PL193697B1 - Urządzenie do montowania grzejnika na podłożu, zwłaszcza na ścianie - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do montowania grzejnika na pod- lozu, zwlaszcza na scianie, zawierajace wydluzone urzadzenie nosne zpierwszym zespolem ustalaja- cym umieszczonym na jednym jego koncu wspólpra- cujacym z grzejnikiem lub z umieszczonym na nim pierwszym urzadzeniem sprzegajacym, oraz drugi zespól ustalajacy usytuowany na drugim koncu urzadzenia nosnego wspólpracujacy z grzejnikiem, korzystnie z umieszczonym na nim drugim urzadze- niem sprzegajacym, przy czym drugi zespól ustala- jacy wykonuje ruch posuwisto-zwrotny wzgledem pierwszego zespolu ustalajacego ijest wstepnie docisniety do niego za pomoca sprezyny, znamien- ne tym, ze w sklad drugiego zespolu ustalajacego wchodzi dzwignia blokujaca (16) do sprzegania zurzadzeniem nosnym (3) i zgrzejnikiem (2, 32), korzystnie z umieszczonym na nim drugim urzadze- niem sprzegajacym (17, 28), oraz czesc robocza (4) polaczona ze sprezyna (14) do wstepnego naciagu. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do montowania grzejnika na podłożu, zwłaszcza na ścianie.

Znane jest ze stanu techniki urządzenie, w skład którego wchodzi wydłużony element nośny z pierwszym zespołem ustalającym umieszczonym na jego jednym końcu współpracującym z grzejnikiem lub z umieszczonym na nim pierwszym urządzeniem sprzęgającym oraz drugi zespół ustalający usytuowany na drugim końcu urządzenia nośnego współpracujący z grzejnikiem lub z umieszczonym na nim drugim urządzeniem sprzęgającym, przy czym drugi zespół ustalający wykonuje ruch posuwisto-zwrotny względem pierwszego i jest dociskany do niego sprężyną.

W opisie nr WO 87/05091 (odpowiadającym nr EP 294 377) ujawniono urządzenie takiego typu, o jakim mowa we wstępie. W skład tego znanego urządzenia wchodzi szyna do mocowania na podłożu, na przykład na ścianie. Na jej dolnym końcu znajduje się element kotwiczący do mocowania grzejnika. Na górnym końcu szyny jest podłużna szczelina, w której może ślizgać się górna kotwica w kierunku ku kotwicy dolnej i w kierunku przeciwnym. Górna kotwica jest napięta za pomocą sprężyny ku dołowi ima elementy sprzęgające współpracujące z odpowiednimi elementami sprzęgającymi na grzejniku.

W takim położeniu, w którym grzejnik jest montowany w urządzeniu, jest on tylko mocowany dzięki własnemu ciężarowi i wstępnie naprężonej sprężynie w górnej kotwicy, chyba, że przewidziano specjalne elementy blokujące do trwałego blokowania górnej kotwicy względem szyny.

Poleganie tylko na obciążeniu za pomocą sprężyny mającym utrzymać grzejnik w urządzeniu, może być niebezpieczne, ponieważ istnieje pewne ryzyko, że można przez pomyłkę podnieść grzejnik do góry nad urządzenie i następnie swobodnie zawiesić w jego armaturze mocującej. Pęknięta rura, jeżeli grzejnik służy do ogrzewania wodnego, powoduje katastrofalne skutki.

Nawet gdyby urządzenie ujawnione w powyższym dokumencie było wyposażone w pewien typ elementów blokujących uniemożliwiających niezamierzone unoszenie grzejnika, to zawsze istnieje ryzyko, że zapomni się o takich elementach blokujących albo nie zostaną uaktywnione w odpowiedni sposób po zamontowaniu grzejnika w urządzeniu. Stąd ryzyko nie znika, nawet w przypadku takiej alternatywy.

Celem wynalazku jest skonstruowanie urządzenia do montowania grzejnika na podłożu, zwłaszcza na ścianie.

Urządzenie do montowania grzejnika na podłożu, zwłaszcza na ścianie, zawierające wydłużone urządzenie nośne z pierwszym zespołem ustalającym umieszczonym na jednym jego końcu współpracującym z grzejnikiem lub z umieszczonym na nim pierwszym urządzeniem sprzęgającym, oraz drugi zespół ustalający usytuowany na drugim końcu urządzenia nośnego współpracujący z grzejnikiem, korzystnie z umieszczonym na nim drugim urządzeniem sprzęgającym, przy czym drugi zespół ustalający wykonuje ruch posuwisto-zwrotny względem pierwszego zespołu ustalającego i jest wstępnie dociśnięty do niego za pomocą sprężyny. Według wynalazku urządzenie charakteryzuje się tym, że w skład drugiego zespołu ustalającego wchodzi dźwignia blokująca do sprzęgania z urządzeniem nośnym i z grzejnikiem, korzystnie z umieszczonym na nim drugim urządzeniem sprzęgającym, oraz część robocza połączona ze sprężyną do wstępnego naciągu.

Korzystnie w urządzeniu nośnym, w obszarze drugiego zespołu ustalającego, znajduje się podłużny pierwszy rowek, zaś na dźwigni blokującej, na jej części końcowej bardziej odległej od grzejnika, korzystnie drugiego urządzenia sprzęgającego, znajduje się część szyjkowa wchodząca w pierwszy rowek, przy czym dźwignia blokująca, z obu stron części szyjkowej, ma część kielichową o szerokości większej niż pierwszy rowek.

Korzystnie część szyjkowa ma długość, która jest tylko nieznacznie większa niż grubość przedniej ścianki urządzenia nośnego wzdłuż pierwszego rowka.

Korzystnie miejsce zaczepienia sprężyny z dźwignią blokującą znajduje się znacznie bliżej urządzenia nośnego niż zatrzask dźwigni blokującej, który jest sprzężony z grzejnikiem, korzystnie z umieszczonym na nim urządzeniem sprzęgającym.

Korzystnie część dźwigni blokującej najbliższa urządzenia nośnego znajduje się w zagłębieniu części roboczej.

W alternatywnym rozwiązaniu dźwignia blokująca ma skierowane ku górze przedłużenie ze skierowanym ku dołowi otwartym zatrzaskiem, który sprzęga się z górną częścią krawędziową na grzejniku.

PL 193 697 B1

Korzystnie w obszarze urządzenia nośnego wymiar zagłębienia w kierunku podłużnym urządzenia nośnego jest tylko nieznacznie większy niż wymiar dźwigni blokującej w tym samym kierunku, natomiast wymiar zagłębienia odmierzony w pewnej odległości od urządzenia nośnego jest wtym kierunku znacznie większy.

Korzystnie część robocza ma, z każdej strony części szyjkowej dźwigni blokującej, patrząc z kierunku podłużnym urządzenia nośnego, wąskie części szyjkowe wchodzące w pierwszy rowek, a ponadto ma ona, z każdej strony tych wąskich części szyjkowych, patrząc w kierunku poprzecznym do podłużnego kierunku urządzenia nośnego, części oporowe o większej szerokości niż pierwszy rowek, przy czym część oporowa znajduje się po zewnętrznej stronie przedniej ścianki urządzenia nośnego, zaś część oporowa znajduje się po wewnętrznej stronie przedniej ścianki.

Korzystnie część robocza ma pierwszą powierzchnię blokującą do montażowego oparcia z pierwszą powierzchnią blokującą urządzenia nośnego.

Korzystnie w położeniu współpracy obu pierwszych powierzchni blokujących górna sekcja części roboczej znajduje się w większej odległości od podłoża niż w położeniu rozłącznym obu pierwszych powierzchni blokujących.

Korzystnie część robocza ma drugą powierzchnię blokującą w postaci zatrzasku współpracującą z odpowiednią drugą powierzchnią blokującą urządzenia nośnego, przy czym część robocza, w położeniu współpracy pomiędzy tymi drugimi powierzchniami blokującymi, znajduje się w położeniu zablokowanym, uniemożliwiającym opuszczenie drugiego zespołu ustalającego urządzenia nośnego.

Korzystnie w położeniu zablokowanym część robocza znajduje się w co najmniej takiej samej odległości od pierwszego zespołu ustalającego urządzenia nośnego niż w położeniu otwartym.

Korzystnie górna część wewnętrznej części oporowej części roboczej posiada na swojej dolnej krawędzi powierzchni blokującej występ wystający ku podłożu do przesuwnego zahaczenia na górnych końcowych powierzchniach blokujących urządzenia nośnego, a przestrzeń pomiędzy dolnymi sekcjami zewnętrznych i wewnętrznych części oporowych ma klinowy kształt, ponadto część robocza posiada powierzchnię oporową usytuowaną w położeniu przygotowawczym, do zamontowania grzejnika na urządzeniu nośnym, naprzeciwko grzejnika lub urządzenia sprzęgającego na nim, przez co przy przemieszczeniu górnej części grzejnika w kierunku podłoża grzejnik lub urządzenie sprzęgające na nim uderza o powierzchnię oporową przesuwając część roboczą w kierunku podłoża.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskano urządzenie samoblokujące konieczne do montowania grzejnika. Dzięki niemu nie można grzejnika przez pomyłkę zdjąć lub podnieść. Ponadto uzyskano urządzenie umożliwiające proste zdemontowanie grzejnika w razie takiej potrzeby i takie urządzenie, które byłoby proste i wygodne w użyciu, a ponadto ekonomiczne i proste w produkcji.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w pierwszym przykładzie wykonania urządzenie według wynalazku przeznaczone do montowania grzejnika za pomocą specjalnego urządzenia sprzęgającego, pokazane w rzucie pionowym z boku, fig. 2 - przykład wykonania z fig. 1, w rzucie z góry, fig.3 - zespół ustalający z przykładu wykonania z fig. 1 i 2, w rzucie głównym z góry, fig. 4 - zespół ustalający z fig. 3, w rzucie bocznym (ten sam rzut co na fig. 1); fig. 5 - górną część końcową urządzenia nośnego z przykładu wykonania zfig. 1 i 2, pokazaną w dwóch rzutach razem z częścią zespołu ustalającego według fig. 3i4, przy czym na figurze tej pokazano pionowe ustawienie względem siebie urządzenia nośnego i zespołu ustalającego, fig. 6 - elementy składowe z fig. 5 w różnych ustawieniach w pionie względem siebie, fig. 7 - elementy składowe widoczne na fig. 5 i 6 w jeszcze innych ustawieniach, w pionie względem siebie, fig. 8 - zmodyfikowany przykład wykonania urządzenia według wynalazku przed zamontowaniem grzejnika, w rzucie odpowiadającym rzutowi zfig. 1, fig. 9 - przykład wykonania urządzenia zfig. 8 w położeniu, w którym grzejnik znajduje się na swoim miejscu, oraz fig. 10 - jeszcze inny przykład wykonania urządzenia według wynalazku, w rzucie odpowiadającym rzutom z fig. 1 i 9.

Na fig. 1 pokazano podłoże 3, na przykład ścianę, na której ma być zamontowany grzejnik 2. Na podłożu 1jest zamocowane urządzenie nośne 3 w postaci wydłużonej metalowej szyny o przekroju poprzecznym widocznym na fig. 2 z mającymi kształt litery U usztywniającymi częściami bocznymi, które są połączone ze sobą za pomocą ścianki przedniej 8 usytuowanej w pewnej odległości od ściany będącej podłożem 1. Urządzenie nośne 3jest zamocowane w podłożu 1 w odpowiedni sposób, na przykład za pomocą śrub, przy czym, w normalnych warunkach jest ustawione pionowo. Z tego względu części urządzenia nośnego 3 widoczne na fig. 1i2 są jego górnymi częściami końcowymi.

W dolnym końcu urządzenia nośnego 3 (nazywanym w dalszej części tekstu jego pierwszym końcem) znajduje się dolny, to znaczy pierwszy zespół ustalający, który jest sprzęgany z dolną czę4

PL 193 697 B1 ścią grzejnika 2lubz umieszczonym na niej dolnym, to znaczy pierwszym urządzeniem sprzęgającym albo elementem kotwiczącym. Ciężar grzejnika 2 w zasadzie spoczywa na dolnym pierwszym zespole ustalającym.

Wyrażenie „zespół ustalający” stosuje się dalej jako zbiorowe oznaczenie tych części, które są używane do łączenia ze sobą urządzenia nośnego 3i grzejnika 2lub znajdujących się na nim elementów kotwiczących albo sprzęgających. W przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, górny to znaczy drugi zespół ustalający ma część roboczą 4 oraz dźwignię blokującą 16.

Co prawda wyrażenia „górny” i „dolny” stosuje się tutaj w odniesieniu do zespołów ustalających i części końcowych urządzenia nośnego 3, ale możliwe jest również takie usytuowanie urządzenia nośnego 3, żeby jego kierunek podłużny był w przybliżeniu usytuowany poziomo. W takim alternatywnym rozwiązaniu, zespoły ustalające oraz części końcowe urządzenia nośnego znajdą się w przeciwległych, pionowych obszarach krawędziowych grzejnika. Ponadto, prawdopodobnie będą potrzebne dodatkowe elementy do przejęcia ciężaru grzejnika.

Jak pokazano na fig. 2-4 potraktowanych jako całość, w skład górnego, drugiego zespołu ustalającego wchodzi część robocza 4 z zewnętrzną częścią oporową 5 w postaci płytki, której zadaniem jest opieranie się o zewnętrzną powierzchnię 7 urządzenia nośnego 3 umieszczoną z przeciwnej strony niż ściana. Na tylnej stronie przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego 3, pomiędzy urządzeniem nośnym 3i podłożem 1 znajduje się wolna przestrzeń 9, w którą wchodzi wewnętrzna część oporowa 6 części roboczej 8. Zewnętrzna część oporowa 5 oraz wewnętrzna część oporowa 6 są połączone ze sobą za pomocą wąskiej części szyjkowej 10 o takiej szerokości, że część robocza 4 może przemieszczać się,a ponadto jest prowadzona w skierowanym do góry pierwszym rowku 11 usytuowanym w górnej części końcowej urządzenia nośnego 3 (fig. 5).

Patrząc w pionowym kierunku części roboczej 4 obie części oporowe 5 i 6 są, podzielone na górną sekcję i dolną sekcję, przy czym pomiędzy tymi sekcjami znajduje się, jak szczegółowo opisano dalej, dźwignia blokująca 16. Odległość pomiędzy górnymi sekcjami zewnętrznej części oporowej 5 i wewnętrznej części oporowej 6, jest taka, że bardziej lub mniej odpowiada grubości przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego 3. Z drugiej strony, odległość pomiędzy dolnymi sekcjami zewnętrznej części oporowej 5 i wewnętrznej części oporowej 6 ma postać klina i rozszerza się ku górze z przyczyn, o których będzie mowa dalej.

Na dolnym końcu części roboczej 4 znajduje się występ z zatrzaskiem 12, który, po zamontowaniu części roboczej 4 w urządzeniu nośnym 3, może przemieszczać się w kierunku podłużnym w drugim rowku 13 przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego 3. W położeniu pokazanym na fig. 5, zatrzask 12 opiera się na górnym końcu drugiego rowka 13 i dlatego uniemożliwia przemieszczenie części roboczej 4 ku górze względem urządzenia nośnego 3. Takie rozwiązanie uniemożliwia wychodzenie do góry części roboczej 4 z urządzenia nośnego 3.

Dzięki wygięciu tego ramienia, na którym znajduje się zatrzask 12, możliwe jest, w razie takiej potrzeby, zwolnienie części roboczej 4z urządzenia nośnego 3.

Z fig. 1 wynika, że część robocza 4 jest wstępnie napięta za pomocą sprężyny naciągowej 14 w kierunku ku dołowi, to jest w kierunku dolnego to znaczy pierwszego zespołu ustalającego umieszczonego w dolnym końcu urządzenia nośnego 3. W rezultacie, górny zespół ustalający, w którego skład wchodzi część robocza 4, jest wstępnie napięty względem dolnego zespołu ustalającego. Sprężyna naciągowa 14 sprzęga się z dolnym końcem w otworze 15, widocznym na fig. 5, a umieszczonym w przedniej ściance 8 urządzenia nośnego 3. Górny koniec sprężyny naciągowej 14 jest zakotwiczony w części roboczej 4, stosunkowo blisko zewnętrznej powierzchni 7 urządzenia nośnego 3.

Na fig. 7 pokazano względne położenia pionowe pomiędzy częścią roboczą 4 a urządzeniem nośnym 3 ze sprzężeniem pomiędzy górnym zespołem ustalającym (za pośrednictwem jego dźwigni blokującej 16) a urządzeniem sprzęgającym 17 usytuowanym na grzejniku 2 (jak pokazano również na fig. 1). Z porównania pomiędzy pionowym położeniem zatrzasku 12 a dolnym końcem drugiego rowka 13 wyraźnie wynika, że możliwy jest dalszy ruch wdół zespołu ustalającego. Ponadto, z porównania pomiędzy pionowym położeniem dolnego końca pierwszego rowka 11 i dolnego końca wąskiej części szyjkowej 10 części roboczej 4 wynika, że nie ma tu żadnych ograniczeń w kierunku wdół w dalszym, skierowanym ku dołowi przemieszczaniu się zespołu ustalającego. Z tego wynika, że zespół ustalający zostaje wstępnie naprężony za pomocą sprężyny naciągowej 14 w kierunku ku dołowi, to jest znajduje się w położeniu sprzężenia pokazanym na fig. 1.

PL 193 697 B1

Ponadto z fig. 7 wyraźnie wynika, że w położeniu sprzężenia górnego zespołu ustalającego, górne sekcje części oporowych 5, 6 części roboczej 4 współpracują z przednią ścianką 8 urządzenia nośnego 3 otaczającego pierwszy rowek 11.

W skład górnego zespołu ustalającego wchodzi ponadto, jak już wspomniano wcześniej, dźwignia blokująca 16 umieszczona w części roboczej 4, która sprzęga się z grzejnikiem 2lub znajdującym się na nim urządzeniem sprzęgającym albo kotwiczącym. Wtym celu dźwignia blokująca 16 ma skierowany ku dołowi zatrzask 18, to jest skierowany ku dolnemu zespołowi ustalającemu, który, jak pokazano na fig. 1i2, jest sprzężony z tylną stroną urządzenia sprzęgającego 17 grzejnika 2.

Ponadto część robocza 4ma powierzchnię nośną 19od strony urządzenia sprzęgającego 17.

Przeciwległy koniec dźwigni blokującej 16 jest tak skonstruowany, żeby sprzęgał się i współpracował z urządzeniem nośnym 3, a zwłaszcza z jego przednią ścianką 8. W tym celu dźwignia blokująca 16 ma część szyjkową 20, której szerokość jest nieco mniejsza niż wewnętrzna szerokość pierwszego rowka 11 w przedniej ściance 8 urządzenia nośnego 3. Po wewnętrznej stronie przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego 3, dźwignia blokująca 16 ma część kielichową 21, która jest szersza niż szerokość pierwszego rowka 11, jak na fig. 1 i fig. 4. Odpowiednio, dźwignia blokująca 16 ma, od zewnętrznej strony przedniej ścianki 8, większą szerokość niż pierwszy rowek 11. Inaczej mówiąc, część szyjkowa 20 jest ukształtowana poprzez zagłębienia umieszczone na przeciwległych krawędziach bocznych dźwigni blokującej 16, przy czym w zagłębienia te wchodzą krawędziowe części przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego z obu stron pierwszego rowka 11. Obracając zewnętrzny koniec dźwigni blokującej 16 ku górze lub do dołu, zgodnie ze strzałką A z podwójnym grotem na fig. 4, możliwe jest ustalenie ustawionego pozycyjnie sprzężenia blokującego pomiędzy dźwignią blokującą 16a urządzeniem nośnym 13.

Wspomniane powyżej sprzężenie blokujące realizuje się, kiedy dźwignia blokująca 16 obraca się w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wskazówek zegara na fig. 4, to jest kiedy jej zewnętrzny koniec z zatrzaskiem 18 unosi się względem jej końca wewnętrznego. W dolnym położeniu zatrzasku 18, albo kiedy podłużny kierunek dźwigni blokującej 16 zaczyna zbliżać się do znajdującego się pod kątem prostym położenia względem podłużnego kierunku urządzenia nośnego 3, szerokość wspomnianych powyżej zagłębień w przeciwległych krawędziach bocznych dźwigni blokującej 16 jest tak duża, że dźwignia blokująca 16 może swobodnie przemieszczać się wzdłuż pierwszego rowka 11, atym samym może towarzyszyć ruchom górnego zespołu ustalającego ku dolnemu zespołowi ustalającemu i w kierunku przeciwnym. Po podniesieniu zatrzasku 18, dźwigni blokującej 16, to jest kiedy przemieści się on w kierunku od dolnego zespołu ustalającego, górny zespół ustalający blokuje się i zajmuje ustalone położenie względem urządzenia nośnego 3.

W przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, dźwignia blokująca 16, za pośrednictwem części roboczej 4, znajduje się pod działaniem wspomnianego powyżej wstępnego naprężenia powstałego na skutek działania sprężyny naciągowej 14, skierowanego ku dołowi. Miejsce sprzężenia tego wstępnego napięcia za pomocą sprężyny naciągowej 1 znajduje się tak blisko przedniej ścianki 8 urządzenia nośnego 3jak jest to tylko możliwe. Z powyższego wyraźnie wynika, że siłą wstępnego naprężenia sprężyna naciągowa 14 usiłuje przemieścić dźwignię blokującą 16 wzdłuż urządzenia nośnego 3 w kierunku dolnego zespołu ustalającego. Gdy grzejnik 2 znajduje się na miejscu, to powoduje to, że dźwignia blokująca 16 wraz z zatrzaskiem 18 dochodzi do sprzężenia z urządzeniem sprzęgającym 17 grzejnika 2, po czym zewnętrzny koniec dźwigni blokującej 16 zostaje schwytany przez urządzenie sprzęgające 17, natomiast jego wewnętrzny koniec, to jest usytuowany maksymalnie blisko urządzenia nośnego 3, nadal przemieszcza się ku dołowi. W praktyce powoduje to obrót dźwigni blokującej 16 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (strzałka A na fig. 4) oraz przemieszczenie dźwigni blokującej 16 położenia zablokowanego.

W pokazanym przykładzie wykonania, dźwignia blokująca 16 wchodzi do środka zagłębienia 22 w części roboczej 4. Jak wyraźnie pokazano na fig. 4, zagłębienie 22 ma dolną ściankę ograniczającą 23, o którą opiera się dźwignia blokująca 16. Górna ścianka ograniczająca 24 zagłębienia 22 biegnie skośnie w kierunku ku górze tak, że zagłębienie 22 ma kształt klina z większym odcinkiem pionowym w pewnej odległości od urządzenia nośnego 3niż bliżej niego. Klinowy kształt zagłębienia 22 zapewnia wykonanie niezbędnego podpartego ruchu obrotowego dźwigni blokującej 16. W szczególności, w położeniu dźwigni blokującej 16 widocznym na fig. 4, część ta może swobodnie przemieszczać się wzdłuż urządzenia nośnego 3. Po obróceniu w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara ku górnej ściance ograniczającej 24, na przykład o połowę odległości ku niej, następuje jednak ustalone

PL 193 697 B1 pozycyjnie sprzężenie pomiędzy dźwignią blokującą 16 a urządzeniem nośnym 3. Takie ustalone pozycyjnie zablokowane położenie pokazano na fig. 1.

Jak już wspomniano wcześniej, wstępne naprężenie dźwigni blokującej 16 za pomocą sprężyny naciągowej 14 jest, w jednym z przykładów wykonania wynalazku, realizowane za pomocą części roboczej 4. Z fig. 1 wyraźnie wynika, że górna ścianka ograniczająca 24 zagłębienia 22, swoją górną częścią końcową opiera się o górną stronę dźwigni blokującej 16. Widać to wyraźnie na fig. 9i10.

Jak wynika z powyższego opisu sprężyna naciągową 14 sprzęga się swoim górnym końcem bezpośrednio z dźwignią blokującą 16 w pobliżu jej części szyjkowej 20. Wymaga to zaopatrzenia części roboczej 4 w otwór lub kanał, do którego może sięgać sprężyna naciągowa 14 w dźwigni blokującej 16 w zagłębieniu 22.

Część robocza 4 również służy jako część prowadząca, która trzyma dźwignię blokującą 16 w prawidłowym położeniu i, na przykład, uniemożliwia jej skręcanie się (wokół jej osi podłużnej) i rozłączanie się z pierwszym rowkiem 11 urządzenia nośnego 3. Funkcję tę może ewentualnie przejąć dźwignia blokująca 16 oile jest skonstruowana tak, żeby współpracowała w prowadzeniu grzejnika 2 lub jego urządzeń sprzęgających. Jednym ze sposobów realizacji tego zadania jest zastąpienie zatrzasku 18 skierowanym do dołu otwartym kształtownikiem w kształcie litery V lub U, który obejmowałby górną krawędź urządzenia sprzęgającego 17na znacznej części jego długości fig. 2.

Z fig. 1-4 wyraźnie wynika, że górna część wewnętrznej części oporowej 6 posiada na swojej dolnej krawędzi powierzchni blokującej 26 występ wystający ku podłożu 1. Podnosząc część roboczą 4 w kierunku przeciwnym do kierunku działania sprężyny naciągowej 14 tak wysoko, że górna sekcja wewnętrznej części oporowej 6 uwolni się z górnej końcowej powierzchni blokującej 27 pierwszego rowka 11 (fig. 6i8), możliwe jest, poprzez odciągnięcie górnego końca części roboczej 4od urządzenia nośnego 3, uchwycenie części roboczej 4 za spodnią powierzchnię blokującą 26, to jest występ spoczywający na górnych końcowych powierzchniach blokujących 27 urządzenia nośnego 3. Wyciągnięcie na zewnątrz górnego końca części roboczej 4 wywołuje obrót części roboczej 4 w kierunku strzałki B (na fig. 6)ijest możliwe dzięki klinowemu kształtowi przestrzeni pomiędzy dolnymi sekcjami zewnętrznych i wewnętrznych części oporowych, odpowiednio, 5i6. Obrót ten wymaga również pewnego wygięcia ramienia na dolnym końcu części roboczej 4, w miejscu, gdzie znajduje się zatrzask 12.

Skutkiem zahaczenia części roboczej 4 na górnych końcowych powierzchniach blokujących 27 urządzenia nośnego 3 według fig. 6 i8 jest przygotowawcze położenie, w którym można w bardzo prosty sposób zamontować grzejnik 2, według wynalazku. Z fig. 8 wyraźnie wynika, że element kotwiczący grzejnika 2, wtym przypadku urządzenie sprzęgające 28 w postaci płytki, po przemieszczeniu się górnej części grzejnika 2 w lewo, oprze się o powierzchnię oporową 29 na zewnętrznej powierzchni części roboczej 4. Kiedy urządzenie sprzęgające 28 podczas ruchu w kierunku przeciwnym do pokazanego strzałką B na fig. 6 uderzy o powierzchnię oporową 29, to cała część robocza 4 przemieści się ku podłożu 1 powodując to, że powierzchnia blokująca 26 w postaci występu przemieści się ruchem ślizgowym wzdłuż końcowych powierzchni blokujących 27 wcelu ostatecznego uwolnienia się ze styku znimi tak, że siła wstępnego naprężenia sprężyny naciągowej 14 może ściągnąć część roboczą 4 w dół z położenia pionowego pokazanego na fig. 6 i 8 do położenia sprzężonego pokazanego na fig. 7.

Uniesienie części roboczej 4 w przybliżeniu poza położenie przygotowawcze pokazane na fig. 6 jest niemożliwe, jak widać na fig. 5, dzięki sprzężeniu pomiędzy zatrzaskiem 12 a górnym końcem drugiego rowka 13.

Również w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1 i 2 można zrealizować montaż w opisany powyżej sposób tak, że urządzenie sprzęgające 17 grzejnika 2, po przemieszczeniu grzejnika 2 ku ścianie lub podłożu 1, uderzy o powierzchnię oporową 29 części roboczej 4.

Na fig. 10 pokazano jeden z przykładów wykonania, który, we wszystkich głównych aspektach, jest analogiczny z przykładem wykonania opisanym powyżej. Różnica polega na tym, że wtym przykładzie wykonania dźwignia blokująca 16 ma skierowane ku górze przedłużenie 30 ze skierowanym ku dołowi otwartym zatrzaskiem 31, który sprzęga się z górną częścią krawędziową 32 na grzejniku 2. W tym przykładzie wykonania górna część krawędziowa 32 samego grzejnika 2 przejęła tym samym zadanie opisanego powyżej urządzenia sprzęgającego na grzejniku (w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 8 i 9), a mianowicie urządzenia sprzęgającego 28 grzejnika 2.

Wynalazek można dalej modyfikować bez wychodzenia poza zakres załączonych zastrzeżeń.

Claims (13)

1. Urządzenie do montowania grzejnika na podłożu, zwłaszcza na ścianie, zawierające wydłużone urządzenie nośne z pierwszym zespołem ustalającym umieszczonym na jednym jego końcu współpracującym z grzejnikiem lub z umieszczonym na nim pierwszym urządzeniem sprzęgającym, oraz drugi zespół ustalający usytuowany na drugim końcu urządzenia nośnego współpracujący z grzejnikiem, korzystnie z umieszczonym na nim drugim urządzeniem sprzęgającym, przy czym drugi zespół ustalający wykonuje ruch posuwisto-zwrotny względem pierwszego zespołu ustalającego i jest wstępnie dociśnięty do niego za pomocą sprężyny, znamienne tym, że w skład drugiego zespołu ustalającego wchodzi dźwignia blokująca (16) do sprzęgania z urządzeniem nośnym (3) i z grzejnikiem (2, 32), korzystnie z umieszczonym na nim drugim urządzeniem sprzęgającym (17, 28), oraz część robocza (4) połączona ze sprężyną (14) do wstępnego naciągu.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w urządzeniu nośnym (3), w obszarze drugiego zespołu ustalającego, znajduje się podłużny pierwszy rowek (11), zaś na dźwigni blokującej (16), na jej części końcowej bardziej odległej od grzejnika (2, 32), korzystnie drugiego urządzenia sprzęgającego (17, 28), znajduje się część szyjkowa (20) wchodząca w pierwszy rowek (11), przy czym dźwignia blokująca (16), z obu stron części szyjkowej (20), ma część kielichową (21) o szerokości większej niż pierwszy rowek (11).

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że część szyjkowa (20) ma długość, która jest tylko nieznacznie większa niż grubość przedniej ścianki (8) urządzenia nośnego (3) wzdłuż pierwszego rowka (11).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że miejsce zaczepienia sprężyny (14) z dźwignią blokującą (16) znajduje się znacznie bliżej urządzenia nośnego (3) niż zatrzask (18) dźwigni blokującej (16), który jest sprzężony z grzejnikiem (2, 32), korzystnie z umieszczonym na nim urządzeniem sprzęgającym (17, 28).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że część dźwigni blokującej (16) najbliższa urządzenia nośnego (3) znajduje się w zagłębieniu (22) części roboczej (4).

6. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 5, znamienne tym, że dźwignia blokująca (16) ma skierowane ku górze przedłużenie (30) ze skierowanym ku dołowi otwartym zatrzaskiem (31), który sprzęga sięz górną częścią krawędziową (32) na grzejniku (2).

7. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że w obszarze urządzenia nośnego (3) wymiar zagłębienia (22) w kierunku podłużnym urządzenia nośnego (3) jest tylko nieznacznie większy niż wymiar dźwigni blokującej (16) wtym samym kierunku, natomiast wymiar zagłębienia (22) odmierzony w pewnej odległości od urządzenia nośnego (3) jest wtym kierunku znacznie większy.

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że część robocza (4) ma, z każdej strony części szyjkowej (20) dźwigni blokującej (16), patrząc z kierunku podłużnym urządzenia nośnego (3), wąskie części szyjkowe (10) wchodzące w pierwszy rowek (11), a ponadto ma ona, z każdej strony tych wąskich części szyjkowych (10), patrząc w kierunku poprzecznym do podłużnego kierunku urządzenia nośnego (3), części oporowe (5, 6) o większej szerokości niż pierwszy rowek (11), przy czym część oporowa (5) znajduje się po zewnętrznej stronie przedniej ścianki (8) urządzenia nośnego (3), zaś część oporowa (6) znajduje się po wewnętrznej stronie przedniej ścianki (8).

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że część robocza (4) ma pierwszą powierzchnię blokującą (26) do montażowego oparcia z pierwszą powierzchnią blokującą (27) urządzenia nośnego (3).

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że w położeniu współpracy obu pierwszych powierzchni blokujących (26, 27) górna sekcja części roboczej (4) znajduje się w większej odległości od podłoża (1) niż w położeniu rozłącznym obu pierwszych powierzchni blokujących (26, 27).

11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że część robocza (4) ma drugą powierzchnię blokującą w postaci zatrzasku (12) współpracującą z odpowiednią drugą powierzchnią blokującą urządzenia nośnego (3), przy czym część robocza (4), w położeniu współpracy pomiędzy tymi drugimi powierzchniami blokującymi, znajduje się w położeniu zablokowanym, uniemożliwiającym opuszczenie drugiego zespołu ustalającego urządzenia nośnego (3).

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że w położeniu zablokowanym część robocza (4) znajduje się wco najmniej takiej samej odległości od pierwszego zespołu ustalającego urządzenia nośnego (3) niż w położeniu otwartym.

PL 193 697 B1

13. Urządzenie według zastrz. 1 albo 9, albo 10, znamienne tym, że górna część wewnętrznej części oporowej (6) części roboczej (4) posiada na swojej dolnej krawędzi powierzchni blokującej (26) występ wystający ku podłożu (1) do przesuwnego zahaczenia na górnych końcowych powierzchniach blokujących (27) urządzenia nośnego (3), a przestrzeń pomiędzy dolnymi sekcjami zewnętrznych i wewnętrznych części oporowych (5, 6) ma klinowy kształt, ponadto część robocza (4) posiada powierzchnię oporową (29) usytuowaną w położeniu przygotowawczym, do zamontowania grzejnika (2) na urządzeniu nośnym (3), naprzeciwko grzejnika (2) lub urządzenia sprzęgającego (17, 28) na nim, przez co przy przemieszczeniu górnej części grzejnika (2) w kierunku podłoża (1) grzejnik (2) lub urządzenie sprzęgające (17, 28) na nim uderza o powierzchnię oporową (29) przesuwając część roboczą (4) w kierunku podłoża (1).