PL193907B1 - Wózek wagonu kolejowego - Google Patents

Abstract

1. Wózek wagonu kolejowego składający się z zestawów kołowych, na maźnicach których są zamocowane ostojnice posiadające w środku otwory z gniazdami dla spiralnych sprężyn podpierających końce bujakowej belki, wyposażonej w ślizgi oraz zderzaki wzdłużnego i poprzecznego ruchu, a składającej się z górnego pasa, dolnego pasa pionowych bocznych ścianek tworzących razem przekrój skrzynkowy zwiększający się w kierunku środka belki, w którym jest zamocowane gniazdo czopa skrętu, podparte wzdłużnymi wspornikami pionowymi, znamienny tym, że bujakowa belka (6) ma dwie podpory (17) sprężystych ślizgów (18) zamocowane na górnym pasie (7), którego końce są połączone pionowymi żebrami (15) z końcami dolnego pasa (9), posiadających przymocowane od dołu ustalające elementy (16) sprężyn (5), natomiast pod każdą podporą (17) znajduje się pionowe poprzeczne żebro (23) połączone z górnym pasera (7),dolnym pasem (9) oraz wzdłużną pionową ścianką (11), do której są przymocowane zagięte do środka końce (10) bocznych ścianek (8).

Description

Przedmiotem wynalazku jest wózek wagonu kolejowego przeznaczonego do dużych prędkości jazdy.

Znane są wózki składające się z opartych na maźnicach zestawów kołowych uresorowanych belek wzdłużnych, połączonych ze sobą za pomocą skrzynkowych lub rurowych belek poprzecznych tworzących razem sztywną ramę wózka. Na belkach wzdłużnych lub końcach środkowej poprzecznej belki ramy, są zamocowane ślizgi sprężyste, współpracujące z płytkami ślizgowymi nadwozia wagonu, ograniczające jego boczne przechyły oraz drgania. Na przecięciu osi symetrii belki poprzecznej znajduje się gniazdo kulistego czopa skrętu, do którego dostęp od dołu zapewniają otwory w bocznych ściankach tej belki.

Znane są również wózki posiadające osadzone na maźnicach niezależne belki wzdłużne w postaci ostojnic, wykonanych z reguły metodą odlewania ze staliwa. Ostojnice te w środku swojej długości posiadają duże prostokątne otwory, w których oparte są na spiralnych sprężynach i ustalone za pomocą zestawów prowadzących, końce poprzecznej belki bujakowej. W dolnych częściach obramowania tych otworów są wykonane okrągłe gniazda dla osadzenia w nich końców sprężyn. Zestawy prowadzące zabezpieczają końce belki bujakowej przed przemieszczaniem się wzdłużnym oraz poprzecznym względem ostojnic. Wzdłużnie działające przymocowane do belki płytki cierne w postaci klinów, mają równoległe do osi poprzecznej wózka powierzchnie współpracujące z odpowiednimi elementami zamocowanymi na wewnętrznych powierzchniach otworów ostojnic. Przed przemieszczeniami poprzecznymi zabezpieczają zderzaki, którymi są występy ścianek pionowych wzdłużnych, obejmujące widłowo powierzchnie boczne elementów prowadzących, zamocowanych na pionowym obramowaniu otworów ostojnic.

Przedstawiona w polskim opisie patentowym nr 57 175 poprzeczna belka bujakowa, posiada konstrukcję skrzynkową, o bocznych ściankach równoległych względem siebie i zmniejszającej się ich wysokości w kierunku końców belki. W środku belki, na górnej płaszczyźnie znajduje się łożysko tulejowego czopa skrętu, podparte od dołu wzdłużnymi żebrami znajdującymi się wewnątrz belki. Pod końcami belki są przymocowane okrągłe gniazda, w których są umieszczone końce spiralnych sprężyn, drugimi końcami osadzonych w gniazdach zawieszonych na belkach wzdłużnych osadzonych na maźnicach. Od strony wewnętrznej belek wzdłużnych, na końcach belki bujakowej są zamocowane pionowe wsporniki, na których znajdują się sztywne ślizgi płaskie, które nie redukują drgań i obciążeń dynamicznych między wózkiem a pudłem wagonu. Powyższa belka bujakowa nie nadaje się do stosowania przy większych prędkościach jazdy, gdyż nie posiada sprężystego podparcia boków pudła wagonu. Ponadto brak kulistego czopa skrętu uniemożliwia wahadłowe zamocowanie nadwozia na wózku wagonu.

Wózek wagonu kolejowego według wynalazku ma bujakową belkę, na której górnym pasie są zamocowane dwie podpory znanych sprężystych ślizgów, umieszczonych odpowiednio blisko wewnętrznych powierzchni bocznych ostojnic. Każda podpora składa się z odpowiednio ukształtowanej półki, podparte j co najmniej dwoma pionowymi wspornikami. W półce są wykonane otwory do mocowania i ustalania położenia podstawy sprężystego ślizgu. Każdy koniec górnego pasa bujakowej belki jest połączony co najmniej dwoma pionowymi żebrami z dolnym pasem oraz w pionie z wzdłużną ścianką zewnętrznego zderzaka poprzecznego ruchu belki. Pod dolnym pasem są przymocowane elementy ustalające od wewnątrz położenie górnych końców spiralnych sprężyn. W każdym końcu wewnątrz bujakowej belki, w miejscu pod podporą ślizgu znajduje się pionowe poprzeczne żebro, połączone z górnym i dolnym pasem oraz wzdłużną pionową ścianką wewnętrznego zderzaka, poprzecznego ruchu belki. Do powyższej ścianki są przymocowane zagięte do środka końce bocznych ścianek konstrukcji skrzynkowej belki. W środku belki znajduje się znane gniazdo kulistego czopa skrętu, do którego dostęp ułatwia otwór w pasie dolnym, znajdujący się pod tym gniazdem.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest bardzo prosta i łatwa do wykonania konstrukcja spawana belki bujakowej posiadającej odpowiednią wytrzymałość przy obniżonym jej ciężarze. Zastosowanie ślizgów sprężystych i kulistego czopa skrętu zmniejsza drgania i obciążenia dynamiczne w stopniu wymaganym dla dużych prędkości jazdy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wózek w widoku bocznym, fig. 2 - pionowy przekrój wzdłużny belki bujakowej, a fig. 3 poziomy półprzekrój i półwidok z góry końca belki. Na maźnicach 1 zestawów kołowych 2 są osadzone ostojnice 3, posiadające w środku duże prostokątne otwory 4,w których dolnym obramowaniu znajdują się gniazda dla dolnych końców pionowych spiralnych sprężyn 5. Na sprężynach 5 spoczywają

PL 193 907 B1 końce bujakowej belki 6 posiadającej konstrukcję skrzynkową składającą się z odpowiednio wyprofilowanego górnego pasa 7, dwóch bocznych ścianek 8 i wygiętego dolnego pasa 9. Na każdym ramieniu belki 6, skierowane do wewnątrz końce 10 ścianek 8 są pionowymi krawędziami połączone z wzdłużną pionową ścianką 11, której boczne występy pełnią funkcję wewnętrznych zderzaków ruchu poprzecznego bujakowej belki 6 względem ostojnicy 3. Ścianka 11 za pomocą poprzecznych dwóch ścianek 12 jest połączona z drugą ścianką wzdłużną 13,której występy są zderzakami zewnętrznymi powyższego ruchu poprzecznego. Występy ścianek 11 i 13 obejmują z obu stron, nie pokazane na rysunku elementy prowadzące przymocowane do bocznych powierzchni obramowania otworu 4 ostojnicy 3. Ścianki 12 dolnymi krawędziami zbliżone do siebie i tworzące kształt klina, posiadają na górnych zewnętrznych płaszczyznach cierne płytki 14, które pełnią funkcję zderzaków wzdłużnych i współpracują z nie pokazanymi na rysunku prowadnicami, zamocowanymi na pionowych wewnętrznych powierzchniach otworów 4. Końce dolnego pasa 9nad sprężynami 5, są usztywnione za pomocą promieniowo umieszczonych pionowych żeber 15, połączonych z górnym pasem 7i wzdłużną ścianką 11.Do dolnej powierzchni dolnego pasa 9 są przymocowane ustalające elementy 16,w postaci krótkich rur, na których są osadzone górne zwoje sprężyn 5.. Na każdym ramieniu bujakowej belki 6 w określonej odległości od ostojnicy 3 znajduje się podpora 17 sprężystego ślizgu 18.Podpora 17 składa się z odpowiednio wyprofilowanej półki 19 podpartej dwoma pionowymi wspornikami 20 zamocowanymi na górnym pasie 7.W półce 19 wykonany jest otwór 21 ustalający oraz dwa otwory 22 mocujące podstawę ślizgu 18. Wewnątrz bujakowej belki 6w jej osi wzdłużnej pod podporą 17 znajduje się pionowe żebro 23. W środku belki 6na górnym pasie 7 jest zamocowane gniazdo 24 kulistego czopa skrętu, podparte wewnątrz belki 6 pionowymi żebrami 25. Dostęp od dołu do nie pokazanego na rysunku czopa skrętu zapewniają otwory 26 w bocznych ściankach 8 oraz otwór 27 w dolnym pasie 9.

Claims (2)

1. Wózek wagonu kolejowego składający się z zestawów kołowych, na maźnicach których są zamocowane ostojnice posiadające w środku otwory z gniazdami dla spiralnych sprężyn podpierających końce bujakowej belki, wyposażonej w ślizgi oraz zderzaki wzdłużnego i poprzecznego ruchu, a składającej się z górnego pasa, dolnego pasa i pionowych bocznych ścianek tworzących razem przekrój skrzynkowy zwiększający się w kierunku środka belki, w którym jest zamocowane gniazdo czopa skrętu, podparte wzdłużnymi wspornikami pionowymi, znamienny tym, że bujakowa belka (6) ma dwie podpory (17) sprężystych ślizgów (18) zamocowane na górnym pasie (7), którego końce są połączone pionowymi żebrami (15) z końcami dolnego pasa (9), posiadających przymocowane od dołu ustalające elementy (16) sprężyn (5), natomiast pod każdą podporą (17) znajduje się pionowe poprzeczne żebro (23) połączone z górnym pasera (7),dolnym pasem (9) oraz wzdłużną pionową ścianką (11), do której są przymocowane zagięte do środka końce (10) bocznych ścianek (8).

2. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że podpora (17) sprężystego ślizgu (18) składa się z wyprofilowanej półki (19) zamocowanej na górnym pasie (7) i podpartej co najmniej dwoma pionowymi wspornikami (20), przy czym półka (19) posiada otwór (21) do ustalania i otwory (22) do mocowania podstawy sprężystego ślizgu (18), a pod zamocowanym w środku belki (6) gniazdem kulistego czopa skrętu (24) znajduje się otwór (27) wykonany w dolnym pasie (9).