PL195179B1 - Opatrunek - Google Patents

Abstract

1. Opatrunek do osloniecia czesci anato- micznej powierzchni ciala, wykazujacy zdolnosc przylegania do skóry, sluzówki i/lub rany na wystajacej czesci ciala, jak koniec palca dloni lub stopy, staw lokciowy, pieta, albo czesc ciala o bardzo wyraznej krzywiznie, na przyklad przestrzen miedzypalcowa albo polaczenia w stawach, jak lokcie, kolana czy kostki, bez wywierania na skóre znacznego naprezenia po nalozeniu, w którym wystepuje nieprzemakalna warstwa lub folia i przyjazny dla skóry klej, znamienny tym, ze maly modul opatrunku, przy którym sila 100% rozciagniecia opatrunku jest mniejsza niz 4,5N, umozliwia latwe od- ksztalcenie podczas nakladania, lecz z zacho- waniem dostatecznie duzej sprezystosci zapo- biegajacej powstawaniu zmarszczek po nalo- zeniu, opatrunek jest dodatkowo osloniety w czesci lub calosci przez przynajmniej jedna warstwe uwalniajaca, przeznaczona do usunie- cia przed lub podczas nakladania, opatrunek ma ksztalt zblizony do bumerangu. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy opatrunków, zwłaszcza opatrunków do osłonięcia części anatomicznej powierzchni ciała, zastosowania folii wykazującej zdolność przylegania do skóry i tworzenia takiego opatrunku stosowanego do leczenia, zwłaszcza wystającej części ciała.

Tradycyjnie, opatrunki do leczenia ran bądź odleżyn lub zapobiegania ich powstawaniu, a nawet ochrony nieuszkodzonej skóry są zasadniczo płaskie i dostatecznie podatne dla nałożenia na płaskie lub nieco zakrzywione obszary ciała. Takie opatrunki nie są zbyt przydatne do nałożenia na wystające części ciała albo stawy, jak łokcie, pięty, a zwłaszcza końce palców dłoni lub stóp, bądź części ciała o bardzo wyraźnej krzywiźnie, jak na przykład przestrzeń międzypalcowa, gdzie zwykle marszczą się i wytwarzają naprężenia prowadzące często do ześlizgiwania się kleju i niezamierzonego odłączenia opatrunku.

Opublikowane europejskie zgłoszenie patentowe nr EP 0 676 183 A1 opisuje elastyczne bandaże klejowe, jak podano, o ekstremalnym dostosowaniu, lecz wciąż dostatecznie sprężyste dla zachowania swego kształtu po wystąpieniu sił wywieranych podczas ruchów użytkownika. W bandażach tych występują co najmniej trzy elementy: materiał podłoża, który zabezpiecza część bandaża osłaniającą ranę, część ta styka się z raną i tworzy zasobnik wydzielin rany; kompozyt klejowy, który utrzymuje wyrób na miejscu wokół rany. Ponadto, jak podano, energia powrotu do normalnego stanu wbudowana w opatrunek lub bandaż będzie niezmiennie odtwarzać początkowy kształt po rozciągnięciu przy użyciu, i będzie wywierać na skórę znaczne naprężenia, prowadzące do niewygody dla użytkownika.

W amerykańskim patencie nr US 4,436,700 opisano samoprzylepne materiały arkuszowe, na przykład taśmy lub tekstylia chirurgiczne, które jak podano, są elastyczne i mają właściwości lepkosprężyste podobne do ludzkiej skóry. Ponadto podano, że materiały te wykazują relaksację naprężeń w czasie, prowadzącą po usunięciu wszystkich naprężeń do odtworzenia niemal początkowej długości w stanie bez naprężenia.

W opublikowanym europejskim zgłoszeniu patentowym nr EP 0 457 977 A1 opisano opatrunek zawierający pakunek z miękkiej poliuretanowej gąbki, którego jedna warstwa powierzchniowa jest hydrofilowa, a spodnia warstwa jest hydrofobowa oraz arkusz lub pas miękkiej podatnej pianki polimerowej pokrytej na jednej powierzchni klejem, opatrunek ten wykazuje dostateczną sprężystość i łatwo dostosowywuje się przez dłuższy czas noszenia w trudnych miejscach, na przykład na stawach łokciowych lub kolanowych.

W amerykańskim patencie nr US 1,741,949 opisano elastyczną poliestrową wstęgę włókninową utworzoną z nawiewanych po roztopieniu włókien poliestrowych.

Znany jest płynny plaster w postaci roztworu polimeru w octanie etylu, występujący pod nazwą Nobecutan®. Plaster taki będzie naturalnie odpowiadał kształtem obszarowi, na który jest nakładany, lecz jest wysoce nieprzydatny dla nałożenia na pękniętą lub otartą skórę, ponieważ zawiera octan etylu powodujący ostre podrażnienia miejscowe.

Podane powyżej opisy nie ujawniają opatrunków przywierających do skóry, które są podatne na kształtowanie i odkształcalne, przez co dostosowują się do konturu pokrywanej części ciała oraz wykazują zdolność dostosowania i nadawania się ruchom końców lub nasady palców bez wywierania znacznych naprężeń na skórę, i nakłada się je bezpośrednio na pękniętą lub podrażnioną skórę bez nieprzyjemnego wrażenia.

Przedmiotem wynalazku jest dostarczenie opatrunku podatnego na kształtowanie i elastycznego, który może dostosowywać się do konturu pokrywanej części ciała, opatrunek przywiera do skóry z możliwością układania i naddawania się do ruchów skóry, zwłaszcza końca lub nasady palców dłoni bądź stopy.

Następnym przedmiotem wynalazku jest dostarczenie opatrunku, który może zapobiec występowaniu na przykład uszkodzeń lub zużycia, powierzchnia opatrunku może być dostosowana do jego środowiska, co wydłuża czas pomiędzy zmianą opatrunków.

Opatrunek według wynalazku spełnia powyższe cele w stopniu niespotykanym dotychczas.

Opatrunek do osłonięcia części anatomicznej powierzchni ciała, wykazujący zdolność przylegania do skóry, śluzówki i/lub rany na wystającej części ciała, jak koniec palca dłoni lub stopy, staw łokciowy, pięta, albo część ciała o bardzo wyraźnej krzywiźnie, na przykład przestrzeń międzypalcowa albo połączenia w stawach, jak łokcie, kolana czy kostki, bez wywierania na skórę znacznego naprężenia po nałożeniu, w którym występuje nieprzemakalna warstwa lub folia i przyjazny dla skóry klej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że mały moduł opatrunku, przy którym siła 100% rozciąPL 195 179 B1 gnięcia opatrunku jest mniejsza niż 4,5N, umożliwia łatwe odkształcenie podczas nakładania, lecz z zachowaniem dostatecznie dużej sprężystości zapobiegającej powstawaniu zmarszczek po nałożeniu, opatrunek jest dodatkowo osłonięty w części lub całości przez przynajmniej jedną warstwę uwalniającą, przeznaczoną do usunięcia przed lub podczas nakładania, opatrunek ma kształt zbliżony do bumerangu.

Korzystnie, nieprzemakalna folia jest podatnym na kształtowanie polimerem o małym tarciu dynamicznym.

Korzystnie, nieprzemakalna folia jest poliuretanem.

Korzystnie, stosunek jego długości do szerokości wynosi od około 1,1:1 do około 12:1.

Wynalazek dotyczy opatrunku do osłonięcia części anatomicznej powierzchni ciała, opatrunek przywiera do skóry, śluzówki i/lub rany na dowolnej części ciała, opatrunek jest podatny na kształtowanie, przez co dostosowuje się do konturu pokrywanej części ciała.

Ponadto, wynalazek dotyczy zastosowania folii zdolnej do przylegania do skóry, folia wykazuje niski moduł po odkształceniu oraz odkształcenie powstające przed nałożeniem lub podczas nakładania opatrunku, tworząc opatrunek pokrywający część anatomicznej powierzchni ciała.

Opatrunek według wynalazku ma zastosowanie do leczenia części anatomicznej powierzchni ciała, w którym nakłada się opatrunek przylegający do skóry, opatrunek jest podatny na kształtowanie, przez co dostosowuje się do konturu osłanianej części ciała.

Skrócony opis figur

Wynalazek opisano bardziej szczegółowo w odniesieniu do rysunków, gdzie:

fig. 1 - przedstawia przykład wykonania opatrunku według wynalazku, w „kształcie bumerangu, jako kontur;

fig. 2 - inny przykład wykonania opatrunku według wynalazku, stosunkowo krótszy i szerszy; fig. 3 - inny przykład wykonania opatrunku według wynalazku, jeszcze bardziej krótki i szeroki.

P r z y k ł a d w y k o n a n i a

Wynalazek dotyczy opatrunku do osłonięcia części anatomicznej powierzchni ciała, opatrunek wykazuje zdolność przylegania do skóry, śluzówki i/lub rany na wystającej części ciała bez narażania skóry na znaczne naprężenie po nałożeniu, opatrunek jest utworzony przez nieprzemakalną warstwę lub folię oraz przyjazny dla skóry klej, niski moduł opatrunku umożliwia łatwe odkształcanie podczas nakładania, a wystarczająco duża sprężystość zapobiega powstawaniu zmarszczek po nałożeniu, opatrunek ponadto jest pokryty częściowo, lub w całości przynajmniej jedną warstwą uwalniającą, usuwaną przed lub podczas nakładania, opatrunek ma kształt zbliżony do bumerangu.

Po nałożeniu na wystającą część ciała opatrunek według wynalazku nieoczekiwanie umożliwił rozciągnięcie się w dostosowaniu do pokrywanej powierzchni, po czym dość szczelnie przywierał do pokrywanego konturu nie powodując po nałożeniu znacznego naprężenia skóry. Opatrunek będzie przylegał do skóry i naddawał się późniejszym ruchom jak „druga skóra, dzięki czemu nie będzie naprężał skóry lub uciskał części ciała. Tak więc opatrunek według wynalazku wykazuje niski moduł odkształcenia i zachowuje wystarczającą sprężystość, aby mógł poddawać się ruchom skóry bez powstawania zmarszczek. Zmniejszone naprężenie będzie umożliwiać długi czas noszenia opatrunku według wynalazku, którego zmiana będzie potrzebna tylko w razie wystąpienia „technicznej konieczności, dzięki czemu unika się wielu zmian wskutek zsunięcia się opatrunku. Generalny kształt bumerangu ułatwia całkowitą adaptację podczas nakładania do pokrycia nieprawidłowości skóry, jak pęknięcia na końcu palca, na przykład palca na krawędzi paznokcia lub wokół nasady palca dłoni bądź stopy.

Opatrunek ma korzystnie zaokrąglone końce i gładkie brzegi bez nacięć lub postrzępionych krawędzi. Jest to szczególnie korzystne w „skrajnych” częściach, dla uniknięcia początku zawijania się opatrunku.

Moduł odkształcenia i sprężystość opatrunku według wynalazku wynikają z połączenia właściwości zasadniczo nieprzemakalnej warstwy lub folii oraz przyjaznego dla skóry kleju. Zatem, w jednym skrajnym przypadku, nieprzemakalna warstwa lub folia jest elastyczna a przyjazny dla skóry klej jest plastyczny, a w przeciwnym skrajnym przypadku nieprzemakalna warstwa lub folia jest plastyczna, a przyjazny dla skóry klej jest elastyczny. Każde połączenie właściwości ze spełnieniem wymagań będzie stosowne według wynalazku.

Przyjazny dla skóry klej może być dowolnym przyjaznym dla skóry klejem znanym jako taki, na przykład klejem zawierającym hydrokoloidy lub inne składniki wchłaniające wilgoć przez dłuższy czas stosowania. Odpowiednio może to być klej typu przedstawionego w angielskim opisie patentowym nr

PL 195 179 B1

GB 1 280 631, i w duńskich opisach patentowych nr DK 127,578, 148,408, 154,806, 147,226 i 154,747, w europejskim zgłoszeniu nr EP 0 097 846 i EP 0 415183, w szwedzkim zgłoszeniu nr SE 365,410, w międzynarodowym zgłoszeniu nr WO 88/06894, w amerykańskim opisie nr US 4,867,748 i w norweskim zgłoszeniu nr NO 157,686. Szczególnie korzystne są kleje opisane w amerykańskich patentach nr US 4,367,732 i US 5,051,259 oraz w duńskim zgłoszeniu nr DK 169,711.

Nieprzemakalna warstwa lub folia może być dowolnym znanym materiałem jako taki do zastosowania w przygotowaniu opatrunków, na przykład pianka, warstwa włókninowa lub folia poliuretanowa, polietylenowa, poliestrowa lub poliamidowa. Nieoczekiwanie zauważono, że zastosowanie zgodnie z wynalazkiem cieńszej warstwy w przygotowaniu opatrunków medycznych pozwoliło uzyskać poprawę rozciągliwości i zdolności przystosowania się, przy równoczesnym zmniejszeniu modułu. Właściwości te uzyskano przy użyciu tego samego ładunku kleju jak stosowany normalnie, a zatem utrzymano znane właściwości kleju w przeciwieństwie do przypadku, w którym zmniejszono ładunek kleju wprowadzając ryzyko niedostatecznej przyczepności i gorszych właściwości kleju.

Zastosowanie warstwy lub folii o niskim module umożliwiającym łatwe odkształcenie podczas nakładania, lecz o wystarczająco dużej sprężystości zapobiegającej odkształceniu po nałożeniu czyni ten opatrunek odpowiednim do zastosowania na przykład na końcach lub u nasady palców dłoni bądź stóp o różnych wielkościach, jako opatrunek łatwo przystosowujący się do rzeczywistej krzywizny i wciąż zachowujący dostateczną sprężystość dla zapewnienia, aby opatrunek ten nie marszczył się i nie sprzyjał podwiązaniu.

Opatrunek według wynalazku jest zatem szczególnie odpowiedni do zastosowania na końcach palców dłoni lub stóp, i pozwala na rozciągnięcie do odkształcenia umożliwiającego osłonięcie wystającej części ciała oraz przylega w tym miejscu. Opatrunek według wynalazku może być owinięty wokół wystającej części, na przykład palca, lub rozciągnięty do osłonięcia końca palca dłoni lub stopy wokół krawędzi paznokcia. Opatrunek według wynalazku jest więc bardzo przydatny do nałożenia wokół nasady palca ręki lub nogi, lub w połączeniu ze stawami, jak łokcie, kolana lub kostki, gdzie często występują nieprawidłowości skóry, na przykład pęknięcia.

Nieprzemakalna warstwa lub folia jest korzystnie śliską podatną na kształtowanie folią polimerową, zmniejszającą ryzyko niepożądanego naprężenia w obszarze pęknięcia utrudniającego gojenie w bardzo wystającym miejscu.

Odpowiednim do zastosowania materiałem jako nieprzemakalna folia jest poliuretan. Korzystny śliski materiał opisano w amerykańskim patencie nr US 5,643,187. Grubość tej folii wynosi korzystnie 20 mm, a korzystniej 12-18 mm, co daje znaczne zmniejszenie modułu w porównaniu z folią zwykle stosowaną przy wytwarzaniu opatrunków medycznych. Wraz ze zmniejszeniem modułu uzyskano równocześnie poprawę rozciągliwości i zdolności przystosowania.

Siła zastosowana do 100% rozciągnięcia opatrunku według wynalazku wynosi poniżej 4,5N, korzystniej 2,5N i najkorzystniej 0,6 do 1,8N.

Proporcja długości do szerokości opatrunku według wynalazku korzystnie wynosi od około 1,1:1 do około 12:1, korzystniej od 1,5:1 do 10:1 i najkorzystniej od około 1,5:1 do 6:1.

Ze względu na zapewnienie odpowiedniego modułu w kierunku podłużnym korzystne jest, aby szerokość opatrunku nie przekraczała 20 mm, korzystnie nie przekraczała 12 mm.

Opatrunek według wynalazku ma zukosowane krawędzie, co zmniejsza ryzyko „zwijania się” krawędzi opatrunku, skracającego czas noszenia, a zatem przeszkadzającego i wydłużającego gojenie pęknięć, zwykle powoli gojących się na końcach palców wskutek naprężeń fizycznych. Zukosowanie może być wykonywane w sposób ciągły lub nieciągły znany jako taki, co opisano w europejskim patencie nr EP 0 264 299, lub w amerykańskim patencie nr US 5,133,821.

Powłoka ochronna lub warstwa uwalniająca może być przykładowo silikonowanym papierem. Nie musi mieć tego samego kształtu co opatrunek, na przykład z większym arkuszem warstwy ochronnej mogą być połączone liczne opatrunki. Warstwa ochronna nie występuje podczas użycia opatrunku według wynalazku, w związku z czym nie jest istotną częścią dla tego wynalazku.

Ponadto, opatrunek według wynalazku może zawierać „bezdotykowy chwyt znany jako taki, do nałożenia opatrunku na skórę bez dotykania warstwy kleju. Tego rodzaju bezdotykowy chwyt nie występuje po nałożeniu opatrunku.

Korzystne jest dostarczenie opatrunku według wynalazku ze składnikami do leczenia lub zapobiegania powstawaniu ran i/lub nieprawidłowości skóry, na przykład za pomocą środków zmiękczających skórę lub składnika czynnego na przykład retinoidów do leczenia lub zapobiegania powstawaniu

PL 195 179 B1 łuszczycy, egzemy, stwardnienia skóry, odcisków, śladów po ukąszeniach owadów, trądziku lub pęcherzy. Opatrunek według wynalazku może również zawierać leki, na przykład związki bakteriostatyczne lub bakteriobójcze, na przykład jodynę, kompleksy jodopowidonowe, chloraminę, chloroheksydynę, sole srebra, cynku lub jego sole, środki przyśpieszające gojenie tkanki, na przykład trójpeptydy RGD itp., enzymy oczyszczające rany, na przykład pepsinę, trójpepsynę itp., środki uśmierzające ból, lub środki wykazujące efekt chłodzący, co także stanowi aspekt tego wynalazku.

Opatrunek według wynalazku może być wykonany w sposób znany jako taki w dziedzinie wytwarzania opatrunków medycznych, poprzez zastąpienie surowców i dostosowanie parametrów procesu do aktualnych materiałów, co będzie dla specjalistów sprawą rutynową.

Wynalazek dotyczy również zastosowania folii o niskim module, wykazującej zdolność przylegania do skóry, do wykonywania opatrunków osłaniających część anatomicznej powierzchni ciała, opatrunek przylega do skóry, śluzówki i/lub rany na wystającej części ciała bez znacznego naprężenia skóry po nałożeniu, opatrunek składa się z nieprzemakalnej warstwy lub folii i przyjaznego dla skóry kleju, opatrunek ma niski moduł umożliwiający łatwe odkształcenie podczas nakładania, lecz dostatecznie dużą sprężystość zapobiegającą powstawaniu zmarszczek po nałożeniu, opatrunek jest dodatkowo pokryty na części lub całości przez przynajmniej jedną warstwę uwalniającą, zdejmowaną przed nałożeniem opatrunku, lub podczas jego nakładania.

Opatrunek według wynalazku może być stosowany do leczenia części anatomicznej powierzchni ciała, zwłaszcza wystającej części, poprzez nałożenie opatrunku dla jej osłonięcia, opatrunek przylega do skóry, śluzówki i/lub rany na wystającej części ciała bez wytwarzania znacznego naprężenia skóry po nałożeniu, opatrunek składa się z nieprzemakalnej warstwy lub folii i przyjaznego dla skóry kleju, wykazuje niski moduł umożliwiający łatwe odkształcenie podczas nakładania lecz jest dostatecznie sprężysty dla zapobieżenia powstawaniu zmarszczek po nałożeniu, i gdzie opatrunek jest dodatkowo pokryty w części lub całkowicie przez przynajmniej jedną warstwę uwalniającą, usuwaną przed nałożeniem opatrunku lub podczas jego nakładania.

Wynalazek opisano bardziej szczegółowo w odniesieniu do rysunków przedstawiających korzystne przykłady wykonania w postaci opatrunku o kształcie bumerangu, szczególnie korzystnego przy skaleczeniach końców palców dłoni lub stóp.

Długi i wąski kształt pokazany w przykładzie na fig. 1 jest szczególnie odpowiedni do zastosowania na palcach, ponieważ bardzo dobrze nadaje się do owinięcia wokół końca palca. Podczas nakładania zdejmuje się warstwę ochronną i nakłada się opatrunek na pęknięcie w końcu palca ręki lub nogi rozciągając oba końce, przez co następuje naddawanie się do konturu palca. Po nałożeniu opatrunku w „kształcie bumerangu” następuje bardzo dobre, płaskie ułożenie dostosowane do kształtu, na przykład na palcu wokół paznokcia.

Stosunkowo krótsze i szersze przykłady w „kształcie bumerangu według wynalazku pokazane na fig. 2 i 3 przewidziano do zastosowania na grubszych palcach, jak na przykład kciuki, a zwłaszcza duże palce stóp.

Claims (4)

1. Opatrunekdo osłonięcia części am^tc^rmc^^r^^j pt^\w^rr^c^i^rn ciała, wykazującyzdolność przylegania do skóry, śluzówki i/lub rany na wystającej części ciała, jak koniec palca dłoni lub stopy, staw łokciowy, pięta, albo część ciała o bardzo wyraźnej krzywiźnie, na przykład przestrzeń międzypalcowa albo połączenia w stawach, jak łokcie, kolana czy kostki, bez wywierania na skórę znacznego naprężenia po nałożeniu, w którym występuje nieprzemakalna warstwa lub folia i przyjazny dla skóry klej, znamienny tym, że mały moduł opatrunku, przy którym siła 100% rozciągnięcia opatrunku jest mniejsza niż 4,5N, umożliwia łatwe odkształcenie podczas nakładania, lecz z zachowaniem dostatecznie dużej sprężystości zapobiegającej powstawaniu zmarszczek po nałożeniu, opatrunek jest dodatkowo osłonięty w części lub całości przez przynajmniej jedną warstwę uwalniającą, przeznaczoną do usunięcia przed lub podczas nakładania, opatrunek ma kształt zbliżony do bumerangu.

2. Opatrunek według zastrz. 1, znamienny tym, że nieprzemakalna folia jest podatnym na kształtowanie polimerem o małym tarciu dynamicznym.

3. Opatrunek według zastrz. 2, znamienny tym, że nieprzemakalna folia jest poliuretanem.

4. Opatrunek według zastrz. 1 albo 2, albo 3, zn^i^i^nn^ tym, że stosunek jego długości do szerokości wynosi od około 1,1:1 do około 12:1.