PL192669B1 - Końcówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych - Google Patents

Abstract

1. Koncówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych, zawierajaca korpus otaczajacy gniazdo laczace majace otwory lub trzpienie, który to korpus sklada sie z elementu chwytnego i elementu osadczego, które sa polaczone w kierunku osiowym za pomoca zlacza bagnetowego i co najmniej jednego sprezy- nowego elementu przytrzymujacego umieszczonego pomiedzy nimi, przy czym jeden z elementów korpusu ma promieniowe zebra, a drugi z elementów korpusu ma szczeliny dopasowane do umieszczania w nich zeber poprzez obrót jednego elementu wzgledem drugiego, a sprezynowy element przytrzymujacy ma postac sprezynujacego jezyka integralnego z jednym z elemen- tów korpusu, znamienna tym, ze sprezynujacy jezyk (16) jest uksztaltowany jako jedna czesc z promieniowym zebrem (14, 14') jednego z elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10) i stanowi przedluzenie jego konca, który jest dostosowany do umieszczania w szczelinie (15, 15') drugiego elementu chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10), przy czym jezyk (16) rozciaga sie od zebra (14) w kierunku przeciw- leglym do kierunku obrotu, przy którym dokonuje sie polaczenia bagnetowego pomiedzy dwoma elementami chwytnym (11) iosadczym (12) korpusu (10), a na koncu sprezynujacego jezyka (16) jest uksztaltowany zab (17) odchylony na zewnatrz i zazebiony z progiem (19) przy polaczeniu dwóch elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10) ze soba do zapobiegania obrotowi w przeciwnym kierunku rozlaczania obu elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest końcówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych, zwłaszcza przemysłowych lub/i trójnych.

Końcówki stosowana w przemyśle lub do uzwojeń trójnych zawiera zwykle korpus i gniazdo łączące, które jest usytuowane w korpusie i posiada trzpienie do łączenia z otworami dopasowanej końcówki lub posiada otwory do łączenia z trzpieniami wtyczki. Ogólnie, korpus zawiera element chwytowy i element utrzymujący gniazdo i te dwa elementy są połączone ze sobą w kierunku osiowym zwykle za pomocą złącza typu bagnetowego. W niektórych znanych rozwiązaniach, takie złącze jest zabezpieczone za pomocą płaskiej sprężyny umieszczonej pomiędzy częściami łączonych dwóch elementów, przy czym sprężyna jest dostosowana do zabezpieczania przed przypadkowym rozłączeniem tych dwóch elementów po ich połączeniu. Jednak zastosowanie sprężyny stwarza problemy i komplikacje podczas montażu końcówki.

Z opisu patentowego DE 32 48154 znana jest końcówka gniazdo/wtyk. Końcówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych zawiera element chwytny i element osadczy oraz oddzielny bagnetowy pierścień łączący. Element chwytny i element osadczy są połączone w kierunku osiowym za pomocą złączy bagnetowych ukształtowanych pomiędzy nimi i oddzielnym pierścieniem łączącym. Na pierścieniu bagnetowym są ukształtowane sprężynujące elementy przytrzymujące w postaci żeber i szczelin pomiędzy nimi, które są zazębiane z żebrami i szczelinami ukształtowanymi, odpowiednio, na korpusie elementu chwytnego i elementu osadczego poprzez obrót jednego elementu względem drugiego.

Według wynalazku, końcówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych, zawierająca korpus otaczający gniazdo łączące mające otwory lub trzpienie, który to korpus składa się z elementu chwytnego i elementu osadczego, które są połączone w kierunku osiowym za pomocą złącza bagnetowego i co najmniej jednego sprężynowego elementu przytrzymującego umieszczonego pomiędzy nimi, przy czym jeden z elementów korpusu ma promieniowe żebra, a drugi z elementów korpusu ma szczeliny dopasowane do umieszczania w nich żeber poprzez obrót jednego elementu względem drugiego, a sprężynowy element przytrzymujący ma postać sprężynującego języka integralnego z jednym zelementów korpusu, charakteryzuje się tym, że sprężynujący język jest ukształtowany jako jedna część z promieniowym żebrem jednego z elementów chwytnego i osadczego korpusu i stanowi przedłużenie jego końca, który jest dostosowany do umieszczania w szczelinie drugiego elementu chwytnego i osadczego korpusu, przy czym język rozciąga się od żebra w kierunku przeciwległym do kierunku obrotu, przy którym dokonuje się połączenia bagnetowego pomiędzy dwoma elementami, chwytnym i osadczym korpusu, a na końcu sprężynującego języka jest ukształtowany ząb odchylony na zewnątrz i zazębiony z progiem przy połączeniu dwóch elementów, chwytnego i osadczego korpusu ze sobą do zapobiegania obrotowi w przeciwnym kierunku rozłączania obu elementów, chwytnego i osadczego korpusu.

Żebra mogą być usytuowane na elemencie chwytnym korpusu, a szczeliny na elemencie osadczym, natomiast ząb, ukształtowany na końcu języka integralnego z żebrem, korzystnie styka się z progiem usytuowanym na jednym końcu szczeliny, w której jest umieszczone żebro z językiem.

W szczelinie może być ukształtowana powierzchnia krzywkowa do odginania języka do wewnątrz przy obrocie łączącym dwa elementy korpusu, przy czym język jest odchylony na zewnątrz ijest zazębiony z progiem w końcowym położeniu obrotu.

Na swobodnym końcu język korzystnie ma końcówkę mocującą, która styka się z krawędzią szczeliny i stanowi oparcie dla zęba zabezpieczające język przed wygięciem na zewnątrz.

Końcówka do przewodu elektrycznego według wynalazku zapewnia pewne połączenie obu elementów korpusu eliminując jednocześnie konieczność stosowania sprężyny, a także dodatkowego pierścienia łączącego, które stwarzają kłopoty przy montażu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie dwa elementy rozłożonego korpusu końcówki w widoku perspektywicznym, fig. 2 - element chwytny korpusu ze sprężynowym językiem, w widoku perspektywicznym z przodu, fig. 3 - zmontowaną końcówkę w widoku perspektywicznym, fig. 4 - zmontowaną końcówkę z fig. 3, w przekroju.

Korpus 10 końcówki przedstawionej na rysunku zawiera element chwytny 11 i element osadczy 12, który utrzymuje gniazdo łączące, które w pokazanym przykładzie wykonania posiada trzpienie13 (fig. 3). Element chwytny 11ma kołnierz 11', który jest umieszczony w kołnierzu 12' elementu

PL 192 669 B1 osadczego 12. Element chwytny 11 jest połączony z elementem osadczym 12 za pomocą złącza bagnetowego.

W tym celu kołnierz 11' elementu chwytnego 11 ma dwa promieniowe żebra 14, 14', a kołnierz 12' elementu osadczego 12 ma dwie szczeliny 15, 15', które są dopasowane do umieszczania wnich żeber 14, 14' w następstwie ruchu osiowego i obrotowego jednego elementu korpusu względem drugiego.

Element chwytny 11 również ma co najmniej jeden przytrzymujący sprężynujący język 16, który jest dostosowany do przytrzymywania elementu chwytnego 11 i elementu osadczego 12 po ich połączeniu.

Według wynalazku, język 16 stanowi jedną część z elementem chwytnym 11 i jest ukształtowany na przykład poprzez wytłaczanie. Język 16 jest przedłużeniem końca promieniowego żebra 14 elementu chwytnego 11, wystaje w kierunku przeciwległym do kierunku obrotu, zapewniającego utworzenie połączenia bagnetowego pomiędzy dwoma elementami 11,12 korpusu i jest zakończony zębem 17 zakrzywionym na zewnątrz.

Na dolnej powierzchni jednej ze szczelin 15 mieszczącej żebro 4 korzystnie jest ukształtowana powierzchnia krzywkowa 18, która jest dostosowana do przemieszczania wokół i odginania do wewnątrz języka 16 podczas łączenia elementów 11,12 korpusu 10.

W praktyce, podczas odpowiedniego obrotu dwóch elementów 11,12 do ich połączenia, najpierw sprężynujący język 16 jest odginany dzięki stykowi jego końcowego zęba 17 z dolną powierzchnią szczeliny 15, do której jest wkładany i/lub powierzchnią krzywkową 18. Następnie, kiedy żebra 14 znajdują się przy granicy ruchu, język 16 wskutek reakcji powraca do pierwotnego położenia, w którym końcowy jego ząb 17 styka się z progiem 19 na końcu szczeliny przeciwległym do końca, z którego odchodzi żebro 14 tworzące z językiem 16 jedna część (fig. 4).

Ząb 17 języka 16 zabezpiecza więc przed przeciwnym obrotem jednego elementu korpusu 10 względem drugiego, eliminując przypadkowe ich rozłączenie. W rzeczywistości, dwa elementy 11,12 korpusu mogą być rozłączone jedynie celowo poprzez działanie z zewnątrz przy użyciu narzędzia do odchylenia języka 16 do wewnątrz, do rozprzęgnięcia języka 17 i progu 19.

Na swobodnym końcu, język 16 korzystnie jest wyposażony w końcówkę mocującą 20, która wystaje poza ząb 17 i styka się z kołnierzem 12' elementu osadczego 12 na krawędzi szczeliny 15, kiedy elementy 11,12 są połączone i ząb 17 opiera się o próg 19. Końcówka mocująca 20 zabezpiecza język 17 przed wykrzywieniem i wypchnięciem na zewnątrz oraz zdeformowaniem wskutek silnego obrotu jednego elementu korpusu 10 względem drugiego 13.

Położenia żeber 14, 14' i szczelin 15, 15' na elemencie chwytnym 11 i na elemencie osadczym 12 mogą być odwrotne względem wskazanych.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Końcówka gniazdo/wtyk do przewodów elektrycznych, zawierająca korpus otaczający gniazdo łączące mające otwory lub trzpienie, który to korpus składa się z elementu chwytnego i elementu osadczego, które są połączone w kierunku osiowym za pomocą złącza bagnetowego i co najmniej jednego sprężynowego elementu przytrzymującego umieszczonego pomiędzy nimi, przy czym jeden z elementów korpusu ma promieniowe żebra, a drugi z elementów korpusu ma szczeliny dopasowane do umieszczania w nich żeber poprzez obrót jednego elementu względem drugiego, a sprężynowy element przytrzymujący ma postać sprężynującego języka integralnego z jednym z elementów korpusu, znamienna tym, że sprężynujący język (16) jest ukształtowany jako jedna część z promieniowym żebrem (14, 14') jednego z elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10) i stanowi przedłużenie jego końca, który jest dostosowany do umieszczania w szczelinie (15, 15') drugiego elementu chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10), przy czym język (16) rozciąga się od żebra (14) w kierunku przeciwległym do kierunku obrotu, przy którym dokonuje się połączenia bagnetowego pomiędzy dwoma elementami chwytnym (11) i osadczym (12) korpusu (10), a na końcu sprężynującego języka (16) jest ukształtowany ząb (17) odchylony na zewnątrz i zazębiony z progiem (19) przy połączeniu dwóch elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10) ze sobą do zapobiegania obrotowi w przeciwnym kierunku rozłączania obu elementów chwytnego (11) i osadczego (12) korpusu (10).
2. 2. Końcówka według zastrz. 1, znamienna tym, że żebra (14, 14') są usytuowane na elemencie chwytnym (11) korpusu (10), szczeliny (15, 15') są ukształtowane na elemencie osad4

   PL 192 669 B1 czym (12), a ząb (17) ukształtowany na końcu języka (16) integralnego z żebrem (14, 14') styka się z progiem (19) usytuowanym na jednym końcu szczeliny (15), w której jest umieszczone żebro (14) z językiem (16).
3. 3. Końcówka według zastrz. 2, znamienna tym, że w szczelinie (15) jest ukształtowana powierzchnia krzywkowa (18) do odginania języka (16) do wewnątrz przy obrocie łączącym dwa elementy (11, 12) korpusu (10), przy czym język (16) jest odchylony na zewnątrz i jest zazębiony z progiem (19) w końcowym położeniu obrotu.
4. 4. Końcówka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że na swobodnym końcu język (16) ma końcówkę mocującą (20), która styka się z krawędzią szczeliny (15) i stanowi oparcie dla zęba (17) zabezpieczające język (16) przed wygięciem na zewnątrz.