PL192101B1 - Urządzenie do naprawy i sposób naprawy uszkodzenia - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do naprawy uszkodzenia, zwlaszcza po- wierzchni skladajacej sie z obudowy przystosowanej do zetkniecia z powierzchnia, uszczelki naprawczej do uszczelniania obudowy dookola uszkodzenia, które ma byc naprawiane, która to uszczelka tworzy przestrzen napraw- cza, wokól uszkodzenia, znamienne tym, ze ma jeden zespól prózniowy polaczony z przestrzenia (65) naprawcza wytwarzajacy podcisnienie w przestrzeni (65) naprawczej i ma drugi zespól prózniowy polaczony z przestrzenia (65) naprawcza wytwarzajaca zwiekszona próznie w przestrzeni (65) napraw- czej, oraz ma zbiornik dostarczajacy material (86) w postaci plynnej do przestrzeni (65) naprawczej. 29. Sposób naprawy uszkodzenia w powierzchni pole- gajacy na tworzeniu przestrzeni naprawczej odpowiedniej do uszkodzenia, dzialaniu próznia na pierscieniowa prze- strzen otaczajaca przestrzen naprawcza i na material w postaci plynnej, kiedy material w postaci plynnej jest utrzymywany poza przestrzenia naprawcza, znamienny tym, ze zwieksza sie próznie w przestrzeni (65) napraw- czej, nastepnie wprowadza sie material (86) w postaci plynnej do przestrzeni (65) naprawczej, po czym usuwa sie próznie z przestrzeni (65) naprawczej i wprowadza sie cisnienie do przestrzeni (65) naprawczej, nastepnie usuwa sie podcisnienie z pierscieniowej przestrzeni otaczajacej przestrzen (65) naprawcza i wywoluje sie spadek cisnienia w przestrzeni (65) naprawczej, po czym utwardza sie mate- rial (86) w postaci plynnej, a nastepnie wygladza sie na- prawiana powierzchnie. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do naprawy i sposób naprawy uszkodzenia, w szczególności, lecz nie wyłącznie w zakresie naprawy szyb samochodowych, które są nieustannie zarysowywane przez przelatujące kamyki lub inne materiały. Termin uszkodzenie odnosi się do naprawy zarysowań i innych wad powierzchni.

Istniejące urządzenia i sposoby naprawy uszkodzonych szyb samochodowych poddają przestrzeń wokół uszkodzenia podciśnieniu, celem umożliwienia zadowalającej penetracji obszaru uszkodzenia przez żywicę o właściwościach optycznych oraz odciągnięcia powietrza z żywicy, następnie utwardzenie żywicy, kiedy uszkodzenie zostało wypełnione i zakończenie naprawy poprzez usunięcie nadmiaru utwardzonej żywicy i wypolerowanie powierzchni uprzedniego uszkodzenia.

Spotykanym problemem jest odpowiednie odgazowanie zarówno obszaru uszkodzenia jak i żywicy. Na przykład urządzenia przedstawione w opisie patentowym US-A-44193005 i US-A-4385015 posiadają przyssawkę podłączoną do pompy próżniowej. Z przyssawki wystaje rura, która szczelnie styka się z powierzchnią szkła wokół naprawianego uszkodzenia. Wnętrze rury połączone jest przez promieniowy otwór próżniowy z przestrzenią wewnątrz przyssawki. Żywica wprowadzana jest do rury przez tłok, kiedy pompa próżniowa oddziałuje na uszkodzenie i żywicę w uszkodzeniu odgazowując je. Odgazowanie wykonane w ten sposób wymaga mniej czasu i jest mniej efektywne, ponieważ gaz z uszkodzenia musi wydostać się przez żywicę.

Opis patentowy US-A-4776780 przedstawia ręczną przyssawkę posiadającą przelot dla płynu naprawczego, na przykład utwardzalnej żywicy. Przelot jest uszczelniony z powierzchnią szkła, kiedy przyssawka poddawana jest działaniu próżni, przelot jest również całkowicie oddzielony od wnętrza przyssawki. Następnie do przelotu wprowadzana jest żywica, a tłok porusza się w górę i w dół, celem poddania ciśnieniu i odgazowania przestrzeni wewnątrz przelotu. Urządzenie posiada podobne problemy z odgazowaniem, jak te opisane powyżej.

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do naprawy powierzchni składającej się z obudowy przystosowanej do zetknięcia z powierzchnią, uszczelki naprawczej do uszczelniania obudowy dookoła uszkodzenia, które ma być naprawiane, która to uszczelka tworzy przestrzeń naprawczą, wokół uszkodzenia, charakteryzujące się tym, że ma jeden zespół próżniowy połączony z przestrzenią naprawczą wytwarzający podciśnienie w przestrzeni naprawczej i ma drugi zespół próżniowy połączony z przestrzenią naprawczą wytwarzającą zwiększoną próżnię w przestrzeni naprawczej, oraz ma zbiornik dostarczający płynny materiał do przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, zbiornik połączony jest z przestrzenią naprawczą, a zespoły próżniowe połączone są z przestrzenią naprawczą i zbiornikiem dla wytwarzania podciśnienia i zwiększonej próżni odpowiednio w przestrzeni naprawczej i w zbiorniku, bez wypływu płynu ze zbiornika do przestrzeni naprawczej, celem oddzielnego odgazowania uszkodzenia i płynu naprawczego w zbiorniku, oraz że posiada elementy umożliwiające wypływ płynnego materiału ze zbiornika do przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, jeden z zespołów próżniowych zawiera tłok umieszczony w otworze w obudowie, posiadającym połączenie z przestrzenią naprawczą, przy czym ruch tłoka wzdłuż otworu zwiększa odgazowanie przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, tłok jest osadzony przesuwnie pomiędzy położeniem, w którym podciśnienie wytwarzane jest w przestrzeni naprawczej przez zespół próżniowy, a położeniem, w którym w przestrzeni naprawczej wytwarzana jest zwiększona próżnia.

Korzystnie, urządzenie posiada zawór, zwłaszcza zawór grzybkowy, umieszczony w obudowie, pomiędzy dwoma zespołami próżniowymi, przy czym jeden zespół próżniowy jest izolowany przez drugi zespół próżniowy od przestrzeni naprawczej podczas działania drugiego zespołu próżniowego.

Korzystnie, ciśnienie, w trzecim położeniu tłoka, w przestrzeni naprawczej i przestrzeni otworu w obudowie jest równe ciśnieniu zewnętrznemu, a ruch tłoka z powrotem do pierwszego położenia wywiera ciśnienie na przestrzeń naprawczą.

Korzystnie, urządzenie ma krzywkę dla ustalenia położenia tłoka wystającą z jednej ze ścianek tłoka i otworu oraz ma rowek w drugiej ściance tłoka i otworu dla kontroli ruchu tłoka wewnątrz otworu.

Korzystnie, krzywka wystaje z jednej ze ścianek tłoka i otworu, a rowek wykonany jest w zewnętrznej ściance tłoka.

Korzystnie, krzywką jest sworzeń, osadzony na sprężynie.

Korzystnie, sworzeń sygnalizujący poszczególne położenia tłoka jest osadzony przesuwnie w rowku o położeniach pozycjonujących w postaci wgłębień.

PL 192 101 B1

Korzystnie, urządzenie posiada krzywkę a tłok posiadający rowek zamocowany jest obrotowo i przesuwnie między jego pierwszym i drugim położeniem, w którym panuje zwiększona próżnia, oraz jego trzecim położeniem, w którym próżnia jest likwidowana, a następnie czwartym położeniem zwrotnym tłoka, prowadzonego przez krzywkę znajdująca się w rowku prowadzącym, do pierwszego położenia, z jednoczesnym wywieraniem ciśnienia w przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, urządzenie posiada elementy do wywierania ciśnienia w przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, co najmniej jeden z dwóch zespołów próżniowych zawiera pompę próżniową.

Korzystnie,elementy powodujące przepływ płynu ze zbiornika do przestrzeni naprawczej zawierają zasobnik z płynnym materiałem osadzony ruchomo w zbiorniku, w taki sposób, że pełne wsunięcie zasobnika do zbiornika powoduje przepływ płynu naprawczego ze zbiornika do przestrzeni naprawczej.

Korzystnie, obudowa posiada zewnętrzną uszczelkę i uszczelkę naprawczą tworzącą pierścieniową przestrzeń pomiędzy obudową i powierzchnią, która to pierścieniowa powierzchnia połączona jest ze źródłem próżni, w celu obniżania ciśnienia w pierścieniowej przestrzeni dla przytrzymania obudowy do powierzchni.

Korzystnie, zbiornik posiada zasobnik z płynnym materiałem wewnątrz obudowy, a także uchwyt zasobnika, połączony z przestrzenią naprawczą i zawierający element zwalniający, uwalniający płynny materiał z zasobnika do uchwytu zasobnika, kiedy zasobnik jest włożony w uchwyt zasobnika.

Korzystnie, zasobnik jest cylindryczny i posiada pierścieniową uszczelkę umieszczoną wokół jego zewnętrznej cylindrycznej powierzchni pomiędzy krańcami zasobnika, tworzącą uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią uchwytu zasobnika w obudowie.

Korzystnie, zasobnik posiada wewnętrzną membranę zatrzymującą płynny materiał w zasobniku.

Korzystnie, elementem zwalniającym, którym jest kolec do przebijania membrany, kiedy zasobnik jest umieszczony w uchwycie.

Korzystnie, urządzenie posiada w obudowie element pozycjonujący zasobnik w dwóch położeniach, w położeniu gdzie materiał w postaci płynu jest uwalniany i zatrzymywany w uchwycie zasobnika oraz w położeniu, gdy zasobnik jest utrzymywany w położeniu pełnego wsunięcia.

Korzystnie, zasobnik posiada stopkę o zróżnicowanych rozmiarach na końcu przeciwnym do końca, którym jest osadzony w uchwycie zasobnika, oraz element, pozycjonujący zasobnik, składający się z ramienia na obudowie służącego do połączenia z szerszą częścią stopki dla zapobieżenia przesunięciu zasobnika poza pierwsze położenie, a także posiada rowek w obudowie łączący się z szerszą częścią stopki, kiedy zasobnik jest w pełni wsunięty, gdzie obrót zasobnika umożliwia rozłączenie szerszej części stopki z rowkiem lub ramieniem, w celu umożliwienia ruchu zasobnika do wewnątrz i na zewnątrz uchwytu zasobnika.

Korzystnie, zasobnik posiada stopkę na końcu przeciwnym do końca, którym jest osadzony w uchwycie zasobnika, oraz że element pozycjonujący zasobnik jest osadzony na sprężynie i połączony ze stopką, zapobiegając ruchowi zasobnika poza pierwsze położenie, dopóki nie zostanie on popchnięty do wewnątrz oraz zapobiegając ruchowi zasobnika, kiedy jest w pełni wsunięty, dopóki nie zostanie on popchnięty do wewnątrz obudowy.

Korzystnie, połączenie wykonane jest z arkusza materiału nie przepuszczającego cieczy i gazu i posiada pierścień przylegający po jednej stronie, korzystnie taśmę samoprzyczepną do powierzchni wokół naprawianego uszkodzenia w przestrzeni naprawczej oraz co najmniej jedną szczelinę wewnątrz pierścienia przylegającego umożliwiającą przepływ cieczy i gazu.

Korzystnie, urządzenie posiada dwie szczeliny równoległe.

Korzystnie, pierścień przylegający ma grubość większą niż 0,2 mm ponad powierzchnię połączenia, a zwłaszcza 0,35 mm.

Przedmiotem wynalazku jest sposób naprawy uszkodzenia w powierzchni polegający na tworzeniu przestrzeni naprawczej odpowiedniej do uszkodzenia, działaniu próżnią na pierścieniową przestrzeń otaczającą przestrzeń naprawczą i na płynny materiał naprawczy, kiedy płynny materiał naprawczy jest utrzymywany poza przestrzenią naprawczą, charakteryzujący się tym, że zwiększa się próżnię w przestrzeni naprawczej, następnie wprowadza się płynny materiał do przestrzeni naprawczej, po czym usuwa się próżnię z przestrzeni naprawczej i wprowadza się ciśnienie do przestrzeni naprawczej, następnie usuwa się podciśnienie z pierścieniowej przestrzeni otaczającej przestrzeń naprawczą i wywołuje się spadek ciśnienia w przestrzeni naprawczej, po czym utwardza się płynny materiał, a następnie wygładza się naprawianą powierzchnię.

Korzystnie, stosuje się czynność początkową polegającą na umieszczeniu połączenia wokół uszkodzenia, przy stosowaniu pierścienia przylegającego, korzystnie taśmy samoprzyczepnej otaczającego

PL 192 101 B1 uszkodzenie, przed utworzeniem przestrzeni naprawczej, po czym połączenie usuwa się po utwardzeniu materiału w postaci płynnej.

Przedmiot wynalazku, został przedstawiony, w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok w perspektywie urządzenia do naprawy uszkodzeń, fig. 2 - widok od spodu urządzenia z fig. 1, fig. 3 - widok w przekroju urządzenia z fig. 1i 2 przed rozpoczęciem fazy naprawczej, fig. 4 - widok w przekroju po początkowym wsunięciu zasobnika zwierającego płynny materiał naprawczy, fig. 5 - przekrój urządzenia po zastosowaniu zwiększonej próżni, fig. 6 - przekrój podobny do fig. 5 z płynnym materiałem naprawczym nałożonym ponad uszkodzeniem, fig. 6A - ukazuje w odniesieniu do fig. 6 - alternatywne ułożenie utrzymujące zasobnik w zbiorniku, fig. 7 - przekrój urządzenia po usunięciu próżni, fig. 8 - przekrój urządzenia po poddaniu płynnego płynu naprawczego działaniu ciśnienia, fig. 9 - widok z góry połączenia, fig. 10 - przekrój połączenia wzdłuż linii x-x z fig. 9, fig. 11 widok z boku ukazujący rowek prowadzący w tłoku oraz fig. 12 - kolejny widok z boku tłoka z fig. 11.

Urządzenie do naprawy uszkodzeń w powierzchni ukazano jako 10 (fig. 1). Urządzenie 10 jest przystosowane, głównie, do naprawy uszkodzeń takich jak: odpryski, czy rysy, zazwyczaj przednich szyb samochodowych, które są często uderzane przez kamyki lub inne przedmioty.

Urządzenie 10 posiada obudowę 11 wykonaną z maszynowo obrabianego bloku materiału polimerowego. Kształt obudowy 11 jest tworzony przez maszynową obróbkę bryły materiału polimerowego.

Wewnętrzne elementy obudowy 11 zostaną opisane w szczegółach później, lecz fig. 1 ukazuje szczelinę 12 do połączenia z pompą próżniową, uchwyt 13 przymocowany do tłoka (opisanego dalej) ruchomego w górę i w dół w otworze w obudowie 11 i elementy podstawy obudowy 11, które szczegółowo ukazuje fig. 2.

Podstawa posiada zewnętrzną uszczelkę 14 elastomerową, zawór, zwłaszcza zawór 15 grzybkowy i uszczelkę 16 samouszczelniającą o przekroju okrągłym, tworzące uszczelnienie wokół naprawianego uszkodzenia oraz otwór 17 połączony ze szczeliną 12 przez otwór w obudowie. Element ukazany jako 18 jest częścią podstawy uchwytu zasobnika z żywicą, opisanego dalej. Zestaw zaworu 15 grzybkowego jest zamocowany parą śrub 19, wspornik podstawy 20 posiada wycięcia 21 i 22, rozmieszczone tak, aby po obrocie o 90° zestaw zaworu 15 grzybkowego mógł być zdemontowany z obudowy do czyszczenia.

Figura 3 ukazuje urządzenie 10 przymocowane dzięki przyssaniu do arkusza laminowanego szkła 30 posiadającego uszkodzenie 31, które ma zostać wypełnione i naprawione. Obudowa 11 składa się z dwóch części 32, 33 utrzymywanych razem przez mocowany na gwincie pierścień 34 utrzymujący i uszczelnione uszczelką 36. Uszczelka 35 uszczelnia dwie części obudowy 33 i 34, podczas gdy tłok 40 jest ruchomy wewnątrz cylindrycznego otworu 41 w obudowie 11. Uszczelka 42 samouszczelniająca o przekroju okrągłym umieszczona w pobliżu podstawy tłoka 40 uszczelnia tłok 40 w otworze 41. Tłok 40 posiada zagłębienie 43 w podstawie ukształtowane tak, aby pasowało do wierzchniej części 44 zaworu 15 grzybkowego. Zawór 15 grzybkowy posiada część 45 okrągłą. Pozycjonującą uszczelkę 46 samouszczelniającą o przekroju okrągłym, która jest naciskana przez sprężynę 47, uszczelniając się o gniazdo zaworu 50. Kiedy tłok 40 jest przesunięty w pełni w dół, popycha w dół zawór 15 grzybkowy, odsuwając uszczelkę 46 samouszczelniającą o przekroju okrągłym od gniazda i otwierając zawór 15.

Obudowa 11 jest utrzymywana dzięki podciśnieniu z pompy próżniowej (nie pokazanej) działającej przez otwór 17 w pierścieniowej przestrzeni 65 pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą o przekroju okrągłym i uszczelką 14. W ten sposób obudowa jest utrzymywana względem szyby 30.

Przed zamontowaniem obudowy 11 na szkle 30 wokół uszkodzenia 31 umieszczane jest czyste połączenie z odpowiedniego polimeru. Połączenie, które ukazano jako 60, zostanie pokazane szczegółowo przez fig. 9 i 10. Połączenie 60 jest okrągłą tarczą z odpowiedniego materiału polimerowego i posiada pierścieniową taśmę 61 przyczepną umieszczoną pod uszczelką 16 samouszczelniającą, kiedy obudowa 11 znajduje się we właściwym położeniu. Połączenie 60 posiada szczeliny 62 i 63 umożliwiające przepuszczanie gazu i płynów.

Jak ukazuje fig. 2 materiał obudowy 11 wewnątrz uszczelki 16 samouszczelniającej jest odsunięty dalej od szkła, niż materiał obudowy 11 na zewnątrz uszczelki 16 samouszczelniającą. Uszczelki 16 samouszczelniające wraz z szybą 30 i materiałem obudowy 11 tworzą przestrzeń naprawczą 65.

Otwór 41 połączony jest z przestrzenią 65 naprawczą przez przelot 70. Kiedy zawór 45 grzybkowy jest otwarty następuje połączenie pomiędzy przestrzenią 65 naprawczą i pierścieniową przestrzenią pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą i zewnętrznym uszczelnieniem 14. Kiedy zawór 45 grzybkowy

PL 192 101 B1 jest zamknięty, przestrzeń 65 naprawcza jest odizolowana od pierścieniowej przestrzeni pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą i zewnętrzną uszczelką 14.

Obudowa 11 posiada uchwyt 80 utrzymujący zasobnik 81 z żywicą. Zasobnik 81 z żywicą jest wykonany z odpowiedniego tworzywa sztucznego i posiada cylindryczną część 82z uszczelką 83 samouszczelniającą w gnieździe pierścieniowym. Zasobnik 81 posiada poszerzony otwór 84 na jednym końcu oraz stopkę 85 na przeciwnym końcu otworu 84.

Uchwyt 80 zasobnika 81 w obudowie 11 jest cylindryczny i pasujący do cylindrycznej części zasobnika 85, gdzie uszczelka 83 samouszczelniająca uszczelnia się o wnętrze ścianki 90 uchwytu 80. Membrana 87 utrzymuje płynny materiał 86, korzystnie żywicę wewnątrz zasobnika 81. Uchwyt 80 posiada centralny kolec 91 umieszczony w materiale obudowy 11 i uszczelniony uszczelką 92 samouszczelniającą o przekroju okrągłym. Kiedy zasobnik 81 jest wsuwany do uchwytu 80 przez kolec 91, kolec przebija membranę 87 umożliwiając wpłynięcie żywicy do uchwytu 80.

Uchwyt 80 tworzy wewnętrzną przestrzeń połączoną z przestrzenią 65 naprawczą przez otwory łączące 93 i 94.

Zestaw 100 pozycjonujący zasobnik zamontowany jest na obudowie 11i posiada element 101 pozycjonujący zasobnik umieszczony na sprężynie 102 tak, że element 101 może być wepchnięty do wewnątrz, umożliwiając przejście stopki 85 zasobnika 81. Działanie zestawu 100 i ruch zasobnika 81, a także ruch tłoka 40 zostaną opisane szczegółowo w odniesieniu do kolejności działania.

Kiedy obudowa 11 jest przymocowana do szyby 30 ponad uszkodzeniem 31 i połączeniem 60, poprzez wprowadzenie podciśnienia do pierścieniowej 65 przestrzeni pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą i uszczelką 14, zasobnik 81 jest wsuwany do uchwytu 80 zasobnika 80, dopóki stopka 85 połączy się z elementem 100. Podczas tego kolec 91 przerywa membranę 87, powodując przepływ żywicy do uchwytu 80 zasobnika 81, jak to ukazuje fig. 4. Na tym etapie tłok 40 pozostaje w najniższym położeniu, a zawór grzybkowy jest otwarty, powodując, że przestrzeń naprawcza 65 znajduje się pod tym samym obniżonym ciśnieniem, co pierścieniowa przestrzeń pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą i zewnętrzną uszczelką 14. Na podstawie testów stwierdzono, że urządzenie powinno być utrzymywane w opisanym powyżej stanie, w odniesieniu do fig. 4, przez około 1 minutę, co umożliwi odgazowanie uszkodzenia i częściowe odgazowanie żywicy w uchwycie zasobnika 80 z żywicą. Trzeba zauważyć, że zasobnik 81 uszczelniony jest o ściankę uchwytu 80 zasobnika 81 przez uszczelkę 83 samouszczelniającą i dlatego też obniżone ciśnienie w uchwycie 80 zasobnika 81 jest takie samo jak obniżone ciśnienie w przestrzeni 65 naprawczej.

W celu dalszego odgazowania (odgazowanie uszkodzenia następuje w ciągu sekund, odgazowanie żywicy jest procesem znacznie wolniejszym) tłok 40 jest unoszony, jak ukazuje fig. 5. Uniesienie tłoka 40 powoduje zamknięcie zaworu grzybkowego, który uszczelnia się dzięki uszczelce 46 samouszczelniającej gniazdo 50 zaworowe. Wten sposób przestrzeń 65 naprawcza jest izolowana od przestrzeni 65 pierścieniowej pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą i uszczelką 14. Uniesienie tłoka 40 znacząco zwiększa odgazowanie powierzchni 65 naprawczej i przestrzeni w podstawie uchwytu 80 zasobnika 81. Wprowadzenie zwiększonej próżni poprzez podniesienie tłoka 40 powinno trwać około 30 sekund. Położenie tłoka, ukazane przez fig. 5, jest położeniem pomiędzy położeniem dolnym, a położeniem pełnego zwiększenia próżni (to położenie ukazuje fig. 6).

Po tym jak tłok 40 znajdował się w położeniu zwiększonej próżni (fig. 6) element 101 jest wciskany, umożliwiając zasobnikowi 81 pełne wsunięcie do uchwytu 80 zasobnika 81, aż do momentu, kiedy element 101 sprężynuje o stopkę 85 (fig. 6).

Kiedy zasobnik znajduje się w przestrzeni wewnątrz uchwytu zasobnika 80 żywica wypychana jest przez otwory 93 i 94 do przestrzeni 65 naprawczej i do przelotu 70 prowadzącego do otworu 41. W ten sposób przestrzeń 65 naprawcza wypełniona zostaje żywicą, żywica i uszkodzenie 31 zostały już wcześniej odgazowane. Doświadczenia pokazały, że istotne jest utrzymanie położenia, ukazanego przez fig. 6, przez około 30 sekund, ponieważ zaobserwowano, że strumień żywicy wtryskiwany do przestrzeni 65 naprawczej często zawiera wiele małych bąbelków powietrza i kilka większych, pomimo wcześniejszego odgazowania. Dokumentacja video pokazuje, że te bąbelki odpływają powoli ku górze do przestrzeni przelewowej, ale zabiera to około 30 sekund.

Figura 6A ukazuje, zmodyfikowane względem utrzymania zasobnika 81' w zbiorniku, urządzenie 10. Zestaw pozycjonujący zasobnik 100 został pominięty, zastosowano zaś prostszą formę pozycjonowania.

Zasobnik 81'jest wewnątrz taki samjak zasobnik 80 z fig. 6, a dolna cylindryczna część zasobnika 80' łączy się z uchwytem 81'w ten sam sposób, w jaki zasobnik 80 łączy się z zasobnikiem 81 z fig. 6. Jakkolwiek stopka 85'zasobnika81'nie jest okrągła (w ukazanym przykładzie wykonania ma

PL 192 101 B1 ona kształt owalny, ale możliwe są również inne kształty), w przeciwieństwie do okrągłej stopki 85 zasobnika z fig. 6. Obudowa 11 posiada zaś rowek 200, którego wymiar umożliwia dopasowanie do stopki 85', zasobnik jest obracany, w celu wsunięcia szerszej części stopki 85' w rowek 200 (jak ukazuje fig. 6A). Stopka 85' może zostać wsunięta lub wysunięta z uchwytu 80', kiedy ustawiona zostanie tak,abyjej węższa część przylegała do rowka 200.

Czynności wsuwania zasobnika 81'są podobne do tych opisanych w odniesieniu do fig. od 3 do 6, względem zasobnika 81. Zasobnik 81'jest najpierw wsunięty do uchwytu 80', na tyle, aby przerwać uszczelnienie zasobnika 87 i uwolnić żywicę do zbiornika. Ułożona szerszą częścią w stronę obudowy 11 stopka 85'łączy się z ramieniem na obudowie, pozycjonując zasobnik 81'w położeniu podobnym do tego z fig. 4. Obrót zasobnika 81'w taki sposób, aby węższa część stopki 85' wystawała w kierunku obudowy 11 umożliwia pełne wsunięcie zasobnika do uchwytu 80', kolejny obrót, do momentu, aż szersza część stopki 85'wsunięta zostanie do rowka, utrzymuje zasobnik 81'w położeniu pełnego połączenia (fig. 6A).Zasobnik 81' może zostać wyciągnięty w prosty sposób, poprzez obrót, rozłączający stopkę 85'z rowkiem 200 i wysunięcie zasobnika 81'z uchwytu 80'.

Następną fazą jest likwidacja próżni w otworze 41 poprzez dalsze uniesienie tłoka 40, do momentu, kiedy uszczelka 42 samouszczelniająca42 przekroczy rowek 110 upustowy skierowany w dół od górnego końca do wnętrza otworu 41. Zawór grzybkowy pozostaje zamknięty tak, że obudowa 11 przylega do szkła 30, ale otwór 41 i przestrzeń naprawcza 65 powracają do ciśnienia atmosferycznego (fig. 7).

Ważne jest aby upewnić się, czy żywica wypełniła całą przestrzeń uszkodzenia 31. Wcelu wciśnięcia żywicy do uszkodzenia 31 tłok 41 jest znów popychany w dół w otwór 40, powodując, że powietrze w otworze 41 jest sprężane i wywiera nacisk na przestrzeń 65 naprawczą, zapewniając wypełnienie uszkodzenia 31 żywicą. Faza ciśnieniowa (fig. 8) wymaga odpowiedniego czasu, aby zapewnić całkowite wypełnienie uszkodzenia 31. Podczas gdy niektóre uszkodzenia wypełniają się bardzo szybko inne mogą wypełniać się znacznie wolniej. Nawet rysy, które nie wydają się zbyt trudne do wypełnienia wymagają czasami niezwykle długiego czasu trwania fazy ciśnieniowej. Z tego powodu odpowiedni czas trwania fazy ciśnieniowej powinien wynosić co najmniej 3 minuty. W fazie ciśnieniowej tłok 40 nie łączy się z zaworem grzybkowym, który z kolei pozostaje zamknięty, tak, że próżnia zostaje zachowana w pierścieniowej przestrzeni pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą, a uszczelką 14, podczas wywierania ciśnienia na przestrzeń 65 naprawczą.

Po zakończeniu fazy ciśnieniowej pompa próżniowa jest wyłączana, likwidując próżnię w pierścieniowej przestrzeni 65pomiędzy uszczelką 16 samouszczelniającą, a uszczelką 14, a urządzenie10 może zostać delikatnie zdjęte ze szkła 30. Na tym etapie nadmiar żywicy może zostać zebrany i, jeżeli stosowane jest utwardzanie promieniowaniem ultrafioletowym, źródło promieniowania ultrafioletowego może zostać wprowadzone przez połączenie 60i uruchomione do czasu stwardnienia żywicy pozostałej w uszkodzeniu 31. Połączenie 60 może następnie zostać zdjęte, a utwardzona żywica wypoziomowana, tak aby uzyskać powierzchnie uszkodzenia 31 nie posiadającą skaz. Powierzchnia może zostać wypolerowana i tak, przy zastosowaniu żywicy o charakterystyce optycznej odpowiedniej do szkła 30, wykonana zostaje efektywna naprawa.

Położenia tłoka 40w otworze 41 są definiowane przez połączenie sworznia (nie pokazanego) z otworem 41, od ścianki otworu, gdzie na zewnętrznej powierzchni tłoka 40 znajduje się rowek prowadzący 120. Figury11 i 12 pokazują rowek 120 prowadzący. Ukazana jest pozycja pełnego wsunięcia, gdzie sworzeń łączy się z rowkiem prowadzącym w punkcie 121. Tłok jest następnie obracany i wyciągany, aż do osiągnięcia pozycji ukazanej przez fig. 6, kiedy sworzeń dociera do obwodowej części 122 rowka prowadzącego. Położenie likwidowania próżni (przy maksymalnym uniesieniu tłoka) uzyskiwane jest kiedy sworzeń znajdzie się w rowku 123 prowadzącym. Tłok 40 zostaje wtedy obrócony i powraca do niższego (ale nie najniższego) położenia, ukazanego przez fig. 8, w którym sworzeń znajduje się w rowku prowadzącym w punkcie 124. Aby operator mógł usłyszeć lub odczuć poszczególne położenia rowek 120 prowadzący może posiadać położenie pozycjonujące w postaci wgłębień, a sworzeń może być zamocowany sprężyście, aby zagłębiać się we wgłębienia i dzięki temu wskazywać operatorowi osiągnięcie poszczególnych położeń.

Przykładowe rozwiązanie wykonania sposobu iurządzenia według wynalazku posiada wiele zalet w stosunku do istniejących urządzeń i sposobów, na przykład wprowadzenie zwiększonej próżni powoduje wzrost efektywności odgazowania, zastosowanie zwiększonej próżni w stosunku do zarówno żywicy, jak i uszkodzenia, podczas gdy żywica jest odseparowana od uszkodzenia umożliwia prawidłowe odgazowania uszkodzenia. Pozwala również na znaczną oszczędność czasu potrzebnego na

PL 192 101 B1 odgazowanie oraz wzrost efektywności naprawy. System jest skonstruowany tak, aby zapewniać początkową, wstępną próżnię dzięki pompie próżniowej o ciśnieniu 20 kPa, ciśnienie jest redukowane podczas fazy wzmocnionej próżni do 10 kPa. Podczas fazy ciśnieniowej, ciśnienie wzrasta do 400 kPa (wartości te zostały obliczone na podstawie zastosowanych pojemności, uniemożliwiających przeciek. Nie zostały one zmierzone doświadczalnie).

Zastosowanie połączenia okazało się szczególnie efektywne, uprzednie sposoby stosowały nakładanie żywicy na uszkodzenie, a następnie przykrywanie żywicy plastrem przykrywającym przed utwardzeniem. Obecność połączenia od początku operacji zapewnia minimalne zakłócenia żywicy podczas operacji i podczas utwardzania.

Zastosowanie zasobnika z żywicą minimalizuje ryzyko zetknięcia się żywicy ze skórą operatora, w czym również pomaga połączenie.

W przedmiocie wynalazku mogą być dokonywane modyfikacje, pozostające w zakresie, jaki określają zastrzeżenia patentowe.

Claims (30)

1. Urządzenie do naprawy uszkodzenia, zwłaszcza powierzchni składającej się z obudowy przystosowanej do zetknięcia z powierzchnią, uszczelki naprawczej do uszczelniania obudowy dookoła uszkodzenia, które ma być naprawiane, która to uszczelka tworzy przestrzeń naprawczą, wokół uszkodzenia, znamienne tym, że ma jeden zespół próżniowy połączony z przestrzenią (65) naprawczą wytwarzający podciśnienie w przestrzeni (65) naprawczej i ma drugi zespół próżniowy połączony z przestrzenią (65) naprawczą wytwarzającą zwiększoną próżnię w przestrzeni (65) naprawczej, oraz ma zbiornik dostarczający materiał (86) w postaci płynnej do przestrzeni (65) naprawczej.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik połączony jest z przestrzenią (65) naprawczą, a zespoły (12, 18, 40, 41) próżniowe połączone są z przestrzenią (65) naprawczą i zbiornikiem dla wytwarzania podciśnienia i zwiększonej próżni odpowiednio w przestrzeni (65) naprawczej i w zbiorniku, bez wypływu materiału (86) w postaci płynnej ze zbiornika do przestrzeni (65) naprawczej, celem oddzielnego odgazowania uszkodzenia i materiału (86) w postaci płynnej w zbiorniku, oraz że posiada elementy (70, 93, 94) umożliwiające wypływ materiału (86) w postaci płynnej ze zbiornika do przestrzeni (65) naprawczej.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zespół (40, 41) próżniowy zawiera tłok (40) umieszczony w otworze (41) w obudowie (11), posiadającym połączenie (60) z przestrzenią (65) naprawczą, przy czym ruch tłoka (40) wzdłuż otworu (41) zwiększa odgazowanie przestrzeni (65) naprawczej.

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że tłok (40) jest osadzony przesuwnie pomiędzy położeniem, w którym podciśnienie wytwarzane jest w przestrzeni (65) naprawczej przez zespół (40, 41) próżniowy, a położeniem, w którym w przestrzeni (65) naprawczej wytwarzana jest zwiększona próżnia.

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że posiada zawór, zwłaszcza zawór grzybkowy (15), umieszczony w obudowie (11), pomiędzy dwoma zespołami (12, 17, 40, 41) próżniowymi, przy czym zespół (12, 17) próżniowy jest izolowany przez zespół (40, 41) próżniowy od przestrzeni (65) naprawczej podczas działania zespołu (40, 41) próżniowego.

6. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, albo 5, znamienne tym, że ciśnienie w trzecim położeniu tłoka (40) w przestrzeni (65) naprawczej i przestrzeni otworu (41) w obudowie (11) jest równe ciśnieniu zewnętrznemu, a ruch tłoka (40) z powrotem do pierwszego położenia powoduje nacisk na przestrzeń (65) naprawczą.

7. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, albo 5, znamienne tym, że ma krzywkę dla ustalenia położenia tłoka (40) wystającą z jednej ze ścianek tłoka (40) i otworu (41) oraz ma rowek (120) w drugiej ściance tłoka (40) i otworu (41) dla kontroli ruchu tłoka (40) wewnątrz otworu (41).

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że krzywka wystaje z jednej ze ścianek tłoka (40) i otworu (41), a rowek (120) wykonany jest w zewnętrznej ściance tłoka (40).

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że krzywką jest sworzeń.

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że sworzeń jest osadzony sprężyście.

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że sworzeń sygnalizujący poszczególne położenia tłoka (40) jest osadzony przesuwnie w rowku (120) o położeniach (121, 122, 123) pozycjonujących w postaci wgłębień.

PL 192 101 B1

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że posiada krzywkę a tłok (40) posiadający rowek (120) zamocowany jest obrotowo i przesuwnie między jego pierwszym i drugim położeniem, w którym panuje zwiększona próżnia, oraz jego trzecim położeniem, w którym próżnia jest likwidowana, a następnie czwartym położeniem zwrotnym tłoka (40), prowadzonego przez krzywkę znajdującą się w rowku (120) prowadzącym, do pierwszego położenia, z jednoczesnym wywieraniem ciśnienia w przestrzeni (65) naprawczej.

13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że posiada elementy (40, 41) do wywierania nacisku w przestrzeni (65) naprawczej.

14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jeden z dwóch zespołów (12, 17, 40, 41) próżniowych zawiera pompę próżniową.

15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy powodujące przepływ płynu ze zbiornika do przestrzeni (65) naprawczej zawierają zasobnik (81, 81') z płynnym materiałem (86) osadzony ruchomo w zbiorniku, w taki sposób, że pełne wsunięcie zasobnika (81, 81') do zbiornika powoduje przepływ płynu naprawczego ze zbiornikadoprzestrzeni (65) naprawczej.

16. Urządzenie według zastrz. 1 , znamienne tym, że obudowa(11) posiada zewnętrzną uszczelkę (14) i uszczelkę (16) naprawczą tworzącą pierścieniową przestrzeń pomiędzy obudową (11) i powierzchnią, która to pierścieniowa powierzchnia połączona jest ze źródłem próżni, w celu obniżania ciśnienia wpierścieniowej przestrzeni dlaprzytrzymaniaobudowy(11)dopowierzchni.

17. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornikposiada zasobnik (81, 81') z materiałem (86) w postaci płynnej wewnątrzobudowy(11),a takżeuchwyt (80) zasobnika (81 , 81'), połączony z przestrzenią (65) naprawczą i zawierający element zwalniający, uwalniający materiał (86) w postaci płynnej z zasobnika (81, 81') do uchwytu (80) zasobnika (81, 81), kiedy zasobnik (81, 81') jest włożony wuchwyt (80) zasobnika(81, 81').

18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że zasobnik(81, 81') jest cylindrycznyi posiada pierścieniową uszczelkę (83) umieszczonąwokółjego zewnętrznej cylindrycznej powierzchni pomiędzy krańcami zasobnika (81, 81'), tworzącą uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią uchwytu (80, 80') zasobnika(81, 81') w obudowie(11).

19. Urządzenie według zastrz. 17 albo 18, znamienne tym, że zasobnik (81, 81') posiada wewnętrzną membranę (87) zatrzymującą płynny materiał (86) w zasobniku (81 , 81').

20. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że elementem zwalniającym jest kolec(91) doprzebijaniamembrany(87), kiedyzasobnik(81, 81')jest umieszczony w uchwycie (80, 80').

21. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że posiada w obudowie (11) element pozycjonujący zasobnik (81, 81') w dwóch położeniach (122, 124), w położeniu gdzie materiał (86) w postaci płynu jest uwalniany i zatrzymywany w uchwycie (80, 80') zasobnika (81, 81') oraz w położeniu, gdyzasobnik(81, 81')jest utrzymywany w położeniu pełnego wsunięcia.

22. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że zasobnik (81') posiada stopkę (85') o zróżnicowanych rozmiarach na końcu przeciwnym do końca, którym jest osadzony w uchwycie (80') zasobnika (81'), oraz element (100), pozycjonujący zasobnik (81), składający się z ramienia na obudowie (11) służącego do połączenia z szerszą częścią stopki (85') dla zapobieżenia przesunięciu zasobnika (81) poza pierwsze położenie, a także posiada rowek (200) w obudowie (11) łączący się z szerszą częścią stopki (85, 85'), kiedy zasobnik (81) jest w pełni wsunięty, gdzie obrót zasobnika (81) umożliwia rozłączenie szerszej części stopki z rowkiem lub ramieniem, w celu umożliwienia ruchu zasobnika (81) do wewnątrz i na zewnątrz uchwytu zasobnika (81).

23. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że zasobnik (81) posiada stopkę (85) na końcu przeciwnym do końca, którym jestosadzony w uchwycie (80) zasobnika (81), oraz że element (100) pozycjonującyzasobnik (81) jest osadzony na sprężynie (102) i połączony ze stopką (85), zapobiegając ruchowi zasobnika (81) poza pierwsze położenie, dopóki nie zostanie on popchnięty do wewnątrz oraz zapobiegając ruchowi zasobnika (81), kiedy jest w pełni wsunięty, dopóki nie zostanie on popchniętydowewnątrz obudowy (11).

24. Urządzenie według zastrz. 1 albo 3, znamienne tym, że połączenie (60) wykonane jest z arkusza materiału nie przepuszczającego cieczy i gazu i posiada pierścień przylegający po jednej stronie, korzystnie taśmę (61) samoprzyczepną do powierzchni wokół naprawianego uszkodzenia w przestrzeni (65) naprawczej oraz co najmniej jedną szczelinę wewnątrz pierścienia przylegającego umożliwiającą przepływ cieczy i gazu.

25. Urządzeniewedługzastrz.24, znamienne tym, że posiada dwie szczeliny (62, 63).

26. Urządzeniewedługzastrz.25, znamienne tym, że szczeliny (62, 63) są równoległe.

PL 192 101 B1

27. Urządzenie według zastrz. 24, znamienne tym, że pierścień przylegający ma grubość większąniż0,2mmponadpowierzchniępołączenia.

28. Urządzenie według zastrz. 27, znamienne tym, że pierścień przylegający ma grubość 0,35 mm.

29. Sposób naprawy uszkodzenia w powierzchni polegający na tworzeniu przestrzeni naprawczej odpowiedniej do uszkodzenia, działaniu próżnią na pierścieniową przestrzeń otaczającą przestrzeń naprawczą i na materiał w postaci płynnej, kiedy materiał w postaci płynnej jest utrzymywany poza przestrzenią naprawczą, znamienny tym, że zwiększa się próżnię w przestrzeni (65) naprawczej, następnie wprowadza się materiał (86) w postaci płynnej do przestrzeni (65) naprawczej, po czym usuwa się próżnię z przestrzeni (65) naprawczej i wprowadza się ciśnienie do przestrzeni (65) naprawczej, następnie usuwa się podciśnienie z pierścieniowej przestrzeni otaczającej przestrzeń (65) naprawczą i wywołuje się spadek ciśnienia w przestrzeni (65) naprawczej, po czym utwardza się materiał (86) w postaci płynnej, a następnie wygładza się naprawianą powierzchnię.

30. Sposób według zastrz. 29, znamienny tym, że stosuje się czynność początkową polegającą na umieszczeniu połączenia (60) wokół uszkodzenia, przy stosowaniu pierścienia przylegającego, korzystnie taśmy (61) samoprzyczepnej otaczającego uszkodzenie, przed utworzeniem przestrzeni (65) naprawczej, po czym połączenie (60) usuwa się po utwardzeniu materiału (86) w postaci płynnej.