PL193060B1

PL193060B1 - Nowe analogi witaminy D o wzorze I, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te związki oraz ich zastosowanie

Info

Publication number: PL193060B1
Application number: PL339668A
Authority: PL
Inventors: Daehne Welf Von; Gunnar Grue-Sorensen; Martin John Calverley; Claus Aage Svensgaard Bretting
Original assignee: Leo Pharma As
Priority date: 1997-10-06
Filing date: 1998-10-02
Publication date: 2007-01-31
Also published as: DE69806035T2; AU740457B2; ATE219053T1; US6399797B1; CA2304152A1; EP1023263A1; HUP0004226A2; AU9432398A; EP1023263B1; CZ295955B6; CN1274344A; DE69806035D1; NZ503344A; GB9721156D0; CN1140509C; KR20010030966A; HUP0004226A3; CZ20001178A3; DK1023263T3; HK1031868A1

Abstract

1. Zwiazek o wzorze I w którym X oznacza wodór lub grupe hydroksylowa, albo zabezpieczona grupe hydroksylowa; R 1 i R 2 oznaczaja grupe metylowa lub etylowa; Q oznacza C 3 -C 6 hydrokarbylen, hydrokarbylen obejmujacy dirodnik otrzymany po usunieciu dwóch atomów wodoru z prostego, rozgalezionego, nasyconego lub nienasyconego weglowodoru, w którym jedna z grup CH 2 moze ewentualnie byc zastapiona przez atom tlenu, tak ze atom wegla (C-22) bezposrednio zwiazany z C-20 jest hybry- dyzowanym atomem wegla sp 2 lub sp 3 , tj. zwiazanym z dwoma lub trzema innymi atomami; i w którym inne grupy CH 2 moga byc zastapione przez fenylen, i w którym Q moze ewentualnie byc podstawiony jedna lub wieksza iloscia grup hydroksylowych lub C 1 -C 4 -alkoksylowych. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nowa grupa związków stanowiących analogi witaminy D o wzorze I, które wykazują silną aktywność w indukowaniu różnicowania i inhibitowania niepożądanej proliferacji pewnych komórek, obejmujących komórki skóry i komórki nowotworowe, jak również irnmunomodulowania i skutków przeciwzapalnych, oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca te związki i ich zastosowanie w leczeniu i/lub zapobieganiu chorobom charakteryzujących się nienormalnym różnicowaniem i/lub proliferacją komórek, takim jak przykładowo łuszczyca, i inne zaburzenia keratynizacji, dermatozy związane z HIV, gojenie ran, nowotwory włącznie z nowotworem skóry, oraz chorobom albo braku równowagi układu odpornościowego, obejmujących reakcję przeszczepu przeciwko komórkom biorcy i odrzucenie przeszczepu, oraz choroby auto-immunologiczne, takie jak tarczowaty i układowy toczeń rumieniowaty, cukrzyca i chroniczne dermatozy typu auto-immunologicznego, np. twardzina skóry i pęcherzyca pospolita, oraz choroby zapalne takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, jak również wiele innych stanów chorobowych włącznie z hyper-paratyroidyzmem, szczególnie wtórnym hyper-paratyroidyzmem związanym z niewydolnością nerek, osłabienie poznawania lub demencja starcza (choroba Alzheimera) i inne choroby neurodegeneracyjne, hipertensja, trądzik, łysienie, atrofia skóry, przykładowo atrofia skóry wywołana steroidem, starzenie się skóry, włącznie ze starzeniem pod wpływem światła, a także ich zastosowania do pobudzania wytwarzania się kości i leczenia/zapobiegania osteoporozie i zmięknieniu kości.

Związki według wynalazku tworzą nową grupę analogów witaminy D reprezentowaną wzorem ogólnym I:

w którym X oznacza wodór lub grupę hydroksylową, albo zabezpieczoną grupę hydroksylową; 12

R¹ i R² oznaczają grupę metylową lub etylową; Q oznacza C3-C6 hydrokarbylen, hydrokarbylen obejmujący dirodnik otrzymany po usunięciu dwóch atomów wodoru z prostego, rozgałęzionego, nasyconego lub nienasyconego węglowodoru, w którym jedna z grup CH2 może ewentualnie być zastąpiona przez atom tlenu, tak że atom węgla (C-22) bezpośrednio związany z C-20 jest hybrydyzowanym atomem węgla sp² lub sp³, tj. związanym z dwoma lub trzema innymi atomami; i w którym inne grupy CH2 mogą być zastąpione przez fenylen, i w którym Q może ewentualnie być podstawiony jedną lub większą ilością grup hydroksylowych lub C1-C4-alkoksylowych.

Korzystnym związkiem jest diastereoizomer związku o wzorze I w formie czystej; lub mieszanina diastereoizomerów związku o wzorze I.

Przykładowymi związkami o wzorze I według wynalazku są:

a) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen

b) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-hydroksylo-4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen

PL 193 060 B1

c) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-hydroksylo-4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(E)-tetraen

d) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1,5-dihydroksylo-5-etylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)-Z-tetraen, oba 22-izomery

e) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1-etoksy-5-etylo-5-hydroksylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen, oba 22-izomery

f) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(5-etylo-5-hydroksylo-hepta-1(E),3(E)-dien-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen

g) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-[3-(2-hydroksylo-2-propylo)fenoksymetylo]-9,10-secopregna-5(Z), 7(E),10(19),17(20)Z-tetraen

h) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-[(3-etylo-3-hydroksylo-6-heksylo)-oksymetylo]-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),1 (20)Z-tetraen.

Przedmiotem wynalazku są także związki pośrednie do syntezy związków o wzorze I i ich analogów, którymi są:

a) 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen (związek 201) i odpowiedni 5(Z) izomer (związek 207),

b) 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(E)-tetraen (związek 202),

c) 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-hydroksylometylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen (związek 203),

d) 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-hydroksylometylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(E)-tetraen (związek 204).

Przedmiotem wynalazku jest także kompozycja farmaceutyczna, która zawiera skuteczną ilość związków określonych wyżej, wrazz farmaceutycznie dopuszczalnymi, nietoksycznymi nośnikami i/lub środkami pomocniczymi.

Kompozycja farmaceutyczna według wynalazku korzystnie zawiera od 0,1 ppm do 0,1% wagowych związku o wzorze I w postaci jednostki dawkowania, w przeliczeniu na wagę jednostki dawkowania.

Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie związków określonych wyżej, do wytwarzania leku do leczenia i/lub zapobiegania chorobom charakteryzującym się nienormalnym różnicowaniem się i/lub proliferacją komórek, takich jak przykładowo łuszczyca i inne zaburzenia keratynizacji, dermatozy związane z HIV, gojenie ran, nowotwory włącznie z nowotworem skóry, oraz chorób albo brak równowagi układu odpornościowego, obejmujących reakcję przeszczepu przeciwko komórkom biorcy i odrzucenie przeszczepu, oraz choroby auto-immunologiczne takie jak tarczowaty i układowy toczeń rumieniowaty, cukrzyca i chroniczne dermatozy typu auto-immunologicznego, np. twardzina skóry i pęcherzyca pospolita, oraz choroby zapalne takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, oraz wiele innych stanów chorobowych włącznie z hiper-paratyroidyzmem, zwłaszcza wtórnym hiper-paratyroidyzmem związany z niewydolnością nerek, osłabienie poznawania lub demencja starcza (choroba Alzheimera) i inne choroby neurodegeneracyjne, hipertensja, trądzik, łysienie, atrofia skóry, przykładowo atrofia skóry wywołana steroidem, starzenie się skóry, włącznie ze starzeniem pod wpływem światła, a także ich zastosowania do pobudzania wytwarzania się kości i leczenia/zapobiegania osteoporozie i zmięknieniu kości.

Przykłady związków o wzorze I obejmują, ilustrująco ale nie ograniczająco, poziome pozycje w tabeli 1, gdzie dla wygody Q oznacza kompozyt segmentów Qa do Qf, z odstępami oznaczającymi bezpośrednie wiązanie, tak że Qa jest bezpośrednio związany z węglem C-20, a R¹ jest taki sam jak R², chyba że podano inaczej. Tak więc segmenty z Q takie jak metylen, meten (w sąsiednich parach, tj. atomach węgla połączonych podwójnymi wiązaniami), metyn (w sąsiednich parach, tj. atomach węgla połączonych potrójnymi wiązaniami), fenylen (zilustrowany przez m-fenylen), alkiliden (zilustrowany przez 1,1-propyliden), hydroksylometylen, alkoksymetylen (zilustrowany przez etoksymetylen), keto, i oksa mogą być połączone z utworzeniem boczne łańcuchów które są identyczne (z dala od 17,20-podwójnego wiązania) jak w różnych znanych aktywnych analogach witaminy D.

Związki według wynalazku mogą zawierać więcej niż jedną postać diastereoizomeryczną (np. konfigurację E lub Z 17,20-podwójnego wiązania, a także podwójnego wiązania niepierścieniowego obecnego w grupie Q; konfiguracje R i S gdy grupa hydroksylowa lub alkoksylowa, albo atom odgałęzienia jest obecny w Q). Wynalazek obejmuje także wszystkie te diastereoizomery w czystej postaci jak również ich mieszaniny. Dodatkowo, związki o wzorze I w którym jedna lub więcej grup hydroksylowych są

PL 193 060 B1 osłonięte typowymi grupami zabezpieczającymi tak, że mogą ulec przekształceniu do grup hydroksylowych in vivo.

Związki o wzorze I mogą być otrzymane w postaci krystalicznej bezpośrednio przez zatężenie z organicznego rozpuszczalnika, lub przez krystalizację albo rekrystalizację z organicznego rozpuszczalnika lub mieszaniny rozpuszczalnika i ko-rozpuszczalnika, które mogą być organiczne lub nieorganiczne, takie jak woda. Kryształy mogą być izolowane w zasadniczo wolnej od rozpuszczalnika formie, lub jako solwat, taki jak hydrat. Wynalazek obejmuje wszystkie krystaliczne modyfikacje i formy, jak również ich mieszaniny.

Wiele analogów witaminy D opisano jako wykazujące pewien stopień selektywności sprzyjający indukowaniu różnicowania komórek/proliferacji inhibitującej aktywność in vitro, w porównaniu ze skutkami metabolizmu wapnia in vivo (mierzonej wzrostem stężenia wapnia w surowicy i/lub wzrostem wydzielania wapnia moczowego), ograniczającymi dawkę która może być bezpiecznie podana. Jednym z pierwszych ujawnionych, calcipotriol (INN) lub calcipotriene (USAN), był rozwinięty na podstawie tej selektywności i teraz jest uznany w świecie jako efektywny i bezpieczny lek do miejscowego leczenia łuszczycy.

Badania innych analogów wybranych na tej podstawie, potwierdzają koncepcję, że podawanie układowe analogów witaminy D może hamować proliferację nowotworowych komórek piersi in vivo w dawkach sub-toksycznych (Colston, K.W. i in., Biochem. Farmacol. 44, 2273-2280 (1992)).

Opisano obiecujące aktywności immunosupresyjne analogów witaminy D (Binderup, L., Biochem. Farmacol. 43, 1885-1892 (1992)). Serie analogów 20-epi-witaminy D zidentyfikowano jako silne inhibitory aktywacji T-limfocytu in vitro (Binderup, L. i in., Biochem. Farmacol. 42, 1569-1575 (1991)). Dwa z tych analogów, MC 1288 i KH 1060, podawane układowo, wykazują aktywności immunosupresyjne in vivo w eksperymentalnych modelach zwierzęcych. Dodatkowe lub synergistyczne skutki zaobserwowano w połączeniu z niską dawką cyklosporyny A. Sam KH 1060 lub w połączeniu z cyklosporyną A, także wykazuje zapobieganie autoimmunologicznej destrukcji transplantowanych wysepek u diabetycznej myszy NOD (nie-otyłej myszy diabetycznej) (Bouillon, R. i in.. W: Vitamin D, Proceedings of the Ninth Workshop on Vitamin D, Orlio, Florida, Walter de Gruyter, Berlin, 1994, pp 551-552). MC 1288 był zdolny do przedłużenia przeżycia przeszczepów serca i jelita cienkiego u szczurów (Johnsson, C. et al. In: Vitamin D, Proceedings of the Ninth Workshop on Vitamin D, Orlio, Florida, Walter de Gruyter, Berlin, 1994, pp 549-550). We wszystkich tych badaniach dawki analogów które powodowały znaczącą immunosupresję, wywoływały wzrost poziomu wapnia w surowicy. Dlatego występuje ciągła potrzeba nowych analogów o wysokiej sile, posiadających akceptowalną kombinację przedłużonej aktywności terapeutycznej i minimum efektów toksycznych.

Obecny wynalazek dostarcza dotąd nie opisanych grupy analogów witaminy D, które charakteryzują się obecnością podwójnego wiązania między węglami C-17 i C-20.

Analogi 21-Nor-17(20)-enowe witaminy D są opisane w EP 0 717 034, ale wcześniej opisano analogi witaminy D z C-17,20 podwójnym wiązaniem i zabezpieczonym grupą metylową węglem C-21 oraz z C-22,23 potrójnym wiązaniem (WO 94/01398). Związki według obecnego wynalazku rozszerzają zakres typów łańcucha bocznego w celu osiągnięcia bardziej wszechstronnej selekcji łańcuchów bocznych znanych w stanie techniki analogów witaminy D.

Stwierdzono, że związki te posiadają wyjątkowo wysoką aktywność immunosupresyjną wraz z działaniem inhibitującym proliferację komórek nowotworowych.

W obecnym ujawnieniu stosowano standardowe skróty:

18C6 = 18-Crown-6

AIBN = 2,2'-azobisizobutyronitryl b.p. = temperatura wrzenia Bu = n-butyl

Bu^t = tert-butyl

DIBAH = diizobutyloglinowodór

DMAP = 4-dimetyloaminopirydyna

DMF = N,N-dimetyloformamid

DMR = Reagent Dess-Martin = 1,1,1-triacetoksy-1,1-dihydro-1,2-benz-jodoksol-3(1H)-on

Et = etyl

Ether = dietyloeter

Fg = grupa funkcyjna

LDA = diizopropyloamidek litu

PL 193 060 B1

Lg = grupa odchodząca

Me = metyl

m.p. = temperatura topnienia

PCC = chlorochroman pirydyny

PDC = dichroman pirydyny

F=fenyl

PPTS=p-toluenesulfonianpirydyny

Py = pirydyna

r.o.s. = „reszta sekwencji”

TBABr = bromek tetra-n-butylamoniowy

TBAF = fluorek tetra-n-butylamoniowy

TBAOH = wodorotlenek tetra-n-butylamoniowy

TBAHSO4 = wodorosiarczan tetra-n-butylamoniowy

TBS = tert-butylodimetylosilil

Tf = triflurometanosulfonyl

TFA = kwas trifluorooctowy

THF = tetrahydrofuran

THP = tetrahydro-4H-piran-2-yl

TMS = trimetylosilil

Tol = toluen

Ts = 4-toluenosulfonyl

Związki o wzorze I, zilustrowane w tabeli 1, mogą być wytworzone ogólnymi metodami według schematów 1i 3. Na schemacie 1, rdzeń witaminy D połączony z aldehydem 1a, przekształca się do kluczowego związku pośredniego typu II schemat 2) poprzez związki pośrednie 2, 3 lub 4.

PL 193 060 B1

Uwagi doschematu1 (a) HCN (b) 1) POCiyPy llf; 2) DIBAH Ila (c) W. von Daehne i in., poster at X vit. D workshop, Strasbourg 1997; WO 98/24762 (d) NaOH, CH2CI2, TBABr > Ila (e) Cf.N.Ohmori et al., Tetr. Lett. 1986, 27,71 (f) DlaIIb,IIc,IIdi Ile: patrz schemat 2 (g) patrz schemat 3, tabela 1 , i „Methods of Synthesis 1-7” (h) 1b (N=NCD): B. Ferniez i in., J. Org. Chem. 1992, 57, 3173

1b (N=NE): K. Hansen i in., w: Vitamin D: Gene Regulation, Structure-Function Analysis i ClinicalApplication; Norman, A.W., Bouillon, R., Thomasset,. M., Eds.; de Gruyter, Berlin, 1991,pp161-162 (i) Fernandez i in., J. Org. Chem. 1992, 57,3173

Na Schemacie 2 jest przedstawiony sposób wytwarzania każdego typu związku II, którym jest IIa, Ilb, lIc, lId, i Ile ze związku 2, 3 i 4. W tabeli 2 i preparatach 1 do 6, 10, 18, 31 i 34 opisano syntezę pewnych związków typów IIa, Ilb i IIc bardziej szczegółowo.

Uwagi doschematu2 (a) Patrztabela2, preparaty 1-4 i 31.

(b) NaBH4/CeCl3 (c) Lg = grupy odchodzące, takie jak przykładowo fluorowiec (Cl, Br, J), niższy alkanoan, p-toluenesulfonian (tosylan), metanosulfonian (mesylan) lub trifluorometanosulfonian (triflate).

(d) Związki lIc otrzymano z Ilb metodą standardowych procedur z zastosowaniem właściwych pochodnych kwasowych odpowiednich do żądanego Lg.

(e) 1) PhS^-K⁺, 2) H2O2, NaWO4 (M.J. Calverley, w: Trends in Medicinal Chemistry '90; S. Sarel i in.Eds., Blackwell Scientific Publ., Oxford 1992, pp 299-306).

(f) B(SeMe)3, TFA, CH2Cl2, (WO 89/10351 ; M.J. Calverley, Tetr. Lett. 1987, 28,1337).

Na Schemacie 3 synteza związków I z kluczowych związków wyjściowych II (a-e) przedstawiona w ogólny sposób. Bardziej szczegółowe opisy syntezy preferowanych związków I, wymienionych w tabeli 1, podano w „Methods of synthesis 1-7”, i w dalszej części opisu przedstawiającej „Preparaty” (tabela 3) i przykłady (tabela 4).

PL 193 060 B1

Związki II reagują najpierw z blokiem tworzącym boczny łańcuch Fg-Z-W, uzyskując związek pośredni J-Qp-Z-W. Fg jest reaktywną grupą funkcyjną, a jej rodzaj wskazano w Metodach syntezy 1-7; Z oznacza grupę łączącą, która razem zQp tworzy cząsteczkę łańcucha bocznego, który może być identyczny z Q w związku I, lub alternatywnie może być cząsteczką, która może być przekształcona w Q w którymkolwiek stadium syntezy; Qp stanowi część Q, która może być identyczna z Qa, lub z Qa, Qb, lub z Qa, Qb, Qc, w zależności od poszczególnej metody syntezy, albo Qp może być podobnie przekształcony do Qa, lub do Qa, Qb, lub do Qa, Qb, Qc w dalszym ciągu podczas syntezy; W jest identyczny z grupą CX(R¹)(R²) w związku I, lub może być podobnie przekształcony w następny podczas syntezy.

Pozostałe etapy syntezy dotyczą niżej wymienionych operacji 1-4, w zwanej dalej „reszta sekwencji”, w skrócie „r.o.s.”; te operacje mogą być prowadzone w jakiejkolwiek pożądanej kolejności, zgodnie z wymogami syntezy każdego poszczególnego związku I który jest wytwarzany:

1. ewentualne przekształcenie grupy Qp-Z do Q;

2. ewentualne przekształcenie grupy W do C(R¹)(R²)(X).

3. ewentualne przekształcenie grupy NE/NCD do grupy Nz przez:

a) uczulaną tripletem fotoizomeryzację trienu witaminy D (5E do 5Z); lub

b) Desililowanie, utlenianie do ketonu i sprzężenie Hornera z blokiem 5 tworzącym pierścień A na schemacie 3 (patrz np. WO 94/14766);

4. Przekształcenie grupy NZ w grupę M przez usunięcie sililowych grup zabezpieczających rdzeń witaminy D.

PL 193 060 B1

T ab el a 1 Preferowane związki

Qa	Qb	Qc	Qd	Qe	Qf	R1/R2	X	Metoda
1	2	3	4	5	6	7	8	9
CH2	CH2	CH2				Me	H	1
CH2	CH2	CH2				Me	OH	1
CH	CH	CH2				Et	OH	5
CH2	O	CH2				Et	OH	7
CH(OH)	CH2	CH2				Me	OH	2
CH(OH)	CH	CH				Me	OH	3
CH	CH	CH(OH)				(CH2)2	H	5
CH(OH)	C	C				Et	OH	4
CH(OC2H5)	CH2	CH2				Et	OH	2
CH(OC2H5)	CH	CH				Me	OH	3
CH(OC2H5)	C	C				Et	OH	4
C(=O)	CH2	CH2				Me	OH	2
(C=O)	CH	CH				Me	OH	3
C(=O)	C	C				Et	OH	4
CH2	CH2	CH2	CH2			Et	OH	1
CH	CH	CH2	CH2			Me	OH	5
CH	CH	CH	CH			Et	OH	6
CH	CH	C	C			Et	OH	5
CH2	O	CH2	CH2			Et	OH	7
CHOH	CH2	CH2	CH2			H	H	2
CH(OH)	CH2	CH2	CH2			Et	OH	2
CH(OH)	CH	CH	CH2			Et	OH	3
CH(OH)	C	C	CH2			Et	OH	4
CH(OC2H5)	CH2	CH2	CH2			Et	OH	2
CH(OC2H5)	CH	CH	CH2			Et	OH	3
CH(OC2H5)	C	C	CH2			Et	OH	4
CH(OC2H5)	C	C	CH2			Et	OTHP	4
C(=O)	CH2	CH2	CH2			Et	OH	2
C(=O)	CH	CH	CH2			Et	OH	3
C(=O)	C	C	CH2			Et	OH	4
CH2	CH2	CH2	CH2	CH2		Me	OH	1
CH	CH	CH2	CH2	CH2		Me	OH	5
CH	CH	CH	CH	CH2		Me	OH	6
CH2	O	CH2	CH2	CH2		Me	OH	7
CH2	O	CH2	CH2	CH2		Et	OH	7

PL 193 060 B1 ciąg dalszy tabeli 1

1	2	3	4	5	6	7	8	9
CH	CH	CH2	O	CH2		Me	OH	5
CH(OH)	CH2	CH2	CH2	CH2		Me	OH	2
CH(OH)	CH	CH	CH2	CH2		Me	OH	3
CH(OH)	C	C	CH2	CH2		Me	OH	4
CH(C2H5)	O	CH2	CH2	CH2		Et	OH	7
CH(OC2H5)	CH2	CH2	CH2	CH2		Me	OH	2
CH(OC2H5)	CH	CH	CH2	CH2		Me	OH	3
CH(OC2H5)	C	C	CH2	CH2		Me	OH	4
C(=O)	CH2	CH2	CH2	CH2		Me	OH	2
C(=O)	CH	CH	CH2	CH2		Me	OH	3
C(=O)	C	C	CH2	CH2		Me	OH	4
CH2	O	ITI-C6H4				Me	OH	7
CH2	O	CH2	ITI-C6H4			Me	OH	7
CH2	CH2	CH2	CH2	CH2	CH2	Me	OH	1

Uwagadotabeli1

Związki mogą mieć konfigurację 17(20)E lub 17(20)Z, przy czym obie są włączone. Dla związków z podstawnikiem 22-OH lub 22-OR³ obie z konfiguracji 22R i 22S są włączone. Dla związków z podwójnymi wiązaniami przy C-22, C-23 lub C-24, obie konfiguracje E i Z są włączone.

Metody syntezy: 1-7

Metody opisane poniżej oparte są na procedurach przedstawionych dla wytwarzania analogów witaminy D posiadających 17e,20-pojedyncze wiązanie o konfiguracji „20-normaI” lub „20-epi” zamiast 17,20-podwójnego wiązania związków według wynalazku.

Podano odnośniki do stanu techniki, w których można znaleźć eksperymentalne szczegóły.

Stosowano następujące określenia:

R³ =C1-C5 alkil;Y=fluorowiec.Innesymbolei skrótymająznaczeniepodanewyżej.

Streszczenia prac i plakaty prezentowane w publikacji Tenth Workshop on Vitamin D, Strasbourg, France - May 24-29, 1997, wspomniane w niniejszym zgłoszeniu, opublikowano:

a) Bretting,C.i in.,str. 77-78;

b) Calverley,M.iin.,str. 30-31;

c) Hansen, K.i in., str. 87-88;

d) von Daehne, W.i in., str. 81-82 w Vitamin D: Chemistry, Biology i Clinical Applications of the Steroid Hormone (Editors Norman, A.W.; Bouillon, R.; Thomasset, M.), University of California, Riverside, 1997.

PL 193 060 B1

Uwagi do metod syntezy: 1-7 (a) Ewentualne alkilowanie C²²-OH do C²²-OR³ np. z R³Y+KH+18C6 jak w WO 93/19044 lub WO 97/46522, albo utlenianie C²²-OH do C²²=O, np. z PCC lub DMR, jak w WO 97/20811.

(b) Ewentualnie mogą być stosowane inne reagenty typu Wittiga, takie jak (EtO)2PO-CH2-Z-W + zasada lub F2PO-CH2-Z-W + zasada.

22 (c) Ewentualne desililowanie C²²-OSiMe3 do C²²-OH, a następnie alkilowanie lub utlenianie jak opisano w uwadze (a).

(d) Można stosować standardowe metody dehydratacji, jak dehydracja katalizowana kwasem, lub działanie POCl3/pirydyna, albo działanie „sulfuranowym dehydratującym środkiem Martina”.

(e) Alternatywnie tributylofosfina może być wyłączona, skutkująca w 22-ol. Może on być dehydratowany do 22,23-enu w oddzielnym etapie, standardowymi metodami, patrz np. M.W. Rathke, Org. React. 1975, 22, 432.

Związki według wynalazku są przewidziane do zastosowania w kompozycjach farmaceutycznych użytecznych w miejscowym lub układowym leczeniu chorób u ludzi i zwierząt, jak opisano wyżej.

Związki według wynalazku mogą być stosowane w kombinacji z innymi farmaceutykami. W leczeniu łuszczycy obecne związki mogą być stosowane w połączeniu z przykładowo steroidami lub innymi działaniami np. leczenie światłem, lub leczenie promieniami UV, albo połączone leczenie PUVA. W leczeniu nowotworu obecne związki mogą być stosowane w kombinacji z innymi lekami nowotworowymi lub przeciwnowotworowymi sposobami leczenia, takimi jak napromieniowanie. W zapobieganiu odrzucenia przeszczepu i reakcji przeszczep-przeciw-gospodarzowi, lub w leczeniu chorób autoimmunologicznych, obecne związki mogą być korzystnie stosowane w połączeniu z innymi immunosupresyjnymi/immunoregulującymi lekami lub działaniami, przykładowo z cyklosporyną A.

Wymagana skuteczna ilość związku o wzorze I (tu odnosząca się do składnika aktywnego) będzie się zmieniać w zależności od poszczególnego związku, drogi podawania i ssaka poddawanego leczeniu. Związki według wynalazku mogą być podawane pozajelitowo, dostawowo, dojelitowo, lub miejscowo. Podawane dojelitowo są one dobrze wchłaniane i jest to preferowana droga ich podawania w leczeniu chorób układowych. W leczeniu chorób skórnych jak łuszczyca lub chorób oczu, preferowane są formy dojelitowe lub miejscowe.

Istnieje możliwość podawania składnika aktywnego samego jako związku chemicznego, jednak korzystne jest podawanie go w postaci preparatu farmaceutycznego. Dogodnie składnik aktywny zawarty jest w preparacie w ilości od 0,1 ppm do 0,1% wagowych w stosunku do wagi preparatu.

Preparaty według wynalazku, tak do użytku weterynaryjnego jak i dla ludzi, zawierają składnik aktywny w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem i ewentualnie z innymi terapeutycznymi składnikami. Nośnik(i) muszą być „dopuszczalne” tzn. kompatybilne z innymi składnikami preparatu i nieszkodliwe dla pacjenta.

Preparaty obejmują przykładowo takie, które mają postać odpowiednią do podawania doustnego, do oczu, doodbytniczo, pozajelitowo (jak podskórnie, domięśniowo, dożylnie), poprzezskórnie, do stawu i miejscowo, do nosa lub dopoliczkowo.

Określenie „jednostka dawkowania” oznacza jednostkę, to jest pojedynczą dawkę odpowiednią do podania pacjentowi, i która może być łatwo nasypana i pakowana, pozostając fizycznie i chemicznie trwałą dawką jednostkową, zawierającą składnik aktywny jako taki, lub jako mieszanina ze stałymi lub ciekłymi rozcieńczalnikami albo nośnikami.

Preparaty mogą być dogodnie w postaci jednostek dawkowania i mogą być wytwarzane jakimikolwiek metodami znanymi w farmacji. Wszystkie metody obejmują etap łączenia składnika aktywnego z nośnikiem, który stanowi jeden lub więcej składników pomocniczych. Ogólnie preparaty wytwarza się drogą dokładnego wymieszania składnika aktywnego z ciekłym nośnikiem, lub subtelnie rozdrobnionym nośnikiem stałym, albo oboma drogami, a następnie, w razie potrzeby, kształtowania produktu w pożądany preparat.

Preparaty odpowiednie do podawania doustnego mogą mieć postać oddzielnych jednostek, jak kapsułki, saszetki, tabletki, lub pastylki do ssania, z których każda zawiera określoną ilość składnika aktywnego; w postaci proszków lub granulek; w postaci roztworów lub zawiesin w wodnych lub niewodnych cieczach; lub w postaci emulsji olej-w-wodzie lub woda-w-oleju. Składnik aktywny może też być podawany w postaci bolusa, powidełka lub pasty.

Preparaty do podawania doodbytniczego mogą mieć postać czopka z włączonym składnikiem aktywnym i nośnikiem, lub w postaci wlewu.

PL 193 060 B1

Preparaty odpowiednie do podawania pozajelitowego dogodnie obejmują sterylne preparaty olejowe lub wodne, zawierające składnik aktywny izotoniczny z krwią pacjenta. Preparaty przezskórne mogą być w postaci plastra.

Preparaty odpowiednie do podawania do stawu lub do oczu, mogą mieć postać sterylnych preparatów wodnych zawierających składnik aktywny, który może mieć postać mikrokrystaliczną, na przykład, postać wodnej mikrokrystalicznej zawiesiny. Liposomowe preparaty lub biodegradowalne układy polimerowe mogą być również stosowane ze składnikiem aktywnym, do podawania do stawów lub do oczu.

Preparaty odpowiednie do podawania miejscowego lub do oczu, obejmują wodne lub półwodne preparaty takie jak mazidła, lotiony, żele, aplikanty, emulsje olej-w-wodzie lub woda-w-oleju takie jak kremy, maści lub pasty; albo roztwory lub zawiesiny takie jak krople.

Preparaty odpowiednie do podawania do nosa lub do jamy policzkowej obejmują proszki, preparaty pół-automatyczne i rozpylane preparaty takie jak aerozole i atomizery.

Poza wyżej wymienionymi, preparaty według wynalazku mogą zawierać jeden lub więcej dodatkowych składników, takich jak rozcieńczalniki, lepiszcza, konserwanty itd.

Kompozycje mogą dalej zawierać inne składniki terapeutycznie aktywne zwykle stosowane w leczeniu wyżej wymienionych stanów patologicznych, takie jak inne immunosupresanty w leczeniu chorób immunologicznych, lub steroidów w leczeniu chorób skóry.

Obecny wynalazek dotyczy także sposobu leczenia pacjentów cierpiących na jeden z powyższych stanów patologicznych, który to sposób polega na podawaniu pacjentowi wymagającemu leczenia skutecznej ilości jednego lub większej liczby związków o wzorze I, samego lub w połączeniu z jednym lub większą ilością innych terapeutycznie aktywnych związków, zwykle stosowanych w leczeniu powyższych stanów patologicznych. Leczenie związkami według wynalazku i/lub z innymi terapeutycznie aktywnymi związkami może być prowadzone jednocześnie lub w odstępach czasu.

W leczeniu układowym podaje się dzienne dawki 0,001-2 μg na kilogram wagi ciała, korzystnie 0,002-0,3 μg/kg wagi ciała ssaka, na przykład 0,003-0,2 μg/kg związku o wzorze I, zwykle odpowiadające dziennej dawce dla dorosłego człowieka od 0,2 do 15 μg. W leczeniu miejscowym chorób skóry, stosuje się maści, kremy lub lotiony zawierające 0,1-500 μg/g, a korzystnie 0,1-100 μg/g, związku o wzorze I. Do zastosowań miejscowych maści oftalmologiczne, krople lub żele zawierają 0,1-500 μg/g, a korzystnie 0,1-100 μg/g, związku o wzorze I. Kompozycje doustne są formowane, korzystnie jako tabletki, kapsułki lub krople, zawierające 0,05-50 μg, korzystnie 0,1-25 μg, związku o wzorze I, na jednostkę dawkowania.

Wynalazek jest zilustrowany za pomocą poniższych, nie ograniczających procedur ogólnych, preparatów i przykładów:

Proceduryogólne,PreparatyiPrzykłady

Przykładowe związki I wymieniono w tabeli 4, związki pośrednie o wzorze ogólnym II są wymienione w tabeli 2, a inne związki pośrednie są wymienione w tabeli 3.

Ogólnie:

THF suszono za pomocą sodu/benzofenonu. Reakcje prowadzono w atmosferze argonu, chyba że podano inaczej. W standardowych roboczych procedurach, warstwę organiczną oddzielano, przemywano wodą i nasyconym roztworem chlorku sodu, suszono bezwodnym siarczanem magnezu i zatężano w próżni otrzymując produkt, który oczyszczano drogą chromatografii lub krystalizacji.

Dla widm (300 MHz) ¹H i ¹³C magnetycznego rezonansu jądrowego NMR (75,6 MHz) podaje się wartości przesunięć chemicznych (δ) (w ppm), jeśli nie podano inaczej, dla roztworów deuterochloroformu z wewnętrznym wzorcem - tetrametylosilanem (δ0,00), lub chloroformem (¹H NMR δ7,25, ¹³C NMR δ76,81).

Wartość dla multipletu (m), określanego jako doublet (d), triplet (t), kwartet (q), określasię wpunkcieśrodkowym,jeśliniepodajesięzakresu(soznaczasinglet,zaś boznaczaszeroki).

Chromatografię prowadzono na żelu krzemionkowym. Znaczenie skrótów i wzorów: DCCD (N,N'-dicykloheksylokarbodiimid), NH₂CN (cyjanamid), Et₃N (trietyloamina), CH₃CN (acetonitryl), DMAP (dimetyloaminopirydyna),MeOH (metanol), CH2Cl2 (dichlorometan), EtOAc (etylooctan), NH3 (amoniak),CDCl3(deuterochloroform) i DMSO-d6 (heksadeuterodimetylosulfotlenek).

PL 193 060 B1

T ab el a 2 Niektóre związki typu II

Wzór	N	Konfig. przy 17,20	Związek typu	Związek nr	Prepar. nr
J-CHO	Ne	Z	IIa	201	1,2
J-CHO	Ne	E	IIa	202	1,2,4
J-CH2OH	Ne	Z	IIb	203	5
J-CH2OH	Ne	E	IIb	204	6
J-CH2OOCC(CH3)3	Ne	Z	IIc	205	10
J-CH2OOCC(CH3)3	Ne	E	IIc	206	18
J-CN	Ne	E	IIf	211	3
J-CN	Ne	Z	IIf	212	3
J-CHO	Nz	Z	IIa	207	31
J-CH2CI	Ne	Z	IIc	208	34

J: Patrz schemat 2

N(NE/NZ): Patrz schemat 1

T ab el a 3

Niektóre związki pośrednie

Wzór	N	Konfig. przy 17(20)	Konfigur. przy C-22 (A lub B)	Związek nr	Prepar. nr
1	2	3	4	5	6
J-CHOH-C4H9	Ne	Z	A	301	7
J-CHOH-C4H9	Ne	Z	B	302	7
J-CHOH-C4H9	Nz	Z	A	401	8
J-CHOH-C4H9	Nz	Z	B	402	9
J-(CH2)3CH(CH3)2	Ne	Z		303	11
J-(CH2)3CH(CH3)2	Nz	Z		403	12
J-CHOH-CeC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Ne	Z	A	304	13
J-CHOH-CeC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Ne	Z	B	305	13
J-CHOH-CeC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Nz	Z	A	404	14
J-CHOH-CEC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Nz	Z	B	405	15
J-CHOC2H5-CEC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Nz	Z	A	406	16
J-CHOC2H5-CEC- CH2C(C2H₅)2OTHP	Nz	Z	B	407	17
J-(CH2)3C(CH3)2OTMS	Ne	Z		308	19
J-(CH2)3C(CH3)2OTMS	Ne	E		309	20
J-(CH2)3C(CH3)2OH	Ne	Z		408	21

PL 193 060 B1 ciąg dalszy tabeli 3

1	2	3	4	5	6
J-(CH2)3C(CH3)2OH	Ne	E		409	22
J-(CH2)3C(CH3)2OH	Nz	Z		508	23
J-(CH2)3C(CH3)2OH	Nz	E		509	24
HCEC-CH2-C(C2H5)2- OSiMe3					25
J-CHOH-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Ne	Z	A	310	26
J-CHOH-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Ne	Z	B	311	26
J-CHOH-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	A	410	27
J-CHOH-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	B	411	28
J-CHOEt-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	A	510	29
J-CHOEt-CEC-CH2- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	B	511	30
jc²²h=chc²⁴h=chCOOEt, 22E,24E	Nz	Z		312	32
jc²²h=chc²⁴h=chCEt2-OH, 22E,24E	Nz	Z		412	33
J-CH2O-(m)-C6H4- C(CH3)2-OH	Ne	Z		313	35
J-CH2O-(m)-C6H4- C(CH3)2-OH	Nz	Z		413	36
J-CH2-O-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Ne	Z		314	37
J-CH2-O-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z		414	38
J-CH2OH-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Ne	Z	A	315	39
J-CH2OH-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Ne	Z	B	316	39
J-CH2OH-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	A	415	40
J-CH2OH-(CH2)3- C(C2H5)2-OSiMe3	Nz	Z	B	416	41
J-CH²²=CH²³COC(CH2)2, 22E	Nz	Z		317	42
J-CH²²=CH²³CHOHC(CH2)2, 22E	Nz	Z		417	43

J: Patrz schemat 2

N (NE/NZ): Patrz schemat 1

Konfiguracja przy C22: Izomer A jest, lub pochodził od mniej polarnego izomeru A w etapie NE-związku pośredniego; Izomer B jest, lub pochodził od odpowiedniego bardziej polarnego izomeru B, w etapie NE-związku pośredniego.

PL 193 060 B1

Tabela 4 Niektóre Związki I

Wzór	Konfig. przy C22	Związek nr	Przykład nr	Ogólna Metoda Syntezy
DZ-CHOH-C4H9	A	101	1	2
DZ-CHOH-C4H9	B	102	2	2
Dz-(CH2)3CH(CH3)2		103	3	1
Dz-CHOH-CeC-CH2-C(C2H₅)2OH	A	104	4	4
Dz-CHOH-CeC-CH2-C(C2H₅)2OH	B	105	5	4
Dz-CHOC2H₅-CeC-CH2-C(C2H₅)2OTHP	A	106	6	4
Dz-CHOC2H₅-CeC-CH2-C(C2H₅)2OTHP	B	107	7	4
Dz-(CH3)3C(CH3)2OH		108	8	1
De-(CH2)3C(CH3)2OH		109	9	1
Dz-CHOC2H₅-CeC-CH2-C(C2H₅)2OH	A	110	10	4
Dz-CHOC2H₅-CeC-CH2-C(C2H₅)2OH	B	111	11	4
Dz-C²²H=CHC²⁴H=CH-C(C2H₅)2OH, 22E,24E		112	12	6
Dz-CH2-O-(m)C6H4-C(CH3)2OH		113	13	7
Dz-CH2-O-(CH2)3-C(C2H₅)2OH		114	14	7
Dz-CH2OH-(CH2)3-C(C2H₅)2OH	A	115	15	2
Dz-CH2OH-(CH2)3-C(C2H₅)2OH	B	116	16	2
Dz-CH²²=CH²³CHOH-C(CH2)2, 22E		117	17	5

D (DZ/DE): Patrz schemat 3

Konfiguracja przy C22: Izomer A jest izomerem 22 związku I pochodzącym od mniej polarnego izomeru A w etapie NE-związku pośredniego; izomer B jest izomerem 22 związku I pochodzącym od odpowiedniego bardziej polarnego izomeru B w etapie NE-związku pośredniego, (konf. tabela 3).

Ogólna Procedura 1 Fotoizomeryzacja

Roztwór odpowiedniego związku (N=NE) (0,28 mmol), antracenu (0,1 g) i trietylaminy (0,20 ml, 1,4 mmol) w dichlorometanie (16 ml) w 25 ml okrągłodennej kolbie Pyrex napromieniano w temperaturze ok. 10°C światłem nadfioletowym za pomocą wysokociśnieniowej lampy ultrafioletowej typu TQ760Z2 (Hanau),przy 700 W, przez 30 minut (15 minut przy skali 0,08 mmola) mieszając. Mieszaninę reakcyjną odparowano w próżni, a pozostałość potraktowano eterem naftowym (2 x 2 ml) i filtrowano. Filtrat zatężono i oczyszczano chromatograficznie uzyskujączwiązek w którym N=NZ.

Odmiana:OgólnaProcedura1a

Prowadzono postępowanie według Ogólnej Procedury 1 z wyjątkiem tego, że zastosowano 9-acetyloantracen zamiast antracenu,inapromienianoprzez45minutlampąTQ150Z2 (Hanau)zamiastlampyiczasuzOgólnejProcedury1.

Odmiana:OgólnaProcedura1b

Prowadzono postępowanie według Ogólnej Procedury 1z wyjątkiem tego, że zastosowano 9-acetyloantracen zamiast antracenu, stosowano toluen (20 ml) zamiast dichlorometanu, i lampę przy 500W przez 10 minut (5 minut w 0,05 mmol skali) zamiast 700 W przez 30 minut.

Ogólna Procedura 2

OdbezpieczaniezapomocąHF

Do mieszanego odpowiedniego związku sililo-zabezpieczonego (0,25 mmol) w octanie etylu(1,5 ml) dodanoacetonitryl(6ml),anastępnie5%roztwórkwasufluorowego wmieszaninieacetonitryl-H2O 7:1(2,0ml).Pomieszaniuprzez dalsze 45-60 minut dodano 1M kwaśnego węglanu potasu (10 ml)

PL 193 060 B1 i mieszaninę reakcyjną poddano obróbce (octan etylu). Pozostałość oczyszczano chromatograficznie (eluent: 30% pentan w octanie etylu) otrzymując pożądany związek I.

Ogólna Procedura 3

Odbezpieczanie za pomocą TBAF

Do roztworu odpowiedniego sililo-zabezpieczonego związku (0,18 mmol) w THF (4,5 ml) dodano TBAF trihydrat (0,29 g, 0,9 mmol), i mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną przez godzinę z mieszaniem. Po dodaniu 0,2 M kwaśnego węglanu sodu (5 ml), mieszaninę poddano obróbce (octan etylu). Pozostałość oczyszczano chromatograficznie (eluent: 30% pentan w octanie etylu) uzyskując pożądany związek I.

Ogólna Procedura 4 (patrz Metoda 4)

Reakcja Związku IIa z blokiem tworzącym acetylenowy łańcuch boczny

Do roztworu odpowiedniego bloku tworzącego acetylenowy łańcuch boczny (3,0 mmol) w bezwodnym THF (5 ml), ochłodzonego do temperatury -78°C i mieszanego w atmosferze argonu, dodano kroplami, w czasie 2 minut, roztwór n-butylolitu (1,6 M w heksanie; 1,5 ml). Mieszanie kontynuowano w temperaturze -78°C przez 15 minut, a następnie w temperaturze 20°C przez następne 15 minut. Mieszaninę znowu ochłodzono do temperatury -78°C, i wkroplono roztwór odpowiedniego aldehydu, związek IIa, (1,5 mmol) w bezwodnym THF (5 ml) dodano kroplami w czasie 4 minut, po czym mieszanie kontynuowano w temperaturze -78°C przez 30 minut. Mieszaninę reakcyjną poddano obróbce (eter) uzyskując surowy produkt zawierający izomeryczne 22-hydroksylowe związki A (mniej polarny) i B (bardziej polarny). Związki te rozdzielano chromatograficznie (mieszanina octanu etylu i eter naftowy jako eluent) uzyskując czyste związki.

Ogólna Procedura 5 (patrz Metoda 4) ₃

Alkilowanie acetylenowego C-22-hydroksy związku (R³=H) do odpowiedniego związku w którym R³=C1-C5 ₃

Do roztworu odpowiedniego 22-hydroksy związku (R³=H) (0,5 mmol) w bezwodnym THF (5 ml) dodano, w trakcie mieszania w temperaturze 20°C w atmosferze argonu, 20% zawiesinę wodorku potasu w oleju mineralnym (0,2 ml) i środek alkilujący R³Y (1,5 mmol). Następnie dodano roztwór 18-Crown-6 (0,13 g) w bezwodnym THF (2 ml), w ciągu 5 minut. Mieszanie w temperaturze 20°C kontynuowano przez 2h, po czym mieszaninę reakcyjne poddano obróbce (eter). Surowy produkt oczyszczano chromatograficznie (mieszanina eteru i eter naftowy jako eluent) uzyskując pożądany związek alkoksylowy.

Preparat 1

Związki 201 i 202

Do roztworu 1(S),3(R)-di(tert-butylodimetylosililoksy)-20(S)-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),16-tetraenu (W. von Daehne i in., poster at X vit. D workshop, Strasbourg 1997; WO 98/24762) (3; N=NE, 20S-izomer) (2,28 g, 4 mmol) w dichlorometanie (20 ml) dodano mieszając TBABr (258 mg, 0,8 mmol) a następnie 2N wodny roztwór wodorotlenku sodu (10 ml). Po mieszaniu w temperaturze pokojowej przez 40 minut mieszaninę rozcieńczono dichlorometanem (20 ml) i wodą (30 ml). Fazę organiczną oddzielono, a warstwę wodną ekstrahowano dichlorometanem (40 ml). Połączone organiczne ekstrakty przemyto wodą (4 x 25 ml) i solanką (25 ml), suszono nad siarczanem magnezu i odparowano w próżni uzyskując mieszaninę związków 201 (Z-forma) i 202 (E-forma) w stosunku około 95:5. Rozdzielanie na dwa związki prowadzono metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym (eluent: 2,5 do 5% eteru w eterze naftowym) otrzymując mniej polarny Z-izomer 201 i bardziej polarny E-izomer 202, oba jako bezbarwne kryształy (z mieszaniny eter-metanol).

Związek 201 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen ¹H NMR δ 0,06 (m, 12H), 0,85 (s, 9H), 0,90 (s, 9H), 0,95 (s, 3H), 1,70 (bs, 3H), 1,50-2,70 (m, 14H), 2,87 (m, 1H), 4,23 (m, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,96 (m, 1H), 4,99 (m, 1H), 5,92 (d, 1H), 6,43 (d, 1H), 10,2 (s,1H).

T.t. 113-114°C

Anal. dla C₃₄H₅₈O₃Si₂:

Oblicz.: C 71,52, H 10,24

Stwierdz.: C 71,51, H 10,19

UV (EtOH, nm):lmax 265 (e 35900)

IR (KBr) 1665, 1620 cm^-1

PL 193 060 B1

Związek 202 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20)(E)-tetraen ¹H NMR δ 0,06 (m, 12H), 0,83 (s, 3H), 0,84 (s, 9H), 0,89 (s, 9H), 1,80 (bs, 3H), 1,50-2,0 (m, 8H), 2,23(dd, 1H), 2,33(m, 2H), 2,57 (dd, 1H), 2,88(m, 2H), 3,09(dd, 1H), 4,22 (m, 1H), 4,53(m, 1H), 4,96(m,1H),4,99(m,1H),5,91(d,1H),6,44(d,1H),9,99(s,1H).

T.t. 109-110°C

EIMSOblicz.: dla C34H58O3Si2 + 570,3925,stwierdz.: 570,39

UV(EtOH,nm):lmax268(e37500)

IR(KBr)1670,1620cm^-1

Preparat 2

Związki 201 i 202

Przez zastąpienie 1(S),3(R)-di(tert-butylodimetylosililoksy)-20(R)-formylo-9-10-secopregna-5-(E),7(E),10(19),16-tetraenem (W. von Daehne i in., poster at X vit. D workshop, Strasbourg 1997; WO 98/24762) (3; N=NE, 20R-izomer) odpowiedniego 20S izomeru w procedurze jak dla preparatu 1, otrzymano podobną mieszaninę związków 201 i 202 (w przybliżeniu stosunek molowy 95:5).

Preparat 3

Związki211i 212

Cyjanek potasu (7,0 g) (toksyczny) mieszano w lodowatym roztworze 1(S),3(R)-di(tert-butylodimetylosililoksy)-20-okso-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19)-trienu; 1b (N=NE) (K. Hansen i in., in: Vitamin D: Gene Regulation, Structure-Function Analysis i Clinical Application; Norman, A. W., Bouillon, R., Tomasset, M., Eds.; de Gruyter, Berlin, 1991, pp 161-162) (3,0 g) w mieszaninie etanolu (30ml) i kwasu octowego (15 ml) przez 30 min. Po mieszaniu przez 21h w temperaturze pokojowej mieszaninę filtrowano. Do filtratu dodano wodę (45 ml), wytrącony osad zebrano i suszono w próżni. Osad rozpuszczono w bezwodnej pirydynie (5 ml) i dodano tlenochlorek fosforu (1,3 g) dodano w temperaturze 0°C. Po mieszaniu przez 22h w temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjna rozdzielono między wodę (150 ml) i eter (150 ml). Fazę organiczną przemyto wodą (150 ml) i solanką (100 ml), suszono siarczanem magnezu i odparowano do sucha w próżni. Chromatografia na żelu krzemionkowym z mieszaniną chlorek metylenu/eter naftowy 2:1 dała rozdzielone produkty, związek 211 (forma E) i związek 212 (forma Z), w stosunku w przybliżeniu 3:1.

Związek 211 ¹³C NMR δ 169,7, 153,3, 140,1, 136,5, 121,0, 120,0, 117,6, 106,7, 99,8, 69,9, 67,0, 55,9, 48,8,

43,7,36,4,36,2, 32,7,28,2,25,6,25,6,22,9,22,5,18,0,17,9,15,8,15,3, -5,0,-5,1,-5,1.

Związek212 ¹³C NMR δ 170,4, 153,3, 140,6, 136,3, 121,1, 119,2, 117,3, 106,8, 97,2, 70,0, 67,0, 55,5, 48,4, 43,7,36,5, 35,2, 30,5, 28,4, 25,6, 25,6, 22,9, 22,0, 18,0, 17,9, 17,8, 16,7, -5,0, -5,1, -5,1.

Preparat 4

Związek202

Roztwór związku 211 (50 mg) w toluenie (2 ml) chłodzono do temperatury -78°C i dodano roztwór DIBAH (83 μ|, 20% w heksanie). Po mieszaniu w temperaturze -78°C przez 30 min i w temperaturze pokojowej przez 27h mieszaninę mieszano z nasyconym wodnym roztworem chlorku amonu (4 ml) przez 30 min. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (30 ml). Fazę organiczną przemyto wodą (20 ml) i solanką (20 ml), suszono siarczanem magnezu i odparowano do sucha w próżni. Chromatografia na żelu krzemionkowym z mieszaniną eter/eter naftowy 1 :1 0 dała tytułowy związek.

¹³C NMR δ 193,4, 171,9, 153,3, 140,6, 136,3, 127,9, 121,1, 117,5, 106,7, 70,0, 67,0, 54,6, 49,8,

43,7,36,5,36,4, 28,3,28,2,25,7,25,6,23,0,18,0,17,9,15,4,10,0,-5,0, -5,1,-5,1.

Preparat 5

Związek203

Do mieszanego roztworu związku 201 (366 mg, 0,64 mmol) w THF (3 ml) kolejno dodano w temperaturze 0°C 0,4 M metanolowy heptahydrat chlorku ceru (III) (1,6 ml), metanol (3 ml) i borowodorek sodu (60,8 mg, 1,6 mmol). Po mieszaniu w temperaturze 0°C przez 40 minut, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu (40 ml) i dodano wodę (15 ml). Fazę organiczną oddzielono, przemyto wodą (10 ml) i solanką (10 ml), suszono nad siarczanem magnezu i odparowano w próżni. Pozostały olej oczyszczano chromatograficznie na żelu krzemionkowym (eluent: 5% octan etylu weterzenaftowym)otrzymująctytułowyzwiązekjakobezbarwny olej.

PL 193 060 B1 ¹H NMR δ 0,05 (m, 12H), 0,75 (s, 3H), 0,85 (s, 9H), 0,89 (s, 9H), 1,69 (bs, 3H), 2,46-0,60 (m, 14H), 2,56(dd,1H), 2,84 (dd, 1H), 3,95 (d, 1H), 4,22 (m, 1H), 4,34 (d, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,94 (m, 1H), 4,98 (m,1H),5,87(d,1H),6,44(d,1H).

Preparat 6

Związek 204

Przez zastąpienie związkiem 202 związku 201 w procedurze preparatu 5, otrzymano izomeryczny związek 204.

¹H NMR δ 6,44 (d, 1H), 5,86 (d, 1H), 4,98 (m, 1H), 4,94 (m, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,22 (m, 1H), 4,04(s,2H), 2,84(m,1H), 2,56 (dd,1H), 2,60-0,60 (m, 14H), 1,79(bs,3H), 0,89(s,9H), 0,85 (s,9H), 0,75(s, 3H), 0,05(m,12H).

Preparat 7

Związki 301 i 302

Mieszany roztwór związku 201 (17,1 mg, 0,03 mmol)w bezwodnym THF (2 ml) ochłodzono do temperatury -78 C i dodano strzykawką 1,6 M butylolit w heksanie (0,04 mmol). Po mieszaniu w temperaturze -78°C przez dalsze 20 minut, reakcję zatrzymano dodając kilka kropli wody, po czym ogrzano do temperatury pokojowej. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono eterem (20 ml), przemyto wodą (4x5ml), suszono nad siarczanem magnezu i odparowano w próżni otrzymując mieszaninę związków 301 (mniej polarny, izomer A) i 302 (bardziej polarny, izomer B) w przybliżonym stosunku molowym 1:2. Te dwa izomery można rozdzielić chromatograficznie na żelu krzemionkowym (eluent: 10% eter w eterze naftowym).

Związek301 ¹HNMR δ0,05 (m,12H), 0,80 (s,3H), 0,85 (s,9H), 0,89 (s,9H), 1,55 (bs,3H), 2,45-0,62 (m,23H), 2,57 (m,1H),2,85 (m,1H), 4,22 (m,1H), 4,53 (m,1H), 4,70 (m,1H), 4,94 (m,1H), 4,98 (m,1H), 5,87 (d,1H), 6,44 (d,1H).

Związek302 ¹H NMR δ 0,05 (m, 12H), 0,73 (s, 3H), 0,85 (s, 9H), 0,89 (s, 9H), 1,55 (bs, 3H), 2,45-0,62 (m, 23H), 2,57 (m,1H),2,85 (m,1H), 4,22 (m,1H), 4,53 (m,1H), 4,70 (m,1H), 4,94 (m,1H), 4,98 (m,1H), 5,87 (d,1H), 6,44 (d,1H).

Preparat 10

Związek205

Do roztworu, utrzymywanego w temperaturze 5°C, pirydyny (0,2 ml), DMAP (15 mg) i związku 203 (0,070 g, 0,12 mmol) w bezwodnym dichlorometanie (2 ml) dodano w jednej porcji chlorek piwaloilu (0,060 g, 0,5 mmol). Po mieszaniu w tej samej temperaturze przez 1h, mieszaninę reakcyjną oziębiono wodą water i rozdzielono między eter i 5% roztwór kwaśnego węglanu sodu. Warstwę organiczną oddzielono, przemyto nasyconym roztworem chlorku sodu, suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatężono w próżni otrzymując olej. Oczyszczanie chromatograficzne na żelu krzemionkowym (15 g) (eluent: 5% eter w eterze naftowym) dało tytułowy związek w postaci piany.

¹³C NMR δ 178,6, 153,4, 150,4, 142,0, 135,7, 121,4, 120,3, 116,8, 106,5, 70,0, 67,0, 64,8, 56,3, 47,3,43,8,38,6,38,0, 36,4,30,1,28,4,27,0,25,7,25,6,23,4,22,7,18,1,18,1, 18,0,17,9,-5,0,-5,1,-5,1.

Preparat 11

Związek303

Do roztworu, utrzymywanego w temperaturze 5°C, reagenta Grignarda wytworzonego z magnezu (1,1 atomowego ekwiwalenta) i bloku 3-metylo-1-bromobutanu tworzącego łańcuch boczny (0,300 g, 2 mmol) w bezwodnym THF (3 ml) dodano strzykawką tetrachloromiedzian litu (1 ml 0,1 M roztworu w bezwodnym THF), a następnie związek 205 (0,055 g, 0,083 mmol)w bezwodnym THF(2 ml). Po mieszaniu w tej samej temperaturze przez 16h, mieszaninę reakcyjną oziębiono wodą i rozdzielono między eter i nasycony roztwór chlorku amonu.Warstwęorganicznąoddzielono,przemytonasyconym roztworem chlorku sodu, suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, i zatężono w próżni otrzymując olej. Oczyszczanie chromatograficzne na żelu krzemionkowym (15 g) (eluent: 2% eter w eterze naftowym) dało tytułowy związek jako olej.

¹³C NMR δ 153,5, 142,8, 142,8, 135,3, 126,0, 121,5, 116,4, 106,4, 70,1, 67,1, 56,7, 46,9, 43,8,

39,3, 38,3, 36,4, 34,2, 29,9, 28,6, 27,8, 26,8, 25,7, 25,6, 23,6, 22,9, 22,5, 22,4, 19,8, 18,1, 17,9, 17,7, -4,9, -5,1.

Preparat 12

Związek403

Metoda: OgólnaProcedura1a

PL 193 060 B1

Materiał wyjściowy: Związek 303

Chromatograficzny eluent: 2% eter w eterze naftowym.

Preparat 13

Związki 304 i 305

Metoda: Ogólna Procedura 4

Materiał wyjściowy: Związek 201

Acetylenowy blok tworzący łańcuch boczny: 3-Etylo-3-(tetrahydro-4H-piran-2-ylo-oksy)-5-heksyn (WO 93/19044)

Chromatograficzny eluent: 0% do 10% octan etylu w eterze naftowym.

Związek 304 (izomer 22A) ¹H NMR δ 6,42 (d, 1H), 5,86 (d, 1H), 5,44 (m, 1H), 4,98 (m, 1H), 4,94 (m, 1H), 4,81 (m, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,21 (m, 1H), 3,96 (m, 1H), 3,44 (m, 1H), 2,83 (m, 1H), 2,56 (dd, 1H), 2,46 (m, 2H), 1,70 (bs, 3H), 2,42-1,37 (m, 24H), 0,89 (s, 9H), 0,84 (s, 9H), 0,93-0,80 (t, 6H), 0,80 (s, 3H), 0,05 (m, 12H).

Związek 305 (izomer 22B) ¹H NMR δ 6,42 (d, 1H), 5,86 (d, 1H), 5,49 (m, 1H), 4,98 (m, 1H), 4,94 (m, 1H), 4,80 (m, 1H), 4,52 (m, 1H), 4,21 (m, 1H), 3,95 (m, 1H), 3,43 (m, 1H), 2,83 (m, 1H), 2,56 (dd, 1H), 2,46 (m, 2H), 1,72 (bs, 3H), 2,41-1,36 (m, 24H), 0,89 (s, 9H), 0,84 (m, 9H), 0,93-0,80 (t, 6H), 0,75 (s, 3H), 0,05 (m, 12H).

Preparat 14

Związek 404

Metoda: Ogólna Procedura 1

Materiał wyjściowy: Związek 304

Chromatograficzny eluent: 0% do 5% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,1, 147,4, 139,5, 135,4, 125,1, 122,7, 118,3, 111,1, 93,0, 82,4, 81,8, 79,9, 71,9,

67,3, 62,8, 61,8, 56,3, 46,9, 45,9, 44,6, 38,8, 32,0, 30,3, 28,4, 28,3, 26,8, 25,7, 25,6, 25,3, 23,4, 22,7, 20,1, 18,0, 17,9, 13,8, 7,7, 7,6, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 15

Związek 405

Metoda: Ogólna Procedura 1

Materiał wyjściowy: Związek 305

Chromatograficzny eluent: 0% do 5% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,6, 148,1, 139,5, 135,4, 124,8, 122,8, 118,4, 111,1, 93,0, 82,4, 81,6, 79,8, 72,0,

67,3, 62,8, 61,3, 56,3, 47,0, 45,9, 44,6, 38,3, 32,0, 30,4, 28,4, 28,3, 26,7, 25,7, 25,6, 25,3, 23,3, 22,7, 20,1, 18,3, 18,0, 17,9, 14,5, 7,7, 7,6, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 16

Związek 406

Metoda: Ogólna Procedura 5

Materiał wyjściowy: Związek 404

Środek alkilujący: Bromek etylu

Chromatograficzny eluent: 0% do 2,5% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,1, 147,6, 139,6, 135,4, 124,4, 122,8, 118,4, 111,2, 93,1, 93,0, 82,3, 80,3, 80,0, 72,0, 68,6, 67,3, 63,0, 62,9, 56,4, 46,9, 45,9, 44,6, 38,9, 32,1, 30,2, 28,5, 28,4, 28,3, 26,8, 25,7, 25,6,

25,4, 23,4, 22,7, 20,2, 20,2, 18,0, 17,9, 17,7, 15,1, 14,1, 7,7, 7,6, -4,8, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 17

Związek 407

Metoda: Ogólna Procedura 5

Materiał wyjściowy: Związek 405

Środek alkilujący: Bromek etylu

Chromatograficzny eluent: 0% do 2,5% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,5, 148,1, 139,7, 135,3, 123,9, 122,8, 118,3, 111,2, 93,0, 82,5, 80,2, 79,9, 72,0,

67,9, 67,3, 62,9, 62,8, 56,3, 47,0, 45,9, 44,6, 38,0, 32,0, 30,4, 28,5, 28,4, 26,7, 25,7, 25,6, 25,3, 23,4,

22,7, 20,1, 18,3, 18,0, 17,9, 17,7, 15,2, 14,9, 7,7, 7,6, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 18

Związek 206

Przez zastąpienie związkiem 204 związku 203 w procedurze preparatu 10, otrzymano izomeryczny związek 206 w postaci piany.

PL 193 060 B1 ¹³C NMR δ178,5,153,4, 148,5, 142,1, 135,6, 121,4, 120,2, 116,7, 106,5, 70,0, 67,2, 67,0, 55,9,

47.4, 43,8, 38,7, 37,4, 36,4, 28,7, 28,5, 27,1, 25,7, 25,6, 23,4, 22,9, 18,1, 17,9, 16,4, 15,3, -4,9, -5,0, -5,1, -5,1.

Preparat 19

Związek308

Przez zastąpienie 1-bromo-3-metylo-3-trimetylo-sililoksy-butanem 3-metylo-1-bromobutanu w procedurze preparatu 11, otrzymano związek 308.

Preparat 20

Związek309

Przez zastąpienie związkiem 206 związku 205 w procedurze preparatu 19, otrzymano związek 309.

Preparat 21

Związek408

Do roztworu związku 308 (1mmol) w THF (5 ml) i alkoholu etylowym (10 ml) dodano PPTS (30 mg) i mieszaninę mieszano przez 1h w temperaturze 25°C w atmosferze argonu. Po obróbce (octan etylu i dodatkowa ekstrakcja l wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu), pozostały surowy produkt oczyszczano chromatograficznie za pomocą 30% eteru w eterze naftowym jako eluent otrzymując związek 408.

¹³C NMR δ 153,4, 143,3, 142,7, 135,3, 125,5, 121,5, 116,5, 106,4, 70,9, 70,0, 67,0, 56,7, 46,9, 44,0, 43,7, 38,3, 36,4, 34,2, 29,9,29,0, 28,9, 28,5, 25,7, 25,6, 23,8, 23,6, 22,9, 19,7, 18,1, 17,9, -5,0, -5,1.

Preparat 22

Związek409

Przez zastąpienie związkiem 309 związku 308 w procedurze preparatu 21 , otrzymano związek 409.

¹HNMR δ 6,44 (d, 1H), 5,85 (d, 1H), 4,98 (bs, 1H), 4,93 (bs, 1H), 4,54 (m, 1H), 4,21 (m, 1H), 2,83 (dd,1H), 2,58 (dd,1H),2,4-1,10 (m,20H), 1,68 (bs,3H), 1,21 (bs,6H), 0,89 (s,9H),0,86 (s,9H), 0,77 (s, 3H), 0,05 (bs, 12H).

Preparat 23

Związek508

Metoda: OgólnaProcedura1

Materiał wyjściowy: Związek408

Preparat 24

Związek509

Metoda: OgólnaProcedura1

Materiał wyjściowy: Związek409

Preparat 25

3-Etylo-3-trimetylosililoksy-5-heksyn

Do roztworu 3-etylo-3-hydroksylo-5-heksynu (12,6 g) (WO 93/19044), dodano trietylaminę (67 ml) i DMAP(0,47g) w dichlorometanie (150 ml) dodano, z mieszaniem w temperaturze 0°C, trimetylochlorosilan (38 ml), w ciągu 10 min. Mieszanie kontynuowano w temperaturze 0°C przez 15 min. i w temperaturze 25°C przez 45 min. Mieszaninę reakcyjną poddano obróbce, i surowy produkt oczyszczano przezdestylacjęw próżni otrzymując tytułowy związekjakoolej,t.wrz.83-85°C/25mmHg.

¹³C NMR δ 81,6, 77,9, 69,7, 31,4, 28,9, 7,9, 2,3.

Preparat 26

Związki 310 (izomer 22A) i 311(izomer22B)

Metoda: OgólnaProcedura4

Materiał wyjściowy: Związek201

Acetylenowybloktworzącyłańcuchboczny: 3-Etylo-3-trimetylosililoksy-5-heksyn

Chromatograficznyeluent: 2,5%octan etylu w eterze naftowym.

Związek 310 (izomer 22A) ¹³C NMR δ 153,4, 147,3, 141,9, 135,7, 125,2, 121,3, 116,8, 106,5, 82,6, 81,7, 78,1, 70,0, 67,0,

61,8, 56,4, 47,1, 43,7, 38,7, 36,4, 31,5, 30,3, 29,3, 28,4, 25,7, 25,6, 23,4, 22,8, 18,2, 18,1, 17,9, 13,9,

7,9, 2,3,-5,0, -5,1.

Związek 31 1 (izomer 22B) ¹³C NMR δ 153,4, 148,5, 141,9, 135,7, 124,9, 121,3, 116,8, 106,5, 82,6, 81,7, 78,1, 70,0, 67,0,

61.4, 56,4, 47,1, 43,8, 38,2, 36,4, 31,5, 30,3, 29,3, 28,4, 25,7, 25,6, 23,4, 22,7, 18,4, 18,1, 17,9, 14,5,

7,9, 2,3, -5,0, -5,1, -5,1.

PL 193 060 B1

Preparat 27

Związek 410 (izomer 22A)

Metoda: Ogólna Procedura 1b

Materiał wyjściowy: Związek 310

Chromatograficzny eluent: 2,5% do 5% eterw eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,1, 147,5, 139,6, 135,4, 125,1, 122,8, 118,3, 111,2, 82,6, 81,8, 78,1, 72,0, 67,3,

61.9, 56,3, 47,0, 45,9, 44,6, 38,8, 31,5, 30,3, 29,3, 28,3, 25,7, 25,6, 23,4, 22,8, 18,1, 18,0, 18,0, 13,9,

7.9, 2,3, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 28

Związek 411 (izomer 22B)

Metoda: Ogólna Procedura 1b

Materiał wyjściowy: Związek 311

Chromatograficzny eluent: 0% do 10% eter w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,7, 148,1, 139,6, 135,4, 124,8, 122,8, 118,3, 111,1, 82,6, 81,6, 78,1, 71,9, 67,3,

61,4, 56,3, 47,0, 45,9, 44,6, 38,3, 31,5, 30,4, 29,2, 28,3, 25,7, 25,6, 23,3, 22,6, 18,3, 18,0, 17,9, 14,5,

7,9, 2,3, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 29

Związek 510 (izomer 22A)

Metoda: Ogólna Procedura 5

Materiał wyjściowy: Związek 410

Środek alkilujący: bromek etylu

Chromatograficzny eluent: 0% do 6% eter w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,1, 147,6, 139,7, 135,3, 124,3, 122,8, 118,3, 111,1, 82,5, 80,4, 78,2, 72,0, 68,6,

67,3, 63,0, 56,3, 46,9, 45,9, 44,6, 38,9, 31,6, 31,6, 30,1, 29,4, 28,3, 25,7, 25,6, 23,4, 22,7, 18,0, 17,9,

17.7, 15,1, 14,2, 7,9, 2,3, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 30

Związek 511 (izomer 22B)

Metoda: Ogólna Procedura 5

Materiał wyjściowy: Związek 411

Środek alkilujący: Bromek etylu

Chromatograficzny eluent: 0% do 2% eter w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,5, 148,0, 139,7, 135,3, 123,9, 122,8, 118,3, 111,2, 82,7, 80,2, 78,2, 72,0, 68,0,

67,3, 62,9, 56,3, 47,0, 45,9, 44,6, 38,0, 31,6, 30,4, 29,2, 28,3, 25,7, 25,6, 23,4, 22,7, 18,3, 18,0, 17,9,

15,2, 14,9, 7,9, 2,3, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 31

Związek 207

Metoda: Ogólna Procedura 1b

Materiał wyjściowy: Związek 201

Chromatograficzny eluent: 0% do 10% eter w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 190,9, 174,0, 148,1, 138,2, 136,2, 130,0, 122,5, 119,2, 111,1, 71,8, 67,3, 56,0, 48,8,

45.8, 44,6, 40,4, 32,4, 28,1, 25,6, 25,6, 23,3, 22,4, 19,5, 18,0, 17,9, 11,8, -4,9, -5,0, -5,2.

Preparat 32

Związek 312

Roztwór związku 207 (0,144 g, 0,25 mmol) i 3-(metoksykarbonylo)-2-propenylo-1-ideno-trifenylofosforanu w bezwodnym toluenie (3 ml) ogrzewano w temperaturze 100°C przez 18h. Po zatężeniu w próżni pozostałość oczyszczano chromatograficznie, eluent: 0% do 2,5% eter w eterze naftowym, otrzymując tytułowy związek jako olej.

¹³C NMR δ 167,7, 157,5, 148,1, 146,3, 140,6, 139,3, 135,6, 124,2, 122,7, 118,6, 118,0, 111,1,

71.9, 67,3, 56,3, 51,2, 48,0, 45,8, 44,6, 39,1, 31,8, 28,3, 25,7, 25,6, 23,4, 22,7, 18,0, 18,0, 15,6, -4,9, -5,0, -5,3.

Preparat 33

Związek 412

Do mieszanego roztworu związku 312 (20 mg, 0,031 mmol) w THF (2 ml), ochłodzonego do temperatury -78°C, dodano świeżo przyrządzony 1,16 M roztwór etylolitu w eterze (0,08 ml, 0,093 mmol). Mieszanie w temperaturze -78°C kontynuowano przez 1h, po czym dodano wodę (15 ml). Mieszaninę

PL 193 060 B1 reakcyjną poddano obróbce (eter) otrzymując surowy produkt który oczyszczano chromatograficznie, eluent: 0% do 5 % eterw eterze naftowym, otrzymując tytułowy związek jako olej.

¹H NMR δ 6,81 (d, 1H), 6,3-6,0 (m, 4H), 5,61 (d, 1H), 5,18 (bs, 1H), 4,87 (bs, 1H), 4,36 (m, 1H),

4.18 (m, 1H), 2,80 (bd, 1H), 2,5-0,9 (m, 17H), 1,72 (bs, 1H), 1,57 (bq, 4H), 0,90 (bt, 6H), 0,88 (bs, 18H), 0,83 (s, 3H), 0,06 (bs, 12H).

Preparat 34

Związek 208

Do roztworu N-chlorosukcynimidu (21 mg) w bezwodnym dichlorometanie (1,5 ml) dodano roztwór dimetylosiarczku (12,2 μΐ) w bezwodnym dichlorometanie (0,9 ml), w ciągu 5 minut, w temperaturze 0°C, mieszając. Mieszanie kontynuowano przez 10 minut w temperaturze 0°C i przez 20 minut w temperaturze -20°C. Do mieszaniny reakcyjnej dodano roztwór związku 203 (77 mg, 0,134 mmol) w bezwodnym dichlorometanie (2,0 ml) w ciągu 5 minut, w temperaturze -20°C. Mieszanie kontynuowano przez 45 minut w temperaturze -20°C do -30°C. Obróbka: mieszaninę reakcyjną rozdzielono między octan etylu (20 ml) i wodę (20 ml).Fazę wodną ekstrahowano inną porcją (15 ml) octanu etylu, i połączone fazy organiczne ekstrahowano wodą (20 ml) i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (10 ml), suszono siarczanem sodu i odparowano w temperaturze (0-10°C) w próżni; wszystkie roztwory robocze były lodowato zimne. Surowy związek 208 stosowano bez dalszego oczyszczania w następnym etapie (preparat 35).

Preparat 35

Związek313

Do roztworu 3-(2-hydroksylo-2-propylo)-fenolu (46 mg, 0,30 mmol) (WO 91/15475) w bezwodnym DMF (3 ml) dodano zawiesinę 50% wodorek sodu-w-oleju (15 mg), i mieszaninę mieszano w temperaturze 20°C przez 90 minut. Następnie całość dodano do surowego związku 208 z preparatu 34 i mieszaninę mieszano w temperaturze 20°C przez 3h, po czym poddano obróbce (octan etylu). Oczyszczanie chromatograficzne na żelu krzemionkowym (eluent: 0% do 20% eter w eterze naftowym) dało tytułowy związek jako olej.

¹H NMR δ 159,2, 153,4, 150,7, 150,5, 142,0, 135,6, 129,0, 121,4, 121,2, 116,8, 116,5, 112,1,

111.3, 106,6, 72,4, 70,1, 68,3, 67,0, 56,2, 47,4, 43,8, 38,1, 36,4, 31,5, 30,2, 28,4, 25,7, 25,6, 23,4, 22,7, 18,6, 18,3, 18,1, 17,9, -5,0, -5,1.

Preparat 36

Związek413

Metoda: Ogólna Procedura 1

Materiał wyjściowy: Związek313

Chromatograficznyeluent: 0% do 1 0% eter w eterze naftowym.

¹H NMR δ 7,25 (m, 1H), 7,09 (m, 1H), 7,04 (m, 1H), 6,81 (m, 1H), 6,21 (d, 1H), 6,06 (d, 1H),

5.18 (bd, 1H), 4,87 (bd, 1H), 4,65 (d, 1H), 4,36 (d, 1H), 4,35 (m, 1H), 4,19 (m, 1H), 2,78 (bd, 1H), 2,5-0,9 (m,15H), 1,74 (bt, 3H), 1,57 (s, 6H), 0,87 (s, 18H), 0,78 (s, 3H), 0,05 (bs, 12H).

Preparat 37

Związek314

Do roztworu związku 203 (80 mg, 0,140 mmol) w bezwodnym THF dodano, podczas mieszania w temperaturze 20°C w atmosferze argonu, 20% zawiesinę wodorku potasu w oleju mineralnym (54 μΐ) a następnie 6-bromo-3-etylo-3-trimetylosililoksyoheksan (WO 89/10351) (111 μ^. Po 5 minutach dodano 18-Crown-6 (39 mg) i mieszanie w temperaturze 20°C kontynuowano przez 1,5 godz., po czym mieszaninę reakcyjną poddano obróbce (eter). Surowy produkt oczyszczano chromatograficznie (0% do 5% eter w eterze naftowym jako eluent) uzyskując tytułowy związek jako olej.

¹³C NMR δ 153,4, 148,5, 142,4, 135,5, 123,0, 121,4, 116,7, 106,5, 78,5, 70,7, 70,5, 70,0, 67,0,

56.3, 47,2, 43,8, 38,2, 36,4, 34,8, 31,2, 30,0, 28,4, 25,7, 25,6, 24,0, 23,5, 22,8, 18,2, 18,2, 18,1, 17,9, 8,0, 2,5, -5,0, -5,1.

Preparat38

Związek414

Metoda: Ogólna Procedura 1; z wyjątkiem tego, że produkt stosowano w następnym etapie (przykład 14) bez wstępnego oczyszczania chromatograficznego.

Materiał wyjściowy: Związek314 ¹H NMR δ 6,22 (d, 1H), 6,05 (d, 1H), 5,18 (m, 1H), 4,86 (m, 1H), 4,36 (m, 1H), 4,18 (m, 1H), 4,10 (d, 1H), 3,85 (d, 1H), 3,37 (t, 2H), 2,78 (d, 1H), 2,44 (dd, 1H), 2,4-2,1 (m, 5H), 1,9-1,4 (m, 8H),

PL 193 060 B1

1,63(s, 3H), 1,45(q, 4H), 0,9-0,7 (m, 4H), 0,87(d, 18H), 0,81 (t, 6H), 0,74(s, 3H), 0,08(s, 9H) 0,06 (s, 12H).

Preparat 39

Związek315i Związek316

Roztwór 6-bromo-3-etylo-3-trimetylosililoksyheksanu (WO 89/10351) (1,375 g, 4,9 mmol) w bezwodnym THF (5 ml), dodano kroplami, wciągu 5 minut, do wiórków magnezowych (118 mg, 4,9 mg At) (wcześniej mieszane „na sucho” w czasie 20h w atmosferze argonu) razem z eterem (1 ml), podczas mieszania w atmosferze argonu w temperaturze 20°C. Mieszanie kontynuowano w temperaturze wrzenia (łaźnia olejowa, 75°C) przez 1,5h do zakończenia tworzenia się reagenta Grignarda i pobrano strzykawką 1,0 ml roztworu, cały czas ogrzewając (40-50°C). Pobrany roztwór dodano do roztworu związku 201 (171mg, 0,30 mmol) w THF (2 ml), podczas mieszania w atmosferze argonu w temperaturze 0-5°C. Mieszanie kontynuowano przez 40 minut w temperaturze 20°C, po czym mieszaninę reakcyjną wylano do mieszaniny eteru (25 ml) i wody (25 ml) zawierającej chlorek amonu (2,5 g) w trakcie mieszania. Mieszaninę reakcyjną poddano obróbce (eter) uzyskując surowy produkt zawierający izomeryczne 22-hydroksylo-związki: A (mniej polarny) i B (bardziej polarny). Związki te rozdzielano chromatograficznie (0% do 10% eter w eterze naftowym jako eluent) otrzymując czyste tytułowe związki.

Związek 315 (izomer 22A) ¹³C NMR δ 153,5, 146,4, 142,1, 135,6, 128,0, 121,4, 116,7, 106,5, 78,7, 70,7, 70,0, 67,0, 56,8, 47,0, 43,8, 39,6, 38,5, 36,4, 35,9, 31,4, 30,9, 30,4, 28,4, 25,7, 25,6, 23,5, 22,9, 20,2, 18,4, 18,1, 17,9, 13,0, 8,0,2,5,-5,0,-5,1.

Związek 316 (izomer 22B) ¹³C NMR δ 153,4, 148,2, 142,1, 135,7, 127,5, 121,4, 116,9, 106,5, 78,6, 70,0, 70,0, 67,0, 56,6,

46,9, 43,8, 38,5, 38,5, 36,4, 35,1, 31,3, 31,0, 30,3, 28,5, 25,7, 25,6, 23,5, 22,8, 20,3, 18,9, 18,1, 17,9, 12,9,8,1,8,0,2,5,-5,0,-5,1.

Preparat 40

Związek 415 (izomer 22A)

Metoda: OgólnaProcedura1

Materiał wyjściowy: Związek315

Chromatograficznyeluent: 0% do 10% eter w eterze naftowym.

Preparat 41

Związek 416 (izomer 22B)

Metoda: OgólnaProcedura1

Materiał wyjściowy: Związek316

Chromatograficznyeluent: 0% do 10% eter w eterze naftowym.

Preparat 42

Związek317

Roztwór związku 207 (0,25 mmol) i cyklopropylokarbonylo-metyleno-trifenylofosforanu (0,5 mmol) w bezwodnym toluenie (3 ml) ogrzewano w temperaturze 100°C przez 18h. Po zatężeniu w próżni pozostałość oczyszczano chromatograficznie, eluent: 0% do 2,5% eter w eterze naftowym, otrzymując tytułowy związek jako olej.

Preparat 43

Związek417

Do mieszanego roztworu związku 317 (0,3 mmol) w THF (1 ml) dodano w temperaturze 0°C 0,4 M metanolowy heptahydrat chlorku ceru (III) (1 ml), metanol (1 ml) i borowodorem sodu (60 mg, 1,6 mmol). Po mieszaniu w temperaturze 0°C przez 40 minut, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu (40 ml) i dodano wodę (15 ml). Fazę organiczną oddzielono, przemyto wodą (10 ml) i solanką (10 ml), suszono nad siarczanem magnezu i odparowano w próżni. Pozostały olej oczyszczano chromatograficznie na żelu krzemionkowym (eluent: 5% octan etylu w eterze naftowym) otrzymując tytułowy związek jako mieszaninę epimerów w pozycji hydroksylu w bocznym łańcuchu, którą stosowano jako taką w następnym etapie (przykład 17).

Przykład 1:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen (Związek103)

Metoda: OgólnaProcedura2

Materiał wyjściowy: Związek403

PL 193 060 B1 ¹H NMR δ 6,37 (d, 1H), 6,04 (d, 1H), 5,34 (bs, 1H), 5,01 (bs, 1H), 4,44 (m, 1H), 4,23 (m, 1H), 2,80 (dd, 1H), 2,61(dd,1H), 1,56 (bs,3H), 1,10-2,35 (m, 22H), 0,87(d,6H), 0,73(s,3H).

Przykład 2:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1,5-dihydroksylo-5-etylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),1 0(19),1 7(20)Z-tetraen, izomer 22A (Związek 1 04)

Metoda:OgólnaProcedura3

Materiał wyjściowy: Związek 41 0

Chromatograficzny eluent: 50% to 100% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 149,8, 147,5, 141,5, 136,2, 127,5, 124,7, 119,6, 112,1, 83,5, 82,4, 75,3, 71,5, 67,4,

62,4, 58,0, 46,2, 43,7, 40,5, 32,0, 31,2, 29,7, 29,5, 24,8, 24,2, 18,3, 14,5, 8,1.

Przykład 3:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1,5-dihydroksylo-5-etylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),1 0(19),1 7(20)Z-tetraen, izomer 22B (Związek 1 05)

Metoda:OgólnaProcedura3

Materiał wyjściowy: Związek 41 1

Metoda oczyszczania: Krystalizacja z eteru.

T.t.161-175°C ¹H NMR δ 6,34 (d, 1H), 6,05 (d, 1H), 5,51 (bs, 1H), 5,33 (bs, 1H), 4,99 (bs, 1H), 4,43 (bs, 1H), 4,22 (bs,1H), 2,79 (d,1H),2,59 (dd,1H), 2,37 (d,2H), 2,35-1,0 (m,17H),1,71 (s,3H), 1,55 (bq,4H), 0,86 (bt,6H), 0,76 (s, 3H).

Przykład 4:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1-etoksy-5-etylo-5-(tetrahydro-4H-piran-2-ylo)oksy-2-heptyn-1-ylo)-9,1 0-secopregna-5(Z),7(E),1 0(1 9),1 7(20)Z-tetraen, izomer 22A (Związek106)

Metoda:OgólnaProcedura3

Materiał wyjściowy: Związek 406 ¹³C NMR δ147,6, 147,6, 141,9, 133,6, 124,7, 117,8, 111,9, 93,2, 82,6, 80,5, 80,2, 70,8, 68,8,

66.8. 63,3, 63,0, 56,6, 47,2, 45,2, 42,9, 39,0, 32,3, 30,3, 28,7, 28,6, 27,0, 25,6,23,8,23,1,20,3,17,9,

15.3.14.4.7.9.7.8.

Przykład 5:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1-etoksy-5-etylo-5-(tetrahydro-4H-piran-2-ylo)oksy-2-heptyn-1-ylo)-9,1 0-secopregna-5(Z),7(E),1 0(1 9),1 7(20)Z-tetraen, izomer 22B (Związek107)

Metoda:OgólnaProcedura3

Materiał wyjściowy: Związek 407 ¹³C NMR δ148,4, 147,6, 142,0, 133,5, 124,8, 124,3, 117,7, 111,9, 93,2, 82,8, 80,3, 80,1, 70,8, 68,1, 66,8, 63,1, 63,0, 56,4, 47,3, 45,3, 42,9, 38,1, 32,2, 30,5, 28,7, 28,6,26,9,25,5,23,7,23,0,20,3,

18.5.15.4.15.1.7.9.7.8.

Przykład 6:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-hydroksylo-4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(Z)-tetraen (Związek 108)

Metoda:OgólnaProcedura2lub3

Materiał wyjściowy: Związek 508 ¹³C NMR δ 147,6, 143,4, 142,8, 133,1, 125,7, 125,0, 117,3, 111,9, 70,8, 66,9, 56,8, 47,1,45,3, 44,2,42,9,38,5,34,4,30,1,29,3,29,2,28,9,24,0,23,9,23,1,19,9,17,8.

Przykład 7:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-hydroksylo-4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)(E)-tetraen (Związek 109)

Metoda:OgólnaProcedura2lub3

Materiał wyjściowy: Związek 509 ¹H NMR δ6,37 (bd, 1H), 6,04 (bd, 1H), 5,34 (bs, 1H), 5,02 (bs, 1H), 4,44 (bm, 1H), 4,23 (bm, 1H), 2,80(bd,1H),2,60(m,2H),2,4-1,0(m,21H),1,70(bs,3H),1,21(s,6H),0,73(s,3H).

Przykład 8:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1-etoksy-5-etylo-5-hydroksylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),1 0(1 9),1 7(20)Z-tetraen, izomer 22A (Związek 1 1 0)

Metoda:OgólnaProcedura3

Materiał wyjściowy: Związek 51 0

Chromatograficzny eluent: 50% do 100% octan etylu w eterze naftowym.

PL 193 060 B1 ¹³C NMR δ 148,1, 147,6, 141,8, 133,6, 124,7, 124,5, 117,8, 111,9, 82,1, 81,6, 74,0, 70,8, 68,8,

66,8, 63,4, 56,6, 47,2, 45,3, 42,9, 39,1, 30,8, 30,3, 29,9, 28,7, 23,7, 23,1, 17,9, 15,3, 14,3, 7,9.

P r z y k ł a d 9:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(1-etoksy-5-etylo-5-hydroksylo-2-heptyn-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen, izomer 22B (Związek. 111)

Metoda: Ogólna Procedura 3

Materiał wyjściowy: Związek 511

Chromatograficzny eluent: 0% do 100% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,8, 147,6, 141,8, 133,5, 124,7, 124,0, 117,7, 111,9, 81,9, 81,8, 74,0, 70,8, 68,0,

66,8, 63,2, 56,4, 47,3, 45,2, 42,9, 38,1, 30,8, 30,5, 29,7, 28,7, 23,7, 23,0, 18,6, 15,4, 15,1, 7,9.

P r z y k ł a d 10:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(5-etylo-5-hydroksylo-hepta-1(E),3(E)-dien-1-ylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen (Związek 112)

Metoda: Ogólna Procedura 3

Materiał wyjściowy: Związek 412

Chromatograficzny eluent: 25% do 50% octan etylu w eterze naftowym.

¹H NMR δ 6,81 (d, 1H), 6,37 (d, 1H), 6,28 (dd, 1H), 6,12 (dd, 1H), 6,08 (bd, 1H), 5,63 (d, 1H), 5,34 (bs, 1H), 5,01 (bs, 1H), 4,44 (m, 1H), 4,24 (m, 1H), 2,80 (bd, 1H), 2,60 (dd, 1H), 2,5-0,90 (m, 16H), 1,74 (bs, 3H), 1,58 (bq, 4H), 0,90 (t, 6H), 0,82 (s, 3H).

P r z y k ł a d 11:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-[3-(2-hydroksylo-2-propylo)-fenoksymetylo]-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen (Związek 113)

Metoda: Ogólna Procedura 3

Materiał wyjściowy: Związek 413

Chromatograficzny eluent: 50% do 100% octan etylu w eterze naftowym.

¹H NMR δ 7,24 (m, 1H), 7,10 (m, 1H), 7,04 (m, 1H), 6,80 (m, 1H), 6,39 (d, 1H), 6,06 (d, 1H), 5,34 (bs, 1H), 5,01 (bs, 1H), 4,66 (d, 1H), 4,44 (m, 1H), 4,37 (d, 1H), 4,23 (m, 1H), 2,79 (bd, 1H), 2,60 (dd, 1H), 2,4-0,9 (m, 16H), 1,75 (bs, 3H), 1,58 (s, 6H), 0,80 (s, 3H).

P r z y k ł a d 12:

1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-[(3-etylo-3-hydroksylo-6-heksylo)oksymetylo]-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen (Związek 114)

Metoda: Ogólna Procedura 3

Materiał wyjściowy: Związek 414

Chromatograficzny eluent: 50% do 100% octan etylu w eterze naftowym.

¹³C NMR δ 148,8, 147,6, 142,3, 133,4, 124,8, 122,9, 117,6, 111,9, 74,1, 70,8, 70,8, 66,8, 56,4,

47,3, 45,3, 42,9, 38,4, 35,4, 31,0, 30,1, 28,8, 23,9, 23,7, 23,0, 18,4, 7,9.

P r z y k ł a d 13: Kapsułki zawierające Związek 105

Związek 105 rozpuszczono w oleju arachidowym do końcowego stężenia 1 μg związku 105/ml oleju. Zmieszano 10 części wagowych żelatyny, 5 części wagowych gliceryny, 0,08 części wagowych sorbanu potasu, i 14 części wagowych wody destylowanej ogrzewając i formowano w miękkie żelatynowe kapsułki, które napełniono 100 μΐ związku 105 w roztworze olejowym, tak, że każda kapsułka zawierała 0,1 μg związku 105.

P r z y k ł a d 14: Krem dermatologicznyzawierającyzwiązek 108

W 1 g oleju migdałowego rozpuszczono 0,05 mg związku 108. Do roztworu dodano 40 g oleju mineralnego i 20 g pół-emulgowanego wosku pszczelego. Mieszaninę ogrzewano do upłynnienia.

Dodano 40 ml gorącej wody i mieszaninę dokładnie zmiksowano. Uzyskany krem zawiera w przybliżeniu 0,5 μg związku 108 na gram kremu.

Claims

1. Związek o wzorze I:

2. Diastereoizomer związku według zastrz. 1, w formie czystej; lub mieszanina diastereoizomerów związku według zastrz. 1.

3. Związek według zastrz. 1, którym jest:

c) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-(4-hydroksylo-4-metylo-1-pentylo)-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19) ,17(20)(E)-tetraen

h) 1(S),3(R)-Dihydroksylo-20-[(3-etylo-3-hydroksylo-6-heksylo)-oksymetylo]-9,10-secopregna-5(Z),7(E),10(19),17(20)Z-tetraen.

4. Związek pośredni do syntezy związków o wzorze I i ich analogów, którym jest:

a) 1(S),3(R)-bis-(tert-butylodimetylosililoksy)-20-formylo-9,10-secopregna-5(E),7(E),10(19),17(20) (Z)-tetraen (związek 201) i odpowiedni 5(Z) izomer (związek 207),

PL 193 060 B1

5. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że zawiera skuteczną ilość związków określonych w zastrz. 1-3, razem z farmaceutycznie dopuszczalnymi, nietoksycznymi nośnikami i/lub środkami pomocniczymi.

6. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 8, znamienna tym, że w postaci jednostki dawkowania zawiera od 0,1 ppm do 0,1% wagowych w przeliczeniu na wagę jednostki dawkowania, związku o wzorze I.

7. Zastosowanie związków określonych jak w którymkolwiek z zastrz. 1-3 do wytwarzania leku do leczenia i/lub zapobiegania chorobom charakteryzującym się nienormalnym różnicowaniem się i/lub proliferacją komórek, takich jak przykładowo łuszczyca i inne zaburzenia keratynizacji, dermatozy związane z HIV, gojenie ran, nowotwory włącznie z nowotworem skóry, oraz chorób albo brak równowagi układu odpornościowego, obejmujących reakcję przeszczepu przeciwko komórkom biorcy i odrzucenie przeszczepu, oraz choroby auto-immunologiczne takie jak tarczowaty i układowy toczeń rumieniowaty, cukrzyca i chroniczne dermatozy typu auto-immunologicznego, takie jak twardzina skóry i pęcherzyca pospolita, oraz choroby zapalne takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, oraz wiele innych stanów chorobowych włącznie z hiper-paratyroidyzmem, zwłaszcza wtórnym hiper-paratyroidyzmem związany z niewydolnością nerek, osłabienie poznawania lub demencja starcza (choroba Alzheimera) i inne choroby neurodegeneracyjne, hipertensja, trądzik, łysienie, atrofia skóry, przykładowo atrofia skóry wywołana steroidem, starzenie się skóry, włącznie ze starzeniem pod wpływem światła, a także ich zastosowania do pobudzania wytwarzania się kości i leczenia/zapobiegania osteoporozie i zmięknieniu kości.