PL192130B1 - Sposób wprowadzania kodu zleceniowego do urządzenia końcowego - Google Patents

Abstract

1. Sposób wprowadzania kodu zleceniowego do urzadzenia koncowego w sieci telekomunikacyjnej, w którym na ekranie urzadzenia koncowego wyswie- tla sie maske do wprowadzania kodu zleceniowego, zawierajacego przynajmniej jeden identyfikator do- stawcy, za pomoca którego kazdy kod zleceniowy doprowadza sie automatycznie do danego dostawcy przez siec telekomunikacyjna, jak równiez przynaj- mniej jeden identyfikator towaru i/lub uslugi, zna- mienny tym, ze do kodu zleceniowego (100) wpro- wadza sie za pomoca maski przynajmniej jedno po- le (106, 108, 110) edytowalne za pomoca zespolu wprowadzania (11) danych urzadzenia koncowe- go (1), jak równiez przynajmniej jedno reprogramo- wywalne pole (104), którego pierwotna zawartosc (41) uzaleznia sie od zapamietanego w urzadzeniu kon- cowym (1) telefonicznego numeru kierunkowego MCC telekomunikacji ruchomej, przy czym ten za- pamietany numer aktualizuje sie przy rejestracji urzadzenia koncowego (1) w sieci telekomunikacyj- nej (2) i przeprogramowuje sie za pomoca zespolu wprowadzania (11) danych. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wprowadzania kodu zleceniowego do urządzenia końcowego, na przykład kodu zleceniowego w celu zamawiania towarów lub usług, przy użyciu urządzenia ruchomego wyposażonego w moduł identyfikacyjny.

Znane urządzenia ruchome, na przykład cyfrowe telefony przenośne, wykorzystywane są do prowadzenia rozmów przez kanał użytkowy. Nowoczesne urządzenia ruchome rozporządzają kanałami dodatkowymi do wymiany danych cyfrowych, zwłaszcza krótkich wiadomości, z innymi urządzeniami ruchomymi lub serwerami usługowymi w sieci ruchomej. Urządzenia ruchome GSM ogólnoświatowego systemu łączności przenośnej na przykład nadają i odbierają krótkie wiadomości SMS i dane USSD czyli niestrukturalne dodatkowe dane usługowe.

Znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP689368 sposób upakowywania danych w wiadomościach SMS i przekazywania ich przez sieć ruchomą. Tym sposobem przekazuje się nie tylko krótkie wiadomości tekstowe, jak na przykład «proszę zadzwonić do domu» między różnymi urządzeniami końcowymi w sieci, lecz również złożone wiadomości i programy, które są rozpoznawane automatycznie przez urządzenie końcowe odbiorcze i wyzwalają określone działanie. Możliwe jest stosowanie w zakresie działania GSM lub innych sieciach ruchomych również innych typów wiadomości lub tras telekomunikacyjnych.

Znane są różne warianty warstw protokołu telekomunikacyjnego powyżej warstwy protokołu transportowego w celu umożliwienia zabezpieczenia transmisji danych między urządzeniami końcowymi w sieci telekomunikacyjnej. Znany sposób SICAP umożliwia prostą wymianę danych w obu kierunkach między urządzeniem ruchomym i centralą usługową SM-C przez zabezpieczony kanał. Architektura WAP bezprzewodowego protokołu aplikacji określa sposób, za pomocą którego użytkownicy urządzeń ruchomych zgodnych z architekturą WAP uzyskują dostęp za pośrednictwem tras telekomunikacyjnych do usług sieci Internet, Intranet i podobnych.

Istnieje możliwość wykorzystania urządzeń ruchomych i telefonów ruchomych w charakterze klientów w architekturze klient-serwer sieci ruchomej, z możliwością identyfikacji z dużą niezawodnością klientów za pośrednictwem modułu identyfikacyjnego abonenta, przy użyciu karty SIM.

Znane jest na przykład ze zgłoszenia patentowego nr PCT/CH96/00464 wprowadzanie do urządzenia ruchomego kodu zleceniowego w celu zamawiania towarów lub usług u dostawcy. Te kody zleceniowe są standardowe i zawierają przynajmniej pierwsze pole, za pomocą którego jest identyfikowany jednoznacznie dostawca i drugie pole, za pomocą którego jest określany produkt od tego dostawcy. Mogą być określane dodatkowe pola, na przykład dla rodzaju transakcji i sposobu płatności. Klient jest identyfikowany niezawodnie na podstawie infrastruktury sieci. Kody zleceniowe otrzymywane od abonentów są przekazywane na stanowisko kasowania w sieci ruchomej i stamtąd przydzielane automatycznie do podanych dostawców. Wybrany dostawca otrzymuje zlecenie od klienta wraz z jednoznacznym identyfikatorem klienta i zamawianego towaru lub usługi.

Urządzenia ruchome są w coraz większym stopniu zminiaturyzowane, tak że często dysponują bardzo ograniczonymi środkami wprowadzania, na przykład za pośrednictwem niewielkiej, niepełnej klawiatury numerycznej i klawiszy dodatkowych. Tworzenie dłuższych wiadomości za pomocą takich środków wprowadzających wymaga stosunkowo dużych nakładów. Korzystne jest zatem określanie tylko bardzo krótkich kodów zleceniowych. Określanie dłuższych identyfikatorów dostawców jest jednak konieczne, jeżeli w tym sposobie uczestniczy wielu dostawców.

Znany jest z publikacji WO9745814 sposób i system do zdalnego dokonywania opłat za zakupy i zdalnych transakcji opłat za faktury oraz przekazywania elektronicznej gotówki i innych wymaganych danych z bezprzewodowego, komórkowego urządzenia końcowego do innych urządzeń końcowych lub do odległych komputerów głównych bez użycia modemu. W jednym wykonaniu urządzenie końcowe zawiera elementy do odbioru i nadawania faktur i elektronicznej gotówki bezpośrednio do lub z innych urządzeń końcowych w sposób bezpołączeniowy, bez użycia sieci. W sposobie dane dotyczące odbiorcy, takie jak numer rachunku, kody kontaktowe, są przesyłane do urządzenia końcowego odbiorcy, na przykład telefonu komórkowego. Płatnik aktywuje dane odbiorcy, po czym rachunek i/lub wymagana ilość elektronicznej gotówki jest przesyłana do urządzenia końcowego odbiorcy lub komputera głównego. Urządzenie końcowe pracuje zarówno jak komórkowe/bezprzewodowe urządzenie elektroniczne użytkownika, jak i jego telefon komórkowy/bezprzewodowy dla urządzenia ruchomego, za pomocą którego użytkownik jest w stanie wysyłać/odbierać wiadomości o opłatach i elektroniczną gotówkę bezpośrednio do lub z innych urządzeń końcowych przy zastosowaniu małego obszaru poPL 192 130 B1 krycia radiowego między urządzeniami końcowymi lub przez sieć. W innym wykonaniu sposób stosuje proces P-PIN opłaty-osobistego numeru identyfikacyjnego dla legalizacji użytkownika, który w razie potrzeby jest używany w uzupełnieniu do kodu PIN do usług telefonu komórkowego dla sprawdzenia, czy użytkownik ma prawo wykorzystywać urządzenie końcowe jako jego urządzenie elektroniczne do płacenia elektroniczną gotówką lub przekazem na konto. W innym wykonaniu sposobu żądanie faktury jest przesyłane z innych urządzeń końcowych lub z komputera głównego do urządzenia końcowego użytkownika po żądaniu użytkownika albo automatycznie i/albo w sposób ciągły, gdy tylko jest to wymagane przez dostarczane usługi. W tym przypadku urządzenie końcowe użytkownika jest na przykład komputerem osobistym lub odbiornikiem telewizyjnym dołączonym do stałego łącza sieci Internet lub bezprzewodowo.

Znany jest z publikacji WO9604618 system transakcji zdalnego płacenia za zakupy i zdalnego płacenia faktur, w którym jest zastosowane urządzenie końcowe umożliwiające użytkownikowi przeprowadzania takich zdalnych transakcji z odległym komputerem głównym. W jednym wykonaniu urządzenie końcowe zawiera klawiaturę alfabetyczną, klawiaturę numeryczną, czytnik kart magnetycznych, wyświetlacz, drukarkę i modem, wszystkie integralne z urządzeniem końcowym. Wbudowany jest także sterownik do sterowania urządzeniem końcowym i komunikowania się z systemem odległego komputera głównego przez modem. Sterownik jest dołączony do klawiatury alfabetycznej, klawiatury numerycznej, czytnika kart magnetycznych, wyświetlacza, drukarki i modemu. Do sterownika jest także dołączona pamięć do przechowywania transakcji rejestracji opłat za zakupy, z których każda zawiera dane i czas transakcji opłat za zakupy, ilość transakcji opłat za zakupy, informacje identyfikujące handlowca, informacje identyfikujące zakupioną pozycję lub usługę oraz dane identyfikujące transakcję.

Znane jest z publikacji WO9728510 elektroniczne urządzenie zlecające i elektroniczny system sprzedaży detalicznej i ogólnej, przy czym system ten jest zautomatyzowany i współpracuje z odległym urządzeniem. Zautomatyzowany system sprzedaży detalicznej zawiera wiele odległych urządzeń zlecających, przez które użytkownik identyfikuje się sam i zamawia produkt z odległej lokalizacji lub produkt jest osiągalny w urządzeniu. Możliwość użycia sieci w systemie ułatwia przeprowadzenie zorganizowanych kampanii marketingowych.

Znane jest z opisu patentowego USA nr 5334821 przenośne urządzenie końcowe punktu sprzedaży, które spełnia zwykłe funkcje punktu sprzedaży, lecz które jest całkowicie przenośne. Dane dotyczące każdego zakupu są wprowadzane do urządzenia końcowego przez zespół klawiatury, ekran sensorowy lub zespół ekranu obsługiwanego podpisem lub przez łącze antenowe i radiowe skanera kodu paskowego. Dane są przesyłane w dowolnym czasie do odległego komputera głównego, również przez oddzielne łącze antenowe i radiowe. Łącza komunikacyjne z komputerem głównym i skanerem kodu paskowego działają niezależnie i jednocześnie, stosując wzajemnie zgodne schematy modulacji, takie jak schemat stosujący widmo rozproszone dla łącza komputera głównego i schemat z widmem o wąskim paśmie lub paśmie rozproszonym dla łącza skanera kodu paskowego. Urządzenie końcowe działa skutkiem tego jak przenośny monitor repetycyjny lub węzeł w sieci komunikacyjnej danych.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że do kodu zleceniowego wprowadza się za pomocą maski przynajmniej jedno pole edytowalne za pomocą zespołu wprowadzania danych urządzenia końcowego, jak również przynajmniej jedno reprogramowywalne pole, którego pierwotną zawartość uzależnia się od zapamiętanego w urządzeniu końcowym telefonicznego numeru kierunkowego MCC telekomunikacji ruchomej, przy czym ten zapamiętany numer aktualizuje się przy rejestracji urządzenia końcowego w sieci telekomunikacyjnej i przeprogramowuje się za pomocą zespołu wprowadzania danych.

Korzystnie do kodu zleceniowego wprowadza się za pomocą maski dodatkowo przynajmniej jedno nieedytowalne pole zdefiniowane na stałe.

Korzystnie zapamiętany numer w polu wybiera się z listy za pomocą zespołu wprowadzania danych.

Korzystnie zapamiętany numer w polu podczas rejestracji przekazuje się z sieci telekomunikacyjnej.

Korzystnie jako urządzenie końcowe stosuje się urządzenie ruchome, jako sieć telekomunikacyjną stosuje się ruchomą sieć radiokomunikacji, a przez zapamiętany numer w polu podaje się lokalizację urządzenia ruchomego.

Korzystnie jako zapamiętany numer w polu stosuje się telefoniczny numer kierunkowy MCC odwiedzanej sieci radiokomunikacji ruchomej.

Korzystnie jako zapamiętany numer w polu stosuje się przynajmniej część identyfikatora dostawcy.

PL 192 130 B1

Korzystnie przynajmniej część pola, zawierającego identyfikator towaru lub usługi, wprowadza się za pomocą zespołu wprowadzania danych.

Korzystnie dane w polu zawierającym identyfikator towaru lub usługi wybiera się z listy za pomocą zespołu wprowadzania danych.

Korzystnie identyfikator towaru i/lub usługi w polu, odpowiadający pewnej liczbie wybranych towarów i/lub usług, generuje się dynamicznie, zależnie od wybranych towarów i/lub usług.

Korzystnie identyfikator towaru i/lub usługi w polu generuje się dynamicznie przez serwer w sieci telekomunikacyjnej.

Korzystnie identyfikator towaru i/lub usługi w polu generuje się dynamicznie przez program w urządzeniu końcowym.

Korzystnie do kodu zleceniowego wprowadza się w polu dodatkowym przynajmniej jedną informację o sposobie płatności.

Korzystnie do kodu zleceniowego wprowadza się dodatkowo przynajmniej jeden kod kontrolny.

Korzystnie do kodu zleceniowego wprowadza się dodatkowo przynajmniej jeden adres klienta.

Korzystnie do kodu zleceniowego wprowadza się przynajmniej jedno pole, którego zawartość zależy od informacji przekazywanych bezstykowo z urządzenia zewnętrznego.

Korzystnie zebrane kody zleceniowe poddaje się upakowaniu w jedną wiadomość i przesyła się przez sieć telekomunikacyjną do centrali i następnie przekazuje się, do dostawcy określonego identyfikatorem dostawcy w polach.

Korzystnie kody zleceniowe łączy się w sieci telekomunikacyjnej z informacjami charakteryzującymi klienta, przechowywanymi w banku danych klienta.

Korzystnie sprawdza się wypłacalność w odniesieniu do kodów zleceniowych, przy czym kodów zleceniowych nie przekazuje się dalej do dostawcy, jeżeli przez sprawdzenie wypłacalności uzyskuje się wynik negatywny.

Korzystnie sprawdza się wypłacalność w odniesieniu do kodów zleceniowych, przy czym kody zleceniowe przekazuje się dalej z uwagą dotyczącą stanu wypłacalności, jeżeli sprawdzenie wypłacalności nie daje wyniku pozytywnego.

Korzystnie przynajmniej niektóre wprowadzone już kody zleceniowe zapamiętuje się w określonym obszarze pamięci urządzenia końcowego, a z tego obszaru pamięci są one pobierane przez klienta.

Zaletą wynalazku jest uproszczone tworzenia długich kodów zleceniowych w urządzeniach ruchomych. Wynalazek umożliwia wprowadzanie i przekazywanie zamówień w sieci telekomunikacyjnej w sposób bardzo prosty i niezawodny.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy systemu do realizacji sposobu według wynalazku i fig. 2 - maskę do wprowadzania kodów zleceniowych.

Figura 1 dotyczy przykładu przekazywania kodów zleceniowych przez cyfrową, ruchomą sieć radiokomunikacyjną, na przykład sieć GSM.

Figura 1 przedstawia przekazywanie kodów zleceniowych 100 między klientem wyposażonym w urządzenie końcowe 1, w tym przypadku urządzenie ruchome i dostawcą 9, na przykład sprzedawcą towaru lub dostawcą usług, jak obsługa finansowa. Urządzenie końcowe 1 zawiera moduł identyfikacyjny abonenta, na przykład kartę SIM 12 do jednoznacznego identyfikowania abonenta w sieci telekomunikacyjnej 2, w tym przypadku ruchomej sieci radiokomunikacyjnej. W innych systemach telekomunikacyjnych abonenci są identyfikowani również za pomocą innej karty z układem scalonym, na przykład za pomocą protokołu identyfikującego przy rejestracji, przy której żąda się od nich na przykład podania hasła. Stosuje się również inne procedury identyfikacyjne i autoryzacyjne, zależnie od wymaganego stopnia bezpieczeństwa.

Format kodu zleceniowego 100 jest znormalizowany. Kod zleceniowy 100 zawiera przynajmniej jeden jednoznaczny identyfikator 103, 104 dostawcy i przynajmniej jeden identyfikator 106 towaru. Dzięki temu możliwe jest jednoznaczne identyfikowanie towarów lub usług dostawców. Kody zleceniowe 100 na określone towary są podawane na przykład w reklamach lub prospektach, a zainteresowany klient wprowadza je za pomocą urządzenia przenośnego w celu zamówienia reklamowanego towaru lub uzyskania o nim dalszych informacji.

Kody zleceniowe 100 są wprowadzane za pomocą zespołu wprowadzania 11 danych i ekranu 10. W jednym wykonaniu są one przekazywane bezpośrednio z urządzenia zewnętrznego 14, na przykład z punktu sprzedaży lub terminalu internetowego, za pośrednictwem interfejsu bezprzewodowego do urządzenia końcowego 1. Interfejs bezprzewodowy stanowi na przykład nadajnik-odbiornik 13

PL 192 130 B1 pracujący w podczerwieni. Dzięki temu klient przekazuje kod zleceniowy 100 z urządzenia zewnętrznego za pośrednictwem tego interfejsu bezprzewodowego bezpośrednio do urządzenia końcowego 1. Kody zleceniowe są przekazywane również z sieci telekomunikacyjnej 2. W przypadku urządzeń końcowych 1 współpracujących z siecią Internet, Intranet lub WAP, kody zleceniowe są otrzymywane na przykład ze stron WWW. Listy kodów zleceniowych są przechowywane na przykład w pamięci urządzenia końcowego 1lub na karcie SIM 12 i zarządzane programem, jak na przykład wykazy numerów telefonicznych lub adresy URL w radiotelefonach ruchomych.

Przy aktywacji określonego przycisku, na przykład przycisku #, następuje upakowanie wybranych kodów zleceniowych z oprogramowania w urządzeniu końcowym 1, na przykład na karcie SIM 12, w krótkie wiadomości, na przykład wiadomości SMS, dane USSD lub pocztę elektroniczną i przekazanie przez sieć telekomunikacyjną 2 do centrali 3 krótkich wiadomości operatora sieci. Wiadomość między urządzeniem końcowym 1 i centralą 3 lub między urządzeniem końcowym 1 i dostawcami 9 jest częściowo lub całkowicie zaszyfrowana. Korzystne jest, gdy centrala 3 jest połączona z serwerem rozliczeniowym 4, a należności telekomunikacyjne za wiadomości lub zamówione towary albo usługi są przekazywane bezpośrednio jako obciążenie konta klienta. Protokół telekomunikacyjny między centralą 3 i serwerem rozliczeniowym 4 obejmuje na przykład transmisję zapisów szczegółowych połączeń CDR, jak w systemach GSM i/lub transmisję innych wiadomości. W jednym wykonaniu transakcja serwera rozliczeniowego 4 jest dokonywana zgodnie ze sposobem płatności, podanym w kodzie zleceniowym, na przykład kartą kredytową, przez rachunek itd. lub zgodnie z zapamiętanym profilem klienta.

Centrala 3jest ponadto połączona z abonenckim bankiem 5 danych, w którym są zapamiętane dodatkowe parametry dotyczące klienta. Abonencki bank 5 danych odpowiada na przykład bankowi danych o abonentach telefonicznych, z danymi operatora o wszystkich abonentach sieci telekomunikacyjnej 2. Klient jest identyfikowany na przykład w centrali 3 za pomocą międzynarodowego identyfikatora IMSI abonenta sieci ruchomej, podanego w nagłówku odebranej wiadomości. Identyfikator służy za kryterium wejściowe dla abonenckiego banku 5 danych, z którego otrzymuje się następnie dodatkowe parametry określające klienta. Dodatkowy parametr identyfikacyjny klienta to na przykład pełny adres, adres rozliczeniowy, prawa dostępu, preferowany język itd. Informacje dodatkowe są następnie w centrali 3 wiązane z zawartością odebranego kodu zleceniowego, w wyniku czego dostawca otrzymuje wszystkie potrzebne dane o kliencie.

Korzystne jest, gdy abonencki bank 5 danych zawiera informacje 50 o wypłacalności klienta. Jeżeli z tych danych wynika, że klient jest niewypłacalny lub jego wypłacalność nie jest wystarczająca w stosunku do zamawianych towarów lub usług, to transakcja zostaje przerwana i kod zleceniowy 100 nie zostaje przekazany do dostawcy. W jednym wykonaniu kod zleceniowy 100 zostaje w takim przypadku przekazany dalej do dostawcy, z adnotacją dotycząca stanu wypłacalności. Korzystne jest, gdy w takim przypadku centrala 3 przekazuje zwrotnie do urządzenia końcowego 1 klienta wiadomość z uzasadnieniem odmowy. Sprawdzenie wypłacalności obejmuje również przeglądanie czarnej listy klientów.

W przypadku, gdy wypłacalność jest dostateczna, następuje przekazanie kodu zleceniowego 100, połączonego z dodatkowymi parametrami klienta, do serwera kasującego 7, na przykład przez sieć TCP/IP 6 i interfejs 70 lub kanał telekomunikacyjny. Serwer kasujący 7 jest połączony z bankiem 71 danych dostawcy, który jest adresowany przy odbiorze każdego kodu zleceniowego z centrali 3, przez informacje o dostawcy, przekazywane w kodzie zleceniowym więc jest możliwe otrzymywanie dodatkowych informacji o dostawcy, na przykład aktualnego, pełnego adresu dostawcy.

Kod zleceniowy 100 jest następnie przekazywany dalej przez interfejs 72 i sieć 8 do dostawcy, w postaci faksu lub przez publiczną usługową sieć telefoniczną PSTN albo w postaci poczty elektronicznej za pośrednictwem sieci TCP/IP i jest ewentualnie poddawany dalszemu przetwarzaniu u dostawcy. Interfejs 72 stanowi więc moduł faksowy 720 do przygotowania faksów lub moduł poczty elektronicznej 721 do przygotowania poczty elektronicznej. Możliwe jest również wykorzystanie do zamówień innych kanałów transmisyjnych, na przykład zwykłej poczty, a także przekazywanie do dostawcy 9 kodów zleceniowych indywidualnie lub w postaci partii, na przykład codziennie, cotygodniowo lub po zgłoszeniu określonej liczby zamówień.

Dostawca 9, po otrzymaniu zlecenia od klienta, dostarcza do klienta zamówiony towar albo wykonuje zamówioną usługę. Dostawca, zależnie od wyboru, po otrzymaniu zlecenia sporządza potwierdzenie dla klienta w postaci krótkiej wiadomości, na przykład poczty elektronicznej lub krótkiej wiadomości SMS.

PL 192 130 B1

Poniżej w odniesieniu do fig. 2 został opisany sposób edycji i wprowadzania nowego kodu zleceniowego 100. Kody zleceniowe 100 zawierają wiele pól 101 do 110 o znormalizowanym formacie. Pole 101 zawiera nagłówek i wskazuje, że chodzi rzeczywiście o kod zleceniowy. W najprostszym przypadku nagłówek zawiera pojedynczy symbol ASCII, w tym przykładzie literę F. Drugie pole 102 zawiera określony z góry ogranicznik pola, w tym przypadku symbol gwiazdki, do oddzielenia innych pól. Następne pole 103 zawiera identyfikator dostawcy, na przykład skrót lub kod mnemotechniczny, oznaczający jednoznacznie dostawcę, lub oznaczenie alfanumeryczne, które jest przydzielone dostawcy przez stanowisko kasujące. W tym przykładzie pole 103 zawiera oznaczenie SWC jako skrócony identyfikator Swisscom. Pole 104 należy do informacji o dostawcy i określa kraj podstawowej działalności dostawcy. Korzystne jest, jeśli pole 104 kraju odpowiada numerowi telefonicznemu kraju, w tym przykładzie zawartość 41 odpowiada numerowi identyfikacyjnemu landu w Szwajcarii. Dostawca, w tym przypadku Swisscom, jest identyfikowany jednoznacznie przez kompletny identyfikator dostawcy o zawartości 41. W przypadku dostawców aktywnych w skali międzynarodowej można pominąć pole 104 kraju lub zastąpić je skrótem międzynarodowym, na przykład « .com».

Pole 105 zawiera drugi ogranicznik pola, w tym przypadku również symbol gwiazdki. Następne pole 106 zawiera identyfikator towaru, w tym przypadku BWN1. Za pomocą wybranego przez dostawcę skrótu lub oznaczenia określa się towar w ofercie tego dostawcy. Kod zleceniowy 100 zawiera również wiele pól dla różnych identyfikatorów towarów lub też określone identyfikatory oznaczają liczbę towarów lub usług. To pole jest oddzielone trzecim ogranicznikiem 107 od pola 108, które zawiera sumę kontrolną. Możliwe jest określenie jednego lub wielu pól dodatkowych 110, oddzielonych od dodatkowego ogranicznika 109 dla informacji dodatkowych. Informacje dodatkowe określają na przykład rodzaj transakcji, jak «zamawiam ten towar» lub «proszę tylko o informację o tym towarze», sposób płatności, np. kartą kredytową, na rachunek, bezpośrednie obciążenie konta operatora sieci itd. i wszelkie inne potrzebne informacje standardowe lub definiowane przez dostawców. Pole to obejmuje również na przykład adres dostawy w przypadku, jeśli różni się on od adresu klienta. W obrębie pola 110 są przekazywane części oprogramowania, na przykład aplet czyli mały program stanowiący fragment aplikacji w języku Java lub innym języku programowania obiektowym. Za pomocą tego apletu określa się na przykład listy do wprowadzania dodatkowych parametrów.

Pola 101 - 110 zawierają na przykład dowolną kombinację symboli alfanumerycznych. Każdy symbol alfanumeryczny przybiera na przykład 46 różnych wartości - 26 liter, 10 cyfr i 10 innych dostępnych symboli klawiatury radiotelefonu ruchomego. Możliwe jest rozróżnienie liter dużych i małych. Pola 103, 104, 106, 108, 110 mają różną długość, jednak całkowita długość kodu zleceniowego jest ograniczona na przykład do 24 znaków. Pola mogą mieć określoną, stałą długość. W tym przypadku ograniczniki pól nie są potrzebne i można je usunąć. Pole 110 zawiera również na przykład dane binarne, jak części programów lub obiekty czy też powiązania z danymi binarnymi.

Suma kontrolna 108 jest określana zgodnie ze znanym algorytmem kontroli lub korekcji błędów, na podstawie pól 103, 104, 106 i ewentualnie pola 110. Do ustalenia wartości sumy kontrolnej 108 wykorzystuje się na przykład algorytm kontroli parzystości. Liczba znaków sumy kontrolnej zależy od wykorzystywanego algorytmu i maksymalnej akceptowalnej stopy błędu. Suma kontrolna jest wyznaczana, korzystnie przez operatora centralnego banku danych dostawców towarów i jest sprawdzana u klienta. Dzięki temu wykrywa się błędy przy nadawaniu lub odbiorze kodu zleceniowego 100. W systemie interakcyjnym, na przykład za pośrednictwem USSD, ta suma kontrolna zostaje pominięta. Zamiast tego klientowi sygnalizuje się potwierdzenie zamówienia towaru.

Dla edycji kodu zleceniowego 100 klient wybiera pozycję listy wyboru programu, który jest wykonywany przez procesor urządzenia końcowego 1 lub kartę SIM 12. Następuje również połączenie klienta na przykład ze stroną internetową lub wybranie numeru telefonicznego. W każdym przypadku na ekranie 10 jest przedstawiana maska, za pomocą której jest wprowadzany żądany kod zleceniowy 100.

Prezentowana maska wprowadzająca kod zleceniowy 100 nie jest całkiem pusta, lecz zawiera przynajmniej jedno pole zdefiniowane na stałe, nieedytowalne. Korzystne jest, gdy w pierwotnej masce wprowadzającej są już przedstawione pola 101 i 102 o wstępnie zdefiniowanej zawartości, jak również pola 105, 107 i 108, gdy długość różnych pól jest ustalona.

Pola 103, 104, 106, 108 i 110 są swobodnie programowane za pomocą zespołu wprowadzania 11 danych. Możliwe jest wybieranie ich z listy zapamiętanej w urządzeniu końcowym 1. Wartość w polu 103 jest wybierana spośród wartości A''', A'', ..., a'', a''' za pomocą klawiszy 111, 112 ze strzałkami. Dla dołączenia do listy nowej wartości, na przykład nowych skrótów dostawców lub odwrotnie,

PL 192 130 B1 dla usunięcia istniejących skrótów, wykorzystuje się program zarządzania listami. Gdy na liście nie jest zapamiętana żądana wartość, na przykład gdy skrót dostawcy jest stosowany pierwszy raz, wprowadza się go za pomocą zespołu wprowadzania 11 danych.

Maska wprowadzająca kod zleceniowy 100 zawiera również przynajmniej jedno pole, w tym przypadku pole 104, które jest edytowalne i reprogramowywalne za pomocą zespołu wprowadzania 11 danych urządzenia końcowego 1, a jego pierwotna zawartość zależy od wartości zapamiętanej, która jest otrzymywana przy rejestrowaniu się urządzenia końcowego 1. To pole zawiera część informacji, która jest potrzebna do jednoznacznego identyfikowania dostawcy i odpowiada telefonicznemu numerowi kierunkowemu kraju głównej działalności dostawcy. Maska wprowadzająca, która jest prezentowana klientowi, zawiera pierwotnie numer kierunkowy kraju, w którym znajduje się on przy rejestracji urządzenia końcowego 1. W przypadku urządzenia końcowego 1 GSM standardowo jest przekazywana informacja, która w tym kontekście jest telefonicznym numerem kierunkowym MCC telekomunikacji ruchomej, przy rejestracji przenoszonym z infrastruktury sieciowej do karty SIM 12 i zapamiętywanym w rejestrze EFLOCI na tej karcie. Ponieważ większość zamówień dotyczy dostawcy z kraju, w którym aktualnie znajduje się klient, to ta informacja jest wykorzystywana jako wartość pierwotna pola 104. W przypadku, gdy mimo to okazuje się konieczne wykorzystywanie przez klienta innego numeru kierunkowego kraju, na przykład przy żądaniu towarów lub informacji od dostawcy zagranicznego, klient po prostu przeprogramowuje to pole za pomocą zespołu wprowadzania 11 danych lub z zapamiętanej listy wybiera inny numer kierunkowy za pomocą klawiszy 111, 112 ze strzałkami.

Zamiast telefonicznych numerów kierunkowych wykorzystuje się również inne skróty międzynarodowe, na przykład typowe dwuliterowe skróty obszarów internetowych, jak .CH dla Szwajcarii lub .DE dla Niemiec. W tym przypadku w urządzeniu końcowym 1 jest przechowywana tabela z kodami telefonicznych numerów kierunkowych MCC sieci telekomunikacyjnej 2, związanymi ze skrótami państw.

W przypadku urządzenia ruchomego, które dysponuje interfejsem bezstykowym 13, na przykład interfejsem pracującym w podczerwieni lub indukcyjnym, kody zleceniowe przekazuje się bezpośrednio poprzez ten interfejs również z urządzenia zewnętrznego 14. W tym przypadku edycja jest prowadzona z maską wprowadzającą kod zleceniowy 100. W jednym wykonaniu z urządzenia zewnętrznego 14 przejmuje się tylko części kodów zleceniowych 100. Na przykład z urządzenia zewnętrznego 14 przejmuje się skrót dostawcy, jak również listę różnych skrótów towarów dla oferowanych przez tego dostawcę towarów N, B', B'' itd. Lista jest na przykład zawarta w aplecie. Klient dokonuje wtedy wyboru towaru z listy za pomocą maski wprowadzającej i ewentualnie edycji pól 108, 110 itd.

W przypadku, gdy urządzenie końcowe 1 ma dostęp do stron HTML w języku hipertekstowego znakowania informacji i/lub WML języku znakowania bezprzewodowego w sieci telekomunikacyjnej 2, kody zleceniowe i aplety edycyjne są przenoszone z tych stron. Kody zleceniowe są także przenoszone w specjalnych wiadomościach, na przykład w wiadomościach SMS, danych USSD lub poczcie elektronicznej, przez sieć telekomunikacyjną 2 i w końcu edytowane za pomocą maski wprowadzającej kod zleceniowy 100 według wynalazku. Również w tym przypadku okazuje się korzystne, gdy przenoszone wiadomości zawierają aplety, które ułatwiają wprowadzanie wartości do pól 103, 106 i 110.

Kody zleceniowe 100 odpowiadają często określonemu produktowi określonego dostawcy, są zatem określane statycznie dla tego wyrobu. Dostawca określa na przykład kod zleceniowy 100 dla zamawianego wyrobu lub usługi i zamieszcza ten kod zleceniowy we wszystkich reklamach i katalogach dla umożliwienia zamówienia tego wyrobu lub usługi przez potencjalnych klientów. Jeden identyfikator towaru w polu 106 odpowiada na przykład pewnej liczbie wyrobów. W tym przypadku kody zleceniowe są definiowane również dynamicznie. Klient tworzy z wielu wyrobów lub usług, za pomocą programu, pewien zestaw towarów i następnie potwierdza zleceniem, że na przykład chce zamówić ten zestaw towarów i życzy sobie o nim informacji. Program w urządzeniu końcowym 1, na przykład na karcie SIM 12, określa automatycznie za pomocą algorytmu dostawcy 9 kod zleceniowy 100, który identyfikuje jednoznacznie towary i nadaje się do dalszej edycji za pomocą maski wprowadzającej w celu wprowadzenia na przykład sposobu płatności lub adresu dostawy. Program również automatycznie wyznacza kod kontrolny 108. Identyfikatory towarów w polu 106 i kody kontrolne w polu 108 są wyznaczane dynamicznie przez serwer w sieci telekomunikacyjnej 2 i są przekazywane do urządzenia końcowego 1.

Wynalazek znajduje zastosowanie w innych sieciach telekomunikacyjnych, zwłaszcza w których abonenci są identyfikowani w centrali operacyjnej, na przykład w punkcie dostępu do sieci. Wynalazek znajduje zastosowanie również do zamawiania towarów lub usług za pośrednictwem sieci Internet.

Claims (21)

1. Sposób wprowadzania kodu zleceniowego do urządzenia końcowego w sieci telekomunikacyjnej, w którym na ekranie urządzenia końcowego wyświetla się maskę do wprowadzania kodu zleceniowego, zawierającego przynajmniej jeden identyfikator dostawcy, za pomocą którego każdy kod zleceniowy doprowadza się automatycznie do danego dostawcy przez sieć telekomunikacyjną, jak również przynajmniej jeden identyfikator towaru i/lub usługi, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się za pomocą maski przynajmniej jedno pole (106, 108, 110) edytowalne za pomocą zespołu wprowadzania (11) danych urządzenia końcowego (1), jak również przynajmniej jedno reprogramowywalne pole (104), którego pierwotną zawartość (41) uzależnia się od zapamiętanego w urządzeniu końcowym (1) telefonicznego numeru kierunkowego MCC telekomunikacji ruchomej, przy czym ten zapamiętany numer aktualizuje się przy rejestracji urządzenia końcowego (1) w sieci telekomunikacyjnej (2) i przeprogramowuje się za pomocą zespołu wprowadzania (11) danych.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się za pomocą maski dodatkowo przynajmniej jedno nieedytowalne pole (101, 102) zdefiniowane na stałe.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zapamiętany numer w polu (104) wybiera się z listy za pomocą zespołu wprowadzania (11) danych.

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że zapamiętany numer w polu (104) podczas rejestracji przekazuje się z sieci telekomunikacyjnej (2).

5. Sposób według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że jako urządzenie końcowe (1) stosuje się urządzenie ruchome, jako sieć telekomunikacyjną (2) stosuje się ruchomą sieć radiokomunikacji, a przez zapamiętany numer w polu (104) podaje się lokalizację urządzenia ruchomego.

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako zapamiętany numer w polu (104) stosuje się telefoniczny numer kierunkowy MCC odwiedzanej sieci radiokomunikacji ruchomej.

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako zapamiętany numer w polu (104) stosuje się przynajmniej część identyfikatora dostawcy.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej część pola (106), zawierającego identyfikator towaru lub usługi, wprowadza się za pomocą zespołu wprowadzania (11, 111, 112) danych.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że dane w polu (106) zawierającym identyfikator towaru lub usługi wybiera się z listy za pomocą zespołu wprowadzania (11, 111, 112) danych.

10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że identyfikator towaru i/lub usługi w polu (106), odpowiadający pewnej liczbie wybranych towarów i/lub usług, generuje się dynamicznie, zależnie od wybranych towarów i/lub usług.

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że identyfikator towaru i/lub usługi w polu (106) generuje się dynamicznie przez serwer w sieci telekomunikacyjnej (2).

12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że identyfikator towaru i/lub usługi w polu (106) generuje się dynamicznie przez program w urządzeniu końcowym (1).

13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się w polu dodatkowym (110) przynajmniej jedną informację o sposobie płatności.

14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się dodatkowo przynajmniej jeden kod kontrolny.

15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się dodatkowo przynajmniej jeden adres klienta.

16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do kodu zleceniowego (100) wprowadza się przynajmniej jedno pole, którego zawartość zależy od informacji przekazywanych bezstykowo z urządzenia zewnętrznego (14).

17. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zebrane kody zleceniowe (100) poddaje się upakowaniu w jedną wiadomość i przesyła się przez sieć telekomunikacyjną (2) do centrali (7) i następnie przekazuje się, do dostawcy (9) określonego identyfikatorem dostawcy w polach (103, 104).

18. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że kody zleceniowe (100) łączy się w sieci telekomunikacyjnej (2) z informacjami (50) charakteryzującymi klienta, przechowywanymi w banku (5) danych klienta.

19. Sposób według zastrz. 17 albo 18, znamienny tym, że sprawdza się wypłacalność w odniesieniu do kodów zleceniowych (100), przy czym kodów zleceniowych (100) nie przekazuje się dalej do dostawcy, jeżeli przez sprawdzenie wypłacalności uzyskuje się wynik negatywny.

PL 192 130 B1

20. Sposób według zastrz. 17 albo 18, znamienny tym, że sprawdza się wypłacalność w odniesieniu do kodów zleceniowych (100), przy czym kody zleceniowe (100) przekazuje się dalej z uwagą dotyczącą stanu wypłacalności, jeżeli sprawdzenie wypłacalności nie daje wyniku pozytywnego.

21. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej niektóre wprowadzone już kody zleceniowe (100) zapamiętuje się w określonym obszarze pamięci urządzenia końcowego (1), a z tego obszaru pamięci są one pobierane przez klienta.