PL195328B1 - Układ urządzeń medycznych oraz sposób dostępu do urządzenia medycznego - Google Patents

Abstract

1. Zdalnie dostepny uklad urzadzen medycznych za- wierajacy elektronicznie kontrolowane urzadzenie medycz- ne podlaczone do pacjenta, przystosowane do dzialania zgodnie programowalnym protokolem i posiadajace zwia- zane z tym protokolem dane pacjenta, uzyskane za pomo- ca urzadzenia medycznego, do którego pacjent jest podla- czony, pamiec przystosowana do przechowywania progra- mowalnego protokolu i danych pacjenta, procesor przystoso- wany do manipulowania protokolem programowalnym i danymi pacjenta oraz port komunikacji, przy czym urzadzenie me- dyczne, pamiec, procesor i port komunikacji sa zlokalizowane w miejscu pobytu pacjenta, znamienny tym, ze port komuni- kacji posiada konfiguracje pozwalajaca na dolaczenie proceso- ra do publicznej sieci telefonicznej, przy czym gdy procesor jest przylaczony do tej sieci, telefon przylaczony do sieci w miejscu odleglym od miejsca pobytu pacjenta zapoczatkowuje komuni- kacje laczac sie z procesorem, co umozliwia manipulacje protokolem programowalnym za posrednictwem sygnalu tonowego wytworzonego przy uzyciu klawiatury tonowej tego telefonu, oraz dalej umozliwia przegladanie danych pacjenta przez przekazywanie sygnalu glosowego prze- chowywanego w pamieci do tego telefonu w odpowiedzi na sygnal dostepu do danych wpostaci sygnalu tonowego wytworzonego przy uzyciu klawiatury tonowej tego telefonu. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ urządzeń medycznych oraz sposób dostępu do urządzenia medycznego. Bardziej szczegółowo, wynalazek dotyczy układu związanego z urządzeniami medycznymi pacjenta, który pozwala na zapewnianie opieki pacjentowi z dużej odległości od pacjenta, umożliwiając ciągle monitorowanie bieżącego stanu pacjenta z możliwością redagowania protokołów dla pacjenta, wprowadzania zmian do protokołu oraz zawiadamiania osoby zapewniającej opiekę o stanie alarmowym pacjenta.

Ze względu na wzrastające, wysokie koszty pokoi szpitalnych, potrzeba zapewnienia komfortu i wygody pacjentom, przemysł medyczny zapoczątkował opracowywanie układu do opieki zdrowotnej wdomu pacjenta, dla pacjentów cierpiących na różne choroby. Wielu pacjentów musi być podłączonych do wielu różnych urządzeń medycznych. Urządzenia te często monitorują różne parametry stanu zdrowia pacjenta i posiadają wartości kontrolne, które muszą być dostosowywane do zmian potrzeb pacjenta. Również zmiany leczenia mogą wymagać zaprogramowania całych protokołów. We wczesnych typach takich urządzeń medycznych, wcelu zmiany protokołu programującego takie urządzenie, konieczna była fizyczna obecność osoby opiekującej się chorym. Taka zmiana oprogramowania jest kosztowna i czasochłonna.

Ponadto, zakłady opieki takie jak szpitale i zakłady ubezpieczeniowe płacące obecnie za opiekę zdrowotną często wymagają pełnej dokumentacji będącej wytłumaczeniem zastosowanych procedur leczniczych. Na przykład, zakład ubezpieczeń zdrowotnych może wymagać, aby pacjent udowodnił, że specyficzne parametry, które mierzą jego stan zdrowia są odpowiedniego rzędu, aby otrzymać zwrot kosztów lub zakład ubezpieczeniowy może wymagać dowodu, że wyposażenie medyczne jest wykorzystywane zgodnie z jego przeznaczeniem. Również, pacjenci lub zapewniający opiekę w domu często nie zawiadamiają zakładów opieki o alarmie wysyłanym przez stosowane urządzenie medyczne, w pewnych sytuacjach pacjent może manipulować przy urządzeniu w odpowiedzi na stan alarmowy.

Dlatego też istnieje potrzeba zdalnego kontrolowania układu urządzeń medycznych, który może informować zakład opieki zdrowotnej o stanie pacjenta w wyniki zawiadamiania o stanach alarmowych i wysyłać raporty stanu zdrowotnego pacjenta na numer faksu lub do komputera odległego zakładu opieki lub szpitala.

Przedmiotem wynalazku jest zdalnie programowalny układ urządzeń medycznych oraz sposób zdalnego programowania układu urządzeń medycznych poprzez zdalny nadajnik-odbiornik, który wypełnia przedstawione powyżej zadania.

Układ będący przedmiotem wynalazku umożliwia zakładowi opieki otrzymywanie z odległego urządzenia medycznego podłączonego do pacjenta, danych dotyczących stanu pacjenta, zmianę protokołu dla pacjenta lub wysłanie żądania dokumentacji poprzez zdalny odbiornik-nadajnik wyposażony wblok klawiszy z syntetyzatorem mowy, po otrzymaniu instrukcji głosowej. Sposób ten jest prosty w użyciu i nie wymaga szkolenia; umożliwia on zakładowi opieki wykonywanie powyżej wymienionych funkcji wszędzie tam, gdzie jest telefon. Jeśli zakład opieki ma dostęp do komputera, ma on możliwość wykonywania tych samych funkcji jak w przypadku telefonu, opisanego powyżej, ale może również monitorować stan pacjenta na bieżąco na ekranie komputera poprzez zmiany bądź graficzne bądź liczbowe lub wysyłać zbiory o żądanych parametrach do systemu, wcelu programowania urządzenia medycznego.

Komputer sprawującego opiekę może również dostarczać instrukcji układowi, aby automatycznie wysyłał raport stanu zdrowia w określonych odstępach czasowych do określonego miejsca i automatycznie powiadamiał sprawującego opiekę o stanie alarmowym pacjenta. Ponadto, układ może zdalnie programować wiele urządzeń medycznych podłączonych do jednego lub więcej pacjentów lub może zdalnie programować protokoły wielu pacjentów w pojedynczej sesji programowej dzięki dostępowi do głównej komórki zapisującej dane.

Aby uzyskać powyżej wymienione i inne korzyści oraz zgodnie z celem wynalazku według opisanych poniżej zastosowań, wynalazek określa zdalnie programowalne i dostępne z oddali urządzenia medyczne o programowalnych protokołach, układ urządzeń medycznych poddawanych zdalnemu programowaniu przez zdalny odbiornik-nadajnik, taki jak telefon z syntetyzatorem mowy lub komputer. W innym rozwiązaniu, urządzenie medyczne może nie mieć programowalnych protokołów. Na przykład, urządzenie może monitorować jedynie czynności życiowe pacjenta. Układ urządzeń medycznych zdalnie programowalny według wynalazku zawiera pamięć do gromadzenia programowalnych protoPL 195 328 B1 kołów lub zapis aktywności i zdalny port komunikacyjny do wysyłania sygnałów głosowych do odległego odbiornika-nadajnika, wysyłanie danych do odległego faksu lub komputera i otrzymywanie odległych sygnałów programujących z odległego odbiornika-nadajnika. Układ również obejmuje jednostkę pamięci głosowej do gromadzenia sygnałów głosowych oraz procesor, połączony z(1) zdalnym portem komunikacji, do przetwarzania programowanych protokołów w odpowiedzi na otrzymany zdalny sygnał programowania (2), jednostkę pamięci głosowej udostępniającą sygnały głosowe z jednostki pamięci głosowej i (3) pamięć udostępniającą programowane protokoły z pamięci.

W innej odmianie, wynalazek obejmuje układ urządzeń medycznych wyposażony w alarmowy program standardowy zapisany w pamięci. Układ urządzeń medycznych zawiera urządzenie medyczne, które ma port danych i jednostkę interfejsową połączone zlub będące częścią portu danych urządzenia medycznego w urządzeniu medycznym poprzez interfejsowy port danych. Jednostka interfejsowa zawiera także jednostkę pamięci głosowej do gromadzenia sygnałów głosowych stwierdzających, że wystąpił stan alarmowy i zdalny port komunikacyjny do automatycznego wysyłania sygnałów głosowych do zdalnego odbiornika-nadajnika z syntetyzatorem mowy lub automatycznego wysyłania danych dotyczących stanów alarmowych do odległego faksu lub komputera. Jednostka interfejsowa również zawiera procesor połączony z 1 zdalnym portem komunikacji, do przetwarzania stanów alarmowych w odpowiedzi na otrzymane sygnały alarmu z urządzenia medycznego; 2 jednostką pamięci głosowej wcelu udostępnienia sygnału głosowego z jednostki pamięci głosowej i3 pamięć dla udostępnienia standardowego programu alarmowego z pamięci. Sygnał z alarmu włączonego przez urządzenie medyczne jest przekazywany do portu danych interfejsu poprzez port danych urządzenia medycznego.

W kolejnej odmianie wynalazku, wynalazek zawiera układ urządzeń medycznych zdalnie programowalny mający programowalny protokół zapisany w pamięci protokółów, układ jest programowalny poprzez zdalny odbiornik-nadajnik. Układ urządzeń medycznych zawiera jednostkę interfejsową i przynajmniej jedno urządzenie medyczne, przy czym każde urządzenie medyczne ma port danych i jednostkę interfejsową połączone zlub będące częścią każdego portu danych w odpowiednich urządzeniach medycznych poprzez port interfejsu danych. Jednostka interfejsowa zawiera również jednostkę pamięci głosowej do gromadzenia sygnałów głosowych oraz zdalny port komunikacyjny do wysyłania sygnałów głosowych do odległego odbiornika-nadajnika z syntetyzatorem mowy, wysyłania danych do odległego faksu lub komputera ido odbierania sygnałów zdalnego programowania (takich jak sygnał dwu-tonowy, wieloczęstotliwościowy w przypadku odległego telefonu) z odległego odbiornika-nadajnika. Jednostka interfejsowa również zawiera procesor połączony z(1) zdalnym portem komunikacji, do przetwarzania programowanych protokołów w odpowiedzi na otrzymane sygnały programowania; (2) jednostką pamięci głosowej wcelu udostępnienia sygnału głosowego z jednostki pamięci głosowej i (3) pamięcią dla udostępnienia programowalnych protokołów. Przetwarzane programowalne protokoły są przekazywane z procesora do urządzenia medycznego poprzez port interfejsu danych.

W jeszcze innej odmianie wynalazku, wynalazek zawiera układ urządzeń medycznych zdalnie programowalny mający programowalne protokoły dla wielu pacjentów, zapisane w głównej komórce pamięci, przy czym układ jest programowalny poprzez zdalny odbiornik-nadajnik. Układ urządzeń medycznych obejmuje zdalną centralną jednostkę gromadzenia danych, wiele urządzeń medycznych podłączonych do wielu pacjentów, jednostkę interfejsową dla każdego pacjenta, przy czym każde urządzenie medyczne ma port danych połączony z portem danych w odpowiedniej dla nich jednostce interfejsowej. Każda jednostka interfejsowa zawiera również jednostkę pamięci głosowej do gromadzenia sygnałów głosowych oraz zdalny port komunikacyjny do wysyłania sygnałów głosowych do odległego odbiornika-nadajnika z syntetyzatorem mowy, wysyłania danych do odległego faksu lub komputera i do wysyłania i odbierania sygnałów zdalnego programowania (takich jak sygnał cyfrowy w przypadku komputera) z odległego odbiornika-nadajnika z syntetyzatorem mowy. Każda jednostka interfejsowa również zawiera procesor połączony z (1) zdalnym portem komunikacji, do przetwarzania programowanych protokołów w odpowiedzi na otrzymane sygnały programowania; (2) jednostką pamięci głosowej w celu udostępnienia sygnału głosowego z jednostki pamięci głosowej i (3) pamięć dla udostępnienia programowalnych protokołów z pamięci. Przetwarzane programowalne protokoły są przekazywane z procesora do urządzenia medycznego poprzez port interfejsu danych. Odległa jednostka centralna gromadzenia danych obejmuje: jednostkę pamięci głosowej do zapisywania sygnałów głosowych; pierwszy port komunikacyjny do wysyłania sygnałów głosowych do odległego odbiornika-nadajnika z syntetyzatorem mowy; i drugi port komunikacyjny do wysyłania i odbierania sygnałów z portów danych urządzeń medycznych. Odległa jednostka centralna gromadzenia danych zawiera

PL 195 328 B1 również procesor połączony z: (1) pierwszym zdalnym portem komunikacji wcelu przetwarzania programowalnych protokołów w odpowiedzi na otrzymany sygnał zdalnego programowania; (2) drugim zdalnym portem komunikacji do przetwarzania programowalnych protokołów aby wysłać do jednostki interfejsowej pacjenta; (3) jednostka pamięci głosowej do udostępniania sygnału głosowego z jednostki pamięci głosowej i(4) pamięć dla udostępnienia programowalnych protokołów z pamięci. Przetwarzane programowalne protokoły są przekazywane z procesora odległej jednostki centralnej gromadzenia danych do procesora jednostki interfejsowej poprzez drugi zdalny port komunikacyjny.

Wynalazek został przedstawiony w przykładach wykonania na załączonym rysunku, na którym: fig.1 schematycznie przedstawia układ medyczny według wynalazku dzięki któremu sprawujący opiekę może z daleka mieć dostęp i kontrolę nad urządzeniem medycznym podłączonym do pacjenta, fig.2 schematycznie przedstawia położenie interfejsu w układzie przedstawionym na fig. 1, fig.3 przedstawia schemat blokowy ogólnej metodyki kontroli interfejsu, fig.4 przedstawia diagram sposobu programowania komputerowego układu, fig.5 przedstawia diagram menu kodów dostępu dla układu, fig.6 przedstawia diagram menu sterowania alarmami dla układu, fig.7 przedstawia wzajemną relację między diagramem na fig. 7A1, 7A2 i 7A3; fig. 7A1 - 7A3 diagramy przedstawiające część głównego menu układu przestawionego na fig.3 jak dostosowano do użycia z mechanicznym wentylatorem, fig. 7B diagram przedstawiający menu raportu przesyłanego faksem w układzie jak dostosowano do użycia z mechanicznym wentylatorem, fig. 7C diagram przedstawiający menu wysyłania zbiorów w układzie jak dostosowano do użycia z mechanicznym wentylatorem, fig. 7D diagram przedstawiający pod-menu edytowania protokołów w układzie jak dostosowano do użycia z mechanicznym wentylatorem, fig. 8A diagram przedstawiający część głównego menu w układzie przedstawionym na fig. 3, jak dostosowano do użycia z urządzeniem monitorującym czynności życiowe, fig. 8B diagram przedstawiający menu raportu przesyłanego faksem w układzie, jak dostosowano do użycia z urządzeniem monitorującym czynności życiowe, fig. 8C diagram przedstawiający menu wysyłania zbiorów w układzie, jak dostosowano do użycia z urządzeniem monitorującym czynności życiowe.

Przedmiotem wynalazku jest układ urządzeń medycznych zdalnie programowalny, który umożliwia zdalne programowanie i połączenie z urządzeniem medycznym z odległego odbiornika-nadajnika, takiego jak telefon wyposażony w klawisze lub komputer. Układ ten obejmuje: pamięć, jednostkę pamięci głosowej, zdalny port komunikacyjny i procesor, który jest połączony z zdalnym portem komunikacji, jednostką pamięci głosowej i pamięcią. Powinno być zrozumiałe, że termin „programowanie”, „programowalny” i „przetwarzanie” są ogólnymi terminami, które odnoszą się do wielu operacji, funkcji i operowania danymi. Dlatego też terminy te, nie są ograniczone jedynie do edytowania i usuwania danych, parametrów, protokołów i kodów. Na przykład, programowanie i przetwarzanie, zgodnie z obecnym rozumieniem, może obejmować funkcje takie jak: edytowanie, zmianę, usuwanie, wprowadzanie, ponowne wprowadzanie, przeglądanie, czytanie, zabezpieczanie i wstawianie.

Przykładowe rozwiązanie układu według wynalazku przedstawiono na fig.1 ijest oznaczone ogólnie, numerem 10. Jak zastosowano obecnie i przedstawiono na fig. 1, układ urządzeń medycznych zdalnie programowanych 10 obejmuje urządzenie medyczne 12 i jednostkę interfejsową 14. Urządzenie medyczne 12 korzystnie obejmuje połączenie z pacjentem 16, takie jak przewód, przy pomocy którego dane pacjenta są przekazywana, tak jak z czujnika.

Interfejs 14 obejmuje kabel 20 do łączenia interfejsu 14 z urządzeniem medycznym 12, elementy kontroli 22 do kontrolowania działania interfejsu 14, światła wyświetlające 24 do wskazywania różnych stanów interfejsu 14 i wewnętrzne urządzenie audio 26 zapewniające słuchowe sygnały alarmowe. Zgodnie z obecnym zastosowaniem, elementy kontroli 22 obejmują przycisk łączący 28, przycisk miejscowy 30 i przycisk przesyłania 32. W innym rozwiązaniu przycisk miejscowy 30 może być nieobecny, co będzie z łatwością zrozumiałe dla specjalisty w dziedzinie. Światła wyświetlające 24 obejmują światło spoczynkowe 34, światło telefon/komputer 36 i światło alarmowe 38. Działanie elementów kontroli 22 i świateł wyświetlających 24 będzie opisane szczegółowo poniżej. Interfejs 14 również korzystnie zawiera zdalny port komunikacyjny 42 i lokalny port komunikacyjny 40.

W innym rozwiązaniu wcelu połączenia przez przewody 20, interfejs 14 i urządzenie medyczne 12 mogą być połączone przez port interfejsu danych 44 iport danych urządzenia medycznego 46, przy czym każdy zawiera bezprzewodową parę nadajnik/detektor. Korzystnie oba porty danych 44, 46 zawierają nadajnik/detektor promieniowania podczerwonego lub RF, umożliwiający bezprzewodową komunikację pomiędzy urządzeniem medycznym 12 a interfejsem 14. Inne bezprzewodowe porty komunikacji mogą również być stosowane. Korzystnie stosuje się kabel zasilający 20, aby zapewnić zasilanie do urządzenia medycznego 12 poprzez interfejs 14. W innym rozwiązaniu urządzenie mePL 195 328 B1 dyczne może mieć odrębny kabel zasilający połączony bezpośrednio ze źródłem prądu (nie przedstawiony), w przeciwieństwie do połączenia przez interfejs 14.

Zgodnie z obecnym zastosowaniem, zdalny port komunikacyjny 42 i lokalny port komunikacyjny 40 (jeśli jest obecny) zawierają standardowy modem, co jest znane w stanie techniki. Modem taki może działać przy 28800 bodów lub innej szybkości przesyłania. Układ może być zestawiony w taki sposób, że sprawujący opiekę znajdujący się blisko pacjenta, na przykład przy stanowisku chorego w szpitalu, gdy pacjent znajduje się w szpitalu, może mieć dostęp do interfejsu 14 przez port lokalny 40, tak jak przez połączenie wbudowane konstrukcyjnie. Z drugiej strony, jeśli sprawujący opiekę znajduje się zdala od układu urządzeń medycznych 10, układ jest korzystnie zestawiony tak, że kiedy przycisk połączenia 28 jest naciśnięty, następuje aktywacja zdalnego portu komunikacji 42. W ten sposób, sprawujący opiekę może łączyć sięzinterfejsem 14 przez zdalny odbiornik-nadajnik taki jak telefon 48 lub komputer 50. Zrozumiałe jest, że interfejs 14 może być wyposażony jedynie w jeden port przez który sygnały są wprowadzane i wysyłane, zamiast oddzielnych portów lokalnego i zdalnego.

Wynalazek dotyczy sprawowania opieki medycznej z wykorzystaniem komputera lub sygnału telefonicznego, zdalnie sterującego urządzenie medyczne 12, zrozumiałe jest przy tym, że uruchomienie programu zależy od wielu zadanych pytań odpowiedzi.

Przykłady tonowych odbiorników nadawczych zdefiniowane poniżej zawierają komputery mające klawiaturę i/lub kursor kontrolujący urządzenie, konwencjonalne przyciski telefoniczne transmitujące ludzki głos konwertowany na puls, klawisz lub analogiczne sygnały.

Na fig.2 przedstawiono elementy zawierające interfejs 14 są opisane szczegółowo. Jak podano uprzednio interfejs 14 zawiera zdalnie sterowany port 42, port lokalnej komunikacji 40, protokół i pamięć 52, jednostkę magazynującą głos 54, procesor 56, syntetyzer głosu 58, ikod dostępu pamięci 60. Alternatywnie protokół i pamięć zdarzeń 52 i procesor 56 mogą być integralną jednostką. Korzystnie jednostka przechowująca głos 54 zawiera jedynie czytelna pamięć (ROM). Interfejs 14 zawiera także port danych 43 przekazujący informację pomiędzy interfejsem 14 oraz urządzeniem medycznym 12 (na przykład przez przewód 20 lub port interfejsu danych 44). Syntezator mowy 58 jest korzystnie układem scalonym, który przetwarza digitalizowane sygnały głosowe na sygnały emulujące głos ludzki. Zgodnie z zestawieniem według wynalazku syntezator mowy 58 służy do zamiany sygnałów wychodzących z interfejsu 14 do odległego telefonu 48, zatem nie jest wymagany dla zamiany sygnałów do odległego telefonu 48 lub odległego komputera 50 lub sygnałów z odległego komputera 50. Syntezator mowy zawiera dostępny w obrocie element elektroniczny syntezujący mowę.

Odległy port komunikacyjny 42, lokalny port komunikacyjny 40 oraz port interfejsu danych 44 połączone są z procesorem odpowiednio przez szyny 62a, 64a oraz 66a. Porty komunikacyjne 40, 42 odbierają sygnał ze zdalnego odbiornika-nadajnika 48, 50 i przekazują te sygnały odpowiednio przez szyny 62a, 64a do procesora 56, który sygnały te obrabia i wykonuje w odpowiedzi na te sygnały właściwe działania. Jeżeli sprawujący opiekę wybierze stan komunikacji na telefonie 48, procesor 56 odbiera digitalizowane sygnały mowy z jednostki magazynującej głos przez szynę 70a i przesyła te digitalizowane sygnały do syntezatora mowy 58 przez szynę 70b, gdzie sygnały te zamieniane są na sygnały dźwięków mowy ludzkiej. Te sygnały są z kolei przesyłane z syntezatora mowy 58 przez szyny 62b, 64b, 66b do szyn 62a, 64a, 66a, i dalej odpowiednio do oddalonego portu komunikacyjnego 42, lokalnego portu komunikacyjnego 40 oraz portu interfejsu danych 44.

Na przykład, jeżeli potrzebne jest przekazanie informacji do sprawującego opiekę obsługującego oddalony telefon 48, procesor 56 wysyła sygnał adresowy głosu przez szynę danych 70a łączącą procesor 56 z jednostką magazynującą głos. Sygnał adresowy głosu odpowiada pozycji w jednostce magazynującej głos 54 zawierającej konkretny sygnał głosowy który ma zostać wysłany do odległego elementu nadawczo-odbiorczego 48. Po otrzymaniu sygnału adresowego głosu, konkretny sygnał głosowy pobierany jest z jednostki magazynującej głos 54 i przesyłany przez szynę danych 70a do procesora 56. Procesor 56 następnie przekazuje sygnał głosowy przez szynę danych 70b do syntezatora głosu 58, który zamienia sygnał głosowy i przesyła przez szyny danych 62bi 62a do oddalonego portu komunikacyjnego, który przekazuje sygnał do urządzenia nadawczo-odbiorczego 48.

Sygnał głosowy pobrany z jednostki magazynującej głos 54 może być digitalizowanym odpowiednikiem głosu człowieka lub głosem generowanym komputerowo (oba rozwiązania są powszechnie znane w stanie techniki). Digitalizowany sygnał głosowy zamieniany jest przez syntezator mowy 58 na sygnał głosowy. Sygnał głosowy, podaje sprawującemu opiekę informacje odnośnie tego jak zareagować na sygnał głosowy oraz jakie informacje powinny zostać przesłane przez sprawującego opiekę. Ponieważ oddalonym urządzeniem nadawczo-odbiorczym może być aparat telefoniczny z klawi6

PL 195 328 B1 szami sprawujący opiekę naciska odpowiednie klawisze przesyłając sygnały tonowe do oddalonego portu komunikacyjnego 42 interfejsu 14. Urządzeniem nadawczo-odbiorczym może być także inne urządzenie, zdolne przesyłać sygnały tonowe lub inne podobne sygnały. Na przykład, oddalonym urządzeniem nadawczo-odbiorczym może być komputer lub urządzenie oparte na konstrukcji pilota.

Jeżeli sygnał tonowy wysłany przez sprawującego opiekę jest sygnałem programującym, który jest następnie przesyłany z oddalonego telefonu 48 do oddalonego portu komunikacyjnego 42 interfejsu 14, oddalony port komunikacyjny 42 następnie przesyła sygnał programujący przez szynę danych 62a do procesora 56. W odpowiedzi na otrzymany sygnał programujący procesor 56 pobiera odpowiedni parametr protokołu programującego z pamięci protokołu 52. Aby pobrać parametr procesor 56 przesyła sygnał adresowy protokołu przez szynę danych 68 łączącą procesor 56 oraz pamięć protokołu 52. Sygnał adresowy protokołu odpowiada pozycji w pamięci protokołu 52 zawierającej parametr. Parametr ten jest następnie przesyłany z pamięci protokołów 52 do procesora 56 przez szynę danych 68. Zależnie od natury sygnału programującego, procesor 56 może wykonywać jedną lub kilka operacji z parametrem, na przykład korygowanie, usuwanie lub przesyłanie do urządzenia nadawczo-odbiorczego 48, 50 do kontroli. Osoba biegła w stanie techniki będzie świadoma, że sygnały oraz rozkazy mogą być wysyłane z oddalonego urządzenia nadawczo-odbiorczego 48, 50 do interfejsu 14 wcelu przetwarzania. Przykłady takich sygnałów oraz sposobów ich obróbki iich efekty zostaną omówione poniżej w połączeniu z opisem działania urządzenia według wynalazku.

Zgodnie z wynalazkiem układ urządzeń medycznych może być wyposażony w szereg systemów zabezpieczających przed niepożądanym dostępem do interfejsu 14 i związanego z nim urządzenia 12. W szczególności może być użyty kod dostępu, który może być kodem numerycznym (korzystnie 4-cyfrowym). Urządzenie medyczne 10 może posiadać szereg kodów dostępu przechowywanych w specjalnej pamięci. Aby rozpocząć komunikację z urządzeniem medycznym 10 sprawujący opiekę łączy się z urządzeniem medycznym 10 za pomocą oddalonego urządzenia nadawczo-odbiorczego 48,50 nadającego sygnały tonowe. Połączenie może być nawiązane przez wykręcenie numeru urządzenia 10 (lub w czasie rozmowy telefonicznej z pacjentem znajdującym się w pobliżu urządzenia 10) lub przez wykręcenie numeru sprawującego opiekę przez pacjenta. Po ustanowieniu połączenia pomiędzy sprawującym opiekę a urządzeniem medycznym 10 interfejs 14 korzystnie skonfigurowany jest do żądania wprowadzenia kodu dostępu przez użytkownika. Jeżeli sprawujący opiekę wprowadzi właściwy kod (może ich być kilka) może on mieć dostęp do i/lub programować programowalny protokół.

W czasie programowania w pewnych okolicznościach (opisanych poniżej) istnieje możliwość przeglądania, zmiany, usuwania lub wprowadzania nowych kodów dostępu. W celu wykonania tych działań sprawujący opiekę wysyła sygnał programujący z odległego urządzenia nadawczo-odbiorczego 48, 50 do interfejsu 14. Ten sygnał programujący przekazywany jest przez oddalony port komunikacyjny 42 do procesora 56, który przetwarza sygnał i generuje sygnał adresowy kodu dostępu. Sygnał adresowy kodu dostępu, który odpowiada pozycji w pamięci kodów dostępu 80 zawierającej kod dostępu przesyłany jest przez szynę danych 72 do pamięci kodów dostępu 60. Konkretny kod dostępu jest następnie pobierany i wysyłany z powrotem przez szynę danych 72 do procesora 56, który następnie przetwarza kod dostępu.

Aby komunikować się z urządzeniem medycznym 10 interfejs wyposażony jest w port interfejsu danych 43. Protokół urządzenia medycznego może być wysłany z interfejsu 14 do urządzenia medycznego 12 przez port interfejsu danych 43 oraz port danych urządzenia medycznego 46. W ten sposób na przykład procesor 56 uzyskuje dostęp do protokołu z pamięci protokołów 52 i przesyła protokół przez szynę danych 66a do portu interfejsu danych 43. Port interfejsu danych 43 przesyła informację do portu danych urządzenia medycznego (jak na przykład przez przewód 20 lub bezprzewodowy nadajnik/odbiornik 46) gdzie jest on przetwarzany przez układy scalone lub oprogramowanie urządzenia medycznego 12. W ten sposób protokół urządzenia medycznego może być programowany (edytowany, przeglądany, blokowany, usuwany, wymieniany, itp.).

Przycisk „wyślij” 32 służy do umożliwienia wysyłania danych z urządzenia medycznego lub protokołu do urządzenia oddalonego takiego jak komputer 74 lub faks 76. W ten sposób utrzymuje się oddalony rejestr na przykład w komputerze. Jeżeli komputer 74 jest oddalony od urządzenia medycznego 10 osoba znajdująca się przy interfejsie 14 może nacisnąć przycisk „wyślij” 32, co spowoduje wysłanie istniejącego protokołu lub danych do oddalonego portu komunikacyjnego 42. Protokół jest następnie przesyłany przez oddalony port komunikacyjny 42 do oddalonego komputera 74.

Przycisk „połącz” 28 jest korzystnie używany do rozpoczęcia lub przejścia do stanu programowania odległego urządzenia medycznego 10. W momencie rozpoczynania sesji programowania osoba

PL 195 328 B1 sprawująca opiekę wykręca numer telefonu urządzenia medycznego 10 (lub telefon domowy pacjenta). Pacjent 18 może odebrać i sprawujący opiekę oraz pacjent mogą prowadzić rozmowę. Sprawujący opiekę prosi następnie pacjenta o wciśnięcie przycisku „połącz” 28 co odłącza pacjenta od linii telefonicznej i przełącza w stan programowania opisany poniżej w odniesieniu do figur 3-8. Natomiast jeżeli pacjent 128 nie odbierze telefonu, interfejs 14 może być wyposażony w wewnętrzny układ przełączający, który bezpośrednio łączy sprawującego opiekę z interfejsem 14 i przełącza wstan programowania. Wewnętrzny przełącznik może być rozwiązaniem sprzętowym wewnątrz interfejsu 14 lub elementem programu sterującego procesorem 56 lub połączeniem rozwiązania sprzętowego i programowego.

Korzystnie światła kontrolne 24 oparte są na diodach półprzewodnikowych. Światło „czekaj” 34 wskazuje, że interfejs 14 pracuje w stanie programowania lub przesyła protokół do oddalonego urządzenia, jak na przykład oddalonego komputera 74. Zatem światło „czekaj” informuje pacjenta 18 aby nie przerywał pracy interfejsu 14 dopóki światło to się nie wyłączy wskazując, że wewnętrzne elementy przetwarzające procesora 14 nie są aktywne. Światło „telefon” 36 wskazuje kiedy sprawujący opiekę i pacjent 18 rozmawiają i wewnętrzne elementy przetwarzające interfejsu 14 są nieaktywne. Światło „telefon” może także oznaczać gotowość urządzenia medycznego 10.

Światło alarmowe sygnalizuje szereg sytuacji alarmowych oraz funkcji urządzenia medycznego 10. Urządzenie 12 przesyła sygnał alarmowy przez port danych urządzenia medycznego do portu danych interfejsu 43. Sygnał jest przekazywany przez szynę danych 66a do procesora 58. Następnie procesor 56 przesyła sygnał adresu głosowego przez szynę 70 łączącą go z jednostką magazynującą głos 54. Sygnał adresowy głosu odpowiada pozycji w jednostce magazynującej głos 54 zawierającej konkretny sygnał głosowy który ma zostać wysłany do odległego elementu nadawczo-odbiorczego 48. Po otrzymaniu sygnału adresowego głosu, konkretny sygnał głosowy pobierany jest z jednostki magazynującej głos 54 i przesyłany przez szynę danych 70a do procesora 56. Procesor 56 następnie przekazuje sygnał głosowy przez szynę danych 70b do syntezatora głosu 58, który zamienia sygnał głosowy i przesyła przez szyny danych 62b i62a do oddalonego portu komunikacyjnego, który przekazuje sygnał do urządzenia nadawczo-odbiorczego 48.

Na fig.3 przedstawiono stan lub procedurę programowania. Sprawujący opiekę może pobrać i przetwarzać protokół interfejsu z każdego urządzenia nadawczo-odbiorczego. Jako pierwszy opisany zostanie stan programowania obsługiwany z odległego telefonu 48. Sprawujący opiekę wykręca numer telefonu urządzenia medycznego (krok 1). Syntezowany głos zapyta czy chce on rozmawiać z pacjentem przed rozpoczęciem sesji programowania odległego (krok 2). Jeżeli sprawujący opiekę wybierze opcję „tak” rozpocznie rozmowę z pacjentem (krok 3). Pacjent odbierze telefon 48 połączony z oddalonym portem 42. Po zakończeniu rozmowy sprawujący opiekę prosi pacjenta o wciśnięcie przycisku „połącz” na interfejsie (krok 4), co powoduje połączenie sprawującego opiekę z interfejsem (krok 5) oraz rozłącza rozmowę i rozpoczyna sesję programowania przy zastosowaniu tonowego sposobu wybierania. Jeżeli sprawujący opiekę zdecyduje się nie rozmawiać przed sesją programowania (krok 6) sprawujący opiekę może wybrać „nie” ijest bezpośrednio łączony z interfejsem 14, rozpoczynając bezpośrednio sesję programowania przy zastosowaniu tonowego sposobu wybierania i przechodząc wprost do menu kodu dostępu (fig. 5).

Alternatywnie sprawujący opiekę może uzyskać dostęp interfejsu i przetwarzać jego protokół z oddalonego komputera 50. Sprawujący opiekę może bezpośrednio przejść w stan programowania łącząc się z pomocą modemu oddalonego komputera z urządzeniem medycznym 10. W przypadku gdy urządzenie medyczne 10 monitoruje jedynie oznaki życiowe pacjenta, sprawujący opiekę może jedynie pobrać oznaki życiowe pacjenta co winno być jasne dla biegłych w stanie techniki. Na ekranie komputera sprawującego opiekę pojawi się informacja z zapytaniem czy sprawujący opiekę chce wyświetlić menu z opcjami dodatkowymi przed przejściem do menu głównego. Jak pokazano na fig.4 opcje takie mogą zawierać przesłanie informacji o stanie pacjenta do komputera sprawującego opiekę (krok 8), załadowanie nowego protokołu z pliku na komputerze sprawującego opiekę (krok 9), uruchomienie monitorowania w czasie rzeczywistym, przez co sprawujący opiekę może sprawdzić aktualny stan pacjenta i jego zmiany (krok 10), pobranie zapisu działania urządzenia (krok 11) oraz uruchomienie stanu diagnostyki (krok 12). Jeżeli sprawujący opiekę zdecyduje nie przechodzić do menu opcji specjalnych (krok 7) może przejść bezpośrednio do sesji programowania przenoszą się menu kodów dostępu (fig. 5).

Jeżeli użytkownik wprowadzi prawidłowy kod dostępu (krok 13) może on wykonywać pewne działania związane kodami dostępu. Na przykład jeżeli wprowadził główny kod dostępu interfejs 14 generuje szereg pytań głosowych. Najpierw (krok 14) sprawujący opiekę pytany jest czy chce wpro8

PL 195 328 B1 wadzi nowy kod główny. Po wprowadzeniu nowego kodu jest on odczytywany przez interfejs 14 (krok 17) i interfejs generuje komendę głosową wzywającą użytkownika do potwierdzenia nowego kodu. Następnie użytkownik może wprowadzić nowe zwykłe kody dostępu w sposób analogiczny. Po czym ma on możliwość przeglądania bazy kodów (krok 23). Urządzenie najpierw informuje o ilości kodów (krok 24), a następnie odczytuje kody dostępu. Następnie urządzenie umożliwia usunięcie istniejących kodów dostępu i daje możliwość powrotu do początku menu kodów dostępu.

Interfejs 14 może być także zaprogramowany tak aby dostęp do niego był możliwy bez podania kodów dostępu.

Jeżeli sprawujący opiekę wprowadził prawidłowy kod dostępu i ominął lub przeszedł przez opisane powyżej funkcje procesor 56 pobiera z jednostki magazynowania głosu 54 szereg pytań głosowych stanowiących menu główne. Opcje te są przedstawiane sprawującemu opiekę. Elementy opcji mogą być różne zależnie od cechi opcji wykorzystywanego urządzenia medycznego.

Menu główne pokazane na fig. 3 stanowi menu generalnie używane przy różnych urządzeniach medycznych co pozwala na zilustrowanie procedur urządzenia według wynalazku. Szereg opcji będzie wspólnych dla każdego urządzenia takie jak rozmowa z pacjentem (krok 38) lub kontrola alarmu (krok 39). W przypadku wyboru rozmowy z pacjentem połączenie z interfejsem jest rozłączane. Przy wyborze opcji kontroli alarmu sprawujący opiekę może sprawdzić numer faksu lub telefonu które zostaną przez urządzenie wykręcone w przypadku alarmu, może on usunąć jeden z numerów edytować je lub wprowadzić inne. Odbywa się to w sposób analogiczny do procedur opisanych wcześniej. Do każdego urządzenia stosują się także opcje takie jak przesłanie raportu faksem, lub za pomocą pliku.

W odmianie według wynalazku urządzenie może pozwalać na obsługę i kontrolę kilku urządzeń medycznych. Każde z tych urządzeń skonfigurowane jest do niezależnej współpracy z interfejsem, a po wprowadzeniu kodu dostępu sprawujący opiekę zostanie wezwany do podania numeru urządzenia które chce obsługiwać. Inna odmiana przystosowana jest do kilku pacjentów i działa na analogicznej zasadzie.

Do powyższych procedur można dodać szereg innych opcji zależnych od potrzeb obsługiwanego urządzenia i pacjenta. Sprawujący opiekę może mieć możliwość kontroli nad dodatkowymi parametrami lub mniejszą ilością parametrów.

Urządzenie według wynalazku może pracować także z urządzeniem wentylującym. Po wybraniu przez sprawującego opiekę w kroku 50 kontroli protokołu interfejs 14 dostarcza sprawującemu opiekę szereg informacji (fig. 7A2). Dotyczą one objętości przepływu, poziomu oddechu, ustawień ciśnienia, ustawień wysokiego ciśnienia, stanu, przepływu w momencie szczytowym, ustawień niskiego ciśnienia, poziomu PEEP, pozostałego czasu działania oraz ostatniego alarmu. Po podaniu tych informacji interfejs 14 wraca do menu głównego w kroku 60.

Jeżeli w kroku 61 sprawujący opiekę wybrał opcję zmiany, interfejs 14 pozwala na zmianę aktualnego protokołu. Sprawujący opiekę jest wzywany do podania numeru seryjnego urządzenia wentylującego (krok 62), swojego numeru identyfikacyjnego (krok 63) oraz numeru identyfikacyjnego pacjenta (krok 64). Numery te są przechowywane. W kroku 65 sprawujący opiekę jest informowany o aktualnej objętości przepływu po czym wzywany jest do wpisania na klawiaturze nowej wartości lub do jej zaakceptowania. Analogiczne kroki wykonywane są w odniesieniu do innych parametrów.

Po zakończeniu wprowadzania zmian sprawujący opiekę może nakazać zapamiętanie ich (zmianę w urządzeniu wentylującym), ponowną ich edycję lub anulowanie. Po zakończeniu sprawujący opiekę przechodzi do stanu rozmowy z pacjentem co pozwala mu uzgodnić dokonane zmiany w protokole.

Sprawujący opiekę może także wybrać opcję przesyłania raportu. Przedstawiane jest mu wtedy szereg opcji. Jak pokazano na fig. 7B może on wybrać raport o przepływie, o ciśnieniu lub pełny. Jeżeli sprawujący opiekę wciśnie cyfrę nie odpowiadającą żadnej opcji wraca do koła E. Następnie sprawujący opiekę jest proszony o wprowadzenie numeru faksu na który ma być wysłany raport. Może wybrać raport tekstowy lub graficzny wciskając odpowiednie cyfry na klawiaturze. Może także wybrać opcję przesyłania raportu codziennie przyciskając odpowiedni przycisk na klawiaturze swojego telefonu. Po wybraniu tej opcji wzywany jest do wpisania godziny w ciągu dnia o której raport będzie wysyłany. Jeżeli sprawujący opiekę wybierze opcję przesyłania raportu graficznego wzywany jest do wpisania przedziału czasowego pomiędzy pomiarami (1-300 sekund). Jeżeli sprawujący opiekę nie wybierze opcji okresowego wysyłania raportu wraca do głównego menu a raport zostanie wysłany po zakończeniu sesji.

PL 195 328 B1

Jeżeli sprawujący opiekę wybierze wysłanie raportu plikiem przechodzi do menu wysyłania raportu plikiem gdzie w analogiczny sposób dokonuje wyboru pomiędzy analogicznymi opcjami.

Urządzenie według wynalazku może być także używane z urządzeniem monitorującym oznaki życia. Takie urządzenie zazwyczaj pobiera dane takie jak ciśnienie krwi, temperaturę, puls, stężenie tlenu, stężenie dwutlenku węgla, masa oraz tempo oddychania. Po podaniu tych informacji sprawującemu opiekę interfejs 14 powraca do menu głównego (krok 133).

Sprawujący opiekę może także przejść do menu wysyłania raportu, gdzie w sposób analogiczny do opisanego przy urządzeniu wentylującym może wybrać analogiczne opcje odnośnie przesyłania raportów faksem, w pliku lub za pośrednictwem poczty elektronicznej. W tym ostatnim przypadku urządzenie jest zaprogramowane do połączenia się z dostawcą usług internetowych, wprowadzenia hasła dostępu oraz wysłania raportu pocztą elektroniczną.

W innej odmianie urządzenia według wynalazku może być ono zaprogramowane do zadawania pacjentowi pytań dotyczących tego jak się czuje, czy odczuwa ból, itp. Odpowiedzi na te pytania będą przechowywane i mogą być przeglądane przez sprawującego opiekę, w celu pomocy przy programowaniu protokołu. Możliwości te są zrozumiałe dla osób biegłych w stanie techniki. Ta cecha wynalazku pozwala lepiej leczyć pacjenta i otrzymywać lepsze informacje na temat jego stanu zdrowia. Pacjent może wprowadzać dane przez urządzenie 10, za pomocą lokalnego telefonu 48A lub innym sposobem jak na przykład przy pomocy komputera, itp. Pacjent może wprowadzać dane w momencie kiedy zmienia się jego stan lub na wezwanie, np. telefoniczne lub przez alarm znajdujący się w urządzeniu 10 wprowadzać informację w ustalonych odstępach czasu.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zdalnie dostępny układ urządzeń medycznych zawierający elektronicznie kontrolowane urządzenie medyczne podłączone do pacjenta, przystosowane do działania zgodnie programowalnym protokołem i posiadające związane z tym protokołem dane pacjenta, uzyskane za pomocą urządzenia medycznego, do którego pacjent jest podłączony, pamięć przystosowaną do przechowywania programowalnego protokołu i danych pacjenta, procesor przystosowany do manipulowania protokołem programowalnym i danymi pacjenta oraz port komunikacji, przy czym urządzenie medyczne, pamięć, procesor iport komunikacji są zlokalizowane w miejscu pobytu pacjenta, znamienny tym, że port komunikacji posiada konfigurację pozwalającą na dołączenie procesora do publicznej sieci telefonicznej, przy czym gdy procesor jest przyłączony do tej sieci, telefon przyłączony do sieci w miejscu odległym od miejsca pobytu pacjenta zapoczątkowuje komunikację łącząc się z procesorem, co umożliwia manipulację protokołem programowalnym za pośrednictwem sygnału tonowego wytworzonego przy użyciu klawiatury tonowej tego telefonu, oraz dalej umożliwia przeglądanie danych pacjenta przez przekazywanie sygnału głosowego przechowywanego w pamięci do tego telefonu w odpowiedzi na sygnał dostępu do danych w postaci sygnału tonowego wytworzonego przy użyciu klawiatury tonowej tego telefonu.
2. 2. Układ urządzeń medycznych według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto port komunikacji lokalnej do łączenia z telefonem lokalnym do przesyłania sygnału danych do tego telefonu i otrzymywania sygnału z tego telefonu.
3. 3. Układ urządzeń medycznych według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto sprzężony z procesorem przycisk łączący do aktywacji portu komunikacyjnego do uzyskania komunikacji ze wspomnianym telefonem.
4. 4. Układ urządzeń medycznych według zastrz. 1, znamienny tym, że pamięć zawiera algorytm alarmowy, skonfigurowany do wykrywania stanu alarmowego w danych pacjenta, przy czym procesor jest przystosowany do rozpoczynania połączenia z uprzednio ustalonym telefonem oddalonym od miejsca pobytu pacjenta oraz do przesyłania danych pacjenta do tego telefonu po połączeniu.
5. 5. Sposób dostępu do układu urządzeń medycznych z telefonu oddalonego od miejsca przebywania pacjenta, przy czym układ urządzeń medycznych zawiera elektronicznie kontrolowane urządzenie medyczne podłączone do pacjenta, przystosowane do działania zgodnie programowalnym protokołem i posiadające związane ztym protokołem dane pacjenta, pamięć przystosowaną do przechowywania programowalnego protokołu i danych pacjenta, procesor przystosowany do manipulowania protokołem programowalnym i danymi pacjenta oraz port komunikacji, przy czym urządzenie medyczne, pamięć, procesor iport komunikacji są zlokalizowane w miejscu pobytu pacjenta, znamienny tym, że przy użyciu

   PL 195 328 B1 telefonu oddalonego od miejsca pobytu pacjenta i układu urządzeń medycznych rozpoczyna się połączenie z procesorem układu urządzeń medycznych podłączonego do pacjenta, następnie otrzymuje się ankietę menu w postaci przechowywanego sygnału dźwiękowego, włącznie z opcją menu do programowania protokołu operacyjnego dla urządzenia medycznego przyłączonego do pacjenta oraz z opcją menu do pozyskiwania danych pacjenta, przy czym wybiera się opcję do programowania tego protokołu operacyjnego przez przekazanie sygnału tonowego wytworzonego przy użyciu klawiatury tonowej tego telefonu i modyfikuje się co najmniej jeden parametr tego protokołu operacyjnego przez przekazanie sygnału tonowego wytworzonego przy użyciu klawiatury tonowej lub opcję do pozyskiwania danych pacjenta wybiera się przez przekazanie sygnału tonowego wytworzonego przy użyciu klawiatury tonowej telefonu oraz kończy się połączenie z układem urządzeń medycznych.
6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że dodatkowo przegląda się dane pacjenta przechowywane w pamięci układu urządzeń medycznych przez przekazywanie sygnału tonowego z telefonu i otrzymywanie w tym telefonie sygnału głosowego z układu urządzeń medycznych.
7. 7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że dodatkowo rozpoczyna się komunikację głosową z pacjentem za pośrednictwem telefonu pacjenta i telefonu oddalonego od miejsca pobytu pacjenta poprzez sieć komunikacyjną bez zakończenia połączenia poprzez sieć komunikacyjną.