PL192663B1 - Klocek do zestawu klocków do zabawy - Google Patents

Abstract

1. Klocek do zestawu klocków do zabawy majacy kor- pus w ksztalcie pudelka posiadajacy sciane glówna, ze strona wierzchnia i strona spodnia, i wiele scian bocznych odchodzacych od strony spodniej sciany glównej do dolu, i wiele kolnierzy laczeniowych usytuowanych pomiedzy scianami bocznymi i odchodzacych od strony spodniej sciany glównej do dolu, przy czym wysokosc kolnierzy laczeniowych jest mniejsza niz wysokosc scian bocznych, oraz ma wiele kolków laczeniowych usytuowanych na stronie wierzchniej sciany glównej i majacych powierzchnie górna usytuowana powyzej strony wierzchniej sciany glów- nej klocka na wysokosci, która jest wieksza niz róznica wysokosci scian bocznych i kolnierzy laczeniowych, a kolki laczeniowe, kolnierze laczeniowe i sciany boczne stanowia mocowanie typu „sciana do sciany" kolków laczeniowych jednego klocka z kolnierzami laczeniowymi i scianami bocznymi drugiego klocka po wzajemnym polaczeniu dwóch klocków, znamienny tym, ze ma wiele elementów mocujacych usytuowanych pomiedzy kolnierzami laczenio- wymi (7b) a scianami bocznymi (3b, 4b), przy czym ele- menty mocujace maja sciany oporowe dla powierzchni górnych kolków laczeniowych (5b) drugiego klocka (1b) we wzajemnym polaczeniu dwóch klocków (1b). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest klocek do zestawu klocków do zabawy.

Znanych jest wiele klocków do zestawu klocków do zabawy, które mają korpusy w kształcie pudełka posiadającego ścianę główną, ze stroną wierzchnią i stroną spodnią, i wiele ścian bocznych rozciągających się do dołu od strony spodniej ściany głównej, i mają wiele kołnierzy łączeniowych usytuowanych pomiędzy ścianami bocznymi i rozciągających się do dołu od strony spodniej ściany głównej na odległość, która jest mniejsza niż odległość, na którą ściany boczne rozciągają się od strony spodniej ściany głównej. Klocki mają dalej wiele kołków łączeniowych umieszczonych na stronie wierzchniej ściany głównej, przy czym każdy z kołków łączeniowych ma powierzchnię górną usytuowaną na wysokości powyżej strony wierzchniej ściany głównej, która jest większa niż różnica pomiędzy odległością, na którą kołnierze łączeniowe i ściany boczne rozciągają się od strony spodniej ściany głównej. Kołki łączeniowe, kołnierze łączeniowe i ściany boczne są tak ukształtowane, że kołki łączeniowe klocka, kiedy klocek jest połączony z drugim odpowiadającym klockiem, zaczepiają zarówno za kołnierze łączeniowe, jak i za ściany boczne drugiego klocka po ich połączeniu.

Z opisu patentowego Nr GB 1 231 489 znany jest zestaw klocków do zabawy zawierający wiele klocków. Celem kołnierzy łączeniowych rozciągających się od strony spodniej ściany głównej klocka na odległość mniejszą w porównaniu z odpowiednią odległością kołnierzy bocznych jest to, że klocek może tym samym być montowany na górze klocków, które są wyposażone w kołki łączeniowe innych kształtów, po to, aby na przykład klocki różnych typów posiadające różne odległości pomiędzy kołkami łączeniowymi mogły być wzajemnie połączone bez kołnierzy łączeniowych uniemożliwiających wzajemne połączenie.

W takich zestawach klocków ważne jest to, że wszystkie klocki zestawu klocków posiadają ustalone modułowe rozmiary, które charakteryzują zestaw klocków, zarówno takie jak ustalona modułowa wysokość, szerokość i długość korpusów klocków, jak i ustalona modułowa odległość pomiędzy poszczególnymi kołkami łączeniowymi, kołnierzami bocznymi i kołnierzami łączeniowymi. Jest to wymagane dla umożliwienia łatwego składania różnych modeli zestawów klocków.

W powyżej wspomnianych znanych klockach, jednakże, właśnie ściany boczne stanowią powierzchnię mocującą, która w połączeniu klocków, tworzy prawidłową modułową wysokość poszczególnego klocka, po to, że jeśli dwa klocki są naprzemiennie połączone ze sobą tak, że jeden klocek jedynie zaczepia kołnierz boczny innego klocka, to w rezultacie powstaje skośne i nietrwałe połączenie.

Usiłowano rozwiązać ten problem w przedmiocie wynalazku ujawnionym w opisie patentowym GB No. 1 231 489 poprzez wyposażenie kołnierzy łączeniowych w wiele bolców wystających z kołnierzy łączeniowych aż do ich zrównania z płaszczyzną wyznaczoną przez kołnierze boczne. Powyżej wspomniana niedogodność jest tym samym zniesiona, ale to rozwiązanie może być jedynie stosowane do połączenia innego typu elementów posiadających pojedyncze kołki łączeniowe, a wystające bolce kołnierzy łączeniowych stanowią niepożądane, porównywalnie ostre krawędzie.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie klocka do zestawu klocków do zabawy o konstrukcji umożliwiającej jego łączenie z klockami drugiego typu, bez specjalnych wymagań dotyczących kształtu kołków łączeniowych w innym typie klocków, i z jednoczesnym uzyskaniem trwałego i prawidłowego połączenia dwóch jednakowych klocków, które nie obracają się względem siebie we wzajemnym połączeniu.

Klocek do zestawu klocków do zabawy, według wynalazku, ma korpus w kształcie pudełka posiadający ścianę główną, ze stroną wierzchnią i stroną spodnią, i wiele ścian bocznych odchodzących od strony spodniej ściany głównej do dołu, i wiele kołnierzy łączeniowych usytuowanych pomiędzy ścianami bocznymi i odchodzących od strony spodniej ściany głównej do dołu, przy czym wysokość kołnierzy łączeniowych jest mniejsza niż wysokość ścian bocznych, oraz ma wiele kołków łączeniowych usytuowanych na stronie wierzchniej ściany głównej i mających powierzchnię górną usytuowaną powyżej strony wierzchniej ściany głównej klocka na wysokości, która jest większa niż różnica wysokości ścian bocznych i kołnierzy łączeniowych, a kołki łączeniowe, kołnierze łączeniowe i ściany boczne stanowią mocowanie typu „ściana do ściany kołków łączeniowych jednego klocka z kołnierzami łączeniowymi i ścianami bocznymi drugiego klocka po wzajemnym połączeniu dwóch klocków, a charakteryzuje się tym, że ma wiele elementów mocujących usytuowanych pomiędzy kołnierzami łączeniowymi a ścianami bocznymi, przy czym elementy mocujące mają ściany oporowe dla powierzchni górnych kołków łączeniowych drugiego klocka we wzajemnym połączeniu dwóch klocków.

Korzystnie, klocek ma co najmniej cztery kołki łączeniowe usytuowane w kwadratowy wzór.

PL 192 663 B1

Korzystnie, powierzchnia górna kołków łączeniowych jest płaska i równoległa do ściany głównej klocka.

Korzystnie, kołnierze łączeniowe mają kształt rur i stanowią we wzajemnym połączeniu dwóch klocków mocowanie jednego klocka z czterema sąsiadującymi kołkami łączeniowymi drugiego klocka.

Korzystnie, elementy mocujące stanowią wiele występów mocujących odchodzących od strony spodniej ściany głównej do dołu i mających wysokość odpowiadającą różnicy pomiędzy wysokością ścian bocznych a wysokością kołków łączeniowych.

Korzystnie, występy mocujące są bezpośrednio połączone z kołnierzami łączeniowymi i ustawione względem nich pod kątem.

Korzystnie, elementy mocujące stanowią występy mocujące usytuowane na kołnierzach łączeniowych w miejscu styku kołnierzy łączeniowych jednego klocka z kołkami łączeniowymi drugiego klocka we wzajemnym połączeniu dwóch klocków.

Korzystnie, kołnierze łączeniowe mają kształt cylindrycznych rur.

Klocek taki jest unikalny w tym, że ma wiele elementów mocujących umieszczonych pomiędzy kołnierzami łączeniowymi a ścianami bocznymi, przy czym elementy mocujące są ukształtowane i usytuowane w taki sposób, że tworzą powierzchnię mocującą, która mocuje powierzchnię górną kołków łączeniowych we wzajemnym połączeniu dwóch klocków.

Gdy powierzchnia górna kołków łączeniowych jest płaska i równoległa do ściany głównej klocka, to uzyskuje się szczególnie trwałe wzajemne połączenie klocków.

Ponadto, gdy elementy mocujące są z korzyścią bezpośrednio połączone z kołnierzami łączeniowymi i rozciągają się od nich pod kątem, to uzyskuje się trwałe wzajemne połączenie dwóch łączonych elementów, w tym, że elementy mocujące są usytuowane ze względnie dużą odległością od bocznych kołnierzy łączeniowych klocka.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dwa połączone klocki, klocek znany 1a i klocek 1b, według wynalazku, w widoku perspektywicznym, pos. 1-znany klocek w widoku od spodu, fig. 2 - połączone dwa klocki, klocek, typu pokazanego na pos. 1, i klocek, według wynalazku, w częściowym widoku-częściowym przekroju obróconym względem fig. 1, fig. 3 - klocek, typu pokazanego na fig. 1, w przykładzie wykonania, według niniejszego wynalazku, w widoku od spodu, fig. 4 - połączone dwa klocki, klocek znany, typu pokazanego z fig. 1, i klocek, w przykładzie wykonania, według niniejszego wynalazku, pokazanym na fig. 3, w częściowym widoku-częściowym przekroju obróconym względem fig. 1.

Figura 1 przedstawia połączone znany pierwszy klocek 1a i drugi klocek 1b, według obecnego wynalazku, z których każdy ma korpus w kształcie pudełka ukształtowany przez ścianę główną, odpowiednio 2a i 2b oraz ściany boczne, odpowiednio 3a i 3b, 4a i 4b. Ściana główna 2a, 2b jest wyposażona w osiem kołków łączeniowych, odpowiednio 5a i 5b, rozmieszczonych w znany sposób, z których każdy ma kształt cylindrycznej rury.

W połączonych klockach 1a, 1b, pokazanych na fig. 1, dwa kołki łączeniowe 5b dolnego klocka 1b są wciśnięte we wnękę (nie pokazana) we wnętrzu górnego klocka 1a i zamocowane w ścianie bocznej 4a górnego klocka 1a i kilku kołnierzach łączeniowych (nie pokazane) górnego klocka 1a. Dokładniej będzie to opisane poniżej.

Pos. 1 przedstawia znany klocek 1a, typu pokazanego na fig. 1, w widoku od spodu, z pokazanymi kilkoma kołnierzami łączeniowymi 7a usytuowanymi we wnętrzu klocka 1a w ten sposób, że kołki łączeniowe 5 (pokazane linią przerywaną) drugiego klocka mogą być włożone pomiędzy rurowe kołnierze łączeniowe 7a, a ściany boczne 3a, 4a i są w nich ciernie zamocowane, umożliwiając tym samym cierne wzajemne połączenie dwóch klocków.

Figura 2 przedstawia połączenie z fig. 1, w specyficznym ułożeniu, dwóch klocków, klocka znanego, typu pokazanego na pos. 1, i klocka, według wynalazku, w częściowym widoku-częściowym przekroju. Jak widać, rurowy kołnierz łączeniowy 7a rozciąga się od strony spodniej ściany głównej 2a na odległość, która jest mniejsza od odległości, na którą ściana boczna 4a rozciąga się od strony spodniej ściany głównej 2a górnego klocka 1a.

Jak widać na fig. 2, połączenie dwóch klocków 1a, 1b jest nietrwałe, ponieważ ściana główna 2b dolnego klocka 1b zaczepia zarówno o ścianę boczną 4a, jak i o rurowy kołnierz łączeniowy 7a górnego klocka 1a, który jest zagłębiony we wnętrzu klocka 1a względem jego ściany bocznej 4a, przez co dwa klocki 1a, 1b obracają się względem siebie w połączeniu.

Figura 3 przedstawia przykład wykonania klocka 1b, według wynalazku, typu pokazanego na fig. 1, ale w widoku od spodu, z pokazanymi kilkoma rurowymi kołnierzami łączeniowymi 7b, tak usy4

PL 192 663 B1 tuowanymi we wnętrzu klocka 1b, że kołki łączeniowe 5 (pokazane linią przerywaną) drugiego klocka mogą być włożone pomiędzy rurowy kołnierz łączeniowy 7b a ściany boczne 3b, 4b i ciernie pomiędzy nimi zamocowane, umożliwiając tym samym cierne połączenie dwóch klocków.

Kołnierze łączeniowe 7b, według wynalazku, są wyposażone w elementy mocujące, które rozciągają się na zewnątrz od rurowych kołnierzy łączeniowych 7b i mocują powierzchnię górną kołków łączeniowych innego klocka, jak pokazano na fig. 4.

Figura 4 przedstawia górny klocek 1b, według wynalazku, z powyżej wspomnianymi elementami mocującymi, które posiadają powierzchnie mocujące zagłębione we wnętrzu klocka 1b względem rurowych kołnierzy łączeniowych 7b z utworzeniem ścian oporowych występów mocujących 8 dla kołków łączeniowych 5b dolnego klocka 1a. Tym samym, w klockach, według wynalazku, zapewnione jest trwałe i nieobrotowe połączenie.

Niniejszy wynalazek może być zrealizowany w wielu przykładach wykonania, a pokazano jedynie korzystny przykład wykonania. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe zasady wynalazku, jest oczywiste dla znawcy dziedziny wykonanie innych przykładów realizacji elementów mocujących niż opisany, i dostosowanie głównych zasad niniejszego wynalazku do zastosowania w połączeniach z klockami innych typów, gdzie występuje ten sam problem trwałości połączenia.

Claims (8)

1. Klocek do zestawu klocków do zabawy mający korpus w kształcie pudełka posiadający ścianę główną, ze stroną wierzchnią i stroną spodnią, i wiele ścian bocznych odchodzących od strony spodniej ściany głównej do dołu, i wiele kołnierzy łączeniowych usytuowanych pomiędzy ścianami bocznymi i odchodzących od strony spodniej ściany głównej do dołu, przy czym wysokość kołnierzy łączeniowych jest mniejsza niż wysokość ścian bocznych, oraz ma wiele kołków łączeniowych usytuowanych na stronie wierzchniej ściany głównej i mających powierzchnię górną usytuowaną powyżej strony wierzchniej ściany głównej klocka na wysokości, która jest większa niż różnica wysokości ścian bocznych i kołnierzy łączeniowych, a kołki łączeniowe, kołnierze łączeniowe i ściany boczne stanowią mocowanie typu „ściana do ściany kołków łączeniowych jednego klocka z kołnierzami łączeniowymi i ścianami bocznymi drugiego klocka po wzajemnym połączeniu dwóch klocków, znamienny tym, że ma wiele elementów mocujących usytuowanych pomiędzy kołnierzami łączeniowymi (7b) a ścianami bocznymi (3b, 4b), przy czym elementy mocujące mają ściany oporowe dla powierzchni górnych kołków łączeniowych (5b) drugiego klocka (1b) we wzajemnym połączeniu dwóch klocków (1b).

2. Klocek według zastrz. 1, znamienny tym, że ma co najmniej cztery kołki łączeniowe (5b) usytuowane w kwadratowy wzór.

3. Klocek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że powierzchnia górna kołków łączeniowych (5b) jest płaska i równoległa do ściany głównej (2b) klocka (1b).

4. Klocek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że kołnierze łączeniowe (7b) mają kształt rur i stanowią we wzajemnym połączeniu dwóch klocków (1b) mocowanie jednego klocka (1b) z czterema sąsiadującymi kołkami łączeniowymi (5b) drugiego klocka (1b).

5. Klocek według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy mocujące stanowią wiele występów mocujących (8) odchodzących od strony spodniej ściany głównej (2b) do dołu i mających wysokość odpowiadającą różnicy pomiędzy wysokością ścian bocznych (3b, 4b) a wysokością kołków łączeniowych (5b).

6. Klocek według zastrz. 5, znamienny tym, że występy mocujące (8) są bezpośrednio połączone z kołnierzami łączeniowymi (7b) i ustawione względem nich pod kątem.

7. Klocek według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy mocujące stanowią występy mocujące (8) usytuowane na kołnierzach łączeniowych (7b) w miejscu styku kołnierzy łączeniowych (7b) jednego klocka (1b) z kołkami łączeniowymi (5b) drugiego klocka (1b) we wzajemnym połączeniu dwóch klocków (1b).

8. Klocek według zastrz. 7, znamienny tym, że kołnierze łączeniowe (7b) mają kształt cylindrycznych rur.