PL197236B1 - Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych - Google Patents

Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych

Info

Publication number
PL197236B1
PL197236B1 PL360949A PL36094901A PL197236B1 PL 197236 B1 PL197236 B1 PL 197236B1 PL 360949 A PL360949 A PL 360949A PL 36094901 A PL36094901 A PL 36094901A PL 197236 B1 PL197236 B1 PL 197236B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
weight
raw material
amount
troctolite
dolomite
Prior art date
Application number
PL360949A
Other languages
English (en)
Other versions
PL360949A1 (pl
Inventor
Jan Hakala
Original Assignee
Paroc Oy Ab
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Paroc Oy Ab filed Critical Paroc Oy Ab
Priority claimed from PCT/FI2001/001126 external-priority patent/WO2002051766A1/en
Publication of PL360949A1 publication Critical patent/PL360949A1/pl
Publication of PL197236B1 publication Critical patent/PL197236B1/pl

Links

Landscapes

  • Glass Compositions (AREA)
  • Inorganic Fibers (AREA)

Abstract

1. Wsad surowcowy do wytwarzania w lókien mineralnych, znamienny tym, ze zawiera skale leukogabro, troktolit oraz dolomit, w nast epuj acych ilo sciach: - leukogabro w ilo sci 10 do 45% wagowych, - troktolit w ilo sci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w ilo sci 5 do 30% wagowych. 7. Sposób wytwarzania w lókien mineralnych, znamienny tym, ze wytwarza si e stop ze wsadu surowcowego zawieraj acego ska le leukogabro, troktolit oraz dolomit, w nast epuj acych ilo sciach: - leukogabro w ilo sci 10 do 45% wagowych, - troktolit w ilo sci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w ilo sci 5 do 30% wagowych, a nast epnie z tak otrzymanego stopu formuje si e w lókna. PL PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (21) Numer zgłoszenia: 360949 (11) 197236
(13) B1
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 19.12.2001 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego: 19.12.2001, PCT/FI01/01126 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego: 04.07.2002, WO02/051766 PCT Gazette nr 27/02 (51) Int.Cl. C03C 13/06 (2006.01)
Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych
(30) Pierwszeństwo: 22.12.2000,FI,20002827 (73) Uprawniony z patentu: PAROC OY AB,Vantaa,FI
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 20.09.2004 BUP 19/04 (72) Twórca(y) wynalazku: Jan Hakala,Turku,FI
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: (74) Pełnomocnik:
31.03.2008 WUP 03/08 Dorota Orlińska, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.
(57) 1. Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych, znamienny tym, że zawiera skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit, w następujących ilościach:
- leukogabro w iloś ci 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
7. Sposób wytwarzania włókien mineralnych, znamienny tym, że wytwarza się stop ze wsadu surowcowego zawierającego skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit, w następujących ilościach:
- leukogabro w ilości 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych, a nastę pnie z tak otrzymanego stopu formuje się wł ókna.
PL 197 236 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych, przy czym w sposobie wykorzystuje się wsad według wynalazku. Wsad surowcowy może być stosowany zwłaszcza do wytwarzania włókien mineralnych o zwiększonej zawartości Al2O3.
Glin jest pożądanym składnikiem włókien wełny mineralnej, gdyż poprawia on wytrzymałość cieplną włókien mineralnych oraz wytworzonych z nich wyrobów z wełny mineralnej. Gdy glin jest włączony w ilości w przybliżeniu 15 do 25% wagowych w przeliczeniu na Al2O3, to włókno takie wykazuje również poprawioną rozpuszczalność w płynach biologicznych. Tradycyjnie stosowano boksyt jako główne źródło glinu, gdy wytwarzano włókna mineralne w procesie produkcyjnym wełny mineralnej. Jednakże z punktu widzenia zachowania się przy topnieniu oraz charakterystyk topnienia, boksyt nie jest optymalnym surowcem dla wprowadzania glinu do stopu. W piecu do stapiania, boksyt nie stapia się jako taki, lecz ulega on kalcynacji, glin rozpuszcza się w stopie krzemianu poprzez pierwsze utworzenie tlenków. Jest to powolny i pochłaniający dużo energii proces.
Leukogabro jest lekkim, zawierającym glin materiałem skalnym, który można znaleźć w wielu krajach na wszystkich kontynentach, większe jego pokłady można znaleźć na przykład w Kanadzie, Grenlandii, Norwegii oraz Finlandii. Tego typu skały zawierają zwykle od 25 do 35% wagowych Al2O3. Głównym minerałem w leukogabro jest plagioklaz. Plagioklaz jest stałym roztworem krzemianu zawierającym glin, którego skład mineralny rozciąga się od albitu (NaAlSi3O8) do anortytu (CaAl2Si2O8), przy czym ten skład mineralny zawiera Al2O3 w ilości mieszczącej się w zakresie od 20 do 36% wagowych.
Wsady surowcowe do wytwarzania wełny mineralnej również zwykle zawierają tlenki żelaza w postaci dwuwartościowej i trójwartościowej, jak również tlenek magnezu. Żelazo i magnez mają korzystny wpływ na wytrzymałość cieplną włókna. Zwykle ilości wprowadzanego do włókna żelaza stanowią zawartości wynoszące do około 10% wagowych, lecz żelazo może w pewnym stopniu być zastępowane przez magnez.
Troktolit jest materiałem skalnym bogatym w żelazo i magnez. Troktolit zwykle zawiera ponad 35% objętościowych minerału oliwinu bogatego w żelazo i magnez, przy czym pozostały minerał stanowi głównie plagioklaz, z mniejszymi ilościami innych minerałów. Oliwin jest stałym roztworem krzemianu zawierającym żelazo i/lub magnez, którego skład mineralny rozciąga się od forsterytu bogatego w magnez do fajalitu bogatego w żelazo. W zależ noś ci od rodzaju troktolitu, troktolit może zawierać postać żelaza w ilości większej od w przybliżeniu 10% wagowych, nawet do ilości tak wysokich jak w przybliż eniu 40% wagowych. Zawartość magnezu z kolei moż e zmieniać się od w przybliż eniu 5% wagowych nawet do w przybliżeniu 20% wagowych. Troktolit jest zatem potencjalnym źródłem żelaza i magnezu dla inkluzji we wsadzie mineralnym dla włókien mineralnych.
Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych zwykle zawiera również składniki topnikowe do kontrolowania i regulowania lepkości stopu mineralnego. Takie topniki zwykle stanowią związki zawierające wapń i magnez. Również skałę dolomitową stosuje się jako składnik topnikowy oraz jako źródło wapnia i magnezu. Jednakże dolomit posiada taką niedogodność, że gdy stosuje się go w dużych ilościach we wsadzie, to ma on skłonność do pienienia się, co nie jest cechą pożądaną w stopie w warunkach wytwarzania włókna. Dodatkowo dolomit powoduje wzrost emisji dwutlenku węgla ze stopu, który z punktu widzenia ochrony środowiska nie jest pożądany. Taka emisja nieodzownie oznacza również straty energii powstałe przy produkcji włókna.
Istota wynalazku
Celem wynalazku jest dostarczenie wsadu surowcowego do wytwarzania włókien mineralnych, który jest nie tylko optymalny z punktu widzenia składu chemicznego stopu i co za tym idzie składu chemicznego wytwarzanego włókna, zwłaszcza w odniesieniu do zawartości glinu oraz żelaza/magnezu, lecz który także zapewnia uzyskanie stopu o dobrym zachowaniu się podczas stapiania oraz o dobrych charakterystykach topienia. Kolejnym celem wynalazku jest zapewnienie wsadu surowcowego, w którym część dolomitu włączonego w celach topnikowych zastąpiono minerałami zawierającymi wapń i magnez, pozwalając na tworzenie stopu o mniejszych stratach energii i mniejszym obciążeniu środowiska. Alternatywnie, wynalazek pozwala na tworzenie stopu o zwiększonej zawartości wapnia i magnezu bez jednoczesnego zwiększania obciążenia środowiska w postaci zwiększonej emisji dwutlenku węgla.
PL 197 236 B1
Powyższe cele osiągnięto dzięki wsadowi surowcowemu według wynalazku, który zawiera skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit w następujących ilościach
- leukogabro w iloś ci 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
Szczegółowy opis wynalazku
Bardziej szczegółowo, wsad surowcowy według wynalazku zawiera:
- leukogabro w iloś ci 25 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 5 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
Dodatkowo, wsad surowcowy może zawierać pewną ilość jednego lub więcej materiałów skalnych wybranych z grupy zasadowych lub ultrazasadowych skał obejmującej gabro, diabaz, bazalt oraz perydotyt. Zwykle wsad surowcowy według wynalazku zawiera 7 do 58% wagowych takich skał.
W niniejszym opisie okreś lenie „leukogabro” oznacza materiał skalny, który zawiera ponad 65% objętościowych minerału plagioklazu. Korzystnie zawartość anortytu w takim minerale plagioklazie powinna wynosić co najmniej 50% molowych.
W niniejszym opisie określenie „troktolit” obejmuje wszelki materiał skalny troktolitu, który zawiera ponad 50% objętościowych minerału oliwinu. Korzystnie zawartość fajalitu w takim minerale oliwinie powinna wynosić co najmniej 35% molowych. Korzystnie zakres ten powinien wynosić od 35 do 65% molowych.
Oprócz wyżej wymienionych głównych składników możliwe jest także włączenie do takiego wsadu surowcowego recyklowanych materiałów mineralnych, takich jak nadmiar włókien lub materiału nieuformowanego we włókna, tak zwane perły, lub też materiały odpadowe z różnych procesów przemysłowych, takie jak procesy flotacyjne, żużel, szkło, i/lub wyroby cementowe, itd.
Dzięki zastosowaniu leukogabro jako źródło glinu, uzyskuje się lepsze zachowanie się stopu tworzonego ze wsadu surowcowego według wynalazku, na przykład większą lepkość oraz niższe napięcie powierzchniowe, w porównaniu z zastosowaniem boksytu jako źródła glinu. Jest to spowodowane faktem, iż w leukogabro glin związany jest jako sól z krzemianem, to znaczy jako krzemian glinu. W konsekwencji tego nie ma potrzeby aby surowiec poddawać kalcynacji lub wytwarzaniu krzemianu, tak jak ma to miejsce w przypadku boksytu, który musi być kalcynowany z wodorotlenku glinowego. A zatem ten właśnie minerał zawierający glin stapia się łatwiej i potrzebuje na to mniej energii, niż materiały tradycyjne.
Podobne korzyści w odniesieniu do zachowania się stopu można także uzyskać poprzez zastosowanie jako źródło żelaza i magnezu raczej troktolitu niż materiałów tradycyjnych. Szczególnie cenne korzyści można uzyskać w porównaniu do zastosowania tradycyjnych źródeł zawierających żelazo, takich jak rudy żelaza, w których żelazo głównie związane jest w postaci wodorotlenków i siarczanów, jako jedynego źródła. Takie inkluzje niezmiennie oznaczają straty w postaci zredukowanego żelaza metalicznego, który zbiera się na dnie pieca, i/lub straty energii w postaci emisji pary wodnej, i/lub obciążenia dla środowiska w postaci emisji siarki.
A zatem poprzez zastosowanie materiał ów skalnych leukogabro oraz troktolitu w połączeniu ze wsadem surowcowym, możliwe jest wprowadzenie do stopu, a tym samym do włókna, glinu oraz żelaza/magnezu w pożądanych ilościach w wyżej rozważanym celu. Poza tym, możliwe jest wpływanie na zachowanie się tego wsadu surowcowego podczas stapiania, gdyż minerały metaliczne związane z krzemianem ułatwiają proces stapiania i nadają stopowi lepkość w zakresie odpowiednim dla tworzenia włókien. Dodatkowo można uniknąć strat energii.
Dzięki zastosowaniu wsadu surowcowego według wynalazku możliwe jest wytwarzanie włókien mineralnych posiadających zwykle następujący skład wyrażony w procentach wagowych:
SiO2 38 - 48
Al2O3 12 - 20
CaO 10 - 20
MgO 5 - 20
FeO 4 - 12
Na2O +
K2O 0 - 4
TiO2 0 - 4
inne 0 - 4
PL 197 236 B1
Bardziej szczegółowo włókna takie mogą posiadać następujący skład wyrażony w procentach wagowych:
SiO2 42 - 46
Al2O3 14 - 17
CaO 10 - 20
MgO 5 - 20
FeO 4 - 12
Na2O +
K2O 0 - 4
TiO2 0 - 4
inne 0 - 4
Wsad surowcowy według wynalazku może być wprowadzany do pieca elektrycznego, gdzie jest stapiany z zastosowaniem elektrod, które sięgają do wnętrza tego wsadu. Alternatywnie wsad surowcowy według wynalazku może być wprowadzany do pieca typu żeliwiak, gdzie zwykle jako paliwo stosuje się koks. Zwykle surowiec wprowadza się do pieca w postaci stałych cząstek, przy czym rozmiar cząstek zwykle mieści się w zakresie od kilku milimetrów do przykładowo piętnastu centymetrów. Zgodnie z jednym z przykładów wykonania wynalazku, co najmniej część surowca jest w postaci stałych cząstek, lecz dopuszcza się także stosowanie części surowca w postaci brył. Szczególnie korzystnie troktolit bogaty w fajalit można stosować w postaci brył, bez pojawiania się żadnych poważniejszy problemów ze stapianiem w piecu do stapiania.
Zgodnie z jednym z przykładów wykonania wynalazku, surowiec doprowadza się do postaci stałych cząstek, a następnie stałe cząstki surowca prasuje się do postaci brykietów o pożądanych rozmiarach i kształtach, stosując tradycyjne techniki i wyposażenie do brykietowania, takie jak techniki prasowania wibracyjnego. Brykiety korzystnie zawierają środek wiążący dla surowca, taki jak cement, glina, szkło wodne, lub organiczne środki wiążące takie jak melasa. Sposób wytwarzania brykietów jako taki jest dobrze znany specjalistom biegłym w stanie techniki.
Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania włókien mineralnych, charakteryzujący się tym, że wytwarza się stop ze wsadu surowcowego zawierającego skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit, w następujących ilościach:
- leukogabro w iloś ci 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych, a następnie z tak otrzymanego stopu formuje się włókna.
Jako metodę formowania włókien można tutaj zastosować dowolną metodę znaną ze stanu techniki odpowiednią do formowania włókien ze stopu mineralnego. Jedna z odpowiednich metod stosuje układ do przędzenia włókien typu kaskadowego. W metodzie tej wytwarza się strumień stopionego materiału mineralnego w celu dostarczenia go, seryjnie, do wielu kolejnych rotorów przędzalniczych. Podczas tego procesu stopiony stop jest skutecznie wyciągany do postaci włókien o odpowiedniej długości i grubości.
W sposobie tym korzystnie stosuje się wsad surowcowy zawierają cy:
- leukogabro w iloś ci 25 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 5 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
Ponadto, w sposobie tym stosuje się wsad surowcowy, który może zawierać 7 do 58% wagowych jednego lub więcej zasadowych lub ultrazasadowych materiałów skalnych wybranych z grupy obejmującej gabro, diabaz, bazalt oraz perydotyt.
Wynalazek zostanie poniżej opisany w odniesieniu do następujących przykładów, które jednak w ż adnym razie nie powinny ograniczać jego zakresu.
P r z y k ł a d 1
Przygotowano wsady surowcowe poprzez drobne rozdrobnienie i zmieszanie ze sobą materiałów skalnych wymienionych w Tabelach 1, 2 oraz 3, we wskazanych ilościach wyrażonych jako procenty wagowe.
PL 197 236 B1
T a b e l a 1
Wsad % wagowe % wagowe % wagowe % wagowe % wagowe
leukogabro 40 31 32,5 35,5 34,5
perydotyt 30,5 17,5 - 32 33,5
troktolit 13,5 13 14,5 13,5 13
gabro - 16 25 - -
dolomit 16 22,5 28 19 19
suma 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0
T a b e l a 2
Wsad % wagowe % wagowe % wagowe
leukogabro 28 28,5 28,5
troktolit 9,5 14,5 13,5
diabaz 37,5 15,5 32,5
dolomit 25 13,5 25,5
odpady z wirowania - 17 -
cement - 6,4 -
oliwin - 4,4 -
suma 100,0 100,0 100,0
T a b e l a 3
Wsad % wagowe % wagowe % wagowe IV % wagowe V % wagowe VI
leukogabro 25 25 10 15 25
bazalt 28,5 28,5 - - -
troktolit 12 13 4 6 10
metagabro - - 45 45 31
gabro 16 15,5 - - -
dolomit 18,5 18 16 17 19
perydotyt - - 25 17 15
suma 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0
Przeprowadzono następne próby, w których przygotowano trzy wsady według wynalazku (wsady oznaczone I, II oraz III), jak również wsad porównawczy (oznaczony „Comp.”), w którym jako źródło glinu zastosowano boksyt zamiast leukogabro. Mierzono lepkości uzyskanych stopów, zapisana wartość dla wsadu I była wartość średnia z dwóch pomiarów, a dla wsadów II oraz III była to wartość średnia z ośmiu oraz z sześciu pomiarów, odpowiednio. Wartości dla wsadu boraksowego „Comp.” były wyliczane jako średnia z 18 pomiarów. Wyniki przedstawiono w Tabeli 4.
W tym przypadku pomiary wiskozymetrem dają tylko wzglę dne wartości lepkoś ci przy porównywaniu lepkości między różnymi stopami. Pomiary te przeprowadzono w prostym urządzeniu, które składało się ze zbiornika w kształcie stożka do odbierania stopu, który to zbiornik otwierał się w pionowy wał załączony do jego dna. Stop najpierw przepływał krótką odległość przez ten pionowy wał, a następnie wpływał do poziomej rury załączonej do otworu w pionowym wale. W zależności od lepkości
PL 197 236 B1 stopu, stop przepływa tę odległość wewnątrz pionowego wału dopóki stop ten nie zestali się po schłodzeniu. Im mniejsza jest lepkość takiego stopu, tym dalej wewnątrz poziomej rury stop przepływa przed zastygnięciem. Pozioma rura posiada na swoim drugim końcu patyczek do mierzenia, który można wsunąć do jej wnętrza poprzez otwór rury. Odległość jaką przebył stop do momentu jego zestalenia jest zatem mierzona jako głębokość na jaką można wsunąć ten patyczek do mierzenia do wnętrz rury dopóki nie osiągnie on zestalonego stopu. A zatem, wyższa wartość dla głębokości wsunięcia patyczka w mm oznacza wyższą lepkość stopu, i na odwrót.
T a b e l a 4
Wsad (% wagowe) I II III Comp.
perydotyt 18 17 17 21
metagabro 9 14,5 16 46
dolomit 19 20 21 15,5
leukogabro 38 34 34 -
troktolit 16 14,5 12 -
żużel wielkopiecowy - - - 10
boksyt - - - 7,5
lepkość (mm) 100 mm 108 mm 98 mm 80 mm
Z uzyskanych wyników można zobaczyć, że poprzez zastosowanie jako źródła glinu raczej leukogabro niż boksytu, można otrzymać stosunkowo wysoki wzrost lepkości, przy czym składy poszczególnych wsadów I, II oraz III są względnie do siebie podobne.
W poniż szej Tabeli 5 przedstawiono dane dotyczą ce kompozycji wsadów I, II oraz III, jak również wsadu porównawczego oznaczonego „Comp.”. Oprócz tego włączono tutaj także dane dotyczące kompozycji włókien wykonanych ze wsadów IV, V oraz VI przedstawionych w Tabeli 3.
T a b e l a 5
Skład (% wagowe) I II III Comp. IV V VI
SiO2 42,1 42,2 42,2 42,2 46,2 45,5 43,7
Al2O3 17,2 16,7 16,9 16,6 14,2 15,1 16,0
CaO 17,1 17,3 17,9 17,5 15,6 16,2 17,1
MgO 13,3 13,4 13,2 12,5 12,9 12,4 12,7
FeO 6,9 6,9 6,5 6,8 7,0 6,9 6,8
Na2O + K2O 2,1 2,1 2,1 2,6 2,8 2,6 2,4
TiO2 1,1 1,1 1,0 1,2 1,1 1,1 1,1
inne 0,2 0,3 0,2 0,4 0,2 0,2 0,2
Zastrzeżenia patentowe

Claims (10)

1. Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych, znamienny tym, że zawiera skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit, w następujących ilościach:
- leukogabro w iloś ci 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
PL 197 236 B1
2. Wsad surowcowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera:
- leukogabro w iloś ci 25 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 5 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
3. Wsad surowcowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera 7 do 58% wagowych jednego lub więcej materiałów skalnych wybranych z grupy obejmującej gabro, diabaz, bazalt oraz perydotyt.
4. Wsad surowcowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że minerał plagioklaz w leukogabro zawiera co najmniej 50% molowych skalenia wapniowego - anortytu.
5. Wsad surowcowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że minerał oliwin w troktolicie zawiera co najmniej 35% molowych fajalitu.
6. Wsad surowcowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że wsad ten co najmniej częściowo jest w postaci brykietów sprasowanych ze stałych cząstek surowca.
7. Sposób wytwarzania włókien mineralnych, znamienny tym, że wytwarza się stop ze wsadu surowcowego zawierającego skałę leukogabro, troktolit oraz dolomit, w następujących ilościach:
- leukogabro w ilości 10 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 3 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych, a nastę pnie z tak otrzymanego stopu formuje się wł ókna.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wsad surowcowy zawierający:
- leukogabro w iloś ci 25 do 45% wagowych,
- troktolit w iloś ci 5 do 20% wagowych, oraz - dolomit w iloś ci 5 do 30% wagowych.
9. Sposób według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że stosuje się wsad surowcowy zawierający 7 do 58% wagowych jednego lub więcej materiałów skalnych wybranych z grupy obejmującej gabro, diabaz, bazalt oraz perydotyt.
10. Sposób według zastrz. 7 albo 8, albo 9, znamienny tym, że stosuje się wsad surowcowy, który co najmniej częściowo jest w postaci brykietów sprasowanych ze stałych cząstek surowca.
PL360949A 2000-12-22 2001-12-19 Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych PL197236B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
FI20002827A FI20002827A0 (fi) 2000-12-22 2000-12-22 Raaka-aine mineraalikuitujen valmistamiseksi
PCT/FI2001/001126 WO2002051766A1 (en) 2000-12-22 2001-12-19 Raw material for the production of mineral fibres

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL360949A1 PL360949A1 (pl) 2004-09-20
PL197236B1 true PL197236B1 (pl) 2008-03-31

Family

ID=8559787

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL360949A PL197236B1 (pl) 2000-12-22 2001-12-19 Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych

Country Status (3)

Country Link
FI (1) FI20002827A0 (pl)
PL (1) PL197236B1 (pl)
RU (1) RU2263640C2 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
RU2439006C1 (ru) * 2010-07-29 2012-01-10 Закрытое акционерное общество "Управляющая компания "НКА-Холдинг" Способ получения ваты минеральной

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
RU2102342C1 (ru) * 1992-07-06 1998-01-20 Научно-исследовательская лаборатория базальтовых волокон Института проблем материаловедения АН Украины Способ изготовления непрерывного волокна из расплава базальтовых горных пород
RU2045491C1 (ru) * 1992-07-24 1995-10-10 Акционерное общество открытого типа "АКСИ" Связующее для минераловатных изделий
ATE213721T1 (de) * 1994-11-08 2002-03-15 Rockwool Int Synthetische glasfasern
GB9604264D0 (en) * 1996-02-29 1996-05-01 Rockwool Int Man-made vitreous fibres
RU2114080C1 (ru) * 1996-06-05 1998-06-27 Виктор Владимирович Глухих Полимерминеральная композиция для изготовления малотоксичных минераловатных изделий

Also Published As

Publication number Publication date
FI20002827A0 (fi) 2000-12-22
RU2263640C2 (ru) 2005-11-10
PL360949A1 (pl) 2004-09-20

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US9073780B2 (en) Raw material for producing basalt fibers
CA2616995C (en) Composition and method for producing continuous basalt fibre
CA2312837C (en) Production of man-made vitreous fibres
WO1995001941A1 (en) Compositions for high temperature fiberisation
CN100594242C (zh) 一种铁水脱硫渣稀渣剂
KR102199540B1 (ko) 전기 용융을 이용한 유리 제조 방법
FI76062B (fi) Foerfarande foer framstaellning av mineralullsprodukter.
PL212681B1 (pl) Sposób wytwarzania sztucznych wlókien szklistych oraz ich zastosowanie
EP0866776B2 (en) Production of mineral fibres
PL197236B1 (pl) Wsad surowcowy do wytwarzania włókien mineralnych i sposób wytwarzania włókien mineralnych
US2300930A (en) Mineral wool
EP1345862B1 (en) Raw material for the production of mineral fibres
GB2301351A (en) Process for the production of saline-soluble vitreous fibres
HU221101B1 (en) Production of mineral fibres
RU2588510C2 (ru) Сырье для получения базальтовых волокон
RU2263082C2 (ru) Способ получения минеральной ваты из отходов промышленности
RU2137726C1 (ru) Минеральное волокно
SU53943A1 (ru) Способ получени сульфидов цветных металлов из бедных руд
CN1065444A (zh) 用石英闪长玢岩生产岩棉的方法
CA2193539A1 (en) Procedure to produce a slag conditioner material for electric arc and ladle furnaces based on vermiculite and dolomite mix
UA142701U (uk) Склад для отримання неорганічного волокна з розплавів гірських порід