PL194493B1 - Zabawkowa gra w piłkę - Google Patents

Abstract

1. Zabawkowa gra w pilke, zawierajaca pilke i pole gry, które to pole gry ma pozioma górna powierzchnie z osadzonym w niej mechani- zmem polaczonym z polem gry za posrednic- twem elementu sprezystego, przy czym me- chanizm jest zamontowany w polu gry ruchomo uchylnie pomiedzy jego polozeniem neutralnym i polozeniem odchylonym od polozenia neutral- nego i mechanizm ma powierzchnie styku do przekazywania energii pilce, znamienna tym, ze powierzchnia styku mechanizmu (20) ma postac wnek (26, 27), które maja ksztalt dopasowany do powierzchni pilki (30). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zabawkowa gra w piłkę.

Opisy patentowe US 3,086,778, US 3,118,673, DE 1,163,712 i DE 2,263,398 ujawniają takie zabawkowe gry w piłkę, na przykład w futbol, zawierające piłkę i pole gry, które to pole gry ma poziomą górną powierzchnię z osadzonym w niej co najmniej jednym mechanizmem połączonym z polem gry za pośrednictwem elementu sprężystego. Mechanizm jest zamontowany w polu gry ruchomo uchylnie pomiędzy jego położeniem neutralnym i położeniem odchylonym od położenia neutralnego i mechanizm ma powierzchnię styku do przekazywania energii piłce. Mechanizmy są sprężyście zamontowane na polu gry i są dostosowane do sprężystego odginania przez użytkownika od ich położenia neutralnego. Gdy następnie zwalnia się mechanizm, powraca on, na skutek siły sprężystości, do swego neutralnego położenia, a ruch powrotny mechanizmu przekazuje energię kinetyczną na piłkę umieszczoną na płycie w styku z mechanizmem. W mechanizmach są umieszczone figurki symulujące graczy na polu, a piłka jest usytuowana w styku przy stopach symulowanego gracza, wskutek czego symuluje się kopniecie powodujące odrzucenie piłki od figurki i przemieszczanie się piłki po płycie.

Znane zabawkowe gry w piłkę mają kilka wad. Figurki graczy we wszystkich tych zabawkowych grach w piłkę są zamontowane na polu w taki sposób, że nie mogą obracać się wokół osi pionowej, prostopadłej do pola, zaś wszyscy gracze mają stałe ustawienie względem pola, wskutek czego ich twarze są skierowane na przykład w kierunku ataku. Kiedy gracz ma kopnąć piłkę w kierunku, który jest inny niż kierunek ataku, figurka musi kopnąć piłkę bokiem lub nawet tyłem względem jego własnej orientacji. Jest to nieprawdziwe.

Dalszą wadą zabawkowej gry w piłkę jest to, że jest trudno wycelować dokładnie figurkami graczy i jednocześnie dokładność kopnięcia jest słaba, co powoduje często, że piłka nie trafia do celu.

Jeszcze jedną wadą znanych zabawkowych gry w piłkę jest to, że użytkownik chwyta głowę figurki, aby odgiąć figurkę od jej pionowego, neutralnego położenia. Przy figurce będącej w odgiętym położeniu, użytkownik musi celować poprzez zmianę lub regulację kierunku odgięcia przy jednoczesnym trzymaniu jego ręki lub co najmniej palca na głowie figurki, wskutek czego ręka uniemożliwia dobry widok i także dokładne celowanie.

Według wynalazku, zabawkowa gra w piłkę, zawierająca piłkę i pole gry, które to pole gry ma pozioma górna powierzchnię z osadzonym w niej mechanizmem połączonym z polem gry za pośrednictwem elementu sprężystego, przy czym mechanizm jest zamontowany ruchomo uchylnie pomiędzy jego położeniem neutralnym i położeniem odchylonym od położenia neutralnego i mechanizm ma powierzchnię styku do przekazywania energii piłce, charakteryzuje się tym, że powierzchnia styku mechanizmu ma postać wnęk, które maja kształt dopasowany do powierzchni piłki.

Korzystnie, górna powierzchnia pola ma zagłębienie z najniższym punktem, a mechanizm jest usytuowany w najniższym punkcie zagłębienia.

Mechanizm jest korzystnie zamocowany obrotowo wokół jego osi pionowej względem pola i może mieć ramię, które wystaje poprzecznie od mechanizmu.

Mechanizm może mieć także kołki łączące do rozłącznego mocowania symulującej gracza figurki, która jest wyposażona w odpowiadające elementy łączące.

Zabawkowa gra w piłkę według wynalazku zapewnia, że figurki mogą się obracać wokół osi, która jest pionowa i prostopadła do pola. Wskutek tego, użytkownik może obracać figurkami graczy w taki sposób, że figurka uruchomiona do kopania piłki obraca się przodem do kierunku celu, co czyni grę bardziej autentyczną.

Ramię, które wystaje poziomo od figurek graczy umożliwia odchylenie figurki od jej położenia neutralnego, który jest zwykle pionowy, poprzez naciśnięcie tego ramienia do dołu. Ręka użytkownika wskutek tego jest usytuowana znacznie niżej niż w przypadku, gdy chwyta się figurkę za głowę i dlatego ręka nie zasłania widoku w kierunku celu. Wskutek tego, użytkownik ma lepszy widok gry i możliwe jest bardziej dokładne celowanie.

Według wynalazku, podstawa mechanizmu ma wklęsły kształt, który jest dopasowany do piłki, co umożliwia zajęcie przez piłkę stabilnego położenia, gdy jest ona w styku z wklęsłym kształtem z przodu elementu podstawy. Gdy użytkownik zmienia kierunek celowania poprzez obrót figurki gracza, piłka podąża w tym kierunku i zawsze jest dokładnie i stabilnie usytuowana przed figurką, a użytkownik może wybić piłkę dokładnie w pożądanym kierunku.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem fragmentu pola do zastosowania w wynalazku; fig. 2 - perspektywicznym widokiem

PL 194 493 B1 z mechanizmem gry do sytuowania na polu pokazanym na fig. 1; fig. 3 - perspektywicznym widokiem od dołu mechanizmu gry pokazanego na fig. 2; fig. 4 - widokiem od dołu mechanizmu gry pokazanego na fig. 2 i 3; fig. 5 - widokiem częściowego przekroju pola z zamontowanym mechanizmem gry; i fig. 6 jest widokiem z góry pola z mechanizmem gry pokazanym na fig. 5.

Figura 1 jest widokiem fragmentu pola, które, jak pokazano na tej figurze, składa się z dwóch prostokątnych segmentów 10, 11 pola usytuowanych obok siebie. Jeden segment 11 pola jest kwadratowy, a drugi segment 10 pola jest prostokątny, a jego krótszy bok ma taką sama długość jak kwadratowy segment 11 przy stosunku dłuższych boków do krótszych boków wynoszącym dwa do jednego. Na bokach segmenty 10, 11 pola mają kilka prostokątnych wgłębień 13, a na dnie każdego wgłębienia 13 mają dwa cylindryczne kołki łączące 14. Segmenty 10 i 11 pola są umieszczone w styku ze sobą na odpowiednich bokach, a wgłębienia 13 dwóch elementów pola łącznie tworzą wnękę o kwadratowym przekroju poprzecznym. Znany, kwadratowy klocek 15 mający wnękę łączącą (nie pokazana) na dnie może być umieszczony we wnęce utworzonej przez dwa prostokątne wgłębienia 13 dwóch segmentów pola, przy czym kołki łączące 14 są, w znany sposób, umieszczone we wnęce łączącej na dnie klocka 15 w styku ciernym z bokami wnęki łączącej. Przez to, górna powierzchnia klocka 15 jest wyrównana z poziomem górnej powierzchni segmentów 10, 11 pola.

Każdy z segmentów 10, 11 pola ma górną powierzchnię z zagłębieniem 16, a na środku w zagłębieniu 16, w jego najniższym punkcie, jest ukształtowana rurowa tuleja 17, która zostanie opisana później.

Figury 2 i 3 ukazują mechanizm 20 mający cylindryczny kołek 21 na jego dnie, który na swobodnym końcu ma wystające zgrubienia zatrzaskowe 22 oddzielone szczelinami dla nadania końcowi kołka 21 sprężystości i zdolności ściskania. Mechanizm 20 ma podstawę 23 w postaci kołowej tarczy, której górna powierzchnia i dolna powierzchnia jest łukowa lub ukształtowana w formie kopuły. Na górnej powierzchni podstawy 23 mechanizmu 20 są dwa, ogólnie cylindryczne kołki łączące 24, które w zasadzie są takiego samego typu jak kołki łączące 14. Na podstawie 23 jest powierzchnia styku do przekazywania energii piłce. Powierzchnię styku tworzy wnęka boczna 26 na obrzeżu podstawy 23 i odpowiednia wnęka dolna 27 na powierzchni dolnej podstawy 23. Podstawa 23 mechanizmu 20 jest zamocowana do kołka 21 za pomocą elementu sprężystego, takiego jak sprężyna płytkowa 28. Mechanizm 20 ma ramię 29, które jest usytuowane przeciwległe na średnicy względem wnęk 26, 27.

Figura 5 ukazuje mechanizm 20 umieszczony w kwadratowym segmencie 11 pola, przy czym kołek 21 jest umieszczony w tulei 17 w taki sposób, że zgrubienia zatrzaskowe 22 są usytuowane poniżej dolnego końca rurowej tulei 17 w celu zamocowania mechanizmu 20 do mechanizmu zatrzaskowego w tulei 17 umożliwiając łatwą wymianę mechanizmu. Mechanizm 20 może obracać się w tulei 17. Znana ze stanu techniki figurka 25 jest umieszczona w mechanizmie 20 przez umieszczenie kołków łączących 24 w odpowiednich wnękach łączących na dnie nóg figurki 25. Figurka 25 symuluje gracza i może być łatwo usuwana z mechanizmu 20 i może być zastępowana inną figurką.

Figura 5 przedstawia, jak wskutek skierowanej do dołu siły wywieranej na ramię 29, na przykład poprzez naciśnięcie ramienia palcem, można odgiąć mechanizm 20 i figurkę 25 od jego położenia neutralnego pokazanego linią przerywaną do położenia odchylonego, przedstawionego linią ciągłą.

Figura 5 także pokazuje piłkę lub inny przedmiot kulisty 30, który jest usytuowany w zagłębieniu 16, gdzie wskutek grawitacji, przemieszcza się do najniższego punktu, jaki określają wnęki 26 i 27 w podstawie 23, ponieważ we wszystkich innych miejscach podstawa 23 wystaje dalej w kierunku poziomym, piłka 30, we wszystkich innych położeniach będzie usytuowana wyżej w zagłębieniu 16 niż w przypadku, gdy jest ona w styku z wnękami 26 i 27. W położeniu neutralnym figurki 25 piłka 30 jest w styku z wnęką boczną 26 na obrzeżu elementu podstawy, a w położeniu odchylonym mechanizmu 20, piłka 30 będzie w styku z wnęką dolną 27, która jest przedłużeniem wnęki bocznej 26.

Na figurach 4, 5 i 6 piłka 30 jest pokazana w zagłębieniu 16 i opiera się o podstawę 23. Dzięki grawitacji, piłka 30 podąża do najniższego punktu w zagłębieniu 16, a z powodu ukształtowania podstawy 23 z wnęką boczną 26 na kołowym obrzeżu tworzącym pozostały obwód, piłka w naturalnym położeniu jest stabilnie usytuowana we wnęce bocznej 26 podstawy 23, która to wnęka boczna 26 znajduje się z przodu figurki 25 gracza. Gdy mechanizm 20 z figurką 25 jest obracany tak, że figurka 25 zwraca się przodem w innym kierunku, piłka 30 nadal pozostaje we wnęce bocznej 26 podstawy. To także dotyczy piłki 30 w położeniu odchylonym mechanizmu 20, w którym pozostanie on we wnęce dolnej 27 na dolnej powierzchni podstawy. Wnęka dolna 27 podstawy 23 współpracuje z wnęką boczną 26 w powierzchni przedniej dla zapewnienia zawsze stabilnego usytuowania piłki 30 z przodu figurki 25 umieszczonej

PL 194 493 B1 w mechanizmie 20, a gdy mechanizm 20 jest obracany, piłka 30 przemieszcza się z przodu figurki 25 gracza i tam pozostaje. To umożliwia użytkownikowi bardzo dokładne wycelowanie przed wypchnięciem piłki.

Podczas użycia, gra działa jak wyjaśniono dalej, zakładając, że grą jest gra futbolowa z dwoma drużynami. Gdy gracz wypchnie piłkę, grawitacja spowoduje, że wpada ona do zagłębienia 16 przy innym (lub tym samym) graczu, gdzie może ona stykać się w dowolnym miejscu z podstawą 23 mechanizmu 20 gracza. Wtedy, za pomocą ramienia 29, użytkownik może obracać mechanizm 20 dopóki wnęka boczna 26 nie znajdzie się w styku z piłką 30, wskutek czego piłka spocznie w jednym z wnęk 26, 27, które znajdują się dokładnie z przodu figurki 25. Teraz użytkownik może celować w danym kierunku poprzez obrót mechanizmu 20, przez co piłka 30, zgodnie z powyższym, przemieszcza się z przodu figurki 25 gracza i tam pozostaje. Wtedy użytkownik używa palca do naciśnięcia ramienia 29 do dołu, wskutek czego piłka 30 jest w styku z wnęką dolną 27 na dolnej powierzchni podstawy 23 i także w tym nachylonym położeniu mechanizm 20 może być obracany, a kierunek celowania zmieniony. Użytkownik umożliwia „kopnięcie” piłki 30 przez figurkę 25 puszczając ramię 29, przez co mechanizm 20 powraca do jego neutralnego położenia za pomocą sprężyny 28 i poprzez ten ruch wypycha ją od mechanizmu 20.

Przed wypchnięciem, użytkownik może wybrać mocniejsze lub słabsze odchylenie mechanizmu 20 od położenia neutralnego. W ten sposób, użytkownik może wybrać „kopnięcie” słabsze lub mocniejsze. Słabsze „kopniecie” spowoduje jedynie toczenie się piłki po polu, a kopniecie silne umożliwi piłce podniesienie się ponad polem z zagłębienia 16 w polu.

Figurka 25, która symuluje gracza może być usunięta i zastąpiona inną. To umożliwia użytkownikowi rozmieszczanie graczy na polu wedle potrzeby. Mechanizm 20 z lub bez figurek 25 może także być usuwany i rozmieszczany wedle potrzeby. To oznacza, że nie są ograniczone usytuowania graczy do danych położeń na polu, a użytkownik może dobrać poszczególne usytuowania graczy przed grą i podczas gry jest możliwe przemieszczanie graczy do innych położeń na polu, gdy jest to konieczne.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zabawkowa gra w piłkę, zawierająca piłkę i pole gry, które to pole gry ma poziomą górną powierzchnię z osadzonym w niej mechanizmem połączonym z polem gry za pośrednictwem elementu sprężystego, przy czym mechanizm jest zamontowany w polu gry ruchomo uchylnie pomiędzy jego położeniem neutralnym i położeniem odchylonym od położenia neutralnego i mechanizm ma powierzchnię styku do przekazywania energii piłce, znamienna tym, że powierzchnia styku mechanizmu (20) ma postać wnęk (26, 27), które mają kształt dopasowany do powierzchni piłki (30).
2. 2. Zabawkowa gra w piłkę według zastrz. 1, znamienna tym, że górna powierzchnia pola ma zagłębienie (16) z najniższym punktem, a mechanizm (20) jest usytuowany w najniższym punkcie zagłębienia (16).
3. 3. Zabawkowa gra w piłkę według zastrz. 1, znamienna tym, że mechanizm (20) jest zamocowany obrotowo wokół jego osi pionowej względem powierzchni pola.
4. 4. Zabawkowa gra w piłkę według zastrz. 1, znamienna tym, że mechanizm (20) ma ramię (29), które wystaje poprzecznie od mechanizmu (20) przeciwległe na średnicy względem wnęk (26, 27).
5. 5. Zabawkowa gra w piłkę według zastrz. 1, znamienna tym, że mechanizm (20) ma kołki łączące (24) do rozłącznego mocowania symulującej gracza figurki (25), która jest wyposażona w odpowiadające elementy łączące.