PL196762B1 - Urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie do mocowania kaloryfera na pod lozu, który to kaloryfer ma przynajmniej dwa elementy kaloryfe- rowe i otwart a w kierunku dolnym przestrze n dopasowania, przebiegaj ac a w kierunku pionowym kaloryfera, zawieraj ace cz esc podstawn a, mocowan a w pod lozu, stojak przebiegaj a- cy w gór e od cz esci podstawnej i wystaj acy w gór e do prze- strzeni dopasowania, pierwsze zakotwiczenie, wsparte na stojaku i wspó lpracuj ace z pierwsz a cz esci a kaloryfera, drugie zakotwiczenie, dopasowane w przestrzeni dopaso- wania dla wspó lpracy z drug a cz esci a kaloryfera, przy czym ta druga czesc kaloryfera jest umieszczona ponad pierwsz a cz esci a, a drugie zakotwiczenie ma po lo zenie otwarcia i po lo zenie blokowania dla wspó ldzia lania w mocowaniu usytuowania kaloryfera, zespó l spr ezynowy dla wst epnego napr ezania drugiego zakotwiczenia w kierunku jego po lo ze- nia blokowania i zespó l blokuj acy dla blokowania drugiego zakotwiczenia w po lozeniu zablokowania, przy czym ten zespó l blokuj acy jest funkcjonalnie po laczony z drugim zakotwiczeniem za po srednictwem urz adzenia przenosz a- cego i ma cz lon roboczy, umieszczony na zewn atrz prze- strzeni dopasowania, znamienne tym, ze zespó l spr ezy- nowy (21) ma element uruchamiaj acy drugie zakotwiczenie (16) za po srednictwem urz adzenia przenosz acego. PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 196762 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 338596 ^{(51) Int.Cl.}

F24D 19/02 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 24.02.2000

Urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu

(30) Pierwszeństwo: 26.02.1999,SE,9900721-3	(73) Uprawniony z patentu: SIGARTH AB,Hillerstorp,SE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 28.08.2000 BUP 18/00	(72) Twórca(y) wynalazku: Thorleif Hageberg,Hillerstorp,SE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.01.2008 WUP 01/08	(74) Pełnomocnik: Sierpińska Urszula, PATPOL Sp. z o.o.

(57) 1. Urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu, który to kaloryfer ma przynajmniej dwa elementy kaloryferowe i otwartą w kierunku dolnym przestrzeń dopasowania, przebiegającą w kierunku pionowym kaloryfera, zawierające część podstawną, mocowaną w podłożu, stojak przebiegający w górę od części podstawnej i wystający w górę do przestrzeni dopasowania, pierwsze zakotwiczenie, wsparte na stojaku i współpracujące z pierwszą częścią kaloryfera, drugie zakotwiczenie, dopasowane w przestrzeni dopasowania dla współpracy z drugą częścią kaloryfera, przy czym ta druga część kaloryfera jest umieszczona ponad pierwszą częścią, a drugie zakotwiczenie ma położenie otwarcia i poł o ż enie blokowania dla współ działania w mocowaniu usytuowania kaloryfera, zespół sprężynowy dla wstępnego naprężania drugiego zakotwiczenia w kierunku jego położenia blokowania i zespół blokujący dla blokowania drugiego zakotwiczenia w położeniu zablokowania, przy czym ten zespół blokujący jest funkcjonalnie połączony z drugim zakotwiczeniem za pośrednictwem urządzenia przenoszącego i ma człon roboczy, umieszczony na zewnątrz przestrzeni dopasowania, znamienne tym, że zespół sprężynowy (21) ma element uruchamiający drugie zakotwiczenie (16) za pośrednictwem urządzenia przenoszącego.

PL 196 762 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu.

Ze stanu technika są znane kaloryfery dla ogrzewania wodnego, zaprojektowane jako kaloryfery jedno elementowe albo też złożone z wielu elementów kaloryferowych w celu utworzenia kaloryferów podwójnych, potrójnych itp. Pojedynczy element kaloryfera i każdy element kaloryfera ma górny i dolny, zasadniczo poziomy, kanał wodny, pomiędzy którymi przebiegają pionowe kanały wodne. Odstęp pomiędzy pionowymi kanałami wodnymi wynosi, standardowo, 25, 33 albo 40 mm. W kaloryferach złożonych często zdarza się, iż płyty konwektorowe umieszczone są pomiędzy elementami kaloryfera, z zasady jeden zestaw dla każ dego elementu kaloryfera. Odpowiednio, kaloryfer jednoelementowy ogólnie posiada płyty konwektorowe na swej tylnej stronie. Projekt płyt konwektorowych może zmieniać się znacznie od jednego producenta do drugiego, z którego to względu zarówno ich rozmiary jak i położenie może się zmieniać. Ponadto, istnieje wiele projektów i konstrukcji, w których płyty konwektorowe zajmują znaczną przestrzeń i umieszczone są blisko siebie tak, że dostępna przestrzeń dla wkładania, w złożonym kaloryferze pomiędzy jego elementami kaloryferowymi, urządzenia kotwiczącego dla mocowania kaloryfera może być niezwykle ograniczona.

Kaloryfery typu rozważanego tutaj często wyposażone są w płyty bezpieczeństwa wzdłuż ich pionowych krawędzi bocznych i na stronie górnej. Pociąga to za sobą to, że jeżeli urządzenie kotwiczące dla mocowania kaloryfera na substracie umieszczone jest w ukryciu pomiędzy elementami kaloryferowymi, nie ma doń dostępu od ścianek bocznych kaloryfera albo od jego strony górnej.

Ponadto, kaloryfery są ogólnie dostarczane już pomalowane i zapakowane w ochronne opakowanie transportowe do miejsca instalacji. Gdy kaloryfery zostaną zamontowane na miejscu, w zamierzeniu ma być zachowane opakowanie transportowe na kaloryferze, korzystnie nawet po tym, jak kaloryfer zostanie zamocowany w miejscu. W konsekwencji, istnieje w stanie techniki znacząca potrzeba, by układ kotwiczący dawał się wypchnąć prosto przez opakowanie transportowe od dolnej strony kaloryfera i do przestrzeni dopasowania poniżej kaloryfera, tam gdzie przestrzeń dopasowania może być ograniczona albo wyznaczona przez elementy kaloryferowe albo płyty konwektorowe zawarte w kaloryferze. A zatem, w czasie operacji mocowania, celem jest, by opakowanie transportowe nie uległo niekoniecznemu uszkodzeniu albo potrzebie usunięcia.

Urządzenie kotwiczące według europejskiego opisu patentowego EP 723 118 A1 ma część podstawną, dającą się zamocować w podłożu i z której wybiega do góry stojak oraz, przy jego końcu górnym, ma górne zakotwiczenie. Górne zakotwiczenie daje się włożyć od spodu do przestrzeni dopasowania w kaloryferze i ma położenie otwarte oraz położenie, które mocuje kaloryfer. Górne zakotwiczenie daje się manipulować za pośrednictwem pręta, umieszczonego ruchomo w stojaki, który dzięki układowi koła zębatego w dolnym końcu stojaka daje się przemieszczać w kierunku pionowym wewnątrz stojaka.

Układ kotwiczący według powyższej publikacji posiada ponadto dolne zakotwiczenie, przymocowane w stojaku, które współdziała z częścią dolnej krawędzi kaloryfera.

Układ kotwiczący posiada ponadto mechanizm blokujący, który w zamierzeniu ma blokować górne zakotwiczenie w jego położeniu zablokowania, ale również ma blokować dolne zakotwiczenie w położeniu wybranym i dopasowanym doń w odpowiedzi na rozmiary kaloryfera.

Wyżej opisana konstrukcja funkcjonuje zadowalająco w wielu kontekstach, ale z powodu oddzielnego urządzenia roboczego dla górnego zakotwiczenia, konieczne jest, przy mocowaniu kaloryfera w miejscu, zastosowanie dwóch różnych narzędzi w tym samym czasie. Po pierwsze, urządzenie robocze dla górnego zakotwiczenia musi zostać uruchomione tak, by górne zakotwiczenie zostało wprowadzone w położenie blokowania i pozostało w nim. Po drugie, górne i dolne zakotwiczenie musi być zablokowane w położeniu blokowania i w wybranym położeniu regulacyjnym, odpowiednio, zanim kaloryfer będzie można uznać za zamocowany w miejscu.

Celem wynalazku jest opracowanie udoskonalonego urządzenia do mocowania kaloryfera na podłożu, które jest proste i oszczędne w produkcji.

Urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu, który to kaloryfer ma przynajmniej dwa elementy kaloryferowe i otwartą w kierunku dolnym przestrzeń dopasowania, przebiegającą w kierunku pionowym kaloryfera, zawierające część podstawną, mocowaną w podłożu, stojak przebiegający w górę od części podstawnej i wystający w górę do przestrzeni dopasowania, pierwsze zakotwiczenie, wsparte na stojaku i współpracujące z pierwszą częścią kaloryfera, drugie zakotwiczenie, dopasowane w przestrzeni dopasowania dla współpracy z drugą częścią kaloryfera, przy czym ta druga część

PL 196 762 B1 kaloryfera jest umieszczona ponad pierwszą częścią, a drugie zakotwiczenie ma położenie otwarcia i położenie blokowania dla współdziałania w mocowaniu usytuowania kaloryfera, zespół sprężynowy dla wstępnego naprężania drugiego zakotwiczenia w kierunku jego położenia blokowania i zespół blokujący dla blokowania drugiego zakotwiczenia w położeniu zablokowania, przy czym ten zespół blokujący jest funkcjonalnie połączony z drugim zakotwiczeniem za pośrednictwem urządzenia przenoszącego i ma człon roboczy, umieszczony na zewnątrz przestrzeni dopasowania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zespół sprężynowy ma element uruchamiający drugie zakotwiczenie za pośrednictwem urządzenia przenoszącego.

Pierwsze zakotwiczenie korzystnie jest regulowane w zależności od rozmiarów kaloryfera i ma zespół blokujący dla mocnego zablokowania pierwszego zakotwiczenia w wybranym poł ożeniu regulacyjnym.

Korzystnie zespół blokujący jest wspólny dla pierwszego zakotwiczenia i drugiego zakotwiczenia.

Urządzenie przenoszące korzystnie zawiera podłużną szynę, która jest umieszczona ślizgowo w swym kierunku podłużnym w kierunku pionowym względem stojaka.

Szyna jest dociśnięta mocno pomiędzy częściami ściany zawartymi w stojaku za pomocą szyny i ś ruby zespołu blokują cego, przechodzą cej przez stojak.

Drugie zakotwiczenie korzystnie zawiera ramiona, obrotowo zamocowane w stojaku, przy czym te ramiona są zamocowane przechylnie na zewnątrz w kierunkach przeciwnych od stojaka.

Zespół sprężynowy zawiera zasadniczo zygzakowato ukształtowaną sprężynę, która jednym końcem jest wsparta na części podstawnej a drugim końcem wystaje w górę dla współdziałania z urządzeniem przenoszącym.

Urządzenie według wynalazku cechuje wygoda działania jak również prosty projekt i budowa.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia podwójny kaloryfer, zamocowany na urządzeniu według wynalazku, przedstawiony w częściowym przekroju fig. 2 - rzut pionowy urządzenia według wynalazku, w którym pierwsze urządzenie kotwiczące jest w pełni obrócone na zewnątrz fig. 3 - elewację boczną części urządzenia według w kierunku strzałki A na fig. 1 i 2; a fig. 4 - przekrój poprzeczny przez urządzenie według wynalazku, wzdłuż linii przekroju B-B na fig. 2.

Na fig. 1 pokazano podwójny kaloryfer 1, w widoku od strony jego ściany końcowej, który jest złożony z dwóch elementów kaloryferowych 2 i 3. Dwa elementy kaloryferowe 2 i 3 są połączone ze sobą za pośrednictwem sprzężeń rurowych 4 i 5, tak że pomiędzy nimi utworzona jest przestrzeń dopasowania 6, która jest otwarta przynajmniej w dół. Kaloryfer 1. jest zamocowany przy pomocy układu według niniejszego wynalazku w pewnej odległości ponad podłożem 7.

Na figurze 1 przedstawiono podwójny kaloryfer, który według rysunku nie ma płyt konwektorowych. Jednakże zwykle na podwójnych kaloryferach zapewnione są również płyty konwektorowe, które są umieszczone na bokach dwóch elementów kaloryferowych 2 i 3 obróconych tak, by leżały naprzeciwko siebie. Pociąga to za sobą to, że przestrzeń dopasowania 6 może mieć zmienny układ, a w kierunku podłużnym kaloryfera, pod ką tami prostymi do płaszczyzny fig. 1, bę dzie dosyć wąska. W każdym wypadku, przestrzeń dopasowania wyznaczona jest albo ograniczona przez dwie zasadniczo pionowe i wzajemnie mniej więcej równoległe płaszczyzny, które w przykładowym wykonaniu według fig. 1 można znaleźć na dwóch elementach kaloryferowych 2 i 3.

W takich kaloryferach, które posiadają wyż ej wspomniane płyty konwektorowe, przestrzeń dopasowania może jednak być również ograniczona przez kaloryfer i płytę konwektorową albo może pomiędzy dwiema płytami konwektorowymi. Według wynalazku, nie ma większego znaczenia, jak jest ograniczona albo wyznaczona przestrzeń dopasowania, tak długo jak ma dwa przeciwległe boki, w które może wchodzić urzą dzenie wedł ug wynalazku i tak dł ugo, jak jest wystarczają co duż a dla przyjęcia przynajmniej górnej części urządzenia.

Z łącznego rozpatrzenia fig. 1 i 4 wynika, iż urządzenie według wynalazku ma dolną część podstawną 8, która poprzez płytę kotwiczącą 9 jest przymocowana w podłożu 7. Z części podstawnej 8 przebiega stojak 10 w górę i jest przynajmniej częściowo umieszczony w przestrzeni dopasowania 6. Stojak 10 jest złożony z dwóch płyt 11 i 12, które tworzą między sobą przestrzeń. Płyty te przylegają do siebie wzdłuż ich pionowych krawędzi bocznych i są połączone ze sobą przy krawędziach bocznych, przynajmniej częściowo wzdłuż ich podłużnego przebiegu.

Część podstawna 8 jest również utworzona przez dwie wyżej wspomniane płyty 11 i 12, a część podstawna ma również przestrzeń wewnętrzną 13, które cel zostanie opisany poniżej. W dolnej krawędzi części podstawnej 8, płyty 11 i 12 zawarte w części podstawnej są rozszerzone na zewnątrz od

PL 196 762 B1 siebie tak, że tym samym tworzy się wyżej wspomniana płyta kotwicząca 9. Z powyższego będzie widać, iż stojak, część podstawna i płyta kotwicząca są wytworzona z dwóch wzajemnie połączonych części płytowych. Na fig. 4 pokazano iż płyta kotwicząca 9 ma wytłoczenie 14 dla celów usztywnienia.

Stojak 10 wspiera albo służy jako zakotwiczenie dla pierwszego zakotwiczenia 15, które jest umieszczone dla współdziałania z pierwszą częścią kaloryfera. W jednym z przykładowych wykonań, pierwsze zakotwiczenie jest zakotwiczeniem dolnym i współdziała z częściami dolnej krawędzi kaloryfera 1.

Urządzenie według wynalazku ma również drugie zakotwiczenie, które daje się włożyć do przestrzeni dopasowania 6 i które współdziała tam z drugą częścią kaloryfera 1. Drugie zakotwiczenie 16 jest umieszczone pionowo ponad pierwszym zakotwiczeniem a tym samy druga część kaloryfera jest również umieszczona ponad jego pierwszą albo dolną częścią.

Dolne zakotwiczenie 15 daje się regulować w odpowiedzi na rozmiary kaloryfera i w ten sposób daje się dopasowywać pionowo, zależnie od wielkości kaloryfera w pionie, wzdłuż podłużnego przebiegu stojaka 10. Ponadto, pierwsze zakotwiczenie daje się regulować w kierunku szerokości, odpowiednio do szerokości kaloryfera, poprzecznie do kierunku podłużnego stojaka 10 tak, że pierwsze zakotwiczenie 15 może w ten sposób współdziałać z kaloryferami, w których odległość pomiędzy elementami kaloryfera 2 i 3 może się zmieniać. Pierwsze zakotwiczenie może być ponadto zaprojektowane w taki sposób, że wchodzi w dolne części płyt konwektorowych (nieprzedstawionych na rysunkach). Mogą również występować połączenia, w których dolne zakotwiczenie wchodzi w, z jednej strony, element kaloryferowy, a z drugiej strony w płytę konwektorową albo być może w zakotwiczenia swoiście zapewnione na kaloryferze.

Drugie zakotwiczenie 16, które w ten sposób w zalecanym przykładowym wykonaniu jest umieszczone przy górnej części stojaka 10, ma położenie zablokowania dla miejscowego współdziałania mocującego z kaloryferem 1, oraz położenie otwarcia, w którym kaloryfer może być zamocowany na układzie według niniejszego wynalazku. W najbardziej podstawowej postaci, niniejszy wynalazek pociąga za sobą to, że drugie zakotwiczenie jest odchylone sprężynowe w kierunku położenia zablokowania i daje się blokować mocno w swym położeniu przy pomocy urządzenia blokującego, które daje się uruchamiać z zewnątrz przestrzeni dopasowania 6 i korzystnie jest w niewielkiej odległości pod nią.

Drugie, albo górne, zakotwiczenie 16 zawiera dwa ramiona obrotowe 17 i 18, które za pośrednictwem złącz 19 i 20 są zamocowane na stojaku 10. Ramiona 17 i 18 mogą się obracać w przeciwnych kierunkach od siebie i bocznie od stojaka 10 pomiędzy położeniem wsuniętym, w którym odległość, pomiędzy dolnymi końcami ramion 17 i 18 jest mniejsza niż przedstawiono na fig. 1, do położenia obróconego całkowicie na zewnątrz, które jest w przybliżeniu podobne do fig. 2. Siła, która realizuje wyżej wspomniane, przeciwnie skierowane obroty ramion, obracając je na zewnątrz, wytworzona jest przez zespół sprężynowy 21, jak to zostanie opisane bardziej szczegółowo poniżej.

Wyrażając się ogólnie, drugie, albo górne, zakotwiczenie daje się rozszerzyć bocznie względem stojaka 10 pod działaniem zespołu sprężynowego 21 tak, by tym samym móc wejść w powierzchnie w kaloryferze 1, które ograniczają przestrzeń dopasowania 6.

Wewnątrz stojaka 10 zapewniona jest szyna 22, która daje się przesunąć w kierunku podłużnym i może się poruszać w kierunku pionowym stojaka 10. Górny koniec szyny 22 zachodzi na wzajemnie skierowane do siebie powierzchni dwóch ramion 17 i 18, dzięki czemu skierowany do góry ruch szyny 22 powoduje obrót ramion od siebie, zaś skierowany w dół ruch szyny pozwala na obrót ramion w kierunku do siebie, tj. w kierunku od położenia przedstawionego na fig. 2 do położenia przedstawionego na fig. 1, albo dalej.

Wspomniano powyżej, iż dolne zakotwiczenie 15 daje się regulować. Dla mocnego zablokowania dolnego zakotwiczenia współdziała ono z urządzeniem blokującym, które zawiera śrubę 23, która przebiega przez stojak 10 i przez wydłużony otwór 24 w szynie 22. Przy uruchomieniu urządzenia blokującego, dolne zakotwiczenie 15 ulega zablokowaniu w położeniu dopasowania w tym samym czasie, gdy szyna 22 ulega zablokowaniu w kierunku pionowym. Pociąga to za sobą to, iż przy zablokowaniu szyny w kierunku pionowym, dwa ramiona 17 i 18 nie mogą obracać się w kierunku jedno do drugiego, ponieważ zachodzą na górny koniec szyny. W konsekwencji, szyna 22 działa jako urządzenie transmisyjne, które funkcjonalnie łączy górne zakotwiczenie 16 z urządzeniem blokującym, które zawiera śrubę 23 i które jest umieszczone w łatwym dostępie na zewnątrz przestrzeni dopasowania 6 i korzystnie w niewielkiej odległości pod nią.

Jak będzie oczywiste z powyższego, zespół sprężynowy 21 zapewniony jest w części podstawnej 8 w postaci zasadniczo zygzakowato ukształtowanej sprężyny, która, jednym końcem 25 jest wsparta

PL 196 762 B1 w części podstawnej 8 i która, swym drugim koń cem, 26 przylega do dolnego koń ca szyny 22 i popycha szynę do góry. Fakt, iż szyna jest popychana do góry pociąga za sobą to, że dzięki współdziałaniu pomiędzy górnym końcem szyny 22 a dwoma ramionami obrotowymi 17 i 18, próbują one obrócić się od siebie w kierunku ku położeniu zablokowania górnego zakotwiczenia 16.

Przy mocowaniu kaloryfera 1 na urządzeniu kotwiczącym przedstawionym na fig. 1 i 2, kaloryfer zostaje dociśnięty w dół do stojaka 10, dwa na zewnątrz odchylone przez sprężynę ramiona 17 i 18 są popychane w kierunku do siebie, dzięki czemu szyna 22 jest dociskana w dół a sprężyna 21 ulega ściśnięciu. Gdy kaloryfer następnie dojdzie do właściwego położenia i spocznie na dolnym zakotwiczeniu 15, obydwa ramiona 17 i 18 zostają odchylone przez sprężynę od siebie i do przylegania do tych powierzchni w kaloryferze, które ograniczają albo wyznaczają przestrzeń dopasowania 6. Po dokręceniu śruby 23, zawartej w urządzeniu blokującym, i która służy celowi manipulacji urządzenia dla funkcji blokowania drugiego zakotwiczenia 16, dwie części płytowe 11 i 12 w stojaku zostają dociśnięte do siebie dzięki działaniu śruby i w taki sposób, że zaciskają szynę 22 mocno pomiędzy sobą, dzięki czemu szyna zostaje zablokowana w położeniu względem stojaka. Powoduje to również, iż dwa ramiona obrotowe 17 i 18 skutecznie nie mogą obrócić się z powrotem w kierunku położenia otwartego zakotwiczenia 16. W rezultacie, dochodzi do styczności mocującej miejscowo bez luzu pomiędzy dwoma ramionami 17 i 18 a kaloryferem.

Figura 3 przedstawia, w większej skali, pierwsze albo dolne zakotwiczenie 15. Na fig. 2 i 3 pokazano, iż dolne zakotwiczenie zawiera ramiona 27 i 28, które dają się przemieszczać względem siebie i których kierunek podłużny jest skierowany poprzecznie względem kierunku podłużnego stojaka 10. Ramiona 27 i 28 mają wydłużone otwory, przez które przechodzi śruba 23. W zewnętrznych końcach dwa ramiona mają otwarte ku górze wybrania 29 i 30, które w zamierzeniu mają być dopasowane do części dolnych krawędzi dwóch elementów kaloryferowych 2 i 3 Dwa ramiona 27 i 28 są dopasowane w U-kształ tnym zakrzywieniu 31, które, przy swej tylnej stronie, przylega do jednej z dwóch płyt 11 i 12, z których złoż ony jest stojak 10. Po tej stronie stojaka, która jest przeciwległ a do dwóch ramion 27 i 28, jak również zakrzywienia 31, zapewniona jest nakrętka 32, która, przy dokręcaniu 23, zostaje dociśnięta do jednej 11 z dwóch płyt, z których złożony jest stojak 10. Wreszcie, dolne zakotwiczenie 15 ma również występ 34 na każdej stronie stojaka dla naprowadzenia U-kształtnego zakrzywienia 31 w kierunku poprzecznym stojaka 10.

W powyższym wspomniano zakotwiczenie 15 daje się regulować w kierunku pionowym, tj. w kierunku podłużnym stojaka 10. Uzyskuje się to w ten sposób, że stojak 10 ma podłużny otwór 33, wzdłuż którego ślizga się śruba 23 w kierunku podłużnym stojaka. Przy dokręceniu śruby 23, dolne zakotwiczenie 15 jest zatem pozycjonalnie umocowane w kierunku pionowym stojaka 10, w tym samym czasie, gdy dwa ramiona 27 i 28 są zablokowane względem siebie w kierunku poprzecznym stojaka. W rezultacie, obydwa zakotwiczenia 15 i 16 dzielą wspólne urządzenie blokujące.

Jako alternatywa do zespołu sprężynowego 21, zapewnionego w części podstawnej 8 układ według niniejszego sprężyna, służąca tej samej funkcji może być umieszczona, zasadniczo, gdziekolwiek w konstrukcji. Przykładowo, można wspomnieć, iż jedna albo być może dwie sprężyny mogą być zapewnione dla bezpośredniego działania na dwa ramiona obrotowe 17 i 18. Ponadto, sprężyna może być zaprojektowana jako podłużna, śrubowa sprężyna, która przy jednym swym końcu przylega do szyny 22 a przy drugim swym końcu przylega do stojaka 10.

Claims (7)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do mocowania kaloryfera na podłożu, który to kaloryfer ma przynajmniej dwa elementy kaloryferowe i otwartą w kierunku dolnym przestrzeń dopasowania, przebiegającą w kierunku pionowym kaloryfera, zawierające część podstawną, mocowaną w podłożu, stojak przebiegający w górę od części podstawnej i wystający w górę do przestrzeni dopasowania, pierwsze zakotwiczenie, wsparte na stojaku i współpracujące z pierwszą częścią kaloryfera, drugie zakotwiczenie, dopasowane w przestrzeni dopasowania dla współ pracy z drugą częścią kaloryfera, przy czym ta druga część kaloryfera jest umieszczona ponad pierwszą częścią, a drugie zakotwiczenie ma położenie otwarcia i położenie blokowania dla współdziałania w mocowaniu usytuowania kaloryfera, zespół sprężynowy dla wstępnego naprężania drugiego zakotwiczenia w kierunku jego położenia blokowania i zespół blokujący dla blokowania drugiego zakotwiczenia w położeniu zablokowania, przy czym ten zespół blokujący jest funkcjonalnie połączony z drugim zakotwiczeniem za pośrednictwem urządzenia przenoszącego i ma

PL 196 762 B1 człon roboczy, umieszczony na zewnątrz przestrzeni dopasowania, znamienne tym, że zespół sprężynowy (21) ma element uruchamiający drugie zakotwiczenie (16) za pośrednictwem urządzenia przenoszącego.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwsze zakotwiczenie (15) jest regulowane w zależności od rozmiarów kaloryfera (1) i ma zespół blokujący dla mocnego zablokowania pierwszego zakotwiczenia (15) w wybranym położeniu regulacyjnym.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zespół blokujący jest wspólny dla pierwszego zakotwiczenia (15) i drugiego zakotwiczenia (16).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że urządzenie przenoszące zawiera podłużną szynę (22), która jest umieszczona ślizgowo w swym kierunku podłużnym w kierunku pionowym względem stojaka (10) .

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że szyna (22) jest dociśnięta mocno pomiędzy częściami ściany (11,12) zawartymi w stojaku (10) za pomocą szyny (22) i śruby (23) zespołu blokującego, przechodzącej przez stojak (10).

6. Urządzenie według zastrz. 1 albo 3, znamienne tym, że drugie zakotwiczenie (16) zawiera ramiona (17,18), obrotowo zamocowane w stojaku (10), przy czym te ramiona (17,18) są zamocowane przechylnie na zewnątrz w kierunkach przeciwnych od stojaka (10).

7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół sprężynowy (21) zawiera zasadniczo zygzakowato ukształtowaną sprężynę, która jednym końcem (25) jest wsparta na części podstawnej (8) a drugim końcem (26) wystaje w górę dla współdziałania z urządzeniem przenoszącym.

Rysunki