PL193889B1 - Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym - Google Patents

Abstract

1. Okucie baskwilowe z naroznym elementem zwrotnym dla drazków napedowych, prowadzo- nych w biegnacym wzdluz ramy skrzydla rowku do umieszczenia okucia, które to drazki sa pola- czone ze soba w narozu skrzydla za pomoca czlonu zwrotnego ze sprezystych tasm, prowa- dzonego w katowym kanale prowadzacym, usy- tuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, oslaniajacy rowek do umieszczenia okucia, zewnetrzny katowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest laczona z profilem ramy skrzydla, przy czym kanal prowa- dzacy jest zamocowany na katowym elemencie wierzchnim wzglednie szynie wierzchniej, zas narozny element zwrotny jest poprzez polaczenie ksztaltowe i/lub tarciowe unieruchamiany wzgle- dem bocznych scianek rowka do umieszczenia okucia za pomoca przyrzadu ustalajacego, zna- mienne tym, ze przyrzad ustalajacy (20) do la- czenia ksztaltowego i/lub tarciowego jest umiesz- czony na kanale prowadzacym (1). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym.

Narożne elementy zwrotne dla tego typu okuć baskwilowych są znane. W niemieckim opisie patentowym nr DE 29 41 631 C2 zaproponowane jest przykładowo okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym, który zawiera kanał prowadzący do umieszczenia i sztywnego prowadzenia członów zwrotnych, przy czym kanał prowadzący jest utworzony z metalowej taśmy. Człony zwrotne składają się z jednej lub kilku taśm ze stali sprężynowej, które można połączyć z drążkami napędowymi.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 196 46 988 A1 znane jest przykładowo okucie baskwilowe, które - podobnie jak w DE 32 16 177 C2 - zawiera środki do mocowania narożnego elementu zwrotnego na bocznych ścianach rowka. W tym celu w DE 196 46 988 A1 pomiędzy kątowym elementem wierzchnim i kanałem prowadzącym przewidziany jest element mocujący, natomiast w DE 32 16 177 C2 przewidziane jest połączenie zatrzaskowe kątowego elementu wierzchniego i wewnętrznego elementu narożnego, podpierającego kanał prowadzący w odniesieniu do podstawy rowka i zaopatrzonego w ukształtowane w bocznych ściankach rowka, występy zatrzaskowe.

W pierwszym z wymienionych dokumentów ze stanu techniki niekorzystny jest brak zamocowania, jakie występuje przykładowo w okuciach baskwilowych, znanych z DE 32 16 177 C2 i DE 196 46 988 A1. W ostatnim z wymienionych okuć baskwilowych niekorzystne jest jednak to, że trzeba albo mocować w skomplikowany sposób elementy mocujące na narożnym elemencie zwrotnym, albo umieszczać specjalne występy zatrzaskowe na rowku.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 41 38 741 A1 znany jest narożny element zwrotny dla okucia baskwilowego, stanowiący całość z kanałem prowadzącym i kątową obudową.

Na jednym z ramion obudowy umieszczone są występy, które zaczepiają o podcięcia w rowku okucia. W celu zamontowania obudowy rowek do umieszczenia okucia jest przy tym częściowo otwarty w bezpośrednim obszarze naroża skrzydła, co umożliwia wsuwanie ramion zaopatrzonych w występy. Na prostopadłym drugim ramieniu obudowy znajduje się element ustalający, który za pomocą kształtowego połączenia można zamocować na obudowie i który przy montażu na skrzydle wchodzi wystającymi hakami zatrzaskowymi w podcięcia rowka do umieszczenia okucia.

Niekorzystny przy tym jest fakt, że z jednej strony do montażu potrzebny jest rowek z podcięciami, co jest trudne do realizacji, zwłaszcza przy dużej liczbie materiałów stosowanych na skrzydła. Z drugiej strony rozwiązanie znane z DE 41 38741 A1 wymaga zastosowania skomplikowanej obudowy, którą można wykonać w postaci kształtki z tworzywa sztucznego lub jako odlew ciśnieniowy z metalu. Wreszcie do zamocowania obudowy na skrzydle w rowku do umieszczenia okucia musi być wykonany otwór, przez który wsuwane jest ramię.

Celem wynalazku jest zatem połączenie prostego wytwarzania narożnego elementu zwrotnego odpowiednio do DE 29 41631 C2 z zaletami późniejszego montażu okucia baskwilowego odpowiednio do DE 32 16177 C2 i DE 196 46988 A1. Należy przy tym osiągnąć wystarczająco trwałe zamocowanie przy użyciu jak najprostszych środków. Ponadto powinna istnieć możliwość umieszczenia przyrządu ustalającego również na narożnych elementach zwrotnych, które nie mają otwartej jedynie z boku komory narożnej, lecz są zaopatrzone tylko w szynę wierzchnią, przyporządkowaną ramie skrzydła.

Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchomiony względem bocznych ścianek rowka do umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przyrząd ustalający do łączenia kształtowego i/lub tarciowego jest umieszczony na kanale prowadzącym.

Korzystnie przyrząd ustalający stanowi jedną część z kanałem prowadzącym.

Korzystnie przyrząd ustalający składa się z zamocowanej na kanale prowadzącym sprężyny zaciskowej, połączonej z kanałem prowadzącym za pomocą połączenia zatrzaskowego.

PL 193 889 B1

Korzystnie sprężyna zaciskowa ma przekrój w kształcie litery U, której ramiona mają kształt zbliżony do sinusoidalnego.

Korzystnie sprężyna zaciskowa jest wykonana ze stali sprężynowej.

Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym, dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchamiany względem bocznych ścianek rowka do umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, przy czym kanał prowadzący jest ukształtowany z taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, w której z mającym w zasadzie płaski przekrój środnikiem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przyrząd ustalający składa się z co najmniej jednego, wygiętego odcinkowo na zewnątrz, kołnierza krawędziowego.

Korzystnie w obszarze wygiętego na zewnątrz kołnierza krawędziowego kanał prowadzący ma przekrój w kształcie litery U, której ramiona biegną nierównolegle.

Korzystnie przyrząd ustalający znajduje się w obszarze przejścia łukowego odcinka w połączone z nim w całość, proste ramiona.

Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym, dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchamiany względem bocznych ścianek rowka do umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, przy czym kanał prowadzący jest ukształtowany z taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, w której z mającym w zasadzie płaski przekrój środnikiem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, według wynalazku i otwarty z boku, od strony wzdłużnych krawędzi, rowek do wsuwania w kierunku poprzecznym względem kanału prowadzącego blachy zaciskowej, która stanowi przyrząd ustalający.

Korzystnie blachę zaciskową stanowi sprężyna płytkowa w postaci płaskiego paska, który może mieć zaokrąglone lub sfazowane wąskie boki.

Korzystnie rowek jest usytuowany w obszarze łukowego odcinka, zaś jego głębokość jest korzystnie nieznacznie większa od grubości blachy zaciskowej.

Według wynalazku zatem połączenie kształtowe i/lub tarciowe realizowane jest za pomocą przyrządu ustalającego, umieszczonego na kanale prowadzącym.

W tego typu okuciu baskwilowym narożny element zwrotny jest bardzo skutecznie mocowany w pobliżu najniższego utworzonego przez kanał prowadzący - punktu zagłębienia narożnego elementu zwrotnego, w związku z czym narożny element zwrotny jest pewnie zamocowany dzięki większej w tym miejscu głębokości wnikania. Mocowanie przy użyciu kanału prowadzącego pozwala jednak również na to, by kanał prowadzący, jako element przenoszący siły, zapewniał dodatkowe względem zamocowania za pomocą kątowego elementu wierzchniego, mocowanie bezpośrednie, zapobiegające przykładowo przesuwaniu na boki, które powoduje trudności w działaniu okucia.

Istotne jest jednak również to, że tego typu mocowanie można zastosować także w narożnych elementach zwrotnych, które nie mają kątowego elementu wierzchniego, lecz są połączone z szyną wierzchnią tylko na jednym z ramion kanału prowadzącego. Szyny wierzchnie lub nakładkowe są połączone specjalnym złączem narożnym, znanym na przykład z niemieckiego opisu patentowego nr DE 37 29 215 A1. Ponieważ łącze narożne powstaje dopiero podczas montażu, w obszarze naroża nie można umieścić żadnych przyrządów ustalających. Umieszczenie przyrządów ustalających na kanale prowadzącym umożliwia przy tym zastosowanie mocowania na takich naroż4

PL 193 889 B1 nych elementach zwrotnych, które celem dopasowania do określonej geometrii skrzydła nie mają konstrukcji prostopadłej.

Jeżeli przyrząd ustalający stanowi jedną część z kanałem prowadzącym, wówczas zbędne są dodatkowe elementy konstrukcyjne, co w istotnym stopniu upraszcza wytwarzanie.

Jeżeli przyrząd ustalający składa się z mocowanej na kanale prowadzącym sprężyny zaciskowej, łączonej za pomocą połączenia zatrzaskowego z kanałem prowadzącym, wówczas do wykonania kanału prowadzącego można wykorzystać istniejące narzędzia i przyrządy.

Aby ułatwić montaż przyrządu ustalającego, sprężyna zaciskowa jest nasuwana ze środka łukowego odcinka kanału prowadzącego.

W okuciu baskwilowym z narożnym elementem zwrotnym, w którym kanał prowadzący jest ukształtowany z taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, i w którym z mającym w zasadzie płaski przekrój żebrem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, korzystne okazało się rozwiązanie, w którym przyrząd ustalający składa się z co najmniej jednego, wygiętego odcinkowo na zewnątrz, kołnierza krawędziowego. Stanowiący tym samym całość z kanałem prowadzącym, przyrząd ustalający można zatem wykonywać w ramach jednej operacji bezpośrednio z profilowaniem kanału prowadzącego.

Łatwe wprowadzanie przyrządu ustalającego jest zapewnione wówczas, gdy kanał prowadzący w obszarze wygiętego na zewnątrz kołnierza krawędziowego ma przekrój w kształcie litery U, której ramiona biegną nierównolegle. Ramiona litery U mogą być również przy żebrach wystających z bocznych ścianek rowka wprowadzane weń w przybliżeniu z samoczynnym centrowaniem, co jest korzystne zwłaszcza przy automatycznym doprowadzaniu części okucia.

Aby obszar rowka do umieszczenia okucia, który może być przyporządkowany obu ramiakom skrzydła, można było dowolnie ukształtować, korzystne jest rozwiązanie, w którym przyrząd ustalający znajduje się w obszarze przejścia łukowego odcinka w połączone z nim w całość, proste ramiona. Przyrządy ustalające można stosunkowo łatwo umieścić poza odcinkiem kołowym, ponieważ wykonywanie jest tu prostsze niż w przypadku wytwarzania w obszarze promienia. Jednocześnie można zastosować kilka przyrządów ustalających, co zwiększa maksymalną siłę zamocowania.

Prostą konstrukcję przyrządu ustalającego w narożnym elemencie zwrotnym, którego kanał prowadzący jest ukształtowany z taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, w której z mającym w zasadzie płaski przekrój żebrem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, osiąga się tak, że kanał prowadzący ma w swym płaskim żebrze od tyłu otwarty z boku, od strony wzdłużnych krawędzi, rowek, przez który poprzecznie do kanału prowadzącego przesuwana jest blacha zaciskowa, tworząca przyrząd ustalający. Rozwiązanie to wymaga ponadto stosunkowo niewielkiej zmiany narzędzia potrzebnego do wykonania kanału prowadzącego. Zamocowanie blachy zaciskowej w rowku odbywa się przy tym w ramach dodatkowej operacji. Przyrząd ustalający nadaje się do realizacji we wszystkich możliwych postaciach wykonania narożnego elementu zwrotnego i może zostać dopasowany do określonych życzeń klienta poprzez zmiany kształtu blachy zaciskowej.

Szczególnie prosty przyrząd ustalający powstaje wówczas, gdy blacha zaciskowa składa się z płaskiego, piórowego podłużnego paska. Taka postać blachy jest z jednej strony łatwa i tania do wykonania, z drugiej zaś jej kształt pozwala na automatyczny montaż w nowoczesnych liniach technologicznych.

Wprowadzanie blachy zaciskowej w otwarty z boku rowek jest ułatwione, jeżeli blacha zaciskowa ma zaokrąglone lub sfazowane wąskie boki. Dzięki temu nie ulega ona przekoszeniom i zakleszczeniom przy wprowadzaniu do narożnego elementu zwrotnego.

Jeżeli rowek jest usytuowany w obszarze łukowego odcinka, wówczas w tym swobodnie dostępnym obszarze ułatwione jest wprowadzanie blachy zaciskowej, zwłaszcza jeżeli montaż odbywa się dopiero na zakończenie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przybliżeniu w naturalnej wielkości kanał prowadzący, zamocowany na szynie wierzchniej lub nakładkowej, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - kanał prowadzący z zamocowanym na nim przyrządem ustalającym w pierwszym przykładzie wykonania, bez kątowego elementu wierzchniego, w przekroju i powiększeniu, fig. 3 - narożny element zwrotny z kątowym elementem wierzchnim i przyrządem ustalającym z fig. 2, w widoku z boku, fig. 4 - kanał prowadzący dla przyrządu ustalającego

PL 193 889 B1 z fig. 5, w powiększeniu, fig. 5 - narożny element zwrotny z przyrządem ustalającym w drugim przykładzie wykonania z fig. 4, fig. 6 - narożny element zwrotny z przyrządem ustalającym w kolejnym przykładzie wykonania, oraz fig. 7 - blachę zaciskową dla przyrządu ustalającego z fig. 6, w powiększeniu.

Na fig. 1 ukazany jest kątowy kanał prowadzący 1, który służy do sztywnego na rozciąganie i ściskanie osadzenia podatnego sprężyście na zginanie członu zwrotnego w narożnych elementach zwrotnych dla okuć baskwilowych. Ten kanał prowadzący 1 ma dwa, wzajemnie prostopadłe ramiona 2 i 3, połączone ze sobą w całość łukowym odcinkiem 4.

Kanał prowadzący 1 jest wykonany z profilu metalowego, zwłaszcza profilu mosiężnego, w którym z płaskim żebrem 5 na obu dłuższych bokach połączone są w całość dwa, mające ceowy przekrój, skierowane ku sobie otwartą stroną, krawędziowe kołnierze 6 i 7 (fig. 2). Krawędziowe kołnierze 6 i 7 są przy tym utworzone przez tak zwane zawinięcia na wzdłużnych krawędziach płaskiego pasa metalowego, który następnie przez ukształtowanie łukowego odcinka 4 zostaje uformowany w kątowy kanał prowadzący 1.

W przykładzie wykonania z fig. 1 kanał prowadzący 1 jest zamocowany swym prostym ramieniem 3 na szynie wierzchniej lub nakładkowej 10, na przykład bezpośrednio za pomocą punktowych miejsc zgrzewania lub lutowania 11, względnie za pomocą przetłaczania. Szyna wierzchnia lub nakładkowa 10 jest za pomocą nie przedstawionych otworów i przechodzących przez nie elementów mocujących, na przykład śrub, łączona z profilem ramy skrzydła.

Celem swobodnego formowania zawinięć, tworzących ceowe kołnierze krawędziowe 6 i 7, wysokość 12 światła profilu metalowego jest w przybliżeniu dwukrotnie większa niż grubość 13 taśmy, służącej do wykonania kanału prowadzącego 1. Wskutek tego wysokość 12 światła profilu jest jednak większa niż całkowita grubość 14 osadzonego przesuwnie w kanale prowadzącym 1, podatnego sprężyście na zginanie, członu zwrotnego 15, składającego się przykładowo z czterech, spoczywających jedna na drugiej, cienkich taśm ze stali sprężynowej.

Aby różnica pomiędzy całkowitą grubością 14 członu zwrotnego 15 i wysokością 12 światła przekroju profilu w kanale prowadzącym 1 nie mogła się uwidaczniać w postaci nadmiernie dużego poślizgu, w metalowym profilu kanału prowadzącego 1, w każdym z obu obszarów przejściowych pomiędzy płaskim żebrem 5 i ceowymi kołnierzami krawędziowymi 6 i 7 uformowane są wzdłużne rowki 8i 9, biegnące korzystnie na całej długości profilu metalowego. Rowki 8 i 9 wchodzą na wysokość 16 w światło przekroju profilu, w związku z czym przekrój 17 profilu, pozostający do dyspozycji dla członu zwrotnego 15, jest odpowiednio mniejszy niż wysokość 12 światła przekroju profilu. Wysokość 16 części ze żłobkami, zwężającej światło przekroju profilu, jest korzystnie około połowę większa niż różnica pomiędzy całkowitą grubością 14 członu zwrotnego 15i wysokością 12 światła przekroju profilu.

Wolne wzdłużne krawędzie obu krawędziowych kołnierzy 6i 7 są w łukowym odcinku 4 silniej wygięte w kierunku żebra 5, w związku z czym luz pomiędzy członem zwrotnym 15 i kanałem prowadzącym 1jest jeszcze mniejszy niż w obszarze obu ramion 2 i 3.

To ukazane na fig. 2 ukształtowanie profilu kanału prowadzącego 1 rozciąga się jedynie na długości łukowego odcinka 4, natomiast na obu prostych ramionach 2 i 3 kanału prowadzącego 1 końce krawędziowych kołnierzy 6i 7 biegną równolegle do żebra 5.

Przyrząd ustalający 20 jest umieszczony na kanale prowadzącym 1i służy do wstępnego unieruchamiania narożnego elementu zwrotnego 19 na -nie przedstawionym - skrzydle podczas montażu, jak to przedstawiono przykładowo w niemieckim zgłoszeniu patentowym nr DE 196 46 988 A1. Przyrząd ustalający 20 z fig. 2 składa się z mocowanej na kanale prowadzącym 1 sprężyny zaciskowej 21, łączonej z kanałem prowadzącym 1 za pomocą połączenia zatrzaskowego. Sprężyna zaciskowa 21 ma celem utworzenia połączenia zatrzaskowego przekrój w kształcie litery U, przy czym ramiona 22, 23 litery U są uformowane w przybliżeniu sinusoidalnie. Szerokość kanału prowadzącego 1 przewyższa przy tym minimalny wymiar 27, ustalający się pomiędzy sinusoidalnymi ramionami 22, 23. Wskutek tego na sprężynie zaciskowej 21 powstaje podcięty obszar 24, którego zarys wewnętrzny odpowiada w przybliżeniu zewnętrznemu zarysowi kanału prowadzącego 1. Sinusoidalne ramiona 22, 23 zachodzą przy tym za krawędziowe kołnierze 6,7. Sprężyna zaciskowa 21 jest nasuwana promieniowo ze środka łukowego odcinka 4 kanału prowadzącego 1, jak widać zwłaszcza na fig. 3.

Przedstawiony na fig. 3 narożny element zwrotny 19 maw przeciwieństwie do przedstawionego na fig. 1 kątowy element wierzchni lub nakładkowy 28. Obejmuje on narożny obszar skrzydła na jego stykających się ze sobą poprzeczkach i osłania rowek do umieszczenia okucia.

PL 193 889 B1

Narożny element zwrotny 19 składa się przy tym, poza kanałem prowadzącym 1, członem zwrotnym 15 i kątowymelementem wierzchnim 28, z jednego lub kilku drążków napędowych 29 oraz elementów prowadzących 30. Elementy prowadzące 30 służą do wzdłużnego przesuwnego prowadzenia drążków napędowych 29, które celem połączenia z graniczącymi z nimi częściami okucia mają trzewik łączący 31 i złącze zakładkowe 32. Jednocześnie elementy prowadzące 30 służą do mocowania kanału prowadzącego 1na kątowym elemencie wierzchnim. Na narożnym elemencie zwrotnym 19 można przy tym umieścić także elementy blokujące 33. Otwory dla -nie przedstawionych tutaj -śrub mocujących są umieszczone w obszarze elementów prowadzących 30. Narożny element zwrotny 19 jest za pomocą tych śrub mocujących łączony ostatecznie z profilem ramy skrzydła.

Sprężyna zaciskowa 21 jest usytuowana w obszarze łukowego odcinka 4 kanału prowadzącego 1 i wchodzi, w związku z wysokością 35 (fig, 2) ramion 22, 23, w otwarty z boku obszar 36 pomiędzy kanałem prowadzącym 1i kątowym elementem wierzchnim 28. Szerokość 37 zamocowanej na kanale prowadzącym 1 sprężyny zaciskowej 21 nie wychodzi przy tym poza minimalny wymiar rowka do umieszczenia okucia. W wyniku przyporządkowania żebra 38 sprężynie zaciskowej 21 na zwróconej ku podstawie rowka, dolnej powierzchni kanału prowadzącego 1 sprężyna zaciskowa 21 pozostaje skutecznie zamocowana na kanale prowadzącym 1 również wtedy, gdy rowek do umieszczenia okucia jest w całości lub częściowo wąski. Przy wprowadzaniu w rowek do umieszczenia okucia kanał prowadzący 1jest centrowany w rowku przez sprężynę zaciskową 21, ponieważ ramiona 22, 23 ustawiają go względem bocznych ścian rowka. Sprężyna zaciskowa 21 jest wykonana ze stali sprężynowej, w związku z czym poza korzystnymi parametrami wytrzymałościowymi wykazuje również podatność na odkształcenie sprężyste.

W okuciu baskwilowym z narożnym elementem zwrotnym zfig. 4 i 5 uwidoczniony jest inny przykład wykonania przyrządu ustalającego 20. Również tutaj kanał prowadzący 1 stanowi jedną część, wykonaną z taśmy metalowej, jednak oprócz połączonych w całość z obydwoma dłuższymi bokami, ceowych kołnierzy krawędziowych 6, 7 odgięte odcinkami na zewnątrz, krawędziowe kołnierze 40, 41 tworzą przyrząd ustalający 20.

Jak widać w powiększeniu na fig. 4, przerywane odcinkami, krawędziowe kołnierze 6, 7 nie są w tym obszarze zawinięte całkowicie do wewnątrz, lecz -w odniesieniu do pozostałej szerokości 42 kanału prowadzącego 1-lekko wybrzuszone na zewnątrz. W związku z tym kanał prowadzący 1ma w obszarze wygiętego na zewnątrz krawędziowego kołnierza 40, 41 trapezowy przekrój w kształcie litery U, ponieważ ramiona 43, 44 litery U nie są równoległe.

Jeżeli ramiona 43, 44 litery U są w kierunku wzdłużnym oddzielone od krawędziowych kołnierzy 6, 7, wówczas osiągają one lepsze własności sprężyste, ponieważ ramiona 43, 44 mają swobodę ruchów. Oczywiście krawędziowe kołnierze 6, 7mogą również pozostać nieprzerwane celem utworzenia poszczególnych odcinków. Wskutek tego na krawędziowych kołnierzach 6, 7 powstają nie przedstawione, wystające do wewnątrz wybrzuszenia, przy czym prowadzenie członu zwrotnego 15 jest co najmniej lokalnie przerywane.

Jak wynika zwłaszcza z fig. 5, przyrząd ustalający 20 znajduje się w obszarze przejścia łukowego odcinka 4 w połączone z nim w całość ramiona 2, 3. Unieruchomienie zachodzi zatem nie w obszarze przejściowym rowków do umieszczenia okucia, lecz w każdym z rowków oddzielnie.

Na fig. 6 ukazany jest narożny element zwrotny 19 odpowiednio do fig. 3 i 5, w którym kanał prowadzący 1jest również ukształtowany z taśmy metalowej. Kanał prowadzący 1ma w swym płaskim żebrze 5 (fig. 2) od tyłu otwarty z boku, od strony wzdłużnych krawędzi, rowek 50, przez który poprzecznie do kanału prowadzącego 1 przesuwana jest blacha zaciskowa 51, tworząca przyrząd ustalający 20. Szerokość rowka 50 jest przy tym dopasowana do odcinka leżącego pomiędzy rowkami 8 i 9. Rowek 50 można wykonać podczas wytwarzania kanału prowadzącego 1 w tłoczniku lub później. Rowek 50 ma tak dobrane wymiary, że blachę zaciskową 51 można wprowadzić jej wąskim bokiem 53, natomiast głębokość rowka 50 jest tylko nieznacznie większa od grubości blachy zaciskowej 51. Ponieważ rowek 50 jest zamknięty w swym wymiarze wzdłużnym, blacha zaciskowa 51 może być osadzona w nim poprzez lekkie wygięcie dna 52 rowka. Wypadanie blachy zaciskowej 51 jest uniemożliwione poprzez ujęcie jej w kształcie litery U.

Blacha zaciskowa 51 ma kształt płaskiego, piórowego podłużnego paska, ukazanego na fig. 7. Wąskie boki 53 są zaokrąglone lub sfazowane, co ułatwia wprowadzanie sprężyny zaciskowej 51 w boczne otwory rowka 50, a także zapobiega przekoszeniom lub klinowaniu się sprężyny zaciskowej 51 przy wprowadzaniu lub ewentualnym przesuwaniu narożnego elementu zwrotnego wzdłuż skrzydła.

PL 193 889 B1

Korzystnie rowek 50, a co za tym idzie, przyrząd ustalający 20 są usytuowane w obszarze kołowego odcinka 4, ponieważ sprężyna zaciskowa 51 nie może w innym miejscu wchodzić wystarczająco głęboko w rowek do umieszczenia okucia.

Dla uzupełnienia należy stwierdzić, że kanał prowadzący 1może również mieć postać kształtki, na przykład z tworzywa sztucznego. Wspomniane przyrządy ustalające 20 mogą korzystnie stanowić jedną część z tak wykonanym kanałem prowadzącym.

Claims (13)

1. Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchomiony względem bocznych ścianek rowka do umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, znamienne tym, że przyrząd ustalający (20) do łączenia kształtowego i/lub tarciowego jest umieszczony na kanale prowadzącym (1).

2. Okucie baskwilowe według zastrz. 1, znamienne tym, że przyrząd ustalający (20) stanowi jedną cześć z kanałem prowadzącym (1).

3. Okucie baskwilowe według zastrz. 1, znamienne tym, że przyrząd ustalający (20) składa się z zamocowanej na kanale prowadzącym (1) sprężyny zaciskowej (21), połączonej z kanałem prowadzącym (1) za pomocą połączenia zatrzaskowego.

4. Okucie baskwilowe według zastrz. 3, znamienne tym, że sprężyna zaciskowa (21) ma przekrój w kształcie litery U, której ramiona (22, 23) mają kształt zbliżony do sinusoidalnego.

5. Okucie baskwilowe według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że sprężyna zaciskowa (21) jest wykonana ze stali sprężynowej.

6. Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym, dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchamiany względem bocznych ścianek rowka do umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, przy czym kanał prowadzący jest ukształtowanyz taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, w której z mającym w zasadzie płaski przekrój środnikiem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, znamienne tym, że przyrząd ustalający (20) składa się z co najmniej jednego, wygiętego odcinkowo na zewnątrz, kołnierza krawędziowego (6, 7).

7. Okucie baskwilowe według zastrz. 6, znamienne tym, że w obszarze wygiętego na zewnątrz kołnierza krawędziowego (6, 7) kanał prowadzący (1) ma przekrój w kształcie litery U, której ramiona (43, 44) biegną nierównolegle.

8. Okucie baskwilowe według zastrz. 6, znamienne tym, że przyrząd ustalający (20) znajduje się w obszarze przejścia łukowego odcinka (4) w połączone z nim w całość, proste ramiona (2, 3).

9. Okucie baskwilowe z narożnym elementem zwrotnym, dla drążków napędowych, prowadzonych w biegnącym wzdłuż ramy skrzydła rowku do umieszczenia okucia, które to drążki są połączone ze sobą w narożu skrzydła za pomocą członu zwrotnego ze sprężystych taśm, prowadzonego w kątowym kanale prowadzącym, usytuowanym w rowku do umieszczenia okucia, przy czym co najmniej jeden, osłaniający rowek do umieszczenia okucia, zewnętrzny kątowy element wierzchni lub szyna wierzchnia jest łączona z profilem ramy skrzydła, przy czym kanał prowadzący jest zamocowany na kątowym elemencie wierzchnim względnie szynie wierzchniej, zaś narożny element zwrotny jest poprzez połączenie kształtowe i/lub tarciowe unieruchamiany względem bocznych ścianek rowka do

PL 193 889 B1 umieszczenia okucia za pomocą przyrządu ustalającego, przy czym kanał prowadzący jest ukształtowany z taśmy metalowej, zwłaszcza taśmy mosiężnej, w której z mającym w zasadzie płaski przekrój środnikiem połączone są w całość na obu wzdłużnych bokach dwa ceowe, zwrócone ku sobie otwartymi bokami, kołnierze krawędziowe, utworzone poprzez zawinięcia i otaczające człon zwrotny, znamienne tym, że kanał prowadzący (1) ma w swym płaskim środniku (5) usytuowany od tyłu i otwarty z boku, od strony wzdłużnych krawędzi, rowek (50) do wsuwania w kierunku poprzecznym względem kanału prowadzącego (1) blachy zaciskowej (51), która stanowi przyrząd ustalający (20).

10. Okucie baskwilowe według zastrz. 9, znamienne tym, że blachę zaciskową (51) stanowi sprężyna płytkowa w postaci płaskiego paska.

11. Okucie baskwilowe według zastrz. 10, znamienne tym, że blacha zaciskowa ( 51 ) ma zaokrąglone lub sfazowane wąskie boki.

12. Okucie baskwilowe według zastrz. 9, znamienne tym, że rowek (50) jest usytuowany w obszarze łukowego odcinka (4).

13. Okucie baskwilowe według zastrz. 9, znamienne tym, że głębokość rowka (50) jest nieznacznie większa od grubości blachy zaciskowej (51).