PL195295B1 - Element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia - Google Patents

Abstract

1. Element slupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwlaszcza implantu lub przekroju otworu sztuczne- go wglebienia, znajdujacego sie w zebie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzecego, wzgledem otaczajacych zab lub tkanke oporowa struktur tkankowych, przy czym element slupkowy jest umieszczany odcinkiem ustalajacym w dopasowanym don gniezdzie w implancie lub w sztucznym wglebieniu, unieruchamiany w nim z zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie z niego usuwany oraz w pozycji polaczonej wystaje odcinkiem kolnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wglebienia, przy czym element slupkowy sklada sie z cze- sci dolnej, unieruchamianej w gniezdzie lub sztucznym wglebieniu, i czesci górnej, wstawianej z zabezpieczeniem przed obrotem w czesc dolna lub nasadzanej na nia, a przy tym czesc górna, wychodzac od polaczonej pozycji elemen- tu slupkowego, jest usuwana z czesci dolnej liniowo, zna- mienny tym, ze czesc górna (25, 25'), wychodzac od polaczonej pozycji elementu slupkowego, jest usuwana z czesci dolnej (24, 24') w róznych kierunkach, a czesc dolna (24) na swym dalszym koncu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy (20), który wchodzi ksztaltowo wystajacym promieniowo na zewnatrz wyste- pem we wglebienie w wewnetrznej bocznej powierzchni gniazda (10). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia, znajdującego się w zębie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, względem otaczających ząb lub tkankę oporową struktur tkankowych, przy czym słupkowy element jest umieszczany odcinkiem ustalającym w dopasowanym doń gnieździe w implancie lub w sztucznym wgłębieniu, unieruchamiany w nim z zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie z niego usuwany oraz w pozycji połączonej wystaje odcinkiem kołnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wgłębienia.

W dziedzinie stomatologii tego typu słupkowe elementy nazywane są słupkami wyciskowymi, za pomocą których ustala się przykładowo położenie i ustawienie implantu dentystycznego, umieszczonego uprzednio w szczęce. W tym celu element słupkowy wkłada się jego dolną częścią, stanowiącą odcinek ustalający, w pełniący funkcję gniazda otwór w implancie i unieruchamia się go w ślepym gwintowanym otworze wewnątrz implantu, na przykład za pomocą ciągłej osiowo śruby. Odcinek kołnierzowy, wystający w tej połączonej pozycji elementu słupkowego poza przekrój otworu w implancie, jest zazwyczaj zaopatrzony w większą liczbę elementów retencyjnych, aby utworzyć jak najściślejsze połączenie kształtowe pomiędzy odcinkiem kołnierzowym i utwardzalną masą odciskową. Przy użyciu łyżki wyciskowej wypełnia się przestrzeń wokół słupka wyciskowego oraz sąsiednich zębów początkowo odkształcalną plastycznie masą wyciskową, wskutek czego zęby i słupek wyciskowy odformowują się na zasadzie negatywu.

W obszarze, przyporządkowanym bliższemu końcowi odcinka kołnierzowego słupka wyciskowego, łyżka wyciskowa ma wybranie, aby po utwardzeniu masy wyciskowej można było z powrotem wykręcić śrubę, służącą do unieruchomienia elementu słupkowego. Po zlikwidowaniu zamocowania elementu słupkowego w implancie element ten, osadzony kształtowo w masie wyciskowej, można wraz z masą usunąć ze szczęki.

Z tym znanym elementem słupkowym wiąże się niekorzystne zjawisko, polegające na tym, że przy krzywym ustawieniu implantu względnie wzdłużnej osi sztucznego wgłębienia kierunek, w którym słupek wyciskowy może być wyciągany wraz z masą wyciskową, nie pokrywa się ze wzdłużną osią słupka wyciskowego, wyznaczającą jedyny kierunek, w którym możliwe jest usunięcie odcinka ustalającego z gniazda. Wyjmowanie masy wyciskowej i elementu słupkowego można w takich przypadkach krzywego ustawienia zrealizować wyłącznie poprzez wykorzystanie elastyczności masy wyciskowej, przy czym zachodzi obawa, że przy większym wychyleniu elementu słupkowego z pozycji zajętej przezeń celem wykonania odcisku dochodzi do plastycznego odkształcenia masy wyciskowej, to znaczy do zafałszowań pozycji słupka w masie wyciskowej.

Celem wynalazku jest zaproponowanie elementu słupkowego do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu, który to element nawet przy bardziej krzywych ustawieniach implantu w porównaniu z sąsiednimi zębami lub strukturami tkankowymi można usuwać w prosty sposób, nie pogarszając przy tym jakości odcisku.

Element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia, znajdującego się w zębie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, względem otaczających ząb lub tkankę oporową struktur tkankowych, przy czym element słupkowy jest umieszczany odcinkiem ustalającym w dopasowanym doń gnieździe w implancie lub w sztucznym wgłębieniu, unieruchamiany w nim z zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie z niego usuwany oraz w pozycji połączonej wystaje odcinkiem kołnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wgłębienia, przy czym element słupkowy składa się z części dolnej, unieruchamianej w gnieździe lub sztucznym wgłębieniu, i części górnej, wstawianej z zabezpieczeniem przed obrotem w część dolną lub nasadzanej na nią, a przy tym część górna, wychodząc od połączonej pozycji elementu słupkowego, jest usuwana z części dolnej liniowo, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część górna, wychodząc od połączonej pozycji elementu słupkowego, jest usuwana z części dolnej w różnych kierunkach, a część dolna na swym dalszym końcu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy, który wchodzi kształtowo wystającym promieniowo na zewnątrz występem we wgłębienie w wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda.

Korzystnie, część dolna ma wgłębienie w kształcie stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa, w które wstawiany jest komplementarnie ukształtowany, dalszy odcinek końcowy części górnej.

PL 195 295 B1

Korzystnie, powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa leży w tej samej płaszczyźnie, co przekrój otworu gniazda.

Korzystnie, powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa pokrywa się z przekrojem otworu gniazda.

Korzystnie, część górna w pozycji połączonej przylega powierzchnią oporową do bliższej czołowej powierzchni implantu.

Korzystnie, kąt wierzchołkowy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa wynosi od 5 do 20°.

Korzystnie, element słupkowy jest zaopatrzony w ciągły centralny otwór przelotowy do przeprowadzenia elementu prętowego.

Korzystnie, element słupkowy jest tymczasowo sklejany powierzchnią oporową odcinka kołnierzowego z bliższą czołową powierzchnią implantu zęba lub tkanki oporowej.

Korzystnie, element słupkowy stanowi słupek wyciskowy do wyznaczania przestrzennej pozycji implantu dentystycznego.

Według drugiej odmiany wynalazku element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia, znajdującego się w zębie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, względem otaczających ząb lub tkankę oporową struktur tkankowych, przy czym element słupkowy jest umieszczany odcinkiem ustalającym w gnieździe w implancie lub w sztucznym wgłębieniu z jednoczesnym zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie zeń usuwany, oraz w pozycji połączonej wystaje odcinkiem kołnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wgłębienia, a przy tym element słupkowy, wychodząc z pozycji połączonej, jest usuwany liniowo z implantu według wynalazku charakteryzuje się tym, że odcinek kołnierzowy przylega powierzchnią oporową do bliższej czołowej powierzchni implantu zęba lub tkanki oporowej, zaś odcinek ustalający ma przekrój bazowy, którego linia ograniczająca w pozycji połączonej pokrywa się, co najmniej odcinkami, z linią ograniczającą przekrój otworu gniazda i, wychodząc z przekroju bazowego, zwęża się w kierunku swego dalszego końca tak, że słupkowy element, wychodząc z pozycji połączonej, jest usuwany z implantu w różnych kierunkach, przy czym część dolna na swym dalszym końcu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy, który wchodzi kształtowo wystającym promieniowo na zewnątrz występem we wgłębienie w wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda.

Korzystnie, odcinek ustalający ma kształt stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa.

Pozostałe korzystne postaci tej odmiany wynalazku zostały wymienione w odniesieniu do jego pierwszej odmiany.

Podczas gdy część dolna jest wsparta na wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda, mającego z reguły kształt cylindryczny lub lekko stożkowy, w związku z czym można ją usunąć z implantu w zasadzie tylko w jednym kierunku, płaszczyznę podziału między częścią i dolną można tak ukształtować, że część górną można wyciągać z części dolnej liniowo w dowolnych kierunkach, w obrębie uważanego za korzystny przedziału kątowego, na przykład do 30°. Ta swoboda wyboru kierunku przy oddzielaniu części dolnej i górnej pozwala nawet przy bardziej krzywych ustawieniach implantu względnie sztucznego wgłębienia w odniesieniu do otaczających struktur tkankowych usuwać bez problemu część elementu słupkowego, osadzoną w masie wyciskowej, bez konieczności wykorzystywania do tego wątpliwych własności sprężystych materiału wyciskowego. Wynalazek umożliwia zatem znaczną poprawę jakości odcisku i zwiększenie niezawodności ustawienia implantu przy krzywych ustawieniach.

Korzystnie część dolna ma wgłębienie w kształcie stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa, w które wstawiany jest komplementarnie ukształtowany, dalszy odcinek końcowy części górnej. Zapewnia to prawidłowe przyleganie części dolnej i górnej w pozycji połączonej, a ponadto swobodę wyboru kierunku usuwania w obrębie danego kąta wierzchołkowego stożka względnie ostrosłupa.

Alternatywnie zadanie postawione przed wynalazkiem rozwiązano w oparciu o element słupkowy opisanego na wstępie rodzaju, również tak, że odcinek kołnierzowy przylega powierzchnią oporową do bliższej czołowej powierzchni implantu zęba lub tkanki oporowej, zaś odcinek ustalający ma przekrój bazowy, którego linia ograniczająca w pozycji połączonej pokrywa się, co najmniej odcinkami, z linią ograniczającą przekrój otworu gniazda i, wychodząc z przekroju bazowego, zwęża się w kierun4

PL 195 295 B1 ku swego dalszego końca tak, że słupkowy element, wychodząc z pozycji połączonej, może być usuwany liniowo z implantu, zęba lub tkanki oporowej w różnych kierunkach.

W tego typu elemencie słupkowym jego odcinek ustalający wchodzi w gniazdo implantu względnie sztuczne wgłębienie w taki sposób, że w połączonej pozycji elementu słupkowego wykluczony jest zarówno przesuw, jak też obrót elementu słupkowego. Możliwe i pożądane jest jednak usuwanie elementu słupkowego z implantu, zęba lub tkanki oporowej, z pozycji połączonej liniowo w różnych kierunkach, aby także przy krzywym ustawieniu implantu względnie wzdłużnej osi wgłębienia można było w prosty sposób wykonać odcisk bez obawy wystąpienia w nim zafałszowań. Element słupkowy według wynalazku może być jednoczęściowy, co obniża koszty wytwarzania, a także ułatwia montaż i usuwanie elementu.

W kolejnej postaci wykonania wynalazku powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa leży w tej samej płaszczyźnie, co przekrój otworu gniazda.

Jeżeli powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa pokrywa się z przekrojem otworu gniazda, wówczas zapewnione jest optymalne unieruchomienie elementu słupkowego w pozycji połączonej, dzięki czemu element słupkowy przy formowaniu za pomocą masy odciskowej nie może się łatwo przemieścić z zadanej pozycji.

Prawidłowość połączonej pozycji elementu słupkowego można łatwo kontrolować, jeżeli część górna w pozycji połączonej przylega powierzchnią oporową do bliższej czołowej powierzchni implantu. Stabilność połączenia ulega przy tym zwiększeniu, podobnie jak skuteczność zabezpieczenia przed niezamierzonym przechyleniem podczas procesu formowania.

Jeżeli kąt wierzchołkowy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa wynosi od 5 do 20°, wówczas zapewnione jest prawidłowe formowanie w większości krzywych ustawień, występujących w praktyce.

Szczególnie korzystne zamocowanie dolnej części w implancie, ponadto łatwe do rozłączenia, polega na tym, że część dolna na swym dalszym końcu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy, który wchodzi kształtowo wystającym promieniowo na zewnątrz występem we wgłębienie w wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda.

Jeżeli element słupkowy jest zaopatrzony w ciągły centralny otwór przelotowy do przeprowadzenia elementu prętowego, wówczas po pierwsze można poprawić zamocowanie elementu słupkowego podczas wykonywania odcisku. Po drugie rozwiązanie to stwarza możliwość kontrolowania za pomocą elementu prętowego prawidłowej pozycji elementu słupkowego w odniesieniu do implantu względnie zęba przed rozpoczęciem wykonywania odcisku.

Zabezpieczenie przed niezamierzonym przemieszczeniem elementu słupkowego podczas wykonywania odcisku można poprawić, jeżeli element słupkowy jest czasowo sklejany powierzchnią oporową odcinka kołnierzowego z bliższą czołową powierzchnią implantu zęba lub tkanki oporowej.

Wreszcie w kolejnej postaci wykonania wynalazku element słupkowy stanowi słupek wyciskowy do wyznaczania przestrzennej pozycji implantu dentystycznego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia implant z zamocowanym w nim zatrzaskowo kołpakiem zamykającym, w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - kołpak zamykający w widoku z góry, fig. 3 - implant po usunięciu kołpaka zamykającego, w widoku z góry, fig. 4 - implant z fig. 1w przekroju wzdłuż linii IV-IV, fig. 5 - implant z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii V-V, fig. 6 - obszar wczepienia elementu zatrzaskowego, w powiększeniu, fig. 7 - implant z zamocowanym w nim zatrzaskowo słupkiem wyciskowym, w przekroju wzdłużnym, fig. 7a - górną część słupka wyciskowego z fig. 7, w widoku z góry, fig. 8 - alternatywny implant ze słupkiem wyciskowym z prętem, w przekroju wzdłużnym, a fig. 9 - podobnie jak fig. 8, ale implantu laboratoryjnego.

Na figurach 1 do 5 widoczny jest wykonany z tytanu implant 1, mający w przybliżeniu stożkowy kształt zewnętrzny i zaopatrzony na zewnętrznej powierzchni bocznej w gwint zewnętrzny 2. Implant 1ma zaokrąglony koniec dalszy 3 i koniec bliższy 4, utworzony przez czołową powierzchnię 5, mającą w zasadzie kształt kołowego pierścienia. W sąsiadującym z czołową powierzchnią 5 odcinku 6 implant 1 ma od zewnątrz cylindryczny kształt o wypolerowanej na wysoki połysk, bocznej powierzchni 7. W znajdującym się dalej odcinku gwintowanym 8 implant 1 ma kształt stożkowy. Wychodząc z czołowej powierzchni 5, równolegle do wzdłużnej osi 9 implantu, rozciąga się gniazdo 10, przebiegające przez całą długość odcinka 6 oraz część długości odcinka gwintowanego 8.

Jak widać na fig. 3, przekrój gniazda 10 w obszarze odcinka 6ma na całej jego długości kształt zaokrąglonego prostokąta. Począwszy od odcinka gwintowanego 8, przekrój gniazda 10 zwęża się

PL 195 295 B1 w sposób ciągły na tyle, że w podstawie 11 gniazda 10 przyjmuje kształt zaokrąglonego kwadratu (porównaj fig. 5). Przejście kształtu przekroju od zaokrąglonego prostokątnego do zaokrąglonego kwadratowego odbywa się w sposób ciągły i bez skoków.

Jak widać zwłaszcza na fig. 1, ścianka 12 gniazda 10 jest zaopatrzona w dużą liczbę pierścieniowych rowków 13, skierowanych prostopadle do wzdłużnej osi 9. Ponadto ścianka 12 jest zaopatrzona w jeden górny i jeden dolny rowek zatrzaskowy 14o i 14u, których funkcja zostanie objaśniona poniżej w odniesieniu do fig. 6.

W implant przedstawiony na fig. 1 wstawiony jest kołpak zamykający 15, składający się z cylindrycznego w przybliżeniu łba 16 i współosiowego względem niego łącznika 17, który wchodzi w gniazdo 10. Powierzchnia styku 18 łba 16 przylega siłowo do czołowej powierzchni 5 implantu 1.

Jak widać na fig. 3, łącznik 17 ma w górnym odcinku przekrój zbliżony do prostokątnego, przy czym obszary narożne są tak odłamane, że w obszarze zaokrąglenia przekroju gniazda 10 pomiędzy łącznikiem 17 i ścianką 12 gniazda 10 powstają cztery kanały odpowietrzające 19a. Powietrze, wypierane przy wsuwaniu łącznika 17w gniazdo 10, może zatem bez wzrostu ciśnienia, utrudniającego demontaż, uchodzić do góry, przy czym powietrze to może uchodzić przez cztery przebiegające na zewnątrz rowki odpowietrzające 19b, usytuowane w czołowej powierzchni 5 implantu 1i połączone z kanałami odpowietrzającymi 19a.

W zamontowanym stanie kołpaka zamykającego 15 zewnętrzne powierzchnie boczne łącznika 17 i ścianki 12 gniazda 10 oraz czołowa powierzchnia 5 i powierzchnia styku 18 przylegają siłowo do siebie.

Ponieważ kołpak zamykający 15 pozostaje jedynie tymczasowo po implantacji na implancie 1, jest z nim połączony tylko za pomocą czterech elementów zatrzaskowych 20, które wchodzą w górny rowek pierścieniowy 14o. Zamiast ukazanego na fig. 1 obsadzenia elementów zatrzaskowych 20 w górnym rowku pierścieniowym 14o, przy odpowiednio przedłużonym łączniku 17 możliwe jest także obsadzenie w dolnym rowku pierścieniowym 14u.

Kołpak zamykający 15 jest wstawiany w implant 1 już przez producenta i służy z jednej strony do tego, by po wykonaniu odpowiedniego otworu w kości wkręcić implant 1 za pomocą wkrętaka, który wchodzi w ukazaną na fig. 2 szczelinę 21. Z uwagi na zbliżony do prostokątnego przekrój łącznika 17 i dopasowanego doń gniazda 10 możliwe jest wprowadzenie momentu obrotowego do implantu 1 przez kołpak zamykający 15. Po wszczepieniu kołpak zamykający 15 pozostaje na implancie 1i chroni gniazdo 10 przed zanieczyszczeniami z zewnątrz.

Około trzech do sześciu miesięcy po wstawieniu implantu 1w szczękę gojenie jest na tyle zaawansowane, że błonę śluzową pokrywającą kołpak zamykający 15 można ponownie otworzyć w drugim zabiegu. Kołpak zamykający 15 zostaje usunięty w ten sposób, że w mający kształt litery V, pierścieniowy rowek 22 w łbie 16 wkłada się kleszcze i lekkim szarpnięciem w kierunku osiowym do góry wyciąga się cały kołpak zamykający 15 z implantu 1. W gniazdo 10 implantu 1 wstawia się teraz łącznik 17 kształtki dziąsłowej, nie przedstawionej na figurach. Zasada mocowania kształtki dziąsłowej jest taka sama, jak w przypadku kołpaka zamykającego 15.

Aby kotwioną w implancie 1 protezę można było dopasować poza jamą ustną pacjenta na modelu szczęki, wykonuje się odcisk zgryzu. W tym celu w gniazdo 10 implantu 1 wstawia się ukazany na fig. 7 element słupkowy w postaci słupka wyciskowego 23. Słupek wyciskowy 23 składa się z części dolnej 24, unieruchamianej za pomocą czterech elementów zatrzaskowych 20, oraz części górnej 25, wkładanej w część dolną w sposób zabezpieczony przed obrotem. Część górna 25 wystaje odcinkiem kołnierzowym 26K poza przekrój otworu gniazda 10 i składa się z czterech prostopadłościennych korpusów 27.1 do 27.4. Najniższy korpus 27.1 ma stożkowy odcinek końcowy 28 o eliptycznym przekroju, wchodzący w uformowane komplementarnie wgłębienie 29 w części dolnej 24 słupka wyciskowego 23. Część dolna 24 ma taką samą długość, jak odcinek ustalający 26A implantu 1, zaś jej górna krawędź pokrywa się z czołową powierzchnią 5 implantu 1. Wgłębienie 29 rozciąga się bezpośrednio od poziomu czołowej powierzchni 5, zaś jego otwór ma przekrój jedynie nieznacznie mniejszy niż przekrój otworu gniazda 10 w samym implancie 1.

Jak wynika z fig. 7a, ukazującej górną część 25 słupka wyciskowego 23 w widoku z góry, prostopadłościenne korpusy 27.1 do 27.4, mające prostokątny zarys są obrócone względem siebie o90°, to znaczy, są ze sobą skrzyżowane.

Najniższy korpus 27.1 górnej części 25 słupka wyciskowego 23 przylega powierzchnią styku 30 o kształcie kołowego pierścienia do czołowej powierzchni 5 implantu 1, przy czym celem skutecznego unieruchomienia słupka wyciskowego 23 na implancie 1po wykonaniu metodą wtrysku słupka wyci6

PL 195 295 B1 skowego 23 na powierzchnię styku 30 nanosi się cienki obwodowy pierścień kleju 31, który po uformowaniu można oderwać lekkim szarpnięciem od czołowej powierzchni 5 implantu 1.

Wychodząc z przedstawionej na fig. 7 pozycji połączonej, część górną 25 słupka wyciskowego 23 otacza się zdolną do płynięcia i utwardzalną masą wyciskową. Po utwardzeniu słupka wyciskowego 23 nie można już wyjąć z masy wyciskowej nie uszkadzając przy tym kształtowego połączenia w obszarze jego części górnej 25. Łyżkę wyciskową, wewnątrz której znajduje się masa wyciskowa, usuwa się raczej wraz ze słupkiem wyciskowym 23, przy czym lekkim szarpnięciem rozdziela się połączenie klejone w postaci pierścienia kleju 31. Z uwagi na mające eliptyczny przekrój, stożkowe połączenie między częścią górną 25 i częścią dolną 24 słupka wyciskowego 23 można górną część 25 wyjmować liniowo w różnych kierunkach z implantu 1 względnie początkowo pozostającej części dolnej 24. Granice możliwych kierunków ruchu są zdefiniowane przez boczną powierzchnię stożka odcinka końcowego 28 względnie komplementarnego wgłębienia 29, gdy przedłuży się tę boczną powierzchnię myślowo do góry poza czołową powierzchnię 5 implantu 1. Dzięki specjalnemu połączeniu części dolnej 24 z częścią górną 25 można tę ostatnią wyjąć z jamy ustnej bez naprężeń, nie wywierając przy tym siły na masę wyciskową, jeżeli wzdłużna oś implantu 1jest zbyt krzywo ustawiona w stosunku do sąsiednich zębów. W części dolnej 24 znajduje się przelotowy otwór 24a. Za pomocą na przykład kleszczy haczykowych lub rozporowych - wprowadzonych przez otwór 24a - można później część dolną 24 wyciągnąć z implantu, działając nań lekko siłą osiową.

Przedstawiony na fig. 8 słupek wyciskowy 23' różni się od słupka wyciskowego 23 z fig. 7 o tyle, że ma on ciągły centralny otwór przelotowy, w który wstawiony jest dopasowany doń element prętowy 32. Element prętowy 32, przechodzący przez wszystkie korpusy 27.1' do 27.4', wchodzi swym dalszym odcinkiem końcowym 33 w dopasowany doń otwór ślepy 34 w podstawie 35 gniazda 10. Otwór przelotowy dla elementu prętowego 32 przechodzi również przez odcinek końcowy 28' cylindrycznego korpusu 27.1' oraz część dolną 24'.

Po pierwsze, element prętowy 32 pozwala kontrolować prawidłowe ustawienie słupka wyciskowego 23', jeżeli w tym celu w bliższym obszarze końcowym elementu prętowego 32 znajduje się co najmniej jedno oznakowanie 32a, które przy prawidłowym przyleganiu powierzchni styku 30 korpusu 27.1' do czołowej powierzchni 5 implantu 1, znika przykładowo w otworze przelotowym najwyższego korpusu 27.4' lub nie wchodzi w ten otwór.

Inna zaleta elementu prętowego 32 polega na tym, że nadaje on większą stabilność słupkowi wyciskowemu 23', zwłaszcza zaś zapobiega przesunięciom części górnej 25' słupka wyciskowego 23' względem części dolnej 24' przy procesie odformowywania, przykładowo pod działaniem sił wywołanych przez masę wyciskową.

Na figurze 9 ukazane jest, w jaki sposób słupek wyciskowy 23' po odformowaniu jest wstawiany w implant laboratoryjny 1L, którego gniazdo 10 pokrywa się z gniazdem oryginalnego implantu 1z fig. 8. Na fig. 9 część dolna 24' słupka wyciskowego 23' nie jest wstawiona w gniazdo 10. Górna część 25' słupka wyciskowego 23' jest w tym przypadku utrzymywana przez końcowy odcinek 28' na dolnym korpusie 27.1' w swej prawidłowej pozycji połączonej, w której powierzchnia styku 30 przylega do czołowej powierzchni 5 L implantu laboratoryjnego 1L.

Dodatkowo element prętowy 32 wchodzi swym dalszym końcem 33' w otwór 34' w podstawie 35' gniazda 10'. Zapewnia to prawidłową pozycję połączoną między implantem laboratoryjnym 1L i słupkiem wyciskowym 23'.

Claims (18)

1. Element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia, znajdującego się w zębie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, względem otaczających ząb lub tkankę oporową struktur tkankowych, przy czym element słupkowy jest umieszczany odcinkiem ustalającym w dopasowanym doń gnieździe w implancie lub w sztucznym wgłębieniu, unieruchamiany w nim z zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie z niego usuwany oraz w pozycji połączonej wystaje odcinkiem kołnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wgłębienia, przy czym element słupkowy składa się z części dolnej, unieruchamianej w gnieździe lub sztucznym wgłębieniu, i części górnej, wstawianej z zabezpieczeniem przed obrotem w część dolną lub nasadzanej na nią, a przy tym część górna, wychodząc od połączonej pozycji elementu słupkowego, jest usuwana z części dolnej liniowo, znamienny tym, że część

PL 195 295 B1 górna (25, 25'), wychodząc od połączonej pozycji elementu słupkowego, jest usuwana z części dolnej (24, 24') w różnych kierunkach, a część dolna (24) na swym dalszym końcu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy (20), który wchodzi kształtowo wystającym promieniowo na zewnątrz występem we wgłębienie w wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda (10).

2. Element słupkowy według zastrz. 1, znamienny tym, że część dolna (24, 24') ma wgłębienie (29) w kształcie stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa, w które wstawiany jest komplementarnie ukształtowany, dalszy odcinek końcowy (28, 28') części górnej (25, 25').

3. Element słupkowy według zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa leży w tej samej płaszczyźnie, co przekrój otworu gniazda (10).

4. Element słupkowy według zastrz. 2, znamienny tym, że powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa pokrywa się z przekrojem otworu gniazda (10).

5. Element słupkowy według zastrz. 1, znamienny tym, że część górna (25) w pozycji połączonej przylega powierzchnią oporową (30) do bliższej czołowej powierzchni (5) implantu (1).

6. Element słupkowy według zastrz. 2, znamienny tym, że kąt wierzchołkowy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa wynosi od 5 do 20°.

7. Element słupkowy według zastrz. 1, znamienny tym, że jest zaopatrzony w ciągły centralny otwór przelotowy do przeprowadzenia elementu prętowego (32).

8. Element słupkowy według zastrz. 1, znamienny tym, że jest tymczasowo sklejany powierzchnią oporową (30) odcinka kołnierzowego (26K) z bliższą czołową powierzchnią (S) implantu (1) zęba lub tkanki oporowej.

9. Element słupkowy według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowi on słupek wyciskowy (23, 23') do wyznaczania przestrzennej pozycji implantu dentystycznego (1).

10. Element słupkowy do wyznaczania przestrzennej pozycji, zwłaszcza implantu lub przekroju otworu sztucznego wgłębienia, znajdującego się w zębie lub w tkance oporowej organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, względem otaczających ząb lub tkankę oporową struktur tkankowych, przy czym element słupkowy jest umieszczany odcinkiem ustalającym w gnieździe w implancie lub w sztucznym wgłębieniu z jednoczesnym zabezpieczeniem przed obrotem i ponownie zeń usuwany, oraz w pozycji połączonej wystaje odcinkiem kołnierzowym poza przekrój otworu gniazda lub sztucznego wgłębienia, a przy tym element słupkowy, wychodząc z pozycji połączonej, jest usuwany liniowo z implantu, znamienny tym, że odcinek kołnierzowy (26K) przylega powierzchnią oporową (30) do bliższej czołowej powierzchni (5) implantu (1) zęba lub tkanki oporowej, zaś odcinek ustalający (26A) ma przekrój bazowy, którego linia ograniczająca w pozycji połączonej pokrywa się, co najmniej odcinkami, z linią ograniczającą przekrój otworu gniazda (10) i, wychodząc z przekroju bazowego, zwęża się w kierunku swego dalszego końca tak, że słupkowy element, wychodząc z pozycji połączonej, jest usuwany z implantu (1) w różnych kierunkach, przy czym część dolna (24) na swym dalszym końcu jest zaopatrzona w co najmniej jeden element zatrzaskowy (20), który wchodzi kształtowo wystającym promieniowo na zewnątrz występem we wgłębienie w wewnętrznej bocznej powierzchni gniazda (10).

11. Element słupkowy według zastrz. 10, znamienny tym, że odcinek ustalający (26A) ma kształt stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa.

12. Element słupkowy według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa leży w tej samej płaszczyźnie, co przekrój otworu gniazda (10).

13. Element słupkowy według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że powierzchnia podstawy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa pokrywa się z przekrojem otworu gniazda (10).

14. Element słupkowy według zastrz. 10, znamienny tym, że część górna (25) w pozycji połączonej przylega powierzchnią oporową (30) do bliższej czołowej powierzchni (5) implantu (1).

15. Element słupkowy według zastrz. 11, znamienny tym, że kąt wierzchołkowy stożka, ściętego stożka, ostrosłupa lub ściętego ostrosłupa wynosi od 5 do 20°.

16. Element słupkowy według zastrz. 10, znamienny tym, że jest zaopatrzony w ciągły centralny otwór przelotowy do przeprowadzenia elementu prętowego (32).

17. Element słupkowy według zastrz. 10, znamienny tym, że jest tymczasowo sklejany powierzchnią oporową (30) odcinka kołnierzowego (26K) z bliższą czołową powierzchnią (S) implantu (1) zęba lub tkanki oporowej.

PL 195 295 B1

18. Element słupkowy według zastrz. 10, znamienny tym, że stanowi on słupek wyciskowy (23,

23') do wyznaczania przestrzennej pozycji implantu dentystycznego (1).