PL192387B1 - Drzwi roletowe - Google Patents

Abstract

1. Drzwi roletowe zlozone z pewnej ilosci korzystnie podluznych odcinków, z których kazdy zawiera czesc przednia, czesc tylna i dwie krawedzie boczne, biegnacych w po- przek drzwi, które polaczone sa osiowo parami przez zawiasy przy przyleglych krawedziach, ulozonych w taki sposób, ze wspieraja sie o siebie wzdluz przedniej i tylnej pary po- wierzchni oporowych, odpowiednio z przodu i z tylu kazdego z tych odcinków w pozycji zamknietej i gdzie czesc krawedzi biegnie stosunkowo blisko przedniej pary powierzchni oporowych pod wczesniej okreslonym katem powierzchni lukowych wzdluz przedniej pary glównie cylin- drycznych powierzchni bocznych (27´, 27´´) po- siadajacych wspólna lub prawie wspólna os z osia obrotu, znamienne tym, ze przednia para po- wierzchni bocznych (27´, 27´´) przechodzi w tylna pare powierzchni bocznych (28´, 28´´) przebie- gajac do tylnej pary powierzchni wspierajacych przy niewielkiej wzajemnej odleglosci. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy drzwi roletowych złożonych z pewnej ilości korzystnie wydłużonych odcinków, z których każdy składa się z części przedniej, tylnej i dwóch krawędzi bocznych biegnących w poprzek drzwi, i które połączone są osiowo parami przez zawiasy przy przyległych krawędziach, ułożone w taki sposób, że wspierają sięo siebie wzdłuż przedniej i tylnej pary powierzchni podpierających, odpowiednio z przodu i z tyłu każdego z odcinków w pozycji zamkniętej i gdzie część krawędzi biegnie przebiega w stosunkowo małej wzajemnej odległości od przedniej pary powierzchni podpierających ponad wcześniej określonym łukiem kąta wzdłuż przedniej pary głównie cylindrycznych powierzchni bocznych posiadających wspólną lub prawie wspólną oś z osią obrotu.

Konwencjonalnie zawiasowe urządzenia zamykające, takie jak drzwi, okna i bramy roletowe były projektowane w głównej mierze z płaskimi krawędziami przy zawiasach, co stwarzało ryzyko przychwycenia palców pomiędzy krawędziami, kiedy urządzenia były zamykane.

Ryzyko to jest efektywnie eliminowane w drzwiach towarowych opisanych w niemieckim opisie patentowym nr. DE 216816, gdzie część krawędzi bocznych odpowiednio w drzwiach i w ramie, która znajduje się na wprost drzwi, jest w ukształtowana w postaci cylindrycznych powierzchni mających taką samą oś, co oś obrotu drzwi, a wzajemna odległość między nimi jest tak mała, że nie można pomiędzy nie włożyć palców i przychwycić je przez obie powierzchnie. Tylna część krawędzi biegnie najpierw równolegle wzdłuż tyłu drzwi, a następnie na zewnątrz w kierunku tylnej części drzwi wzdłuż pary stosunkowo wąskich powierzchni działających jako hamulec, gdy drzwi się zamykają.

Podobna konstrukcja z cylindrycznymi krawędziami dla zapobiegania przycinaniu palców jest również opisana we francuskim dokumencie patentowym No.FR 876.040. W tym przypadku, podłużna elastomeryczna uszczelka umocowana jest z przodu jednej z części i rzeczona uszczelka uderza w drugą część podczas zamykania. Patent określa, że konstrukcja ta nadaje się np. do drzwi i okien, jednakże elastomeryczna uszczelka nie jest wystarczająco silna ani stabilna, by przyjąć na siebie ciężar znajdujących się umieszczonych powyżej elementów, które nakładają się na siebie jeden na drugi, gdy drzwi są montowane, i elementy mogą się przekręcić lub wyśliznąć z powodu jednostronnego podparcia.

Drzwi z krawędziami zaprojektowanymi dokładnie w ten sam sposób, jak w powyższym niemieckim opisie patentowym No. DE 216816 są opisane w patencie europejskim No. EU 0 370 376. Powierzchnie hamujące z tyłu drzwi opisane w tym niemieckim opisie patentowym służą do wsparcia elementów, kiedy nakładają się one jeden na drugi podczas montażu, a również aby zmniejszyć obciążenia z zawiasów, kiedy drzwi się zamykają. Jednakże umieszczenie tych elementów wspierających z jednej strony także w tym wypadku znaczy, że elementy te mogą wykazywać skłonność do przekręcania się lub wyślizgiwania podczas montażu.

Zrównoważone wsparcie podczas montażu opisane jest w opisie duńskiego wzoru użytkowego No. 95 00353, gdzie elementy ułożone są symetrycznie wokół centralnej płaszczyzny i wspierają się nawzajem wzdłuż centralnych części na przyległych krawędziach podczas montażu lub w pozycji zamkniętej. Jednakże, ograniczony zasięg poprzeczny tych części centralnych wywołuje taki efekt, że wsparcie jest raczej niestabilne.

Amerykański opis patentowy US No. 3,941,180 ujawnia konstrukcję drzwi, gdzie wąskie powierzchnie wspierające wykonane są na przyległych krawędziach odpowiednio z przodu i z tyłu dla wsparcia elementów w pozycji zamkniętej, i wtedy, kiedy są one umieszczone jeden na drugim podczas montażu. Powierzchnie wspierające są w płaszczyźnie, która jest prostopadła do przodu i do tyłu odpowiednich elementów. Ten rodzaj wsparcia jest wyjątkowo stabilny i wytrzymały. Cylindryczna powierzchnia mająca tę samą oś, co oś obrotu poszczególnych elementów jest umieszczona na podłużnej szynie prowadzącej wznoszącej się z dolnej krawędzi z przodu. Odpowiadająca jej powierzchnia jest oprócz tego umieszczona na górnej krawędzi za górną cylindryczną powierzchnią tak blisko, że nie ma ryzyka przycięcia palców podczas zamykania. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że pojawia się duża przerwa pomiędzy przylegającymi krawędziami tych elementów, kiedy drzwi są w pozycji zamkniętej i że przerwa ta tworzy most termalny, który może spowodować znaczną utratę ciepła podczas użytkowania.

Celem wynalazku jest ukazanie drzwi roletowych w rodzaju wspomnianego w pierwszym paragrafie z bocznymi krawędziami, które dają odcinkom stabilne i wzajemne wsparcie podczas montażu, i które efektywnie odciążają zawiasy w pozycji zamkniętej i równocześnie obniżają do minimum straty ciepła na połączeniach pomiędzy elementami.

PL 192 387 B1

Nowymi i wyjątkowymi cechami według wynalazku, za pomocą których osiąga się powyższe cele jest fakt, że przednia para powierzchni bocznych wchodzi w tylną parę powierzchni bocznych biegnących do tylnej pary powierzchni wspierających z niewielką wzajemną odległością. Tym samym odcinki uzyskują stabilne i stałe wzajemne wsparcie zarówno podczas montażu, jak i w pozycji zamkniętej, i w tym samym czasie niewielka odległość pomiędzy krawędziami efektywnie zabezpiecza przed stratą ciepła z ogrzewanego pomieszczenia, gdy drzwi są zamknięte.

Równocześnie układ pary cylindrycznych przednich części obu powierzchni bocznych zapewnia, że nie ma ryzyka przycięcia palców z przodu drzwi, gdy drzwi są zamykane.

Odcinki drzwi roletowych są zazwyczaj konstruowane jako konstrukcje przekładkowe z pokrytą blachą izolacją. Utrata ciepła przy bocznych krawędziach jest korzystnie ograniczona do minimum, kiedy ich powierzchnie boczne umieszczone są na zewnątrz pokrycia blachą. Przednia i tylna powierzchnia boczna na górnej i dolnej stronie krawędzi może korzystnie ustalić odpowiednio wypust i rowek, zapobiegając tym samym tworzeniu się pułapki wodnej, w którejś z krawędzi przy zamykaniu drzwi.

W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, pasek uszczelniający może być zamontowany pomiędzy przednią parę powierzchni podpierających posiadającą część uszczelkową i część mocującą, która umożliwia zamontowanie uszczelki w trapezowym rowku umiejscowionym w przejściu pomiędzy przednią powierzchnią wspierającą krawędź boczną i przednią powierzchnią boczną.

Efektem wystającego umieszczenia miejsca montażu uszczelki jest to, że szczelina biegnąca swobodnie pomiędzy przednią i tylną powierzchnią wspierającą w pozycji zamkniętej wypełnia się ciepłym powietrzem z ogrzewanego pomieszczenia prawie do zewnętrznej strony drzwi i tym samym ryzyko tworzenia się skroplin pomiędzy zamkniętymi elementami jest zminimalizowane.

Kolejną zaletą ustalenia wystającego miejsca dla uszczelki jest fakt, że zapobiega się w ten sposób napływowi powietrza i przesączaniu się wody do pionowych szczelin po obu stronach drzwi poprzez szczeliny między poziomymi bocznymi krawędziami, kiedy uszczelnienie pomiędzy elementami i bokami drzwi - widzianymi poprzecznie w stosunku do drzwi - jest umieszczone na tym samym poziomie.

Nieprzerwany charakter szczeliny biegnącej pomiędzy podtrzymującymi powierzchniami w pozycji zamkniętej zapobiega ponadto przed zawieszaniem się wody pomiędzy krawędziami zamkniętych elementów na skutek efektu kapilarnego. Tym samym unika się niedogodności związanych z tym, że woda może się przedostawać do pomieszczenia zza drzwi, gdy są one otwarte.

Do dalszego zabezpieczenia przed przenikaniem wody pomiędzy składowe elementy, wszystkie strony rowka w formie jaskółczego ogona, w którym mocuje się część mocującą uszczelki, mogą zostać ułożone w taki sposób, że przesączająca się woda wypływa na zewnątrz, gdy drzwi są zamknięte.

W wyjątkowo korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, wykonuje się zewnętrzne podłużne żeberko równo z przodem wyższej części, na przedniej stronie powierzchni znajdującej się powyżej strony krawędzi i stosunkowo blisko tego żeberka można wykonać wewnętrzne podłużne żeberko, które jest umieszczone nieco poniżej zewnętrznego żeberka.

Kiedy część uszczelniająca paska uszelniającego uszczelki jest wykonana w kształcie elastomerycznej rurki, różnica wysokości pomiędzy dwoma żeberkami może korzystnie być dwa razy taka, jak grubość ścianki rurki. W pozycji zamkniętej, zewnętrzne żeberko będzie wtedy mocno wspierać o położoną poniżej powierzchnię wspierającą, podczas gdy wewnętrzne żeberko będzie utrzymywać wewnętrzne strony rurki uszczelniającej mocno przyciśnięte razem w okolicy wewnętrznego żeberka. Rurka uszczelniająca wygina się w łuk pomiędzy żeberkami i tym samym tworzy efektywne uszczelnienie przed wsączającą się wodą, która przy mroźnej pogodzie może prowadzić do przymarzania elementów.

Gdy drzwi są zamykane, zewnętrzne żeberko jest pierwszym, które natyka się na rurkę uszczelniającą. Wewnętrzne żeberko w ten sposób nie może niekorzystnie wycisnąć rurki uszczelniającej na zewnątrz przed front drzwi lub/i pomiędzy krawędzie składowych elementów. Kiedy rurka uszczelniająca jest wygięta pomiędzy dwoma żeberkami, jest ograniczona ze wszystkich stron i dlatego będzie najbardziej efektywnie utrzymywać swoje właściwości uszczelniające pod wpływem np. silnego wiatru.

Powierzchnie wspierające mogą być ułożone w każdy odpowiedni sposób i w dalszym ciągu będą wypełniać swoje zadanie. Ale zgodnie z wynalazkiem, najbardziej korzystne jest, gdy są one umieszczone na płaszczyźnie, która jest prostopadła do przedniej i tylnej strony elementów, tak żeby elementy te przyjmowały automatycznie pozycję pionową, kiedy umieszczone są jeden na drugim podczas montażu.

PL 192 387 B1

Kolejną zaletą takiego ułożenia powierzchni wspierających jest fakt, że paski uszczelniające podczas zamykania są poddawane ciśnieniu, które jest prostopadłe do powierzchni wspierających. Kiedy drzwi są otwarte, uszczelki rozprężają się zgodnie z kierunkiem otwierania drzwi bez tarcia i również dzięki temu bez zużywania się przez ścieranie, jak również uszczelki będą wspomagać na początku proces otwierania.

Kiedy podłużne żeberko biegnące blisko przedniego boku czołowej wyższej krawędzi bocznej w pozycji zamkniętej jest wykonane na przodzie powierzchni bocznej niższej krawędzi bocznej, elementy umieszczone na sobie nawzajem podczas montażu łatwo mogą być umieszczone w jednej płaszczyźnie.

Kiedy oś obrotu elementów jest prawie lub dokładnie na płaszczyźnie, która zbiega się z płaszczyzną tylnej strony tych elementów, ryzyko przycięcia palców z tyłu drzwi podczas zamykania jest wyeliminowane. Jednocześnie, zawiasy będą częściowo schowane pomiędzy elementami i tym samym ich tendencja do zbierania kurzu i brudu będzie korzystnie ograniczona.

Utrata ciepła przez zamknięte drzwi jest ograniczona tym bardziej, im mniejsza jest szczelina pomiędzy parami powierzchni wspierających krawędzi bocznych przyległych elementów w pozycji zamkniętej.

Kiedy szczelina pomiędzy przednią parą powierzchni bocznych zbiega się w kierunku osi obrotu, tendencja do utrzymywania się wody w najbardziej zewnętrznej, i tym samym najzimniejszej części szczeliny jest zredukowana, i jednocześnie, o ile zbierze się w niej woda, będzie w stanie wypłynąć ze szczeliny.

By uniknąć ryzyka przycięcia palców po zewnętrznej stronie drzwi, ogólna szerokość szczeliny pomiędzy przednią parą powierzchni bocznych nie może przekraczać 8 mm.

Ogólna szerokość szczeliny pomiędzy tylną parą powierzchni bocznych nie może przekroczyć 8mm, aby uniknąć ryzyka przycięcia palców z tyłu drzwi. Z punktu widzenia temperatury, korzystne jest jednakże, jeżeli ta odległość jest tak krótka, jak to możliwe. Jednakże odległość ta nie powinna być mniejsza niż 0,1 mm ze względu na naturalnie zdarzające się różnice w tolerancji, i na to, żeby szczelina była wystarczająco szeroka dla wpuszczenia ciepłego powietrza z ogrzanego pomieszczenia, aby mogło przedostać się ono bezpiecznie do przodu tych drzwi.

Wynalazek będzie wytłumaczony bardziej szczegółowo poniżej, w opisach przykładów wykonania wynalazku odnoszących się do rysunków, w których: fig. 1 pokazuje drzwi roletowe zgodnie z wynalazkiem, fig. 2 jest w większej skali częściowym i bocznym widokiem przekroju drzwi roletowych pokazanych na fig. 1 w pozycji zamkniętej; fig. 3 jest tym samym widokiem drzwi z fig. 1w pozycji otwartej; fig. 4 jest w o wiele większej skali częściowym i bocznym widokiem w przekroju powierzchni krawędzi bocznych pomiędzy dwoma przyległymi elementami z przodu drzwi pokazanymi na fig. 1-3 w końcowej fazie zamykania drzwi; fig. 5 jest tym samym widokiem drzwi z fig. 1-3 w pozycji zamkniętej; fig. 6 jest częściowym widokiem drugiego przykładu zastosowania drzwi roletowych zgodnie z wynalazkiem, ifig.7 pokazuje szczegół elementu z przodu powierzchni wspierających drzwi roletowych z fig. 6.

Na fig. 1 widać drzwi roletowe ogólnie oznaczone jako 1i które za pomocą rolek 2 biegną po prowadnicy 3 umieszczonej po obu stronach ramy drzwi i dalej pod sufitem pomieszczenia, i które przymocowane są do sufitu pomieszczenia za pomocą mocowań 4.

Drzwi mogą być podnoszone lub opuszczane za pomocą drutów 5 przymocowanych u dołu drzwi i przez krążki 6 dociągniętych do szpul drutu 7 na wałku napędowym 8. Wałek napędowy jest przez przekładnię 9 połączony z silnikiem 10, który może być uruchomiany z dołu za pomocą elektrycznego urządzenia sterującego 11, gdy drzwi mają być zamknięte lub otwarte.

Na fig. 1 drzwi roletowe są częściowo podniesione. W zupełnie otwartej pozycji drzwi uderzają w sprężyny oporowe 12. Sprężyny skrętne 13 umieszczone wokół wałka 8 służą do równoważenia ciężaru własnego drzwi. Sprzęgło wałka 14 łączy wałek napędowy.

Aby wykonać ruch, w którym drzwi roletowe 1mogą przesunąć się po krzywiźnie z pozycji poziomej do pionowej lub pozycji pochyłej, jest ona podzielona na pewną ilość podłużnych odcinków 16 połączonych ze sobą za pomocą zawiasów 15.

Segment złożony z odcinka górnego 16' i odcinka dolnego 16” pokazany jest w większej skali na fig. 2 i 3 i z boku w przekroju, gdzie fig. 2 pokazuje te elementy w pozycji zamkniętej i na fig. 3 w pozycji otwartej.

Górny odcinek 16',połączony za pomocą zawinięcia 18',wykonany jest z blachy stalowej lub aluminiowej 17'i wypełniony masą izolacyjną 19'z poliuretanu lub podobnego tworzywa.

PL 192 387 B1

Dolny odcinek 16” połączony za pomocą zawinięcia 18” wykonany jest z blachy stalowej lub aluminiowej 17” i wypełniony masą izolacyjną 19” z poliuretanu lub podobnego tworzywa.

Dwa odcinki 16' i 16” są osiowo połączone zawiasami 20 przykręconymi do tych elementów blisko ich zawinięć 18' i 18''.

Górny odcinek 16' posiada ponadto część przednią 22' i część boczną 23' i górną krawędź boczną 24'i podobnie odcinek 16''obejmuje część przedniej 22''i części bocznej 23'',oraz górnej bocznej krawędzi 24''.

Z przodu górna krawędź boczna 24'ma przednią powierzchnię wspierającą 25'i z tyłu tylną powierzchnię oporową 26',a dolna krawędź boczna 24''ma z przodu przednią powierzchnię oporową 25'' i tylną powierzchnię oporową 26'' z tyłu. Powierzchnie oporowe służą do wspierania się nawzajem części, kiedy drzwi są montowane, jak również do odciążenia zawiasów, kiedy drzwi są zamknięte.

W pokazanym przypadku, powierzchnie oporowe są na płaszczyźnie prostopadłej względem przodu i tyłu odcinków, i jako że są równocześnie umieszczone jak najdalej od siebie - co widać na przekroju - dają odcinkom niezwykle stabilne wsparcie, które automatycznie gwarantuje pionową orientację odcinków, gdy układane są jeden na drugim podczas montażu.

Pomiędzy powierzchniami oporowymi górna krawędź boczna 24' biegnie wzdłuż głównie cylindrycznej przedniej powierzchni bocznej mając wspólną lub prawie wspólną oś z osią obrotu, i dolna powierzchnia boczna 24'' przebiega podobnie między powierzchniami oporowymi wzdłuż głównie cylindrycznej przedniej powierzchni bocznej 27''mającej wspólną lub prawie wspólną ośz osią obrotu i z tylną powierzchnią boczną 28''.

Przednie powierzchnie boczne 27' i 28' ograniczają razem szczelinę tylną 29 w pozycji zamkniętej, podczas gdy tylne powierzchnie boczne 27'' i 28'' razem ograniczają tylną szczelinę 30 stanowiącą kontynuację przedniej szczeliny 29.

Ponieważ szerokość przedniej szczeliny 29 jest stosunkowo niewielka, na przykład mniejsza niż 8mm, i ponieważ powierzchnie boczne 27' i 27'' ograniczające szczelinę 29 są głównie cylindryczne ze wspólną lub prawie wspólną osią jak oś obrotu, w którejkolwiek z pozycji osiowych które mają przyjmować wzajemnie wobec siebie przez elementy drzwi podczas użytkowania będzie to taka wąska przestrzeń u wylotu szczeliny, że palce nie będą mogły zostać przycięte w szczelinie.

W celu jednoczesnego zabezpieczenia przed przycięciem palców z tyłu, kiedy drzwi się zamykają, szerokość szczeliny wewnętrznej 30'jest także stosunkowo wąska, na przykład mniejsza niż 8mm. Ryzyko przycięcia palców z tyłu drzwi jest dalej zredukowane na skutek tego, że oś obrotu elementów znajduje się blisko tyłu i nieco poniżej płaszczyzny powierzchni oporowych, kiedy drzwi są zamknięte. Tym samym, osiąga się równocześnie dodatkowa korzyść w tym, że zawiasy nie będą wystawać zbytnio z tyłu drzwi, gdzie mógłby wchodzić i zbierać się kurz i brud.

Jak pokazano, istnieje nieprzerwana szczelina 29, 30 pomiędzy wąskimi powierzchniami oporowymi, która gwarantuje, że prawie cała przestrzeń pomiędzy dwoma zamkniętymi odcinkami wypełniona jest ciepłym powietrzem z ogrzanego pomieszczenia w taki sposób, że kondensat może tylko z trudem tworzyć się pomiędzy odcinkami, podobnie jak woda nie może osadzać się w szczelinie na skutek efektu kapilarnego.

Przednia szczelina 29 zbiega się w kierunku osi obrotu, tym samym uzyskuje się takąkorzyść, że ryzyko kapilarności jest najmniejsze na najbardziej zewnętrznej i tym samym na zazwyczaj najzimniejszej części tej szczeliny, oraz w tym, że woda, która mogła wejść do szczeliny, może łatwo z niej wypłynąć.

Podłużne żeberko blokujące 41 umieszczone jest na przedniej powierzchni bocznej 27''poniżej położonej krawędzi bocznej 24''.

Żeberko w pozycji zamkniętej biegnie blisko przedniej powierzchni bocznej 27'poniżej położonej krawędzi 24'. Żeberko gwarantuje, że elementy 16' i 16'' można łatwo zamontować na jednej powierzchni w kierunku pionowym, kiedy kładzie się żeberka jedno na drugim podczas montażu.

Na fig. 4 i 5 najlepiej widać, że elementy są wzajemnie uszczelnione w pozycji zamkniętej za pomocą wystającej uszczelki 32 biegnącej z częścią uszczelniającą 33 pomiędzy przednimi powierzchniami wspierającymi 25'i 25''odcinków, podczas gdy jest ona przymocowana częścią mocującą 34 za pomocą haków 35 do trapezowego rowka 36 umieszczonego w punkcie przejścia pomiędzy przednią dolną powierzchnią wspierającą 25''i przedmą dolną powierzchnią boczną 27''.

Żeberko blokujące 31 ogranicza część rowka 36 w kształcie jaskółczego ogona, i -jak można pokazać - wszystkie powierzchnie w pobliżu uszczelki zorientowane są w taki sposób, że woda, która mogła wpaść do rowka będzie miała tendencję do wylewania się, gdy drzwi są zamknięte.

PL 192 387 B1

Wystające położenie uszczelki korzystnie oznacza, że uszczelka może zostać wygodnie wymieniona bez konieczności demontowania elementów drzwi.

Odpowiednio zewnętrzne podłużne żeberko oraz wewnętrzne podłużne żeberko 37 i 38 wykonane są na leżącej wyżej powierzchni oporowej 25', żeberka przedzielone są wąskim kanałem 39 ozakrzywionym przekroju.

Część uszczelkowa 33 uszczelki 32 ma kształt rurki uszczelniającej 33 ze ścianą o grubości t, i wysokość wewnętrznego żeberka 38 jest o dwie grubości t mniejsza niż wysokość zewnętrznego żeberka 37.

Jak pokazano za pomocą strzałki, drzwi na fig. 4 są w trakcie zamykania, i przednia powierzchnia wspierająca 25'z żeberkami 37i 38 oraz kanałem 39 wyższej części 16' zbliżają się do rurki uszczelniającej 33.

Ponieważ zewnętrzne wzdłużne żeberko 37 jest wyższe, niż wewnętrzne żeberko wzdłużne 38, jest ono pierwszym, które dotyka rurki uszczelniającej 33,i podczas dalszego zamykania drzwi tworzą tym samym blokadę do zabezpieczania rurki uszczelniającej przed wyciśnięciem z pomiędzy powierzchni oporowych.

W pozycji zamkniętej na fig. 5, zewnętrzne żeberko 37 podpiera się o dolną przednią powierzchnię oporową 25'', gdy wewnętrzne żeberko 38 naciska na rurkę uszczelniającą 33 w dół w kierunku dolnej powierzchni oporowej. Jednocześnie okolica rurki pomiędzy dwoma żeberkami 37 i38 wybrzusza się w wygiętym kanale 39 i tym samym jest ze wszystkich stron ograniczona tak, że uszczelka spełnia dobrze swoją funkcję nawet podczas silnego wiatru.

Kiedy drzwi są otwierane, uszczelka 33 rozpręża się w tym samym kierunku, w którym poruszają się nawzajem wobec siebie odcinki 16'i 16''. Tym samym, uszczelka 33 będzie korzystnie bez tarcia i związanego z nim ścierania się przyczyniać się do otwarcia drzwi.

Figura 6 pokazuje drugim przykład zastosowania drzwi roletowych według wynalazku. Ten wariant odpowiada w zasadzie drzwiom roletowym pokazanym na fig. 2-5, dlatego też odpowiadające sobie elementy są oznaczone w podobny sposób.

Figura7 pokazuje fragment sektora z przodu powierzchni oporowych 40'i 40''drzwi roletowych w większej skali. W tym przypadku uszczelka 41 ma nieco inny układ niż uszczelka 32 pokazana na fig. 4 i 5. Część uszczelniająca 42 jest nieco wyższa i element mocowania 43 ma kształt cylindryczny. Zewnętrzne wzdłużne żeberko 44 jest szersze i dlatego korzystnie wspiera się o dolną powierzchnię oporową 40'',dotykając większą powierzchnią drzwi w pozycji zamkniętej i podczas montażu, gdy elementy nakładane są jeden na drugi. Co więcej, wewnętrzne wzdłużne żeberko 45 naciera głównie na uszczelkę 41 części uszczelniającej 42 w poprzek drzwi i tym samym zapewnia, że uszczelka 41 nie wejdzie pomiędzy dwie powierzchnie oporowe 40'i 40'',kiedy drzwi są zamykane.

Drzwi roletowe według wynalazku mają tę przewagę nad drzwiami roletowymi opisanymi w amerykańskim patencie No. US3,941,180, że nie powstaje w nich most termalny pomiędzy przodem i tyłem drzwi. W przykładzie wykonania drzwi roletowych według wynalazku pokazanym na fig. 2-5, zagięcia 18'i 18''pomiędzy metalowymi blachami 17'i 17''odpowiednio do dwu odcinków tworzą w sposób ciągły most termalny, który w długim okresie może spowodować znaczne utraty ciepła zpomieszczenia, zamykanego przy pomocytego rodzaju drzwi.

Wada ta jest skutecznie wyeliminowana w przykładzie wykonania drzwi roletowych zgodnie z wynalazkiem pokazanym na fig. 6, jako że wspomniany most termalny jest teraz przerwany przez izolację 46'i 46''np. z tworzywa sztucznego na połączeniach 47'i 47'',które zastępują zagięcia 18'i18''.

Połączenia 47'i 47''są wzmocnione kątownikami 48'i 48'' umieszczone w najbardziej wewnętrznej z dwu blach metalowych 17'i 17'' odpowiednio przy odcinkach, i które wchodzą w masę izolującą 19'i19''. Kątowniki 48'i 48''gwarantują, że złącze zawiasu 20 jest mocno umocowane w masie, ponieważ złącze i blacha metalowa 17'i 17'w okolicy połączenia zawiasu nie będą podlegać żadnym trwałym odkształceniom pod naciskiem, a także kiedy drzwi są podnoszone i opuszczane.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Drzwi roletowe złożone z pewnej ilości korzystnie podłużnych odcinków, z których każdy zawiera część przednią, część tylną i dwie krawędzie boczne, biegnących w poprzek drzwi, którepołączone są osiowo parami przez zawiasy przy przyległych krawędziach, ułożonych w taki sposób, że wspierają się o siebie wzdłuż przedniej i tylnej pary powierzchni oporowych, odpowiednio z przodu i z tyłu każdego z tych odcinków w pozycji zamkniętej i gdzie część krawędzi biegnie stosunkowo blisko przedniej pary powierzchni oporowych pod wcześniej określonym kątem powierzchni łukowych wzdłuż przedniej pary głównie cylindrycznych powierzchni bocznych (27',27'') posiadających wspólną lub prawie wspólną ośz osią obrotu, znamienne tym, że przednia para powierzchni bocznych (27', 27'') przechodzi w tylną parę powierzchni bocznych (28',28'') przebiegając do tylnej pary powierzchni wspierających przy niewielkiej wzajemnej odległości.
2. 2. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym,żekażdyelement jest zbudowany jako konstrukcja przekładkowa składającasię z izolacji, korzystnie z poliuretanu pokrytego blachą, zwłaszcza metalową, a powierzchnie boczne odpowiednich krawędzi są na zewnątrz pokrycia.
3. 3. Drzwi roletowe według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym,żeprzednie i tylne powierzchnie boczne (25'',26'') przylegającej oddołu bocznej krawędzi (24'') tworzą razem - widziane w przekroju wypukły układ, a przednia i tylna powierzchnia boczna (25', 26') na przylegającej od góry krawędzi (24') tworzą razem układ wklęsły.
4. 4. Drzwi roletowe według zastrz. 1albo 2,albo 3, znamienne tym, że nad przednią powierzchnią oporową (25'') na krawędzi przylegającej od dołu (24'') umieszczona jest elastomeryczna uszczelka (32), wykonana korzystnie z gumy.
5. 5. Drzwi roletowe według zastrz. 4, znamienne tym, że uszczelka(32) ma korzystnie część uszczelniającą w kształcie rurki (33), biegnącą nad przednią powierzchnią oporową (25') przylegającej z dołu krawędzi bocznej (24''), i część mocującą do mocowania uszczelki w trapezowym rowku (36) umiejscowionym w punkcie przejścia między przednią powierzchnią wspierającą krawędzi bocznej i przednią powierzchnią boczną oraz że przynajmniej dolna część trapezowego rowka skłania się w dół w pozycji zamkniętej.
6. 6. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzne wzdłużne żeberko (37) umieszczone jest na przedniej powierzchni oporowej (25'') przylegającej z dołu krawędzi bocznej(24''), i jest najednej płaszczyźnie z przednią częścią z góry przylegającego odcinka(16'),awewnętrzne wzdłużne żeberko (38) jest umieszczone stosunkowo blisko zewnętrznego żeberka (37), nieco niżej niż zewnętrzne żeberko (37).
7. 7. Drzwi roletowe według zastrz. 1 albo 6, znamienne tym, że wzdłużne żeberko umiejscowione jest korzystnie na dole przedniej powierzchni bocznej (27'') przylegającej z dołu krawędzi bocznej (24''), i biegnie blisko przedniej części powierzchni bocznej przylegającej w pozycji zamkniętej z góry do krawędzi (24').
8. 8. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym, że przednie itylne powierzchnie wspierające (25', 25''; 26 ', 26 '') na krawędziachbocznych(24',24'')sąwpłaszczyźnie,którakorzystniejest prostopadła do przodu (22',22'') i/lub tyłu(23',23'') odpowiedniego odcinka (16, 16', 16'').
9. 9. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym, że oś obrotu odcinków (16) znajduje się w płaszczyźnie lub prawie w płaszczyźnie zgodnej z powierzchniami tylnymi (23',23'') odcinków (16).
10. 10. Drzwi roletowe według zastrz.1, znamienne tym, że przednie powierzchnie boczne (27',27'') przylegającej z dołu i z góry bocznej krawędzi (24',24'') odpowiednio razem ograniczają szczelinę(29) w pozycji zamkniętej, która to szczelina (29) ta zbiega się w kierunku osi obrotu.
11. 11. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnieboczne (27',27'') przylegającej z dołu i z góry bocznej krawędzi (24', 24'') odpowiednio razem ograniczają szczelinę (29) w pozycji zamkniętej, która ma korzystnie ogólną szerokość8 mm.
12. 12. Drzwi roletowe według zastrz. 1, znamienne tym, że tylnepowierzchnie boczne (28',28'') odpowiednio na przylegającej z góry i przylegającej z dołu krawędzi bocznej (24', 24'') wspólnie ograniczają szczelinę (30) w pozycji zamkniętej, której największa inajmniejsza szerokość korzystnie wynosi odpowiednio 8 mm i 0,1mm.