Wiadomo, iz sztuczne nici, blony i t. d. mozna wytwarzac zarówno z roztworów ksantogenianu, azotanu lub octanu blonni¬ ka, jak i z roztworów blonnika. Do wytwa¬ rzania roiztworów blonnika próbowano sto¬ sowac kwas siarkowy, roztwór chlorku cyn¬ ku, kwas chlorowodorowy, roztwory ro¬ danków i t. d. Dotychczas jednak próby te nie doprowadzily do osiagniecia pozada¬ nych wyników.Niepowodzenia tych wysilków, o ile do¬ tycza one roztworów blonnika kwasu siar¬ kowego, nalezy przypisac temu, ze kwas siarkowy powoduje scukrzanie blonnika. W kazdym razie dotychczas nie udalo sie wy¬ tworzyc przy stosowaniu jako materjalu wyjsciowego roztworów blonnika w kwasie siarkowym w sposób tani produktu tech¬ nicznie uzytecznego, gdyz nietylko zmniej¬ szanie sie stezenia roztworu blonnika, lecz i obecnosc produktów rozkladu blonnika wplywaja niekorzystnie na jakosc produk¬ tu koncowego.Przy stosowaniu roztworów blonnika w kwasach próbowano juz zapobiec rozkla¬ dowi blonnika. I tak np. dla roztworu blon-itfkd,* w .mieszaninie kwasu fosforowego i siarkowego Langhans zaproponowal doda¬ wanie 45%-egó* kwasti fosforowego, jak * równiez alkoholu, gliceryny lub ich estrów kwasu fosforowego, kwasu siarkowego i kwasu azotowego. Langhans proponowal równiez sposób otrzymywania jednorod¬ nych roztworów blonnika, polegajacy na tern, ze blonnik rozpuszcza sie poczatkowo w kwasie siarkowym 70 — 80%-owym* po- czem roztwór ten rozciencza sie slabszym kwasem siarkówyrii (63 — 45%-owym).Sposoby te wykazuja jednak niedogod¬ nosci nastepujace. 1. W celu zmniejszenia stezenia kwasu w stopniu wystarczajacym do osiagniecia zamierzonego celu, nalezy stosowac znacz¬ ne ilosci kwasu rozcienczajacego, co jednak prowadzi nieuchronnie do bardzo znaczne¬ go zmniejszenia stezenia roztworu blonnika.Do wytworzenia produktu technicznie u- zytecznego niezbedna jest dostatecznie wielka zawartosc blonnika w roztworze. 2. W roztworze nastepuje stale bardzo szybkie scukrzanie i w tym przypadku po¬ wstaja nawet produkty nie dajace sie rege¬ nerowac, jak np. glukoza. Wskutek tego stezenie blonnika podczas przedzenia nie pozostaje stale, co jednoczesnie powoduje strate materjalu wyjsciowego. 3. Blonnik, dajacy sie jeszcze regene¬ rowac, jest rozlozony w takim stopniu, iz wplywa to ujemnie na produkt ostateczny. 4. Lepkosc roztworu nie pozostaje sta¬ la, gdyz zmniejsza sie ona w miare poste¬ pujacego scukrzania. 5^ Nie mozna dowolnie oddzialywac na wielkosc czastók blonnika.Niedogodnosci powyzsze usuwa niniej¬ szy wynalazek.Sposób wedlug wynalazku polega na tern, ze blonnik rozpuszcza sie w kwasie siarkowym i do roztworu tego dodaje sie taka ilosc wody lub innego zwiazku (lub mieszaniny zwiazków) rozpuszczalne¬ go w rozpuszczalniku, iz zawartosc kwa¬ su siarkowego w roztworze, sluzacym do przedzenia, jest mniejsza niz 60%.Wedlug wynalazku blonnik rozpuszcza sie w kwasie siarkowym o stezeniu po¬ wyzej 60% ; najlepiej jest stosowac kwas siarkowy 65%-owy. Rozpuszczanie i (lub) nastepujace potem czynnosci moga byc przeprowadzone z zastosowaniem lub bez zastosowania ochladzania i (lub) pod zmniejszonem cisnieniem.Sposób wedlug wynalazku wykazuje na¬ stepujace korzysci. 1. Czasteczki blonnika w roztworze prawie nie ulegaja rozkladowi, wskutek czego zawartosc blonnika i lepkosc nie zmieniaja sie podczas przedzenia. 2. Przygotowanie roztworu oraz prze¬ dzenie moze byc teraz uskuteczniane nieza¬ leznie od siebie, pozwalajac w ten sposób na usuwanie powietrza z roztworu po jego przygotowaniu, jak równiez na przesacza¬ nie i tym podobne czynnosci. » 3. Wskutek zastosowania opisanego sposobu tworza sie czastki polionowe, zas roztwór zostaje poddawany dojrzewaniu, które zwieksza znacznie trwalosc nitki. 4. Stosujac kwas siarkowy o mniej - szem stezeniu, zapobiega sie juz niepozada¬ nemu rozkladowi, umozliwiajac uzycie tak¬ ze i wody jako srodka rozcienczajacego, a to dzieki temu, ze cieplo, wywiazujace sie na skutek uzycia kwasu siarkowego, nie dziala juz szkodliwie.Wreszcie stwierdzono, ze w celu osia¬ gniecia wyników pozadanych wedlug wy¬ nalazku, nalezy stezenie kwasu siarkowego dobrac w ten sposób, aby blonnik rozpu¬ scil sie w postaci koloidalnej, lecz by za¬ wartosc kwasu byla mozliwie jak najmniej¬ sza. W praktyce w tym celu stosuje sie roz¬ twór, zawierajacy okolo 65% wagowych kwasu siarkowego. Stezenie kwasu siarko¬ wego roztworu do przedzenia (pomijajac blonnik), jaki stosuje sie najczesciej we¬ dlug wynalazku, waha sie w granicach 50 i 60% wagowych.Przy uzyciu 65 % -ego kwasu siarkowego do rozpuszczania blonnika, dla otrzymania odpowiedniego roztworu przedzalniczego na kazde 100 kg tego kwasu siarkowego w praktyce dodaje sie nastepnie bardzo cze¬ sto 8 — 30 kg wody.Jak to juz zaznaczono, kwas siarkowy powoduje scukrzanie blonnika. W celu u- swiadomienia sobie przebiegu scukrzania pod wzgledem ilosciowym, zbadano lepkosc roztworów blonnika w kwasie siarkowym o roznem stezeniu. Przyjmujac, ze szybkosc zmniejszania sie lepkosci w pewnym mo¬ mencie jest proporcjonalna do lepkosci w danym momencie, znaleziono wzór nastepu¬ jacy: s = (k — ij hg 2 log vx — log v2 w którym t± i l2 oznaczaja dwa momenty czasu, dla których sie okresla lepkosci vx i u2; S oznacza czas w minutach, który uply¬ wa do momentu, w jakim lepkosc roztworu zmniejszy sie do polowy. Pomiary wykony¬ wa sie przy stalej temperaturze. Przyto¬ czony powyzej wzór oddaje bardzo duze uslugi przy próbach praktycznych, gdyz nie¬ ma potrzeby przeprowadzac okreslen na¬ tychmiast po rozpuszczeniu.Aczkolwiek wystarczyloby wykonac tyl¬ ko dwa okreslenia lepkosci, w praktyce jed¬ nak okresla sie kilka lepkosci i metoda gra¬ ficzna znajduje wartosci ux i v2, które nale¬ zy podstawic we wzorze powyzszym.Opierajac sie na lepkosci jako wskazni¬ ku scukrzania i stosujac wzór równowagi, mozna wiec okreslic w jakim stopniu pewna zmiana w skladzie roztworu powoduje zwiekszenie sie stanu równowagi, to jest za¬ pobiega scukrzaniu.Podczas, gdy wzory te wyjasniaja prze¬ bieg scukrzania roztworów o stezeniu kwa¬ su siarkowego powyzej 60%, to jednak dla stezen slabszych, otrzymywanych przez do¬ danie wody po rozpuszczeniu blonnika, stwierdzono odchylenia i zauwazono, ze one sa tern wieksze, ini wiecej wody dodano i im pózniej okreslano lepkosc.Badania scislejsze wykazaly, ze nalezy to przypisac zjawisku, które zachodzi jed¬ noczesnie ze scukrzaniem, to jest tworze¬ niu sie zelu.Jak juz zaznaczono, ilosc wody, jaka sie stosuje, dobiera sie odpowiednio do czasu potrzebnego do obróbek pózniejszych roz¬ tworu, sluzacego do przedzenia, jako to u- suwania powietrza, przesaczania, przedze¬ nia i t. d. Przy kazdem rozcienczaniu, maja- cem na celu wytworzenie roztworu w stanie meta-równowagi, co wymaga pewnego cza¬ su, równowaga roztworu pozostaje przez ten czas stala, to jest zawartosc blonnika i lep¬ kosc roztworu pozostaja bez zmian.Nalezy przytem zauwazyc, iz tempera¬ tura i zawartosc blonnika wplywaja na szybkosc koagulacji. Podwyzszenie tempe¬ ratury i zwiekszenie zawartosci blonnika przyspieszaja mianowicie tworzenie sie zelu.Przy kazdem stezeniu kwasu siarkowe¬ go ponizej 60% koagulacja roztworu po u- plywie pewnego czasu jest posunieta w ta¬ kim stopniu, iz przedzenie nie jest mozliwe.Czas ten jest tern krótszy, im stezenie to jest nizsze. Wskutek-koagulacji roztwór sta¬ je sie bardziej lepki i wreszcie w pewnym momencie przechodzi zupelnie w stan zelu; rozumie sie, ze wówczas okreslanie lepkosci jest niemozliwe.Wobec tego stezenie koncowe dobiera sie w ten sposób, aby czas, jaki uplywa do chwili szybkiego zwiekszania sie lepkosci, byl znacznie dluzszy od czasu, jaki jest po¬ trzebny do obróbki dodatkowej roztworu przed jego przedzeniem.Stwierdzono, ze przy niskiem stezeniu kwasu siarkowego, przy którem juz naste¬ puje koagulacja, wplyw na szybkosc rozkla¬ du blonnika jest wiekszy niz sie spodziewa¬ no. Jest to zrozumiale, skoro sie zwazy, iz wskutek tworzenia sie czastek polijonowych powierzchnia ogólna czastek rozproszonych zmniejsza sie. — 3 —W praktyce okfesla sie wiec czas, jaki uplywa miedzy przygotowaniem roztworu i powyzej wspomnianem zwiekszaniem sie lepkosci dla rozmaitych stezen kwasu siar¬ kowego; dobiera sie wówczas taka lepkosc, która pozwala uskutecznic obróbke roztwo¬ ru w czasie wspomnianym.Jako surowce dla sposobu wedlug wy¬ nalazku niniejszego mozna stosowac blon¬ nik róznego rodzaju, jak np. blonnik siar¬ czynowy, odpadki bawelniane (linters), wa¬ te, blonnik merceryzowany i inne surowce stosowane w przemysle jedwabiu szuczne- go. Surowce te rozpuszcza sie w kwasie siar¬ kowym, ewentualnie po wysuszeniu, biele¬ niu 'lulb innych obróbkach wstepnych.Wreszcie dodaje sie do niego materjaly wspomniane powyzej, poczem roztwór, po ewentualnem usunieciu powietrza, prze¬ saczeniu lub podobnej obróbce przedwstep¬ nej, przedzie sie w kapieli utworzonej z wody, alkoholu rozcienczonego lub nieroz- oienczonego, do której mozna dodac ewen¬ tualnie kwasy, zasady i sole lub mieszani¬ ny tych cial.W celu porównania przytoczono dwa przyklady, z których przyklad a opisuje sposób przeprowadzony wedlug wynalaz¬ ku, i przyklad b — sposób prowadzony nie wedlug wynalazku. a. 7% kg blonnika siarczynowego roz¬ puszcza sie w 100 kg 65%-owego kwasu siarkowego. Nastepnie dodaje sie 16 kg wody i roztwór przechowuje w temperatu¬ rze 10°C. Podczas 8 godzin, jakie uplywa¬ ja do chwili koagulacji roztworu, roztwór daje sie przasc bardzo dobrze i zawartosc blonnika pozostaje stala. b. 7V2 kg blonnika siarczynowego roz¬ puszcza sie w 100 kg 65%-owego kwasu siarkowego i nie dodaje sie wody; roz¬ twór ten przechowuje sie równiez w tem¬ peraturze 10°C. Juz po uplywie 3 godzin roztwór jest scukrzony w takim stopniu, iz przedzenie go jest niemozliwe.Wreszcie stwierdzono, iz tylko sposo¬ bem wedlug wynalazku mozna osiagnac ó- kreslona wielkosc czastek blonnika, skoro wiec stosuje sie do przedzenia roztwór, znajdujacy sie w stadjum koagulacji, moz¬ na poddac go procesowi dojrzewania do¬ póty, dopóki czastki nie osiagna wielkosci najkorzystniejszej.Stwierdzono rzeczywiscie, iz wytrzy¬ malosc nitki wzrasta znacznie, skoro ste¬ zenie kwasu siarkowego osiagnie punkt, o którym mozna powiedziec, iz roztwór jest w stanie meta-równowagi. PL PLIt is known that artificial threads, membranes, etc., can be produced both from solutions of xanthate, nitrate, or acetate of fiber and from solutions of fiber. Attempts have been made to use sulfuric acid, zinc chloride solution, hydrochloric acid, solutions of thiocyanate, etc., to produce fiber solutions. However, these attempts have not yet led to the achievement of the desired results. The failure of these efforts, in so far as they concern solutions of fiber of sulfuric acid, is to be attributed to the fact that sulfuric acid causes saccharification of fiber. In any case, it has not yet been possible to produce a technically useful product inexpensively using solutions of fiber in sulfuric acid as the starting material, because not only the reduction in the concentration of the fiber solution, but also the presence of fiber decomposition products adversely affect the quality of the final product. Attempts have already been made to prevent fiber decomposition when using solutions of fiber in acids. For example, for a fiber solution in a mixture of phosphoric and sulfuric acid, Langhans proposed adding 45% phosphoric acid, as well as alcohol, glycerol, or their esters of phosphoric acid, sulfuric acid, and nitric acid. Langhans also proposed a method for obtaining homogeneous solutions of fiber, which consisted in initially dissolving the fiber in 70-80% sulfuric acid* and then diluting this solution with a weaker sulfuric acid (63-45%). These methods, however, have the following disadvantages. 1. In order to reduce the acid concentration sufficiently to achieve the intended purpose, considerable amounts of diluting acid must be used, which, however, inevitably leads to a very significant reduction in the concentration of the fiber solution. To produce a technically useful product, a sufficiently high fiber content in the solution is necessary. 2. Saccharification continues at a very rapid rate in the solution, even producing products that cannot be regenerated, such as glucose. As a result, the fiber concentration during spinning is not constant, which simultaneously causes a loss of starting material. 3. The fiber that can still be regenerated is decomposed to such an extent that it negatively affects the final product. 4. The viscosity of the solution does not remain constant, as it decreases as saccharification progresses. 5) The size of the fiber particles cannot be arbitrarily influenced. The present invention eliminates these disadvantages. The method according to the invention consists in dissolving the fiber in sulfuric acid and adding to this solution an amount of water or another compound (or mixture of compounds) soluble in the solvent such that the sulfuric acid content in the solution used for spinning is less than 60%. According to the invention, the fiber is dissolved in sulfuric acid at a concentration above 60%; preferably, 65% sulfuric acid is used. The dissolution and/or subsequent operations can be carried out with or without cooling and/or under reduced pressure. The method according to the invention has the following advantages. 1. The fiber particles in the solution are virtually undecomposed, so the fiber content and viscosity do not change during spinning. 2. Preparation of the solution and spinning can now be performed independently of each other, thus allowing for the removal of air from the solution after preparation, as well as for filtration and similar operations. 3. As a result of the method described, polyion particles are formed, and the solution is subjected to maturation, which significantly increases the durability of the yarn. 4. By using a lower concentration of sulfuric acid, undesirable decomposition is prevented, allowing water to be used as a diluting agent as well, since the heat released by the use of sulfuric acid is no longer harmful. Finally, it was found that in order to achieve the results desired according to the invention, the concentration of sulfuric acid should be selected so that the fiber dissolves in colloidal form, but the acid content is as low as possible. In practice, a solution containing approximately 65% by weight of sulfuric acid is used for this purpose. The sulfuric acid concentration of the spinning solution (excluding the fiber), which is most often used according to the invention, ranges between 50 and 60% by weight. When using 65% sulfuric acid to dissolve the fiber, in practice, 8-30 kg of water are often added for every 100 kg of sulfuric acid to obtain the appropriate spinning solution. As already mentioned, sulfuric acid causes saccharification of the fiber. In order to gain a quantitative understanding of the saccharification process, the viscosity of fiber solutions in various concentrations of sulfuric acid was tested. Assuming that the rate of decrease in viscosity at a given moment is proportional to the viscosity at that moment, the following formula was found: s = (k — ij hg 2 log vx — log v2 in which t± and l2 denote two moments of time for which the viscosities vx and u2 are determined; S denotes the time in minutes that elapses until the viscosity of the solution is reduced to half. The measurements are made at a constant temperature. The formula given above is very useful in practical tests, because there is no need to make the determinations immediately after dissolution. Although it would be sufficient to make only two determinations of viscosity, in practice several viscosities are determined and the values of ux and v2 are found graphically, which should be substituted in the formula. Based on viscosity as an indicator of saccharification and using the equilibrium formula, it is possible to determine to what extent a certain change in the solution composition causes an increase in the equilibrium state, i.e. prevents saccharification. While these formulas explain the process of saccharification of solutions with a sulfuric acid concentration above 60%, deviations were found for weaker concentrations, obtained by adding water after dissolving the fiber, and it was noticed that they were greater the more water was added and the later the viscosity was determined. More detailed studies showed that this should be attributed to a phenomenon that occurs simultaneously with saccharification, i.e. gel formation. As already mentioned, the amount of water used is selected according to the time required for saccharification. subsequent processing of the solution used for spinning, such as air removal, filtration, spinning, etc. During each dilution, aimed at producing a solution in a state of meta-equilibrium, which requires a certain time, the equilibrium of the solution remains constant throughout this time, i.e. the fiber content and the viscosity of the solution remain unchanged. It should be noted that the temperature and fiber content influence the rate of coagulation. Increasing the temperature and increasing the fiber content accelerates the formation of a gel. At any sulfuric acid concentration below 60%, the coagulation of the solution after a certain time is advanced to such an extent that spinning is not possible. This time is shorter the longer the This concentration is lower. As a result of coagulation, the solution becomes more viscous and finally, at a certain point, it completely gels; it is understood that then determining the viscosity is impossible. Therefore, the final concentration is selected so that the time that elapses until the rapid increase in viscosity is significantly longer than the time necessary for additional treatment of the solution before its preparation. It was found that at low sulfuric acid concentrations, at which coagulation already occurs, the effect on the rate of fiber decomposition is greater than expected. This is understandable, considering that due to the formation of polyionic particles, the total surface area of the dispersed particles decreases. — 3 —In practice, the time that elapses between the preparation of the solution and the above-mentioned increase in viscosity is determined for various acid concentrations. sulfuric acid; then, a viscosity is selected that allows for effective solution processing within the time mentioned. Various types of fiber can be used as raw materials for the method according to the present invention, such as sulfite fiber, cotton waste (linters), cotton wool, mercerized fiber, and other raw materials used in the artificial silk industry. These raw materials are dissolved in sulfuric acid, optionally after drying, bleaching, or other pretreatments. Finally, the materials mentioned above are added to it, and then the solution, after optional air removal, filtration, or similar pretreatment, is passed through a bath of water, diluted or undiluted alcohol, to which optionally acids, bases and salts or mixtures of these substances. For comparison, two examples are given, of which Example a describes a process carried out according to the invention, and Example b a process carried out not according to the invention. a. 7.5 kg of sulfite fiber are dissolved in 100 kg of 65% sulfuric acid. Then 16 kg of water are added and the solution is stored at 10° C. During the 8 hours that elapse until the solution coagulates, the solution can be spun very well and the fiber content remains constant. b. 7.5 kg of sulfite fiber are dissolved in 100 kg of 65% sulfuric acid and no water is added; this solution is also stored at 10° C. After only 3 hours, the solution is saccharified in to such an extent that spinning it is impossible. Finally, it was found that only the method according to the invention can achieve a certain size of fiber particles, therefore, since a solution in the coagulation stage is used for spinning, it can be subjected to a maturation process until the particles reach the most favorable size. It was indeed found that the thread strength increases significantly when the sulfuric acid concentration reaches a point at which it can be said that the solution is in a state of meta-equilibrium.