PL191590B1 - Uchwyt przewodów, zasilających maszynę urabiającą - Google Patents

Abstract

1. Uchwyt przewodów, zasilających ruchomą maszynę urabiającą zawierający siatkową opończę oraz prostopadły względem wzdłużnej osi maszyny wysięgnik, znamienny tym, że na rurowym wysięgniku (2), przytwierdzonym prostopadle do wspornika (1) i zaopatrzonym w przesunięte osiowo względem siebie poprzeczne otwory (3) i (4), ma nanizane z luzem w płaszczyźnie poziomej i obrotowe względem siebie, prowadzącą głowicę (5), widełkowy prowadnik (6) oraz chwytak (7) przewodów (8), zabezpieczone przed wysuwaniem się zaczepem (9), przy czym chwytak (7) ma czopy (17) dla przyłączenia układaka przewodów (8) oraz progowe czujniki (18), zaś obrót chwytaka (7) w płaszczyźnie pionowej ogranicza zderzak (10), jaki ma pokrywa (11) tego chwytaka (7) przeciwległa do wspornika (1), przy czym tak chwytak (7) PL jak i głowica (5) są elementami odwracalnymi.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt przewodów zasilających maszynę urabiającą, zwłaszcza ruchomą maszynę do podziemnej eksploatacji kruszywa prowadzonej systemem ścianowym.

Z polskiego opisu patentowego numer 108 443 znane jest urządzenie zabezpieczające kabel zasilający maszynę przed zerwaniem, stanowiące uchwyt do połączenia tej maszyny z końcówką pętli wiązki przewodów doprowadzających do tej maszyny wymagane media. Uchwyt rozwiązany jest w ten sposób, że ma opończę, której jeden koniec zamocowany jest do przewodów, a drugi koniec połączony jest z łącznikiem osadzonym na sworzniu umieszczonym w otworze jarzma przesuwnego, które może się przemieszczać wzdłuż prowadnic wykonanych w korpusie urządzenia i współpracujące z jarzmem stałym połączonym sworzniowo z maszyną. W korpusie urządzenia umieszczony jest sprężysty pierścień, z którym stykają się bez luzu elementy naciskowe, wykonane w postaci ściętych kul, osadzonych częścią ściętą w gniazdach jarzm i centrowanych w pierścieniach za pomocą rowka.

W jarzmach przesuwnym oraz stałym wykonane jest wybranie, w którym mieści się dźwignia osadzona obrotowo na osi związanej z jarzmem stałym. Jedno ramię dźwigni związane jest z jarzmem przesuwnym, zaś drugie steruje mikrowyłącznikiem. Powstała w wyniku zakleszczenia się kabla, siła rozciągająca ten kabel przekazywana jest na jarzma, które poprzez elementy naciskowe oddziaływują na pierścień, powodując jego odkształcenie a następnie obrót dźwigni, której ramię powoduje wyłączenie dopływu prądu do maszyny.

Znane jest również z opisu patentowego numer 115 722 rozwiązanie tego uchwytu, w którym ma on zasadniczą płytę zabudowaną na stałe na ciągniku kombajnu, wyposażoną w zaciski, przy pomocy których prostopadle do osi ciągnika mocowany jest wleczony oponowy przewód oraz od spodu i od strony zawału dwie obrotowe rolki. Uchwyt posiada również górną płytę, która od strony ociosu wyposażona jest w sworzeń skierowany w dół, służący do obrotowego osadzenia górnej płyty w gnieździe zasadniczej płyty jak również w łukowe prowadnice oponowego przewodu oraz linkę łączącą od strony zawału górną płytę ze znanym wyłącznikiem bezpieczeństwa urządzeń ścianowych. Przedmiotowy uchwyt posiada poza tym sworzeń ustalający położenie górnej płyty w stosunku do zasadniczej płyty, który zatknięty jest w położonych wtej samej pionowej osi otworach górnej płyty i zasadniczej płyty. Ponadto uchwyt ma górną osłonę przewodu oponowego i osprzętu elektrycznego oraz czołową osłonę przewodu oponowego i aparatury wyposażeniowej tej maszyny.

Rozwiązania te cechują jednak pewne wady, albowiem obszar wejścia przewodów do kanału zastawkowego od strony urabiającej maszyny nie jest niczym zabezpieczony przed możliwością ich przetarcia i przegięcia, a wchodzenie tych przewodów w kanał następuje w sposób swobodny i niczym nie kontrolowany. W przypadku nawrotnych ruchów urabiającej maszyny układanie się pętli przewodów jest przypadkowe i zależne od ciężarów przewodów i układaka, jego elastyczności, a także uwarunkowań geologicznych ukształtowania wyrobiska. Skutkiem takiej sytuacji jest wypadanie przewodów z tego kanału, piętrzenie się ich pętli, a stąd nadmierne przegięcia, przetarcia i uszkodzenia stwarzające zagrożenie bezpieczeństwa obsługi. Rozwiązania te cechuje zbyt wysokie i oddalone od kanału zastawki umiejscowienie uchwytów, co powoduje zaczepianie przewodów elementy obudowy zmechanizowanej i stwarza możliwość ich zerwania uszkodzenia. Na przegięciach trasy zbyt wysokie umieszczenie końcówki pętli wiązki przewodów powoduje ich wypadanie, a wręcz wywlekanie poza ten kanał, co grozić może najechaniem na te przewody urabiającej maszyny czy też sekcji obudowy zmechanizowanej. Odcinek przewodów, poprzedzający uzbrojoną opończą końcówkę o istotnej niejednokrotnie długości nie jest niczym osłonięty ani prowadzony i najczęściej przegięty, luźno obwisa, mimo przypadków podparcia go sworzniem lub przewinięcia przez rodzaj półokrągłej szpuli, stąd również narażony jest na zaczepienia i zerwania. Rozwiązanie zaopatrzone w ramionowy wysięgnik także nie spełnia prawidłowo swego celu, wprawdzie prowadzący zacisk przewodów w pewnym stopniu reguluje swobodę ich układania się, jednakże jest rozwiązaniem mało funkcjonalnym zwłaszcza w przypadku poziomych przegięć trasy przenośnika, podczas których odległości kanału zastawkowego od urabiającej maszyny są zmienne, gdyż ramię górne wykazuje skłonności do zaczepiania o obudowę a przewody są przy tym w dalszym ciągu nie osłonięte przed urazami mechanicznymi. Opisane rozwiązania stwarzają więc zagrożenie bezpieczeństwa dla obsługi aprzy tym wymagają fizycznej kontroli i ręcznego naprowadzania właściwego układania się pętli wiązki przewodów w kanale zastawkowym.

Celem wynalazku byłe opracowanie rozwiązania pozbawionego powyższych wad, a zwłaszcza uchwytu zapewniającego osłonięte i prawidłowe wprowadzenie przewodów w zastawkowy kanał.

PL 191 590 B1

Cel ten osiągnięto przez opracowanie i zastosowanie rozwiązania według wynalazku. Polega ono na tym, że uchwyt stanowi wspornik z przytwierdzonym do niego prostopadle rurowym wysięgnikiem, zaopatrzonym w poprzeczne i przesunięte względem siebie osiowo otwory, na którym z luzem w płaszczyźnie poziomej nanizane są obrotowo względem siebie prowadząca głowica, widełkowy prowadnik oraz chwytak przewodów, zabezpieczone przed wysuwaniem się zaczepem, przy czym chwytak zaopatrzony jest w czopy dla przyłączenia układaka oraz progowe czujniki, ajego obrót w płaszczyźnie pionowej ogranicza zderzak pokrywy jaką ma chwytak przeciwległe do wspornika, zaś tak chwytak jak i głowica stanowią elementy odwracalne. Głowicę prowadzącą stanowi wydłużona tuleja z przeciwlegle rozmieszczonymi względem siebie płetwami, na której osadzony prowadnik ma widełki wysunięte pod płetwy, zaś chwytak zabezpieczony przed wysuwaniem się zaczepem jest w ten sposób, że w przelotowych wybraniach jego tulei mieszczą się występy połączonego rozłącznie z tuleją głowicy zaczepu, współpracujące z rowkami jakie ma ta tuleja głowicy, której jedna z płetw ma przelotowy kanał dla przeprowadzenia wodnego przewodu, zaś rurowy wysięgnik ma wewnątrz odbojnicę w wycięciu której mieści się zderzak pokrywy tego chwytaka. Chwytak przewodów stanowi tuleja zaopatrzona w parę równoległych osłon, z czopami dla mocowania układaka i progowymi czujnikami, które to osłony mają wyprofilowania dla pomieszczenia złączek przewodów wodnych.

Osłonięta opończą końcówka pętli wiązki przewodów zasilających maszynę urabiającą wprowadzona jest pomiędzy osłony chwytaka i rozdzielona. Przewód elektryczny wprowadzony jest następnie w przesunięte osiowo otwory rurowego wysięgnika i wyprowadzony poza głowicą do skrzyni aparaturowej ciągnika urabiającej maszyny. Przewód wodny natomiast jest umieszczony w wyprofilowaniu odzawałowej osłony chwytaka i przeprowadzony w stronę ciągnika przez przelotowy kanał płetwy prowadzącej głowicy, zaś widełkowy prowadnik w trakcie eksploatacji obejmuje obrzeże odociosowej ścianki kanału zastawkowego. Uchwyt za pośrednictwem wspornika mocowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie ciągnika, przy czym w zależności od potrzeb usytuowanie zamocowanego wspornika jest pionowe lub poziome względem jego wzdłużnej osi symetrii, zaś właściwe położenie głowicy względem usytuowań kanału zastawkowego wymusza współpracujący z obrzeżem jego ścianki widełkowy prowadnik. Konstrukcja głowicy przystosowana jest szczególnie do współpracy z zamkniętym i osłoniętym co najmniej od strony ociosu i stropy kanałem zastawkowym, albowiem płetwy głowicy przeznaczone są do odchylania wychylnej i elastycznej części odociosowych płyt osłonowych takiego kanału.

Uchwyt pozwala na równoległe względem wzdłużnej osi maszyny urabiającej wprowadzenie wiązki przewodów w obszar skrzyni aparaturowej a stąd wyeliminowanie ich przegięcia, a także zapewnia osłonięcie przewodów w obszarze ich wyjścia z kanału zastawkowego oraz prawidłowość wprowadzania tych przewodów do wnętrza kanału. Niezależność wahliwości głowicy prowadzącej względem chwytaka zapewnia prawidłową współpracę uchwytu z różnym w przypadku przegięć tak poziomych jak i pionowych usytuowaniem trasy przenośnika, a tym samym jego kanału zastawkowego. Eliminuje więc wten sposób zagrożenie wywlekania przewodów poza kanał, ich przeginania i przecierania się o krawędź kanału. Ponadto jest rozwiązaniem uniwersalnym, gdyż poprzez odwracalność głowicy i chwytaka możliwym do wykorzystania w przy różnych kierunkach układania się pętli, zależnych od warunków eksploatacji ściany.

Uchwyt według wynalazku przedstawiono w przykładowym rozwiązaniu na załączonych rysunkach, z których fig. 1 przedstawia ten uchwyt w widoku aksonometrycznym, fig.2 przedstawia te sam uchwyt w widoku z góry, fig.3 przedstawia ten uchwyt w widoku czołowym, zaś fig.4 przedstawia ten sam uchwyt w widoku bocznym.

Uchwyt według wynalazku ma wspornik 1 z przytwierdzonym do niego prostopadle rurowym wysięgnikiem 2, zaopatrzonym w poprzeczne względem jego osi O1 otwory 3 i4 o przesuniętych osiach O2 i O3. Na wysięgniku 2 osadzone są z luzem w płaszczyźnie poziomej i obrotowo względem siebie, prowadząca głowica 5, widełkowy prowadnik 6 i chwytak 7 przewodów 8, zabezpieczone przed wysuwaniem się zaczepem 9. Obrót chwytaka 7 ogranicza zderzak 10 pokrywy 11 jaką ma chwytak 7 przeciwległe do wspornika 1, zamykającej rurowy wysięgnik 2. Prowadzącą głowicę 5 stanowi wydłużona tuleja 12 z przytwierdzonymi do niej przeciwległe względem siebie płetwami 13a i 13b, na której osadzony prowadnik 6 wchodzi swymi widełkami w dół pod płetwy 13a i 13b. Jedna z płetw 13a ma przelotowy kanał 14 dla przeprowadzenia przewodu wodnego. Osadzony na tulei 12 głowicy 5 chwytak 7 stanowi tuleja 15 zaopatrzona w parę równoległych i wyprofilowanych osłon 16 zaopatrzonych w obszarze swych swobodnych końców w czopy 17 dla przyłączenia układaka przewodów 8, oraz w progowe czujniki 18 siły naciągu. Tuleja 15 chwytaka 7 ma przelotowe wybrania 7a, w których

PL 191 590 B1 mieszczą się występy 9ai9b zaczepu 9, połączonego śrubami z tuleją 12 głowicy 5, zazębiające się z rowkami 12a i12b tej tulei 12 głowicy 5. Rurowy wysięgnik 2 ma wswym wnętrzu odbojnicę 19, w wycięciu której przemieszcza się zderzak 10 pokrywy 11 chwytaka 7, który to chwytak 7 ma wyprofilowania 20 osłon 16 przeznaczone dla pomieszczenia złączek wodnych przewodów 8.

Uchwyt według wynalazku znajduje zastosowanie szczególnie w systemie zamkniętego prowadzenia przewodów zasilających ruchome maszyny urabiające.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Uchwyt przewodów zasilających ruchomą maszynę urabiającą zawierający siatkową opończę oraz prostopadły względem wzdłużnej osi maszyny wysięgnik, znamienny tym, że na rurowym wysięgniku (2), przytwierdzonym prostopadle do wspornika (1) i zaopatrzonym w przesunięte osiowo względem siebie poprzeczne otwory (3) i(4), ma nanizane z luzem w płaszczyźnie poziomej i obrotowe względem siebie, prowadzącą głowicę (5), widełkowy prowadnik (6) oraz chwytak (7) przewodów (8), zabezpieczone przed wysuwaniem się zaczepem (9), przy czym chwytak (7)ma czopy (17) dla przyłączenia układaka przewodów (8) oraz progowe czujniki (18), zaś obrót chwytaka (7) w płaszczyźnie pionowej ogranicza zderzak (10), jaki ma pokrywa (11) tego chwytaka (7) przeciwległa do wspornika (1), przy czym tak chwytak (7) jak i głowica (5) są elementami odwracalnymi.
2. 2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzącą głowicę (5) stanowi wydłużona tuleja (12) z przeciwlegle rozmieszczonymi płetwami (13a i 13b), na której osadzony prowadnik (6)ma widełki wysunięte pod płetwy (13a i 13b), zaś chwytak (7), zabezpieczony przed wysuwaniem się zaczepem (9) jest wten sposób, że w przelotowych wybraniach (7a i7b) jego tulei (15) mieszczą się występy (9a i 9b) połączonego rozłącznie z tuleją (12) głowicy (5) zaczepu (9), zazębiające się z rowkami (12a i 12b) jakie ma ta tuleja (12) głowicy (5), której jedna z płetw (13a) ma poprzeczny kanał (14) dla przeprowadzenia wodnego przewodu (8), przy czym rurowy wysięgnik (2) ma w swym wnętrzu odbojnicę (19), w której wycięciu przemieszcza się zderzak (10) pokrywy (11) chwytaka (7).
3. 3. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że ma chwytak (7) przewodów (8) zbudowany z tulei (15) zaopatrzonej wparę równoległych osłon (16), z czopami do mocowania układaka i progowymi czujnikami (18) które to osłony (16) mają wyprofilowania (20) dla pomieszczenia złączek wodnych przewodów (8).