PL194434B1 - Ścierka jednorazowego użytku i sposób wytwarzaniaścierki jednorazowego użytku - Google Patents

Abstract

1. Scierka jednorazowego uzytku zawieraja- ca zgrzewalny arkusz podstawowy z zywicy syntetycznej i liczne zgrzewalne, dlugie wlókna z zywicy syntetycznej, zgrzewane z arkuszem podstawowym i rozciagajace sie w jednym kierunku, przy czym te dlugie wlókna sa pola- czone z arkuszem podstawowym poprzez wiele linii zgrzewania rozmieszczonych w pewnych odstepach od siebie w jednym kierunku, zna- mienna tym, ze dlugie wlókna (25) zawieraja sprzezone wlókna typu rdzen - oslonka, przy czym punkt topnienia oslonki (46) jest nizszy niz punkt topnienia rdzenia (47) i róznica miedzy tymi punktami topnienia wynosi przynajmniej 30°C. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ścierka jednorazowego użytku i sposób wytwarzania ścierki jednorazowego użytku. Wynalazek odnosi się do jednorazowych ścierek, przystosowanych do ścierania kurzu i/lub brudu z powierzchni podłogi lub ściany.

Japońska publikacja zgłoszenia patentowego o numerze 1997-135798 opisuje jednorazową ścierkę zawierającą zgrzewalny arkusz podstawowy z żywicy syntetycznej i liczne zgrzewalne włókna połączone z tym arkuszem i umieszczone w jednym kierunku. Włókna te są uzyskane przez rozłożenie lub otwarcie taśmy włókien ciągłych i połączenie z arkuszem podstawowym przy pomocy licznych linii zgrzewania, rozciągających się poprzecznie do włókien i rozmieszczonych w pewnych odstępach od siebie w jednym kierunku. Zespół takich włókien, uzyskany przez rozłożenie wiązki ma dużą objętość i, wzdłuż linii zgrzewania utworzonych przez miejscowe dociśnięcie zespołu w trakcie ogrzewania, liczne włókna topią się, a następnie twardnieją, tworząc gęstą warstwę połączoną z arkuszem podstawowym. Między każdą parą sąsiednich linii zgrzewania, włókna tworzą wypukłe kształty przypominające mostki opisujące łuki skierowane wypukłością do góry względem arkusza podstawowego.

Jednym ze środków poprawienia wydajności na jednostkę czasu dla ścierki o dotychczasowej konstrukcji jest wprowadzanie zgrzewalnego arkusza podstawowego z żywicy syntetycznej oraz włókien z dużą prędkością na linię produkcyjną tak że arkusz podstawowy i włókna mogą być zgrzewane ze sobą z dużą prędkością, odpowiednio do wspomnianej dużej prędkości wprowadzania. W celu zwiększenia prędkości zgrzewania, korzystne jest stosowanie, zarówno na arkusz podstawowy jak i na włókna, żywicy syntetycznej mającej stosunkowo niski punkt topnienia oraz użycie prasy mającej wysoką temperaturę i nacisk. Jednakże, jeśli temperatura prasy jest ustawiona na poziom znacznie wyższy niż punkt topnienia żywicy syntetycznej, to zarówno arkusz podstawowy jak i włókna są deformowane na skutek ciepła przenoszonego z prasy do obszarów innych niż obszary, w których arkusz i włókna są zgrzewane. W efekcie, trudno jest utrzymać początkowy kształt ścierki. Zatem zwiększanie wydajności przez ustawianie wyższych temperatur prasy jest nieuchronnie ograniczone.

Celem wynalazku jest ulepszenie ścierki jednorazowego użytku.

Celem wynalazku jest też sposób wytwarzania ścierki jednorazowego użytku.

Ścierka jednorazowego użytku zawierająca zgrzewalny arkusz podstawowy z żywicy syntetycznej i liczne zgrzewalne, długie włókna z żywicy syntetycznej, zgrzewane z arkuszem podstawowym i rozciągające się w jednym kierunku, przy czym te długie włókna są połączone z arkuszem podstawowym poprzez wiele linii zgrzewania rozmieszczonych w pewnych odstępach od siebie w jednym kierunku, według wynalazku charakteryzuje się tym, że długie włókna zawierają sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka, przy czym punkt topnienia osłonki jest niższy niż punkt topnienia rdzenia i różnica między tymi punktami topnienia wynosi przynajmniej 30°C.

Korzystnie różnica między punktami topnienia wynosi przynajmniej 70°C.

Korzystnie sprzężone włókno zawiera rdzeń z żywicy poliestrowej i osłonkę z żywicy polietylenowej.

Korzystnie włókno sprzężone jest skędzierzawione.

Korzystnie różnica między punktem topnienia arkusza podstawowego zmierzona wzdłuż linii zgrzewania a punktem topnienia osłonki w sprzężonym włóknie jest mniejsza niż 20°C.

Korzystnie arkusz podstawowy zawiera włókninę wykonaną ze sprzężonych włókien typu rdzeń - osłonka, przy czym różnica między punktem topnienia osłonki we włókninie a punktem topnienia osłonki w sprzężonym włóknie, tworzącym długie włókna jest mniejsza niż 20°C i przy czym osłonki są połączone ze sobą.

Korzystnie arkusz podstawowy jest laminowanym arkuszem, który składa się co najmniej z dwóch warstw, wykonanych z żywic syntetycznych, mających różne punkty topnienia i przy czym te warstwy mające stosunkowo niski punkt topnienia i osłonka włókna sprzężonego tworzącego długie włókna są połączone ze sobą.

Korzystnie osłonka włókna sprzężonego, tworząca arkusz podstawowy ma punkt topnienia niższy niż punkt topnienia rdzenia i różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 30°C.

Korzystnie różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 70°C.

Korzystnie w laminowanym arkuszu podstawowym, różnica między punktem topnienia składowego arkusza połączonego z osłonką sprzężonego włókna i punkt topnienia składowego arkusza niepołączonego z osłonką jest równa przynajmniej 30°C.

Korzystnie różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 70°C.

PL 194 434 B1

Sposób wytwarzania ścierki jednorazowego użytku, polegający na tym, że na zgrzewalnym arkuszu podstawowym z żywicy syntetycznej, ustawionym w jednym kierunku, umieszcza się w tym samym kierunku liczne zgrzewane długie włókna z żywicy syntetycznej, które zgrzewa się z arkuszem podstawowym wzdłuż licznych linii zgrzewania rozmieszczonych w pewnych odstępach od siebie w jednym kierunku na długich włóknach, według wynalazku charakteryzuje się tym, że umieszcza się w jednym kierunku długie włókna, które zawierają sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka, przy czym punkt topnienia osłonki jest niższy niż punkt topnienia rdzenia i różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 30°C, natomiast różnica między punktem topnienia arkusza podstawowego, zmierzona wzdłuż linii zgrzewania i punktem topnienia osłonki we włóknie sprzężonym jest mniejsza niż 20°C, po czym umieszcza się długie włókna na arkuszu podstawowym, a następnie dociska się długie włókna do arkusza podstawowego z nagrzewaniem i łączy się razem wzdłuż linii zgrzewania w temperaturze wyższej niż punkt topnienia osłonki we włóknie sprężonym o co najmniej 20°, ale niższej niż punkt topnienia rdzenia we włóknie sprzężonym.

Korzystnie różnica punktów topnienia jest równa przynajmniej 70°C i arkusz podstawowy łączy się z długimi włóknami w temperaturze wyższej niż punkt topnienia osłonki we włóknie sprzężonym o co najmniej 60°, ale niższej niż punkt topnienia rdzenia we włóknie sprzężonym.

Korzystnie arkusz podstawowy zawiera włókninę, wykonaną ze sprzężonych włókien typu rdzeń - osłonka, przy czym różnica między punktem topnienia osłonki we włókninie a punktem topnienia osłonki we włóknie sprzężonym tworzącym długie włókna jest mniejsza niż 20°C, przy czym osłonki łączy się ze sobą.

Korzystnie osłonka i rdzeń sprzężonego włókna tworzącego arkusz podstawowy mają punkty topnienia różniące się jeden od drugiego o przynajmniej 70°C.

Korzystnie arkusz podstawowy zawiera laminowany arkusz, składający się przynajmniej z dwóch warstw z żywicy syntetycznej, mających różne punkty topnienia i przy czym warstwę mającą stosunkowo niższy punkt topnienia i osłonkę sprzężonego włókna, tworzącego wspomniane długie włókna łączy się ze sobą.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia ścierkę według wynalazku w rzucie perspektywicznym pokazującym ją w trakcie użytkowania, zamocowaną na uchwycie, fig. 2 przedstawia samą ścierkę w rzucie perspektywicznym, fig. 3 przedstawia w rzucie perspektywicznym główną część ścierki, według wynalazku, fig. 4 przedstawia schematycznie fragment arkusza podstawowego ścierki wykonane różnymi sposobami (A), (B), i (C), zaś fig. 5 przedstawia w przekroju poprzecznym arkusz podstawowy z przymocowanymi do niego długimi włóknami.

Figura 1 przedstawia w rzucie perspektywicznym, uchwyt 2 z przymocowaną do niego ścierką jednorazowego użytku 1. Uchwyt 2 składa się z dwóch zasadniczych części: podstawy 3 w postaci płyty i drążka 4. Ścierka 1 jest umieszczona na dolnej powierzchni podstawy 3, zaś jej przeciwległe położone obszary 7 długich boków są wygięte na górną powierzchnię płyty podstawy 3 i są przymocowane do górnej powierzchni przy pomocy zatrzasków 8 zamontowanych na płycie podstawy 3. Kurz i/lub brud na powierzchni podłogi lub ściany może zostać starty przez ścierkę 1 przymocowaną do uchwytu 2, którego drążek 4 jest trzymany w rękach przez użytkownika.

Figura 2 przedstawia w rzucie perspektywicznym tę samą ścierkę 1 co ścierka 1 pokazana na fig. 1, po częściowym rozchyleniu. Ścierkę 1 pokazano po zdjęciu z płyty podstawy 3 uchwytu 2 i rozwinięciu, przy czym jej powierzchnia ścierania 20 jest zwrócona do góry. Ścierka 1 ma warstwę arkusza podstawowego 10 wykonaną ze zgrzewalnego arkusza z żywicy syntetycznej lub włókniny oraz warstwę ścierającą 20 utworzoną przez liczne, zgrzewalne długie włókna 25 połączone z górną powierzchnią arkusza podstawowego 10.

Arkusz podstawowy 10 ma kształt prostokątny, utworzony przez jedną parę przeciwległych brzegowych obszarów 11 umieszczonych wzdłuż długich boków rozciągających się równolegle względem siebie i drugą parę przeciwległych brzegowych obszarów 12 umieszczonych wzdłuż krótszych boków, rozciągających się również równolegle względem siebie. Arkusze wzmacniające 13 w postaci taśm, wykonane z folii z żywicy syntetycznej są zgrzewane z przeciwległymi brzegowymi obszarami 11 w wielu punktach 15, aby poprawić wytrzymałość na rozrywanie brzegowych obszarów 11.

Jak pokazano na fig. 2 para przeciwległych brzegowych obszarów warstwy ścierającej 20 jest przykryta wewnętrznymi brzegowymi obszarami 14 odpowiednich arkuszy wzmacniających 13. W bocznych brzegowych obszarach 11 arkusza podstawowego 10 są umieszczone liczne szczeliny 16 przecinające, boczne brzegowe obszary 11 oraz odpowiednie arkusze wzmacniające 13. Szczeliny 16 ułatwiają przymocowanie ścierki 1 do uchwytu 2 za pomocą zacisków 8.

PL 194 434 B1

Warstwa ścierająca 20 zawiera liczne długie włókna 25, tj. ciągłe włókna umieszczone w zasadzie równolegle do bocznych brzegowych obszarów 11 warstwy arkusza podstawowego 10. Długie włókna 25 są zgrzewane z warstwą arkusza podstawowego 10 wzdłuż licznych linii zgrzewania 9, rozmieszczonych w pewnych odstępach tak, że są umieszczone między parą przeciwległych bocznych brzegowych obszarów 11, w zasadzie równolegle do siebie, w kierunku przeciwległych brzegowych obszarów 12, wzdłuż krótszych boków arkusza podstawowego 10. Odpowiednie długie włókna 25 częściowo tworzą stosunkowo długie fragmenty 26A w kształcie mostków, łączących każdą parę sąsiednich linii zgrzewania 9 i stosunkowo krótkie puszyste fragmenty 26b utworzone przez przecięcie pozostałych długich włókien 25 między każdą parą sąsiednich linii zgrzewania 9. Przecięte części tworzą szczeliny 29, umieszczone w kierunku przecinającym kierunek, w którym umieszczone są długie włókna 25.

Taką warstwę ścierającą 20 można uzyskać w procesie obejmującym następujące etapy. Po pierwsze, wiązka, która zawiera długie włókna 25 jest rozkładana lub otwierana tak, aby uzyskać określoną szerokość. Długie włókna 25 są wprowadzane na materiał zgrzewanego arkusza podstawowego, który jest dostarczany w sposób ciągły. Następnie, linie zgrzewania 9, rozciągające się w poprzek materiału zgrzewanego arkusza podstawowego są formowane w pewnych odstępach od siebie względem kierunku, w którym dostarczany jest materiał zgrzewanego arkusza podstawowego. Między każdą parą sąsiednich linii zgrzewania 9, długie włókna 25 są przecinane w pewnych odstępach od siebie w poprzek kierunku, wzdłuż którego dostarczane są długie włókna 25.

Figura 3 przedstawia w powiększeniu, w rzucie perspektywicznym, fragment części ścierającej z fig. 2. Linie zgrzewania 9 są utworzone poprzez zgrzanie warstwy arkusza podstawowego 10 ścierki 1 z zespołem długich włókien 25 pod naciskiem wywieranym na nie tak, że są dociskane do siebie w kierunku grubości arkusza podstawowego 10. Zespół długich włókien 25 zajmuje objętościowo dużo miejsca i wykończona ścierka 1 jest utworzona z licznymi zagłębieniami 26c w pobliżu linii zgrzewania 9, ściśniętymi do dużej gęstości w wyniku ogrzewania pod naciskiem. Odcinki długich włókien 25 w sposób ciągły umieszczone między każdą parą sąsiednich linii zgrzewania 9 tworzą wypukłe fragmenty 26a w kształcie mostków, opisujące łuki skierowane wypukłościami do góry, nad warstwą arkusza podstawowego 10. Odcinki długich włókien 25 umieszczone między każdą parą sąsiednich linii zgrzewania 9 są częściowo, odpowiednio, przecięte w wiązce, w celu utworzenia puszystych fragmentów 26b.

Zgrzewalny arkusz podstawowy 10, zmontowany z warstwą ścierającą 20 w sposób opisany powyżej, może zostać wyposażony wzdłuż przeciwległych obszarów brzegowych wzdłuż jego długich boków w arkusze wzmacniające 13 przymocowane do nich, a następnie przycięte do określonych długości w celu uzyskania pojedynczych ścierek 1. Warstwa ścierająca 20 ma korzystnie 10 - 100 mm, korzystniej 20 - 60 mm do wewnątrz od najbardziej zewnętrznych krawędzi obszarów brzegowych 11 wzdłuż długich boków warstwy arkusza podstawowego 10. W takim układzie, ścierka 1 może być łatwo zaciśnięta na płycie podstawy 3 uchwytu 4 (patrz fig. 1) i długie włókna 25 mogą być ekonomicznie użyte, ponieważ długie włókna 25 są zebrane w środkowej strefie ścierki 1 patrząc w kierunku poprzecznym. Krótsze boki warstwy ścierającej 20 mogą być w zasadzie umieszczone naprzeciwko przeciwległych brzegowych obszarów 12 wzdłuż krótszych boków warstwy arkusza podstawowego 10, odpowiednio, w celu zwiększenia wytrzymałości warstwy arkusza podstawowego 10 wzdłuż tych obszarów 12.

Figura 4 przedstawia w przekroju poprzecznym arkusz podstawowy 10 ścierki 1 wykonany różnymi sposobami.

Figura 4 (A) przedstawia laminowany arkusz podstawowy 10 składający się z dwóch warstw, zawierających dwa różne rodzaje żywicy syntetycznej, tj. zgrzewaną warstwę 31 uczestniczącą w zgrzewaniu długich włókien 25 i niezgrzewalną warstwę 32, nie uczestniczącą w zgrzewaniu długich włókien 25. Zgrzewalna warstwa 31 ma punkt topnienia niższy niż punkt topnienia niezgrzewalnej warstwy 32 i jest łatwo zgrzewana z długimi włóknami 25. Różnica między punktami topnienia tych dwóch warstw 31,32 jest równa korzystnie 70°C lub więcej, tak że niezgrzewalna warstwa 32 arkusza podstawowego 10 może być wolna od deformacji oraz uszkodzeń nawet w przypadku, gdy zgrzewalna warstwa 31 arkusza podstawowego 10 jest ogrzewana do temperatury wyższej niż jej punkt topnienia. Warstwę arkusza podstawowego 10 o takiej konstrukcji można uzyskana uzyskać przy użyciu żywicy polietylenowej jako zgrzewalnej warstwy 31 oraz żywicy poliestrowej jako niezgrzewalnej warstwy 32 arkusza podstawowego 10.

Na figurze 4 (B) pokazano laminowany arkusz podstawowy 10 ścierki 1 składający się z trzech warstw zawierających dwa różne rodzaje żywicy syntetycznej. Górna i dolna warstwa są utworzone ze zgrzewalnej warstwy 31, zaś niezgrzewalna warstwa 32 jest umieszczona między zgrzewalnymi warstwami 31. Arkusz podstawowy 10 o takiej konstrukcji umożliwia zgrzewanie długich włókien 25 z obiema powierzchniami arkusza podstawowego 10.

PL 194 434 B1

Na figurze 4 (C) pokazano warstwę arkusza podstawowego 10 ścierki 1 wykonaną z włókniny zawierającej sprzężone włókna 33 typu rdzeń - osłonka. Włókna składowe sprzężonych włókien 33 są mechanicznie splątane i / lub zgrzewane ze sobą w celu utworzenia włókniny. W sprzężonym włóknie 33, osłonka 36 ma punkt topnienia niższy niż punkt topnienia rdzenia 37, korzystnie o przynajmniej 30°C, korzystniej o przynajmniej 70°C. W przypadku warstwy arkusza podstawowego 10 o takiej konstrukcji, rdzeń 37 utrzymuje swój początkowy kształt nawet w przypadku, gdy osłonka 36 jest stapiana celem zgrzania z długimi włóknami 25. Zatem warstwa arkusza podstawowego 10 ścierki 1 również zachowuje swoją funkcję oraz kształt. Taka warstwa arkusza podstawowego 10 umożliwia zgrzanie długich włókien 25 z obiema jego powierzchniami. Żywica polietylenowa może zostać użyta na osłonkę 36, zaś żywica polipropylenowa może zostać użyta na rdzeń 37.

Figura 5 przedstawia w częściowym przekroju poprzecznym, długie włókna 25 tworzące fragment 26A w kształcie mostka. Chociaż długie włókna 25 zawierają sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka, korzystnie zawierają mechanicznie skędzierzawione lub termicznie skędzierzawione sprzężone włókna. Na fig. 5 pokazano długie włókna 25 nieskędzierzawione. Osłonka 46 ma punkt topnienia niższy niż punkt topnienia rdzenia 47, korzystnie o przynajmniej 30°C, korzystniej o przynajmniej 70°C. Kiedy długie włókna 25 są dociskane do warstwy arkusza podstawowego 10 ścierki 1 wraz z ogrzewaniem, w celu zgrzania włókien 25 z warstwą arkusza podstawowego 10, to temperatura prasy jest ustawiana na wartość większą niż punkt topnienia osłonki 46 korzystnie o 20°C lub więcej, a korzystniej o 60°C, ale niższą niż punkt topnienia rdzenia 47. Przy takiej temperaturze prasy, rdzeń 47 zachowuje każde długie włókno 25 w początkowym kształcie, na przykład, takim że długie włókno 25 wciąż zachowuje kształt łuku. Na osłonkę 46 może zostać użyta żywica polietylenowa, zaś żywica poliestrowa może zostać użyta na rdzeń 47.

Jest wymagane, aby warstwa arkusza podstawowego 10 i długie włókna 25 były jednocześnie stapiane, a następnie szybko oraz niezawodnie zgrzewane ze sobą. Pod tym względem, materiały na warstwę arkusza podstawowego 10 ścierki 1 i długie włókna 25 są korzystnie dobrane tak, że różnica między punktami topnienia elementów składowych zgrzewanych ze sobą może być ograniczona do wartości mniejszej niż 20°C. Na przykład, zgrzewalna warstwa 31 warstwy arkusza podstawowego 10 przedstawiona na fig. 4 i osłonka 46 sprzężonego włókna tworzącego długie włókna 25 przedstawione na fig. 5, są korzystnie wykonane z żywicy polietylenowej, mającej w zasadzie ten sam punkt topnienia.

Zgodnie z wynalazkiem, sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka są stosowane jako materiał na długie włókna, tworzące warstwę ścierającą ścierki 1, tak że punkt topnienia osłonki jest niższy niż punkt topnienia rdzenia korzystnie o przynajmniej 30°C, korzystniej o przynajmniej 70°C. Dobór takiej zależności między rdzeniem i osłonką w sprzężonym włóknie umożliwia masową produkcję ścierek 1 z dużą wydajnością bez deformowania długich włókien, jeśli temperatura prasy używana do zgrzewania długich włókien z warstwą arkusza podstawowego 10 ścierki 1 jest stosunkowo wysoka.

Zgodnie z wynalazkiem, żywica syntetyczna tworząca warstwę arkusza podstawowego ścierki również zawiera warstwę, mającą stosunkowo wysoki punkt topnienia i warstwę mającą stosunkowo niski punkt topnienia, tak że warstwa mająca stosunkowo niski punkt topnienia może być zgrzewana z długimi włóknami. W ten sposób, wydajność produkcji ścierek jest jeszcze bardziej zwiększona.

Claims (16)

1. Ścierka jednorazowego użytku zawierająca zgrzewalny arkusz podstawowy z żywicy syntetycznej i liczne zgrzewalne, długie włókna z żywicy syntetycznej, zgrzewane z arkuszem podstawowym i rozciągające się w jednym kierunku, przy czym te długie włókna są połączone z arkuszem podstawowym poprzez wiele linii zgrzewania rozmieszczonych w pewnych odstępach od siebie w jednym kierunku, znamienna tym, że długie włókna (25) zawierają sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka, przy czym punkt topnienia osłonki (46) jest niższy niż punkt topnienia rdzenia (47) i różnica między tymi punktami topnienia wynosi przynajmniej 30°C.

2. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że różnica między punktami topnienia wynosi przynajmniej 70°C.

3. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że sprzężone włókno zawiera rdzeń (47) z żywicy poliestrowej i osłonkę (46) z żywicy polietylenowej.

PL 194 434 B1

4. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że włókno sprzężone jest skędzierzawione.

5. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że różnica między punktem topnienia arkusza podstawowego (10) zmierzona wzdłuż linii zgrzewania a punktem topnienia osłonki (46) w sprzężonym włóknie jest mniejsza niż 20°C.

6. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że arkusz podstawowy (10) zawiera włókninę wykonaną ze sprzężonych włókien (33) typu rdzeń - osłonka, przy czym różnica między punktem topnienia osłonki (36) we włókninie a punktem topnienia osłonki (46) w sprzężonym włóknie, tworzącym długie włókna (25) jest mniejsza niż 20°C i przy czym osłonki (36, 46) są połączone ze sobą.

7. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że arkusz podstawowy (10) jest laminowanym arkuszem, który składa się co najmniej z dwóch warstw (31, 32), wykonanych z żywic syntetycznych, mających różne punkty topnienia i przy czym te warstwy (31, 32) mające stosunkowo niski punkt topnienia i osłonka (46) włókna sprzężonego tworzącego długie włókna (25) są połączone ze sobą.

8. Ścierka według zastrz. 1, znamienna tym, że osłonka (36) włókna sprzężonego (33), tworząca arkusz podstawowy (10) ma punkt topnienia niższy niż punkt topnienia rdzenia (37) i różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 30°C.

9. Ścierka według zastrz. 8, znamienna tym, że różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 70°C.

10. Ścierka według zastrz. 7, znamienna tym, że w laminowanym arkuszu podstawowym (10), różnica między punktem topnienia składowego arkusza połączonego z osłonką (46) sprzężonego włókna i punkt topnienia składowego arkusza niepołączonego z osłonką (46) jest równa przynajmniej 30°C.

11. Ścierka według zastrz. 10, znamienna tym, że różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 70°C.

12. Sposób wytwarzania ścierki jednorazowego użytku, polegający na tym, że na zgrzewalnym arkuszu podstawowym z żywicy syntetycznej, ustawionym w jednym kierunku, umieszcza się w tym samym kierunku liczne zgrzewane długie włókna z żywicy syntetycznej, które zgrzewa się z arkuszem podstawowym wzdłuż licznych linii zgrzewania rozmieszczonych w pewnych odstępach od siebie w jednym kierunku na długich włóknach, znamienny tym, że umieszcza się w jednym kierunku długie włókna (25), które zawierają sprzężone włókna typu rdzeń - osłonka, przy czym punkt topnienia osłonki (46) jest niższy niż punkt topnienia rdzenia (47) i różnica między punktami topnienia jest równa przynajmniej 30°C, natomiast różnica między punktem topnienia arkusza podstawowego (10), zmierzona wzdłuż linii zgrzewania (9) i punktem topnienia osłonki (46) we włóknie sprzężonym jest mniejsza niż 20°C, po czym umieszcza się długie włókna (25) na arkuszu podstawowym (10), a następnie dociska się długie włókna (25) do arkusza podstawowego (10) z nagrzewaniem i łączy się razem wzdłuż linii zgrzewania (9) w temperaturze wyższej niż punkt topnienia osłonki (46) we włóknie sprzężonym o co najmniej 20°C, ale niższej niż punkt topnienia rdzenia (47) we włóknie sprzężonym.

13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że różnica punktów topnienia jest równa przynajmniej 70°C i arkusz podstawowy (10) łączy się z długimi włóknami (25) w temperaturze wyższej niż punkt topnienia osłonki (46) we włóknie sprzężonym o co najmniej 60°, ale niższej niż punkt topnienia rdzenia (47) we włóknie sprzężonym.

14. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że arkusz podstawowy (10) zawiera włókninę, wykonaną ze sprzężonych włókien (33) typu rdzeń - osłonka, przy czym różnica między punktem topnienia osłonki (36) we włókninie a punktem topnienia osłonki (36) we włóknie sprzężonym (33) tworzącym długie włókna (25) jest mniejsza niż 20°C, przy czym osłonki (36) łączy się ze sobą.

15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że osłonka (36) i rdzeń (37) sprzężonego włókna (33) tworzącego arkusz podstawowy (10) mają punkty topnienia różniące się jeden od drugiego o przynajmniej 70°C.

16. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że arkusz podstawowy (10) zawiera laminowany arkusz, składający się przynajmniej z dwóch warstw (31, 32) z żywicy syntetycznej, mających różne punkty topnienia i przy czym warstwę mającą stosunkowo niższy punkt topnienia i osłonkę (36) sprzężonego włókna (33), tworzącego wspomniane długie włókna (25) łączy się ze sobą.