PL197271B1 - Urządzenie do wkręcania elementów mocujących - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie do wkr ecania elementów mo- cuj acych z tworzywa sztucznego sk ladaj acych si e z podk ladki o du zej powierzchni i rurowej nasadki, oraz wst epnie zamontowanej sruby, które ma urz adzenie wkr ecaj ace w postaci dwóch wspó losiowo umieszczonych jeden w drugim elementów rurowych nap edzanych za pomoc a wkr etarki oraz uk lad do zamocowania tych ele- mentów, znamienne tym, ze uk lad mocuj acy posiada trzpie n (12) po laczony obrotowo z urz a- dzeniem wkr ecaj acym (6), który to trzpie n (12) jest umieszczony w rurowej nasadce (25) uchwy- tu (13) z tworzywa sztucznego stanowi acej osio- we zamocowanie tego uchwytu (13), przy czym wymiar wchodz acych w siebie obszarów oby- dwóch elementów rurowych (58, 59) jest nasta- wiany wst epnie zale znie od d lugo sci rurowej na- sadki (25), za s elementy rurowe (58, 59) w uk la- dzie wst epnie nastawionym s a wzajemnie ry- glowane tak, ze trzpie n (12) wystaje z dolnej powierzchni zderzakowej (52) urz adzenia wkr e- caj acego (6). PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 197271 B1 (²¹) Numer zgłoszema: 3666^{11 (}22⁾ D^at^{a zg}ł^oszeni^a: 22.01.2002 ^{511 )lntCL}

B23P 19/06 (2006.01) (86) Date ⁱ numer zciłoszema mnędz^aroclowecio: B25B21/00 (2006.01)

22.01.2002, PCT/EP02/00586 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

25.07.2002, WO02/57434 PCT Gazette nr 30/02 (54)

Urządzenie do wkręcania elementów mocujących

(30) Pierwszeństwo: 22.01.2001,DE,10102690.0 22.01.2001,DE,10102703.6 22.01.2001,DE,10102705.2	(73) Uprawniony z patentu: SFS INTEC HOLDING AG,Heerbrugg,CH
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 07.02.2005 BUP 03/05	(72) Twórca(y) wynalazku: Daniel Gasser,Diepoldsau,CH
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2008 WUP 03/08	(74) Pełnomocnik: Stypułkowski Heliodor, HELPAT

(57) 1. Urządzenie do wkręcania elementów mocujących z tworzywa sztucznego składających się z podkładki o dużej powierzchni i rurowej nasadki, oraz wstępnie zamontowanej śruby, które ma urządzenie wkręcające w postaci dwóch współosiowo umieszczonych jeden w drugim elementów rurowych napędzanych za pomocą wkrętarki oraz układ do zamocowania tych elementów, znamienne tym, że układ mocujący posiada trzpień (12) połączony obrotowo z urządzeniem wkręcającym (6), który to trzpień (12) jest umieszczony w rurowej nasadce (25) uchwytu (13) z tworzywa sztucznego stanowiącej osiowe zamocowanie tego uchwytu (13), przy czym wymiar wchodzących w siebie obszarów obydwóch elementów rurowych (58, 59) jest nastawiany wstępnie zależnie od długości rurowej nasadki (25), zaś elementy rurowe (58, 59) w układzie wstępnie nastawionym są wzajemnie ryglowane tak, że trzpień (12) wystaje z dolnej powierzchni zderzakowej (52) urządzenia wkręcającego (6).

PL 197 271 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wkręcania elementów mocujących składających się z uchwytu z tworzywa sztucznego w postaci podkładki o dużej powierzchni i rurowej nasadki, oraz wstępnie zamontowanej śruby, które ma urządzenie wkręcające składające się z dwóch elementów rurowych, umieszczonych współosiowo jeden w drugim i napędzane za pomocą wkrętarki, i układ mocujący elementy.

W tego rodzaju urządzeniach do osadzania elementów mocujących składających się z uchwytów z tworzywa sztucznego i śrub mogą być stosowane śruby zawsze o jednakowej długości. Za pomocą takich urządzeń wykonuje się przekrycia materiałami izolacyjnymi o różnych grubościach przez układanie pasm lub płyt zakrywających na możliwie jak największym obszarze. Wtedy zmienia się odpowiednio długość rurowej nasadki w uchwycie z tworzywa sztucznego. Za pomocą tych różnych długości rurowych nasadek przy uchwytach z tworzywa sztucznego istnieje także konieczność umożliwienia nastawiania urządzenia, aby stworzyć możliwość prawidłowego osadzania elementów mocujących. Przy rurowych nasadkach o różnej długości główki śrub są więcej lub mniej wgłębione w rurową nasadkę, tak że wałek napędowy z trzpieniem, wchodzącym w taką rurową nasadkę musi być opuszczany na różne głębokości przez dolny koniec przejezdnej ramy podstawowej, aby spowodować całkowite zagłębienie śruby.

Z opisu DE 200 07 656 U1 znane jest urządzenie w rodzaju przytoczonym na wstępie, w którym obydwa elementy rurowe są umieszczone wzajemnie przesuwnie jeden w drugim i to tak daleko, na ile pozwala wzdłużny otwór. Za pomocą urządzenia do przestawiania wysokości może być ustalone wstępnie jak daleko jeden z obydwóch elementów rurowych może być wprowadzony podczas operacji wkręcania pionowo do drugiego elementu rurowego. Zależy to od długości jednego z mocowanych uchwytów z tworzywa sztucznego. Podczas operacji skręcania elementy rurowe są umieszczone przesuwnie teleskopowo jeden w drugim. Wiertarka jako wkrętarka startuje przy każdej operacji wkręcania z jednakowej wysokości. Nastawiana jest tylko droga, którą element rurowy odbywa z powrotem, aż pierścień nastawczy zostanie osadzony na drugim, stacjonarnym elemencie rurowym. Urządzenie do przestawiania wysokości w znanym urządzeniu jest praktycznie tylko ogranicznikiem głębokościowym. Przy pomocy ogranicznika głębokościowego zostaje ustalone, jak daleko podczas operacji wkręcania może się przesuwać do dołu jeden element rurowy z wałkiem napędowym urządzenia wkręcającego. Urządzenia do przestawiania wysokości można nie nastawiać, jak dalece wałek napędowy jest widoczny od dołu z urządzenia wkręcającego. Jest to jednak szkodliwe dla rurowych nasadek o różnych długościach, ponieważ podczas operacji wkręcania nie mogą być one przytrzymywane przez trzpień. Uchwyt z tworzywa sztucznego musi być dlatego dostarczony do miejsca osadzenia za pomocą zewnętrznych urządzeń doprowadzających.

Urządzenia w rodzaju wymienionym na wstępie, zwłaszcza w powiązaniu z przejezdną ramą dolną są znane (EP 0 600 285 A1). Z reguły doprowadzenie uchwytów z tworzywa sztucznego następuje poprzez magazynek. Z reguły także uchwyty z tworzywa sztucznego dopiero osadzanych śrub zostają w pozycji wkręcania ustawione w osi wkręcania i tam uchwycone przez urządzenie wkręcające. Przez dociskanie urządzenia następuje wkręcanie całego elementu mocującego w podłożu. Jednak jest zawsze konieczne, aby przewidzieć zabezpieczenie przed obracaniem się dla uchwytów z tworzywa sztucznego względem urządzenia wkręcającego, ponieważ muszą być one osadzone w dokładnie ustalonym położeniu przykręcanego elementu, nie mogą się więc obracać razem z urządzeniem wkręcającym. Do tego celu są przewidziane względnie długie prowadnice szybowe lub prowadnice szynowe, aby zabezpieczyć przed obracaniem uchwyty z tworzywa sztucznego aż do ostatecznego osadzenia elementów mocujących. Mogą być stosowane także przestawiane wysokościowe, obciążone sprężyną szczęki, które idą razem w poziomie z przebiegiem osadzania aż do ostatecznego zakończenia procesu. W wyniku tych środków konieczne są szczególnie kosztowne rozwiązania konstrukcyjne w których bardzo trudno jest usunąć z szybu prowadzącego lub prowadnic szynowych ustawiające się ukośnie z jakichkolwiek powodów uchwyty z tworzywa sztucznego.

Za pomocą znanego z opisu EP 0 535 547 B1 urządzenia do osadzania nie dają się wkręcić żadne elementy mocujące, które mają podkładki o dużej powierzchni z rurowymi nasadkami z tworzywa sztucznego. Elementy mocujące, dla których przewidziane jest znane urządzenie osadzające, mają podkładkę lub talerz rozdzielający z metalu. To urządzenie osadzające nie ma również żadnego układu uchwytowego dla elementu mocującego. W tym urządzeniu osadzającym jest przewidziany występ dopasowujący, który wchodzi na punkt kontaktowy w talerzu rozdzielającym obok rampy, aby

PL 197 271 B1 ustalić trwałą pozycję tego talerza rozdzielającego obciążenie. Układ uchwytowy służy więc tutaj jednocześnie jako zabezpieczenie przed obracaniem podkładki.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcyjnie prostego i bezproblemowego w ręcznym manipulowaniu urządzenia nastawczego dla dopasowania rurowych nasadek o różnej długości w uchwytach z tworzywa sztucznego oraz optymalnego układu uchwytowego i zabezpieczenia przed obracaniem dla uchwytów z tworzywa sztucznego.

Powyższy cel został osiągnięty dzięki rozwiązaniu konstrukcyjnemu urządzenia do wkręcania elementów mocujących według niniejszego wynalazku, którego istota polega na tym, że układ mocujący posiada trzpień uruchamiany urządzeniem wkręcającym, który to trzpień jest umieszczony w rurowej nasadce uchwytu z tworzywa sztucznego i powoduje osiowe zamocowanie tego uchwytu, przy czym wymiar wchodzących w siebie obszarów obydwóch elementów rurowych jest nastawiany wstępnie zależnie od długości rurowej nasadki, zaś elementy rurowe w układzie wstępnie nastawionym są wzajemnie ryglowane, w wyniku czego trzpień wystaje więcej albo mniej przez dolną powierzchnię zderzakową urządzenia wkręcającego.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku może być w bardzo prosty sposób osiągnięte to, że wprowadzany do rurowej nasadki trzpień, który za pomocą odpowiedniego wałka napędowego jest połączony z wkrętarką, może wejść odpowiednio głęboko w rurową nakładkę. Przez wzajemne przestawienie współosiowo jeden w drugim prowadzenie elementów rurowych uzyskane zostaje wyrównanie rurowych nasadek o różnej długości w uchwytach z tworzywa sztucznego.

W prosty konstrukcyjnie sposób jest przy tym przewidziane, że w znajdującym się na zewnątrz elemencie rurowym jest umieszczony przestawiany sworzeń, który wchodzi w promieniowe otwory, usytuowane w znajdującym się wewnątrz elemencie rurowym. Tym samym jest możliwe nie tylko proste przestawienie, lecz także zapewnione jest zaryglowanie a przede wszystkim samoczynne zaryglowanie zapadkowe, które pozostaje w tej pozycji aż do ręcznego uwolnienia.

Dalej wynalazek przewiduje, że promieniowe otwory w znajdującym się wewnątrz elemencie rurowym są umieszczone kolejno jeden za drugim z osiowym odstępem zapadkowym. Jest więc w wyniku tego możliwe stopniowe przestawianie rzędu wielkości, dostrojonego do wymiaru rastrowego rurowych nasadek uchwytów z tworzywa sztucznego.

Jako szczególnie korzystne rozwiązanie wynalazek przewiduje, że do znajdującego się zewnątrz elementu rurowego, przy współdziałaniu z podstawową ramą, jest przyporządkowany głębokościowy element zderzakowy. Dzięki tym środkom ruch posuwowy uchwytu z tworzywa sztucznego jest zawsze tak dostosowany, że podkładka uchwytu z tworzywa sztucznego o dużej powierzchni w pełni przylega w odpowiedni sposób do powierzchni mocowanego pasma. Dzięki temu pomimo przestawienia urządzenia dla dopasowania rurowych nasadek o różnej długości, nie jest konieczne jednoczesne przestawienie zderzaka głębokości. Zderzak głębokości jest tym samym czynny zawsze w zależności od całkowitego osadzenia uchwytu z tworzywa sztucznego, podczas gdy przez proste wzajemne przestawienie obydwóch współosiowo względem siebie nastawionych elementów rurowych może być przeniesiony wymiar, o który główka śruby jest zagłębiona mniej lub więcej w dłuższej lub krótszej rurowej nasadce.

Według prostej konstrukcyjnie postaci wykonania wynalazku przewidziane jest, że obciążony sprężyną, przestawiany sworzeń jest zamocowany w głębokościowym elemencie zderzakowym. W tym zestawieniu jest następnie korzystne, jeżeli głębokościowy element zderzakowy stanowi kołnierz, obejmujący znajdujący się zewnątrz element rurowy, który to kołnierz na jednej stronie ma obciążony sprężyną, przestawiany sworzeń a na przeciwległej stronie posiada nosek zderzakowy. Optymalne zabezpieczenie przed obracaniem zostaje osiągnięte dzięki temu, że sworzeń, stanowiący zabezpieczenie przed obrotem dla uchwytu z tworzywa sztucznego, jest umieszczony na wolnym końcu urządzenia wkręcającego i swobodnie z niego wystaje, natomiast na obrzeżu podkładki o dużej powierzchni uchwytu z tworzywa sztucznego znajduje się ogranicznik, zapobiegający obracaniu się.

Dzięki trzpieniowi, wchodzącemu w uchwyt z tworzywa sztucznego, tak jak w urządzeniu znanym z opisu DE 197 54 356 A1, jest możliwe dokładne osiowo ustawienie, tak że zawsze jest zagwarantowane, że uchwyt z tworzywa sztucznego a tym samym także umieszczona w tym uchwycie śruba, a więc kompletny element mocujący jest dokładnie ustawiony w osi wkręcania. Zgodnie z wynalazkiem jest ponadto zagwarantowane w prosty konstrukcyjnie sposób dokładne ustawienie uchwytu z tworzywa sztucznego względem osi wkręcania i dzięki temu uzyskana została możliwość, aby to dokładne ustawianie pozostawało trwałe aż do końcowego osadzania elementu mocującego. Zabez4

PL 197 271 B1 pieczenie przed obracaniem dla podkładki o dużej powierzchni uchwytu z tworzywa sztucznego pozostaje utrzymane aż do całkowitego osadzenia elementu mocującego.

Dzięki tej bardzo prostej, jednak szczególnie skutecznej konstrukcji, na całej drodze przesuwania urządzenia wkręcającego, potrzebne dotychczas w takich układach szyby prowadzące lub prowadnice szynowe mogą być usunięte. Nie jest także w żadnym wypadku konieczne, aby podkładki o dużej powierzchni uchwytów z tworzywa sztucznego przytrzymywać aż do ostatecznego osadzenia za pomocą obciążonych sprężyną, odchylanych szczęk lub działających na te szczęki sprężyn powrotnych, ponieważ konstrukcja ta jest kosztowna i zajmuje wiele miejsca. Tylko przy pomocy układu jednego lub więcej swobodnie wystających sworzni została uzyskana wystarczająca możliwość aby zderzaki zapobiegały obracaniu się uchwytu z tworzywa sztucznego.

Takie rozwiązanie konstrukcyjne jest tak samo skuteczne niezależnie od tego czy jest zastosowane jako przyrząd ręczny, albo na przejezdnej ramie podstawowej. Także przy stosowaniu jako przyrząd ręczny uchwyt z tworzywa sztucznego zostaje ustawiony dokładnie osiowo i przytrzymywany wokół trzpienia oraz za pomocą sworzni, działających jako zderzaki jest zabezpieczony przed obracaniem. Uzyskuje się więc jednakowo korzystne wyniki przy zastosowaniu przyrządu ręcznego jak i przy stosowaniu przejezdnej ramy podstawowej.

Przy pomocy urządzenia według wynalazku zostało w sumie opracowane, z punktu widzenia konstrukcyjnego, istotnie ulepszone urządzenie, które jest łatwiejsze w manipulacji ręcznej i w którym przede wszystkim możliwy jest dobry dostęp do wszystkich ważnych elementów. Jeśli nawet miałoby dojść do zakłóceń w doprowadzaniu elementów mocujących, a zwłaszcza uchwytów z tworzywa sztucznego, można bez problemów interweniować ręcznie, ponieważ nie są potrzebne żadne zakłócające działanie prowadnice, szybiki lub wykładziny.

Następnie według wynalazku sworzeń lub sworznie jest lub są umieszczone na ograniczeniu obrzeża powierzchni zderzakowej, przy czym sworzeń lub sworznie, przy osadzonym uchwycie z tworzywa sztucznego, jest (są) skuteczne jako zabezpieczenie przed obracaniem tylko przy ograniczeniu wzdłużnym tego uchwytu z tworzywa sztucznego. Nie istnieje żadna konieczność, aby na przeciwległych ograniczeniach wzdłużnych uchwytów z tworzywa sztucznego lub całkiem zamkniętych obwodowo stosować odpowiednie zderzaki lub obszary ograniczające. Powinien wystarczyć jeden sworzeń, jednak układ przewiduje zastosowanie co najmniej dwóch sworzni tak, że uchwyt z tworzywa sztucznego nie obróci się ani w jedną, ani w drugą stronę wokół osi wkręcania.

Dalej według wynalazku długość swobodnie wystającego sworznia jest w odpowiednim obszarze ograniczenia w przybliżeniu równa grubości podkładki o dużej powierzchni w uchwytach z tworzywa sztucznego. Ponieważ uchwyt z tworzywa sztucznego jest podparty na powierzchni zderzakowej, znajdującej się na wolnym końcu urządzenia wkręcającego, wystarcza niewielka długość sworznia, aby utworzyć skuteczne zabezpieczenie dla tego uchwytu z tworzywa sztucznego. Potrzebna jest więc tylko niewielka długość tych sworzni, aby w odpowiednim miejscu, a więc w odpowiednim obszarze zderzakowym ogranicznika wzdłużnego podkładki, umieścić również odpowiednią podporę.

Urządzenie według wynalazku jest więc korzystne zarówno przy zastosowaniu jako przyrząd ręczny jak i przy zastosowaniu w przejezdnej ramie podstawowej. W tym zestawieniu jest korzystne, jeżeli przy urządzeniu umieszczonym w ramie podstawowej i pojedynczym doprowadzaniu elementów mocujących z uchwytami z tworzywa sztucznego, są one przygotowane w uchwycie z odpowiednim ustawieniem, przy czym jako nakładki przewidziane są szczęki, obciążone sprężyną i odchylane w dół.

Przy zastosowaniu urządzenia z przejezdną ramą podstawową gotowe elementy mocujące są odpowiednio ustawione, przy czym podczas dociskania urządzenia wkręcającego połączony z wałem napędowym trzpień wchodzi do uchwytu z tworzywa sztucznego, aż ten uchwyt wejdzie w kontakt z powierzchnią zderzakową na wolnym końcu urządzenia wkręcającego. Ponieważ uchwyty z tworzywa sztucznego są właśnie przygotowane w uchwycie w odpowiedniej pozycji, to mogą być one na swoim ograniczeniu wzdłużnym uchwycone przez swobodnie wystające sworznie, przy czym od tego momentu samo urządzenie wkręcające przejmuje funkcję zabezpieczenia przed obracaniem się. Przy dalszym przesuwaniu urządzenia wkręcającego w dół, obciążone sprężyną sworznie zostają odchylone w dół, tak że uchwyt z tworzywa sztucznego i urządzenie wkręcające mogą być dalej przez to zamocowanie prowadzone również w dół aż do ostatecznego wkręcenia i osadzenia elementu mocującego. Zamocowanie służy przy tym jedynie do prawidłowego przygotowania elementu mocującego, ponieważ nie jest już potrzebna żadna dodatkowa prowadnica szynowa lub żaden dodatkowy szybik prowadzący.

PL 197 271 B1

Jeżeli w urządzeniu według wynalazku ma być realizowana prosta możliwość polegająca na tym, aby składający się z uchwytu z tworzywa sztucznego i śruby element mocujący, utrzymać w sposób stabilny w kierunku osiowym aż do ostatecznego wkręcenia, a przy tym umożliwić obracanie względne pomiędzy trzpieniem i uchwytem z tworzywa sztucznego bez obawy uszkodzenia tego uchwytu z tworzywa sztucznego z powodu wytarzania szkodliwego ciepła tarcia, to urządzeniu trzpień ma element z gwintowanym sworzniem do zamocowania na wolnym końcu wałka napędowego, przy czym na elemencie i gwintowanym sworzniu, jest osadzony rurowy element do wspólnego zamocowania z elementem na wolnym końcu tego wałka napędowego, zaś urządzenie posiada elementy zwrotne w postaci co najmniej wystającego noska, które przy współdziałaniu z co najmniej jednym zgrubieniem, znajdującym się wewnątrz rurowej nasadki uchwytu z tworzywa sztucznego i wystającym pierścieniowo do wewnątrz, umożliwiają bezpieczne zamocowanie osiowe.

W wyniku łatwego wprowadzenia trzpienia podczas dociskania w dół urządzenia wkręcającego podczas osadzania uchwytu z tworzywa sztucznego w urządzeniu wkręcającym można uzyskać osiowe zabezpieczenie tego uchwytu względem urządzenia wkręcającego, przy czym może być to przeprowadzone bez szczególnego nakładu siły. Nawet jeżeli wykonane w uchwycie z tworzywa sztucznego zgrubienie, wystające w postaci pierścienia do wewnątrz, które może znajdować się także w wielu układach, przebiega jako zamknięte obwodowe, to jest konieczne łatwe wprowadzanie, ponieważ to zgrubienie lub zgrubienia muszą pokonać jedynie częściowe obszary na obwodzie trzpienia. Nie potrzeba więc zamkniętego obwodowe rozszerzenia rurowej nasadki uchwytu z tworzywa sztucznego w obszarze zgrubienia lub zgrubień, lecz wystarczy na przykład jednostronna krótka wypukłość, ponieważ jedynie odpowiedni wystający nosek musi być przeprowadzony przez zgrubienie lub zgrubienia.

W opisie EP 0 783 063 A1 pokazano cylindryczną część wkrętaki w którą jest wprowadzone ostrze wkrętarki. W uchwycie z tworzywa sztucznego osadzanego elementu mocującego są przewidziane pierścieniowe żebra, które zaciskają się z cylindryczną częścią wkrętarki. Tym samym cylindryczna część wkrętarki służy także do osiowego zamocowania, przy czym zakłada się, że cylindryczna część wkrętarki i uchwyt z tworzywa sztucznego razem się obracają. W innym przypadku mogłoby wytwarzać się między nimi niepożądane ciepło tarcia.

Do wkręcania elementów mocujących, w których uchwyt z tworzywa sztucznego nie powinien się obracać, ponieważ podkładka powinna zachować ustaloną pozycję wokół osi wkręcania aż do ostatecznego osadzenia elementu mocującego, przytoczone wyżej znane urządzenie nie nadaje się.

W urządzeniu według opisu DE 93 11 122 U1 podane wyżej problemy nie istnieją, gdyż jest ono przeznaczone dla elementów mocujących, które są wbijane.

Aby uzyskać prawidłowe zamocowanie uchwytu z tworzywa sztucznego na trzpieniu a tym samym w urządzeniu wkręcającym, konieczne jest, aby zabezpieczyć go przed zgubieniem, ponieważ w kierunku oddalania się uchwytu z tworzywa sztucznego od urządzenia wkręcającego nie są wywierane żadne siły.

Przy zastosowaniu urządzenia według wynalazku ciepło tarcia nie może powstawać, ponieważ tutaj nie jest przewidziane żadne zamocowanie, wywołujące to tarcie pomiędzy uchwytem z tworzywa sztucznego i trzpieniem, lecz uchwyt zamknięty kształtowo, który dopuszcza bez przeszkód wzajemne obracanie względne.

Dalszą szczególną korzyścią urządzenia według wynalazku jest to, że jego trzpień może być zastosowany w każdym urządzeniu wkręcającym i przestawiony do położenia osadzenia elementu mocującego w rodzaju tutaj omawianym.

W związku z tym jest szczególnie korzystne, jeżeli na rurowej części trzpienia są umieszczone dwa wzajemnie średnicowo przeciwległe, wystające noski. Przy wprowadzaniu trzpienia do rurowej nasadki uchwytu z tworzywa sztucznego, rurowa nasadka zostaje wtedy praktycznie odkształcona do postaci elipsy, przy czym po całkowitym wprowadzeniu nosków, rurowa nasadka powraca do pierwotnej postaci.

Wprowadzanie i prawidłowe zamocowanie zostają jeszcze polepszone dzięki temu, że wystające noski posiadają rampę nabiegową, przebiegającą pod kątem ostrym względem osi wkręcania znajdującego się za nią stromo opadającego zderzaka. Tym samym proces wprowadzania przy ręcznym wkładaniu zostaje znacznie ułatwiony i pomimo tego istnieje wystarczające zabezpieczenie przed osiowym przesunięciem uchwytu z tworzywa sztucznego.

Przykłady wykonania wynalazku zostaną jeszcze dokładniej objaśnione w poniższym opisie w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku, częściowo w przekroju urządzenia do wkręcania zmagazynowanych, przygotowanych uprzednio elementów mocujących; fig. 2 - widok z boku

PL 197 271 B1 częściowego obszaru urządzenia według fig. 1, patrząc w kierunku strzałki II; fig. 3 - przekrój przez urządzenie wkręcające nie osadzone w ramie podstawowej; fig. 4 - widok elementu mocującego, składającego się ze śruby i uchwytu z tworzywa sztucznego, osadzanego w urządzeniu; fig. 5 - przekrój przez uchwyt do przygotowania elementu mocującego; fig. 6 - widok z góry na uchwyt według fig. 4; fig. 7 - powiększone ujęcie częściowego obszaru VII na fig. 1, pokazanego częściowo w przekroju z osadzonym, tutaj przygotowanym elementem mocującym; fig. 8 - widok z boku urządzenia wkręcającego w kierunku strzałki VIII na fig. 7, pokazanego częściowo w przekroju; fig. 9 - element mocujący w widoku z boku, pokazany częściowo w przekroju, przy czym w uchwycie z tworzywa sztucznego osadzony jest trzpień, połączony z wałkiem napędowym; fig. 10 - powiększone ujęcie częściowego odcinka trzpienia w przekroju; fig. 11 - widok tego częściowego odcinka trzpienia od dołu.

W urządzeniu 1 do wkręcania zmagazynowanych, przygotowanych uprzednio elementów mocujących 2 znajduje się przejezdna na kołach 3 podstawowa rama 4, w której przesuwane jest pionowo urządzenie wkręcające 6 wraz z zespoloną z nią wkrętarką 5. Całe urządzenie wkręcające 6 jest umieszczone w elemencie montażowym 7 i tym samym manipulowane przez osobę obsługującą za pomocą ręcznych uchwytów 8. Przy pomocy odpowiednich prętów prowadzących element montażowy 7 jest przesuwny, przy czym za pomocą gazowej sprężyny 9 całe urządzenie wkręcające zostaje każdorazowo przesunięte do górnej pozycji spoczynkowej.

Za pomocą elementów doprowadzających 10 elementy mocujące 2 zostają doprowadzone do pozycji wkręcania.

Przy dociskaniu w dół urządzenia wkręcającego 6 zaczyna wchodzić zaopatrzony w śrubę 11 trzpień 12 w otwór uchwytu z tworzywa sztucznego 13 tak dalece, aż główka śruby zostanie uchwycona. Poprzez odpowiednie sworznie 14 zostaje osiągnięte to, że podczas dociskania w dół elementu mocującego 2 i podczas operacji wkręcania uchwyt z tworzywa sztucznego 13 nie może zostać skręcony.

Jak to zostało uwidocznione na fig. 4, za pomocą tego rodzaju urządzenia 1 zostają osadzone elementy mocujące 2, składające się z uchwytu z tworzywa sztucznego 13 i zamontowanej uprzednio śruby 11. Naturalnie jest także możliwe, aby śruby 11, doprowadzić dopiero wtedy, gdy uchwyt z tworzywa sztucznego 13 jest rozmieszczony w położeniu wkręcania. Właśnie przy takich elementach mocujących z tworzywa sztucznego jest korzystne jak również znaczące dla szybkiego procesu osadzania, jeśli śruba 11 jest wstępnie zmontowana w uchwycie 13 z tworzywa sztucznego i również w tej postaci może być doprowadzona przez umieszczony tam magazynek 15. Pomiędzy magazynkiem 15 i elementami doprowadzającymi 10, które prowadzą uchwyty z tworzywa sztucznego 13, jest przewidziane urządzenie rozdzielające 16, którego zadaniem jest, aby przy każdym procesie osadzania, a więc przy każdym dociskaniu w dół urządzenia wkręcającego 6 został każdorazowo uwolniony element mocujący 2 i doprowadzony do pozycji wkręcania. Urządzenie rozdzielające 16 posiada dźwignię 17, która jest umieszczona obrotowo wokół osi 19, przebiegającej poprzecznie do kierunku doprowadzania 18 do magazynku.

Urządzenie wkręcające 6, ma wałek napędowy 64, posiadający na swoim wolnym końcu trzpień 12, wejście 49 i powrotne elementy 53 dla zamocowania uchwytu 13 z tworzywa sztucznego. Urządzenie wkręcające 6 składa się z dwóch współosiowo, jeden w drugim prowadzonych elementów rurowych 58 i 59 oraz odpowiednich szyn montażowych 65 i 66. Wymiary wchodzących jeden w drugi obszarów obydwóch elementów rurowych są zmieniane, przy czym elementy rurowe 58, 59 w nastawionym układzie są wzajemnie ryglowane. W znajdującym się na zewnątrz elemencie rurowym 58 jest umieszczony przestawny sworzeń 61, obciążony sprężyną. Ten sworzeń 61 wchodzi do promieniowego otworu 60, znajdującego się w umieszczonym wewnątrz elemencie rurowym 59. Na znajdującym się wewnątrz elemencie rurowym 59 są przewidziane w osiowym odstępie rastrowym kolejno usytuowane promieniowe otwory 60, dzięki czemu zostaje umożliwione w odpowiednich odstępach zaryglowanie pomiędzy znajdującym się na zewnątrz elementem rurowym 58 i umieszczonym wewnątrz elementem rurowym 59. W wyniku mniej lub więcej dalekiego wzajemnego przesunięcia obydwóch elementów rurowych 58 i 59 zostaje osiągnięte to, że trzpień 12 wałka napędowego 64 mniej lub więcej wystaje poza dolną powierzchnię zderzakową 52 urządzenia wkręcającego 6, tak że jest możliwe dopasowanie do różnych długości rurowych nasadek 25 uchwytów 13 z tworzywa sztucznego. Zależnie od długości tych rurowych nasadek 25, trzpień 12 musi wejść mniej lub więcej głęboko w rurową nasadkę 25, aby za pomocą odpowiedniego wejścia główki śruby 11, osiągnąć konieczną głębokość osadzenia.

Ze względów montażowych jak również w celu usztywnienia urządzenia wkręcającego 6, co najmniej na dwóch wzajemnie przeciwległych obszarach znajdującego się na zewnątrz elementu rurowePL 197 271 B1 go 58 są umieszczone szyny montażowe 65 i 66, które są trwale połączone ze znajdującym się na zewnątrz elementem rurowym 58. W szynie montażowej 65 jest następnie przewidziana, wpuszczona śruba 68, wkręcona w znajdujący się na zewnątrz element rurowy 58, która to śruba wchodzi we wzdłużny rowek 69 umieszczonego wewnątrz elementu rurowego 59. Dzięki temu jest zabezpieczone, że elementy rurowe 58, 59 nie mogą być zupełnie wyciągnięte jeden z drugiego, oraz nie może tym samym nastąpić ich wzajemny obrót.

Na zewnętrznym elemencie rurowym 58, przy współdziałaniu z podstawową ramą 4, działa element zderzakowy 62. Korzystne jest przy tym umieszczenie w tym elemencie zderzakowym 62 przestawnego sworznia 61. W pokazanej postaci wykonania element zderzakowy 62 jest wykonany jako kołnierz, obejmujący znajdujący się zewnątrz element rurowy 58, który to kołnierz posiada po jednej stronie obciążony sprężyną, przestawny sworzeń 61, a na przeciwległej stronie ma nosek zderzakowy 63'. Podczas naciskania w dół urządzenia 1 zostaje więc razem z urządzeniem wkręcającym 6 przesunięty także w dół element zderzakowy 62 z noskiem zderzakowym 63', aż dochodzi on do kontaktu ze śrubą zderzakową 63. Wtedy dalszy posuw urządzenia wkręcającego 6 zostaje wstrzymany. Aby można było tutaj dokładnie nastawić głębokość zderzaka, możliwe jest, aby śrubę zderzakową 63 dalej wykręcić lub z położenia środkowego obracać do wewnątrz lub na zewnątrz, aby w wyniku tego za każdym razem wywołać optymalny docisk podkładki o dużej powierzchni uchwytu 13 z tworzywa sztucznego na mocowanym paśmie.

Dla prawidłowego zamocowania osadzanego przez urządzenie 1 elementu mocującego 2 przewidziany jest układ zatrzymujący 51, który ma na wolnym końcu wałka napędowego 64 trzpień 12 oraz dodatkowo sworznie 14. W celu dokładnego nastawienia w osi wkręcania, trzpień 12 wchodzi do wnętrza rurowej nasadki 25 uchwytu 13 z tworzywa sztucznego. Wtedy trzpień 12 może tam za pomocą trzonka 49 uchwycić główkę śruby 11. Dla zabezpieczenia przed obrotem osadzonego uchwytu 13 z tworzywa sztucznego, w pokazanym przykładzie wykonania wynalazku przewidziane są dwa sworznie 14, wystające swobodnie z powierzchni zderzakowej 52, wykonanej na wolnym końcu urządzenia wkręcającego 6. Te sworznie 14 działają jako ograniczniki, zapobiegające obracaniu się na obrzeżach podkładkom 24 o dużej powierzchni uchwytów 13 z tworzywa sztucznego. Tym samym przewidziane są dwa sworznie 14, aby nie dopuścić do obracania się podkładki 24 nie tylko w jednym jak i w drugim kierunku.

Byłoby również możliwe zastosowanie tylko jednego takiego sworznia 14, lub nawet na miejsce sworznia podłużnego elementu ograniczającego. Jest więc jedynie konieczne zapobieżenie obracaniu się uchwytu 13 z tworzywa sztucznego za pomocą utworzenia ograniczników, wystających osiowo ponad powierzchnię zderzakową 52 lub jednego jedynego zderzaka. Tego rodzaju element może być naturalnie zastosowany także w powiązaniu ze szczególnym ukształtowaniem obwodu podkładki 24 o dużej powierzchni uchwytu 13 z tworzywa sztucznego. W ten sposób mogą na przykład takie sworznie lub inne zderzaki być dostosowane do szczególnych konturów w obszarze obwodowym podkładki. Byłoby także możliwe, aby na przeciwległych stronach podkładek o dużej powierzchni przewidzieć odpowiednie sworznie 14 lub podobne zderzaki, wystarczy jednak dla prawidłowego zamocowania zastosowanie takich środków tylko na jednej stronie. W tym zestawieniu jest jednak również możliwe, aby na powierzchni zderzakowej 52 urządzenia wkręcającego 6 zaprojektować zagłębienie, dopasowane do postaci podkładki 24 o dużej powierzchni uchwytu 13 z tworzywa sztucznego, które to zagłębienie może przejąć w całości lub co najmniej częściowo podkładkę 24, aby w ten sposób zabezpieczyć ją przed obracaniem się. Jak więc widać, możliwa jest nie tylko najskuteczniejsza i najprostsza konstrukcja, lecz także zastosowanie środków na wyższym poziomie konstrukcyjnym.

Długość swobodnie wystających sworzni 14 lub odpowiednio innych rozwiązań konstrukcyjnych zderzaków odpowiada w przybliżeniu grubości podkładki 24 o dużej powierzchni w uchwytach 13 z tworzywa sztucznego w odpowiednim obszarze ograniczania. Można więc zagwarantować, że co najmniej obszar obrzeża we wzdłużnym ograniczeniu podkładki 24 o dużej powierzchni może być prawidłowo uchwycony przez sworzeń 14.

W powiązaniu z układem urządzenia 1 w przejezdnej ramie podstawowej 4 jest także korzystne, aby elementy mocujące, składające się z uchwytu 13 z tworzywa sztucznego i wstępnie wmontowanej śruby 11 zostały odpowiednio przygotowane do operacji wkręcania. Do tego celu na ramie podstawowej 4 jest przewidziany uchwyt 70, który posiada zwężający się od góry do dołu obszar wprowadzający 71. Do tego obszaru wprowadzającego 71 przylega dopasowany do konturu podkładki 24 o dużej powierzchni otwór 72. Ten otwór 72 jest w kierunku do dołu zamknięty w dwóch wzajemnie przeciwległych obszarach obrzeży za pomocą szczęk 73, 74. Te szczęki 73, 74 są przyporządkowane spręży8

PL 197 271 B1 nom 75, 76, tak że te szczęki 73, 74 są umieszczone w pokazanej na fig. 4 pozycji zamknięcia poniżej otworu 72, w ich pozycji spoczynkowej. Jak tylko uchwyt 13 z tworzywa sztucznego zostanie wprowadzony do uchwytu 70, urządzenie wkręcające 6 może być dociśnięte w dół. Tylko wtedy trzpień 13 wchodzi do rurowej nasadki 25 uchwytu 13. z tworzywa sztucznego i sworznie 14 chwytają wzdłużne ograniczenie podkładki 24 o dużej powierzchni, a następnie całe urządzenie wkręcające 6 zostaje dalej dociśnięte w dół, tak że szczęki 73, 74 mogą się odchylić w dół pod działaniem sprężyn 75, 76. Uchwyt 13 z tworzywa sztucznego a tym samym cały element mocujący 2 jest w danym momencie przytrzymywany wyłącznie przez urządzenie wkręcające 6 i stąd też nie potrzebuje żadnych dodatkowych szybów prowadzących lub prowadnic szynowych. Po cofnięciu urządzenia wkręcającego 6 po zakończeniu operacji wkręcania szczęki 73, 74 pod działaniem sprężyn 75, 76 zostają odchylone z powrotem do pozycji wyjściowej, tak że uchwyt 70 jest znowu gotowy do przyjęcia następnego elementu mocującego 2.

W przedstawionej na figurach 9 do 11 postaci wykonania zasadniczo zostało osiągnięte osiowe zamocowanie elementu mocującego 2, zwłaszcza uchwytu 13 z tworzywa sztucznego, aż do ostatecznego osadzenia tego elementu mocującego 2. Jest przy tym korzystne, aby operacji wkręcania śruby 11 nie utrudniać przez osiowe zamocowanie uchwytu 13 z tworzywa sztucznego, lub w danym przypadku naruszyć konieczne zamocowanie, zabezpieczające przed obrotem uchwyt 13, przy czym dalej powinno się osiągnąć to, że uchwyt 13 z tworzywa sztucznego może być łatwo poruszany bez dużego nakładu siły, a więc w danym przypadku także może być osadzony ręcznie na trzpień 12, i wtedy przesunięty na tym trzpieniu 12 do zapewnionego położenia osiowego. W tym ustalonym położeniu osadzenia uchwytu 13 z tworzywa sztucznego na trzpieniu 12 nie powinno wystąpić żadne szczególne tarcie przy wzajemnym obróceniu się.

Zastosowane tutaj uchwyty 13 z tworzywa sztucznego posiadają w pewnym odstępie od podkładki 24 o dużej powierzchni, w obszarze rurowej nasadki 25, zamknięte obwodowo zgrubienie 77, które w obszarze tej rurowej nasadki 25 stwarza w pewnym sensie zwężone miejsce. To zgrubienie 77, które także w korzystny sposób służy jako zabezpieczenie przed zgubieniem śrub 11 podczas wstępnego montażu, gdyż główka 50 śruby nie może być cofnięta przez to zgrubienie 77, zostaje w przytoczonym przypadku zastosowane do bezpiecznego osadzenia uchwytu 13 z tworzywa sztucznego na trzpieniu 12. Na trzpieniu 12 lub na oddzielnie nasadzanej części 78 tego trzpienia 12 znajdują się elementy 53, przytrzymujące zwrotnie, które tworzą pewien rodzaj układu mocującego 51 do zamocowania uchwytu 13 z tworzywa sztucznego w kierunku osi wkręcania. Do tego celu są tutaj wykonane elementy 53 przytrzymujące zwrotnie w postaci co najmniej wystającego noska 79, który przy współdziałaniu z pierścieniowo do wewnątrz wystającym zgrubieniem 77, znajdującym się we wnętrzu rurowej nasadki 25, zapewnia bezpieczne zamocowanie.

Korzystnie na trzpieniu 12 lub na elemencie 78 znajdują się dwa średnicowo wzajemnie przeciwległe noski 79. Aby umożliwić łatwiejsze wsuwanie trzpienia 12 a tym samym elementu 78 do wewnątrz rurowej nasadki 25, wystające noski 79 posiadają rampę nabiegową 80, przebiegającą pod kątem ostrym do osi wkręcania, a za nią stromo opadający zderzak 81. Tym samym jest możliwe łatwe wprowadzenie a także łatwe kształtowanie rurowej nasadki 25, która przy wchodzeniu elementu 78 zostaje odkształcona swoim przekrojem do postaci elipsy. Jak tylko obydwa wzajemnie przeciwległe noski 79 opuszczają obszar zgrubienia 77, rurowa nasadka 25 zostaje ponownie doprowadzona do swojej pierwotnej postaci o przekroju kołowym, tak że zgrubienie 77 może zaczepić się zapadkowo za zderzakiem 81 do elementu 78. Jak tylko noski 79 pokonają to zgrubienie 77, może znowu nastąpić obrócenie trzpienia 12 w rurowej nasadce 25 bez szczególnych trudności. Stąd też nie jest konieczny dodatkowy nakład siły, aby spowodować obrót uchwytu 13 z tworzywa sztucznego. Wystarcza więc układ obydwóch sworzni 14 lub odpowiednio innych ograniczników na dolnej powierzchni zderzakowej 52 urządzenia wkręcającego 6.

Jest całkiem możliwe, aby noski 79 skonstruować w inny sposób. Na przykład tego rodzaju noski 79 mogłyby być każdorazowo przestawione względem siebie o 90°. Jest jednak także możliwe, aby te noski 79 umieścić każdorazowo na określonych obszarach obwodowych lub sporządzić zamknięty obwodowo kołnierz w kształcie takiego noska. Wtedy jednak wprowadzenie jest zapewne trudniejsze do wykonania. W każdym przypadku jest jednak konieczne, aby przewidzieć odpowiednie noski lub kołnierz w kształcie noska, aby w wyniku tego istniała możliwość zapadkowego wprowadzenia odpowiedniego zgrubienia 77. Jeśli mianowicie byłby zastosowany jeden cylindryczny element, który wchodzi z tarciem do rurowej nasadki 25, lub posiada on jedno lub więcej zgrubień 77, wtedy

PL 197 271 B1 występuje zawsze odpowiednio duże tarcie między trzpieniem 12 i wewnętrzną stroną rurowej nasadki 25, któremu właśnie tutaj powinno się zapobiegać.

Pokazano na figurze 11, że na górnym odcinku elementu 78 jest wykonana pewnego rodzaju sześciokątna główka. Dzięki temu jest uzyskana możliwość, aby element 78 przykręcić na wolnym końcu wałka napędowego 64, a więc zamocować na tym wałku napędowym 64 razem z elementem 84, posiadającym uchwyt 49 i gwintowany sworzeń 83.

Na figurach, 5 i 6 zostało uwidocznione, jak element mocujący 2 i zwłaszcza uchwyt 13 z tworzywa sztucznego przy zastosowaniu urządzenia 1 w przejezdnej ramie podstawowej 4 jest utrzymywany w gotowości. Na ramie podstawowej 4 jest zamocowany uchwyt 70, który posiada zwężający się obszar wprowadzający 71 i przylegający do niego otwór 72, który jest dopasowany do kształtu obwodu podkładki o dużej powierzchni 24 uchwytu 13 z tworzywa sztucznego. Dolne zamknięcie tego otworu 72 stanowią szczęki 73 i 74, które są utrzymywane w tej pozycji za pomocą sprężyn 75 i 76. Jak tylko przez naciskanie urządzenia 6 trzpień 12 wejdzie do rurowej nasadki 25 uchwytu 13 z tworzywa sztucznego i tam przejdzie przez zgrubienie 77, następuje prawidłowe, osiowe zamocowanie elementu mocującego 2, przy czym wtedy jeszcze zaczynają działać obydwa sworznie 14 do wzdłużnego ograniczenia podkładki 24 o dużej powierzchni. Przy dalszym dociskaniu obydwie szczęki 73 i 74 zostają naciśnięte w dół przeciwko sile sprężyn 75 i 76, przy czym wtedy także element mocujący 2 jest zabezpieczony wyłącznie przez osiowe zamocowanie pomiędzy sworzniem 12 i rurową nasadką 25 i przez zamocowanie promieniowe w wyniku połączenia ze sworzniami 14.

Zgodnie z wynalazkiem przewidziane środki do osiowo zabezpieczonego zamocowania uchwytu z tworzywa sztucznego mogą być stosowane w urządzeniu, które będzie używane jako przyrząd ręczny, lub także w układzie, w którym urządzenie jest umieszczone na przejezdnej ramie podstawowej. W taki sam sposób takie konstruktywne rozwiązanie mogłoby być zastosowane przy dostarczaniu uchwytów z tworzywa sztucznego, a więc z pewnego rodzaju magazynkiem. Byłoby także możliwe, aby taki trzpień zastosować do pobierania elementu mocującego z obszaru magazynowego, przy czym właśnie wtedy elementy mocujące musiałyby być doprowadzane bezpośrednio aż do trzpienia 12 lub nawet sam trzpień 12 powinien być obracany z położenia pobierania do pozycji wkręcenia.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do wkręcania elementów mocujących z two ożywa sztucznego składających się z podkładki o dużej powierzchni i rurowej nasadki, oraz wstępnie zamontowanej śruby, które ma urządzenie wkręcające w postaci dwóch współosiowo umieszczonych jeden w drugim elementów rurowych napędzanych za pomocą wkrętarki oraz układ do zamocowania tych elementów, znamienne tym, że układ mocujący posiada trzpień (12) połączony obrotowo z urządzeniem wkręcającym (6), który to trzpień (12) jest umieszczony w rurowej nasadce (25) uchwytu (13) z tworzywa sztucznego stanowiącej osiowe zamocowanie tego uchwytu (13), przy czym wymiar wchodzących w siebie obszarów obydwóch elementów rurowych (58, 59) jest nastawiany wstępnie zależnie od długości rurowej nasadki (25), zaś elementy rurowe (58, 59) w układzie wstępnie nastawionym są wzajemnie ryglowane tak, że trzpień (12) wystaje z dolnej powierzchni zderzakowej (52) urządzenia wkręcającego (6).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w znajd^ącym się na zewnąfrz elemencie rurowym (58, 59) jest przestawnie umieszczony sworzeń (61), który wchodzi w promieniowe otwory (60), usytuowane w znajdującym się wewnątrz elemencie rurowym (59).
3. 3. U rządze nie według zas^z. 2, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że promieniowe otwory (60) w znajdującym się wewnątrz elemencie rurowym (59) są umieszczone kolejno jeden za drugim z osiowym odstępem zapadkowym.
4. 4. Urządzeńie według zas^z. 2, znamiennetym, że do znajd^ącego sśę zewnątmz eterne^u turowego (58), jest przyporządkowany przy współdziałaniu z podstawową ramą (4) głębokościowy element zderzakowy (62).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, tym, że obciążony sprężyną, przestawiany sworzeń (61) jest zamocowany w głębokościowym elemencie zderzakowym (62).
6. 6. U rządze nie według zas-trz. 5, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że głębokośccowy elemeni zderza kowy (62) stanowi kołnierz, obejmujący znajdujący się zewnątrz element rurowy (58), który to kołnierz na jednej stronie ma obciążony sprężyną, przestawiany sworzeń (61) a na przeciwległej stronie posiada nosek zderzakowy (63').

   PL 197 271 B1
7. 7. Urządzenie do wkręcania elementów mocujących, mające zabezpieczenie przed obróceniem utworzone co najmniej z jednego sworznia, znamienne tym, że sworzeń (14), stanowiący zabezpieczenie przed obrotem uchwytu (13) z tworzywa sztucznego, jest umieszczony na wolnym końcu urządzenia wkręcającego (6) tak, że swobodnie z niego wystaje, a na obrzeżu podkładki (24) o dużej powierzchni uchwytu (13) z tworzywa sztucznego znajduje się ogranicznik, zapobiegający jej obracaniu się.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamiennetym, że sworzeń ((4) j est umieszczony na ograniczeniu obrzeża powierzchni zderzakowej (52), przy czym sworzeń (14), przy osadzonym uchwycie (13) z tworzywa sztucznego, jest oparty o wzdłużny bok tego uchwytu (13) z tworzywa sztucznego.
9. 9. Urządzenie według zas^z. 8, znamienne tym, że długość swobodone wyssającego sworznia (14) jest w odpowiednim obszarze ograniczenia w przybliżeniu równa grubości podkładki (24) o dużej powierzchni uchwytu (13) z tworzywa sztucznego.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przy trzpieniu (12) wchodzącym do uchwytu (13) z tworzywa sztucznego ma układ mocujący (51) do ustawienia elementu mocującego (2) w osi wkręcania, przy czym urządzenie wkręcające (6) ma ogranicznik zapobiegający obracaniu się uchwytu (13) z tworzywa sztucznego podczas operacji wkręcania, zaś trzpień (12) posiada element (84) z gwintowanym sworzniem (83) do zamocowania na wolnym końcu wałka napędowego (64), przy czym na elemencie (84) i gwintowanym sworzniu (83), jest osadzony rurowy element (78) do wspólnego zamocowania z elementem (84) na wolnym końcu tego wałka napędowego (64), zaś urządzenie posiada elementy (53) cofające w postaci co najmniej wystającego noska (79), które przy współdziałaniu z co najmniej jednym zgrubieniem (77), znajdującym się wewnątrz rurowej nasadki (25) uchwytu (13) z tworzywa sztucznego i wystającym pierścieniowo do wewnątrz, umożliwiają bezpieczne zamocowanie osiowe.
11. 11. według 10, tym, że na rurowej części (78) (spienia (12) są umieszczone dwa wzajemnie średnicowo przeciwległe, wystające noski (79).
12. 12. U rządze nie według zaslrz. 11, tym, ze wysilające noski (79) posiadają rampę nabiegową (80), przebiegającą pod kątem ostrym względem osi wkręcania i znajdujący się za nią stromo opadający zderzak.