PL194061B1 - Stojan maszyny elektrycznej i maszyna elektryczna - Google Patents

Abstract

1. Stojan maszyny elektrycznej, ukszta ltowany do w lo- zenia do wn etrza obudowy maszyny, przy czym stojan ten zawiera liczne, u lo zone w stos metalowe kszta ltki tworz ace rdze n stojana, i maj ace powierzchni e wewn etrzn a, tworz a- c a otwór przechodz acy przez ten rdze n, oraz powierzchni e zewn etrzn a, zas ka zda z tych licznych, u lo zonych w stos kszta ltek ma zlobki wyrównane z odpowiednimi zlobkami w ka zdej kszta ltce spo sród tych licznych kszta ltek, i kra- w ed z zewn etrzna stojana zawiera co najmniej jedn a cz esc wystaj ac a, która wystaje promieniowo na zewn atrz poza srednic e zewn etrzn a kraw edzi zewn etrznej kszta ltki, zna- mienny tym, ze cz esc wystaj aca (132) ma na ko ncu ukszta ltowane ostrze (158) do usuwania pokrycia z co najmniej czesci wn etrza obudowy (102), posiadaj acej metalow a pow lok e (104), maj ac a pokrycie ochronne, pod- czas wk ladania stojana do tej obudowy (102), natomiast w umieszczonych na powierzchni wewn etrznej (134) licz- nych zlobkach (164), skierowanych promieniowo od po- wierzchni wewn etrznej (134) na zewn atrz w kierunku po- wierzchni zewn etrznej (136) s a umieszczone cewki utwo- rzone z izolowanego drutu przewodz acego, tworz ace ob- szary zwoja ko ncowego. PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 194061 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 340429 ⁽¹³⁾ (22) Data zgłoszenia: 09.09.1999 ^{(51) Int.Cl.}

H02K 1/18 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

09.09.1999, PCT/US99/20813 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

23.03.2000, WO00/16465 PCT Gazette nr 12/00

Stojan maszyny elektrycznej i maszyna elektryczna

	(73) Uprawniony z patentu: GENERAL ELECTRIC
(30) Pierwszeństwo: 10.09.1998,US,09/151,005	COMPANY,Schenectady,US (72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	Timothy Wilbur Carey,Grabill,US
12.02.2001 BUP 04/01	Elza Lee Campbell,Ozark,US James Charles Dills,Springfield,US
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2007 WUP 04/07	(74) Pełnomocnik: Teresa Kuczyńska, POLSERVICE Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

(57) 1. Stojan maszyny elektrycznej, ukształtowany do włożenia do wnętrza obudowy maszyny, przy czym stojan ten zawiera liczne, ułożone w stos metalowe kształtki tworzące rdzeń stojana, i mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną, zaś każda z tych licznych, ułożonych w stos kształtek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każdej kształtce spośród tych licznych kształ tek, i krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki, znamienny tym, że część wystająca (132) ma na końcu ukształtowane ostrze (158) do usuwania pokrycia z co najmniej części wnętrza obudowy (102), posiadającej metalową powłokę (104), mającą pokrycie ochronne, podczas wkładania stojana do tej obudowy (102), natomiast w umieszczonych na powierzchni wewnętrznej (134) licznych żłobkach (164), skierowanych promieniowo od powierzchni wewnętrznej (134) na zewnątrz w kierunku powierzchni zewnętrznej (136) są umieszczone cewki utworzone z izolowanego drutu przewodzącego, tworzące obszary zwoja końcowego.

PL 194 061 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stojan maszyny elektrycznej i maszyna elektryczna.

Wynalazek dotyczy maszyny dynamoelektrycznej, a zwłaszcza nasadki łączącej odstającej ze stojana maszyny dynamoelektrycznej.

Maszyny dynamoelektryczne, jak na przykład silnik, lub prądnica, zwykle zawierają obudowę, stojan i zespół wirnika. Obudowa zawiera korpus z pokryciem ochronnym i dwiema osłonami końcowymi, i mieści przynajmniej część zespołu wirnika. Stojan zwykle zawiera rdzeń z materiału magnetycznego, mający otwór wzdłużny do pomieszczenia zespołu wirnika.

Zespół wirnika składa się z rdzenia wirnika i wału wirnika przechodzącego przez ten rdzeń. Zespół wirnika przechodzi przez otwór stojana i dwie osłony końcowe. Rdzeń stojana zwykle jest ukształtowany z identycznych kształtek pokrytych materiałem izolacyjnym, wyrównanych, ułożonych w stos i utrzymywanych razem za pomoc ą zacisków lub ję zyczków spinają cych. Każ da kształ tka zaopatrzona jest w wiele zębów przechodzących promieniowo w otworze. Szczeliny między zębami odchodzą promieniowo od rdzenia. Końce zębów i otwarte końce szczelin stanowią obwód otworu.

W wybranych szczelinach rdzenia znajduje się zespół cewek kształtowanych z izolowanego drutu, przy czym części cewek na końcach rdzenia tworzą obszary zwoja końcowego. Cewki są połączone ze sobą tworząc grupy cewek, czyli bieguny. Przewody drutowe, które stanowią cewki, nazywa się czasem uzwojeniem stojana. Dla przykładu, silnik jednoprędkościowy zwykle zawiera grupy cewek, które stanowią przynajmniej jedno uzwojenie główne i uzwojenie pomocnicze lub rozruchowe.

Stojan jest zwykle mocowany przez wtłoczenie do obudowy, dla osiągnięcia połączenia stojana z korpusem obudowy. Prawidłowe połączenie mię dzy stojanem a korpusem obudowy zapewnia odpowiednie uziemienie stojana do korpusu obudowy zapewniające uniknięcie wyładowania łukowego. Ponieważ jednak pokrycia i obróbka korpusu są udoskonalone dla zapewnienia odpowiedniej odporności na korozję, to staje się problematyczne osiągnięcie dobrego połączenia między pokrywanym stojanem a pokrywanym korpusem.

Z francuskiego zgłoszenia patentowego FR 2247004 znany jest rurowy korpus, w którym zamocowana jest maszyna elektryczna, zwłaszcza silnik napędowy, zawierający wirnik i stojan, złożony z cienkich warstw. Silnik elektryczny zawiera obudowę silnika mającą metalową powłokę z końcami, pierwszym i drugim, pierwszą osłoną końcową zainstalowaną na pierwszym końcu powłoki, i drugą osł oną koń cową zainstalowaną na drugim końcu powłoki, przy czym osłony koń cowe, pierwsza i druga, zawierają obsady łożyskowe mające wewnątrz łożyska. Stojan umieszczony jest wewnątrz tej powłoki i zawiera liczne, ułożone w stos, metalowe kształtki, tworzące rdzeń stojana, mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną. Każda z tych licznych, ułożonych w stos kształtek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każdej kształtce spośród tych licznych kształtek. Krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki. Stojan, na swej walcowej powierzchni zewnętrznej posiada liczne zgrubienia wystające na zewnątrz i biegnące równolegle co najmniej na znacznej części długości stojana.

Z opisu patentu US 5218252 znana jest maszyna dynamoelektryczna z pozycjonowaniem stojana. Zespół maszyny ma pierwszą część metalową o pierwszym współczynniku rozszerzalności cieplnej zamocowaną wewnątrz drugiej części metalowej o drugim współczynniku rozszerzalności cieplnej większym niż pierwszy współczynnik rozszerzalności cieplnej, za pomocą pasowania z wciskiem pomiędzy powierzchniami tych części. Pierwsza część ma walcową powierzchnię zewnętrzną, zaś druga część ma walcową powierzchnię wewnętrzną. Z jednej z tych walcowych powierzchni odchodzą promieniowo co najmniej trzy występy, rozmieszczone w równomiernych odstępach na obwodzie cylindrycznej powierzchni z której wystają i biegnące osiowo wzdłuż tej powierzchni. Występy te zapewniają pasowanie z wciskiem obu powierzchni w punktach styku występów z drugą powierzchnią.

Stojan maszyny elektrycznej ukształtowany do włożenia do wnętrza obudowy maszyny, przy czym stojan ten zawiera liczne, ułożone w stos metalowe kształtki tworzące rdzeń stojana, i mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną, zaś każda z tych licznych, ułożonych w stos kształtek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każdej kształtce spośród tych licznych kształtek, i krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część wystająca ma na

PL 194 061 B1 końcu ukształtowane ostrze do usuwania pokrycia z co najmniej części wnętrza obudowy, posiadającej metalową powłokę, mającą pokrycie ochronne, podczas wkładania stojana do tej obudowy, natomiast w umieszczonych na powierzchni wewnętrznej licznych żłobkach, skierowanych promieniowo od powierzchni wewnętrznej na zewnątrz w kierunku powierzchni zewnętrznej są umieszczone cewki utworzone z izolowanego drutu przewodzącego, tworzące obszary zwoja końcowego.

Kształtka ma pokrycie ochronne, i to pokrycie ochronne jest usunięte przynajmniej z części powierzchni części wystającej podczas wkładania stojana do obudowy.

Krawędź zewnętrzna ma przynajmniej jeden obszar spłaszczony.

Kształtki stojana są kołowe.

Maszyna elektryczna zawierająca obudowę mającą metalową powłokę z końcami, pierwszym i drugim, pierwszą osłoną końcową zainstalowaną na pierwszym końcu powłoki, i drugą osłoną końcową zainstalowaną na drugim końcu powłoki, przy czym osłony końcowe, pierwsza i druga, zawierają obsady łożyskowe mające łożyska, oraz zawierająca stojan umieszczony wewnątrz tej powłoki i zawierający liczne, ułożone w stos, metalowe kształtki, tworzące rdzeń stojana, i mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną, zaś każda z tych licznych, uł o ż onych w stos kształ tek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każ dej kształtce spośród tych licznych kształtek, i krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki, a ponadto maszyna zawiera zespół wirnika, zawierający wał wirnika, przy czym zespół wirnika jest umieszczony w otworze stojana, a wał wirnika jest zamocowany obrotowo w łożyskach, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część wystająca, która wystaje promieniowo poza średnicę zewnętrzną ma na końcu ostrze, przy czym to ostrze jest w metalicznym styku z wnętrzem obudowy maszyny, zaś powłoka obudowy ma średnicę wewnętrzną większą od zewnętrznej średnicy kształtki stojana, a ostrze części wystającej wystaje promieniowo poza tę zewnętrzną średnicę kształtki stojana, natomiast w licznych żłobkach ukształtowanych w powierzchni wewnętrznej rdzenia stojana skierowanych do powierzchni zewnętrznej są umieszczone cewki z drutu, tworzące obszary zwoja końcowego, a ponadto wał wirnika przechodzi przez osłony końcowe.

Liczne kształtki stojana posiadają pokrycie zabezpieczające przed wilgocią, przy czym to pokrycie jest usunięte z przynajmniej części powierzchni części wystającej, umożliwiając metaliczny styk ostrza z wewnętrzną powierzchnią obudowy podczas wkładania stojana do obudowy.

Powłoka obudowy ma powierzchnię wewnętrzną posiadającą pokrycie ochronne i to pokrycie jest usunięte z co najmniej części powłoki obudowy podczas wkładania stojana do powłoki obudowy, zapewniając metaliczny styk stojana z obudową.

Liczne ułożone w stos kształtki są spięte ze sobą.

Stojan, według wynalazku, odpowiednio łączy się z korpusem obudowy i jest dostatecznie mocny dla połączenia samozaciskowego przy wtłaczaniu do korpusu. Ponadto, jego konstrukcja umożliwia obniżenie kosztu i ułatwienie produkcji stojana.

Stojan zaopatrzony jest w części wystające z krawędzi zewnętrznej zespołu kształtek stojana. Kształtki stojana mają pewną średnicę zewnętrzną, a części wystające mają na końcu ostrze wystające poza tę średnicę zewnętrzną. Kształtki stojana składane są w stos tworząc rdzeń stojana i mają pokrycie z materiału izolacyjnego, który chroni stojan przed uszkodzeniem pod wpływem wody.

Stojan jest wprowadzany do korpusu obudowy silnika mającego powierzchnię wewnętrzną z pokryciem ochronnym. Wyposaż one w ostrze części wystają ce podczas wprowadzania stojana do korpusu obudowy drapią powierzchnię wewnętrzną korpusu. Styk między wystającymi częściami i korpusem powoduje usunięcie pokrycia z części wystają cych i z części korpusu obudowy. Styk pozwala uzyskać połączenie między stojanem a obudową, zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia wyładowania łukowego między stojanem a obudową. Przy kontakcie następuje zdjęcie pokrycia ochronnego zarówno na części wystającej, jak i na przynajmniej części obudowy. W jednej z odmian wykonania kontakt powoduje przecięcie warstwy farby na wewnętrznej powierzchni obudowy, i zdrapanie lakieru w pewnym punkcie części wystającej. Po usunięciu pokryć, obudowa i część wystająca zapewniają kontakt metal-metal.

Część wystająca styka się z korpusem obudowy i uziemia stojan do obudowy. Uziemienie stojana do obudowy eliminuje występowanie łuku. Kształtki są wytwarzane metodami wytłaczania ze zmodyfikowanymi tłocznikami. Tłocznik modyfikuje się dla wykonania wcięć odpowiadających częściom wystającym.

PL 194 061 B1

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia silnik elektryczny w uproszczeniu, zaś fig. 2 przedstawia w widoku schematycznym kształtkę stojana zaopatrzonego w część wystającą, a fig. 3 przedstawia w widoku uproszczonym i powiększeniu detal kształtki stojana przedstawionego na fig. 2.

Figura 1 stanowi widok uproszczony przykładowego silnika 100, zawierającego obudowę 102 z metalową powłoką 104 mającą dwa końce 106, 108. Jakkolwiek kształtki stojana wed ług niniejszego wynalazku opisano w kontekście silnika elektrycznego, to jest oczywiste, że niniejszy wynalazek nie jest ograniczony do wykorzystania jakimkolwiek konkretnym silniku. Niniejszy wynalazek może być wykorzystywany w połączeniu z innymi maszynami dynamoelektrycznymi.

Metalowa powłoka 104 zawiera pokrycie ochronne, które zmniejsza prawdopodobieństwo korodowania metalowej powłoki 104. W jednej z odmian wykonania, pokrycie ochronne stanowi warstwa farby, która pokrywa w zasadzie całą powierzchnię metalowej powłoki 104. Pierwsza osłona końcowa 110 połączona jest z końcem 106, a druga osłona końcowa połączona jest z końcem 108. W osłonach końcowych 110, 112 znajdują się obsady 114, 116 dla zespołów łożyskowych 118, 120. Wał wirnika S jest ustawiony współosiowo z zespołami łożyskowymi 118, 120 i przechodzi przez otwory 122, 124, ukształtowane w osłonach końcowych 110, 112.

Silnik 100 zawiera również stojan 126, z rdzeniem 128 stojana i uzwojeniami 130 stojana. Uzwojenia stojana 130 obejmują uzwojenie rozruchowe i przynajmniej jedno uzwojenie główne. Uzwojenie główne jest nawinięte tak, że tworzy pewną liczbę biegunów. Uzwojenie rozruchowe jest nawinięte z utworzeniem biegunów w liczbie, równej liczbie biegunów uzwojenia głównego. Rdzeń 128 stojana jest ukształtowany z wielu ułożonych w stos kształtek (nie pokazane). W jednej z odmian wykonania wynalazku, kształtki są utrzymywane razem za pomocą tak zwanego języczka spinającego (nie przedstawiony), który wycina się z każdej kształtki i wtłacza się w szczelinę kształtki sąsiedniej. Inny sposób utrzymywania razem kształtek polega na stosowaniu zacisków lub paska, który jest zgrzewany z zewnętrznymi krawędziami kształtek. Każda z kształtki stojana zaopatrzona jest w przynajmniej jedną część wystającą 132, na przykład nosek, odchodzący promieniowo na zewnątrz, jak to opisano bardziej szczegółowo poniżej. Rdzeń stojana 128 ma powierzchnię wewnętrzną 134, i powierzchnię zewnętrzną 136. Powierzchnia wewnętrzna 134 tworzy otwór 138 dla wirnika. Wał S wirnika jest rozmieszczony współśrodkowo z rdzeniem 128 stojana, a współśrodkowo z rdzeniem stojana jest rozmieszczony rdzeń wirnika RC.

Do osłony końcowej 112 zamocowany jest zespół przełącznikowy 140 przedstawiony liniami przerywanymi. Zespół przełącznikowy 140 zawiera w jednej odmian, ruchome ramię mechaniczne 142. Zespół 144, również przedstawiony liniami przerywanymi reagujący na siłę odśrodkową, zamocowany jest na wale S wirnika, i zawiera kołnierz dopychający 146, który sprzęga się z ramieniem mechanicznym 142. Kołnierz popychający 146 jest suwliwie osadzony na wale S wirnika. Zespół 144 zawiera również ramię obciążnikowe i sprężynę (nie przedstawione w szczegółach) przytwierdzone do wału S wirnika. Ramię obciążnikowe jest kalibrowane w odniesieniu do przemieszczenia od położenia pierwszego do położenia drugiego przy przekraczaniu przez wirnik określonej prędkości. Kiedy ramię obciążnikowe przemieszcza się w drugie położenie, kołnierz popychający 146 również przemieszcza się z położenia pierwszego w drugie. W wyniku tego ramię mechaniczne 142 zespołu przełącznikowego 140 przemieszcza się z położenia pierwszego do drugiego, co powoduje przełączenie przez zespół przełącznikowy 140 i przejście z pierwszego położenia stykowego w drugie położenie stykowe. Zespół przełącznikowy 140 w pewnych zastosowaniach jest wykorzystywany oddzielnie (bez ramienia 142) a w innych zastosowaniach zespół przełącznikowy 140 i zespół 144 wykorzystywane są razem. W alternatywnym rozwiązaniu zespół przełącznikowy może zawierać kondensator (nie przedstawiony).

Przy pracy, i przy rozruchu silnika, zasilane jest uzwojenie rozruchowe stojana i uzwojenie główne. Pola magnetyczne generowane przez takie uzwojenia indukują prądy w przewodach C wirnika R silnika, i pola magnetyczne takich uzwojeń i przewodów C wirnika R zaczynają wirować. Po osiągnięciu przez wirnik dostatecznej prędkości, uzwojenie rozruchowe zostaje odłączone od zasilania. Kiedy prędkość wirnika zrównuje się z prędkością synchroniczną, pola magnetyczne magnesów trwałych M wirnika sprzęgają się i „zablokowują” z polami magnetycznymi generowanymi przez uzwojenie główne. Wirnik R następnie wiruje z prędkością w zasadzie synchroniczną.

Figury 2 i 3 stanowią schematyczne widoki kształtki 148 stojana, włącznie z częścią wystającą 132.

Kształtka stojana 148 ma również powierzchnię górną 150, powierzchnię dolną (nie pokazana), krawędź wewnętrzną 152, krawędź zewnętrzną 154 i środek 156. Na kształtkę 148 stojana naniesione

PL 194 061 B1 jest ochronne pokrycie izolacyjne. W jednej z odmian wykonania pokrycie ochronne poprawia odporność na działanie wilgoci. Przykładem pokrycia izolacyjnego jest lakier.

Część wystająca 132 odchodzi od zewnętrznej krawędzi 154 i posiada przynajmniej jedno ostrze 158. Kształtka 148 stojana ma średnicę zewnętrzną 160 taką, aby pasowała do wnętrza korpusu obudowy silnika (nie pokazana) o pewnej średnicy wewnętrznej (nie pokazana). W jednej z odmian wykonania kształtka 148 stojana jest w zasadzie okrągłą i ma przynajmniej jeden obszar spłaszczony 162. Oczywiście, kształtka 148 mogłaby być w zasadzie okrągła bez obszaru spłaszczonego, lub mogłaby być kwadratowa z zaokrąglonymi narożnikami. Poza tym, kształtka 148 mogłaby mieć jeszcze inne kształty. Część wystająca 132 może odchodzić albo od obszaru spłaszczonego 162, lub też może odchodzić od zaokrąglonego obszaru krawędzi zewnętrznej 154. Ponadto, średnica zewnętrzna 160 jest mniejsza od średnicy wewnętrznej korpusu obudowy, a ostrze 158 wystaje na zewnątrz w zasadzie promieniowo w kierunku od ś rodka 156 kształ tki 148 stojana wystają cej poza ś rednicę zewnętrzną 160. Przy wkładaniu kształtek 148 w korpus obudowy, część wystająca 132 styka się z wewnę trzną powierzchnią korpusu obudowy. To stykanie się powoduje usunięcie pokrycia z kształtki stojana oraz z korpusu obudowy w punktach styku, i zapewnia styk metal - metal. Usunięcie pokrycia z korpusu obudowy i kształ tek 148 stojana umoż liwia kształ tkom 148 osią gnię cie odpowiedniego połączenia z korpusem obudowy i zmniejsza niebezpieczeństwo występowania łuku między kształtką 148 stojana a korpusem obudowy.

Przy pracy, kształtki 148 stojana są układane w stos i sczepiane razem z utworzeniem rdzenia stojana (nie pokazany). Krawędzie zewnętrzne 154 są wyrównane tworząc w zasadzie ciągłą powierzchnię zewnętrzną (nie pokazana). Powierzchnia zewnętrzna zawiera wiele wystających części, które odchodzą na zewnątrz promieniowo. W wewnętrznych krawędziach 152 wykonanych jest wiele żłobków 164 biegnących promieniowo na zewnątrz od środka 156. Wewnętrzne krawędzie tworzą otwór (nie pokazany) przechodzący przez stojan rdzenia. Otwór zawiera wiele żłobków osiowych (nie pokazane) skierowanych promieniowo od środka na zewnątrz. Pewna liczba cewek ukształtowanych z przewodu izolowanego jest umieszczona w żłobkach. Część cewek tworzy obszary zwoju koń cowego. Na rdzeń stojana i nawinięte cewki nakłada się pokrycie ochronne służące do ochrony przed wpływami wilgoci i dla unieruchomienia cewek.

Podczas wykonywania stojana (nie pokazany) i jego montażu wykrawa się na prasie kształtki 148 ze stali za pomocą tłocznika (nie pokazany). Tłocznik jest zaopatrzony we wgłębienia, kształtujące części wystające 132. Jak wiadomo, każda kształtka może być poddawana wyżarzaniu lub obrabiana w inny sposób, tak aby powstało na niej pokrycie. Kształtki 148 są nastę pnie układane w stos do wysokości potrzebnej do utworzenia rdzenia stojana (nie pokazany). Kształtki 148 układane są w stosy, tak że wycięcia 164 są wyrównane osiowo tworząc szereg żłobków biegnących promieniowo na zewnątrz. W żłobkach stosu kształtek 148 rozmieszczona jest pewna liczba cewek przewodu izolowanego. Na rdzeń stojana i uzwojenia nakłada się pokrycie ochronne. W jednej z odmian wykonania pokrycie ochronne służy do ochrony przed wpływami wilgoci oraz do unieruchomienia cewek.

Stojan wkłada się w obudowę silnika tak, że części wystające 132 stykają się z wewnętrzną powierzchnią obudowy, a stojan jest zamocowany przez wtłoczenie do obudowy. Przy kontakcie następuje zdjęcie pokrycia ochronnego zarówno na części wystającej, jak i na przynajmniej części obudowy. Kontakt powoduje przecięcie warstwy farby na wewnętrznej powierzchni obudowy, i zdrapanie lakieru w pewnym punkcie części wystającej. Po usunięciu pokryć, obudowa i część wystająca 132 zapewniają kontakt metal-metal.

Rdzeń stojana ma części wystające, które wychodzą poza zewnętrzną średnicę kształtek stojana i zapewniają połączenie między stojanem a powłoką obudowy. Połączenie zapewnia uziemienie stojana do korpusu obudowy i zapobiega występowaniu wyładowania łukowego przy stojanie. Wytwarzanie kształtek stojana jest tanie, ponieważ wytwarzane są one znanymi sposobami ze zmodyfikowanym tłocznikiem.

Jakkolwiek wynalazek opisano i przedstawiono szczegółowo, to jest oczywiste, że ma to charakter jedynie ilustracyjny i przykładowy, i nie powinno być uważane za ograniczenie. Odpowiednio do tego, istotę i zakres wynalazku ograniczają jedynie załączone zastrzeżenia.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stojan maszyny elektrycznej, ukształtowany do włożenia do wnętrza obudowy maszyny, przy czym stojan ten zawiera liczne, ułożone w stos metalowe kształtki tworzące rdzeń stojana, i mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną, zaś każda z tych licznych, ułożonych w stos kształtek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każdej kształtce spośród tych licznych kształtek, i krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki, znamienny tym, że część wystająca (132) ma na końcu ukształtowane ostrze (158) do usuwania pokrycia z co najmniej części wnętrza obudowy (102), posiadającej metalową powłokę (104), mającą pokrycie ochronne, podczas wkładania stojana do tej obudowy (102), natomiast w umieszczonych na powierzchni wewnętrznej (134) licznych żłobkach (164), skierowanych promieniowo od powierzchni wewnętrznej (134) na zewnątrz w kierunku powierzchni zewnętrznej (136) są umieszczone cewki utworzone z izolowanego drutu przewodzącego, tworzące obszary zwoja końcowego.
2. 2. Stojan według zastrz. 1, znamienny tym, że kształtka (148) ma pokrycie ochronne, i to pokrycie ochronne jest usunięte przynajmniej z części powierzchni części wystającej (132) podczas wkładania stojana (126) do obudowy (102).
3. 3. Stojan według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędź zewnętrzna (154) ma przynajmniej jeden obszar spłaszczony (162).
4. 4. Stojan według zastrz. 1, znamienny tym, że kształtki (148) stojana są kołowe.
5. 5. Maszyna elektryczna zawierająca obudowę mającą metalową powłokę z końcami, pierwszym i drugim, pierwszą osłoną końcową zainstalowaną na pierwszym końcu powłoki, i drugą osłoną końcową zainstalowaną na drugim końcu powłoki, przy czym osłony końcowe, pierwsza i druga, zawierają obsady łożyskowe mające łożyska, oraz zawierająca stojan umieszczony wewnątrz tej powłoki i zawierający liczne, ułożone w stos, metalowe kształtki, tworzące rdzeń stojana, i mające powierzchnię wewnętrzną, tworzącą otwór przechodzący przez ten rdzeń, oraz powierzchnię zewnętrzną, zaś każda z tych licznych, uł o ż onych w stos kształ tek ma żłobki wyrównane z odpowiednimi żłobkami w każ dej kształtce spośród tych licznych kształtek, i krawędź zewnętrzna stojana zawiera co najmniej jedną część wystającą, która wystaje promieniowo na zewnątrz poza średnicę zewnętrzną krawędzi zewnętrznej kształtki, a ponadto maszyna zawiera zespół wirnika, zawierający wał wirnika, przy czym zespół wirnika jest umieszczony w otworze stojana, a wał wirnika jest zamocowany obrotowo w łożyskach, znamienna tym, że część wystająca (132), która wystaje promieniowo poza średnicę zewnętrzną (160) ma na końcu ostrze (158), przy czym to ostrze (158) jest w metalicznym styku z wnętrzem obudowy (102) maszyny, zaś powłoka (104) obudowy ma średnicę wewnętrzną większą od zewnętrznej średnicy (160) kształtki stojana, a ostrze (158) części wystającej (132) wystaje promieniowo poza tę zewnętrzną średnicę (160) kształtki stojana, natomiast w licznych żłobkach (164), ukształtowanych w powierzchni wewnętrznej (134) rdzenia (128) stojana (126) skierowanych do powierzchni zewnętrznej (136) są umieszczone cewki z drutu, tworzące obszary zwoja końcowego, a ponadto wał (S) wirnika przechodzi przez osł ony koń cowe (110, 112).
6. 6. Maszyna według zastrz. 5, znamienna tym, że liczne kształtki (148) stojana (126) posiadają pokrycie zabezpieczające przed wilgocią, przy czym to pokrycie jest usunięte z przynajmniej części powierzchni części wystającej (132), umożliwiając metaliczny styk ostrza (158) z wewnętrzną powierzchnią obudowy (102) podczas wkładania stojana (126) do obudowy (102).
7. 7. Maszyna według zastrz. 5, znamienna tym, że powłoka (104) obudowy (102) ma powierzchnię wewnętrzną posiadającą pokrycie ochronne i to pokrycie jest usunięte z co najmniej części powłoki (104) obudowy (102) podczas wkładania stojana (126) do powłoki (104) obudowy (102), zapewniając metaliczny styk stojana (126) z obudową (102).
8. 8. Maszyna według zastrz. 5, znamienna tym, że liczne ułożone w stos kształtki (148) są spięte ze sobą.