PL197187B1 - Markiza - Google Patents

Abstract

1. Markiza z os laniaj ac a wa lek z tkanin a markizy obudow a, która zawiera wylot dla tka- niny markizy i jest podparta przez pojedyncze wsporniki, znamienna tym, ze obudowa (12) sk lada si e z co najmniej dwóch czasz (16, 17), które s a zamocowane na wspornikach (13), zaopatrzonych w cz esc podporow a (20), a dol- na cz esc (12b) obudowy (12) na ca lej d lugo sci posiada szczeliny (23). PL PL PL PL

Description

POLSKA

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (ii) 197187 (13) B1 (²¹) Numer zgłoszenia: 325⁹34 ⁵¹⁾ ) InCCIE04F10/06 (2006.01)

(22) Data zgłoszenia: 22.04.1998
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej
(54) Markiza
(30) Pierwszeństwo: 22.04.1997,DE,19716829.9	(73) Uprawniony z patentu: WEINOR Dieter Weiermann GmbH & Co., Kolonia,DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 26.10.1998 BUP 22/98	(72) Twórca(y) wynalazku: Alexander Klatt,Kolonia,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2008 WUP 03/08	(74) Pełnomocnik: Nowakowski Janusz, PATPOL Sp. z o.o.

(57) 1. Markiza z osłaniającą wałek z tkaniną markizy obudową, która zawiera wylot dla tkaniny markizy i jest podparta przez pojedyncze wsporniki, znamienna tym, że obudowa (12) składa się z co najmniej dwóch czasz (16, 17), które są zamocowane na wspornikach (13), zaopatrzonych w część podporową (20), a dolna część (12b) obudowy (12) na całej długości posiada szczeliny (23).

PL 197 187 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest markiza.

Poza markizami, których obudowy w stanie zwiniętym tkaniny markizy otaczają wałek, ramiona przegubowe i napęd, istnieją również proste markizy, które mają tylko jedną obudowę, otaczającą wałek z tkaniną markizy. Przy tym obudowa osłania nawiniętą na wałek tkaninę przed deszczem i przed wodą rozpryskiwaną, która w czasie dużego deszczu odbija się od ściany domu albo innych części budynku.

Z opisu DE 195 24 420 A, DE 3428 153 C1 znana jest obudowa markizy, która jest wykonana z jednoczęściowej czaszy w postaci rury z blachy aluminiowej lub tym podobnej, która na stronie przedniej posiada wylot dla tkaniny markizy, który jest przykryty przez daszek, wykonany jako jedna część z obudową. Obudowa jest podparta przez pojedyncze, umieszczone w bocznym odstępie od siebie, wsporniki, które zawierają część podporową i dwa ramiona nośne, skierowane przeciwnie w kierunku obwodowym obudowy, na których opiera się obudowa. Część podporowa jest zamocowana w rodzaju zacisku rurowego na rurze nośnej, umieszczonej poniżej obudowy.

Ta znana markiza chroni wprawdzie nawiniętą na wałek tkaninę markizy przed deszczem i wodą rozpryskową, jednak tworzy zamkniętą konstrukcję, która ma niedogodność, że w dolnej części obudowy zbierają się zanieczyszczenia i woda, wyciśnięta z tkaniny markizy, jeśli tkanina jest zwijana w stanie mokrym. Wówczas rolka tkaniny jest na całej szerokości bardziej lub mniej zamaczana w brudnej wodzie, wskutek czego tkanina markizy zanieczyszcza się i szybko butwieje.

Ponadto zamknięta konstrukcja ma tę niedogodność, że obudowa, zwłaszcza na stronie wewnętrznej, z trudem może być chroniona za pomocą zabezpieczającej obróbki powierzchniowej. Zwłaszcza trudne jest zaopatrzenie wewnętrznej powierzchni części rurowych w odpowiednio grubą powłokę proszkową z tworzywa sztucznego, która jako jedyna daje pewną ochronę przed ścieraniem i korozją.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie ulepszonej markizy, której obudowa nie mogłaby gromadzić wody ani zanieczyszczeń a jej strona wewnętrzna mogłaby być w prosty sposób zabezpieczana proszkową warstwą ochronną z tworzywa sztucznego i łatwo montowana i demontowana.

Zadanie to zostało rozwiązane według wynalazku dzięki temu, że obudowa składa się z co najmniej dwóch czasz, które są zamocowane na wspornikach, zaopatrzonych w część podporową, a dolna część obudowy na całej długości posiada szczeliny.

Wspomniane czasze mają dolne krawędzie, które są zamocowane na wspornikach w bocznym odstępie od siebie, korzystnie są osadzone w kieszeniach, umieszczonych na wspornikach.

Według wynalazku umieszczone w bocznym odstępie od siebie dolne krawędzie czasz tworzą szczeliny i co najmniej w obszarze wsporników zawierają załamania, które wchodzą w odpowiednio ukształtowane, otwarte z boku i u góry, kieszenie, umieszczone na wsporniku.

Wsporniki, korzystnie w obszarze kieszeni mają otwarte ku górze zagłębienie, w które wchodzi zatyczka ryglująca, która przechwytuje dolne krawędzie czasz i podchwytuje wspornik na jego stronie czołowej w obszarze zagłębień.

Zgodnie z wynalazkiem wsporniki z częścią podporową zawierają dwa skierowane przeciwnie, rozciągające się w kierunku obwodowym obudowy ramiona nośne, których wolne końce wchodzą do kieszeni na powierzchniach zewnętrznych czasz.

Korzystnie kieszenie w kierunku obwodowym obudowy mają co najmniej tę samą głębokość co kieszenie umieszczone na wspornikach.

W innym wykonaniu część podporowa między ramionami nośnymi posiada obniżone górne dna, przechodzące w część zagłębioną, a w przybliżeniu pośrodku nich ma, rozciągającą się w kierunku wzdłużnym obudowy listwę wierzchołkową, której połączone z każdą częścią zagłębioną żebra i wystające części boczne główki tworzą kieszenie, w które wchodzą załamania na dolnych krawędziach czasz i, że każda część zagłębiona posiada ściankę boczną, usytuowaną w odstępie od żebra, które to części wraz z jedną z czasz tworzą komorę ryglującą, w której są umieszczone ramiona ryglujące elementu ryglującego.

Korzystnie ramiona ryglujące swoim jednym końcem są połączone przez jarzmo, które jest zamocowane na wsporniku, przy czym element ryglujący posiada środek kotwiący umieszczony w otworze osiowym, wykonanym w listwie wierzchołkowej, stanowiącej jedną część z górnym dnem, a element ryglujący jest kotwiony za pomocą śruby, albo za pomocą klamki zatrzaskowej, która jest umieszczona na wolnym końcu ramienia zatrzaskowego, które jest umieszczona między ramionami

PL 197 187 B1 ryglującymi na jarzmie elementu ryglującego i przechodzi przez osiowy otwór w części podporowej wspornika. Korzystnie obudowa i jej wsporniki są wykonane z wyciskanych odcinków profilowych, a zatyczki, elementy ryglujące są wykonane z twardego, elastycznego tworzywa sztucznego.

Wieloczęściowe ukształtowanie obudowy ma tę zaletę, że mniejsze czasze obudowy mogą być łatwo poddawane procesowi zabezpieczania przed korozją poprzez zanurzanie w złożu fluidalnym albo powlekanie proszkiem za pomocą dysz rozpylających i za pomocą prostych środków mocowane na wspornikach. Szczeliny w dolnej części obudowy, które znajdują się na jej całej długości, pozwalają na natychmiastowe odprowadzenie wody i zanieczyszczeń z wnętrza obudowy, które dostały się do obudowy podczas nawijania tkaniny markizy.

Ponadto służą one do dobrego przewietrzania obudowy i suszenia nawiniętej tkaniny na całej jej długości, ponieważ powietrze wpływające przez szczeliny i wypływające przez przedni wylot stale opływa tkaninę markizy.

Tkanina markizy jest również dostatecznie chroniona przed deszczem i rozpryskiwaną wodą.

Czasze obudowy mogą być w prosty sposób wsuwane swoimi załamaniami od góry w kieszenie na wspornikach, a następnie wychylane do dołu i osadzane na wspornikach. Dzięki temu czasze obudowy zostają zaryglowane i nie mogą się przesuwać w kierunku obwodowym.

Zaletą innego ukształtowania jest to, że przy montażu czasze obudowy swoją powierzchnią obwodową mogą być płasko nałożone na ramiona nośne i swoimi dolnymi krawędziami mogą być wsuwane w kierunku obwodowym w kieszenie na wspornikach, przy czym załamania ślizgają się wzdłużnie w komorach ryglujących, aż do ich ostatecznego osadzenia w kieszeniach. Pusta przestrzeń, powstająca między załamaniami a ściankami bocznymi części podporowej jest wypełniona przez ramiona ryglujące elementu ryglującego, dzięki czemu czasze obudowy nie mogą się wysunąć.

Przedstawione ukształtowania umożliwiają nie tylko zamontowanie czasz obudowy na wsporniku w znacznym stopniu bez narzędzi, lecz również w razie potrzeby demontowane, przy czym jedynie muszą być poluzowane zatrzaski elementów ryglujących, aby je wysunąć jako całość z komór ryglujących. Ponieważ zatyczki i elementy ryglujące są wykonane z tworzywa sztucznego, to nigdy nie korodują i nawet po upływie dziesięcioleci mogą być łatwo usunięte, przy czym muszą być oddzielone od elementów metalowych, z których zazwyczaj są wykonane czasze obudowy i wsporniki dla obudowy markizy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wałek z nawiniętą tkaniną w widoku z boku i w przekroju poprzecznym, w pierwszej postaci wykonania, fig. 2 - drugą postać wykonania markizy z zatyczką ryglującą w częściowym widoku, odpowiadającym fig. 1, w powiększeniu, fig. 3 - w częściowym przekroju wzdłużnym markizę wzdłuż linii III-III z fig. 2, fig. 4 - zatyczkę ryglującą w widoku perspektywicznym, fig. 5 - inną markizę w widoku z boku, odpowiadającym fig. 1, fig. 6 - w powiększeniu i w stanie zaryglowanym obudowę z elementem ryglującym według pierwszej odmiany, w częściowym przekroju wzdłuż linii VI-VI na fig. 7, fig. 7 zaryglowanie czasz obudowy w przekroju wzdłuż linii VII-VII na fig. 6, fig. 8 - widok odpowiadający fig. 6 z elementem ryglującym według drugiej odmiany, w przekroju poprzecznym wzdłuż linii VIII-VIII na fig. 9, fig. 9 - częściowy widok połączenia czasz obudowy za pomocą elementu ryglującego, fig. 10 częściowy przekrój wzdłużny wzdłuż linii X-X na fig. 8, fig. 11 - zastosowany w postaci wykonania według fig. 8, 9 i 10 element ryglujący, w widoku perspektywicznym, fig. 12 - widok w kierunku strzałki XII na fig. 11, fig. 13 - widok w kierunku strzałki XIII na fig. 11, fig. 14 - widok w kierunku strzałki XIV na fig. 11, a fig. 15 - widok w kierunku strzałki XV na fig. 11.

Z markizy według wynalazku, którą może stanowić przykładowo zwykła markiza z ramieniem przegubowym, na rysunkach jest przedstawiony jedynie wałek 10 z nawiniętą na nim tkaniną 11 i obudowa 12, która jest podparta na pojedynczych wspornikach 13, umieszczonych z bocznym odstępem od siebie. Wsporniki mogą być zamocowane na bliżej nie przedstawionej rurze nośnej lub na ścianie domu, jak to jest znane.

W zasadzie cylindryczna obudowa 12 otacza nawiniętą na wałek 10 tkaninę 11 i w górnej części posiada wylot 14, przez który jest wyprowadzony przedni koniec tkaniny 11, która jest odwijana z wałka 10 w znany sposób. Wylot 14 jest przykryty przez wystający daszek 15, który stanowi jedną część z obudową 12.

W przykładach wykonania według fig.1-4, obudowa 12 składa się z dwóch czasz 16 i 17, których dolne krawędzie 18 i 19 są zamocowane z bocznym odstępem a od siebie na wspornikach 13, dzięki czemu tworzą na całej długości przelotową szczelinę 23, która jest przerwana jedynie przez wsporniki 13.

PL 197 187 B1

Czasze 16 i 17 składają się z profili wytłaczanych albo profili kształtowanych przez walcowanie i na swojej stronie zewnętrznej i wewnętrznej mają powłokę ze proszkowanego tworzywa sztucznego.

Wsporniki 13, wykonane z aluminiowego odlewu ciśnieniowego albo stali i również zaopatrzone we wspomnianą powłokę, mają część podporową 20 i dwa skierowane przeciwnie w kierunku obwodowym obudowy 12 ramiona nośne 21 i 22, do których przylegają czasze 16 lub 17.

W przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 1, część podporowa 20 wspornika 13 między ramionami nośnymi 21 i 22 podpiera listwę wierzchołkową 24, której żebro 25 z bocznie odstającymi częściami 26 główki 27 i częściami 21a i 22a ramion nośnych 21, 22, usytuowanymi obok żebra 27 tworzą kieszenie 28. Czasze 16, 17 na swoich dolnych krawędziach 18,19, przynajmniej w obszarze wsporników 13, posiadają załamanie 29, które w przekroju poprzecznym odpowiada przekrojowi poprzecznemu kieszeni 28 i w której są osadzone, przy czym dolne krawędzie 18, 19 czasz 16, 17 są utrzymywane w odstępie a od siebie przez żebro 25 listwy wierzchołkowej 24, tak, że w dolnej części obudowy, na całej jej długości, powstaje przelotowa szczelina 23, która tylko w obszarze wsporników 13 jest przerwana przez listwy wierzchołkowe 24.

Pomimo, że wystarczy umieszczenie załamań 29 na dolnych krawędziach 18, 19 czasz 16, 17 na których obudowa jest podparta przez wsporniki 13, to w przedstawionym przykładzie wykonania dolne krawędzie 18, 19 czasz 16, 17 są załamane na całej długości. Ma to tę zaletę, że czasze 16, 17 mogą być wykonane jako jednoczęściowe.

W celu zamocowania czasz 16, 17 na wspornikach 13 wystarczy wsunięcie ich załamaniami 29 z boku i od góry w kieszenie 28 i ich położenie na ramionach nośnych 21,22. W położeniu przedstawionym na fig. 1 czasze 16, 17 nie mogą być wyciągnięte w kierunku obwodowym.

Na fig. 2, 3 i 4 jest przedstawiona druga postać wykonania obudowy 12, w której część podporowa 20 wspornika 13 jest utworzona przez rurę o czworokątnym przekroju poprzecznym, która między dwiema ściankami podporowymi 20a, 20b zawiera górne dna 30, które przechodzą w jedno z ramion nośnych 21, 22 i w przybliżeniu pośrodku mają zagłębienie 31, które jest dopasowane do kształtu załamań 29 na dolnych krawędziach 18, 19 czasz 16, 17.

Dolne krawędzie 18, 19 są utrzymywane w bocznym odstępie α od siebie przez zatyczkę 32 z twardego, elastycznego tworzywa sztucznego, dzięki czemu również tutaj w dolnej części obudowy, między dolnymi krawędziami 18, 19, powstaje szczelina 23, rozciągająca się na całej długości obudowy 12, przez którą mogą wydostawać się zanieczyszczenia i woda.

Jak wynika z fig. 4 zatyczka 32 ma część wierzchołkową 33 i żebro 34 i rozciąga się na całej szerokości wspornika 13. Żebro 34 jest ukształtowane w przekroju wzdłużnym w postaci U i na swoich końcach ma sprężyste języczki 35 z hakami zatrzaskowymi 36 na ich dolnych końcach, które jak jest to przedstawione na fig. 3, podchwytują wspornik 13 na stronach czołowych 37 górnego dna 30 części podporowej 20. Powierzchnia górna 38 części wierzchołkowej 33 zatyczki 32 jest nieznacznie wklęsła w kierunku poprzecznym, dzięki czemu dopasowuje się ona do zakrzywienia czasz 16, 17, przy czym wystaje ona z boku i obejmuje górne dno 30 części podporowej 20 w obszarze jej zagłębienia.

Jak wynika z fig. 2, czasze obudowy 16, 17 na swoich powierzchniach zewnętrznych 16a, 17a mają kieszenie 39, które są utworzone przez kształtowe listwy 40, które stanowią jedną część z czaszami 16, 17. Podobnie jak załamania 29, kieszenie 39 są usytuowane tylko w obszarze wsporników 13, a więc na całej długości czasz 16, 17, dzięki czemu listwy 40 są z nimi jednoczęściowe wytłaczane.

Jak wynika z fig. 2, wolne końce 21b, 22b ramion nośnych 21, 22 wchodzą w kieszenie 39 czasz 35, 37, które w kierunku obwodowym 41 obudowy 12 mają tę samą głębokość t co zagłębienia 31 na wspornikach 13, w których są umieszczone załamania 29.

Przy montażu obudowy 12 na wspornikach 13 jej czasze 16, 17 są przesuwane wzdłużnie w kierunku obwodowym 41 na ramionach nośnych 21, 22, przy czym wolne końce 21b, 22b ramion nośnych 21 wchodzą w kieszenie 39, a załamania 29 na dolnych krawędziach 18, 19 czasz 16, 17 wślizgują się w dopasowane zagłębienie 31 w górnym dnie 30 części podporowej 20. Dolne krawędzie 18 znajdują się wówczas jeszcze w bocznym odstępie α od siebie i tworzą szczelinę 23. Następnie w obszarze wsporników 13 wtykane są przez nią zatyczki 32, które zatrzaskują się na stronach czołowych 37 zagłębień 31 i swoją częścią wierzchołkową 33 blokują dolne krawędzie 18, 19 czasz 16, 17.

Można rozpoznać, że po zamontowaniu i zaryglowaniu obudowy 12 na wspornikach 13 czasze 16, 17 nie mogą być przesuwane na ramionach nośnych 21, 22 w kierunku obwodowym 41, ani też z nich uniesione.

Na fig. 5-15 jest przedstawiona trochę zmieniona postać wykonania, w której obudowa 12 składa się z górnej części 12a i dolnej części 12b. Górna część 12a jest wykonana jako jedna część

PL 197 187 B1 z daszkiem 15 i na tylnej stronie jest połączona z dolną częścią 12b. Dolna część 12b składa się z dwóch czasz 16, 17, które podobnie jak w opisanej poprzednio postaci wykonania są podpierane przez pojedyncze, umieszczone w bocznym odstępie od siebie, wsporniki 13 i są na nich blokowane.

Podobnie, jak w przykładzie wykonania według fig. 2, wsporniki 13 mają skrzynkowy przekrój poprzeczny, w którym ścianki podporowe 20a i 20b są połączone przez górne dna 30, które przechodzą w jedno z ramion nośnych 21, 22. Górne dna 30 mają obniżoną część zagłębioną 42, która w tej postaci wykonania rozciąga się w przybliżeniu na ich całej szerokości i w przybliżeniu pośrodku zawiera, rozciągającą się w kierunku wzdłużnym obudowy 12, listwę wierzchołkową, która odpowiada listwie wierzchołkowej w postaci wykonania według fig. 1 i dlatego jest również oznaczona przez 24. Żebra 43 listwy wierzchołkowej 24 tworzą wraz z wystającymi częściami bocznymi 26 główki 27 listwy wierzchołkowej 24 kieszenie 28, w które wchodzą załamania 29 na dolnych krawędziach 18, 19 czasz 16, 17. Taki wspornik 13 jest również wykonany jednoczęściowo.

Z fig. 5 i 6 wynika, że każda część zagłębiona 42 przechodzi w ściankę boczną 44, usytuowaną w odstępie od żebra 43, które to części wraz z załamaniem 29 jednej z czasz 16, 17 tworzą komorę ryglującą 45, w której umieszczone są ramiona ryglujące 46 elementu ryglującego 47.

Element ryglujący 47 (fig. 7 i 11-15) jest wykonany z twardego, elastycznego tworzywa sztucznego i posiada ramiona ryglujące 46, których koniec 46a jest połączone przez jarzmo 48, a pośrodku między obydwoma ramionami ryglującymi 46, jest usytuowane ramię zatrzaskowe 49, które służy jako środek kotwiący. Ramię zatrzaskowe 49 jest wsuwane w otwór osiowy 50, który w postaci wykonania według fig. 5 jest wykonany w listwie wierzchołkowej 24 i rozciąga się równolegle do wałka 10. Otwór osiowy 50, może być również ukształtowany jako kanał otwarty na stronie dolnej, jak jest to przedstawione w postaciach wykonania przedstawionych na fig. 5-10.

W przykładzie wykonania na fig. 6-9 element ryglujący 47 jest zabezpieczony przez śrubę 51, która jest wkręcona w tylny koniec ramienia zatrzaskowego 49, gdy element ryglujący 47 zajmie swoje ostateczne położenie.

W postaci wykonania według fig. 10-15, na końcu ramienia zatrzaskowego 49 jest umieszczona klamka zatrzaskowa 52, która jest skierowana ku górze i kotwi element ryglujący 47, wchodząc za powierzchnię czołową części główki 33 listwy wierzchołkowej 24.

W postaciach wykonania według fig. 1 i 5-15, listwa wierzchołkowa 24 z częścią podporową 20 i ramiona nośne 21,22 są wykonane z jednej części.

Wynalazek nie jest ograniczony do przedstawionych przykładów wykonania, lecz możliwe są również liczne zmiany i uzupełnienia, bez wykroczenia poza ramy wynalazku. Przykładowo obudowa 12 może być również wytworzona z więcej niż dwóch lub trzech czasz, które zatrzaskują się ze sobą lub są połączone w inny sposób. Możliwe jest również wykonanie czasz obudowy 12 nie z metalu, lecz z twardego tworzywa sztucznego i mocowanie ich w inny sposób na wspornikach.

Ponadto elementy ryglujące 47 mogą być ukształtowane nieco inaczej, przykładowo jako zwykłe kołki rozporowe, które są wsuwane do komory ryglującej 45. Kieszenie 39 mogą być również inaczej ukształtowane i przykładowo mogą być usytuowane na ramionach nośnych 21, 22, przy czym wówczas do kieszeni 39 wchodzą listwy, umieszczone na czaszach 16, 17.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Markiza zosłaniającą wałekz tkaninąmarkizz obudową, która zawiera wylot dla t kaniny markizy i jest podparta przez pojedyncze wsporniki, znamienna tym, że obudowa (12) składa się z co najmniej dwóch czasz (16, 17), które są zamocowane na wspornikach (13), zaopatrzonych w część podporową (20), a dolna część (12b) obudowy (12) na całej długości posiada szczeliny (23).
2. 2. Markiza według zastrz. 1, znamienna tym, że czasze (16, 17) mają dolne krawędzie (18, 19), które są zamocowane na wspornikach (13) w bocznym odstępie (a) od siebie.
3. 3. Μ£^ι^-^ϊ^£^, według zassrz. 2, znamienna tym, że dolne kkawęędietl 8, 19) są osadzone w kkeszeniach (28), umieszczonych na wspornikach (13).
4. 4. Markiza według z£^^łr^^. 3, znamienna tym, że urm^^^c^^c^n^ w bocznym odssępie (aa od siebie dolne krawędzie (18, 19) czasz (16, 17) tworzą szczeliny (23) i co najmniej w obszarze wsporników (13) zawierają załamania (29), które wchodzą w odpowiednio ukształtowane, otwarte z boku i od góry, kieszenie (28), umieszczone na wsporniku (13).

   PL 197 187 B1
5. 5. Markiza według zastrz. 4, znamienna tym, że wsporniki (13) w obszarze kieszeni (28) mają otwarte ku górze zagłębienia (31), w które wchodzi zatyczka ryglująca (32), która przechwytuje dolne krawędzie (18, 19) czasz (16, 17) i podchwytuje wspornik (13) w obszarze zagłębień (31).
6. 6. Mark kia według zastrz. 5, znamienna tym, że wsporniki ((3) zawieraj częęć podporową (20) i dwa skierowane przeciwnie, rozciągające się w kierunku obwodowym obudowy (12), ramiona nośne (21, 22), których wolne końce (21b, 22b) wchodzą do kieszeni (39) na powierzchniach zewnętrznych (16a, 17a) czasz (16, 17).
7. 7. Markiza według zas^z. 6, tym, że kkeszenie (3^) w kienjnku obwodowym (411 obudowy (12) mają co najmniej tę samą głębokość (t) co kieszenie (28) umieszczone na wspornikach (13).
8. 8. M£^r^^^i^£aw^r^łłmz£^^tt^. (, znamienna tym, że część podporowa(20) między (£^rmc^n£^mi nośnymi (21, 22) posiada obniżone względem nich górne dna (30), przechodzące w części dolne (42), a w przybliżeniu pośrodku nich ma, rozciągającą się w kierunku wzdłużnym obudowy (12), listwę wierzchołkową (24), której połączone z częściami dolnymi (42) żebra (43) i wystające boczne części (26) główki (27) tworzą kieszenie (28), w które wchodzą załamania (29) na dolnych krawędziach (18, 19) czasz (16, 17) i, że każda część dolna (42) przechodzi w ściankę boczną (44), usytuowaną w odstępie od żeber (43), która wraz z obniżoną częścią dolną (42) i czaszami (16, 17) tworzy komorę ryglującą (45), w której są umieszczone ramiona ryglujące (46) elementu ryglującego (47).
9. 9. Markiza według zas^z. 8, znamienna tym, że ramiona ryglujące (46) swoim jednym końcem (46a) są połączone przez jarzmo (48), które jest zamocowane na wsporniku (13).
10. 10. Markiza według zastrz. 8, znamienna tym, że element ryglujący (47) posiada środek kotwiący (49) umieszczony, w otworze osiowym (50), wykonanym w listwie wierzchołkowej (24), stanowiącej jedną część z górnym dnem (30).
11. 11. Markiza według zas^z. 10, znamienna tym, że elemenn rygl^ący (47) jess ko-wiony za pomocą śruby (51).
12. 12. Markiza według zas^z. 10, znamienna tym, że elemenn rygl^ący (477 jess kotwiony za pomocą klamki zatrzaskowej (52), która jest umieszczona na wolnym końcu ramienia zatrzaskowego (49), które jest umieszczona między ramionami ryglującymi (46) na jarzmie (48) elementu ryglującego (47) i przechodzi przez osiowy otwór (50) w części podporowej (20) wspornika (13).
13. 13. Markiza według zas^z. 1, znamienna tym, że obudowa (12) i j ei wsporniki (13) są wykonane z wyciskanych odcinków profilowych, a zatyczki (32), elementy ryglujące (47) są wykonane z twardego, elastycznego tworzywa sztucznego.