PL193720B1 - Wiórkarka udarowa do cięcia ścinków drewna na wióry - Google Patents

Abstract

1. Wiórkarka udarowa do ciecia scinków drewna na wióry, zawierajaca wirnik udarowy z poziomym walem oraz otaczajaca go tuleje z segmentów sitowych i elementów mielacych, umieszczonych naprzemiennie na obwodzie wirnika z pozostawieniem wolnego odcinka obwodu wirnika dla doprowadzania scinków, przy czym tuleja jest otoczona obudowa, zawie- rajaca dwie prostopadle do osi wirnika, scianki czolowe, scianke obwodowa oraz króciec do- prowadzajacy dla scinków, znamienna tym, ze co najmniej kilka segmentów sitowych (2.1, 2.2, 2.3, 2.4) otaczajacej wirnik tulei jest zamoco- wanych uchylnie wokól osi (I, II, III) prostopa- dlych do osi wirnika, zas co najmniej kilka ele- mentów mielacych (3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 3.5) tulei jest równoleglych do osi wirnika oraz osadzo- nych ruchomo w kierunku ich wlasnych wzdluz- nych osi. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wiórkarka udarowa do cięcia ścinków drewna na wióry. Wytwarzane przy jej użyciu wióry stosuje się przede wszystkim w przemyśle płyt wiórowych. Za pomocą wiórkarki przedmiotowego rodzaju mają być wytwarzane wióry podobne do uzyskiwanych za pomocą wiórkarek z pierścieniami nożowymi. Wióry z wiórkarek udarowych mają kształt cienkich kołeczków.

Znana wiórkarka udarowa zawiera wirnik udarowy z poziomym wałem, ponadto otaczającą wirnik udarowy tuleją z segmentów sitowych i segmentów mielących. Segmenty sitowe i segmenty mielące są umieszczone naprzemiennie na obwodzie wirnika, przy czym na obwodzie wirnika pozostawiony jest wolny odcinek dla doprowadzania ścinków.

Cała tuleja jest z kolei otoczona obudową, zawierającą dwie ścianki czołowe, biegnące w większym lub mniejszym stopniu prostopadle do wału wirnika, ściankę obwodową oraz króciec doprowadzający do doprowadzania rozdrabnianych ścinków. Króciec doprowadzający znajduje się, ogólnie rzecz biorąc, w górnej części obudowy.

Maszyny rozdrabniające z wirnikami udarowymi są znane od dawna. Stanowią one optymalne rozwiązanie problemów związanych z rozdrabnianiem. Używane przy tym, beznożowe narzędzia udarowe można za pomocą różnych grubości bijaków optymalnie dopasować do rozdrabnianego materiału. Rozdrabniają one odpady drewniane do postaci pyłu. Poddawany obróbce, rozdrabniany materiał mogą stanowić odpady drewniane, na przykład pozostałości płyt wiórowych, odpady mebli, palety itemu podobne, a także wyroby z twardej gumy, śmieci, papier, szkło i inne.

Stykające się z rozdrabnianym materiałem części takiej maszyny rozdrabniającej podlegają zużyciu wskutek tarcia. Dlatego też okres ich użytkowania jest ograniczony i trzeba je od czasu do czasu wymieniać. Zużyciu podlegają zwłaszcza bijaki. Czasy użytkowania bijaków wynoszą, zależnie od zastosowania oraz rodzaju materiału, od kilku tygodni do kilku miesięcy. Potem należy je wymontować. Również segmenty mielące poddane są silnemu zużyciu. Wreszcie zużywają się także segmenty sitowe, mające w kierunku obwodowym szczeliny na kompletnej powierzchni wewnętrznej. Ponadto sita mogą być przebijane lub wyginane przez ciała obce.

Wymiana zużytych części względnie czyszczenie elementów sitowych jest czasochłonne i męczące. Najpierw trzeba otworzyć ścianki obudowy, następnie odkręcić i wyjąć segmenty sitowe i elementy mielące. Jeżeli prace trzeba przeprowadzić na osadzonym obrotowo bębnie, wówczas jest to szczególnie trudne z uwagi na brak dostępu.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-PS 704 853 znany jest młyn bijakowy. Segmenty sitowe są tu uchylne wokół osi równoległych do osi wirnika.

Celem wynalazku jest takie ukształtowanie wiórkarki udarowej opisanego na wstępie rodzaju, aby newralgiczne części były łatwo dostępne i mogły być wymieniane w krótkim czasie i przy niewielkiej robociźnie. Regulacja przy montażu nowych części powinna być przy tym jak najmniejsza.

Wiórkarka udarowa do cięcia ścinków drewna na wióry, zawierająca wirnik udarowy z poziomym wałem oraz otaczającą go tuleję z segmentów sitowych i elementów mielących, umieszczonych naprzemiennie na obwodzie wirnika z pozostawieniem wolnego odcinka obwodu wirnika dla doprowadzania ścinków, przy czym tuleja jest otoczona obudową, zawierająca dwie prostopadłe do osi wirnika, ścianki czołowe, ściankę obwodową oraz króciec doprowadzający dla ścinków, według wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej kilka segmentów sitowych otaczającej wirnik tulei jest zamocowanych uchylnie wokół osi prostopadłych do osi wirnika, zaś co najmniej kilka elementów mielących tulei jest równoległych do osi wirnika oraz osadzonych ruchomo w kierunku ich własnych wzdłużnych osi.

Korzystnie co najmniej jeden z elementów mielących otaczającej wirnik tulei jest wraz z graniczącym z nim segmentem sitowym osadzony uchylnie wokół danej osi obrotu.

Korzystnie odcinek ścianki obwodowej obudowy tulei jest odsuwny od wirnika udarowego, zaś element mielący, który znajduje się w obszarze odsuwnego odcinka ścianki, jest odsuwny od wirnika udarowego w tym samym kierunku co odcinek ścianki.

Korzystnie części ścianki obwodowej względnie obu ścianek czołowych obudowy tulei są odchylne.

Korzystnie co najmniej jeden z elementów mielących jest podzielony na co najmniej dwa wzdłużne odcinki.

Korzystnie poszczególne wzdłużne odcinki są łączone ze sobą siłą magnetyczną.

Korzystnie oś obrotu uchylnego segmentu sitowego znajduje się w obszarze elementu mielącego.

PL 193 720 B1

Korzystnie oś obrotu uchylnego segmentu sitowego znajduje się w kierunku promieniowym na zewnątrz przyporządkowanego elementu mielącego.

Korzystnie segmenty sitowe są uruchamiane za pomocą hydraulicznych względnie pneumatycznych urządzeń uruchamiających.

Zaletę wiórkarki według wynalazku stanowi zwłaszcza możliwość przechylania elementów sitowych. Wiórkarka może przy tym być tak zbudowana, że poszczególne elementy sitowe są uchylne wokół osi równoległej do osi wirnika. Możliwe jest jednak również rozwiązanie, w którym każdy segment sitowy jest połączony na stałe z elementem mielącym. Element mielący jest w takim przypadku połączony z jednym - patrząc w kierunku obwodowym - końcem segmentu sitowego, natomiast oś obrotu znajduje się na drugim końcu segmentu sitowego. Dzięki temu segment sitowy i zamocowany na nim element mielący można wspólnie odchylić od bębna. Cały podzespół jest zatem zdejmowany z urządzenia na zasadzie obierania pomarańczy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wiórkarkę udarową w widoku z boku, fig. 2 - fragment wiórkarki z fig. 1 w powiększeniu, bez bębna, zaś fig. 3 - wiórkarkę z fig. 2 z odchylonym elementem sitowym, na którego wolnym końcu znajduje się element mielący.

Ukazana na fig. 1 wiórkarka udarowa zawiera bębnowy wirnik udarowy 1 z poziomym wałem

1.1. Wirnik udarowy 1jest zaopatrzony w narzędzia bijakowe, które mogą mieć znaną konstrukcję.

Wirnik udarowy 1 jest otoczony przez segmenty sitowe 2.1, 2.2, 2.3i 2.4 oraz elementy mielące

3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5. Zamiast przedstawionych tutaj czterech segmentów sitowych 2.1, 2.2, 2.3 i 2.4 można również zastosować inną liczbę segmentów sitowych 2.1, 2.2, 2.3 i 2.4, na przykład 3 lub 5. Poza tym można również zastosować inną liczbę elementów mielących 3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5, na przykład liczbę większą lub mniejszą od przedstawionych tutaj pięciu elementów mielących.

Na rysunku segmenty sitowe 2.1, 2.2, 2.3i 2.4 oraz elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5są umieszczone naprzemiennie. Można również umieścić bezpośrednio za sobą dwa elementy mielące

3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5.

Wirnik udarowy 1nie jest w całości otoczony przez segmenty sitowe 2.1, 2.2, 2.3i 2.4i elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5. Górna część obwodu wirnika pozostaje wolna.

Opisany dotychczas zespół, złożony z wirnika udarowego 1, segmentów sitowych 2.1 do 2.4 oraz elementów mielących 3.1 do 3.5, jest z kolei otoczony obudową 4. Obudowa 4 ma dwie ścianki czołowe, biegnące w zasadzie prostopadle do osi wirnika udarowego 1, a zatem pionowo. Ma ona również ściankę obwodową 4.1, 4.2, 4.3, 4.4i 4.5.

W górnej części obudowy 4 znajduje się króciec doprowadzający 4.6. Przez ten króciec wprowadzany jest strumień ścinków, doprowadzany do górnej części wirnika udarowego 1. Strumień ten wchodzi zatem w szczelinę, utworzoną pomiędzy poszczególnymi segmentami sitowymi 2.1, 2.2, 2.3 i 2.4 względnie elementami mielącymi 3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5z jednej strony oraz boczną powierzchnią wirnika udarowego 1.

Przed wiórkarką udarową może być wstawiony oddzielacz 5 cięższych składników, który jednak nie należy do wynalazku.

Jak widać, segment sitowy 2.3 jest odchylony od bocznej powierzchni wirnika udarowego 1, odsłaniając tę powierzchnię. Segment ten jest przechylony wokół osi obrotu II. Segment sitowy 2.2 jest również uchylny wokół osi obrotu II.

Widoczne są również dalsze osie obrotu I i III, wokół których uchylne są oba segmenty sitowe 2.1 i 2.4.

W tym przykładzie wykonania segmenty mielące 3.1 i 3.5 są skręcone na stałe z segmentami 2.1 względnie 2.4. Znajdują się one na wolnych końcach wspomnianych segmentów sitowych 2.1, 2.4. Elementy mielące 3.2, 3.3 i 3.4 są natomiast wolne od sąsiednich segmentów sitowych 2.2, 2.3. Są one jednak wysuwane w kierunku swej własnej wzdłużnej osi - zatem jednocześnie w kierunku osi wirnika udarowego 1-czyli prostopadle do jednej z obu czołowych ścianek obudowy 4.

Elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5 są, jak widać, zaopatrzone w zębopodobne elementy lub listwy, rozciągające się na całej ich długości. Ich długość wynosi w praktyce przykładowo dwa metry, co wiąże się z odpowiednio dużym ciężarem, utrudniającym manipulację elementami mielącymi.

W innym przykładzie wykonania wynalazku elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5są podzielone na wzdłużne odcinki. Tak na przykład jeden element mielący 3.1, 3.2, 3.3, 3.4i 3.5 zawiera dwa wzdłużne odcinki. Jeżeli wskutek zużycia elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5 zostaną wyjęte wcelu wymiany na nowe, wówczas manipulowanie krótszymi wzdłużnymi odcinkami jest naturalnie

PL 193 720 B1 o wiele prostsze. W kolejnym przykładzie wykonania wynalazku elementy mielące 3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5 mają magnetyczne powierzchnie czołowe, w związku z czym biegun północny jednego elementu leży naprzeciw bieguna południowego drugiego elementu, zaś między obydwoma wzdłużnymi odcinkami zachodzi swego rodzaju blokowanie. Namagnetyzowanie jest jednak na tyle słabe, że blokada jest łatwa do zniesienia przy wyjmowaniu, na przykład poprzez wyciąganie od tyłu. Jako rozwiązanie alternatywne w grę wchodzi połączenie kłowe.

Jak widać, powierzchnie mielenia elementów mielących 3.1i 3.5są nieco inaczej ukształtowane niż odpowiednie powierzchnie pozostałych elementów mielących 3.2, 3.3, 3.4. Są one mianowicie lekko zakrzywione, aby wraz z boczną powierzchnią wirnika udarowego 1 utworzyć szczelinę wlotową dla nadchodzących ścinków.

Na fig. 2 ukazane są dalsze szczegóły konstrukcji. Liniami przerywanymi przedstawiony jest tutaj segment sitowy 2.1i element mielący 3.2, mianowicie zarówno w stanie zamkniętym, to znaczy gdy przylegają one do bocznej powierzchni wirnika udarowego 1, jak też w stanie odchylonym, w którym element sitowy 2.1 biegnie praktycznie poziomo.

Element mielący 3.4 jako jedyny z elementów mielących 3.1, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5 może przemieszczać się również w kierunku poziomym, mianowicie na figurze w lewo, czyli w kierunku odwrotnym do wirnika udarowego 1. Jednocześnie część obwodowej ścianki 4.4, mianowicie odcinek 4.4.1 można przesunąć w tym samym kierunku na tyle, aby element mielący 3.4 można było całkowicie wysunąć z obudowy 4. Po tym wysunięciu cały wirnik udarowy można również, co najmniej o pewien odcinek, przesunąć w lewo względnie kompletnie wyjąć z obudowy 4, co może być pomocne przy pracach naprawczych i konserwacyjnych.

Na fig. 3 widać z kolei szczegóły wiórkarki udarowej według wynalazku. Element sitowy 2.1 wraz z zamocowanym na nim elementem mielącym 3.1 jest teraz wyraźnie widoczny w pozycji odchylonej do poziomu. Uprzednio ścianki obwodowe 4.1i 4.2 zostały również usunięte, na przykład przez odchylenie na zewnątrz. Wtym stanie element mielący 3.1 można łatwo wymontować, po czym równie łatwo można zamontować nowy, nie zużyty element mielący. Do tego celu służy urządzenie zaciskowe 7. Ma ono uchwyt zaciskowy 7.1, kieł zaciskowy 7.2 i oś obrotu 7.3. Kieł zaciskowy 7.2 obejmuje czop 3.1.1, zamocowany na elemencie mielącym 3.1. Za pomocą urządzenia zaciskowego 7 element mielący 3.1 można łatwo i szybko zamocować na segmencie sitowym 2.1.

Przechylanie segmentów sitowych 2.1, 2.2, 2.3i 2.4 może się odbywać także pneumatycznie lub hydraulicznie.

Elementy sitowe 2.1, 2.2, 2.3i 2.4 mają w ogólności postać zaopatrzonych w szczeliny blach, zwróconych bezpośrednio ku bocznej powierzchni wirnika udarowego 1i do niej równoległych. Szczeliny biegną przy tym w kierunku obwodowym. Nie jest to jednak konieczne. Poza tym ukształtowanie powierzchni sitowej nie jest przedmiotem wynalazku.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wiórkarka udarowa do cięcia ścinków drewna na wióry, zawierająca wirnik udarowy z poziomym wałem oraz otaczającą go tuleję z segmentów sitowych i elementów mielących, umieszczonych naprzemiennie na obwodzie wirnika z pozostawieniem wolnego odcinka obwodu wirnika dla doprowadzania ścinków, przy czym tuleja jest otoczona obudową, zawierającą dwie prostopadłe do osi wirnika, ścianki czołowe, ściankę obwodową oraz króciec doprowadzający dla ścinków, znamienna tym, że co najmniej kilka segmentów sitowych (2.1, 2.2, 2.3, 2.4) otaczającej wirnik tulei jest zamocowanych uchylnie wokół osi (I, II, III) prostopadłych do osi wirnika, zaś co najmniej kilka elementów mielących (3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 3.5) tulei jest równoległych do osi wirnika oraz osadzonych ruchomo w kierunku ich własnych wzdłużnych osi.
2. 2. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jeden z elementów mielących (3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 3.5) otaczającej wirnik tulei jest wraz z graniczącym z nim segmentem sitowym (2.1,

   2.2, 2.3, 2.4) osadzony uchylnie wokół danej osi obrotu.
3. 3. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że odcinek (4.4.1) ścianki obwodowej (4.4) obudowy tulei jest odsuwny od wirnika udarowego (1), zaś element mielący (3.4), który znajduje się w obszarze odsuwnego odcinka (4.4.1) ścianki, jest odsuwny od wirnika udarowego (1) w tym samym kierunku co odcinek (4.4.1) ścianki.

   PL 193 720 B1
4. 4. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że części ścianki obwodowej (4.1, 4.2, 4.3, 4.4 i 4.5) względnie obu ścianek czołowych obudowy tulei są odchylne.
5. 5. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jeden z elementów mielących (3.1 do 3.5) jest podzielony na co najmniej dwa wzdłużne odcinki.
6. 6. Wiórkarka według zastrz. 5, znamienna tym, że poszczególne wzdłużne odcinki są łączone ze sobą siłą magnetyczną.
7. 7. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że oś obrotu (I, II, III) uchylnego segmentu sitowego (2.1 do 2.4) znajduje się w obszarze elementu mielącego (3.2, 3.3, 3.4).
8. 8. Wiórkarka według zastrz. 7, znamienna tym, że oś obrotu (I, II, III) uchylnego segmentu sitowego (2.1 do 2.4) znajduje się w kierunku promieniowym na zewnątrz przyporządkowanego elementu mielącego (3.2, 3.3, 3.4).
9. 9. Wiórkarka według zastrz. 1, znamienna tym, że segmenty sitowe (2.1 do 2.4) są uruchamiane za pomocą hydraulicznych względnie pneumatycznych urządzeń uruchamiających.