóch albo większej liczby folii z tworzywa sztucznego jako warstw folii z tworzywa sztucznego leżących nad sobą, z magazynu folii z tworzywa sztucznego; połączenie folii z tworzywa sztucznego z co najmniej jedną taśmą z materiału odpornego na wysoką temperaturę, takiego jak teflon, korzystnie taśmą wytwarzaną z tkanych albo nietkanych włókien teflonowych albo przędzy teflonowej tak, że powstaje struktura wielowarstwowa z taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę i tych folii z tworzywa sztucznego; przeniesienie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania, w którym struktura wielowarstwowa podlega operacji tłoczenia albo zgrzewania, przy czym tę strukturę wielowarstwową poddaje się operacjom tłoczenia albo zgrzewania za pomocą narzędzi do tłoczenia albo zgrzewania, dostarczających nacisk i ciepło do zwróconej na zewnątrz taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w konkretnych obszarach odpowiadających planowanym tłoczonym albo zgrzewanym obszarom gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka, przy czym taśma z materiału odpornego na wysoką temperaturę służy jako taśma dociskowa i przekazująca wysoką temperaturę, a nacisk i dopływ ciepła wywołują co najmniej częściowe topienie zwróconych ku sobie powierzchni folii z tworzywa sztucznego w tych konkretnych obszarach i w tych samych obszarach powodują dociskanie i połączenie taśmy z folią z tworzywa sztucznego; przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania, przy czym taśma z materiału odpornego na wysoką temperaturę pozostaje w stanie połączonym z folią z tworzywa sztucznego w celu podtrzymania zmiękczonych i co najmniej częściowo stopionych folii z tworzywa sztucznego, dla zapobieżenia rozciąganiu folii z tworzywa sztucznego w trakcie przenoszenia; oderwanie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę ze stanu połączenia z foliami z tworzywa sztucznego po ochłodzeniu folii z tworzywa sztucznego do takiej odpowiednio niskiej temperatury, że folie z tworzywa sztucznego nie są narażone na odkształcenia podczas przenoszenia folii z tworzywa sztucznego; wycinanie ochłodzonego i gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka z ochłodzonej folii z tworzywa sztucznego, znamienny tym, że wykonuje się operację tłoczenia albo zgrzewania, podczas której celowo tłoczone albo zgrzewane obszary gotowego woreczka do kostek lodu albo odpowiadającego woreczka przedstawiają spoiny utworzone przez poszczególne spoiny w postaci punktów albo odcinków linii, w których istnieje niezgrzany materiał pomiędzy spoinami w kształcie punktów i odcinków linii, stanowiący spójne obszary niezgrzanego materiału, przy czym odrywanie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę ze stanu połączenia z folią z tworzywa sztucznego wykonuje się natychmiast po operacji tłoczenia albo zgrzewania.

PL 191 463 B1
53. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że strukturę wielowarstwową w zabiegu przenoszenia struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania dociska się do oporu podczas operacji tłoczenia i zgrzewania, przy czym narzędzia tłoczące i zgrzewające są dociskane do taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę od strony struktury wielowarstwowej przeciwnej do oporu.
54. Sposób według zastrz. 52 albo 53, znamienny tym, że w zabiegu połączenia folii z tworzywa sztucznego z co najmniej jedną taśmą z materiału odpornego na wysoką temperaturę stosuje się dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę, pomiędzy które wprowadza się folie z tworzywa sztucznego, z utworzeniem struktury wielowarstwowej, mają cej warstwy, najwyż szą i najniższą, stanowiące taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę oraz warstwy pośrednie stanowiące folie z tworzywa sztucznego, przy czym dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu przeniesienie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia albo zgrzewania dociska się do przeciwnych stron folii z tworzywa sztucznego i łączy się z nimi, przy czym dwie taśmy z materiału odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu przenoszenia struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania pozostają połączone z tymi przeciwnymi stronami folii z tworzywa sztucznego w celu podtrzymania zmi ę kczonej i co najmniej częściowo stopionych folii z tworzywa sztucznego po przeciwnych stronach folii z tworzywa sztucznego, przy czym dwie taś my z materiał u odpornego na wysoką temperaturę w zabiegu oderwania taś my z materiał u odpornego na wysoką temperaturę odrywa się ze stanu połączenia z foliami z tworzywa sztucznego bądź równocześnie, bądź kolejno.
55. Sposób według zastrz. 53, znamienny tym, że przenoszenie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia i zgrzewania i przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania odbywa się w sposób cią g ły.
56. Sposób według zastrz. 54, znamienny tym, że tłoczenia i zgrzewania prowadzi się za pomocą narzędzi tłoczących i zgrzewających stanowiących jeden lub większą liczbę obracających się walców tłoczących i zgrzewających.
57. Sposób według zastrz. 56, znamienny tym, że jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się dwa przeciwległe i obracające się w przeciwnych kierunkach walce tłoczące i zgrzewające.
58. Sposób według zastrz. 52 albo 53, znamienny tym, że przenoszenie struktury wielowarstwowej do stanowiska tłoczenia i zgrzewania oraz przenoszenie struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania prowadzi się w sposób przerywany, przy czym operacje tłoczenia i zgrzewania wykonuje się , gdy struktura wielowarstwowa pozostaje w spoczynku na stanowisku tł oczenia i zgrzewania.
59. Sposób według zastrz. 58, znamienny tym, że jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się poruszający się pionowo tłok tłoczący i zgrzewający, mający matrycę tłoczącą i zgrzewającą z obrysami odpowiadają cymi planowanym tł oczonym i zgrzewanym obszarom gotowego woreczka do kostek lodu.
60. Sposób według zastrz. 59, znamienny tym, że jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się ponadto stacjonarną matrycę tłoczącą i zgrzewającą, wykonaną z obrysami stanowiącymi odbity obraz obrysów matrycy tłoczącej i zgrzewającej poruszającego się pionowo tłoka tłoczącego i zgrzewaj ą cego.
61. Sposób według zastrz. 59, znamienny tym, że jako narzędzia tłoczące i zgrzewające stosuje się ponadto poruszającą się prostopadle matrycę tłoczącą i zgrzewającą, wykonaną z obrysami stanowiącymi odbity obraz obrysów matrycy tłoczącej i zgrzewającej poruszającego się pionowo tłoka tłoczącego i zgrzewającego.
62. Sposób według zastrz. 54, znamienny tym, że jako conajmniej jedną taśmę z materiału odpornego na wysoką temperaturę stosuje się zamknięte pętle przenoszone przez folie z tworzywa sztucznego podczas przenoszenia struktury wielowarstwowej na stanowisko tłoczenia i zgrzewania oraz przenoszenia struktury wielowarstwowej ze stanowiska tłoczenia i zgrzewania.
63. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się dwie warstwy folii z tworzywa sztucznego, z tych samych albo różnych poliolefin, korzystnie z samej poliolefiny, jak polipropylen, polichlorek winylu, polietylen, korzystnie LDPE albo HDPE.
64. Sposób według zastrz. 63, znamienny tym, że stosuje się dwie folie z tworzywa sztucznego z klapkami z utworzeniem kieszeni zamykających w woreczkach do kostek lodu typu samozamykającego.
65. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się jednorodne folie z tworzywa sztucznego.

PL 191 463 B1
66. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się współwytłaczane wielowarstwowe folie z tworzywa sztucznego.
67. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że jako folie z tworzywa sztucznego stosuje się folie z tworzywa sztucznego powlekane aluminium.
68. Sposób według zastrz. 65 albo 66, albo 67, znamienny tym, że na powierzchniach zwróconych ku sobie, stosuje się folie z tworzywa sztucznego z powłokami powierzchniowymi z topliwego materiału mającego niższą temperaturę topnienia niż folia podłożowa folii z tworzywa sztucznego.
69. Sposób według zastrz. 52 albo 56, albo 57, albo 59, albo 60, albo 61, znamienny tym, że narzędzia tłoczące i zgrzewające rozgrzewa się do temperatury pomiędzy 150° i 200°C, np. 160° - 190°C, np. około 170°C, w połączeniu z foliami z LDPE i około 180-190°C w połączeniu z foliami z HDPE.