PL192817B1 - Wspornik szyn zbiorczych - Google Patents

Abstract

1. Wspornik szyn zbiorczych, zawieraj acy dwie poprzecznice, które s a na lo zone na siebie w sposób zdejmowalny i które tworz a razem pomi edzy sob a co najmniej jedno gniazdo do umieszczenia w nim szy- ny o przekroju prostok atnym, przy czym jedna z tych poprzecznic, która tworzy podstaw e, jest wyposa zo- na poprzecznie na ca lej swojej d lugo sci we wci ecie do utworzenia tego gniazda, natomiast druga z tych poprzecznic, która tworzy os lon e, ma z jednej strony czo low a p laszczyzn e g ladk a, za pomoc a której za- myka ona ca lkowicie szeroko sc wci ecia poprzeczni- cy tworzacej podstaw e, a z drugiej strony ma czo lo- w a p laszczyzn e modelowan a, która ma ukszta ltowa- ny co najmniej jeden wyst ep, za pomoc a którego, tak ze ona zamyka to wci ecie, oraz ogranicza szero- ko sc wci ecia poprzez wnikanie w to wci ecie, zna- mienny tym, ze czo lowa p laszczyzna modelowana (15') poprzecznicy (10B) tworz acej os lon e jest pro- stopad la do jej czo lowej p laszczyzny g ladkiej (15). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wspornik szyn zbiorczych.

Wsporniki szyn, wykonane na ogół z materiału izolującego, stosowane są do utrzymywania co najmniej jednej szyny metalowej o przekroju prostokątnym typu szyn działających tak jak szyny do przyłączenia równolegle kilku obciążeń o tym samym potencjale.

Znane są wsporniki szyn zbiorczych, które są złożone z dwóch poprzecznic nałożonych na siebie w sposób zdejmowalny, przy czym te dwie poprzecznice wyznaczają razem pomiędzy sobą co najmniej jedno gniazdo nadające się do umieszczenia w nim takiej szyny. W praktyce jedna z poprzecznic, która tworzy podstawę, jest wyposażona poprzecznie na całej swojej długości we wcięcie do utworzenia tego gniazda, natomiast druga poprzecznica, która tworzy osłonę, zamyka je. Te dwie poprzecznice wyznaczają ponadto razem pomiędzy sobą w różnych miejscach kilka gniazd do utrzymywania równolegle szyn.

Jeżeli są na przykład przewidziane cztery szyny, a mianowicie trzy szyny fazowe i jedna szyna zerowa, to na odpowiedniej podporze szyn przewidziane są również cztery gniazda. Wszystkie te szyny rozciągają się zatem płasko prawie w tej samej płaszczyźnie i wszystkie są identyczne względem siebie.

Jeden z problemów takiego rozwiązania polega na tym, że w zależności od instalacji te szyny mają różne przekroje poprzeczne. Na przykład mogą one mieć różne szerokości i ewentualnie różne grubości. Stąd normalnie wynika potrzeba dysponowania tyloma różnymi podporami szyn, ile jest różnych możliwych przekrojów stosowanych szyn, za cenę kosztownego zwielokrotnienia odpowiednich produkcji.

W celu zminimalizowania tej niedogodnoś ci zaproponowano już , aby poprzecznica tworząca osłonę miała z jednej strony czołową płaszczyznę gładką, za pomocą której może ona zamykać całą szerokość wcięć poprzecznicy tworzącej podstawę, a z drugiej strony płaszczyznę czołową, nazwaną czołową płaszczyzną modelowaną, która ma dla każdego z tych wcięć ukształtowany co najmniej jeden występ, dzięki któremu, zamykając także to wcięcie, może ona ograniczać jego szerokość drogą wnikania tego występu w to wcięcie.

W praktyce w takiej podporze szyny czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę jest równoległa do jej czołowej płaszczyzny gładkiej i taka poprzecznica tworząca osłonę wygląda jak listwa, która przez proste obrócenie jest podatna na nałożenie jedną lub drugą ze swoich płaszczyzn czołowych na poprzecznicę tworzącej podstawę.

W ten sposób, w zależnoś ci od sposobu, w jaki umieszcza się na swoim miejscu poprzecznicę tworzącą osłonę, taką podporę szyn można korzystnie bezpośrednio wykorzystać do co najmniej dwóch różnych przekrojów szyn, które powinna ona na raz zaciskać.

Zaproponowano również połączenie poprzecznicy tworzącej osłonę z podkładkami, umożliwiające ograniczenie jeszcze do pewnego stopnia, w przypadku potrzeby, szerokości wcięć poprzecznicy tworzącej podstawę, co umożliwia wykorzystanie tej podpory szyn/szyny do trzeciego przekroju przedmiotowych szyn.

Przy tworzeniu różnych elementów takie podkładki są jednak niedogodnością, tak z punktu widzenia produkcji, jak i z punktu widzenia zastosowania.

Wspornik szyn zbiorczych zawierający dwie poprzecznice, które są nałożone na siebie w sposób zdejmowalny i które tworzą razem pomiędzy sobą co najmniej jedno gniazdo do umieszczenia w nim szyny o przekroju prostoką tnym, przy czym jedna z tych poprzecznic, która tworzy podstawę , jest wyposażona poprzecznie na całej swojej długości we wcięcie do utworzenia tego gniazda, natomiast druga z tych poprzecznic, która tworzy osłonę, ma z jednej strony czołową płaszczyznę gładką, za pomocą której zamyka ona całkowicie szerokość wcięcia poprzecznicy tworzącej podstawę, a z drugiej strony ma czołową płaszczyznę modelowaną, która ma ukształtowany co najmniej jeden występ, za pomocą którego, także ona zamyka to wcięcie, oraz ogranicza szerokość wcięcia poprzez wnikanie w to wcięcie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę jest prostopadła do jej czołowej płaszczyzny gładkiej.

Korzystnie występ, jaki poprzecznica tworząca osłonę ma na swojej czołowej płaszczyźnie modelowanej, jest żeberkiem, które rozciąga się poprzecznie przynajmniej na części jej szerokości.

Korzystnie czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę ma co najmniej jedną parę oddalonych od siebie nawzajem występów, które ograniczają szerokość wcięcia poprzeczPL 192 817 B1 nicy tworzącej podstawę do długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami obu występów tej pary.

Korzystnie poprzecznica tworząca osłonę ma w przekroju poprzecznym profil prostokątny.

Korzystnie czołowa płaszczyzna gładka poprzecznicy tworzącej osłonę jest utworzona przez zewnętrzną powierzchnię jednego ze swoich ramion, a jej czołowa płaszczyzna modelowana jest utworzona przez zewnętrzną powierzchnię drugiego ramienia.

Korzystnie poprzecznica tworząca osłonę ma drugą czołową płaszczyznę modelowaną, mającą co najmniej jedną parę, oddalonych od siebie nawzajem występów, które ograniczają szerokość wcięcia poprzecznicy tworzącej podstawę do długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami obu występów tej pary, przy czym ta długość odstępu różni się od długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami występów (16') pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej.

Korzystnie druga czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę jest równoległa do jej czołowej płaszczyzny gładkiej.

Korzystnie druga czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę jest utworzona przez wewnętrzną powierzchnię tego z jej ramion, które tworzy jej czołową płaszczyznę gładką.

Korzystnie występy drugiej czołowej płaszczyzny modelowanej poprzecznicy tworzącej osłonę, mają kształt występów, pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej.

Korzystnie występy pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej poprzecznicy tworzącej osłonę, są skierowane wzdłuż linii prostopadłych do linii, wzdłuż których skierowane są występy drugiej czołowej płaszczyzny modelowanej.

Korzystnie wysokość gniazda utworzonego przez wcięcie poprzecznicy tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę modelowaną poprzecznicy tworzą cej osłonę jest różna od wysokoś ci gniazda utworzonego przez wcięcie poprzecznicy tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę gładką.

Korzystnie wysokość gniazda utworzonego przez wcięcie poprzecznicy tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę modelowaną poprzecznicy tworzą cej osłonę jest mniejsza od wysokości gniazda utworzonego przez wcięcie poprzecznicy tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę gładką.

Korzystnie pomiędzy poprzecznicą tworzącą podstawę i poprzecznicą tworzącą osłonę znajdują się elementy połączenia kształtowego, korzystnie składające się z występów i gniazd.

Korzystnie na czołowej płaszczyźnie gładkiej i na obu czołowych płaszczyznach modelowanych poprzecznicy tworzącej osłonę usytuowany jest reper do zestrojenia z reperem umieszczonym na poprzecznicy tworzącej podstawę.

Korzystnie pomiędzy poprzecznicą tworzącą podstawę, a poprzecznicą tworzącą osłonę utworzonych jest kilka oddalonych od siebie wzajemnie gniazd.

Korzystnie ramię poprzecznicy tworzącej osłonę, mające jej pierwszą czołową płaszczyznę modelowaną, jest podzielone na klocki oporowe, które są oddzielone parami przez wycięcia, z których każde znajduje się pod kątem prostym do wcięć poprzecznicy tworzącej podstawę.

Dzięki temu, że czołowa płaszczyzna modelowana poprzecznicy tworzącej osłonę jest prostopadła do jej czołowej powierzchni gładkiej, tworząca osłonę poprzecznica podpory szyn według wynalazku może mieć korzystnie w przekroju poprzecznym, profil kąta prostego, skąd wynika, że można przewidzieć na niej drugą czołową powierzchnię modelowaną odpowiadającą ograniczeniu szerokości wcięcia poprzecznicy tworzącej podstawę, różniącemu się od ograniczenia szerokości wcięcia, któremu odpowiada jej pierwsza czołowa płaszczyzna modelowana.

W ten sposób podporę szyn według wynalazku można korzystnie wykorzystać samodzielnie, to jest bez stosowania jakichkolwiek specjalnych podkładek, do trzech różnych przekrojów zaciskanych szyn.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku perspektywicznym wspornik szyn zbiorczych według wynalazku dla pierwszego położenia poprzecznicy tworzącej osłonę, fig. 2 - wspornik z fig. 1, w widoku perspektywicznym w stanie rozmontowanym, fig. 3 - w widoku perspektywicznym poprzecznicę tworzącą osłonę, przedstawioną oddzielnie i przechyloną pod kątem 90° względem jej położenia na fig. 1 i 2, w kierunku przedstawionym strzałką na fig. 2, fig. 4 - w innym widoku perspektywicznym poprzecznicę tworzącą osłonę, przedstawioną oddzielnie i przechyloną pod kątem 90° względem jej położenia poprzedniego, w kierunku przedstawionym strzałką na fig. 3, fig. 5 - w widoku w przekroju poprzecznym wzdłuż linii V-V na fig. 1 wspornik szyn według wynalazku z jedną z szyn, które ona zaciska, fig. 6 - zespół w widoku częściowym w przekroju wzdłużnym wzdłuż linii VI-VI na fig. 1, fig. 7 - poprzecznicę tworzącą osłonę, w widoku perspektywicznym analogicznym do widoku z fig. 1, w drugim jej położeniu, fig. 8 i 9 - poprzecznicę tworzącą osłonę, w widokach w przekroju odpowiednio analogicznie do widoków

PL 192 817 B1 na fig. 5 i 6, w drugim jej położeniu, fig. 10, 11 i 12 - poprzecznicę tworzącą osłonę, w odpowiednich widokach analogicznych do widoków na fig. 7, 8 i 9, w jej trzecim położeniu.

Tak, jak przedstawiono na tych figurach, wspornik 10 szyn według wynalazku jest złożony z dwóch poprzecznic 10A, 10B, które są nał o ż one na siebie w sposób zdejmowalny i które wyznaczają razem pomiędzy sobą co najmniej jedno gniazdo 11 nadające się do przyjmowania szyny 12 o przekroju prostoką tnym, przy czym jedna z tych poprzecznic 10A, 10B, która tworzy podstaw ę , w danym przypadku poprzecznica 10A, ma poprzecznie na całej swojej szerokoś ci wcięcie 13 do utworzenia tego gniazda 11, natomiast druga z tych poprzecznic 10A, 10B, która tworzy osłonę, w danym przypadku poprzecznica 10B, może zamykać wcięcie 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę. W przedstawionym przykładzie wykonania poprzecznice 10A, 10B wyznaczają razem pomiędzy sobą kilka gniazd 11.

Wspornik 10 szyn powinien w ten sposób jednocześnie zabezpieczać utrzymywanie bokami, lecz w pewnej odległości jedne od drugich, tyle szyn 12, ile jest gniazd 11, z uwagi na fakt, że jedna szyna 12 przypada na jedno gniazdo 11.

Na przykład, przewidziane są cztery gniazda 11, które są rozmieszczone w regularnych odstępach wzdłuż poprzecznic 10A, 10B, do utrzymywania czterech szyn 12, a mianowicie trzech szyn fazowych 12 i jednej szyny zerowej 12. Na fig. 1, przedstawiono jedną z nich linią ciągłą, zaś liniami przerywanymi szyny pozostałe.

W praktyce wszystkie wcięcia 13 poprzecznicy 10A tworzą cej podstawę rozciągają się w sposób wklęsły na tej samej płaszczyźnie czołowej 14.

W przedstawionym przykładzie wykonania szyny 12 rozciągają się na płasko, prawie w tej samej płaszczyźnie, a zatem tak samo jest w przypadku gniazd 11, przy czym L oznacza szerokość tych szyn 12, natomiast E oznacza ich grubość.

Gniazda 11, a zatem i wcięcia 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę mają szerokość L równą szerokości szyn 12 i wysokość H równą ich grubości E, przy czym w zależności od instalacji utrzymywane szyny mogą mieć jednak różne przekroje, a zatem mogą one mieć różne szerokości i ewentualnie grubości.

Na przykład zamiast szyn 12 o szerokości L i grubości E może chodzić o szyny 12' o szerokości L' mniejszej niż szerokość L i o grubości E, tak jak przedstawiono na fig. 7 do 9, lub o szyny 12” o szerokości L” mniejszej niż poprzednie szerokości L i L' i o grubości E” mniejszej ni ż grubość E, tak jak przedstawiono na fig. 10 do 12.

Poprzecznica 10B tworząca osłonę wspornika 10 szyn według wynalazku ma z jednej strony czołową płaszczyznę gładką 15, za pomocą której może ona całkowicie zamykać szerokość wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę w celu utrzymywania szyn 12, a z drugiej strony, w celu utrzymywania szyn 12', płaszczyznę czołową, nazywaną tu czołową płaszczyzną modelowaną 15', która jest wyposażona w sposób wypukły dla każdego z wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę w co najmniej jeden występ 16', za pomocą którego, zamykając takż e te wcięcia 13, może ona ograniczać szerokość co najmniej jednego takiego wcięcia 13 drogą wnikania odpowiedniego występu 16' w to wycię cie 13.

Zgodnie z wynalazkiem czołowa powierzchnia modelowana 15' poprzecznicy 10B tworzącej osłonę jest prostopadła do jej czołowej powierzchni gładkiej 15.

W przedstawionym przykładzie wykonania występ 16', który ma na swojej czołowej powierzchni modelowanej 15' poprzecznica 10B tworząca osłonę dla każdego z wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, jest żeberkiem o przekroju prostokątnym, które rozciąga się poprzecznie przynajmniej na części jej szerokości, a zwłaszcza, tak jak przedstawiono, na całości tej szerokości.

Czołowa płaszczyzna modelowana 15' poprzecznicy 10B tworzącej osłonę jest wyposażona w dwa występy 16', w pewnej odległoś ci od siebie, dla każdego z wcięć 13 poprzecznicy tworzą cej podstawę, które, gdy są one wpuszczone w takie wcięcie 13, ograniczają jego szerokość do odległości rozdzielającej je wewnętrznie od siebie (fig. 9), i które w praktyce, jak przedstawiono, pracują symetrycznie w takim wcięciu 13, przy czym każdy występ jest odpowiednio rozmieszczony w takiej samej odległości od jego części bocznych.

W przedstawionym przykładzie wykonania te dwa wystę py 16' są wyposaż one, grzbietem do grzbietu, w fazowanie 17 na swojej powierzchni zewnętrznej.

Z tego, co powiedziano wyżej, wynika, że abstrahując od fazowań 17 odległo ść D', zmierzona na zewnątrz, która oddziela od siebie dwa występy 16' czołowej płaszczyzny modelowanej 15' poPL 192 817 B1 przecznicy 10B tworzącej osłonę, jest co najwyżej równa szerokości L wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

W rozwią zaniu przedstawionym na fig. 1 do 9, ta odległość D' jest prawie równa szerokości L.

Dzięki temu w tym rozwiązaniu, abstrahując od fazowań 17, występy 16' łączą się kształtowo bez luzu pomiędzy bocznymi częściami wcięć 13.

Po obydwu stronach tych występów 16', czołowa płaszczyzna modelowana 15' poprzecznicy 10B tworzącej osłonę tworzy na tym samym poziomie odsadzenia 18', za pomocą których może ona działać na płaską powierzchnię 14 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

Pomiędzy występami 16' czołowa płaszczyzna modelowana 15' poprzecznicy 10B tworzącej osłonę tworzy ponadto denko 19', które znajduje się na jednym poziomie z odsadzeniami 18'.

W przedstawionym przykł adzie wykonania poprzecznica 10B tworzą ca osł onę ma w przekroju poprzecznym profil kąta prostego, a zatem ma dwa prostopadłe względem siebie ramiona 20, 21.

Jak na przykład przedstawiono, jej czołowa płaszczyzna gładka 15 jest utworzona przez powierzchnię zewnętrzną jednego z jej ramion 20, 21, w danym przypadku jej ramienia 20, a jej czołowa płaszczyzna modelowana 15' jest utworzona przez powierzchnię zewnętrzną drugiego z ramion, w tym przypadku ramienia 21.

W przedstawionym rozwiązaniu ramię 21 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, zawierające jej czołową płaszczyznę modelowaną 15' ma długość mniejszą niż długość ramienia 20 zawierającego jej czołową płaszczyznę gładką 15 i jest podzielone na klocki oporowe 23, które są oddzielone parami przez wycięcia 24, z których każde znajduje się odpowiednio pod kątem prostym względem wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

Z takiego podziału wynika, ż e skrajne klocki oporowe 23 mają tylko jeden występ 16', natomiast pośrednie klocki oporowe 23 mają każdy po dwa występy 16', znajdujące się w pewnym odstępie od siebie, z których każdy jest odpowiednio przeznaczony do wchodzenia w dwa odpowiednie przyległe wcięcia 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

Z takiego podziału wynika również, ż e denko 19', które tworzy pomiędzy dwoma występami 16' czołowa płaszczyzna modelowana 15' poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, jest samo podzielone na dwa odsadzenia.

Ramię 20 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę ma przekrój zasadniczo prostokątny i tak samo jest w przypadku ramienia 21 tej poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, niezależnie od podziału.

Poprzecznica 10B tworząca osłonę ma korzystnie, jak w przypadku przedstawionego przykładu wykonania, drugą czołową płaszczyznę modelowaną 15, która odpowiada ograniczeniu szerokości wcięcia 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, różniącemu się od ograniczenia szerokości, której odpowiada pierwsza czołowa płaszczyzna modelowana 15'.

W przedstawionym rozwiązaniu dwie czołowe płaszczyzny modelowane 15', 15 s ą prostopadłe względem siebie.

Druga czołowa płaszczyzna modelowana 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę jest zatem równoległa do jej czołowej płaszczyzny gładkiej 15.

Druga czołowa płaszczyzna modelowana 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę jest utworzona praktycznie przez powierzchnię wewnętrzną tego ze swoich ramion 20, 21, które tworzy jej czołową płaszczyznę gładką 15, a zatem chodzi o jej ramię 20.

Tak jak pierwsza czołowa płaszczyzna modelowana 15', tak i druga czołowa płaszczyzna modelowana 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę ma w rzeźbie, dla każdego wcięcia 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, przynajmniej jeden występ 16, a praktycznie dwa występy 16 znajdujące się w pewnym odstępie względem siebie.

Występ lub występy 16, które ma również druga czołowa płaszczyzna modelowana 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, są korzystnie tego samego typu, jak występy 16', które ma jej pierwsza płaszczyzna modelowana 15', i tak jest w przypadku przedstawionego rozwiązania.

Chodzi zatem o żeberka o prostokątnym przekroju poprzecznym, które są równoległe względem siebie i rozciągają się na całej jej szerokości.

W przedstawionym rozwiązaniu, inaczej niż w przypadku występów 16', są one jednak pozbawione fazowania na swojej powierzchni zewnętrznej.

Innymi słowy, mają one stałą grubość na całej swojej długości.

Aby za każdym razem odpowiadać wcięciom 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę i w ten sposób móc wchodzić w te wcięcia 13, występ lub występy 16', 16 rozciągają się prawie pod kątem

PL 192 817 B1 prostym względem siebie od jednej do drugiej ze swoich czołowych płaszczyzn modelowanych 15', 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę.

W przedstawionym przykładzie wykonania dla każ dego z wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzą cej podstawę odległość D” zmierzona na zewnątrz, która oddziela od siebie odpowiednie występy 16 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, jest jak poprzednio prawie równa szerokości L tych wcięć 13 na fig. 12.

Dzięki temu w tym rozwiązaniu występy 16 łączą się kształtowo, jak poprzednio, bez luzu pomiędzy bocznymi częściami wcięć 13.

Na koniec, jak poprzednio, druga czołowa płaszczyzna modelowana 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę tworzy, po obydwu stronach tych występów, odsadzenia 18, za pomocą których może ona oddziaływać na płaską powierzchnię 14 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

Aby wysokość H odpowiednich gniazd 11 była równa grubości E szyn 12, zamiast znajdować się na jednym poziomie z tymi odsadzeniami 18, denko 19, które tworzy ta czołowa płaszczyzna modelowana 15 pomiędzy dwoma występami 16, jest wystające względem tych odsadzeń 18.

W ten sposób, w przedstawionym przykładzie wykonania, przynajmniej dla jednej z czołowych płaszczyzn modelowanych 15', 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, a chodzi w danym przypadku o jej drugą czołową płaszczyznę modelowaną 15, ograniczenie szerokości wcięć 13 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę jest związane ze zróżnicowaniem wysokości dla odpowiednich gniazd 11, i w danym przypadku to zróż nicowanie wysokoś ci jest pewnym ograniczeniem.

W przedstawionym przykładzie wykonania poprzecznica 10A tworząca podstawę wspornika 10 szyn według wynalazku ma na swoich końcach uniesione brzegi 25 w postaci wysięgnika, pomiędzy którymi osadza się jej poprzecznica 10B tworząca osłonę, przy czym największa długość ramienia 20 tej poprzecznicy 10B tworzącej osłonę jest prawie równa odległości rozdzielającej te uniesione brzegi 25, w praktyce jest ona nieznacznie mniejsza od tej odległości.

Celem przymocowania całości na jakiejkolwiek podporze, niepokazanej, każdy uniesiony brzeg 25 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę ma otwór 26 nadający się do wprowadzenia jakiegokolwiek elementu mocującego, na przykład śruby.

W przypadku przedstawionego rozwiązania, pomiędzy poprzecznicą 10A tworząc ą podstawę wspornika szyn/szyny 10 według wynalazku i jej poprzecznicą 10B tworzącą osłonę znajdują się korzystnie elementy połączenia kształtowego.

Jak przedstawiono, te elementy połączenia kształtowego mają na przykład, na poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, w wypukłości na powierzchni płaskiej 14 tej poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, występy 27, które są rozmieszczone wzdłuż tej poprzecznicy 10A tworzącej podstawę i obejmują parami jej wcięcia 13, a we wklęśnięciu na poprzecznicy 10B tworzącej osłonę , odpowiednio do tych występów 27, mają gniazda 28 o kształcie dopełniającym, za pomocą których ta poprzecznica 10B tworząca osłonę może sprzęgnąć się z tymi występami 27.

W praktyce te gniazda 28 znajdują się na czołowej płaszczyźnie gładkiej 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę i na każdej z jej czołowych płaszczyzn modelowanych 15',15.

W praktyce, w przedstawionym rozwią zaniu, utworzone w taki sposób elementy po łączenia kształtowego są wykorzystane również do umieszczenia w nich śrub mocujących 29 nadających się do zdejmowalnego połączenia na sztywno poprzecznicy 10B tworzącej osłonę z poprzecznicą 10A tworzącą podstawę.

Zatem poprzecznica 10B tworząca osłonę ma pod kątem prostym do każdego z tych gniazd 28 otwór do wprowadzenia trzpienia takiej śruby mocującej 29, a każdy występ 27 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę ma odpowiednio osiowo wytoczony otwór, w który ten trzpień bezpośrednio wchodzi.

Ponadto w przypadku przedstawionego przykładu wykonania wynalazku, każdej z czołowych płaszczyzn użytkowych poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, to jest zarówno jej czołowej płaszczyźnie gładkiej 15, jak i jednej i drugiej z jej czołowych płaszczyzn modelowanych 15', 15, jest korzystnie przyporządkowany reper 30, 30', 30 do skoordynowania z reperem 31 przewidzianym w tym celu na poprzecznicy 10A tworzącej podstawę.

Reper 30 związany z czołową płaszczyzną gładką 15 poprzecznicy 10B tworzącej osłonę znajduje się na odcinku jej ramienia 21, na każdym z jego końców na fig. 1.

Reper 30' związany z pierwszą czołową płaszczyzną modelowaną 15' znajduje się na odcinku jej ramienia 20, na każdym z jego końców na fig. 7.

PL 192 817 B1

Reper 30” związany z drugą czołową płaszczyzną modelowaną 15 znajduje się na powierzchni zewnętrznej jej ramienia 20, na każdym z jego końców na fig. 10.

Jeśli chodzi o reper 31 poprzecznicy 10A tworzącej podstawę, to znajduje się on czołowo na każdym z jej uniesionych brzegów 25.

Gdy poprzecznica 10B tworząca osłonę jest nałożona swoją czołową płaszczyzną gładką 15 na poprzecznicę 10A tworzącą podstawę, to podpora szyn według wynalazku może utrzymywać szyny 12.

Aby móc utrzymywać szyny 12' wystarczy przystąpić do układania poprzecznicy 10B tworzącej osłonę, przechylając kolejno tę poprzecznicę 10B tworzącą osłonę o 90° względem jej kierunku wzdłużnego A1, tak jak przedstawiono schematycznie strzałką F1 na fig. 2, a następnie obracając o 180° wzglę dem kierunku A2 prostopadł ego do jej kierunku wzdł u ż nego A1, zgodnie ze strzał k ą F2 na fig. 7, a na koniec nakładając ją swoją pierwszą czołową płaszczyzną modelowaną 15' na poprzecznicę 10A tworzącą podstawę, jak przedstawiono na fig. 7 do 9.

Celem utrzymywania szyn 12 wystarczy, wychodząc z położenia poprzecznicy 10B tworzącej osłonę przedstawionego na fig. 2, przechylić tę poprzecznicę 10B tworzącą osłonę o 180° względem jej kierunku wzdłużnego A, w kierunku przeciwnym do poprzedniego, zgodnie ze strzałką F3 na fig. 2, a następnie nało ż yć ją jej drugą czołową płaszczyzną modelowaną 15 na poprzecznicę 10A tworząc ą podstawę.

Oczywiście niniejszy wynalazek nie ogranicza się do opisanego i przedstawionego rozwiązania, lecz obejmuje wszelkie warianty wykonawcze.

W szczególności obojętna jest liczba szyn do utrzymywania.

Claims (16)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wspornik szyn zbiorczych, zawierający dwie poprzecznice, które są nałożone na siebie w sposób zdejmowalny i które tworz ą razem pomię dzy sobą co najmniej jedno gniazdo do umieszczenia w nim szyny o przekroju prostokątnym, przy czym jedna z tych poprzecznic, która tworzy podstawę, jest wyposażona poprzecznie na całej swojej długości we wcięcie do utworzenia tego gniazda, natomiast druga z tych poprzecznic, która tworzy osłonę, ma z jednej strony czołową płaszczyznę gładką, za pomocą której zamyka ona całkowicie szerokość wcięcia poprzecznicy tworzącej podstawę, a z drugiej strony ma czołową płaszczyznę modelowaną, która ma ukształtowany co najmniej jeden występ, za pomocą którego, także ona zamyka to wcięcie, oraz ogranicza szerokość wcięcia poprzez wnikanie w to wcięcie, znamienny tym, że czołowa płaszczyzna modelowana (15') poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest prostopadła do jej czołowej płaszczyzny gładkiej (15).
2. 2. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że występ (16'), jaki poprzecznica (10B) tworząca osłonę ma na swojej czołowej płaszczyźnie modelowanej (15') jest żeberkiem, które rozciąga się poprzecznie przynajmniej na części jej szerokości.
3. 3. Wspornik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że czołowa płaszczyzna modelowana (15') poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę ma co najmniej jedną parę oddalonych od siebie nawzajem występów (16'), które ograniczają szerokość wcięcia (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę do długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami obu występów (16') tej pary.
4. 4. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że poprzecznica (10B) tworząca osłonę ma w przekroju poprzecznym profil prostoką tny.
5. 5. Wspornik według zastrz. 4, znamienny tym, że czołowa płaszczyzna gładka (15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest utworzona przez zewnętrzną powierzchnię jednego ze swoich ramion (20, 21), a jej czołowa płaszczyzna modelowana (15') jest utworzona przez zewnętrzną powierzchnię drugiego ramienia.
6. 6. Wspornik według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że poprzecznica (10B) tworząca osłonę ma drugą czołową płaszczyznę modelowaną (15), mającą co najmniej jedną parę, oddalonych od siebie nawzajem występów (16), które ograniczają szerokość wcięcia (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę do długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami obu występów (16) tej pary, przy czym ta długość odstępu różni się od długości odstępu pomiędzy wewnętrznymi ściankami występów (16') pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej (15') .
7. 7. Wspornik według zastrz. 6, znamienny tym, że druga czołowa płaszczyzna modelowana (15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest równoległa do jej czołowej płaszczyzny gładkiej (15).

   PL 192 817 B1
8. 8. Wspornik według zastrz. 5 albo 7, znamienny tym, ż e druga czołowa płaszczyzna modelowana (15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest utworzona przez wewnętrzną powierzchnię tego z jej ramion (20, 21), które tworzy jej czołową płaszczyznę gładką (15).
9. 9. Wspornik według zastrz. 6, znamienny tym, że występy (16) drugiej czołowej płaszczyzny modelowanej (15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę, mają kształt występów (16'), pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej (15').
10. 10. Wspornik według zastrz. 6, znamienny tym, że występy (16') pierwszej czołowej płaszczyzny modelowanej (15') poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę, są skierowane wzdłuż linii prostopadłych do linii, wzdłuż których skierowane są występy (16) drugiej czołowej płaszczyzny modelowanej (15).
11. 11. Wspornik według zastrz. 6, znamienny tym, że wysokość (H) gniazda (11) utworzonego przez wcięcie (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę modelowaną (15', 15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest różna od wysokości (H) gniazda (11) utworzonego przez wcięcie (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę gładką (15).
12. 12. Wspornik według zastrz. 11, znamienny tym, że wysokość (H) gniazda (11) utworzonego przez wcięcie (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę modelowaną (15', 15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę jest mniejsza od wysokości (H) gniazda (11) utworzonego przez wcięcie (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę i czołową płaszczyznę gładką (15).
13. 13. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy poprzecznicą (10A) tworzącą podstawę i poprzecznicą (10B) tworzącą osłonę znajdują się elementy połączenia kształtowego, korzystnie składające się z występów (27) i gniazd (28).
14. 14. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że na czołowej płaszczyźnie gładkiej (15) i na obu czołowych płaszczyznach modelowanych (15', 15) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę usytuowany jest reper (30, 30', 30) do zestrojenia z reperem (31) umieszczonym na poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę.
15. 15. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy poprzecznicą (10A) tworzącą podstawę, a poprzecznicą (10B) tworzącą osłonę utworzonych jest kilka oddalonych od siebie wzajemnie gniazd (11).
16. 16. Wspornik według zastrz. 5, znamienny tym, że ramię (21) poprzecznicy (10B) tworzącej osłonę, mające jej pierwszą czołową płaszczyznę modelowaną (15'), jest podzielone na klocki oporowe (23), które są oddzielone parami przez wycięcia (24), z których każde znajduje się pod kątem prostym do wcięć (13) poprzecznicy (10A) tworzącej podstawę.