PL193488B1 - Sposób i zespół do zwiększania objętości lub długości włosów - Google Patents

Abstract

1. Sposób zwiekszania objetosci lub dlugosci wlosów, znamienny tym, ze liczne przedluzenia (C), zawierajace liczne wlosy (3), laczy sie za pomoca elementu mocujacego (13), przy czym przedluzenia (C) wyrównuje sie i uklada równolegle do elementów mocujacych (13) umieszczonych na tasmie podtrzy- mujacej (11) posiadajacej strone klejaca (4), nastep- nie przyklada sie strone klejaca (4) tasmy podtrzymu- jacej (11) do wlosów (T) glowy i uklada sie przedlu- zenia (C), oraz laczy sie przedluzenia (C) z wlosami (T) glowy poprzez zamocowanie do nich elementów mocujacych (13). 13. Zespól do zwiekszenia objetosci lub dlugosci wlosów, znamienny tym, ze zawiera tasme pod- trzymujaca (11) posiadajaca strone klejaca (4), liczne przedluzenia (C) zawierajace liczne wlosy, które sa polaczone elementem mocujacym (13), przy czym przedluzenia (C) sa wyrównane i zasadniczo równo- legle z ich elementami mocujacymi (13) umieszczo- nymi na tasmie podtrzymujacej (11), oraz srodki laczace (22, 23, 25, 27, 28), umieszczone na ele- mentach mocujacych (13) dla polaczenia przedlu- zen (C) do wlosów (T) glowy. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i zespół do zwiększania objętości lub długości włosów.

Znane są różne systemy zwiększające objętość włosów, a także długość włosów. Generalnie w systemach tych stosuje się naturalne lub sztuczne przedłużenia włosów, mocowane do włosów głowy sposobami opartymi na różnych technikach nakładania, które warunkują akceptację i satysfakcję ze strony użytkownika żądającego takiego zabiegu.

Następnym aspektem sprzyjającym zwiększeniu satysfakcji w takim zabiegu jest szybkość jego wykonania.

Znane systemy obejmują zabieg, w którym łączy się przedłużenia z włosami użytkownika. W takim zabiegu przedłużenia można zasadniczo przyszywać, przyklejać lub wiązać z włosami użytkownika. Jednakże są to sposoby bardzo czasochłonne, ponieważ każde pojedyncze przedłużenie wymaga ręcznego łączenia i dokładności.

Znane są inne sposoby tworzenia połączenia pomiędzy przedłużeniami i włosami, wymagające zastosowania zewnętrznych elementów, np. klamerek, grzebieni, itp. Elementy te można zastosować do łączenia przedłużeń o większych wymiarach z włosami użytkownika, lecz wykazują dużą niedogodność pod tym względem, że są wyraźnie widoczne i mogą być wyczuwane przez użytkownika, jako niewygodne.

Pośród innych znanych sposobów występują takie, które umożliwiają zmniejszenie wymiarów przedłużeń łączonych z włosami. Sposoby te, wymagające użycia kleju, małych elementów spinających itp. dają całkiem dobre wyniki, lecz we wszystkich przypadkach wymagają długiego czasu nakładania, ponieważ osoba obsługująca musi oddzielnie łączyć każde przedłużenie, żadne z nich nie może być większe, gdyż w przeciwnym przypadku połączenia byłyby widoczne dla użytkownika i obserwatora.

Przykład takiego sposobu opisano w JP 03152205 (Aderans Co. Ltd.) i w innych kolejnych patentach opartych na doskonaleniu tego sposobu. Twórca obecnego wynalazku opracował sposoby oraz wiązania dla przedłużenia i pogrubienia włosów, opisane w ZA 93/5214 A lub w DE 196 26 107 C.

Dokumenty te opisują elementy przedłużeń i odnośny sposób zastosowania, gdzie przedłużenie mocuje się do włosów głowy z użyciem kleju termoplastycznego. W tym kontekście jest oczywistym, że nakładanie odbywa się ręcznie oraz że może ono być niejednorodne dla poszczególnych przedłużeń.

Konieczność ręcznego zastosowania takich znanych sposobów wskazuje na szereg problemów. W pierwszym przypadku fryzjer musi mieć duże doświadczenie i praktykę w tym sposobie, aby wprowadzić regularne połączenia, co jest warunkiem nie zawsze możliwym. Dodatkowo, oprócz doświadczenia niezmiernie trudno będzie wytworzyć jednorodne połączenia: mogą się one znacznie różnić, gdyż nie będą rozmieszczone dokładnie wzdłuż linii proponowanej dla przedłużenia włosów oraz będą się różnić pod względem jakości i wielkości.

Wszystko to oznacza, że jakość wykonanej pracy nie będzie optymalna i bardziej podatna na zużycie, z nienaprawialnymi niedokładnościami, wzrostem kosztu z powodu bardzo długiego czasu nakładania oraz trudnością znalezienia doświadczonych fryzjerów.

Podobne trudności występują dla sposobów z zastosowaniem kleju nakładanego na wytwarzane połączenie, np. w sposobie opisanym w US 4,934,387 (Megna).

Sposób zwiększenia objętości lub długości włosów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że liczne przedłużenia, zawierające liczne włosy, łączy się za pomocą elementu mocującego, przy czym przedłużenia wyrównuje się i układa równolegle do elementów mocujących umieszczonych na taśmie podtrzymującej posiadającej stronę klejącą, następnie przykłada się stronę klejącą taśmy podtrzymującej do włosów głowy i układa się przedłużenia, oraz łączy się przedłużenia z włosami głowy poprzez zamocowanie do nich elementów mocujących.

Przedłużenia jednej taśmy podtrzymującej łączy się z włosami głowy równocześnie.

Przedłużenia łączy się poprzez aktywowanie środków łączących, które wykonano na elementach mocujących.

Przedłużenia łączy się poprzez aktywowanie elementów mocujących, które są środkami łączącymi przedłużenia z włosami głowy.

Środki łączące aktywuje się poprzez doprowadzenie energii cieplnej lub ultradźwiękowej.

Energię mechaniczną, cieplną lub ultradźwiękową doprowadza się za pomocą urządzenia zaciskowego z dwoma wydłużonymi elementami dociskowymi, przy czym wywiera się jednorodny nacisk na całej długości taśmy.

PL 193 488B1

Stosuje się urządzenie zaciskowe, które posiada szczękę stałą i element dociskowy, dosuwany środkami napędowymi do wspomnianej szczęki stałej.

Element dociskowy urządzenia zaciskowego wychyla się dla kompensacji ewentualnych różnic grubości włosów.

Element dociskowy urządzenia zaciskowego napędza się silnikiem elektrycznym.

Stosuje się środki łączące zawierające klej.

Klej aktywuje się w otaczającym powietrzu.

Taśmę ochronną dostarczoną na wspomnianej taśmie podtrzymującej usuwa się przed nałożeniem taśmy podtrzymującej na włosy głowy.

Zespół do zwiększenia objętości lub długości włosów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera taśmę podtrzymującą posiadającą stronę klejącą, liczne przedłużenia zawierające liczne włosy, które są połączone elementem mocującym, przy czym przedłużenia są wyrównane i zasadniczo równoległe z ich elementami mocującymi umieszczonymi na taśmie podtrzymującej, oraz środki łączące, umieszczone na elementach mocujących dla połączenia przedłużeń do włosów głowy.

Zespół do zwiększenia objętości lub długości włosów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera taśmę podtrzymującą posiadającą stronę klejącą i liczne przedłużenia zawierające liczne włosy, które są połączone elementem mocującym, przy czym przedłużenia są wyrównane i zasadniczo równoległe z ich elementami mocującymi umieszczonymi na taśmie podtrzymującej, zaś elementy mocujące są środkami łączącymi do połączenia przedłużeń do włosów głowy.

Taśma podtrzymująca jest przezroczysta.

Elementy mocujące są wykonane z materiału termoplastycznego.

Materiał termoplastyczny jest wykonany z poliestru i/lub poliamidu i/lub poliuretanu.

Na taśmie podtrzymującej jest umieszczona taśma ochronna usuwana przed nałożeniem taśmy podtrzymującej na włosy głowy.

Taśma podtrzymująca jest termoodporna.

Elementy mocujące zawierają elementy dekoracyjne.

Strona klejąca taśmy podtrzymującej jest utworzona na bazie nietrwałego kleju typu umożliwiającego poprawki i aktywowanego przez docisk, przy sile przylegania na taśmie podtrzymującej większej, niż siła wytwarzana na materiale termoplastycznym elementów mocujących.

Środki łączące obejmują substancję klejącą wykonaną z materiału termoplastycznego, materiału termoutwardzalnego, klejów aktywowanych cieplnie lub klejów aktywowanych w powietrzu.

Elementy mocujące są rozmieszczone wzdłuż linii prostej, z odstępami między nimi na taśmie podtrzymującej.

Włosy przedłużeń mają inny kolor niż włosy głowy.

Elementy mocujące zawierają płytki posiadające przynajmniej dwie warstwy tworzywa o różnych temperaturach topienia.

Koncepcja rozwiązania polega na dostarczeniu sposobu i zespołu dla zwiększenia objętości włosów bez potrzeby ręcznej interwencji, który umożliwia nakładanie przedłużeń w grupach poprzez nałożenie licznych przedłużeń w jednym zabiegu. Elementy mocujące, łączące włosy każdego przedłużenia zwykle noszą nazwę wiązań.

Sposób ten ma liczne zalety. Ponieważ wiele przedłużeń mocuje się do włosów głowy w tylko jednym zabiegu, nakładanie przedłużeń jest znacznie szybsze niż w znanym sposobie. Procedura przedłużenia włosów w tradycyjny sposób, w której nakłada się około 200 przedłużeń zajmuje co najmniej dwie godziny. W sposobie według wynalazku tę samą ilość przedłużeń można nałożyć w ciągu piętnastu minut lub krótszym czasie. W rezultacie nie tylko zmniejszono koszt, lecz poprawiono także wygodę użytkowników. Jest to procedura znacznie łatwiejsza do wykonania, ponieważ nie jest konieczne zwijanie wiązań palcami, przez co sposób według wynalazku może być wykonywany nie tylko przez wyspecjalizowany i wyszkolony personel, lecz również przez fryzjerów po krótkim wprowadzeniu. Zminimalizowano możliwość pomyłki, a widoczny efekt jest znacznie lepszy. Wynika to z faktu, że wiązania nakłada się regularnie w równych odległościach. Ponadto, wiązania są całkowicie płaskie i mniej widoczne. Włosy głowy nie są wciągane z boków dla zamocowania wiązania, jak w przypadku znanych sposobów, w których włosy wyciąga się zmieniając ich naturalne opadanie, przez co włosy głowy tworzą mały trójkąt z wierzchołkiem w miejscu wiązania. W sposobie według wynalazku włosy głowy pozostają zasadniczo równoległe, przez co nie ulegają zakłóceniu przez wiązania i zachowują naturalny wygląd.

PL 193 488B1

Następną zaletą wynalazku jest możliwość użycia mniejszych przedłużeń, tj. każde przedłużenie zawiera mniejszą ilość włosów w porównaniu ze sposobem tradycyjnym. Ponieważ możliwe jest nałożenie większej ilości przedłużeń w rozsądnym czasie, można uzyskać bardziej dokładny rozkład włosów. W tradycyjnym sposobie zastosowanie bardzo małych wiązań nie jest możliwe, ponieważ pojemność cieplna byłaby zbyt mała, aby wiązanie mogło ostygnąć w krótkim czasie po usunięciu urządzenia ogrzewającego, w wyniku czego czas, w którym wiązanie pozostaje miękkie i lepkie będzie zbyt krótki dla uzyskania poprawnego połączenia z włosami głowy, poprzez np. zwijanie palcami.

Sposób według wynalazku jest bardzo bezpieczny, ponieważ nawet przy zastosowaniu gorącego przyrządu do stopienia materiału termoplastycznego wiązania lub na wiązaniu, można zapobiec zetknięciu gorącego przyrządu z włosami lub włosami głowy. Ponadto, nie jest potrzebna osłona chroniąca użytkownika przy nakładaniu przedłużenia.

Występują dwa główne przykłady wykonania sposobu według wynalazku. W pierwszym przykładzie wykonania na wiązaniach lub elementach mocujących umieszczono środki łączące, które służą do zamocowania przedłużeń do włosów głowy. Takie środki łączące mogą być np. kroplą kleju lub gorącego kleju topliwego. Nakładanie przedłużeń jest szczególnie łatwe, jeśli zastosowano klej aktywowany przez otaczające powietrze. W drugim przykładzie wykonania sam element mocujący służy jako środki łączące. W tym przypadku element mocujący zmiękcza się poprzez doprowadzenie np. energii cieplnej lub ultradźwiękowej dla utworzenia połączenia z włosami głowy.

Gdy przedłużenia nakłada się z użyciem ciepła, środki łączące korzystnie zawierają materiał termoplastyczny, który mięknie przy doprowadzeniu ciepła. Po ochłodzeniu środków łączących materiał termoplastyczny zestala się i tworzy bezpieczne połączenie.

Zamiast bezpośredniego doprowadzenia ciepła, do środków łączących można doprowadzać energię ultradźwiękową. W tym przypadku materiał termoplastyczny mięknie pod wpływem ciepła i drgań wytwarzanych przez fale ultradźwiękowe. Zaletą tego postępowania jest mniejsze oddziaływanie ciepła na włosy głowy, przez co jest to sposób bezpieczny w razie uszkodzenia.

Wynalazek umożliwia więc szybkie nałożenie dużej liczby przedłużeń w jednym zabiegu, i równoczesne wykonanie odpowiadającej liczby połączeń o bardzo małych wymiarach, a więc niemal niewidocznych i niewyczuwalnych przez użytkownika.

Przedłużenie może zawierać włosy w innym kolorze niż włosy głowy. W ten sposób można znacznie łatwiej uzyskać światła i cienie niż w tradycyjnych sposobach, gdzie barwi się włosy głowy w pojedynczych skrętkach.

Elementy mocujące mogą zawierać płytki posiadające przynajmniej warstwy tworzywa o różnych temperaturach topnienia. Możliwe jest zatem zapewnienie, że przy doprowadzeniu energii cieplnej lub ultradźwiękowej zostanie zmiękczona tylko część elementów mocujących.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół splotek według wynalazku, w widoku perspektywicznym; fig. 2 do 6 - różne zabiegi sposobu zwiększenia objętości włosów według wynalazku, zastosowane z zespołem przedłużeń według wynalazku, schematycznie w widoku perspektywicznym; fig. 7 do 12 - sześć dodatkowych przykładów utworzenia zespołów wg poprzednich figur; fig. 13 - szczegół w innym przykładzie wykonania tego wynalazku, powiększony przekrój; fig. 14 - urządzenie zaciskowe zastosowane do sposobu według wynalazku, w widoku perspektywicznym; fig. 15 - urządzenie zaciskowe według fig. 14,z pominięciem niektórych części, dla lepszego zrozumienia działania.

Przedstawiony na fig. 1 zespół 12 przedłużeń C tworzy liczne przedłużenia C wyrównane i zasadniczo równoległe, zawierające ilość zasadniczo dobranych włosów 3, które mogą być naturalne lub sztuczne, z odpowiednio dobranymi kolorami, jednorodnymi lub w pasmach.

Przedłużenia C rozmieszczono zasadniczo w równej odległości. Wystają one ze swych bliższych końców 2, przeznaczonych dla połączenia z włosami głowy, do wolnych dalszych końców. Przedłużenia C i odnośne włosy 3 mają długość, która jest korzystnie jednorodna.

Wraz ze wspomnianymi powyżej bliższymi końcami 2, zespół 12 zawiera na każdym przedłużeniu element mocujący 13, wykonany z materiału termoplastycznego, np. poliamidu, poliestru lub nawet poliuretanu, np. nylonu.

Do połączenia elementu mocującego 13 z odnośnymi końcami 3 można zastosować różne systemy, w tym klejenie na gorąco, wtrysk itp., które są dobrze znane w tej dziedzinie.

Element mocujący 13 ma postać małego prostokąta lub krążka o szerokości (przesadnie pokazanej na rysunkach) zasadniczo równej lub tylko nieco większej niż szerokość odnośnego przedłużePL 193 488B1 nia C. To samo dotyczy grubości, dla ograniczenia ilości materiału termoplastycznego, który jak opisano poniżej, pełni rolę kleju.

Zespół 12 zawiera również taśmę podtrzymującą 11, wykonaną z przezroczystego materiału ze stroną klejącą 4, na której umieszcza się elementy mocujące 13.

Materiał tworzący taśmę podtrzymującą 11 jest korzystnie, lecz nie wyłącznie, termoodporny. Zastosowano klej nietrwały typu odwracalnego, aktywowany przez docisk. Jego siła przylegania do taśmy 11 jest większa od siły przylegania wytwarzanej przez materiał termoplastyczny tworzący elementy mocujące, w wyniku czego późniejsze oddzielenie taśmy 11 od tego materiału nie pozostawia resztek kleju 13.

Wspomnianą powyżej stronę klejącą 4 można pokryć taśmą ochronną 14 (fig. 1), dla ułatwienia produkcji i składowania zespołu 12.

W tym przykładzie produkcyjnym zespół 12 zawiera środki do połączenia przedłużeń C z włosami T głowy, w których występują same elementy mocujące 13, jak przedstawiono w opisie sposobu przedłużenia włosów podanym poniżej.

Taśma podtrzymująca 11 może mieć określoną długość i utrzymywać określoną ilość przedłużeń Club może mieć nieokreśloną długość, którą fryzjer będzie ciąć na sekcje dla dobrania pożądanej ilości przedłużeń C.

We wszystkich przypadkach fryzjer może wyeliminować jedno lub więcej przedłużeń, które są niezgodne z tworzonym zastosowaniem, przez zwykłe wycięcie sekcji taśmy 11.

W każdym zespole 12 przedłużenia C mogą mieć tę samą długość, rozmiar i kolor, lecz możliwe jest również posiadanie odmian długości dla wytworzenia skalowanych wzrostów, odmian koloru dla uzyskania złożonych pasm i różnic wielkości.

Pokrywająca taśma ochronna 14 może być także klejąca i/lub przezroczysta oraz może być wykonana także z normalnego papieru silikonowanego.

W dalszym ciągu w odniesieniu do obecnego przykładu materiał termoplastyczny może być substancją odpowiednią do topienia w temperaturze powyżej temperatury otoczenia, przyjmującą właściwości plastycznej cieczy i następnie chłodzoną oraz zestalaną w temperaturze otoczenia.

Można stapiać substancje o analogicznych właściwościach stosując bezpośrednie doprowadzenie energii mechanicznej, w postaci drgań o dużej częstotliwości, zwłaszcza drgań ultradźwiękowych. W tym przypadku drgania międzycząsteczkowe i powstające tarcie wytwarzają ilość ciepła potrzebną dla plastycznego przemieszczenia cząsteczek względem siebie. Generowanie ciepła kończy się wrazz zanikiem drgań, prowadząc do niemal natychmiastowego zestalenia.

Innymi przykładami substancji, które można zastosować jako materiał termoplastyczny są poliestry, poliamidy, poliuretany itp.

Element mocujący 13 według obecnego wynalazku służy do utrzymania razem włosów w każdym przedłużeniu C oraz tworzy punkt zamocowania przedłużenia C do przedłużanych włosów T głowy.

Przykładami elementów mocujących 13 są elementy ze sztucznego tworzywa w postaci krążków lub kulek, do których zamocowano przedłużenie. Takie elementy mocujące 13 wiążą się ze środkami połączeń, np. zawierających części materiału termoplastycznego jak już opisano lub klej i/lub środki przylepne innego rodzaju: twardniejące pod naciskiem, termoutwardzalne, termokurczliwe itp. Takie przykłady będą opisane poniżej.

Element mocujący 13, który może mieć kolor zgodny z włosami przedłużenia C, można również ozdabiać dodatkowymi elementami dekoracyjnymi, jak np. szkliwem strass itp.

Wszystkie elementy mocujące i ich odmiany opisane powyżej będą odpowiednie dla sposobu przedłużenia włosów opisanego poniżej.

Według fig. 2 do 6 sposób przedłużania z zastosowaniem zespołu opisanego powyżej wykonuje się w następujących zabiegach.

Przygotowuje się zespół przedłużenia i usuwa się taśmę ochronną 14, jeśli występuje. W tym układzie przedłużenia C rozmieszczono w wyrównanym szyku; taśmę podtrzymującą 11 można przymocować do włosów T. Osoba obsługująca może wykorzystać stronę klejącą taśmy 11 oraz jej przezroczystość do sprawdzenia efektu wytworzonego na włosach przed połączeniem jej w danym miejscu. Użytkownik również może sprawdzić ten efekt za pomocą lusterka.

Po zadecydowaniu o umieszczeniu taśmy 11 i przedłużenia następuje kolejny zabieg, w którym element mocujący 13 łączy się z włosami użytkownika. W tym zabiegu osoba obsługująca aktywuje środki połączenia opisane powyżej 7.

PL 193 488B1

W obecnym przykładzie zastosowania wykorzystano właściwość topliwą materiału termoplastycznego. W istocie, proponuje się doprowadzenie energii do elementów mocujących poprzez taśmę podtrzymującą 11. Według fig. 3, zastosowano urządzenie zaciskowe 15 z dwoma elementami dociskowymi 16, dostatecznie wydłużone dla wywarcia jednorodnego nacisku na całej długości taśmy 11, ściskające elementy mocujące 13.

W tym kontekście można zastosować przynajmniej dwa systemy przeniesienia energii na elementy mocujące 13. W pierwszym z nich zaproponowano doprowadzenie ciepła. Dla tej propozycji elementy dociskowe 16 ogrzewa się w dogodny sposób, z wykorzystaniem przynajmniej jednego rezystora elektrycznego.

W tym przypadku ciepło przekazywane jest z jednej strony poprzez taśmę 11 i z drugiej bezpośrednio na elementy mocujące 13. Taśma 11, jak opisano uprzednio, jest termoodporna i nie będzie się odkształcać i ulegać degradacji przy zetknięciu z gorącymi elementami dociskowymi 16.

W drugim systemie proponuje się wykorzystanie energii mechanicznej w postaci drgań o częstotliwości ultradźwiękowej, np. w zakresie od 20 do 60 kHz. W tym przypadku jeden lub oba elementy dociskowe połączono z ciałem drgającym, np. elementem piezoelektrycznym poddanym oddziaływaniu prądu przemiennego o żądanej częstotliwości i przekazującym drgania na elementy mocujące 13 zarówno bezpośrednio jak i poprzez taśmę 11.

W tym przypadku należy zauważyć, że zastosowanie drgań powoduje łatwy przepływ cząstek elementu mocującego 13 pomiędzy poszczególnymi włosami przedłużenia C i włosami T głowy, penetrujących i łączących je ze sobą.

Należy także zauważyć, że dzięki wydajności rozprowadzenia cząsteczek wokół włosów w nikłych warstwach, potrzebna jest jedynie minimalna ilość materiału termoplastycznego do wykonania połączenia.

Ponadto, przy braku źródła ciepła następuje natychmiastowe zestalenie po zaprzestaniu drgań, bez skapywania materiału termoplastycznego pomiędzy włosy lub na głowę użytkownika, co stanowi istotne dodatkowe korzyści.

We wszystkich przypadkach obecność taśmy 11 oraz fakt, że jest ona dociskana do włosów razem z elementami mocującymi 13 oznaczają, że materiał termoplastyczny pozostaje na miejscu i tworzy połączenia o bardzo małych wymiarach.

Dodatkowo, obecność taśmy 11 oznacza, że nie są potrzebne dodatkowe pokrycia zabezpieczające użytkownika. Po zabiegu łączenia taśmę 11 można usunąć, nie pozostawiając żadnego kleju na włosach (fig. 5), co kończy wykonywany sposób.

W przypadku gdy elementy mocujące nie są wykonane z materiału termoplastycznego, środki połączenia aktywuje się z zastosowaniem systemów opisanych powyżej.

Gdy środki połączenia zawierają części materiału termoplastycznego kolejno nałożone na odpowiednią taśmę i przeznaczone do połączenia z odnośnymi elementami mocującymi 13 przedłużeń C, wspomnianą powyżej taśmę można nałożyć po taśmie podtrzymującej 11, gdy przedłużenia C zostały umieszczone na włosach użytkownika.

Osoba obsługująca łatwo może nałożyć elementy mocujące 13 na części materiału termoplastycznego, wygodnie umieszczając taśmy, które można zdejmować i nakładać według potrzeby.

Taśmy po nałożeniu ściska się ze sobą za pomocą zespołu zaciskowego 15, umieszczając taśmy pomiędzy ogrzewanymi lub wibrującymi elementami dociskowymi 16.

We wszystkich przypadkach obie taśmy zawierają materiał termoplastyczny, który przywiera do elementów mocujących i miesza się z włosami użytkownika, łącząc odnośne przedłużenia C do włosów T głowy.

Proponuje się zmniejszenie wymiarów elementu mocującego i części materiału termoplastycznego wg potrzeby, bez zasadniczego wpływu na przedłużenia zespołu 12 łączonego do odnośnych włosów głowy.

Podane powyżej warianty sposobów nakładania można realizować za pomocą zespołów 12 wykonanych jak pokazano na fig. 7 do 12.

Na fig. 7 przedstawiono zespół 12, w którym element mocujący 13 składa się ze sztywnego lub półsztywnego krążka z materiału nieprzylepnego i nietermoplastycznego, lecz odpornego na temperaturę i drgania, tak jak normalne sztuczne tworzywo. Kształt krążkowy jest tu tylko przykładem; element mocujący może mieć postać każdej odpowiedniej płytki. Do połączenia elementu mocującego 13 i odnośnych bliższych końców 2 można zastosować różne systemy, np. przyklejanie (klejenie lub stapianie) pary utrzymujących włosy elementów połowicznych albo wtryskiwanie, które łączy końce 2.

PL 193 488B1

W drugim przykładzie wykonania wynalazku, element 13 przywiera do strony klejącej 4 taśmy podtrzymującej, a środki łączące przedstawia tu ilość 20 kleju lub substancji termoplastycznych bezpośrednio nakładanych na odsłoniętą powierzchnię 21 elementu 13.

Uwidoczniony na fig. 8, trzeci przykład zespołu 12 przedstawia element mocujący analogiczny do poprzedniego przykładu, który powtórzono w przykładzie czwartym i piątym. Drugi i trzeci przykład wykonania zespołu 12 dostosowano do sposobu opisanego powyżej, gdzie substancję termoplastyczną w odpowiednich ilościach 20, 22 topi się z zastosowaniem ciepła lub drgań. Proponuje się również zasadnicze zastąpienie tej substancji materiałem termoplastycznym, półciekłym i/lub plastycznym w temperaturze pokojowej oraz stałym po doprowadzeniu ciepła.

W czwartym przykładzie wykonania (fig. 9) klej 23 umieszczono na krążkowe ukształtowanym elemencie mocującym 13, przykładowo do aktywowania przez docisk, ciepło lub też typu twardniejącego w powietrzu, jak np. żywica dwuskładnikowa. Wtym ostatnim przypadku warstwa ochronna 24 zabezpiecza klej przed tlenem atmosferycznym, chroniąc element mocujący 13. Zastosowanie kleju oznacza, że nie jest potrzebne ciepło i drgania, jak będzie to wykazane, a urządzenie do nakładania i odnośne urządzenia dociskowe służą do umieszczenia taśmy podtrzymującej 11 i przedłużeń C.

Według fig. 10, w piątym przykładzie zaproponowano zastosowanie elementu mocującego opisanego w poprzednich przykładach oraz środków połączenia zawierających element klejący 25, klej, materiał termoplastyczny lub podobną substancję, rozmieszczone w kolejności na taśmie ochronnej 14. W tym przypadku taśma ochronna 14 ułatwia umieszczenie przedłużeń Ci będzie nałożona na włosy głowy przed połączeniem przedłużenia. W przypadku gdy klej aktywuje się w powietrzu, proponuje się zastosowanie dodatkowej warstwy ochronnej.

W szóstym i siódmym przykładzie na fig. 11 i 12 element mocujący 13 zawiera parę elementów połowicznych 13a i 13b, odpowiednich do aktywacji i uchwycenia włosów T głowy. Ostatecznie, elementy połowiczne tworzą wgłębienie 26 utrzymujące włosy. Element połowiczny 13a zamocowano w bliższym końcu 2 przedłużenia C, natomiast drugi 13b umieszczony w kolejności na taśmie ochronnej 14 nakłada się zgodnie ze sposobem według poprzedniego przykładu.

Środki połączenia zawierają substancję termoplastyczną lub klej 28, zwłaszcza klej dwuskładnikowy lub podobny, zabezpieczony odpowiednią warstwą ochronną 29.

W przykładzie wykonania na fig. 13 elementy mocujące 13 zawierają warstwy 30 i 31. Pierwszą warstwę 30 połączono do strony klejącej 4 taśmy podtrzymującej 11. Włosy 3 umieszczono głównie pomiędzy pierwszą warstwą 30 i drugą warstwą 31. Druga warstwa 31 ma niższą temperaturę topienia niż pierwsza warstwa 30, w wyniku czego po doprowadzeniu ciepła lub energii ultradźwięków tylko druga warstwa 31 ulega zmiękczeniu, tworząc połączenie z włosami głowy. Odległość d pomiędzy elementami 13 można odpowiednio dobrać w zakresie od 1do 3 mm. Szerokość b elementów mocujących 13 pozostaje w pewnym rzędzie wielkości.

Zespoły można wytwarzać ręcznie poprzez mocowanie przedłużeń na taśmie podtrzymującej, lecz korzystne jest zastosowanie do ich wytwarzania maszyn.

Na fig. 14 i 15 pokazano korzystny przykład urządzenia zaciskowego 15, do zastosowania w sposobie według wynalazku. Urządzenie zaciskowe 15 posiada rękojeść 50, z której wystają dwie szczęki 46, 47. Pierwsza szczęka 46 posiada wgłębienie 48, w którym utrzymuje się element dociskowy 49. Szczęka stała 47 tworzy powierzchnię stykową 40 wykonaną z podatnego materiału, dla uzyskania równomiernego nacisku na wszystkich przedłużeniach.

Element dociskowy 49 można ogrzewać za pomocą serpentynowych termistorów 41, w celu aktywowania środków łączących. Element dociskowy 49 jest przesuwany przez pręt 43, który łączy się z wałkiem zębatym 42 napędzanym przez silnik elektryczny 44. Element dociskowy 49 wychyla się względem pręta 43, w dostosowaniu do przedłużeń mających różną grubość. Alternatywnie element dociskowy można napędzać siłownikiem hydraulicznym lub pneumatycznym.

Ruch elementu dociskowego 49 można kontrolować poprzez przycisk uruchamiający 45. Temperaturę termistorów 41, nacisk wywierany przez element dociskowy 49 i inne parametry kontroluje się za pomocą programowanego zespołu sterowania, połączonego z urządzeniem zaciskowym 15.

Na podstawie tego opisu wynika, że proponowany sposób przedłużenia włosów nie wymaga żadnej manipulacji ze strony osoby obsługującej i umożliwia utworzenie połączeń włosów z przedłużeniami o bardzo małych wymiarach, ponieważ elementy dociskowe wraz z obecnością przynajmniej jednej taśmy zawierają materiał, który umożliwia utworzenie połączenia. Uzyskane połączenia są bardzo subtelne i mają niemal niedostrzegalne, wykończone krawędzie. Jedyną ręczną czynnością jest manipulacja urządzeniem zastosowanym do aktywacji połączenia.

PL 193 488B1

Wymiary połączenia są niezależne od tego, że materiał termoplastyczny i włosy przedłużenia muszą otaczać włosy głowy tworząc punkt połączenia, którego objętość nie może być zmniejszona poniżej pewnej granicy. Przykładowo, w przytoczonym powyżej patencie japońskim prosty fakt, że włosy przedłużenia muszą być owinięte wokół włosów głowy, sam stwarza duże połączenie.

Zgodnie z obecnym wynalazkiem wymiary punktu połączenia zależą wyłącznie od ilości włosów ściskanych wewnątrz przedłużenia - im bardziej subtelne przedłużenie, tym bardziej subtelne połączenie.

Brak manipulacji prowadzi w rezultacie do formowania jednolitych połączeń. Ich optymalna jakość zapobiega rozdzieleniu np. wskutek penetracji wody, itp.

W takim systemie przedłużenia można ukryć między włosami. Ponieważ możliwe jest nałożenie przedłużeń w równej odległości od siebie, można między nimi umieścić dodatkowe przedłużenia z możliwością uzyskania zgodnych przedłużeń w krótkich odstępach oraz utworzenia złożonych pasm (światła), poprzez zmieszanie w przedłużeniach z innymi kolorami niż włosy użytkownika.

Sposób ten zmniejsza ilość użytego materiału termoplastycznego, ilość energii potrzebnej do aktywacji, nie powoduje strat cieplnych oraz nie zanieczyszcza sprzętu lub urządzenia łączącego.

Ponadto można zauważyć, że opisany powyżej sposób przedłużenia i odnośny zespół przedłużenia, dzięki możliwości wprowadzenia licznych wariantów zastosowania, umożliwiają profesjonalnej obsłudze wykorzystanie w maksymalnym stopniu jej fantazji.

Oprócz opisanych powyżej sposobów dodawania przedłużeń włosów i zespołów przedłużeń stosownych do wykorzystania w tych sposobach, specjalista może wprowadzić liczne dodatkowe modyfikacje i warianty w celu spełnienia dodatkowych oraz uzupełniających wymogów, z których wszystkie zawierają się w zakresie ochrony obecnego wynalazku, jak określono w załączonych zastrzeżeniach.

Specjalista zauważy zwłaszcza możliwość zmiany kształtu elementów mocujących 13 w stosunku do kształtu według rysunków, oraz że szerokość tych elementów może być taka sama jak szerokość przedłużeń C bądź nieco większa. Ponadto, można odpowiednio dobrać odległość pomiędzy przedłużeniami C na taśmie 11.

Claims (25)

1. Sposób zwiększania objętości lub długości włosów, znamienny tym, że liczne przedłużenia (C), zawierające liczne włosy (3), łączy się za pomocą elementu mocującego (13), przy czym przedłużenia (C) wyrównuje się i układa równolegle do elementów mocujących (13) umieszczonych na taśmie podtrzymującej (11) posiadającej stronę klejącą (4), następnie przykłada się stronę klejącą (4) taśmy podtrzymującej (11) do włosów (T) głowy i układa się przedłużenia (C), oraz łączy się przedłużenia (C) z włosami (T) głowy poprzez zamocowanie do nich elementów mocujących (13).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przedłużenia (C) jednej taśmy podtrzymującej (11) łączy się z włosami głowy równocześnie.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przedłużenia (C) łączy się poprzez aktywowanie środków łączących (22, 23, 25, 27, 28), które wykonano na elementach mocujących (13).

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przedłużenia (C) łączy się poprzez aktywowanie elementów mocujących (13), które są środkami łączącymi przedłużenia (C) z włosami (T) głowy.

5. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że środki łączące (13, 22, 23, 25, 27, 28) aktywuje się poprzez doprowadzenie energii cieplnej lub ultradźwiękowej.

6. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że energię mechaniczną, cieplną lub ultradźwiękową doprowadza się za pomocą urządzenia zaciskowego (15) z dwoma wydłużonymi elementami dociskowymi (16), przy czym wywiera się jednorodny nacisk na całej długości taśmy (11).

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że stosuje się urządzenie zaciskowe (15), które posiada szczękę stałą (47) i element dociskowy (49), dosuwany środkami napędowymi (44) do wspomnianej szczęki stałej (47).

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że element dociskowy (49) urządzenia zaciskowego (15) wychyla się dla kompensacji ewentualnych różnic grubości włosów.

9. Sposób według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że element dociskowy (49) urządzenia zaciskowego (15) napędza się silnikiem elektrycznym (44).

10. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że stosuje się środki łączące (22, 23, 25, 27, 28) zawierające klej.

PL 193 488B1

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że klej aktywuje się w otaczającym powietrzu.

12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że taśmę ochronną (14) dostarczoną na wspomnianej taśmie podtrzymującej (11) usuwa się przed nałożeniem taśmy podtrzymującej (11) na włosy (T) głowy.

13. Zespół do zwiększenia objętości lub długości włosów, znamienny tym, że zawiera taśmę podtrzymującą (11) posiadającą stronę klejącą (4), liczne przedłużenia (C) zawierające liczne włosy, które są połączone elementem mocującym (13), przy czym przedłużenia (C) są wyrównane i zasadniczo równoległe z ich elementami mocującymi (13) umieszczonymi na taśmie podtrzymującej (11), oraz środki łączące (22, 23, 25, 27, 28), umieszczone na elementach mocujących (13) dla połączenia przedłużeń (C) do włosów (T) głowy.

14. Zespół do zwiększenia objętości lub długości włosów, znamienny tym, że zawiera taśmę podtrzymującą (11) posiadającą stronę klejącą (4) i liczne przedłużenia (C) zawierające liczne włosy, które są połączone elementem mocującym (13), przy czym przedłużenia (C) są wyrównane i zasadniczo równoległe z ich elementami mocującymi (13) umieszczonymi na taśmie podtrzymującej (11), zaś elementy mocujące (13) są środkami łączącymi do połączenia przedłużeń (C) do włosów (T) głowy.

15. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że taśma podtrzymująca (11) jest przezroczysta.

16. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że elementy mocujące (13) są wykonane z materiału termoplastycznego.

17. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że materiał termoplastyczny jest wykonany z poliestru i/lub poliamidu i/lub poliuretanu.

18. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że na taśmie podtrzymującej (11) jest umieszczona taśma ochronna (14) usuwana przed nałożeniem taśmy podtrzymującej (11) na włosy (T) głowy.

19. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że taśma podtrzymująca (11) jest termoodporna.

20. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że elementy mocujące (13) zawierają elementy dekoracyjne.

21. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że strona klejąca (4) taśmy podtrzymującej (11) jest utworzona na bazie nietrwałego kleju typu umożliwiającego poprawki i aktywowanego przez docisk, przy sile przylegania na taśmie podtrzymującej (11) większej, niż siła wytwarzana na materiale termoplastycznym elementów mocujących (13).

22. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że środki łączące (22, 23, 25, 27, 28) obejmują substancję klejącą wykonaną z materiału termoplastycznego, materiału termoutwardzalnego, klejów aktywowanych cieplnie lub klejów aktywowanych w powietrzu.

23. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że elementy mocujące (13) są rozmieszczone wzdłuż linii prostej, z odstępami między nimi na taśmie podtrzymującej (11).

24. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że włosy przedłużeń (C) mają inny kolor niż włosy (T) głowy.

25. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że elementy mocujące (13) zawierają płytki posiadające przynajmniej dwie warstwy tworzywa o różnych temperaturach topienia.