PL195921B1 - Zamknięcie przykrywanego skrzydła w dwuskrzydłowych, niemających środkowego słupka oknach, drzwiachlub tym podobnych - Google Patents

Abstract

1. Zamkniecie przykrywanego skrzydla w dwuskrzy- dlowych, niemajacych srodkowego slupka oknach, drzwiach lub tym podobnych, skladajace sie z prze- stawnego, albo z dwóch przestawnych przeciwsobnie, prowadzonego w przynajmniej jednym otworze wzdluz- nym szyny nakladkowej czopa zlacznego dla drazka ustalajacego oraz z jednoramiennej dzwigni nastaw- czej, której os obrotu przebiega prostopadle do szyny nakladkowej i która znajduje sie na zewnetrznej stro- nie szyny nakladkowej, przy czym, w przypadku jed- nego przestawnego czopa zlacznego, jedna z dwóch osi obrotu jest polaczona trwale z szyna nakladkowa, a przy dwóch przeciwsobnie przestawnych czopach zlacznych, os obrotu dzwigni nastawczej jest polaczo- na z czopem zlacznym, a na drugim czopie zlacznym jest zaczepiony wodzik, który jest polaczony przegu- bowo z dzwignia w odstepie od osi obrotu tej dzwigni, i przy czym dzwignia nastawcza jest zabezpieczona przed obrotem w polozeniu przystawania do szyny nakladkowej, i ze dzwignia nastawcza jest zamoco- wana ruchomo prostopadle do powierzchni wregowej skrzydla okiennego dla zniesienia blokady obrotu, znamienne tym, ……………………………………….. . PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zamknięcie przykrywanego skrzydła w dwuskrzydłowych, niemających środkowego słupka oknach, drzwiach lub tym podobnych.

Znane jest tego rodzaju zamknięcie z DE 35 04 025 A1. Służy ono do zaryglowania przykrywanego skrzydła okien albo drzwi dwuskrzydłowych, nie mających ramiaka środkowego. Odbywa się to przez ręczne uruchomienie zamknięcia, które za pośrednictwem co najmniej jednego czopa złącznego przemieszcza przynależny drążek nastawczy w położenie zablokowania. Korzystnie istnieją dwa drążki nastawcze, które pod wpływem zamknięcia wykonują ruch w przeciwnych kierunkach, w wyniku czego następuje ustalenie przykrywanego skrzydła zarówno u góry jak i u dołu. Zamknięcie to jest umieszczone we wręgu skrzydła, a więc po zamknięciu okna nie jest widoczne, to znaczy jest przykryte skrzydłem pokrywającym. Po otwarciu pokrywającego skrzydła zamknięcie staje się dostępne i można je doprowadzić w położenie otwarcia, tak, że drążek nastawczy lub drążki nastawcze zwalniają przykrywane skrzydło i można je wtedy otworzyć. W położeniu zablokowania zamknięcia jest przewidziany ustalacz, który ma dodatkowo zabezpieczyć dźwignię nastawczą w stanie zamknięcia. Żeby otworzyć skrzydło, przewidziany jest na wolnym końcu dźwigni nastawczej otwór wzdłużny, który umożliwia wciśnięcie dźwigni palcem. Otwieranie i zamykanie utrudnia ustalacz, który ze względu na swoją samohamowność wpływa na dobór materiału, na przykład wymaga materiału o określonej sprężystości własnej.

Stosowane dotychczas wciskanie palca w otwór wzdłużny traktuje się jako rozwiązanie wadliwe, gdyż przy otwieraniu skrzydła okiennego można dotknąć opuszką palca szyny nakładkowej okucia ryglowego, co może spowodować zranienie, na przykład, w wyniku zakleszczenia palca. Sprzyja temu również ustalacz, który ze względu na swoją samohamowność wymaga niekontrolowanego pociągnięcia za dźwignię nastawczą. Od położenia otwarcia do położenia zamknięcia dźwignia nastawcza porusza się początkowo swobodnie na większej części drogi przesuwu, tak, że palec nie trafia na opór w otworze wzdłużnym tej dźwigni ze strony innych części okucia lub skrzydła okiennego. W ostatniej fazie ruchu, tuż przed osiągnięciem równoległego położenia dźwigni nastawczej i wręgu skrzydła, dźwignia nastawcza dochodzi prawie do ramiaka skrzydła okiennego i do części okucia, co może spowodować zgniecenie lub zakleszczenie opuszki palca.

Inną wadą jest szybkie zużywanie się ustalacza podczas wielokrotnego użycia zamknięcia, co wymaga konserwacji, na przykład smarowania miejsca ustalenia w określonych odstępach czasu. W przypadku braku konserwacji trzeba liczyć się z powstawaniem osadów na dolnym poziomym ramiaku, co sprawia niekorzystne wrażenie, zwłaszcza, gdy okna są jasne.

Z EP 0 786 574 A1 znane jest okucie do ryglowania skrzydła okiennego lub drzwiowego w ościeżnicy. Okucie to jest również montowane w strefie przylgi między dwoma skrzydłami i składa się z szyny nakładkowej, przesuwającego się pod nią drążka nastawczego, ramienia ułożyskowanego obrotowo w płaszczyźnie szyny nakładkowej i osadzonego na tym ramieniu wodzika, który wraz z ramieniem obrotowym tworzy układ nożycowy do uruchamiania drążka ryglowego.

Na ramieniu obrotowym i na szynie nakładkowej są przewidziane występ i wycięcie, które zazębiają się wzajemnie ustalając ramię w równoległym do szyny położeniu zablokowania. Chwytając za uchwyt i odciągając od szyny nakładkowej można wyzębić ramię obrotowe lub też występ z wycięcia. Także w tym przypadku nie można wykluczyć zranienia o inne części okucia lub o skrzydło okienne. Poza tym, takie rozwiązanie jest skomplikowane z punktu widzenia technologii produkcji, gdyż ukazany tu człon konstrukcyjny składa się z wielu elementów, co odbija się niekorzystnie na cenie wyrobu.

U podstaw wynalazku leży zadanie stworzenia zamknięcia określonego na wstępie rodzaju, w którym unika się wspomnianych wyżej wad i które w szczególności działa niezawodnie i jest ukształtowane funkcjonalnie.

Zadanie to rozwiązane zostało zgodnie z wynalazkiem przez to, że zamknięcie przykrywanego skrzydła w dwuskrzydłowych, nie mających środkowego słupka oknach, drzwiach lub tym podobne, składające się z przestawnego, albo z dwóch przestawnych przeciwsobnie, prowadzonego w przynajmniej jednym otworze wzdłużnym szyny nakładkowej czopa złącznego dla drążka ustalającego oraz z jednoramiennej dźwigni nastawczej, której oś obrotu przebiega prostopadle do szyny nakładkowej i która znajduje się na zewnętrznej stronie szyny nakładkowej, przy czym, w przypadku jednego przestawnego czopa złącznego, jedna z dwóch osi obrotu jest połączona trwale z szyną nakładkową, a przy dwóch przeciwsobnie przestawnych czopach złącznych oś obrotu dźwigni nastawczej jest połączona z czopem złącznym, a na drugim czopie złącznym jest zaczepiony wodzik, który jest połączony przegubowo z dźwignią w odstępie od osi obrotu tej dźwigni, i przy czym dźwignia nastawcza jest

PL 195 921 B1 zabezpieczona przed obrotem w położeniu przystawania do szyny nakładkowej, i że dźwignia nastawcza jest zamocowana ruchomo prostopadle do powierzchni wręgowej skrzydła okiennego dla zniesienia blokady obrotu, charakteryzuje się tym, że dźwignia nastawcza jest zamocowana ruchomo poprzez akumulator energii samoczynnie odchylnie, od położenia przystawania do powierzchni wręgowej skrzydła okiennego w położenie w polu swobodnego uruchamiania.

Zamknięcie to można obsługiwać jedną dźwignią nastawczą, która jest dobrze dostępna i daje się odblokować przez zwykłe naciśnięcie. Jednocześnie dźwignia przestawia się samoczynnie pod działaniem akumulatora energii w położenie swobodnego działania lub w położenie częściowego otwarcia. Dzięki temu ogranicza się do minimum siłę niezbędną do sterowania zamknięciem a także możliwe jest równomierne przestawianie z położenia częściowego otwarcia w położenie otwarcia bez pokonywania oporu ustalacza.

Wynalazek przewiduje, że dźwignia nastawcza ma wystający względem wodzika nosek zatrzaskowy, który w pierwszym położeniu przystawania - to znaczy w położeniu zamknięcia - wchodzi w wycięcie ustalające wodzika. Proponowane udoskonalenie stwarza dość prostą i łatwą do wykonania blokadę obrotową. Dźwignię nastawczą można wytworzyć w jednej operacji technologicznej, a wodzik jest wykonywany wraz z wycięciem. Możliwa jest też odwrotna blokada obrotowa, to znaczy dźwignia nastawcza ma wycięcie a wodzik ma nosek zatrzaskowy. Dzięki temu do stworzenia blokady obrotowej nie są konieczne dodatkowe elementy konstrukcyjne, co pozwala obniżyć koszt zamknięcia.

Następne celowe ukształtowanie przewiduje, że nosek zatrzaskowy dźwigni nastawczej ma, przebiegające prawie równolegle do niej, zakończenie, które znajduje się w odległości w przybliżeniu równej grubości wodzika. Dzięki temu podczas obsługi zamknięcia po zniesieniu blokady obrotowej wodzik nie zazębia się już z dźwignią nastawczą.

Szczególnie korzystne ukształtowanie przewiduje, że wodzik w strefie wycięcia ustalającego jest wygięty w kierunku dźwigni nastawczej tak, że zakończenie noska zatrzaskowego dźwigni nastawczej wchodzi między górną krawędź nakładki i wodzik. Wodzik może też mieć przykładowo taki kształt, że jest on odgięty z odsądzeniem równolegle do szyny nakładkowej. Warunkiem prawidłowego działania jest to, aby zakończenie noska zatrzaskowego zwolniło dźwignię nastawczą.

Według następnej cechy znamiennej wynalazku wycięcie ustalające wodzika i nosek zatrzaskowy dźwigni nastawczej są możliwie maksymalnie oddalone od czopa nastawczego.

Szczególnie korzystnie przy tym jest, gdy istnieje dużo miejsca na element sprężysty, co przyczynia się do poprawy sprężynowania. Poza tym w strefie zatrzasku przewidziane jest największe nachylenie od wodzika do dźwigni nastawczej, co umożliwia zaprojektowanie odpowiednio dużych i stabilnych w kształcie członów ustalających.

Korzystnie jest, gdy dźwignia nastawcza poprzez występ na akumulatorze energii lub w strefie osi obrotu, za pośrednictwem sprężyny albo innego zasobnika energii lub też poprzez sprężystość własną uzyskuje stałe naprężenie, które powoduje odchylenie tej dźwigni pod zadanym kątem od wodzika. W ten sposób dźwignia nastawcza po pierwsze jest utrzymywana ciągle w pewnym odstępie od skrzydła okiennego i innych części okucia, a po drugie dźwignia ta znajduje się w położeniu ustalającym i jest zawsze wciskana automatycznie w wycięcie ustalające. Z punktu widzenia kosztów i technologii wytwarzania korzystny jest wariant, w którym akumulator energii powoduje automatyczne wychylenie za pośrednictwem występu, a następny występ nadaje dźwigni nastawczej stale naprężenie.

Według następnej cechy wynalazku wodzik w strefie czopa przegubowego jest zagięty w kierunku dźwigni nastawczej celem ograniczenia kąta. Przy tym, w strefie akumulatora energii musi być tyle miejsca, żeby akumulator ten mógł poruszać się swobodnie nie powodując trudności w działaniu urządzenia.

Szczególnie korzystnie jest, gdy dźwignia nastawcza i wodzik są ukształtowane podłużnie symetrycznie, dzięki czemu lewe okucie dla lewego okna i prawe okucie dla prawego okna mogą być wykonane za pomocą takich samych elementów konstrukcyjnych. Przy tym podczas montażu elementów konstrukcyjnych nie może dojść do pomyłkowej zamiany stron.

Akumulator energii według wynalazku jest prosty konstrukcyjnie, łatwy w montażu i niezawodny w działaniu, gdy na wodziku wsparty jest akumulator energii. Dźwignia nastawcza w położeniu częściowego otwarcia i w położeniu otwarcia jest uwolniona od części konstrukcyjnych, które mogłyby utrudniać obsługę.

Według następnej cechy znamiennej wynalazku korzystnie jest, gdy akumulatorem energii jest element sprężysty w kształcie litery I. Takie ukształtowanie umożliwia wykorzystanie zamknięcia do skrzydeł okiennych z lewymi i prawymi okuciami.

PL 195 921B1

Przy tym, korzystnie, dźwignia nastawcza przy swoich obu krawędziach wzdłużnych ma po jednym wycięciu, przy czym koniec akumulatora energii wchodzi w jedno wycięcie dla przestawienie akumulatora energii w drugie wycięcie po uniesieniu dźwigni nastawczej ponad akumulator energii i odsunięciu od szyny nakładkowej. Taki wariant wykonania pozwala na symetryczną budowę wszystkich elementów konstrukcyjnych przynajmniej zamknięcia, co umożliwia wyeliminowanie błędów montażowych.

Zgodnie z następną postacią wynalazku, element sprężysty ma kształt litery U. Również w tym przypadku wykorzystywana jest odmiana wykonania dla prawego i lewego skrzydła okiennego. Żeby umożliwić przestawienie po ostatecznym montażu, trzeba doprowadzić zamknięcie z położenia zablokowania obrotu w położenie otwarcia przez naciśnięcie dźwigni nastawczej. Powoduje to zwolnienie elementu sprężystego w kształcie U i obrócenie o 180° zależnie od rodzaju wykonania - dla prawego lub lewego okucia.

Korzystnie, wodzik ma dwa uchwyty elementu sprężystego w kształcie litery U, przy czym z jednej strony uchwycony jest ceowy środnik, a z drugiej strony jedno wolne ramię wchodzi w wodzik, a drugie wolne ramię przechodzi przez wycięcie dźwigni nastawczej.

Szczególnie korzystnie jest, gdy dźwignia nastawcza w trzecim położeniu, czyli położeniu otwarcia, odłączona jest od akumulatora energii. Ułatwia to obsługę skrzydła i mimo to uniemożliwia niepożądane, samoczynne przestawienie okucia w położenie zamknięcia, ponieważ dźwignia nastawcza przechodzi najpierw w drugie położenie - położenie częściowego otwarcia - i jest uchwycona przez akumulator energii, który przeciwdziała zamknięciu.

Szczególnie korzystne ukształtowanie wynalazku przewiduje, że na wolnym końcu dźwigni nastawczej znajduje się wgłębienie, które jest wklęsłe w kierunku szyny nakładkowej. Korzystnie jest przy tym to, że uruchamia się zamknięcie za pomocą tego wgłębienia, przy czym jest ono usytuowane po przeciwnej stronie okucia. Zajmuje ono całą powierzchnię i przykrywa w tej strefie wszystkie inne elementy okucia, dzięki czemu eliminuje się niebezpieczeństwo zranienia.

Wynalazek w przykładach wykonania został uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widziane z przodu okno dwuskrzydłowe, przy czym skrzydło przykrywane jest wyposażone w zamknięcie, fig. 2a - zamknięcie w przekroju wzdłużnym w położeniu zabezpieczenia przed obrotem, fig. 2b - widoczne z przodu zamknięcie według fig. 2a, fig. 3a - przekrój wzdłużny zamknięcia, przy czym zniesione jest zabezpieczenie przed obrotem i nastąpiło przestawienie w drugie położenie częściowego otwarcia, fig. 3b - widoczne z przodu zamknięcie według fig. 3a, przy czym dźwignia nastawcza jest przestawiona w drugie położenie częściowego otwarcia, fig. 4 - widoczne z przodu zamknięcie w położeniu otwarcia, fig. 5 - zamknięcie ukazane w przekroju wzdłużnym w położeniu zamknięcia z przedstawioną schematycznie dźwignią nastawczą, fig. 6a i 6b - widoczne z przodu zamknięcie w położeniach przestawienia w dwóch różnych kierunkach, fig. 7 - zamknięcie według innego przykładu wykonania, w przekroju wzdłużnym, fig. 7a - widoczne z przodu zamknięcie według fig. 7.

Figura 1 ukazuje okno 1, które ma stałą ościeżnicę 2 i dwa skrzydła okienne 3 i 4. Skrzydło 3 jest skrzydłem przykrywającym; skrzydło 4 jest ukształtowane jako skrzydło przykrywane. Celem zamknięcia okna 1 wprowadza się najpierw skrzydło 4 w położenie zamknięcia i potem następuje zamknięcie skrzydła 3. Przy otwieraniu okna 1 postępowanie jest odwrotne, to znaczy najpierw trzeba otworzyć skrzydło okienne 3, żeby następnie można było otworzyć skrzydło 4. To ostatnie jest możliwe tylko po uprzednim odblokowaniu skrzydła 4 przez uruchomienie zamknięcia 5.

A więc zamknięcie 5 pozwala ustalić skrzydło okienne 4 na ościeżnicy 2. Następuje przy tym wsuwanie lub też wysuwanie drążków ustalających poruszanych przeciwsobnie zamknięciem 5. Drążki te współpracują z odpowiednimi elementami ościeżnicy 2. Jednak z punktu widzenia wynalazku nie jest konieczne istnienie dwóch drążków ustalających 9a i 9b. W tym wynalazku wystarczy też jeden z dwóch drążków 9a, 9b do zablokowania skrzydła okiennego 4.

Na fig. 2 przedstawiono dokładniej zamknięcie 5. Ma ono jednoramienną dźwignię nastawczą 6, której oś obrotu 12 przebiega prostopadle do szyny nakładkowej 8 i jest przewidziana po zewnętrznej stronie szyny 8, przy czym oś obrotu 12 dźwigni 6 jest połączona z czopem złącznym 11a. Na drugim czopie złącznym 11b jest zaczepiony wodzik 7, który jest połączony przegubowo z dźwignią nastawczą 6 w odstępie od jej osi obrotu 12, przy czym dźwignia 6 jest zabezpieczona przed obrotem w położeniu przystawania do szyny nakładkowej 8. Blokadę obrotu powoduje dźwignia nastawcza 6, która ma wystający wobec wodzika 7 nosek zatrzaskowy 16, który w położeniu zamknięcia współpracuje z wycięciem ustalającym 17 wodzika 7.

PL 195 921 B1

Nosek zatrzaskowy 16 jest częściowo wycięty z dźwigni nastawczej 6 i następnie jest wyciśnięty. W głębszej części wpustu skrzydła okiennego 4 są prowadzone wzdłużnie wspomniane już drążki ustalające 9a, 9b, to znaczy znajdują się one - według fig. 2a - po stronie dolnej szyny nakładkowej 8. Zamknięcie 5 posiada akumulator energii 15 zaopatrzony w występ 23, który nadaje dźwigni nastawczej 6 stałe naprężenie odchylające dźwignię 6 pod zadanym kątem 29 od wodzika 7. Stałe naprężenie można poza tym osiągnąć na przykład w strefie czopa przegubowego 30 poprzez sprężynę, inny zasobnik energii 32 lub też poprzez sprężystość własną dźwigni 6, która jest wykonana jako element wykrawany i wyginany. Poza tym można tu również rozważyć wykonanie dźwigni 6jako wypraski z tworzywa sztucznego lub też jej ukształtowanie w postaci odpowiedniego elementu ze stali sprężynowej.

Aby ograniczyć nachylenie dźwigni nastawczej 6 znajdującej się pod określonym naprężeniem wstępnym, na końcu wodzika 7 w strefie czopa przegubowego 30 wodzik jest zagięty w kierunku dźwigni nastawczej 6.

Jak widać wyraźnie na fig. 2b, dźwignia nastawcza 6 i wodzik 7 są ukształtowane podłużnie symetrycznie. Wodzik 7 ma otwór 33, który jest usytuowany w pobliżu czopa przegubowego 30 i mieści akumulator energii 15. Poza tym wodzik 7 ma przebiegające od otworu 33 w kierunku osi wzdłużnej wgłębienie szczelinowe 34, które mieści część akumulatora energii 15. W tym przykładzie wykonania akumulatorem energii 15 jest element sprężysty 19, który w stanie odciążonym ma kształt I 20. Drugi koniec elementu sprężystego 19, który ma występ 36 i jest wklęsły w kierunku dźwigni 6, wchodzi na fig. 2b w wycięcie 22a, przy czym element sprężysty 19 napręża dźwignię nastawczą 6 w ukazanym tu położeniu zamknięcia i jest ustalony za pomocą wycięcia 17 i noska zatrzaskowego 16. Dzięki temu zamknięcie 5 w tym położeniu przytrzymuje mające prawe okucie skrzydło okienne 4, co jest dalej szczegółowo opisane.

Aby przestawić zamknięcie 5 z jego położenia zablokowania obrotu lub też położenia zamknięcia - według fig. 2a, 2b - w położenie częściowego otwarcia według fig. 3a, 3b, potrzeba, aby użytkownik ujął uchwyt, w tym przypadku wgłębienie 31 dźwigni nastawczej 6, i nacisnął dźwignię 6 w kierunku strzałki, to znaczy ku szynie nakładkowej 8, tak, że zakończenie 18 noska zatrzaskowego 16, które jest oddalone prawie równolegle od dźwigni 6 w odstępie odpowiadającym w przybliżeniu jej grubości, wchodzi pod wodzik 7, który w tej strefie jest zagięty w kierunku dźwigni 6 ku szynie nakładkowej 8, i może przejść między górną krawędzią nakładki 14 i wodzikiem 7 - jak na fig. 3b - w drugie położenie częściowego otwarcia.

Blokada obrotowa zamknięcia 5, która składa się z wycięcia ustalającego 17, noska zatrzaskowego 16 i zakończenia 18, znajduje się przy tym w maksymalnym odstępie od czopa przegubowego 30 dźwigni nastawczej 6, żeby uzyskać jak najlepszą stabilność tej blokady.

Gdy zamknięcie znajduje się w drugim położeniu częściowego otwarcia według fig. 3b, element sprężysty 19 przyjmuje swój pierwotny kształt, tak, że w tym położeniu element 19 jest odciążony i ma kształt I.

Fig. 4 ukazuje zamknięcie w trzecim położeniu, czyli w położeniu otwarcia 24, w którym drążki ustalające 9a, 9b są wysunięte z odpowiednich elementów współpracujących nie pokazanej tu ościeżnicy okiennej 2 a ruch tych drążków jest ograniczony przez czopy złączne 11a, 11b w otworach wzdłużnych 10 lub też w otworze wzdłużnym 10 - zależnie od odmiany wykonania - przy czym jedna z dwóch osi obrotu 12, 35 jest połączona na stałe z szyną nakładkową 8. Element sprężysty 19 w odpowiednim trzecim położeniu nie zazębia się z dźwignią nastawczą 6.

Aby przestawić dźwignię 6 z powrotem w położenie zamknięcia, wykonuje się czynności w kolejności odwrotnej niż przy otwieraniu skrzydła okiennego. Oznacza to, że trzeba nacisnąć na wgłębienie dźwigni nastawczej 6 w kierunku szyny nakładkowej 8, żeby następnie przejść w położenie zablokowania obrotu.

Na fig. 5 ukazano dźwignię nastawczą 6 uniesioną ponad akumulator energii 15 i odsuniętą od szyny nakładkowej 8, przy czym linią punktową zaznaczono dźwignię 6 w pozycji uniesienia ponad -jak na fig. 5a -wklęsły w kierunku dźwigni 6 występ 36 akumulatora energii 15. Na fig. 6a widać sytuację dla skrzydła okiennego z prawym okuciem, a na fig. 6b dla skrzydła okiennego 4 z lewym okuciem.

Na fig.6a i 6b występ 36 akumulatora energii 15 wchodzi w jedno z wycięć 22a, 22b, w zależności od prawego lub lewego wykonania. Zaznaczony linią punktową akumulator energii 15 jest w stanie odciążonym, gdy według fig. 5 dźwignia nastawcza 6 znajduje się w pozycji oznaczonej linią punktową.

Na fig. 7 i 7a przedstawiono następny przykład realizacji, przy czym wodzik 7 ma dwa jednakowo ukształtowane uchwyty 26 i przytrzymuje element sprężysty 19 w kształcie U. Z jednej strony uchwyt 26 obejmuje ceowy środnik 25 a z drugiej strony jedno wolne ramię 27a wchodzi w wodzik 7

PL 195 921B1 a drugie wolne ramię 27b ukształtowane jako okrągły wypust przechodzi przez jedno z dwóch bocznych wycięć 28 dźwigni nastawczej 6. Pokazane wykonanie dotyczy skrzydła okiennego z prawym okuciem. Żeby zmienić zamknięcie na lewe okucie - nie pokazane na rysunku - należy przestawić zamknięcie dźwignią 6 z położenia zablokowania obrotu w położenie otwarcia. Następuje przy tym zwolnienie elementu sprężystego 19 w kształcie U 21 i przekręcenie o 180° zależnie od rodzaju wykonania. Przy tym wolne ramię 27b wchodzi w znajdujące się z drugiej strony wycięcie 28 dźwigni nastawczej

Claims (14)

1. Zamknięcie przykrywanego skrzydła w dwuskrzydłowych, niemających środkowego słupka oknach, drzwiach lub tym podobnych, składające się z przestawnego, albo z dwóch przestawnych przeciwsobnie, prowadzonego w przynajmniej jednym otworze wzdłużnym szyny nakładkowej czopa złącznego dla drążka ustalającego oraz z jednoramiennej dźwigni nastawczej, której oś obrotu przebiega prostopadle do szyny nakładkowej i która znajduje się na zewnętrznej stronie szyny nakładkowej, przy czym, w przypadku jednego przestawnego czopa złącznego, jedna z dwóch osi obrotu jest połączona trwale z szyną nakładkową, a przy dwóch przeciwsobnie przestawnych czopach złącznych, oś obrotu dźwigni nastawczej jest połączona z czopem złącznym, a na drugim czopie złącznym jest zaczepiony wodzik, który jest połączony przegubowo z dźwignią w odstępie od osi obrotu tej dźwigni, i przy czym dźwignia nastawcza jest zabezpieczona przed obrotem w położeniu przystawania do szyny nakładkowej, i że dźwignia nastawcza jest zamocowana ruchomo prostopadle do powierzchni wręgowej skrzydła okiennego dla zniesienia blokady obrotu, znamienne tym, że dźwignia nastawcza (6) jest zamocowana ruchomo poprzez akumulator energii (15) samoczynnie odchylnie od położenia przystawania do powierzchni wręgowej (13) skrzydła okiennego (4) w położenie w polu swobodnego uruchamiania.

2. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia nastawcza (6) ma wystający względem wodzika (7) nosek zatrzaskowy (16), który w pierwszym położeniu przystawania -to znaczy w położeniu zamknięcia - wchodzi w wycięcie ustalające (17) wodzika (7).

3. Zamknięcie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że nosek zatrzaskowy (16) dźwigni nastawczej (6) ma przebiegające prawie równolegle do niej zakończenie (18), które znajduje się w odległości w przybliżeniu równej grubości wodzika (7).

4. Zamknięcie według zastrz. 3, znamienne tym, że wodzik (7) w strefie wycięcia ustalającego (17) jest wygięty w kierunku dźwigni nastawczej (6) tak, że zakończenie (18) noska zatrzaskowego (16) dźwigni nastawczej (6) wchodzi między górną krawędź nakładki (14) i wodzik (7).

5. Zamknięcie według zastrz. 4, znamienne tym, że wycięcie ustalające (17) wodzika (7) i nosek zatrzaskowy (16) dźwigni nastawczej (6) są możliwie maksymalnie oddalone od czopa przegubowego (30) dźwigni nastawczej (6).

6. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że wodzik (7) w strefie czopa przegubowego (30) jest zagięty w kierunku dźwigni nastawczej (6).

7. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia nastawcza (6) i wodzik (7) są ukształtowane podłużnie symetrycznie.

8. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że na wodziku (7) wsparty jest akumulator energii (15).

9. Zamknięcie według zastrz. 8, znamienne tym, że akumulatorem energii (15) jest element sprężysty (19) w kształcie litery I (20).

10. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia nastawcza (6) przy swoich obu krawędziach wzdłużnych ma po jednym wycięciu (22a, 22b), przy czym koniec akumulatora energii (15) wchodzi w jedno wycięcie (22a) dla przestawienie akumulatora energii (15) w drugie wycięcie (22b) po uniesieniu dźwigni nastawczej (6) ponad akumulator energii (15) i odsunięciu od szyny nakładkowej (8).

11. Zamknięcie według zastrz. 8, znamienne tym, że akumulatorem energii (15) jest element sprężysty (19) w kształcie litery U (21).

12. Zamknięcie według zastrz. 11, znamienne tym, że wodzik (7) ma dwa uchwyty (26) elementu sprężystego (19) w kształcie U (25), przy czym z jednej strony uchwycony jest ceowy środnik (25) a z drugiej strony jedno wolne ramię (27a) wchodzi w wodzik (7) a drugie wolne ramię (27b) przechodzi przez wycięcie (28) dźwigni nastawczej (6).

PL 195 921 B1

13. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia nastawcza (6) w trzecim położeniu - położeniu otwarcia (24) -jest odłączona od akumulatora energii (15).

14. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że na wolnym końcu dźwigni nastawczej (6) znajduje się wgłębienie (31), które jest wklęsłe w kierunku szyny nakładkowej (8).