PL196154B1 - Zespół bezpiecznikowy do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej i korek bezpiecznikowy z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej - Google Patents

Abstract

1. Zespól bezpiecznikowy do umieszczenia wkladki bezpiecznikowej lub korka bezpiecznikowego z gniaz- dem dla wkladki bezpiecznikowej, z obudowa i dzwi- gnia wahadlowa, która jest osadzona w obudowie uchylnie pomiedzy polozeniem wlaczenia i polozeniem wylaczenia, zas w obudowie umieszczone jest ponadto dociskane sprezyna urzadzenie stykowe z elementem stykowym, a element stykowy w polozeniu wlaczenia dzwigni wahadlowej styka sie z wkladka bezpieczniko- wa za pomoca przeciwstyku pod obciazeniem sprezy- ny, znamienny tym, ze dzwignia wahadlowa (30) i/lub urzadzenie stykowe (40) ma co najmniej jeden element prowadzacy (45) utrzymujacy element stykowy (41) zaleznie od polozenia dzwigni przelaczajacej (30), w odstepie wzgledem przeciwstyku (50, 51) i wzgledem dzwigni przelaczajacej (30), przy czym tylko w poloze- niu wlaczenia dzwigni wahadlowej (30) odstep pomie- dzy elementem stykowym (41) i przeciwstykiem (50, 51) wynosi zero wytwarzajac styk i zapobiegajac tarciu elementu stykowego (41) o przeciwstyk (50, 51) lub odzwignie przelaczajaca (30) podczas przechylania dzwigni przelaczajacej (30). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół bezpiecznikowy do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej i korek bezpiecznikowy z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej.

Znane zespoły łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami mają obudowę, dźwignię przełączającą do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej lub korka bezpiecznikowego z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej, przy czym dźwignia przełączająca jest osadzona w obudowie uchylnie pomiędzy położeniem włączonym i położeniem wyłączonym. W obudowie takiego zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami umieszczone jest dociskane sprężyną urządzenie stykowe z elementem stykowym tak, że element stykowy we włączonym położeniu dźwigni przełączającej styka się z zestykiem wkładki bezpiecznikowej pod obciążeniem sprężyny.

Takie zespoły łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami stosuje się zwłaszcza do niezawodnego ręcznego przerywania obwodu prądu, zwłaszcza w razie konieczności wykonania napraw należących do niego aparatów i maszyn elektrycznych. W tym celu przemieszcza się dźwignię przełączającą, zawierającą korek bezpiecznikowy z odpowiednią wkładką i osadzoną w obudowie zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami uchylnie pomiędzy położeniem włączonym i wyłączonym, wjej położenie wyłączone. Powoduje to przerwanie obwodu prądowego, co z kolei pozwala przeprowadzić zwłaszcza naprawy maszyn i urządzeń elektrycznych.

Przy przełączaniu dźwigni przełączającej pomiędzy jej położeniem wyłączonym i włączonym zestyk wkładki bezpiecznikowej prowadzony jest co najmniej na części elementu stykowego dociskanego sprężyną urządzenia stykowego. Zwłaszcza pod działaniem nacisku sprężyny i związanego ztym naprężenia, które są niezbędne do zapewnienia niezawodnego połączenia stykowego pomiędzy obydwoma zestykami, powierzchnie zestyków ulegają ścieraniu i uszkodzeniu. Może to stosunkowo szybko doprowadzić do wadliwego styku pomiędzy elementami stykowymi, co z kolei pociąga za sobą zwiększenie oporności stykowej, wystąpienie łuków elektrycznych przy przełączaniu oraz przepalenie wkładki bezpiecznikowej lub uszkodzenie całego zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 38 40 511 A1 znany jest elektryczny bezpiecznik topikowy, zawierający uchylne gniazdo dla wkładek bezpiecznikowych, które są wsuwane w wyłączonym położeniu gniazda w jego szyjkę. Uchylne gniazdo może obok podstawy szyjki mieć wystający wkierunku osiowym poza tę podstawę występ, który przy przechylaniu gniazda dociska pewną siłą sąsiedni zestyk obudowy po jego stronie stykowej. Dzięki temu wprawdzie w trakcie przechylania zestyk obudowy zostaje uniesiony ze swego położenia stykowego na wkładce bezpiecznikowej, jednak trze on swą powierzchnią stykową po powierzchni gniazda.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr GB 360 519 A znany jest ponadto przełącznik obrotowy z bezpiecznikiem. Przełącznik ten ma zestyki cierne, które zależnie od położenia przełącznika przylegają do elementów stykowych lub elementów izolacyjnych.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu bezpiecznikowego do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej i korka bezpiecznikowego z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej, które zarówno umożliwiają trwały, niezawodny styk pomiędzy wkładką bezpiecznikową i elementem stykowym dźwigni wahadłowej, jak też minimalizują zużycie zestyków, nawet przy częstych procesach przełączania, wydłużając tym samym czas pracy zarówno zespołu bezpiecznikowego, jak też umieszczonych w nim elementów.

Zespół bezpiecznikowy do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej lub korka bezpiecznikowego z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej, z obudową i dźwignią wahadłową, która jest osadzona w obudowie uchylnie pomiędzy położeniem włączenia i położeniem wyłączenia, zaś w obudowie umieszczone jest ponadto dociskane sprężyną urządzenie stykowe z elementem stykowym, a element stykowy w położeniu włączenia dźwigni wahadłowej styka się z wkładką bezpiecznikową za pomocą przeciwstyku pod obciążeniem sprężyny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że dźwignia wahadłowa i/lub urządzenie stykowe ma co najmniej jeden element prowadzący utrzymujący element stykowy zależnie od położenia dźwigni przełączającej, w odstępie względem przeciwstyku i względem dźwigni przełączającej, przy czym tylko w położeniu włączenia dźwigni wahadłowej odstęp pomiędzy elementem stykowym i przeciwstykiem wynosi zero wytwarzając styk i zapobiegając tarciu elementu stykowego o przeciwstyk lub o dźwignię przełączającą podczas przechylania dźwigni przełączającej.

Korzystnie, element prowadzący jest nasadzony na urządzenie stykowe.

Korzystnie, element prowadzący ma otwór na element stykowy.

PL 196 154 B1

Korzystnie, element prowadzący ma co najmniej jedną strukturę prowadzącą o przekroju trójkątnym, zawierającą dwie powierzchnie prowadzące.

Korzystnie, pierwsza powierzchnia prowadząca ma w stosunku do elementu prowadzącego mniejsze nachylenie niż druga powierzchnia prowadząca.

Korzystnie, leżąca pomiędzy obiema powierzchniami prowadzącymi krawędź co najmniej jednej struktury prowadzącej jest zaokrąglona.

Korzystnie, element prowadzący ma dwie, identyczne, struktury prowadzące z obu stron elementu stykowego.

Korzystnie, co najmniej jedna struktura prowadząca elementu prowadzącego w obszarze elementu stykowego wystaje poza ten element.

Korzystnie, dźwignia przełączająca ma powierzchnie prowadzące, z których zarówno w położeniu włączenia, jak też wyłączenia, odpowiednio, jedna powierzchnia prowadząca jest równoległa do korespondującej z nią powierzchni prowadzącej elementu prowadzącego.

Korzystnie, element prowadzący stanowi integralną całość z dźwignią przełączającą.

Korzystnie, co najmniej jeden element prowadzący jest z materiału izolacyjnego.

Korzystnie, co najmniej jeden element prowadzący jest z tworzywa sztucznego.

Korzystnie, dźwignia przełączająca zawiera osłonę zestyku dla wkładki bezpiecznikowej.

Korzystnie, w dźwigni przełączającej jest umieszczana wkładka bezpiecznikowa z osłoną zestyku lub korek bezpiecznikowy z osłoną zestyku.

Korzystnie, osłona zestyku jest z dobrze przewodzącego materiału.

Korzystnie, dociskane sprężyną urządzenie stykowe jest za pomocą elastycznego zestyku połączone z zestykiem wejściowym lub wyjściowym zespołu bezpiecznikowego.

Korzystnie, elastyczny zestyk ma postać przewodu plecionego z elastycznego, co najmniej częściowo przewodzącego materiału.

Korzystnie, elastyczny zestyk ma postać elastycznej sprężyny z przewodzącego materiału.

Korek bezpiecznikowy z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej do umieszczenia w zespole bezpiecznikowym, przy czym korek bezpiecznikowy jest osadzony uchylnie w zespole bezpiecznikowym pomiędzy położeniem włączenia i wyłączenia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że korek bezpiecznikowy ma co najmniej jeden element prowadzący, utrzymujący element stykowy zależnie od położenia dźwigni wahadłowej w odstępie zarówno względem przeciwstyku, jak też względem dźwigni wahadłowej, przy czym odstęp ten tylko we położeniu włączenia dźwigni wahadłowej wynosi zero i wytworzony jest styk, zapobiegający tarciu elementu stykowego o przeciwstyk lub dźwignię wahadłową podczas przechylania dźwigni wahadłowej.

Według wynalazku dźwignia wahadłowa i/lub urządzenie stykowe ma co najmniej jeden element prowadzący. Element ten utrzymuje element stykowy w obudowie, w zależności od położenia dźwigni wahadłowej, w określonym odstępie, zarówno względem przeciwstyku, jak też względem dźwigni wahadłowej, przy czym w zasadzie tylko we włączonym położeniu dźwigni wahadłowej odstęp pomiędzy elementem stykowym i przeciwstykiem wynosi zero i wytworzony jest styk, co zapobiega tarciu elementu stykowego o przeciwstyk lub o dźwignię wahadłową podczas przechylania dźwigni.

Dzięki temu współpracujące ze sobą zestyki stykają się dopiero wówczas, gdy dźwignia przełączająca znajdzie się w swym położeniu włączonym. Element stykowy urządzenia stykowego pokonuje przy przechylaniu dźwignia, przełączającej z jej położenia wyłączonego w położenie włączone i odwrotnie drogę wyznaczoną przez element prowadzący, w związku z czym element stykowy urządzenia stykowego pod działaniem sprężyny zostaje przystawiony do przeciwstyku i w ten sposób z nim połączony dopiero wówczas, gdy zestyki w zasadzie pokrywają się ze sobą, to znaczy gdy dźwignia przełączająca znajduje się w zasadzie w swym położeniu włączonym. Zapobiega to wzajemnemu ścieraniu zestyków, dzięki czemu powierzchnie zestyków nie ulegają zużyciu, zapewniony jest trwały, niezawodny styk o niewielkiej oporności stykowej i w dużym stopniu wyeliminowane jest powstawanie łuku elektrycznego, względnie przepalanie wkładki bezpiecznikowej. Dociskane sprężyną urządzenie stykowe zapewnia przy tym stały i niezawodny styk.

Zespół łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami według wynalazku charakteryzuje się wyraźnie dłuższym czasem życia i większą niezawodnością działania, przy zachowaniu praktycznie dotychczasowego poziomu kosztów wytwarzania.

Istnieje szereg możliwości umieszczania elementu prowadzącego według wynalazku, zarówno na dźwigni przełączającej, jak też na urządzeniu stykowym. Istotny jest fakt, jak wspomniano powyżej, że ruch względny pomiędzy elementem stykowym urządzenia stykowego i przeciwstykiem przy prze4

PL 196 154 B1 chylaniu dźwigni przełączającej jest wyznaczony przez element prowadzący. Obszary elementu prowadzącego pozostają przy tym w kontakcie mechanicznym z obszarami dźwigni przełączającej i/lub urządzenia stykowego, co pozwala na realizację zamierzonego ruchu względnego. Stykające się obszary nazywa się poniżej także powierzchniami prowadzącymi.

Element prowadzący może być przykładowo zamocowany zaciskowo na dźwigni przełączającej i/lub urządzeniu stykowym, może być przyklejony lub przykręcony względnie stanowić integralną całość z jednym z tych elementów. Możliwe jest także rozwiązanie, w którym dźwignia przełączająca i urządzenie stykowe mają po jednym elemencie prowadzącym.

Szczególnie korzystne jest, jeżeli element prowadzący jest nasadzony na urządzenie stykowe. Korzystne jest przy tym takie ukształtowanie elementu prowadzącego, aby był on nasuwany, względnie mocowany zaciskowo na urządzeniu stykowym, zapewniając skuteczne połączenie bez użycia dodatkowych elementów mocujących.

Element prowadzący znajduje się przy tym korzystnie co najmniej na kilku, korzystnie na wszystkich stronach elementu stykowego, przy czym jest on zaopatrzony w otwór na element stykowy, co umożliwia styk z wkładką bezpiecznikową. W ten sposób odstęp pomiędzy zestykami jest wyjątkowo dokładnie określony, ponieważ wykluczone jest przechylanie się elementów względem siebie.

W jednej z postaci wykonania element prowadzący ma co najmniej jedną strukturę prowadzącą o przekroju trójkątnym, zawierającą dwie powierzchnie prowadzące. W ten sposób pomiędzy położeniem włączonym i wyłączonym ustala się punkt maksymalnego ściśnięcia dociskanego sprężyną urządzenia stykowego. Jeżeli dźwignia przełączająca zostanie z tego punktu jedynie lekko przechylona w jednym lub w drugim kierunku, wówczas siła sprężyny, naciskająca na powierzchnie prowadzące trójkątnej struktury prowadzącej powoduje, że dźwignia przełączająca jest automatycznie wciskana w jedno ze swych końcowych położeń. Wyklucza to skutecznie nieokreślone położenia pośrednie dźwigni przełączającej, które mogłyby prowadzić do niewłaściwej oceny stanu przełączenia dźwigni przełączającej.

Ponadto należy użyć większej siły, aby dźwignię przełączającą przechylić z jej położeń końcowych, w związku z czym położenia końcowe mają charakter „zatrzaskowy”.

Korzystnie pierwsza powierzchnia prowadząca ma w stosunku do elementu prowadzącego mniejsze nachylenie niż druga powierzchnia prowadząca. Umożliwia to dobieranie i wzajemne dopasowywanie sił niezbędnych do przełączania dźwigni przełączającej. Powierzchnia prowadząca elementu prowadzącego, pracująca w obszarze włączonego położenia dźwigni przełączającej, ma korzystnie większe nachylenie. W związku z tym potrzebna jest większa siła, aby dźwignię przełączającą przechylić z jej położenia końcowego, co uniemożliwia nieumyślne wyłączenie, względnie rozłączenie styku.

Silniejsze nachylenie w tym obszarze sprawia również, że przy przechylaniu dźwigni przełączającej z jej położenia końcowego element stykowy urządzenia stykowego zostaje natychmiast uniesiony z zestyku wkładki bezpiecznikowej, skutecznie zapobiegając wzajemnemu ścieraniu się zestyków, proces przełączania jest dzięki temu w dużej mierze „niezależny od obsługi”, to znaczy pewny i dokładny proces przełączania jest niezależny od szybkości ręcznej obsługi dźwigni przełączającej.

Korzystnie leżąca pomiędzy obiema powierzchniami prowadzącymi krawędź co najmniej jednej struktury prowadzącej jest zaokrąglona, aby zapewnić równomierne przejścia przy prowadzeniu zestyków względem siebie. Zaokrąglona krawędź łagodzi ponadto zjawiska związane ze zużywaniem się elementu prowadzącego w tym obszarze.

Korzystnie element prowadzący ma dwie, w zasadzie identyczne, struktury prowadzące z obu stron elementu stykowego. Zapewnia to niezawodne prowadzenie, w którym nie jest możliwe przechylenie elementu prowadzącego, połączone z określonymi oddziaływaniami na pozycję elementu stykowego.

Co najmniej jedna struktura prowadząca elementu prowadzącego w obszarze elementu stykowego wystaje w korzystnej postaci wykonania poza ten element. Powoduje to, że element stykowy jest równomiernie osłonięty strukturą prowadzącą lub jest zamknięty pomiędzy kilkoma strukturami, element stykowy jest zatem osłonięty i zabezpieczony przez strukturę prowadzącą.

Korzystnie dźwignia przełączająca ma powierzchnie prowadzące, z których zarówno w położeniu włączonym, jak też wyłączonym, odpowiednio jedna powierzchnia prowadząca jest w zasadzie równoległa do korespondującej z nią powierzchni prowadzącej elementu prowadzącego. Jako że powierzchnie prowadzące stykają się wówczas ze sobą na większym obszarze, nacisk powierzchniowy ulega zmniejszeniu, co z kolei zmniejsza zużycie powierzchni prowadzących i wydłuża czas życia całego urządzenia.

PL 196 154 B1

Porównywalnie równoległy przebieg powierzchni prowadzących można zrealizować oczywiście dla dowolnych innych postaci wykonania elementu prowadzącego, zwłaszcza wówczas, gdy element prowadzący jest zamocowany na dźwigni przełączającej lub stanowi z nią integralną całość.

Element prowadzący może być ukształtowany zwłaszcza tak, że siła ściskania w położeniu wyłączonym i włączonym jest maksymalna. Pod pojęciem siły ściskania należy przy tym zrozumieć siłę, potrzebną do ściśnięcia sprężyny w urządzeniu stykowym podczas przechylania dźwigni przełączającej w dowolnym położeniu. Duża siła ściskania utrudnia zatem przechylanie dźwigni przełączającej przeciwnie do siły docisku sprężyny urządzenia stykowego. Pozwala to skutecznie zabezpieczyć położenie włączone i wyłączone dźwigni przełączającej. Szczególnie wyraźne „zatrzaskiwanie”, jak objaśniono powyżej, ma miejsce w wyłączonej i włączonej pozycji dźwigni przełączającej.

Poza elementem prowadzącym, umieszczonym na urządzeniu stykowym, szczególnie korzystne jest, jak również wspomniano powyżej, jeżeli także na dźwigni przełączającej umieszczony jest element prowadzący, zwłaszcza stanowiący z nią integralną całość.

W szczególnie korzystnej postaci wykonania element prowadzący znajduje się zarówno na urządzeniu stykowym, jak też na dźwigni przełączającej, przy czym oba elementy prowadzące są dopasowane do siebie i wspólnie wyznaczają odstęp zestyków względem siebie.

Co najmniej jeden element prowadzący jest korzystnie z materiału izolacyjnego, na przykład z tworzywa sztucznego. Element prowadzący jest przy tym korzystnie wykonany z tych samych materiałów, co obudowa i/lub dźwignia przełączająca zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, co znacznie upraszcza wytwarzanie zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, względnie dźwigni przełączającej.

W kolejnej postaci wykonania dźwignia przełączająca zawiera osłonę zestyku dla wkładki bezpiecznikowej. Taka osłona zestyku stanowi zarazem zestyk pośredni pomiędzy zestykiem wkładki bezpiecznikowej i elementem stykowym urządzenia stykowego, który w dużym stopniu zapobiega zużyciu, zwłaszcza wkładki bezpiecznikowej, na przykład w wyniku powstawania łuku elektrycznego. Tego typu osłona może być umieszczona przykładowo na wkładce bezpiecznikowej lub na korku bezpiecznikowym, przy czym dźwignia przełączająca ma wówczas taki kształt, że można w niej umieścić wkładkę bezpiecznikową, względnie korek bezpiecznikowy. Jeżeli zastosowana jest osłona, wówczas element prowadzący według wynalazku określa odstęp pomiędzy tworzącą przeciwstyk osłoną i elementem stykowym urządzenia stykowego w zespole łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami. Jeżeli nie ma osłony, wówczas zamiast niej występuje bezpośrednio przeciwstyk wkładki bezpiecznikowej.

Osłona zestyku jest korzystnie z dobrze przewodzącego materiału, co pozwala wyeliminować dodatkowe oporności przejściowe, nie pogarszając jednocześnie mocy zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami.

Jako zestyki zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami stosuje się korzystnie zestyki sprężyste, zapewniające niezawodny styk z wkładką bezpiecznikową. Zwłaszcza dociskane sprężyną urządzenie stykowe stanowi w jednej postaci wykonania sprężysty pasek stykowy, który może podążać za ruchami urządzenia stykowego.

Wynalazek dotyczy również korka bezpiecznikowego z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej do umieszczenia w zespole łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, przy czym korek bezpiecznikowy według wynalazku ma element prowadzący, który kształtem i działaniem odpowiada opisanemu powyżej elementowi prowadzącemu, umieszczonemu na dźwigni przełączającej i/lub urządzeniu stykowym.

Szczególna zaleta umieszczenia elementu prowadzącego na korku bezpiecznikowym polega na tym, że element prowadzący można stosunkowo łatwo dopasować do szczególnego ukształtowania wkładki bezpiecznikowej. Dla różnych wkładek bezpiecznikowych można stosować różne korki bezpiecznikowe, które bez dalszych zmian lub dostosowań można umieszczać w zespole łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przykład wykonania zespołu łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami w przekroju, przy czym dźwignia przełączająca znajduje się w położeniu wyłączonym, fig. 2 - przykład wykonania zfig. 1 w przekroju, przy czym dźwignia przełączająca znajduje się w położeniu pośrednim, fig. 3 - przykład wykonania z fig. 1i 2 w przekroju, przy czym dźwignia przełączająca znajduje się w położeniu włączonym oraz fig. 4 - zespół łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami w przekroju wzdłuż linii A-A na fig. 3.

PL 196 154 B1

Na figurze 1 przedstawiona jest budowa zespołu 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami według wynalazku z dźwignią przełączającą 30 i korkiem bezpiecznikowym 10, w którym osadzona jest wkładka bezpiecznikowa 20.

Zespół 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami zawiera obudowę 2, w której osadzona jest uchylnie dźwignia przełączająca 30, która w związku z tym jest uchylna pomiędzy ukazanym na fig. 1 położeniem wyłączonym i ukazanym na fig. 3 położeniem włączonym.

W dźwignię przełączającą 30 wstawiony jest korek bezpiecznikowy 10 z wkładką bezpiecznikową 20. W przedstawionym przykładzie wykonania dźwignia przełączająca 30 zawiera również osłonę50 do ochrony zestyku 21 wkładki bezpiecznikowej 20. W ukazanej wkładce bezpiecznikowej zestyk 21 składa się z kołpaka głównego 25 z otworem, który jest wypełniony piaskiem i zamknięty kołpakiem zamykającym 26, przy czym osłona celem wyeliminowania oporności stykowych pomiędzy kołpakiem głównym 25 i kołpakiem zamykającym styka się tylko z kołpakiem głównym 25.

Osłona 50 zestyku jest osadzona ruchomo w kierunku wzdłużnym względem dźwigni przełączającej 30 i dociśnięta do niej sprężyną 55 (fig. 1 u góry), w związku z czym osłona zestyku jest dociskana siłą sprężyny do zestyku 21 wkładki bezpiecznikowej. Osłona zestyku ma punkt stykowy z materiału stykowego 51 o bardzo dobrej przewodności i odporności.

W zespole 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami znajduje się urządzenie stykowe 40, zawierające element stykowy 41, przy czym element stykowy 41 jest dociśnięty wstępnie przez sprężynę 42. Urządzenie stykowe 40 jest za pomocą elastycznego przewodu plecionego 39 połączona z zestykiem wejściowym 7 zespołu 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, w związku z czym obwód prądowy można zamknąć przez zestyk wejściowy 7, elastyczny przewód pleciony 39, element stykowy 41, wkładkę bezpiecznikową 20, również elastyczny zestyk 5 i zestyk wyjściowy 8.

Urządzenie stykowe 40 zawiera element prowadzący 45 ze strukturą prowadzącą 48. Struktura prowadząca 48 ma dwie powierzchnie prowadzące 46 i 47. Element prowadzący 45 jest przy użyciu zacisku 49 zamocowany niezawodnie na urządzeniu stykowym.

W ukazanym na fig. 1 położeniu wyłączenia dźwigni przełączającej 30 powierzchnia prowadząca 46 elementu prowadzącego 45 jest dociskana do powierzchni prowadzącej 31 dźwigni przełączającej 30, przy czym powierzchnie prowadzące 31 i 46 są w przybliżeniu równoległe do siebie.

Element stykowy 41 urządzenia stykowego 40 nie styka się z dźwignią przełączającą 30, lecz jest utrzymywany w odstępie od niej przez element prowadzący 45, co zapobiega ścieraniu i uszkadzaniu elementów, zwłaszcza elementu stykowego 41.

Na figurze 2 ukazany jest zespół 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami z fig. 1, przy czym dźwignia przełączająca 30 znajduje się w położeniu pośrednim. Krawędź pomiędzy obiema powierzchniami prowadzącymi 46 i 47 elementu prowadzącego 45 styka się przy tym z krawędzią pomiędzy powierzchniami prowadzącymi 31 i 33. W tej pozycji urządzenie stykowe znajduje się w swym maksymalnie cofniętym położeniu, to znaczy sprężyna 42 jest maksymalnie ściśnięta. Element stykowy 41 urządzenia stykowego 40 nie styka się ponadto z żadnym elementem dźwigni przełączającej 30 lub przeciwstyku, względnie osłony zestyku.

W tej pozycji dźwigni przełączającej 30 zestyk 5 zespołu 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami styka się z drugim zestykiem 22 wkładki bezpiecznikowej 20. Obwód przełączający nie jest jednak jeszcze zamknięty z uwagi na brak styku pomiędzy elementem stykowym 41 i zestykiem 21 wkładki bezpiecznikowej 20, względnie osłony 50 z materiałem stykowym 51.

Na figurze 3 ukazany jest wreszcie zespół 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, zawierający dźwignię przełączającą 30 w jej położeniu włączenia. Element stykowy 41 urządzenia stykowego 40 styka się teraz przez przeciwstyk, utworzony z osłony 50 i materiału stykowego 51 i zestyk 21 z wkładką bezpiecznikową 20, przy czym zestyk 41 jest prowadzony powierzchnią prowadzącą 47 elementu prowadzącego 45 wzdłuż powierzchni prowadzącej 33 dźwigni przełączającej 30 na przeciwstyk 50, 51. Powierzchnie prowadzące 33 i 47 są w zasadzie równoległe względem siebie, przy czym należy zauważyć, że widoczna na fig. 3 szczelina pomiędzy powierzchniami prowadzącymi 33 i 47 jest dla większej przejrzystości rysunku ukazana w powiększeniu. W rzeczywistości szczelina jest bardzo wąska, względnie wcale jej nie ma, to znaczy powierzchnie prowadzące 33 i 47 stykają się ze sobą również we włączonym położeniu dźwigni przełączającej 30. Dzięki temu element stykowy 41 urządzenia stykowego 40 przy przechylaniu dźwigni przełączającej 30 z jej położenia włączenia zostaje natychmiast uniesiony z przeciwstyku 50, 51.

PL 196 154 B1

Obwód przełączający jest teraz zamknięty przez zestyk 5 zespołu 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami, zestyki 22 i 21 wkładki bezpiecznikowej 20, utworzony z osłony 50 i materiału stykowego 51 przeciwstyk oraz element stykowy 41 urządzenia stykowego 40.

Na figurze 4 ukazany jest, zwłaszcza dla uwidocznienia struktury elementu prowadzącego 45, przekrój zespołu 1 łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami wzdłuż linii A-A na fig. 3.

Na figurze 4 dobrze widoczne są obie struktury prowadzące 48 z prawej i lewej strony elementu stykowego 41 urządzenia stykowego 40. Struktury prowadzące 48 rozciągają się poza górną krawędź elementu stykowego 41, osłaniając w ten sposób element stykowy 41 i zapewniając mu lepszą ochronę. Jak wynika z fig. 3, powierzchnie prowadzące 46 elementu prowadzącego 45 są równoległe do powierzchni prowadzących 33 dźwigni przełączającej 30. Również na fig. 4 szczelina pomiędzy powierzchniami prowadzącymi 33 i 46 jest dla lepszej przejrzystości ukazana w powiększeniu.

Styk pomiędzy elementem stykowym 41 urządzenia stykowego 40 i materiałem stykowym 51 osłony 50 zestyku jest zapewniony przez docisk sprężyny 42 urządzenia stykowego 40.

Poza ukazanym na fig. 1 do 4 przykładem wykonania możliwy jest również, jak opisano powyżej, wariant bez osłony 50 zestyku. Styk jest wówczas wytwarzany bezpośrednio pomiędzy elementem stykowym 41 urządzenia stykowego 40 i służącym jako przeciwstyk zestykiem 21 wkładki bezpiecznikowej. Dla analogicznego ukształtowania elementu prowadzącego 45 istotny jest wówczas odstęp pomiędzy elementem stykowym 41 i zestykiem 21.

Wykaz odnośników zespół łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami 2 obudowa zestyk (zespół łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami) zestyk wejściowy (zespół łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami) zestyk wyjściowy (zespól łącznika mechanizmowego z bezpiecznikami) korek bezpiecznikowy wkładka bezpiecznikowa zestyk (wkładka bezpiecznikowa) zestyk (wkładka bezpiecznikowa) kołpak główny (zestyk 21) kołpak zamykający (zestyk 21) dźwignia przełączająca powierzchnie prowadzące (dźwignia przełączająca) elastyczny zestyk (wkładka bezpiecznikowa) urządzenie stykowe element stykowy sprężyna element prowadzący powierzchnie prowadzące (element prowadzący) struktura prowadząca (element prowadzący) zacisk (element prowadzący) osłona zestyku materiał stykowy sprężyna

Claims (19)

1. Zespół bezpiecznikowy do umieszczenia wkładki bezpiecznikowej lub korka bezpiecznikowego z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej, z obudową i dźwignią wahadłową, która jest osadzona w obudowie uchylnie pomiędzy położeniem włączenia i położeniem wyłączenia, zaś w obudowie umieszczone jest ponadto dociskane sprężyną urządzenie stykowe z elementem stykowym, a element stykowy w położeniu włączenia dźwigni wahadłowej styka się z wkładką bezpiecznikową za pomocą przeciwstyku pod obciążeniem sprężyny, znamienny tym, że dźwignia wahadłowa (30) i/lub urządzenie stykowe (40) ma co najmniej jeden element prowadzący (45) utrzymujący element stykowy (41) zależnie od położenia dźwigni przełączającej (30), w odstępie względem przeciwstyku (50, 51)

PL 196 154 B1 i względem dźwigni przełączającej (30), przy czym tylko w położeniu włączenia dźwigni wahadłowej (30) odstęp pomiędzy elementem stykowym (41) i przeciwstykiem (50, 51) wynosi zero wytwarzając styk i zapobiegając tarciu elementu stykowego (41) o przeciwstyk (50, 51) lub o dźwignię przełączającą (30) podczas przechylania dźwigni przełączającej (30).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że element prowadzący (45) jest nasadzony na urządzenie stykowe (40).

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że element prowadzący (45) ma otwór na element stykowy (41).

4. Zespół według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że element prowadzący (45) ma co najmniej jedną strukturę prowadzącą (48) o przekroju trójkątnym, zawierającą dwie powierzchnie prowadzące (46, 47).

5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że pierwsza powierzchnia prowadząca (46) ma w stosunku do elementu prowadzącego (45) mniejsze nachylenie niż druga powierzchnia prowadząca (47).

6. Zespół według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że leżąca pomiędzy obiema powierzchniami prowadzącymi (46, 47) krawędź co najmniej jednej struktury prowadzącej (48) jest zaokrąglona.

7. Zespół według zastrz. 1albo 2, albo 3, znamienny tym, że element prowadzący (45) ma dwie, identyczne, struktury prowadzące (48) z obu stron elementu stykowego (41).

8. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że co najmniej jedna struktura prowadząca (48) elementu prowadzącego (45) w obszarze elementu stykowego (41) wystaje poza ten element.

9. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwignia przełączająca (30) ma powierzchnie prowadzące (31, 33), z których zarówno w położeniu włączenia, jak też wyłączenia, odpowiednio, jedna powierzchnia prowadząca (31, 33) jest równoległa do korespondującej z nią powierzchni prowadzącej (46, 41) elementu prowadzącego (45).

10. Zespół według zastrz. 1albo 2, albo 3, znamienny tym, że element prowadzący stanowi integralną całość z dźwignią przełączającą (30).

11. Zespół według zastrz. 1albo 2, albo 3, znamienny tym, że co najmniej jeden element prowadzący (45) jest z materiału izolacyjnego.

12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że co najmniej jeden element prowadzący (45) jest z tworzywa sztucznego.

13. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwignia przełączająca (30) zawiera osłonę (50) zestyku dla wkładki bezpiecznikowej (20).

14. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że w dźwigni przełączającej (30) jest umieszczana wkładka bezpiecznikowa (20) z osłoną zestyku lub korek bezpiecznikowy (10) z osłoną zestyku.

15. Zespół według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że osłona (50) zestyku jest z dobrze przewodzącego materiału.

16. Zespół według zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że dociskane sprężyną urządzenie stykowe (40) jest za pomocą elastycznego zestyku (39) połączone z zestykiem wejściowym (7) lub wyjściowym (8) zespołu bezpiecznikowego (1).

17. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że elastyczny zestyk ma postać przewodu plecionego (39) z elastycznego, co najmniej częściowo przewodzącego materiału.

18. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że elastyczny zestyk ma postać elastycznej sprężyny z przewodzącego materiału.

19. Korek bezpiecznikowy z gniazdem dla wkładki bezpiecznikowej do umieszczenia w zespole bezpiecznikowym, przy czym korek bezpiecznikowy jest osadzony uchylnie w zespole bezpiecznikowym pomiędzy położeniem włączenia i wyłączenia, znamienny tym, że korek bezpiecznikowy ma co najmniej jeden element prowadzący, utrzymujący element stykowy (41) zależnie od położenia dźwigni wahadłowej (30) w odstępie zarówno względem przeciwstyku (50, 51), jak też względem dźwigni wahadłowej (30), przy czym odstęp ten tylko we położeniu włączenia dźwigni wahadłowej (30) wynosi zero i wytworzony jest styk, zapobiegający tarciu elementu stykowego (41) o przeciwstyk (50, 51) lub dźwignię wahadłową (30) podczas przechylania dźwigni wahadłowej (30).