PL193517B1 - Sposób i system zarządzania użyciem plików cyfrowych - Google Patents

Abstract

1. Sposób zarzadzania uzyciem plików cyfrowych, w którym przesyla sie jedna lub wiecej kopii pliku cyfrowego do jednego urza- dzenia, znamienny tym, ze przed przesyla- niem ustala sie zabezpieczone lacze pomiedzy jednym urzadzeniem i innym urzadzeniem, a kazde z tych urzadzen certyfikuje sie przy sterowaniu danym protokolem bezpieczenstwa i ustala sie schemat uzytkowania, okreslajacy jeden lub wiecej warunków przesylania pliku cyfrowego pomiedzy para urzadzen i przesyla sie jedna lub wiecej kopii pliku cyfrowego przez zabezpieczone lacze pomiedzy para urzadzen zgodnie z ustalonym schematem uzytkowania. PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i system zarządzania użyciem plików cyfrowych, zwłaszcza przy kopiowaniu, wykorzystywane na przykład do zarządzenia pobieraniem honorariów za materiał publikowany elektronicznie, rozpowszechniany siecią komputerową.

Sieć ogólnoświatowa WWW to multimedialny system pobierania informacji sieci Internet. W środowisku sieci WWW komputery typu klient wykonują transakcje z serwerami sieci WWW przy użyciu protokołu przesyłania hipertekstu HTTP, który jest znanym protokołem aplikacji, zapewniającym użytkownikom dostęp do plików, na przykład tekstu, grafiki, obrazów, dźwięku, wideo itd., przy zastosowaniu standardowego języka opisu strony, znanego jako język hipertekstowego znakowania informacji HTML. Język HTML zapewnia podstawowe formatowanie dokumentu i umożliwia twórcy określenie połączeń z innymi serwerami i plikami. W paradygmacie sieci Internet ścieżka sieciowa do serwera jest wyznaczana przez tak zwany jednolity lokalizator zasobów URL, mający specjalną składnię do określania połączenia sieciowego. Użycie przeglądarki kompatybilnej z językiem HTML, na przykład Netscape Navigator lub Microsoft Internet Explorer w komputerze typu klient wymaga określenia połączenia poprzez lokalizator URL. W odpowiedzi klient stawia żądanie serwerowi, czasami zwanemu witryną sieci WWW, identyfikowanemu w połączeniu i odbiera z kolei dokument lub inny obiekt sformatowany zgodnie z językiem HTML.

W znanej sieci WWW jest łatwo przesyłać treść cyfrową, na przykład grafikę, dźwięk, wideo, filmy i tym podobne i rozprowadzać je do wielu użytkowników. Skopiowanie pliku cyfrowego sprowadza się faktycznie do kliknięcia myszą komputera. Prawa autorskie dają właścicielowi wyłączne prawo do tworzenia kopii dzieła chronionego tymi prawami, rozpowszechniania kopii oraz publicznego wykonywania i pokazywania dzieła. Zawsze, gdy plik cyfrowy jest przesyłany siecią Internet i kopiowany do pamięci użytkownika, wiąże się z tym wyłączne prawo właściciela praw autorskich do odtwarzania, które może zostać naruszone. Podobnie transmisja dzieła chronionego prawem autorskim przez przewód fizyczny jest równoznaczna z rozpowszechnianiem. W systemie otwartym, na przykład komputerze osobistym, mającym dostęp do sieci WWW, dzięki dostawcy usług internetowych ISP, kopie materiałów chronionych prawem autorskim są poddawane dalszemu nieograniczonemu kopiowaniu i transmisji, bez możliwości pobrania przez właściciela odpowiedniego wynagrodzenia, na przykład honorariów.

Znana jest technika tak zwanego zawijania tekstu dzieła chronionego prawem autorskim w środowisku zabezpieczonym przed kopiowaniem, upraszczająca obciążanie użytkowników za korzystanie z informacji uzyskanych z sieci Internet lub sieci WWW. Ta metoda, zwana COPINET, łączy mechanizm zabezpieczenia praw autorskich z systemem zarządzania prawami autorskimi i jest opisana w publikacji Bennetta i innych pod tytułem: Charging, paying and copyright - Information access in open networks, 19 International Online Information Meeting Proceedings, Online Information 1995, strony 13-23, Learned Information Europe Ltd. Wydawcy w tym systemie określają poziom ochrony, kontrolując wykorzystanie i zarządzanie łańcuchem praw. Ta metoda zapewnia ochronę materiału cyfrowego nawet po dostarczeniu do stacji roboczej użytkownika.

W szczególności materiał chroniony prawem autorskim ma tekst zawijany przez szyfrowanie i rozwijany w wyniku specjalnej autoryzacji zapewnionej przez tzw. podsystem zaufany. Materiał jest więc widoczny tylko dla danego środowiska, a więc wszelkie kolejne czynności użytkownika, jak zachowanie lub kopiowanie, powodują, że chroniony materiał lub materiał pochodzący od niego pozostają w stanie chronionym, gdy są poza środowiskiem. Ta metoda nie rozwiązuje problemu zarządzania pobieraniem honorariów i/lub przydziału opłat dla dostawców treści oraz nie można jej przyjąć w kontekście otwartej architektury PC, takiej jak realizowana w publicznej sieci Internet, a także wymaga zastosowania oddzielnego podsystemu zaufanego do generowania autoryzacji dla przekazu określonej treści.

Znane są techniki zarządzania użyciem treści w sieci Internet przy zastosowaniu elektronicznych portfeli lub kart inteligentnych, przedstawione na przykład w opisach patentowych USA nr 5 590 197 i 5 613 001. Te systemy zawierają złożony sprzęt i schematy szyfrowania trudne do wykonania w praktyce i dostosowania do ogólnych schematów płacenia honorariów za użycie treści w sieci Internet.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że przed przesyłaniem ustala się zabezpieczone łącze pomiędzy jednym urządzeniem i innym urządzeniem, a każde z tych urządzeń certyfikuje się przy sterowaniu danym protokołem bezpieczeństwa i ustala się schemat użytkowania, określający jeden lub więcej warunków przesyłania pliku cyfrowego pomiędzy parą urządzeń i przesyła się jedną

PL 193 517 B1 lub więcej kopii pliku cyfrowego przez zabezpieczone łącze pomiędzy parą urządzeń zgodnie z ustalonym schematem użytkowania.

Korzystnie przesyła się kopie pliku cyfrowego pomiędzy urządzeniem pamięciowym i urządzenie odtwarzającym.

Korzystnie urządzenie pamięciowe i urządzenie odtwarzające umieszcza się w komputerze.

Korzystnie urządzenie pamięciowe umieszcza się w pierwszym komputerze, a urządzenie odtwarzające umieszcza się w drugim komputerze i ustala się zabezpieczone łącze poprzez sieć komputerową, łączące pierwszy i drugi komputer.

Korzystnie urządzenie odtwarzające, zawierające układ ustalania zabezpieczonego łącza, umieszcza się w komputerze osobistym.

Korzystnie urządzenie odtwarzające, zawierające oprogramowanie do ustalania zabezpieczonego łącza, umieszcza się w urządzeniu sieci WWW.

Korzystnie urządzenie odtwarzające wybiera się z grupy urządzeń odtwarzających, zawierającej drukarkę, monitor ekranowy i kartę dźwiękową.

Korzystnie ustala się konto reprezentujące daną wartość pieniężną.

Korzystnie przydziela się daną opłatę dla danej wartości pieniężnej, gdy przekazuje się kopię pliku cyfrowego pomiędzy parą urządzeń.

Korzystnie wiąże się daną opłatę z kontem dostawcy treści dla zapłaty wynagrodzenia dostawcy pliku cyfrowego.

Korzystnie za pomocą schematu użytkowania wprowadza się sposób płatności.

Korzystnie ustala się licznik liczby dozwolonych kopii pliku cyfrowego, a za pomocą schematu użytkowania określa się, czy urządzenie żądające przesłania pliku cyfrowego jest upoważnione do spowodowania przesyłania, a jeżeli urządzenie jest upoważnione do spowodowania przesyłania pliku cyfrowego, stosuje się licznik do określenia, czy liczba dozwolonych kopii została przesłana oraz jeżeli liczba dozwolonych kopii nie została przesłana, przesyła się plik cyfrowy pomiędzy parą urządzeń.

System według wynalazku charakteryzuje się tym, że pierwsze urządzenie i drugie urządzenie są urządzeniami certyfikowanymi do działania z danym protokołem bezpieczeństwa, a system zawiera układ ustalania zabezpieczonego łącza pomiędzy pierwszym urządzeniem i drugim urządzeniem, dołączony do układu zarządzania przesyłaniem jednej lub więcej kopii pliku cyfrowego w odpowiedzi na ustalenie zabezpieczonego łącza, z ograniczeniami informacji sterującej kopiowaniem pliku cyfrowego.

Zaletą wynalazku jest zapewnienie ulepszonego sposobu i systemu pobierania honorariów w sieci Internet za użycie treści chronionej prawem autorskim. Wynalazek umożliwia działanie pary certyfikowanych urządzeń, na przykład urządzenia pamięciowego i urządzenia odtwarzającego, w kontekście danego protokołu bezpieczeństwa oraz zarządzania przez to kopiami pliku cyfrowego i informacją sterującą kopiowaniem.

Zaletą wynalazku jest także umożliwienie właścicielowi praw autorskich utrzymywania danego poziomu kontroli treści chronionej prawem autorskim, nawet gdy ta treść została pobrana z serwera i załadowana do komputera typu klient, na przykład w środowisku sieci WWW klient - serwer. Wynalazek umożliwia zarządzanie liczbą kopii pliku cyfrowego, wykonywane w urządzeniu sieci WWW, mającym zabezpieczoną pamięć dyskową, dołączanym do sieci Internet przy użyciu komutowanego połączenia sieciowego. Możliwe jest ograniczenie liczby kopii pliku cyfrowego, wykonywanego w danym komputerze typu klient, dołączonym do sieci WWW.

Wynalazek umożliwia wydawcy dokumentu elektronicznego kontrolowanie liczby kopii dokumentu, wykonanych w sieci Internet przez upoważnionych użytkowników.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przykładowy system według wynalazku, fig. 2 - uproszczony schemat blokowy urządzenia źródłowego i urządzenia docelowego, połączonych kanałem, w którym jest przesyłany plik cyfrowy, fig. 3 - przykład urządzenia źródłowego, dołączonego do zbioru docelowych urządzeń odtwarzających w komputerze typu klient, fig. 4 - schemat blokowy przykładowego systemu zarządzania prawem autorskim według wynalazku, fig. 5 - sieć działań sposobu zarządzania plikiem cyfrowym według wynalazku, fig. 6A - graficzne przedstawienie zespołu przetwarzania danych, dołączonego do telewizora dla utworzenia urządzenia sieci WWW, fig. 6B - graficzne przedstawienie przedniej płyty zespołu przetwarzania danych, fig. 6C - graficzne przedstawienie tylnej płyty zespołu przetwarzania danych, fig. 6D - graficzne przedstawienie zespołu zdalnego sterowania, związanego z zespołem przetwarzania danych i fig. 7 - schemat blokowy głównych elementów zespołu przetwarzania danych.

PL 193 517 B1

Figura 1 przedstawia system, w którym jest realizowany wynalazek. Do dostawcy usług internetowych ISP 12w sieci komputerowej jest dołączonych wiele komputerów typu klient 10 w sieci Internet poprzez zasoby, takie jak komutowana sieć telefoniczna 14. Komutowana sieć telefoniczna wykorzystuje zwykle daną ograniczoną liczbę połączeń 16a - 16n. Dostawca usług internetowych 12 łączy komputery typu klient 10z resztą sieci 18, która zawiera wiele komputerów typu serwer 20. Komputer typu klient 10 zawiera zestaw znanych narzędzi sieci Internet, na przykład przeglądarkę 13 sieci WWW do uzyskiwania dostępu do usług w sieci i otrzymywania usług.

Te usługi obejmują przekazywanie komunikatów typu jeden do jednego w poczcie elektronicznej, przekazywanie komunikatów typu jeden do wielu w biuletynie informacyjnym, rozmowę bezpośrednią, przekazywanie plików i przeglądanie. Dla tych usług stosuje się różne protokoły sieci Internet. Na przykład, przeglądanie wykonuje się przy użyciu protokołu przesyłania hipertekstu HTTP, który zapewnia użytkownikom dostęp do plików multimedialnych przy użyciu języka hipertekstowego znakowania informacji HTML. Zbiór serwerów, które stosują protokół HTTP, stanowi sieć WWW, która jest systemem pobierania informacji multimedialnych w sieci Internet.

Wynalazek jest realizowany sprzętowo i programowo. Realizacja programowa jest szczególnie użyteczna, gdy komputer typu klient jest urządzeniem sieci Internet lub urządzeniem sieci WWW, tak jak przedstawiono na fig. 6A - 6D. W przypadku realizacji programowej komputer typu klient 10 ma związaną z nim procedurę programową oprogramowania 15, zaprojektowaną tak, żeby wykonywała jedną lub więcej funkcji sposobu zabezpieczania kopii pliku cyfrowego.

Oprogramowanie jest korzystnie aplikacją typu klient, chociaż może zostać zrealizowane wraz z przeglądarką jako wtyczka lub z pośrednictwem proxy po stronie klienta albo jako niezależna aplikacja. Alternatywnie agent jest wbudowany w przeglądarkę lub jest realizowany jako aplet języka Java albo niezależna aplikacja. Zatem oprogramowanie 15 stosowane w tym przykładzie wykonania jest dowolną aplikacją działającą w komputerze typu klient 10, która wykonuje zadania ochrony przed kopiowaniem i zarządza honorarium w imieniu użytkownika lub użytkowników klienta według wynalazku.

W poniższym omówieniu stosuje się słowa kopiowanie lub kopie, żeby opisać kontrolę dalszego korzystania z prawa autorskiego dla określonego dzieła. Kopiowanie obejmuje inne typy odtwarzania dzieła dla różnych urządzeń. Zatem kopiowanie w drukarce wiąże się z drukowaniem na papierze lub innym podłożu. Kopiowanie na monitorze to przedstawianie obrazu na ekranie, a kopiowanie w urządzeniu akustycznym to odtwarzanie części dźwiękowej dzieła. Wszystkie z tych urządzeń, mianowicie urządzenia pamięciowe, na przykład twarde dyski, taśmy w CDR i urządzenia odtwarzające, jak drukarki, urządzenia graficzne, odtwarzacze akustyczne, odtwarzacze filmów, są wyposażane według wynalazku, żeby kopie były kontrolowane we wszystkich systemach i sieciach, aż do ich ostatecznego miejsca odtworzenia.

Wynalazek obejmuje sposób zarządzania kopiami pliku cyfrowego, który zawiera treść chronioną prawem autorskim, w imieniu dostawcy treści, na przykład autora, wydawcy itp. Zakłada się, że ustalono schemat płatności, jeżeli chodzi o plik.

Na przykład, takie schematy płatności obejmują bez ograniczenia opłatę wstępną za liczbę n kopii, opłatę za kopię przy tworzeniu każdej kopii, rewers dla kopii w trybie pośrednim lub inną opcję płatności. W opcji opłaty wstępnej użytkownik dokonuje wstępnej opłaty za prawo do uzyskania kopii pliku cyfrowego. W opcji opłaty za kopię lub opłaty w trakcie działania, użytkownik płaci za każdą kopię pliku cyfrowego, gdy plik jest kopiowany.

W schemacie rewersu użytkownik tworzy kopie pliku cyfrowego, na przykład, gdy komputer typu klient nie jest dołączony do sieci i generuje rewers lub wiele rewersów, które są przekazywane izbie rozrachunkowej lub innej jednostce płatności, gdy użytkownik łączy się później z siecią. Można także zrealizować inne schematy opłaty, takie jak kombinacja powyższych opcji.

Schemat opłaty określa się korzystnie przez informację sterującą kopiowaniem, związaną z plikiem i ustalaną przez autora, wydawcę lub inną stronę trzecią. Na przykład, informacja sterująca kopiowaniem zawiera licznik liczby dozwolonych kopii, licznik liczby dozwolonych wersji opłaty za kopię, licznik liczby kopii możliwych do wykonania w opcji opłaty rewersowej, informację o zarządzaniu prawem autorskim, określającą autora, wydawcę i/lub inne ograniczenia licencji lub stosowania, informację o banku lub innej instytucji finansowej, która obsługuje opłaty za korzystanie i ich uzgadnianie, jedną lub więcej dat wygaśnięcia, po których kopiowanie nie jest już dozwolone i tym podobne.

PL 193 517 B1

Informacja sterująca kopiowaniem, związana z danym plikiem, określa schemat użycia pliku, ponieważ zawiera informację, która steruje sposobem użycia treści, sposobem opłaty za takie użycie i tym, w jakim okresie można używać treść lub inną informację. Określony schemat użycia lub jego część jest realizowana również w urządzeniach, pomiędzy którymi jest przekazywany plik, chociaż takie ograniczenia są określane przez dostawcę treści.

Figura 2 przedstawia istnienie pary urządzeń: urządzenia źródłowego 24i urządzenia docelowego 26, które zostały lub są certyfikowane do użycia schematu. W szczególności urządzenia, które realizują wynaleziony schemat, zawierają certyfikat, który nie jest dostępny, a więc nie można nim manipulować i jest w nich przechowywany. Certyfikat poświadcza, że urządzenie może obsługiwać protokół zabezpieczający, użyteczny do realizacji schematu ochrony.

Przykładowy protokół zabezpieczający to protokół CSS systemu szyfrowania treści. Na przykład, jeżeli urządzenie źródłowe to pamięć dyskowa, certyfikat urządzenia jest przechowywany w zabezpieczonym układzie scalonym w sprzęcie sterującym urządzeniem. Zwykle każde z urządzeń jest certyfikowane podczas produkcji, chociaż nie ma takiego wymogu.

Na fig. 2 jest pokazane łącze 28 pomiędzy urządzeniem źródłowym i urządzeniem docelowym, za pomocą którego kopie pliku cyfrowego, poddanego schematowi, są przekazywane w zabezpieczony sposób. Przed przekazaniem pliku cyfrowego jest ustalane łącze 28 pomiędzy urządzeniami, żeby zapewnić możliwość wprowadzenia ograniczeń kopiowania, takich jak przedstawione w informacji sterującej kopiowaniem. Zwykle uzyskuje się to w ten sposób, że każde urządzenie, zgodnie z realizowanym protokołem zabezpieczającym wymaga, żeby drugie urządzenie z pary sprawdziło, czy jego certyfikat jest poprawny. Wtym celu stosuje się wymianę komunikatów, taką jak określono w protokole. Po utworzeniu zabezpieczonego łącza, każdemu z urządzeń powierza się kontrolę nad plikiem cyfrowym zgodnie z informacją sterującą kopiowaniem pliku.

Zwykle urządzenie źródłowe 24 jest urządzeniem pamięciowym, natomiast urządzenie docelowe 26 jest urządzeniem odtwarzającym. Przykładowym urządzeniem pamięciowym jest pamięć dyskowa, pamięć systemowa i tym podobne. Przykładowym urządzeniem odtwarzającym jest drukarka, monitor, karta dźwiękowa i tym podobne. Urządzenie źródłowe i urządzenie docelowe mogą być oba urządzeniami pamięciowymi, na przykład serwer sieci WWW i pamięć dyskowa klienta.

Gdy technika jest realizowana w otwartym środowisku klient - serwer, urządzenia sprzętowe, na przykład mikrosterowniki, są stosowane w urządzeniach pamięciowych i odtwarzających, żeby uprościć generowanie zabezpieczonego łącza i zarządzanie nim. Gdy można tolerować mniejszy stopień bezpieczeństwa, realizuje się niektóre z tych funkcji jako oprogramowanie. Gdy technika jest realizowana w zamkniętym środowisku urządzenia sieci WWW, jak na fig. 6A -6D, zabezpieczone łącze jest tworzone w całości lub w części przy użyciu oprogramowania rezydentnego w procedurach sterujących, związanych z urządzeniami pamięciowymi i odtwarzającymi.

Zabezpieczone łącze w takich warunkach jest tworzone w oprogramowaniu, ponieważ w środowisku urządzenia sieci WWW można łatwo zablokować zabezpieczone łącze w przypadku manipulowania obudową urządzenia lub innym zespołem obwodów. Bez względu na środowisko, najpierw tworzy się zabezpieczone łącze pomiędzy certyfikowanym urządzeniem pamięciowym i urządzeniem odtwarzającym.

Następnie plik cyfrowy wraz z przynajmniej częścią jego informacji sterującej kopiowaniem jest przekazywany pomiędzy urządzeniem pamięciowym i urządzeniem odtwarzającym zgodnie z określonym schematem użycia, zdefiniowanym na przykład przez informację sterującą kopiowaniem. Na przykład, jeżeli jest realizowany schemat opłaty wstępnej i nie nadeszła data wygaśnięcia z nim związana, przekazuje się daną liczbę kopii pliku pomiędzy urządzeniem pamięciowym i urządzeniem odtwarzającym.

Na fig. 2 sposób i system ochrony pliku cyfrowego przed kopiowaniem według wynalazku obejmują jedno lub więcej urządzeń źródłowych 24 i jedno lub więcej urządzeń docelowych 26a-n, połączonych zabezpieczonym kanałem lub łączem 28. Fizyczne cechy łącza 28 zależą od tego, czy urządzenie źródłowe 24i urządzenie docelowe 25 znajdują się w tym samym komputerze, czy w oddzielnych komputerach połączonych siecią.

Przy połączeniu sieciowym łącze jest na przykład zwykłym łączem TCP/IP. Łącze 28 jest kanałem zabezpieczonym fizycznie, takim jak łącze http, lecz nie jest to wymagane, ponieważ dany protokół zabezpieczający w certyfikowanych urządzeniach tworzy zabezpieczone łącze. Według wynalazku, gdy łącze zostanie już utworzone, jeden lub więcej plików cyfrowych, pod kontrolą procedury lub mechanizmu sterującego, jest przekazywanych pomiędzy certyfikowanymi urządzeniami, w sposób

PL 193 517 B1 dający się przewidzieć i sprawdzić, tak że przeprowadza się kontrolowaną liczbę transmisji pliku i dokładną liczbę transmisji pliku oraz ich określone wykorzystanie można łatwo udokumentować, żeby uprościć rozprowadzanie honorariów lub innych wynagrodzeń, zwykle do dostawców treści.

Uogólniając, przed przekazaniem danego pliku cyfrowego lub zbioru plików albo elementu pliku ze źródła do celu poprzez zabezpieczone łącze, trzeba najpierw zezwolić na transmisję, a następnie transmisję powiązać z zapłaceniem honorarium należnego dostawcy treści za użycie takiego pliku. Schemat ułatwia realizację uogólnionego schematu zarządzania prawem autorskim/pobierania i rozprowadzania honorarium. Urządzenie źródłowe 24 i urządzenie docelowe 26 mogą znajdować się w tym samym komputerze.

Figura 3 przedstawia szczególne połączenie dla podsystemu pamięci dyskowej 24' i docelowych urządzeń odtwarzających, czyli drukarki 16a', monitora 26b' i karty dźwiękowej 26c'. Przedstawiony komputer jest urządzeniem sieci WWW i w tym przypadku zabezpieczone łącze jest tworzone przy użyciu oprogramowania.

W tym przykładzie każde urządzenie źródłowe i/lub urządzenie docelowe zawiera oprogramowanie sterujące - część oprogramowania 15, jak opisano powyżej, żeby ułatwić tworzenie zabezpieczonego kanału. Chociaż nie ma to znaczenia ograniczającego, wygodny mechanizm tworzenia kanału obejmuje generowanie liczby losowej 30 przez każde z urządzeń i te liczby są następnie dostarczane do algorytmu generowania klucza 32, żeby wygenerować klucz tajny lub prywatny 34. Klucz 34 jest generowany na przykład dla każdego pliku cyfrowego dla przekazania łączem 28 lub jest stosowany klucz sygnalizacyjny dla zbioru takich plików albo nawet dla określonej sesji przeglądania.

W celu utworzenia zabezpieczonego kanału, oprogramowanie rezydentne w pamięci dyskowej szyfruje plik cyfrowy, gdy opuszcza on urządzenie źródłowe. Urządzenie docelowe deszyfruje następnie plik cyfrowy przy użyciu klucza przed odtworzeniem. Zatem nie można łatwo przechwycić pliku cyfrowego, gdy jest on przekazywany pomiędzy tymi urządzeniami. Jak wspomniano powyżej, każde z urządzeń źródłowych i docelowych może zawierać także zabezpieczone układy scalone lub inne znane urządzenia sprzętowe, żeby uprościć lub poprawić zabezpieczony przekaz pliku cyfrowego pomiędzy urządzeniami.

Określony mechanizm do zabezpieczania kanału pomiędzy urządzeniem źródłowym i urządzeniem docelowym jest różny, a według wynalazku rozważa się zastosowanie każdej znanej lub rozwiniętej później techniki, systemu lub sposobu do zabezpieczania połączeń. Inną techniką do zastosowania jest na przykład na przykład kryptosystem z kluczem publicznym.

Figura 4 przedstawia schemat blokowy przykładowego systemu zarządzania honorarium z praw autorskich, zrealizowany według wynalazku. W tym systemie zakłada się, że komputery typu klient 40 mają dostęp do sieci komputerowej 42, na przykład publicznej sieci Internet, Intranet, Extranet lub innej, żeby uzyskać dostęp do dokumentów typu WWW, przechowywanych w serwerach 44 sieci WWW. Jeden lub więcej serwerów zarządzających 46 jest dołączonych do systemu poprzez dostawcę dostępu 48 i w razie potrzeby stosuje się serwer zarządzania 50 sterowaniem, żeby ułatwić skalowanie architektury. Serwer zarządzania 50 sterowaniem jest sterowany przez agencję regulacyjną lub prawną, odpowiedzialną za zarządzanie pobieraniem i rozprowadzaniem honorariów z praw autorskich.

Serwer zarządzający zawiera bazę danych 52 i procedury sterujące 54 do zakładania konta dla honorariów 55 dostawców treści. Przewiduje się, chociaż nie jest to konieczne, że określeni dostawcy treści mają abonament na usługę pobierania honorariów, zrealizowaną według wynalazku i będą dokonywać opłaty, na przykład prowizji lub opłaty za dostarczoną usługę. Dany dostawca treści może więc mieć abonament na usługę, żeby odbierać opłaty honorarium za użycie treści chronionej jego prawem autorskim przez użytkowników komputerów typu klient.

W tym celu stosuje się procedury sterujące 54 do założenia konta dla każdego danego dostawcy treści, przy czym każde konto zawiera reprezentację wartości danego honorarium, która może wynosić 0 przy zakładaniu konta. Następnie procedura sterująca dopasowuje wartość honorarium na koncie dostawcy w odpowiedzi na odbiór informacji wskazującej, że dany plik cyfrowy, związany z danym dostawcą treści, został przekazany z urządzenia źródłowego 24 do urządzenia docelowego 25 w komputerze typu klient 40.

W pewnych okresach dostosowuje się konto dostawcy treści do wszelkich opłat za usługę lub przetwarzania, a reszta konta jest następnie przekazywana do dostawcy treści. W sytuacji, gdy dostawca treści chce umożliwić korzystanie z treści danego pliku cyfrowego i późniejsze uiszczanie opłaty za takie korzystanie, można ustawić określony bit w informacji sterującej kopiowaniem pliku, wskazującej taką preferowaną opcję. Inne dane w informacji sterującej kopiowaniem stosuje się do ustaPL 193 517 B1 wiania lub kontrolowania innych opcji dostawcy treści w odniesieniu do korzystania z pliku w kontekście wynalezionego schematu.

Figura 5 przedstawia sieć działań sposobu zarządzania kontem pobieranych honorariów w odniesieniu do pliku cyfrowego, gdy stosuje się opcję opłaty wstępnej. Wtym przykładzie plik cyfrowy to obraz graficzny czyli plik .jpeg, do którego prawo autorskie ma właściciel lub dostawca treści.

Zasady wynalazku są przeznaczone do realizacji zbiorczej z wieloma plikami cyfrowymi, a więc poniższy opis jest tylko przykładem jednego typu podstawowego schematu opłaty. Procedura zakłada wstępnie, że założono konto używania lub opłaty dla danego komputera typu klient lub użytkownika takiego komputera w kroku 60 sieci działań. Zakłada się także, że zostało założone konto honorariów dla dostawcy treści w jednym z serwerów zarządzających w kroku 62. Kroki 60 i 62 nie muszą następować w określonej kolejności. W kroku 62 użytkownik zwykle płaci wstępnie określoną kwotę na konto, z którego pobiera się opłaty, chociaż nie jest to konieczne.

W kroku 64 procedura sterująca ustawia licznik określonego pliku cyfrowego. Zwykle jest to licznik liczby dozwolonych kopii pliku cyfrowego, które są przekazywane z urządzenia źródłowego do jednego lub więcej urządzeń docelowych według wynalazku. Ta liczba jest zwykle określona w informacji sterującej kopiowaniem pliku. Licznik jest zwykle dodatnią liczbą całkowitą, która jest następnie zmniejszana przez procedurę sterującą do zera w miarę wykonywania dozwolonych lub upoważnionych kopii.

Alternatywnie licznik zaczyna się od zera lub dowolnej innej liczby, która jest następnie zwiększana przez procedurę sterującą do wartości progowej, wyznaczonej w informacji o liczniku kopii. Licznik jest ustawiany przez właściciela praw autorskich, operatora systemu, administratora sieci WWW, przez ograniczenia sprzętowe, przez dowolną inną stronę lub jednostkę mającą upoważnienie i/lub możliwość ustawiania licznika.

W pewnych okolicznościach, czyli gdy stosuje się opłacone wstępnie konto użytkownika, konieczne jest zastosowanie licznika jawnego, ponieważ liczba przekazywanych kopii może zależeć po prostu od honorarium wycenianego od kopii. Zatem stosowany tutaj licznik jest wyrażany jawnie lub niejawnie. Plik cyfrowy jest przechowywany w komputerze typu klient lub jest udostępniany przez serwer sieci WWW albo inne urządzenie pamięciowe lub archiwum.

Określone miejsce, z którego pochodzi plik cyfrowy, nie ma na wstępie znaczenia. W kroku 64 zakłada się, że obraz graficzny znajduje się już w urządzeniu źródłowym. Jeżeli plik nie występuje w źródle, może być konieczne jego pozyskanie, chociaż pojęciowo źródło można rozumieć szeroko jako początkowe lub wstępne położenie pliku.

W kroku 66 powtarza się przeprowadzanie testu, żeby ustalić, czy odebrano żądanie pozyskania obrazu graficznego.

Jeżeli nie, procedura działa w cyklu w kroku 66 i czeka na takie żądanie. Jeżeli wynik testu w kroku 66 jest dodatni, procedura przechodzi do kroku 68 testując, czy dany komputer typu klient, który wygenerował żądanie, jest upoważniony do dokonania przekazu. Krok 68 obejmuje proste porównanie stanu konta użytkownika i kwoty honorarium do wyceny. Jeżeli stan konta użytkownika jest wystarczająco duży, można zezwolić na przekaz.

W kroku 68 po prostu testuje się, czy licznik ma wartość wskazującą, że można wykonywać kolejne kopie. Na ogół w kroku 68 jest wymagane, żeby licznik nie wynosił zero, a w sytuacji, gdy licznik jest dodatni i zmniejszany do zera, użytkownik ma dostateczne przydzielone fundusze, żeby zapłacić za wycenione honorarium za użycie obrazu graficznego. W kroku 68 można także testować, czy nadeszła data wygaśnięcia ustawiona w informacji o liczniku kopii.

Jeżeli wynik testu w kroku 68 jest ujemny, nie zezwala się na przekaz i procedura przechodzi do kroku 70, żeby powiadomić użytkownika komputera typu klient. Takie powiadomienie ma postać komunikatu o błędzie lub odmowie dostępu albo podobną. Użytkownika informuje się jedynie, że nadeszła ustalona data wygaśnięcia lub jego opłacone wstępnie konto jest wyczerpane i wymaga więcej funduszy. Jeżeli jednak wynik testu w kroku 68 jest dodatni, plik cyfrowy przekazuje się do celu.

Procedura przechodzi następnie do kroku 72, żeby zainicjować przekaz kopii. Jest korzystne, jeżeli trzeba przekazać wszystkie bajty pliku przed uznaniem przekazu za poprawny. W kroku 74 dostosowuje się licznik procedury sterującej czyli zmniejsza się go i/lub pobiera się opłatę z konta użytkownika. Opłata jest równa honorarium lub opłacie za użycie albo jest równa ustalonemu procentowi, na przykład 105%, co odzwierciedla honorarium plus pewną opłatę za usługę. W kroku 76 dostosowuje się konto dostawcy treści według zapłaconej kwoty za honorarium plus lub minus opłaty za usługę lub inne opłaty.

PL 193 517 B1

Ani krok 74 ani krok 76 nie muszą wystąpić w czasie przekazu pliku. Regulacje konta zwykle następują kolejno w określonym czasie. Gdy na przykład klient sieci WWW jest urządzeniem sieci WWW dołączonym do sieci komputerowej poprzez łącze komutowane, informację o koncie przekazuje się do serwera zarządzającego po nawiązaniu danego połączenia, na przykład raz dziennie. Inne warianty odnoszące się do czasu dostarczania tej informacji są objęte zakresem wynalazku.

Certyfikowane urządzenia źródłowe i docelowe tworzą najpierw zabezpieczone łącze pomiędzy sobą. Po przekazaniu kopii pliku pomiędzy źródłem i celem, procedura sterująca rejestruje w liczniku kopii informację wskazującą, przez którą powiadamia się organ centralny o przekazie pliku cyfrowego. Takie powiadomienie następuje po przekazaniu pliku cyfrowego pomiędzy urządzeniem źródłowym i urządzeniem docelowym lub w późniejszym czasie, na przykład po nawiązaniu komutowanego połączenia komputera z siecią. Konta honorariów są zarządzane przez organ centralny, żeby uprościć rozprowadzanie honorariów do właścicieli/wydawców treści. Gdy licznik kopii osiągnie dozwolony limit ustalony w informacji sterującej kopiowaniem, procedura sterująca niszczy plik lub w inny sposób uniemożliwia kopiowanie pliku cyfrowego.

W przykładzie wykonania użytkownik zakłada opłacone wstępnie konto, z którego są pobierane opłaty za honorarium lub używanie w trakcie kopiowania i przekazywania plików. System wykrywa użycie pliku i jest korzystne, jeżeli umożliwia wykonanie tylko pewnej liczby kopii pliku przez zniszczeniem dokumentu lub uczynieniem go niedostępnym z komputera typu klient. Uzyskana infrastruktura zarządzania prawem autorskim jest niezawodna, bezpieczna, skalowalna i można nią łatwo zarządzać.

W przykładzie wykonania wynalazku opisanym powyżej klient sieci Internet to system przetwarzania danych lub tak zwane urządzenie sieci WWW, takie jak przedstawione na fig. 6A - 6D i 7. Figura 6A przedstawia przykładowo jako całość system przetwarzania 100 danych, który zapewnia użytkownikowi dostęp do sieci Internet przy minimalnym koszcie sprzętowym.

System przetwarzania 100 danych zawiera zespół przetwarzania 102 danych, który ma rozmiar odpowiedni dla typowych centrów rozrywkowych i zapewnia wszystkie potrzebne funkcje występujące w komputerach osobistych, żeby umożliwiać użytkownikowi przeglądanie sieci Internet. Dodatkowo zespół przetwarzania 102 danych spełnia inne funkcje, takie jak automat zgłoszeniowy lub odbiór transmisji faksowych.

Zespół przetwarzania 102 danych jest dołączony do telewizora 104, żeby wyświetlać informacje graficzne. Telewizory kolorowe z wejściem wideo-S zapewniają lepszą prezentację informacji graficznej. Zespół przetwarzania 102 danych jest podłączany do telewizora 104 standardowym kablem koncentrycznym. Zespół zdalnego sterowania 106 umożliwia użytkownikowi współpracę z zespołem przetwarzania 102 danych i kontrolę nad nim. Zespół zdalnego sterowania 106 wysyła sygnały podczerwone IR, korzystnie modulowane inną częstotliwością niż częstotliwości zdalnych zespołów sterowania telewizora, stereo i magnetowidu, żeby uniknąć interferencji.

Zespół zdalnego sterowania 106 spełnia funkcje urządzenia wskazującego, takiego jak mysz, ekran dotykowy itp. w komputerach osobistych, wraz z możliwością przesuwania kursora na ekranie i wybierania elementów.

Figura 6B przedstawia przednią płytę zespołu przetwarzania 102 danych, która zawiera okienko podczerwieni 108 do odbioru sygnałów z zespołu zdalnego sterowania 106 i do wysyłania sygnałów podczerwonych. Zespół przetwarzania 102 danych wysyła sygnały podczerwone odbijane od przedmiotów lub powierzchni, co umożliwia zespołowi przetwarzania 102 danych automatyczne sterowanie telewizorem 104 i innymi urządzeniami sterowanymi zdalnie na podczerwień.

Suwak sterowania 110 głośnością umożliwia regulację poziomu dźwięku pochodzącego z głośnika w zespole przetwarzania 102 danych lub z telewizora 104. Zbiór diod świecących 112 wskazuje użytkownikowi, czy zespół przetwarzania 102 danych jest włączony, czy użytkownik ma wiadomości, czy jest używany modem/linia telefoniczna lub czy zespół przetwarzania 102 danych wymaga serwisu.

Figura 6C przedstawia tylną płytę zespołu przetwarzania 102 danych. Przez tylną płytę przechodzi trójżyłowy, posiadający uziemienie, izolowany przewód zasilania 114. Standardowe gniazdka telefoniczne 116 i 118 na tylnej płycie stanowią wejście modemu z linii telefonicznej i wyjście dla mikrotelefonu. Tylna płyta ma także standardowe łącze 120 klawiatury komputera, port 122 myszy, port 124 monitora komputerowego, port 126 drukarki i dodatkowy port szeregowy 128. Te połączenia są stosowane, żeby umożliwić działanie zespołu przetwarzania danych jako zwykłego komputera osobistego. Port 130 gier na tylnej płycie umożliwia podłączenie joysticka lub innego urządzenia do sterowania grą. Gniazdko rozszerzeń 132 na podczerwień umożliwia wykorzystanie diody podczerwonej, podłąPL 193 517 B1 czonej kablem dla wysyłania sygnałów podczerwonych. Gniazdko mikrofonowe 134 umożliwia podłączenie zewnętrznego mikrofonu do zespołu przetwarzania 102 danych.

Łącze wideo 136, standardowe złącze kabla koncentrycznego jest połączone z wejściem wideo telewizora 104 lub magnetowidu. Gniazdka akustyczne 138 lewe i prawe są połączone ze złączami wejściowymi audio lub stereo w telewizorze 104. Jeżeli użytkownik ma wejście wideo-S, można zastosować łącze wideo-S 140 do podłączenia do telewizora, żeby uzyskać lepszy obraz niż dla złożonego sygnału. Jeżeli telewizor 104 nie ma wejść wideo, podłącza się zewnętrzny modulator kanałowy 3/4 liniowo ze złączem antenowym.

Figura 6D przedstawia zespół zdalnego sterowania 106. Podobnie do standardowej klawiatury telefonicznej, zespół zdalnego sterowania 106 ma przyciski 142 dla cyfr arabskich 0 do 9, symbol gwiazdki * i znak funta #. Zespół zdalnego sterowania 106 ma przycisk TV 144 do selektywnego oglądania audycji telewizyjnych i przycisk web 146 do inicjowania przeglądania sieci Internet. Wciśnięcie przycisku web 146 powoduje, że zespół przetwarzania 102 danych inicjuje tworzenie połączenia modemowego z dostawcą usług internetowych użytkownika i wyświetla na ekranie obraz początkowy dla przeglądarki sieci Internet.

Urządzenie wskazujące 147, które jest manipulatorem punktowym lub przyciskowym urządzeniem wskazującym, jest zawarte w zespole zdalnego sterowania 106 i umożliwia użytkownikowi przesuwanie kursora na ekranie telewizora 104. Przycisk idź 148 i przycisk wróć 150 umożliwiają użytkownikowi wybranie opcji lub powrót do poprzedniej opcji. Przycisk pomoc 151 powoduje wyświetlenie kontekstowej pomocy lub podanie jej w inny sposób.

Przycisk menu 152 powoduje wyświetlenie kontekstowego menu z opcjami, a przycisk aktualizacja 153 aktualizuje opcje na podstawie wejściowych danych użytkownika, natomiast przycisk z ikoną domu 154 umożliwia użytkownikowi powrót do domyślnego wyświetlania opcji. Przycisk PgUp 156 i przycisk PgDn 158 umożliwiają użytkownikowi zmianę kontekstu wyświetlania w blokach o rozmiarze ekranu zamiast przez przewijanie ekranu. Przycisk z ikoną koperty 160 umożliwia użytkownikowi pobieranie wiadomości.

Dodatkowo albo zamiast zespołu zdalnego sterowania 106 stosuje się klawiaturę na podczerwień z integralnym urządzeniem wskazującym do sterowania zespołem przetwarzania 102 danych. Integralne urządzenie wskazujące jest manipulatorem punktowym lub urządzeniem wskazującym typu przyciskowego. Można zastosować także klawiaturę przewodową, podłączoną do złącza klawiatury 120 i przewodowe urządzenie wskazujące, takie jak mysz podłączona do portu 122 myszy. Gdy użytkownik pracuje z jednym lub więcej spośród zespołu zdalnego sterowania 106, klawiatury na podczerwień, klawiatury przewodowej i/lub przewodowego urządzenia wskazującego, to urządzenie aktywne blokuje wszystkie inne, aż minie ustalony okres nieaktywności.

Figura 7 przedstawia schemat blokowy głównych elementów zespołu przetwarzania 102 danych. Tak jak w zwykłych komputerach osobistych, zespół przetwarzania 102 danych zawiera płytę główną 202, zawierającą procesor 204 i pamięć 206 podłączone do szyny systemowej 208.

Procesor 204 jest przynajmniej procesorem klasy 486, działającym z częstotliwością 100 MHz lub więcej. Pamięć 206 obejmuje pamięć podręczną i/lub wideo RAM. Procesor 204, pamięć 206 i szyna systemowa 208 działają w ten sam sposób, jak elementy w zwykłym systemie przetwarzania danych.

Konwerter video/TV 210, umieszczony na płycie głównej 202 i podłączony do szyny systemowej 208, generuje komputerowe sygnały wizyjne dla monitorów komputerowych, złożony sygnał telewizyjny i sygnał wideo-S. Funkcje konwertera video/TV 210 uzyskuje się za pomocą układu wizyjnego w połączeniu z układem konwertera. Konwerter video/TV 210 wymaga na przykład załadowania specjalnych sterowników urządzenia dla systemu operacyjnego.

Zespół interfejsu klawiatury/zdalnego sterowania 212 na płycie głównej 202 odbiera kody klawiatury poprzez kontroler 214, bez względu na to, czy zastosowano przewodową klawiaturę/urządzenie wskazujące, czy klawiaturę/zespół zdalnego sterowania na podczerwień. Zespół zdalnego sterowania 106 na podczerwień wysyła sygnały, które są na końcu wysyłane do portu szeregowego jako sygnały sterujące, generowane przez przesuwanie myszy lub urządzenia wskazującego. Dwa przyciski na zespole zdalnego sterowania 106 są interpretowane tak samo, jak dwa przyciski na myszy, natomiast pozostałe przyciski wysyłają sygnały odpowiadające wciskaniu klawiszy na klawiaturze na podczerwień. Zatem zespół zdalnego sterowania 106 ma podzbiór funkcji spełnianych przez klawiaturę na podczerwień.

PL 193 517 B1

Złącza/wskaźniki 216 na płycie głównej 202 stanowią połączenia i wskaźniki na opisanym powyżej zespole przetwarzania 102 danych. Inne złącza są związane z innymi elementami i znajdują się na nich. Na przykład gniazdka telefoniczne 116 i 118 znajdują się w modemie 222. Wskaźnik zasilania w złączach/wskaźnikach 216 jest sterowany przez kontroler 214.

Na zewnątrz płyty głównej 202 znajdują się źródło zasilania 218, twardy dysk 220, modem 222 i głośnik 224. Źródło zasilania 218 jest zwykłym źródłem zasilania, z tym wyjątkiem, że odbiera sygnał sterujący z kontrolera 214, który powoduje wyłączenie zasilania płyty głównej 202, twardego dysku 220 i modemu 222. Źródło zasilania 218 w odpowiedzi na sygnał z kontrolera 214 wyłącza i ponownie uruchamia zespół przetwarzania 102 danych.

Kontroler 214 to jeden lub kilka kontrolerów z rodziny 805x, który odbiera oraz przetwarza dane wejściowe z zespołu zdalnego sterowania 106 na podczerwień, klawiatury na podczerwień, klawiatury przewodowej lub myszy przewodowej. Gdy jest używana jedna klawiatura lub urządzenie wskazujące, wszystkie inne są zablokowane i ignorowane, aż żadne nie będzie aktywne przez określony czas. Następnie pierwsza uaktywniona klawiatura lub urządzenie wskazujące blokuje wszystkie inne. Kontroler 214 kontroluje również bezpośrednio wszystkie diody świecące, poza wskazującą z modemu. Jako część systemu usuwania awarii, kontroler 214 określa sektor ładowania systemu podczas każdego cyklu wyłączania włączania.

Twardy dysk 220 zawiera system operacyjny i aplikacje programowe dla zespołu przetwarzania 102 danych, system operacyjny 221 i przeglądarkę 223. Twardy dysk 220 obsługuje także mechanizm SMTP, żeby udostępnić pocztę elektroniczną, mechanizm FTP, żeby uprościć przekaz plików z witryn internetowych FTP i inne mechanizmy protokołu sieci Internet. Użytkownik urządzenia sieci WWW nie mana ogół dostępu do twardego dysku 220.

Modem 222 jest dowolnym modemem stosowanym w systemach przetwarzania danych, podłączonym do fizycznego łącza komunikacyjnego 227, które jest z kolei dołączone do sieci Internet.

Elementy przedstawione na fig. 6A -6D i 7 oraz opisane powyżej mogą różnić się dla określonych zastosowań lub przykładów wykonania. Według wynalazku urządzenie typu klient, zwykle twardy dysk 220, zawiera także pośrednictwo proxy 225. Jest korzystne, jeżeli jest ono realizowane jako oprogramowanie i zawiera związaną z nim pamięć podręczną 227, która jest na przykład zintegrowana lub dołączona logicznie. Pamięć podręczna 227 ma wielkość do kilkuset megabajtów, co znacznie przewyższa standardową pamięć podręczną związaną z przeglądarką, taką jak Netscape Navigator. Komputer typu klient zawiera także stos protokołowy 229, na przykład stos TCP/IP oraz mechanizmy gniazdkowe 231, które stosuje się do obsługi łączności. Według wynalazku pośrednictwo proxy 225 jest umieszczone w komputerze typu klient wraz z przeglądarką, więc określa się je czasem jako pośrednictwo proxy po stronie klienta.

Jest korzystne, jeżeli pośrednictwo proxy jest uruchamiane przy włączeniu urządzenia sieci WWW. Łączność pomiędzy pośrednictwem proxy i przeglądarką uzyskuje się przy użyciu mechanizmu gniazdek przez skonfigurowanie przeglądarki, tak żeby przekazywała żądania protokołu HTTP do pośrednictwa proxy. W celu wysłania żądania protokołu HTTP GET, przeglądarka tworzy pakiet zawierający lokalizator URL i inne informacje oraz następnie otwiera gniazdko przy użyciu mechanizmu gniazdek. Pakiet jest następnie wysyłany pod adres IP/numer portu, żeby obsłużyć żądanie protokołu HTTP. Zatem, gdy przeglądarka przedstawia żądanie protokołu HTTP GET, łączy się z gniazdkiem i wysyła żądanie. Żądanie jest następnie przejmowane i przetwarzane przez pośrednictwo proxy zamiast bezpośredniego wysyłania siecią, w sposób opisany poprzednio.

Komputer typu klient 10 może być także komputerem osobistym, takim jak komputer typu stołowego lub notatnikowego. Przykładowa platforma 20 serwera zawiera komputer RISC o zredukowanej liście rozkazów, działający w systemie operacyjnym 21 z programami 22 serwera. Platforma 20 serwera zawiera także graficzny interfejs użytkownika GUI23 do zarządzania i administrowania oraz interfejs programów użytkowych API 24. Żądania HTTP GET są przekazywane z komputera typu klient 10 na platformę 20 serwera, zwykle poprzez komutowaną sieć komputerową, żeby uzyskać dokumenty lub obiekty sformatowane zgodnie z językiem HTML lub innym językiem znakowania informacji. Powyższa platforma jest użyteczna, lecz można stosować także inny sprzęt/system operacyjny/oprogramowanie serwera.

PL 193 517 B1

Jedna z realizacji mechanizmów po stronie klienta lub serwera według wynalazku to zbiór rozkazów - kod programu w module kodu znajdującym się w pamięci o dostępie swobodnym komputera. Do czasu, gdy będzie potrzebny komputerowi, zbiór rozkazów jest przechowywany w innej pamięci komputera, jak twardy dysk, lub w pamięci przenośnej, jak dysk optyczny do użycia w CD ROM lub dyskietka do użycia w stacji dyskietek albo może być ściągany z sieci Internet lub innej sieci komputerowej.

Sposób według wynalazku realizuje się w komputerze ogólnego przeznaczenia, uruchamianym selektywnie lub rekonfigurowanym przez oprogramowanie, a także sprzętowo w oprogramowaniu układowym lub w specjalizowanym urządzeniu skonstruowanym tak, żeby wykonywało wymagane kroki sposobu.

Stosowane tutaj określenie klient sieci WWW należy rozumieć w szerokim sensie jako oznaczające dowolny komputer lub jego element podłączany bezpośrednio lub pośrednio albo realizowany później w sieci komputerowej, takiej jak sieć Internet. Określenie serwer sieci WWW należy również rozumieć jako oznaczające dowolny komputer, platformę komputerową, dodatek do komputera lub platformy komputerowej albo jego dowolny element. Klient ma szerokie znaczenie, oznacza jednostkę żądającą pliku lub pobierającą go, a serwer to jednostka, która ładuje plik.

Ponadto, chociaż wynalazek jest opisany w kontekście języka hipertekstowego znakowania HTML, wynalazek znajduje zastosowanie także do alternatywnych języków znakowania, obejmujących bez ograniczenia standardowy uniwersalny język znakowania SGML i rozszerzony język znakowania XML.

Ponadto określenie urządzenia sieci WWW należy rozumieć szeroko jako obejmujące system wyświetlania pokazany na fig. 6A - 6D, jak również inne urządzenie, w którym aplikacja przeglądarki jest związana z klasą telewizorów lub innym monitorem. Ponadto, chociaż przykład wykonania przedstawiono w kontekście sieci komutowanej, znajdują zastosowanie również inne zasoby stanowiące wąskie gardło w pośredniej sieci łączącej, którymi zarządza się pośrednio przy użyciu tego sposobu.

Claims (13)

1. Sposób zarządzania użyciem plików cyfrowych, w którym przesyła się jedną lub więcej kopii pliku cyfrowego do jednego urządzenia, znamienny tym, że przed przesyłaniem ustala się zabezpieczone łącze pomiędzy jednym urządzeniem i innym urządzeniem, a każde z tych urządzeń certyfikuje się przy sterowaniu danym protokołem bezpieczeństwa i ustala się schemat użytkowania, określający jeden lub więcej warunków przesyłania pliku cyfrowego pomiędzy parą urządzeń i przesyła się jedną lub więcej kopii pliku cyfrowego przez zabezpieczone łącze pomiędzy parą urządzeń zgodnie z ustalonym schematem użytkowania.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przesyła się kopie pliku cyfrowego pomiędzy urządzeniem pamięciowym i urządzeniem odtwarzającym.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że urządzenie pamięciowe i urządzenie odtwarzające umieszcza się w komputerze.

4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że urządzenie pamięciowe umieszcza się w pierwszym komputerze, a urządzenie odtwarzające umieszcza się w drugim komputerze i ustala się zabezpieczone łącze poprzez sieć komputerową, łączące pierwszy i drugi komputer.

5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie odtwarzające, zawierające układ ustalania zabezpieczonego łącza, umieszcza się w komputerze osobistym.

6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie odtwarzające, zawierające oprogramowanie do ustalania zabezpieczonego łącza, umieszcza się w urządzeniu sieci WWW.

7. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że urządzenie odtwarzające wybiera się z grupy urządzeń odtwarzających, zawierającej drukarkę, monitor ekranowy i kartę dźwiękową.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ustala się konto reprezentujące daną wartość pieniężną.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że przydziela się daną opłatę dla danej wartości pieniężnej, gdy przekazuje się kopię pliku cyfrowego pomiędzy parą urządzeń.

PL 193 517 B1

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że wiąże się daną opłatę z kontem dostawcy treści dla zapłaty wynagrodzenia dostawcy pliku cyfrowego.

11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że za pomocą schematu użytkowania wprowadza się sposób płatności.

12. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że ustala się licznik liczby dozwolonych kopii pliku cyfrowego, a za pomocą schematu użytkowania określa się, czy urządzenie żądające przesłania pliku cyfrowego jest upoważnione do spowodowania przesyłania, a jeżeli urządzenie jest upoważnione do spowodowania przesyłania pliku cyfrowego, stosuje się licznik do określenia, czy liczba dozwolonych kopii została przesłana oraz jeżeli liczba dozwolonych kopii nie została przesłana, przesyła się plik cyfrowy pomiędzy parą urządzeń.

13. System zarządzania użyciem plików cyfrowych, zawierający pierwsze urządzenie i drugie urządzenie oraz układ zarządzania przesyłaniem jednej lub więcej kopii pliku cyfrowego pomiędzy pierwszym urządzeniem i drugim urządzeniem, znamienny tym, że pierwsze urządzenie (24) i drugie urządzenie (26) są urządzeniami certyfikowanymi do działania z danym protokołem bezpieczeństwa, a system zawiera układ ustalania zabezpieczonego łącza (28) pomiędzy pierwszym urządzeniem (24) i drugim urządzeniem (26), dołączony do układu zarządzania przesyłaniem jednej lub więcej kopii pliku cyfrowego w odpowiedzi na ustalenie zabezpieczonego łącza (28), z ograniczeniami informacji sterującej kopiowaniem pliku cyfrowego.