PL194625B1 - Wiązka rur wytrąceniowych do elektrofiltrów mokrych - Google Patents

Abstract

1. Wiazka rur wytraceniowych do elektrofil- trów mokrych, skladajaca sie z wielu jednolitych rur wytraceniowych, znamienna tym, ze posia- da górna obsade nosna (3) dla rur wytracenio- wych (2), wkladke do uziemienia rury, dolny pierscien ustalajacy (5) do utrzymania odstepu rur wytraceniowych (2) i do przylaczenia uzie- mienia rury na zewnatrz, przy czym rury wytra- ceniowe (2) sa utrzymywane przez polaczone ze soba pólokragle elementy rurowe (3a). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wiązka rur wytrąceniowych do elektrofiltrów mokrych, składająca się z wielu jednolitych rur wytrąceniowych, przeznaczona zwłaszcza do oddzielania tlenków siarki i pyłów z gazów odlotowych.

Tego rodzaju elektrofiltry składają się z reguły z wiązki połączonych na swoich ściankach rur z tworzywa sztucznego. W środku każdej rury przeprowadzona jest elektroda. Podczas pracy filtra, ścianki wewnętrzne rur są zwilżane przewodzącą elektrycznie cieczą przemywającą, przy czym pomiędzy elektrodą oraz ścianką rury powstaje silne pole elektryczne. Powoduje ono jonizację gazów odlotowych, tak, że naładowane elektrycznie cząstki wędrują śladem linii pola elektrycznego ku ściankom rury, gdzie są przejmowane przez ciecz przemywającą i odprowadzane na zewnątrz przez końce rur. Rury są uziemione celem wyeliminowania przebić elektrycznych.

Z niemieckiego opisu DE-A1-41 02 732 znane są wiązki rur wytrąceniowych, w których poszczególne rury są sklejone ze sobą na swoich ściankach zewnętrznych. Wadą takich wiązek jest to, że nie można wymienić poszczególnych rur wytrąceniowych bez ich uszkodzenia oraz że łączenie poszczególnych rur jest pracochłonne i wiąże się z wysokimi kosztami materiałowymi.

Celem wynalazku jest zaproponowanie wiązki rur wytrąceniowych do elektrofiltrów mokrych, w której poszczególne rury wytrąceniowe będą wymienialne, pozbawione naprężeń i będą mogły być zachowane między nimi dokładne odstępy.

Wiązka rur wytrąceniowych do elektrofiltrów mokrych składająca się z wielu jednolitych rur wytrąceniowych, charakteryzuje się według wynalazku tym, że posiada górną obsadę nośną dla rur wytrąceniowych, wkładkę do uziemienia rury, dolny pierścień ustalający do utrzymania odstępu rur wytrąceniowych i do przyłączenia uziemienia rury na zewnątrz, przy czym rury wytrąceniowe są utrzymywane przez połączone ze sobą półokrągłe elementy rurowe.

Korzystnie, wiązka rur wytrąceniowych posiada co najmniej jeden, umieszczony pomiędzy górną obsadą i dolnym pierścieniem ustalającym, dalszy pierścień ustalający do utrzymywania odstępu pomiędzy rurami wytrąceniowymi.

Korzystnie, rury wytrąceniowe są wykonane metodą wytłaczania i/lub są piaskowane na ich stronie wewnętrznej.

Rury wytrąceniowe mogą mieć na końcach spawy punktowe albo ukosowe dla zabezpieczenia przed przesuwem osiowym, które korzystnie przenikają ścianki rur wytrąceniowych.

Korzystnie, górna obsada nośna, dalszy pierścień ustalający i dolny pierścień ustalający utrzymują rury wytrąceniowe na zasadzie połączenia kształtowo-zaciskowego.

Korzystnie, górna obsada ma kołnierz nośny do wsparcia wiązki rur w obudowie, przy czym zwłaszcza wspomniany kołnierz nośny jest przyspawany do obsady.

Korzystnie, górna obsada, dalszy pierścień ustalający i dolny pierścień ustalający są wykonane każdorazowo z połączonych ze sobą półokrągłych elementów rurowych, a półokrągłe elementy rurowe są wykonane metodą wtryskową.

Korzystnie, górna obsada, dalszy pierścień ustalający i dolny pierścień ustalający są wykonane z polipropylenu.

Korzystnie, rury wytrąceniowe są wykonane z polipropylenu lub polichlorku winylu, a zwłaszcza z przewodzącego i/lub trudno zapalnego tworzywa sztucznego (z termoplastów).

Korzystnie, w kierunku osiowym górna obsada ma długość 900 mm, a każdy dalszy pierścień ustalający i dolny pierścień ustalający mają po 300 mm długości.

Korzystnie, wkładka do uziemienia rur ma w każdej rurze wytrąceniowej górne uziemienie jako uziemienie wewnętrzne i dolne uziemienie, które jest przyspawane do powierzchni rury wytrąceniowej, przy czym uziemienia poszczególnych rur wytrąceniowych są połączone elektrycznie ze sobą.

Korzystnie, wewnętrzne uziemienie jest wykonane z wypraski polipropylenowej z czterema wkładkami grafitowymi i płaszczem z folii grafitowej, a dolne uziemienie jest wykonane z węglowego sznurka albo węża.

Rury wytrąceniowe mogą być rurami okrągłymi lub ulowymi.

W rozwiązaniu według wynalazku przyjęto za podstawę pomysł polegający na tym, że jednolite rury wytrąceniowe są utrzymywane na zasadzie połączenia kształtowo-zaciskowego przez górną obsadę nośną i dolny pierścień ustalający i ewentualnie środkowy pierścień ustalający, przy czym rury wytrąceniowe są utrzymywane przez połączone ze sobą półokrągłe elementy rurowe. Za pomocą obsady nośnej można zawiesić wiązkę rur w obudowie. Dolny pierścień ustalający służy do utrzymania

PL 194 625 B1 odstępu rur i do podłączenia uziemienia rury na zewnątrz. Środkowy pierścień ustalający służy do utrzymania odstępu rur w przypadku wiązki rur o większej długości.

Rozwiązanie według wynalazku ma następujące zalety: poprzez skojarzenie stabilnych, pozbawionych naprężeń i dokładnie zwymiarowanych pierścieni ustalających lub nośnych z rurami wytrąceniowymi można stworzyć wiązki rur o ciągłej gładkiej ściance, przy czym redukuje się do minimum odległość pomiędzy rurami. Wiązki rur mogą być wytwarzane z różnych materiałów, na przykład konstrukcja nośna z materiału innego niż rury wytrąceniowe. W takich wiązkach, rury mają oddzielone od siebie ścianki, tak, że na przykład przy przebiciach napięciowych ulega uszkodzeniu tylko dana rura. Rury wytrąceniowe można łatwo wymienić bez uszkodzeń. W takiej wiązce rur można zastosować różne warianty uziemienia, przy czym uziemienie może być wcześniej przygotowane i w razie uszkodzenia jest łatwe do wymiany lub naprawy. Wiązki rur wytrąceniowych można produkować łatwo i efektywnie. W przeciwieństwie do wiązek składanych z półokrągłych elementów rurowych, w wynalazku nie ma szczelin ani krawędzi stykowych.

Wynalazek zostanie przedstawiony bliżej w oparciu o przykład wykonania, uwidoczniony na rysunku, na którym dla uproszczenia pominięto środkową elektrodę w rurach i którego kolejne figury pokazują: fig. 1 - schematyczny widok z boku wiązki rur wytrąceniowych w obudowie, fig. 2 - przekrój wzdłuż linii A-A z fig. 1, i fig. 3 - przekrój wzdłuż linii B-B z fig. 1.

Tak jak pokazuje to fig. 1, wiązka rur wytrąceniowych 1 jest zawieszona za pomocą kołnierza nośnego 6 w obudowie 7 na występie 8. Filtrowane spaliny przechodzą przez rury wytrąceniowe 2 wiązki rur wytrąceniowych 1 w kierunku osiowym równolegle do płaszczyzny rysunku. Rury 2 wytrąceniowe w ich górnej części są utrzymywane przez górną obsadę nośną 3, która jest połączona sztywno z kołnierzem nośnym 6. Ponadto wiązka rur wytrąceniowych 1 ma środkowy pierścień ustalający, który jest przewidziany do zachowania odstępu rur wytrąceniowych 2. Na dolnym końcu wiązka rur wytrąceniowych 1 ma dolny pierścień ustalający 5, który służy do utrzymania odstępu rur wytrąceniowych 2 i do przyłączenia uziemienia rury na zewnątrz. Poszczególne rury wytrąceniowe 2 mają na końcach spawy punktowe lub ukosowe, które mogą też przenikać przez ściankę rury, aby zabezpieczyć rury wytrąceniowe 2 przed osiowym przesunięciem w obsadzie nośnej 3 lub w pierścieniach ustalających 4, 5. Obsada nośna 3 i pierścienie ustalające 4 i 5 utrzymują rury wytrąceniowe 2 na zasadzie połączenia kształtowo-zaciskowego. Korzystnie kołnierz nośny 6 i górna obsada nośna 3 są przyspawane. Każda rura wytrąceniowa 2 wiązki rur wytrąceniowych 1 ma górne uziemienie jako uziemienie wewnętrzne i dolne uziemienie, które jest przyspawane do powierzchni rury i jest połączone z dolnym pierścieniem ustalającym 5. Uziemienia poszczególnych rur wytrąceniowych 2 są połączone elektrycznie między sobą.

Figura 2 ukazuje przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 1 przez górną obsadę nośną 3. Poszczególne rury wytrąceniowe 2 są utrzymywane przez łączące się ze sobą półokrągłe elementy rurowe 3a. W ten sposób można utrzymać dokładny odstęp między rurami wytrąceniowymi 2, co zapobiega uszkodzeniu sąsiednich rur przy przebiciach elektrycznych i ułatwia wymianę poszczególnych rur wytrąceniowych 2. Półokrągłe elementy rurowe 3a są wykonane na przykład metodą wtryskową z polipropylenu. Rury wytrąceniowe 2 są produkowane metodą wytłaczania korzystnie z polipropylenu lub polichlorku winylu, albo z przewodzących i/lub trudno zapalnych termoplastów, przy czym ścianka wewnętrzna rury jest najczęściej piaskowana celem nadania jej szorstkości, co ułatwia zwilżanie powierzchni.

Figura 3 ukazuje przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 1. Widoczne jest, że rury wytrąceniowe 2 w strefach poza górną obsadą nośną oraz środkowymi i dolnym pierścieniami ustalającymi nie stykają się ze sobą. Pozwala to skompensować ewentualnie występujące naprężenia, a także jest miejsce na wymianę na przykład uszkodzonych rur wytrąceniowych 2.

Korzystnie górna obsada 3 ma w kierunku osiowym długość 900 mm, a środkowe i dolne pierścienie ustalające 4, 5 mają każdorazowo długość 300 mm. Wewnętrzne uziemienie każdej rury wytrąceniowej 2 jest wykonane z pierścieniowej wypraski polipropylenowej z czterema wkładkami grafitowymi i płaszczem z folii grafitowej. Dolne uziemienie każdej rury wytrąceniowej 2 jest wykonane z węglowego sznurka lub węża.

W przedstawionej na rysunku odmianie realizacji według wynalazku wykorzystano jednolite rury okrągłe o przekroju kołowym. Ale wiązka rur wytrąceniowych może być też wykonana z jednoczęściowych rur ulowych o przekroju sześciokątnym.

Claims (18)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wiąckk rur wytrąceniowych do elektrofiltrów mokrych, składająca się z wielu jednolitych rur wytrąceniowych, znamienna tym, żn poslddd górną obsadę nośną (3) did rur wytrąceniowych (2), wkładkę do uziemienia rury, doiny pierścień ustdidjący (5) do utrzymania odstępu rur wytrąceniowych (2) i do przyłączenia uziemienia rury na zewnątrz, przy czym rury wytrąceniowe (2) są utrzymywane przez połączone ze sobą półokrągłe eiementy rurowe (3a).
2. 2. Wiązka ruT wytrąceniowych według zasta. 1, znamienna tym, że poośada co nn-mniej jeden, umieszczony pomiędzy górną obsadą (3) i doinym pierścieniem ustaiającym (5), daiszy pierścień ustaiający (4) do utrzymywania odstępu rur wytrąceniowych (2).
3. 3. Wiąckk nu wytrąccniofvyyh aw^eług zadtry. 2 albo 2, zznmieenn tym, 2ż rury \^^οόπιο\^ j2) są wykonane metodą wytłaczania.
4. 4. Wądo rur wytrącc-ιiowyyh we^e^ług zzsta. 2 alto 2, znamieenn tt/m, że żLur' ζ^^οόeioow j() są piaskowane na ich stronie wewnętrznej.
5. 5. Wiąckaryrwytrącc-ιiowyyh wyeług zzsta. 2, zznmieenn ttyn, ze rury wytrąccniofvy 2(^2 mają na końcach spawy punktowe aibo ukosowe dia zabezpieczenia przed przesuwem osiowym.
6. 6. Wiązka rur wcrrącenlowych według zastrz. 5, znamienna tym, że spawy przenikają ściankę rur.
7. 7. Wiąckn żlu wytrąccniowyyh we^e^łŁ^g zzsta. 2, znnmieenn ti^m, że zg^ra obbsdd noóśa 2(), daiszy pierścień ustaiający (4) i doiny pierścień ustaiający (5) utrzymują rury wytrąceniowe (2) na zasadzie połączenia kształtowo-zaciskowego.
8. 8. Wiąckn ryr wytrąccrjiowyyhwyeług2zstry. 2, zznmieenn ttyn, że zć^rr^ć^ zobsdd 2(3 ma Zafnierz nośny (6) do wsparcia wiązki rur wytrąceniowych (2) w obudowie (7).
9. 9. Wiązka riur wytrąceniowych według zas^z. 8, znamienna tym, że kt^or^i^r^Lz nośny (6) jess przyspawany do obsady (3).
10. 10. Wiąckz rur wytrąceniowyyh weeługżastry. 2, znamiennn tym, że ζοπο obbadd 23^ żalssz pierścień ustaiający i doiny pierścień ustaiający (5) są wykonane z połączonych ze sobą półokrągłych eiementów rurowych (3a).
11. 11. Wiązka rur wytrąceniowyyh w^e^ług zasta. 20, znamiennn tym, że ρόίο^οίθ elemenćy rurowe (3a) są wykonane metodą wtryskową.
12. 12. Wiąckk ryr wytrąccr^iowyyh wyeługżastry. 2, znamiennn ttin, że żć^ór^^ żbbsdd 2(3 żdlssz pierścień ustaiający (4) i doiny pierścień ustaiający (5) są wykonane z poiipropyienu.
13. 13. Wiązka ruu wytrąceniowych według zasta. 1, znamienna tym, że rury wytrąceniowe 22, są wykonane z poiipropyienu iub poiichiorku winyiu a zwłaszcza z przewodzącego i/iub trudno zapainego tworzywa sztucznego (z termopiastu).
14. 14. Wiązka ruu wytrąceniowyyh weełLig zasta. 2, znamiennn tym, że w kienjnku ooiowym gós na obsada (3) ma długość 900 mm, i każdy daiszy pierścień ustaiający (4) i doiny pierścień ustaiający (5) mają po 300 mm długości.
15. 15. Wiąckaryuwytrąccr^iowyyh wweług zzsta. 2, zznmieenn ttyn, zż żo ry ma w każdej rurze wytrąceniowej (2) górne uziemienie jako uziemienie wewnętrzne i doine uziemienie, które jest przyspawane do powierzchni rury wytrąceniowej (2), przy czym uziemienia poszczegóinych rur wytrąceniowych (2) są połączone eiektrycznie ze sobą.
16. 16. Wiązka rur wytrąceniowyyh weełLig zasta. 25, znamienna tym, że wewnęt^zn u—żemienie jest wykonane z wypraski poiipropyienowej z czterema wkładkami grafitowymi i płaszczem z foiii grafitowej a doine uziemienie jest wykonane z węgiowego sznurka aibo węża.
17. 17. Wiązka rur wytrąceniowyyh weety— zasta. 2, znamiennn tym, że rury wytrąceniowe j() zą rurami okrągłymi.
18. 18. Wiązka rur wytrąceniowyyh wr^e^ług zasta. 2, znamiennn tym, że rury wytrąceniowe j() zą rurami uiowymi.