PL191621B1

PL191621B1 - Korytko kablowe

Info

Publication number: PL191621B1
Application number: PL330689A
Authority: PL
Inventors: Antonio J. Vargas; Jeffrey D. Hemingway
Original assignee: Wiremold Co
Priority date: 1998-01-05
Filing date: 1999-01-04
Publication date: 2006-06-30
Also published as: PL330689A1; GB2338609A; DE19860812B4; FR2773400B1; CA2257755A1; US5917982A; GB9828755D0; FR2773400A1; CA2257755C; GB2338609B; DE19860812A1

Abstract

1. Korytko kablowe do prowadzenia kabli swiatlowodo- wych wzdluz scian lub sufitów, które wymagaja zaginania pod katem 90°, zawierajace sekcje podstawy liniowej i sekcje pokrywy liniowej korytka, tworza co najmniej jedno korytko przewodów, przy czym sekcje podstawy liniowej i pokrywy liniowej korytka maja przebiegajace wzdluznie kolnierze wystajace do wnetrza korytka przewodów do sprzezenia ze soba, by utrzymywac wymienione sekcje pokrywy i podstawy korytka w stanie zmontowanym, a ponadto zawierajace zespól narozny korytka, posiadajacy podstawe zespolu naroznego z usytuowanymi pod katem czesciami koncowymi pierwsza i druga do suwliwego la- czenia sekcji podstawy liniowej korytka oraz pokrywe ze- spolu naroznego, która wspólpracuje z podstawa zespolu naroznego, przy czym podstawa zespolu naroznego po- miedzy pierwsza a druga czescia koncowa ma krzywolinio- wa scianke boczna okreslajaca promien krzywizny zagiecia kabli swiatlowodowych w korytku przewodów utworzonym czesciowo przez wymienione sekcje korytka, a czesciowo przez wymieniony zespól narozny, znamienne tym, ze pokrywa (18, 28, 38, 48) zespolu naroznego ma pierwszy idrugi koniec zachodzace odpowiednio na wymienione czesci koncowe podstawy (14, 24, 30, 40) zespolu naroz- nego, zas pierwszy i drugi koniec pokrywy (18, 28, 38, 48) ma wystajace do tylu kolnierze (18a, 28a, 38a, 48a), przy czym pierwszy i drugi wzdluzny kolnierz (10c) sekcji pod- stawy (10) liniowej korytka jest laczony z czesciami konco- wymi podstawy (14, 24, 30, 40) ……………….................... PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest korytko kablowe do prowadzenia kabla światłowodowego wzdłuż ścian lub sufitów, które umożliwia zaginanie kabli pod kątem 90°.

Znane są korytka kablowe składające się z elementu liniowego tworzonego przez podstawę korytka i pokrywę korytka, oraz zespołu narożnego korytka składającego się z podstawy i pokrywy, wykonane z przebiegającymi wzdłużnie, zwróconymi do wewnątrz kołnierzami. I tak z opisu zgłoszenia GB 2227611 znane jest korytko, w którym sekcje podstawy i pokrywy mają przebiegające wzdłużnie kołnierze dostosowane do sprzężenia ze sobą, a ponadto podstawa zespołu narożnego posiada usytuowane pod kątem części końcowe do suwliwego łączenia elementów podstawy liniowej oraz posiada krzywoliniową boczną ściankę pomiędzy pierwszą a drugą częścią końcową.

W znanym zespole narożnym stosowane konfiguracje podstawy i pokrywy metalowego korytka wymagają ostrych zagięć kabla. Zatem stosowanie znanych rozwiązań okazało się nieodpowiednie do pomieszczenia kabla światłowodowego. Kabel w takim zespole narożnym, aby uniknąć uszkodzenia, nie może przyjąć zagięcia o promieniu mniejszym niż 5,08 cm (2 cale).

Głównym celem przedmiotowego wynalazku jest opracowanie korytka z zespołami narożnikowymi do kabla światłowodowego, które są nie tylko przystosowane do użycia z częściami konwencjonalnego korytka, podstawą i pokrywą, ale zespoły narożne nadają się do przyjęcia kabla światłowodowego z promieniem zagięcia nie większym niż 5,08 cm. Takie zespoły narożnikowe są ponadto przeznaczone do chronienia kabla światłowodowego przed stosunkowo ostrymi krawędziami kołnierzy podstawy korytka, które są przeznaczone do sprzężenia z kołnierzami na pokrywie, aby mocować te konwencjonalne części składowe w położeniu zmontowanym.

Korytko kablowe do prowadzenia kabli światłowodowych wzdłuż ścian lub sufitów, które wymagają zaginania pod kątem 90°, zawierające sekcje podstawy liniowej i sekcje pokrywy liniowej korytka, tworzą co najmniej jedno korytko przewodów, przy czym sekcje podstawy liniowej i pokrywy liniowej korytka mają przebiegające wzdłużnie kołnierze wystające do wnętrza korytka przewodów do sprzężenia ze sobą, by utrzymywać wymienione sekcje pokrywy i podstawy korytka w stanie zmontowanym. Ponadto korytko zawiera zespół narożny korytka, posiadający podstawę zespołu narożnego z usytuowanymi pod kątem częściami końcowymi pierwszą i drugą do suwliwego łączenia sekcji podstawy liniowej korytka oraz pokrywę zespołu narożnego, która współpracuje z podstawą zespołu narożnego, przy czym podstawa zespołu narożnego pomiędzy pierwszą a drugą częścią końcową ma krzywoliniową ściankę boczną określającą promień krzywizny zagięcia kabli światłowodowych w korytku przewodów utworzonym częściowo przez wymienione sekcje korytka, a częściowo przez wymieniony zespół narożny. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że pokrywa zespołu narożnego ma pierwszy i drugi koniec zachodzące odpowiednio na wymienione części końcowe podstawy zespołu narożnego, zaś pierwszy i drugi koniec pokrywy ma wystające do tyłu kołnierze, przy czym pierwszy i drugi wzdłużny kołnierz sekcji podstawy liniowej korytka jest łączony z częściami końcowymi podstawy zespołu narożnego i jest sprzęgany z kołnierzem pokrywy zespołu narożnego.

Korzystnym jest, że podstawa zespołu narożnego zawiera ponadto drugą boczną ściankę pomiędzy pierwszą i drugą częścią końcową, gdzie ta druga ścianka boczna jest usytuowana po przeciwnej stronie krzywoliniowej bocznej ścianki oraz tylną ściankę łączącą krzywoliniową boczną ściankę z drugą boczną ścianką określając wewnętrzny tor przewodów w kształcie litery L, przy czym tylna ścianka ma co najmniej dwie szczeliny. Zespół narożny korytka zawiera ponadto działową ściankę, z promieniem krzywizny zorientowanym zgodnie z krzywoliniową boczną ścianką i ta działowa ścianka ma przynajmniej dwa ucha do wprowadzenia w wymienione szczeliny. Sekcja podstawy liniowej korytka zawiera ponadto działową ściankę usytuowaną równolegle do działowej ścianki przy podstawie zespołu narożnego, zaś podstawa zespołu narożnego zawiera ponadto przynajmniej jedną zwróconą do wewnątrz powierzchnię zderzaków do sprzężenia w stanie zmontowanym z pierwszą lub drugą sekcją podstawy liniowego korytka i jej kołnierzami. Części końcowe podstawy zespołu narożnego są dopasowane swym kształtem do wnętrza pierwszej lub drugiej sekcji podstawy liniowego korytka. Podstawa zespołu narożnego zawiera wiele występów do wprowadzenia w szczeliny w liniowej krawędzi pokrywy. Podstawa zespołu narożnego zawiera ponadto trzeci koniec do suwliwego łączenia trzeciej sekcji podstawy liniowego korytka, przy czym trzeci koniec jest wyosiowany w linii z pierwszym końcem i ustawiony kątowo do drugiego końca oraz drugą zakrzywioną boczną ściankę pomiędzy drugim i trzecim końcem i płaską boczną ściankę pomiędzy pierwszym i drugim końcem, usytuowaną naprzeciw krzywoliniowych bocznych ścianek, a także tylną ściankę łączącą wymienione zakrzywione

PL 191 621 B1 ścianki i płaską ściankę z utworzeniem wewnętrznego korytka przewodów w kształcie litery T, przy czym wymieniona tylna ścianka posiada przynajmniej dwie szczeliny. Narożny zespół korytka zawiera ponadto działową ściankę z promieniem krzywizny zorientowanym zgodnie z krzywoliniowymi bocznymi ściankami, przy czym działowa ścianka ma przynajmniej dwa ucha do wprowadzenia w szczeliny. Ponadto podstawa zespołu narożnego zawiera ściankę górną między wymienionym pierwszym i drugim końcem, połączoną z górną częścią krzywoliniowej bocznej ścianki oraz ściankę spodnią pomiędzy wymienionym pierwszym i drugim końcem, połączoną z dolną częścią krzywoliniowej bocznej ścianki tworząc zakrzywione w kształcie litery C wewnętrzne korytko przewodów, przy czym ścianka górna i spodnia posiadają przynajmniej dwie szczeliny. Zespół narożny korytka zawiera ponadto działową ściankę, która ma promień krzywizny taki jak krzywoliniowa boczna ścianka, zaś działowa ścianka ma przynajmniej dwa ucha do wprowadzenia w szczeliny. Korzystnie, krzywoliniowa boczna ścianka ma promień krzywizny wynoszący co najmniej 5,08 cm.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płaski kolankowy zespół narożny w widoku perspektywicznym w procesie montażu z pierwszą podstawą liniową korytka i drugą podstawą liniową korytka, która jest usytuowana prostopadle do pierwszej podstawy korytka, przy czym ta ostatnia jest pokazana w rozłożeniu na części przy drugim końcu wymienionego zespołu narożnego, fig. 2 - zmontowane części z fig. 1wraz z zespołem narożnym przymocowanym do części pokazanych na fig. 3, fig. 3 - podstawy zespołu płaskiego kolankowego narożnika z fig. 1 w widoku perspektywicznym, fig. 4 - pokrywę zespołu narożnego użytą w zespole z fig. 2 w widoku perspektywicznym, fig. 5 - pokrywę w widoku końcowym wzdłuż linii 5-5 zfig. 4, fig. 6 - działową ściankę wykorzystywaną w zespołach z fig. 1 i 2 w widoku perspektywicznym, fig. 7 - widok podobny jak fig. 1, ale ilustrujący alternatywny przykład realizacji wynalazku, gdzie zespół narożny ma kształt trójnika i służy do tworzenia dwóch wzajemnie prostopadłych korytek usytuowanych na płaskiej powierzchni i trzeciego korytka przewidzianego przy trzeciej części końcowej trójnikowego narożnika, fig. 8 - widok podobny jak na fig. 7 ilustrujący również pokrywę zespołu narożnego, która jest zmontowana z podstawą, fig. 9 - podstawę zespołu narożnego z fig. 7 i 8 w widoku perspektywicznym, fig. 10 - pokrywę zespołu narożnego użytego w zespole z fig. 7, 8 i 9 w widoku perspektywicznym, fig. 11 - widok wzdłuż linii 11-11 z fig. 10, fig. 12 - ściankę działową zastosowaną w zespole z fig. 7 i 8 w widoku perspektywicznym, fig. 13 - wewnętrzny zespół narożny do stosowania przy łączeniu wzajemnie prostopadłych części składowych podstawy korytka przy wewnętrznym narożniku w widoku perspektywicznym, fig. 14 - widok podobny jak na fig. 13, ale ilustrujący pokrywę zespołu narożnego w rozłożeniu na części względem podstawy zespołu narożnego i wzajemnie prostopadłych elementów składowych podstawy korytka z fig. 13, fig. 15 - przedstawia szczegółowo konstrukcję podstawy zespołu narożnego z fig. 13 i 14 w widoku perspektywicznym, fig. 16 przedstawia szczegółowo konstrukcję pokrywy wewnętrznego zespołu narożnego z fig. 14, fig. 17-inny przykład wykonania przedmiotowego wynalazku do stosowania przy zewnętrznym narożniku, w widoku perspektywicznym ilustrującym podstawę zespołu pokrywy wraz z pierwszym korytkiem zorientowanym prostopadle do drugiego korytka, przy czym to ostatnie jest pokazane w rozłożeniu na części w stosunku do podstawy zespołu narożnego, fig. 18 - przedstawia widok podobny jak na fig. 17, ale ilustrujący pokrywę zespołu narożnego w rozłożeniu na części w stosunku do zmontowanych elementów składowych z fig. 17, fig19 - przedstawia bardziej szczegółowo konfigurację podstawy zewnętrznego zespołu narożnego z fig. 17 i 18, a fig. 20 przedstawia w perspektywie konfigurację pokrywy zewnętrznego zespołu narożnego, przy czym widok ten ilustruje konfigurację wewnętrznych kołnierzy pokrywy zespołu narożnego, które współpracują z podstawą korytka, aby utworzyć stosunkowo bezpieczny zespół nie tylko dla elementów składowych zespołu narożnego, ale również dla elementów składowych podstawy i pokrywy konwencjonalnego korytka liniowego.

Na figurze 1 przedstawiono płaską podstawę 14 kolankowego zespołu narożnego według przedmiotowego wynalazku, zmontowaną z dwiema wzajemnie prostopadłymi metalowymi podstawami 10 korytka. Należy zauważyć, że jedna podstawa 10 korytka jest zamontowana pionowo, a druga poziomo, przy czym ta ostatnia ma konwencjonalną działową ściankę 12 z konwencjonalnymi zaciskami (nie pokazano), które wchodzą w rowkowo ukształtowaną podstawę korytka i obejmują tylną ścianę podstawy częściami końcowymi umieszczonymi wewnątrz kołnierzy 10c.

W przypadku pionowo zorientowanego korytka liniowego liniami przerywanymi pokazano, że korytko może być przesunięte na jedną część końcową podstawy 14 zespołu narożnego korytka. Podstawa 14 zespołu narożnego zawiera wzajemnie prostopadłe boczne ścianki 14a i 14b, które są

PL 191 621 B1 usytuowane zgodnie ze ścianami bocznymi podstaw 10 korytka liniowego. Podstawy 10 korytka mają ukształtowane wewnętrznie kołnierze 10c do łączenia pokryw 100 korytka, jak pokazano na fig. 2.

Podstawa 14 zespołu narożnego zawiera również krzywoliniową boczną ściankę 14c, która jest swymi częściami końcowymi usytuowana stycznie do przeciwległych bocznych ścian podstaw 10 korytka. Jak to najlepiej widać na fig. 3, podstawa 14 zespołu narożnego ma pierwszą i drugą część końcową dostosowane do współdziałania z podstawą 10 korytka liniowego i suwliwego jej łączenia. Podstawa 10 korytka jest przedstawiona liniami przerywanymi na fig. 3, aby lepiej pokazać ostre narożniki 10d utworzone przez kołnierze 10c podstawy korytka. Usytuowanie tych ostrych narożników 10d jest ważne, ponieważ zachodzą one na podstawę 14 zespołu narożnego. Podstawa 14 zespołu narożnego, a zwłaszcza krzywoliniowa boczna ścianka 14c, ma zderzaki 14d utworzone przy jej końcach, które służą do ustalania położenia podstawy 10 korytka liniowego oraz do chronienia kabla światłowodowego usytuowanego we wnętrzu korytka i zespołu narożnego, zwłaszcza kiedy kabel światłowodowy jest przeciągany przez korytko przewodów utworzone pomiędzy tymi elementami składowymi przy montażu. Ta wewnętrzna krzywoliniowa boczna ścianka 14c ma promień zagięcia co najmniej 5,08 cm, aby chronić kabel światłowodowy przed zbyt ostrym zagięciem i przez to uszkodzeniem.

Na figurze 1 pokazano, że wnętrze zespołu narożnego może być podzielone na oddzielne korytka przewodów w wyniku zastosowania działowej ścianki 16. Zastosowano ucha 16a usytuowane pod kątem prostym do krzywoliniowej lub łukowej działowej ścianki 16 w celu wprowadzenia w szczeliny 14e utworzone w tylnej ściance 14f podstawy 14 zespołu narożnego (patrz fig. 6).

Jak pokazano na fig. 2, podstawa 14 zespołu narożnego i przyporządkowane korytka liniowe są wyposażone w unikatową pokrywę 18 zespołu narożnego, pokazaną bardziej szczegółowo na fig. 4. Pokrywa 18, jak pokazano na fig. 5, ma ukształtowane wewnętrznie kołnierze 18a, które są podobne do zawiniętych do wewnątrz kołnierzy utworzonych na pokrywie 100 konwencjonalnego korytka. Wzdłuż jednej liniowej krawędzi pokrywy 18 zespołu narożnego w kołnierzu tym utworzone są szczeliny do przyjęcia występów 14g w podstawie 14 zespołu narożnego. Jeden taki otwór 18b w kołnierzu pokrywy zespołu narożnego jest pokazany na fig. 5. Tak skonstruowana i umieszczona pokrywa 18 zespołu narożnego jest przystosowana do zatrzaskowego mocowania na miejscu, jak pokazano na fig. 2. Pokrywa 18 ma takie wymiary, że jej kołnierze 18a sprzęgają się z kołnierzami 10c podstawy 10 korytek liniowych. Patrz fig. 2, gdzie kołnierze 18a pokazano jako umieszczone w sprzężeniu z kołnierzami 10c pionowo usytuowanej podstawy 10 korytka. Tak skonstruowana i umieszczona pokrywa 18 służy do mocowania podstawy 14 zespołu narożnego do podstaw 10 korytek. Ponadto wynikowa krzywoliniowa konfiguracja po zamontowaniu na ścianie lub suficie zapewnia bardzo korzystny wygląd dla obserwatora. Pokrywy 100 korytek mają konwencjonalną konstrukcję, jak wspomniano poprzednio, i wspierają pokrywę 18 zespołu narożnego, jak przedstawiono na fig. 2.

Na figurach 7, 8, 9, 10, 11 i 12 przedstawiono zespół narożny w kształcie trójnika, nadający się do przyjęcia członów podstawy 10 prostopadłych korytek liniowych. Dwa poziome człony korytka są umieszczone u góry trójnikowego zespołu narożnego. Inny człon podstawy 10 jest prostopadły do tych dwóch. Jak w poprzednio opisanym przykładzie realizacji trójnikowo ukształtowany zespół narożny zawiera podstawę 24, która zawiera część taką samą jak płaski zespół narożny 14 według poprzedniego przykładu realizacji. Jednakże zamiast wzajemnie prostopadłych ścianek 14a i 14b (patrz fig. 1) trójnikowo ukształtowana podstawa 24 jest zasadniczo symetryczna, tak aby utworzyć trzecią część końcową do suwliwego połączenia trzeciej podstawy 10 korytka, jak pokazano na fig. 7. Podstawa 24 zespołu narożnego zawiera dwie łukowe lub krzywoliniowe boczne ścianki 24c oraz pojedynczą liniowo przebiegającą boczną ściankę 24a, która jest usytuowana zgodnie ze ściankami bocznymi poziomo przebiegającego członu podstawy 10 korytka.

Podobnie jak w poprzednio opisanym przykładzie realizacji części końcowe podstawy 24 zespołu narożnego mają zmniejszone wymiary, tak aby suwliwie wchodziły w podstawę 10 korytka, oraz zderzaki 24d utworzone przy przeciwległych końcach każdej krzywoliniowej ścianki bocznej 24c sprzężonej ze skierowanymi do wewnątrz kołnierzami 10c podstawy 10 korytka, tak aby chronić kabel światłowodowy (nie pokazany) przeciągany przez zespół narożny po zmontowaniu z podstawą korytka.

Jak pokazano na fig. 9, podstawa 24 trójnikowo ukształtowanego zespołu narożnego ma ściankę tylną z trzema szczelinami 24e, z których dwie są przeznaczone do przyjęcia dwóch uch, które są przewidziane do tego celu na wkładkowej działowej ściance 26, służącej do izolowania kabla światłowodowego od innych przewodów w korytku. Jak wspomniano poprzednio, oddzielne korytka przewodów są utworzone przez konwencjonalne działowe ścianki, oznaczone jako 12 w pierwszym przykładzie wykonania. Przegrody takie są również przewidziane w podstawach 10 korytek z fig. 7, na skutek

PL 191 621 B1 czego działowa ścianka 26 z fig. 7 jest przeznaczona do dzielenia wnętrza zespołu narożnego na co najmniej dwa korytka przewodów do tego celu.

Na figurze 12 przedstawiono bardziej szczegółowo działową ściankę 26 i pokazano, że górna część 26a tworzy przestawiony wspornik do mocowania działowej ścianki 26 w otwartym końcu pionowo ustawionej podstawy 10 korytka z fig. 7. Przeciwnie przestawiony kołnierz 26b przy dolnym końcu działowej ścianki 26 jest wyposażony w dwa skierowane do góry ucha 26c. Te dwa ucha 26c są selektywnie wprowadzane w dwie z trzech szczelin 24e w celu zapewnienia odmiennych kształtów geometrycznych wewnętrznego przejścia lub korytek przewodów w trójnikowo ukształtowanej podstawie 24 zespołu narożnego. Jak pokazano na fig. 12, działowa ścianka 26 ma kształt lejowy, przy czym przeciwległe ścianki boczne 26f są krzywoliniowe, aby utworzyć kształt lejowy oraz zapewnić przestrzeń za działową ścianką 26, która służy do utworzenia prostoliniowego przejścia dla okablowania (nie pokazano) przebiegającego poziomo zgodnie ustawionymi podstawami 10 korytek z fig. 7.

Na figurze 10 przedstawiono pokrywę 28 zespołu narożnego, która jest przystosowana do umieszczenia na podstawie 24 zespołu narożnego, jak pokazano na fig. 8. Pokrywa 28 trójnikowego zespołu narożnego jest podobna do pokrywy w kształcie litery L, opisanej poprzednio w odniesieniu do płaskiego kolankowego zespołu narożnego z fig. 1-6. Zwrócone do wewnątrz kołnierze 28a służą do sprzężenia ze zwróconymi do wewnątrz kołnierzami 10c podstawy 10 korytka liniowego, aby umożliwić pewny montaż pomiędzy różnymi podstawami 10 korytek, podstawą 24 zespołu narożnego i trójnikową pokrywą 28.

Na figurze 8 pokazano najkorzystniejszy kształt geometryczny części składowych trójnikowego zespołu narożnego wyraźnie uwidaczniając, że kołnierze 28a trójnikowej pokrywy faktycznie sprzęgają się ze zwróconymi do wewnątrz kołnierzami 10c liniowego korytka. Należy zauważyć, że ta pokrywa 28 trójnikowego zespołu narożnego zawiera również otwór 28b, najlepiej pokazany na fig. 11, który jest przeznaczony do łączenia występu 24g w liniowo usytuowanej bocznej ścianie 24a trójnikowej podstawy 24.

Na figurach 13-16 przedstawiono przykład realizacji, w którym dwie wzajemnie prostopadłe podstawy 10 konwencjonalnej liniowego korytka spotykają się w wewnętrznym narożniku, gdzie współpracują z podstawą 30 wewnętrznego zespołu narożnego. Podstawa 30 zespołu narożnego, podobnie jak opisana powyżej podstawa 14 zespołu narożnego z fig. 1, zawiera przeciwległe części końcowe, które mają zmniejszony przekrój poprzeczny, tak aby suwliwie łączyć się z otwartym końcem liniowej podstawy 10 korytka. Podstawa 30 zespołu narożnego jest najlepiej pokazana na fig. 15, gdzie krzywoliniowe ścianki boczne 30c posiadają wyeksponowane powierzchnie zderzaków 30d, utworzone przy ich końcach w celu łączenia i zakrywania ostrych narożników 10d zwróconych do wewnątrz kołnierzy 10c podstawy 10 korytka.

Tylna ścianka 30f kanałowo ukształtowanego wnętrza podstawy 30 zespołu narożnego tworzy wewnętrzne ograniczenie korytka przewodu w narożniku i jest krzywoliniowa z promieniem wynoszącym co najmniej 5,08 cm, aby bezpiecznie pomieścić kabel światłowodowy bez nieodpowiedniego zagięcia kabla. Szczeliny 30e w tej tylnej ściance 30f są wykonane w celu łączenia uch łukowo ukształtowanej działowej ścianki 36, jak pokazano na fig. 13, aby montować działową ściankę tak, że jest ona usytuowana zgodnie z działową ścianką 12 o konwencjonalnym kształcie geometrycznym, przewidzianym w podstawie 10 korytka, jak opisano poprzednio. Końce działowej ścianki 36 mogą mieć wycięcie 36a współpracujące z wzniesionym żebrem 12a, jak to normalnie przewiduje się w konwencjonalnej działowej ściance 12 korytka (patrz fig. 1). Pokrywa 38 zespołu narożnego (najlepiej pokazana na fig. 16) jest zmontowana z podstawą 30 i podstawą 10 korytka, jak pokazano na fig. 14, tak że kołnierze 38a wzdłuż końcowych części pokrywy 38 współpracują z kołnierzami 10c podstawy korytka w taki sam sposób jak opisano poprzednio w odniesieniu do pokryw wcześniejszych przykładów realizacji. Człony pokrywy 100 konwencjonalnego korytka liniowego są zmontowane, jak opisano poprzednio, po zamontowaniu tej pokrywy 38.

Na figurach 17-20 przedstawiony jest dalszy przykład realizacji, którego zespół narożny, nadający się do stosowania jako narożnik zewnętrzny, jest przedstawiony na fig. 17. Na fig. 19 przedstawiono podstawę 40 zespołu zewnętrznego narożnika bardziej szczegółowo z pokazaniem krzywoliniowych ścianek bocznych 40c, które zawierają przy swych częściach końcowych powierzchnie zderzaków 40d do łączenia zwróconych do wewnątrz kołnierzy 10c podstawy 10 korytka liniowego oraz by również chronić te kołnierze, a zwłaszcza ich ostre narożniki 10d przed kolizją z kablem światłowodowym usytuowanym wewnątrz lub przeciąganym przez korytko przewodu utworzone pomiędzy podstawą 40 a pokrywą 48 zespołu zewnętrznego narożnika, jak pokazano na fig. 18. Wzajemnie prosto6

PL 191 621 B1 padłe człony podstawy 10, 10 korytka są korzystnie zmontowane z podstawą 40 zewnętrznego narożnika przez nasunięcie podstawy 10 korytka na przeciwległe części końcowe podstawy 40. Pokrywa 48 zespołu narożnego zostaje przyłożona do tych części końcowych podstawy 10 korytka i do podstawy 40, jak to najlepiej widać na fig. 18. Pokrywa 48 ma kołnierze 48a wystające do tyłu od pokrywy, jak pokazano na fig. 20, przy czym te kołnierze 48a sprzęgają się z kołnierzami 10c podstawy 10 korytka oraz z kołnierzami utworzonymi na podstawie 40 zespołu narożnego.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Korytko kablowe do prowadzenia kabli światłowodowych wzdłuż ścian lub sufitów, które wymagają zaginania pod kątem 90°, zawierające sekcje podstawy liniowej i sekcje pokrywy liniowej korytka, tworzące co najmniej jedno korytko przewodów, przy czym sekcje podstawy liniowej i pokrywy liniowej korytka mają przebiegające wzdłużnie kołnierze wystające do wnętrza korytka przewodów do sprzężenia ze sobą, by utrzymywać wymienione sekcje pokrywy i podstawy korytka w stanie zmontowanym, a ponadto zawierające zespół narożny korytka, posiadający podstawę zespołu narożnego z usytuowanymi pod kątem częściami końcowymi pierwszą i drugą do suwliwego łączenia sekcji podstawy liniowej korytka oraz pokrywę zespołu narożnego, która współpracuje z podstawą zespołu narożnego, przy czym podstawa zespołu narożnego pomiędzy pierwszą a drugą częścią końcową ma krzywoliniową ściankę boczną określającą promień krzywizny zagięcia kabli światłowodowych w korytku przewodów utworzonym częściowo przez wymienione sekcje korytka, a częściowo przez wymieniony zespół narożny, znamienne tym, że pokrywa (18, 28, 38, 48) zespołu narożnego ma pierwszy i drugi koniec zachodzące odpowiednio na wymienione części końcowe podstawy (14, 24, 30, 40) zespołu narożnego, zaś pierwszy i drugi koniec pokrywy (18, 28, 38, 48) ma wystające do tyłu kołnierze (18a, 28a, 38a, 48a), przy czym pierwszy i drugi wzdłużny kołnierz (10c) sekcji podstawy (10) liniowej korytka jest łączony z częściami końcowymi podstawy (14, 24, 30, 40) zespołu narożnego i jest sprzęgany z kołnierzem (18a, 28a, 38a, 48a) pokrywy (18, 28, 38, 48) zespołu narożnego.
2. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że podstawa (14) zespołu narożnego zawiera ponadto drugą boczną ściankę (14a, 14b) pomiędzy pierwszą i drugą częścią końcową, gdzie ta druga ścianka boczna jest usytuowana po przeciwnej stronie krzywoliniowej bocznej ścianki (14c) oraz tylną ściankę (14f) łączącą krzywoliniową boczną ściankę (14c) z drugą boczną ścianką (14a, 14b) określając wewnętrzny tor przewodów w kształcie litery L, przy czym tylna ścianka (14f) ma co najmniej dwie szczeliny (14e).
3. Korytko według zastrz. 2, znamienne tym, że zespół narożny korytka zawiera ponadto działową ściankę (16), z promieniem krzywizny zorientowanym zgodnie z krzywoliniową boczną ścianką (14c) i ta działowa ścianka (16) ma przynajmniej dwa ucha (16a) do wprowadzenia w wymienione szczeliny (14e).
4. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że sekcja podstawy (10) liniowej korytka zawiera ponadto działową ściankę (12) usytuowaną równolegle do działowej ścianki (16) przy podstawie (14) zespołu narożnego.
5. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że podstawa (14, 24, 30, 40) zespołu narożnego zawiera ponadto przynajmniej jedną zwróconą do wewnątrz powierzchnię zderzaków (14d, 24d, 30d, 40d) do sprzężenia w stanie zmontowanym z pierwszą lub drugą sekcją podstawy (10) liniowego korytka i jej kołnierzami (10c).
6. Korytko według zastrz.1, znamienne tym, że części końcowe podstawy (14, 24, 30, 40) zespołu narożnego są dopasowane swym kształtem do wnętrza pierwszej lub drugiej sekcji podstawy (10) liniowego korytka.
7. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że podstawa (14, 24) zespołu narożnego zawiera ponadto wiele występów (14g, 24g) do wprowadzenia w szczeliny w liniowej krawędzi pokrywy (18, 28).
8. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że podstawa (24) zespołu narożnego zawiera ponadto trzeci koniec do suwliwego łączenia trzeciej sekcji podstawy (10) liniowego korytka, przy czym trzeci koniec jest wyosiowany w linii z pierwszym końcem i ustawiony kątowo do drugiego końca oraz drugą zakrzywioną boczną ściankę (24c) pomiędzy drugim i trzecim końcem i płaską boczną ściankę (24a) pomiędzy pierwszym i drugim końcem, usytuowaną naprzeciw krzywoliniowych bocznych ścianek (24c), a także tylną ściankę łączącą wymienione zakrzywione ścianki i płaską ściankę z utwoPL 191 621 B1 rzeniem wewnętrznego korytka przewodów w kształcie litery T, przy czym wymieniona tylna ścianka posiada przynajmniej dwie szczeliny (24e).
9. Korytko według zastrz. 8, znamienne tym, że wymieniony narożny zespół korytka zawiera ponadto działową ściankę (26) z promieniem krzywizny zorientowanym zgodnie z krzywoliniowymi bocznymi ściankami (24c), przy czym działowa ścianka (26) ma przynajmniej dwa ucha (26c) do wprowadzenia w szczeliny (24e).
10. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że podstawa (30) zespołu narożnego zawiera ściankę górną między wymienionym pierwszym i drugim końcem, połączoną z górną częścią krzywoliniowej bocznej ścianki (30c) oraz ściankę spodnią pomiędzy wymienionym pierwszym i drugim końcem, połączoną z dolną częścią krzywoliniowej bocznej ścianki (30c) tworząc zakrzywione w kształcie litery C wewnętrzne korytko przewodów, przy czym ścianka górna i spodnia posiadają przynajmniej dwie szczeliny (30e).
11. Korytko według zastrz 10, znamienne tym, że zespół narożny korytka zawiera ponadto działową ściankę (36), która ma promień krzywizny taki jak krzywoliniowa boczna ścianka (30c), zaś działowa ścianka (36) ma przynajmniej dwa ucha do wprowadzenia w szczeliny (30e).
12. Korytko według zastrz. 1, znamienne tym, że krzywoliniowa boczna ścianka (14c, 24c, 30c, 40c) ma promień krzywizny wynoszący co najmniej 5,08 cm.