PL197541B1 - Śruba okrętowa - Google Patents

Abstract

1. Sruba okr etowa, posiadaj aca wydr azony korpus piasty, liczne skrzyd la sruby rozmieszczo- ne wokó l korpusu piasty i roz lacznie zamocowane do korpusu w po laczeniu z zewn etrzn a po- wierzchni a oporow a na scianie korpusu piasty, liczne zespo ly mocuj ace dla ka zdego skrzyd la sruby, z których ka zdy zespó l mocuj acy zawie- ra rozci agany pr et przechodz acy od wn eki kor- pusu piasty poprzez otwory w scianie korpusu piasty i zakotwiony w korpusie piasty, a tak ze zawiera cz lon ko lnierzowy zamontowany na roz- ci aganym pr ecie i oparty o scian e na stronie zwróconej do wn eki korpusu piasty, znamienna tym, ze cz lon ko lnierzowy (22) ka zdego zespo lu mocuj acego posiada liczne wglebienia (23) roz- mieszczone wokó l rozci aganego pr eta (19), a we wg lebieniach s a umieszczone cz lony napinaj a- ce (24) wysuni ete w cz lon ko lnierzowy (22) w kierunku sciany (14) korpusu piasty do roz- ciagni ecia rozci aganego pr eta (19). PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy składanej śruby okrętowej, zwłaszcza śruby okrętowej ze skrzydłami rozłącznie zamocowanymi do korpusu piasty.

Znana jest składana śruba okrętowa posiadająca pusty w środku korpus piasty oraz liczne skrzydła śruby rozmieszczone wokół korpusu piasty i rozłącznie do niego zamocowane, w połączeniu z zewnętrzną powierzchnią oporową na ścianie korpusu piasty. Taka śruba okrętowa może posiadać nastawne skrzydła, tzn. które można przestawiać na korpusie piasty do położenia dobranego skoku i mocować w tym położeniu.

W takiej śrubie skok skrzydła jest stały w tym znaczeniu, że nie może być zmieniony podczas obracania się śruby. Jednakże, gdy śruba nie obraca się, możliwa jest zmiana skoku w pewnym, stosunkowo wąskim zakresie.

Potrzeba niewielkiej zmiany skoku śruby okrętowej może sporadycznie występować w konsekwencji zmiany warunków roboczych statku wyposażonego w tę śrubę, na przykład przy sezonowej zmianie z okresu letniego na zimowy lub przy zmianie z maksymalnej szybkości na szybkość krążenia.

W opisach patentowych GB-1 455 504 i DE-483 317 oraz w opisach firmowych KaMeWa ABP (Adjustable Built-Up Propeller; „Nastawna, składana śruba okrętowa”) opublikowanych w 1974 r. przez Karl-Stads Mekaniska Werkstad (Szwecja), przedstawiono kilka przykładów znanych składanych śrub okrętowych z rozłącznymi skrzydłami, gdzie skrzydła mocowano do korpusu piasty licznymi śrubami. W dotychczasowych śrubach skrzydła mocowano do korpusu piasty licznymi urządzeniami mocującymi. W każdym urządzeniu mocującym występował rozciągany pręt w postaci gwintowanej śruby przechodzącej poprzez otwory wykonane w korpusie piasty i w kołnierzach skrzydeł, za pomocą których skrzydła osadzano na powierzchni oporowej korpusu piasty.

W śrubach okrętowych opisanych w GB-1 455 504 śruby oraz śruby dwustronne są wkręcone od wewnątrz korpusu piasty w gwintowane ślepe otwory w kołnierzach skrzydeł i dokręcane nakrętkami nakręconymi na zewnętrzne końce śrub dwustronnych. Do ustalenia skrzydeł w dokładnym położeniu skokowym względem korpusu piasty stosowano kołki ustalające. Nie przewidziano tu regulacji skoku.

W śrubie okrętowej opisanej DE-483 317 zastosowano śruby z łbami, wchodzące od zewnętrznej strony, tj. od obmywanej wodą strony kołnierza, poprzez wydłużone otwory w kołnierzach skrzydeł do korpusu piasty. Choć kształt wydłużonych otworów w kołnierzach skrzydeł nie jest przewidziany do regulacji skoku, tym niemniej umożliwia pewną regulację skoku.

W śrubie przedstawionej we wspomnianym powyżej opisie firmowym śruby z łbami wprowadzane są od wewnątrz korpusu piasty w nieprzelotowe gwintowane otwory w kołnierzach skrzydeł. Otwory w kołnierzach skrzydeł i otwory w korpusie piasty rozmieszczone są w sposób umożliwiający wybranie kilku różnych określonych położeń skoku. Do ustalenia skrzydeł w różnych położeniach skoku zastosowano kołki ustalające. Podczas regulacji skrzydła luzowane są najpierw śruby, umożliwiając obrócenie skrzydła wokół podłużnej osi do żądanego położenia w zakresie regulacji. Następnie ponownie dokręcane są śruby i mocowane skrzydło w wybranym położeniu.

Jak z tego wynika, bardzo ważne jest pewne zamocowanie skrzydeł w wybranym położeniu ustawienia. Istotna jest, zatem, wielkość siły, z jaką śruby muszą mocować kołnierz skrzydła na powierzchni oporowej, a zatem wielkość momentu obrotowego potrzebnego przy dokręcaniu śrub. Przestrzeń dostępna w pobliżu śrub dla użycia klucza i innych narzędzi dokręcających jest tu ograniczona i z tego powodu utrudnione jest wywieranie dostatecznie dużych momentów obrotowych dla zadowalającego zamocowania tylko poprzez tarcie pomiędzy kołnierzem skrzydła i korpusem piasty. Jest to szczególnie wyraźnie w przypadku dokręcania śrub od wewnątrz korpusu piasty.

Ten sam problem występuje w przypadku składanych śrub okrętowych z nienastawnymi skrzydłami. Nawet w takich śrubach urządzenia mocujące powinny być dokręcane dużym momentem obrotowym.

W znanych śrubach okrętowych stosowane są kołki ustalające dokładne położenie skrzydeł względem korpusu piasty oraz zapobiegające niepożądanym zmianom skoku po ustawieniu; kołki te zajmowały miejsce i ograniczały zakres regulacji do kilku stałych położeń skoków.

Pożądane jest bezstopniowe ustawianie łopatek w zakresie granic regulacji, tzn. ustawianie z nieokreśloną liczbą położeń regulacyjnych wybieranych według potrzeby, a także pewne mocowanie łopatek w każdym wybranym położeniu regulacji bez konieczności stosowania kołków ustalających. Niezależnie od tego, czy śruba okrętowa posiada skrzydła nastawne czy stałe, pożądane jest również stosowanie urządzeń dokręcających wewnątrz korpusu piasty z wywieraniem potrzebnej siły, przy małych gabarytach narzędzi umożliwiających zastosowanie ich wewnątrz korpusu piasty.

PL 197 541 B1

W związku z tym przedmiotem obecnego wynalazku jest dostarczenie śruby okrętowej przedstawionej na wstępie, posiadającej wszystkie pożądane właściwości.

Śruba okrętowa, według wynalazku, posiadająca wydrążony korpus piasty, liczne skrzydła śruby rozmieszczone wokół korpusu piasty i rozłącznie zamocowane do korpusu w połączeniu z zewnętrzną powierzchnią oporową na ścianie korpusu piasty, liczne zespoły mocujące dla każdego skrzydła śruby, z których każdy zespół mocujący zawiera rozciągany pręt przechodzący od wnęki korpusu piasty poprzez otwory w ścianie korpusu piasty i zakotwiony w korpusie piasty, a także zawiera człon kołnierzowy zamontowany na rozciąganym pręcie i oparty o ścianę na stronie zwróconej do wnęki korpusu piasty, charakteryzuje się tym, że człon kołnierzowy każdego zespołu mocującego posiada liczne wgłębienia rozmieszczone wokół rozciąganego pręta, a we wgłębieniach są umieszczone człony napinające wysunięte w człon kołnierzowy w kierunku ściany korpusu piasty do rozciągnięcia rozciąganego pręta.

W innej odmianie wynalazku śruba okrętowa, posiadająca wydrążony korpus piasty, liczne skrzydła śruby rozmieszczone wokół korpusu piasty i rozłącznie zamocowane do korpusu w połączeniu z zewnętrzną powierzchnią oporową na ścianie korpusu piasty, liczne zespoły mocujące dla każdego skrzydła śruby, z których każdy zespół mocujący zawiera rozciągany pręt przechodzący od wnęki korpusu piasty poprzez otwory w ścianie korpusu piasty i zakotwiony w korpusie piasty, a także zawiera człon kołnierzowy zamontowany na rozciąganym pręcie i oparty o ścianę na stronie zwróconej do wnęki korpusu piasty, przy czym otwory w ścianie korpusu piasty są wydłużone, a skrzydła śruby są zamontowane obrotowo na powierzchni oporowej do ustawiania kąta skoku skrzydła w zakresie kątowym określonym przez wydłużone otwory i są zamocowane w wybranym położeniu do regulacji za pomocą zespołu mocującego, charakteryzuje się tym, że człon kołnierzowy każdego zespołu mocującego posiada liczne wgłębienia rozmieszczone wokół rozciąganego pręta, a we wgłębieniach są umieszczone człony napinające wysunięte w człon kołnierzowy w kierunku ściany korpusu piasty do rozciągnięcia rozciąganego pręta.

W obu odmianach korzystne jest, gdy rozciągany pręt jest połączony ze skrzydłem łopatki za pomocą połączenia gwintowego, a także korzystne jest, gdy rozciągany pręt jest śrubą dwustronną, której jeden koniec jest wkręcony w skrzydło śruby, a człon kołnierzowy jest nakrętką nakręconą na drugi koniec śruby dwustronnej.

Człon kołnierzowy i rozciągany pręt mogą tworzyć integralną całość. Człon kołnierzowy może być oparty na ścianie korpusu piasty za pośrednictwem przynajmniej jednej podkładki z twardego materiału, której grubość lub grubość połączonych podkładek wynosi korzystnie przynajmniej 0,3 krotności szerokości otworu.

Także w obu odmianach wynalazku korzystnie wgłębienia w członie kołnierzowym są gwintowanymi otworami równoległymi do osi członie kołnierzowym, a człony napinające są śrubami napinającymi umieszczonymi we wgłębieniach. Korzystnie na przynajmniej jedną powierzchnię oporową korpusu piasty jest nałożony materiał zwiększający tarcie, na przykład warstwę tlenku chromu lub węglika wolframu, a skrzydło śruby jest oparte o tę powierzchnię oporową.

W rozwiązaniu według wynalazku, każdy człon napinający będzie wywierał tylko ułamek całkowitej siły napinającej, potrzebnej do rozciągnięcia rozciąganego pręta, dla zapewnienia niezawodnego ciernego zamocowania skrzydła śruby do korpusu piasty. Wypadkowa siła rozciągająca członów napinających może zapewnić pewne osadzenie cierne bez konieczności nadmiernego napinania poszczególnych członów, przekraczającego ułamek siły potrzebnej do pewnego osadzenia skrzydeł w znanych śrubach okrętowych, gdzie moment obrotowy przykłada się do jednego łba śruby mocującej albo nakrętki na śrubie mocującej.

Ponieważ dla każdego członu napinającego potrzebna będzie mała siła, rozciągnięcie rozciąganego pręta nastąpi za pomocą małego narzędzia, na przykład mechanicznego klucza, jeśli człony napinające są śrubami. W wielu przypadkach możliwe będzie dokręcenie od wewnątrz wnęki korpusu piasty; śruby okrętowe, jakich dotyczy wynalazek mają zwykle dużą długość umożliwiającą wykonanie mechanicznej pracy ręcznie obsługiwanym narzędziem mechanicznym wewnątrz korpusu piasty, podczas regulacji położenia skrzydeł śruby.

Rozciągane pręty mogą w takich przypadkach wchodzić w skrzydło śruby od strony kołnierza skrzydła łączącej się z powierzchnią oporową korpusu piasty. W związku z tym nie muszą całkowicie przechodzić poprzez grubość kołnierza skrzydła, który może mieć gładką powierzchnię zewnętrzną. Oznacza to również udostępnienie całej powierzchni kołnierza dla współpracy z powierzchnią oporową korpusu piasty, przy zastosowaniu rozciąganych prętów. Natomiast, gdy rozciągane pręty wchodzą

PL 197 541 B1 w kołnierz skrzydła z przeciwnej strony, tzn. od strony omywanej wodą, trzon skrzydła śruby ogranicza przestrzeń dostępną dla zastosowania rozciąganych prętów.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia śrubę okrętową i część związanego wału napędowego śruby, w widoku z boku; fig. 2 korpus piasty śruby okrętowej z fig. 1, poprowadzonym wzdłuż płaszczyzny przechodzącej przez oś wału napędowego śruby; fig. 3 - górny lewy róg korpusu piasty pokazanego na fig. 2 oraz przyległej części kołnierza skrzydła śruby, w powiększonym przekroju; i fig. 4 - część korpusu piasty, w widoku w kierunku strzałek IV-IV na fig. 3.

Pokazana na rysunkach śruba okrętowa 10 jest przykręcona śrubami do kołnierza R na wale napędowym śruby S pokazanym tylko częściowo, którego oś oznaczono literą C. Śruba 10 ma pusty w środku korpus piasty 11 o generalnie sześciennym kształcie, posiadający przednią ścianę 12, za pośrednictwem której korpus piasty przykręcony jest śrubami do kołnierza R wału napędowego, ścianę tylną 13 oraz cztery ściany boczne 14, rozmieszczone wokół osi C. Na fig. 2 pokazano trzy z czterech ścian bocznych, a czwartą ścianę pokazano na fig. 1.

W przedniej ścianie 12 i w tylnej ścianie 13 utworzone są okrągłe otwory 12A i 13A wycentrowane względem osi C wału napędowego śruby. Okrągłe otwory 14A utworzone w ścianach bocznych 14 wycentrowane są względem prostopadłych osi L (na rysunkach pokazano tylko jedną z nich), które przecinają się wzajemnie oraz przecinają oś C wału napędowego śruby w punkcie K.

Normalnie, otwór 13 w tylnej ścianie tworzący dostęp do wnęki 11A w korpusie piasty 11 szczelnie jest zamknięty zdejmowaną płytą pokrywy 15.

Zewnętrzna powierzchnia każdej ściany bocznej 14 tworzy zewnętrzną płaską powierzchnię oporową 14C dla skrzydła śruby 16 mocowanego do korpusu piasty 11 na okrągłym kołnierzu 17 skrzydła wycentrowanym względem osi L. Na boku kołnierza 17 skrzydła skierowanym do korpusu piasty 11 utworzony jest okrągły płaski występ 17A zwrócony do korpusu 11 piasty, który wchodzi w otwór 14A ściany bocznej 14 oraz centruje kołnierz 17 skrzydła, i tym samym całe skrzydło 16 śruby względem korpusu 11 piasty. Po tej samej stronie na kołnierzu skrzydła wykonany jest pierścieniowy rowek, w który wchodzi pierścień uszczelniający 18, tworzący szczelne połączenie kołnierza skrzydła względem powierzchni oporowej 14C.

Każde z czterech skrzydeł 16 śruby rozmieszczonych w układzie obwodowym zamocowane jest do korpusu 11 piasty licznymi, szesnastoma w zilustrowanym przykładzie wykonania, rozciąganymi prętami 19 w postaci śrub dwustronnych, równo rozmieszczonych wzdłuż wyobrażalnej kołowej powierzchni cylindrycznej D, wycentrowanej względem osi L, przy czym osie T prętów 19 leżące na tej powierzchni cylindrycznej D przebiegają równolegle do osi L.

Każdy rozciągany pręt 19 lub śruba dwustronna przechodzi z małym luzem przez otwór 20 w ścianie bocznej 14 i jest jednym końcem wkręcony w gwintowany ślepy otwór 17B w kołnierzu 17 skrzydła 16. Otwory 20 są równo rozmieszczone wzdłuż wspomnianej powyżej wyobrażalnej kołowej powierzchni cylindrycznej D zawierającej osie śrub dwustronnych 19.

Jak pokazano na fig. 4, otwory 20 są wydłużone w kierunku obwodowym, co umożliwia ruch obrotowy skrzydła 16 śruby wokół osi L, i tym samym umożliwia bezstopniową (ciągłą) zmianę kąta skoku α skrzydła śruby w kątowym zakresie regulacji kilku stopni.

Zewnętrzna część końcowa śruby dwustronnej 19 wystaje wewnętrznie poza wewnętrzną stronę ściany bocznej 14 i posiada wkręcony na nią element, który nazwano tu nakrętką napinającą 21. Nakrętka napinająca 21 służy do zaciśnięcia kołnierza 17 skrzydła śruby na powierzchni oporowej 14C z dużą siłą.

Nakrętka napinająca 21 posiada człon kołnierzowy 22 w kształcie generalnie okrągłego korpusu nakrętki cylindrycznej z gwintem wewnętrznym współpracującym z gwintem zewnętrznym śruby dwustronnej 19. Człon kołnierzowy 22 zaopatrzony jest w liczne, szesnaście w zilustrowanym przykładzie wykonania, wgłębienia w kształcie równoległych do osi otworów gwintowanych 23, przechodzących poprzez człon kołnierzowy i równo oddalonych od siebie wzdłuż obwodu. W każde takie wgłębienie jest wkręcony z zewnętrznej strony człon napinający w kształcie śruby napinającej 24 posiadającej łeb 25, tzn. jest wkręcony od strony członu kołnierzowego 22 leżącego po przeciwnej stronie względem wewnętrznej strony ściany 14 korpusu piasty. Śruba napinająca 24 ma taką długość, że przy pełnym wkręceniu we wgłębienie jej koniec wystaje od wewnętrznej strony członu kołnierzowego 22, tzn. od strony zwróconej do ściany 14 korpusu piasty.

Z nakrętką napinającą 22 jest połączona metalowa podkładka 26. Jest to podkładka pasowana suwliwie względem śruby dwustronnej 19, posiadająca bardzo dużą twardość, przynajmniej na stronie

PL 197 541 B1 zwróconej do członu kołnierzowego 22, co umożliwia przenoszenie dużych nacisków powierzchniowych wytwarzanych przez śruby napinające 24.

Aby podkładka 26 nie ulegała nadmiernemu odkształceniu w miejscach mostkujących otwarte przestrzenie otworu 20, tzn. w przestrzeniach zajmowanych przez śrubę dwustronną 19 (patrz fig. 4), powinna mieć pewną minimalną grubość. W razie potrzeby, zilustrowaną podkładkę 26 można uzupełnić dodatkową podkładką (nie pokazaną), stosownie bardzo twardą, lecz stosunkowo cienką, umieszczoną w sąsiedztwie członu kołnierzowego 22. W tym przypadku podkładka 26 może być nieco cieńsza i mniej twarda, niż w przypadku gdzie jest to tylko jedna podkładka. Stosownie, grubość podkładki 26, a w przypadku użycia dodatkowej podkładki połączona grubość obu podkładek, wynosi przynajmniej 0,3 krotności promieniowej szerokości otworu 20.

Montowane skrzydło 16 śruby ustawia się wewnętrzną lub spodnią stroną 17C kołnierza 17 skrzydła na powierzchni oporowej 14C, z otworami 17B w kołnierzu skrzydła wyrównanymi z podłużnymi otworami 20 w ścianie 14 korpusu piasty. Następnie wkręca się śruby dwustronne (19) w otwory 17B kołnierza skrzydła od wewnętrznej strony wnęki 11A korpusu piasty 11, na śruby dwustronne 11 nakłada się podkładki 26, i na wystające końce śrub dwustronnych nakręca się nakrętki napinające 21. Po obróceniu skrzydła śruby do żądanego położenia dokręca się nakrętki napinające 21, likwidując odstęp pomiędzy kołnierzem 17 skrzydła i ścianą 14 korpusu piasty lub pomiędzy tą ścianą i zespołem podkładki i nakrętki napinającej. Dokręcenie można wykonać bez konieczności wywierania bardzo dużego momentu obrotowego na nakrętki napinające 21. Jeśli śruby napinające 24 wcześniej umieszczono w członie kołnierzowym 22, nie należy ich wkręcać tak głęboko, aby końce wystawały z wewnętrznej strony członu kołnierzowego.

Śruby napinające 24 każdej nakrętki napinającej 21 dokręca się do oparcia na ścianie korpusu piasty 14 za pośrednictwem podkładki 26 oraz do uniesienia członu kołnierzowego 22 z podkładki, dla wytworzenia napięcia w śrubie dwustronnej 19. W wyniku zastosowania dużej ilości śrub napinających 24 dla każdej nakrętki napinającej 21 obciążenie rozciągające każdej śruby dwustronnej 19 można wytworzyć przy umiarkowanym obciążeniu, zapewniającym odpowiednie zaciśnięcie skrzydła śruby w wybranym położeniu wyłącznie poprzez tarcie pomiędzy kołnierzem 17 i powierzchnią oporową 14C. W związku z tym dokręcenie można wykonać za pomocą klucza napędzanego małą mocą, od wewnętrznej strony wnęki 11A korpusu piasty 11. Na zakończenie mocuje się płytę pokrywy 15.

Przy zmianie ustawienia skrzydeł 16 śruby zdejmuje się płytę pokrywy 15, co umożliwia poluzowanie śrub napinających 24, a zatem i nakrętek napinających 21, dla obrócenia skrzydeł śruby w żądane położenie, po czym ponownie dokręca się nakrętki napinające i śruby napinające.

Jeśli śruba 10 będzie pracować w bardzo trudnych warunkach, na przykład w lodzie, i skrzydła śruby będą przenosić bardzo duże obciążenia, dodatkowe zabezpieczenie przed niepożądanym obróceniem skrzydeł śruby można uzyskać poprzez zastosowanie materiału zwiększającego tarcie na powierzchni oporowej 14C korpusu piasty albo wewnętrznej stronie 17C kołnierza 17 skrzydła, na przykład poprzez natryskowe nałożenie warstwy tlenku chromu lub węglika wolframu na jedną lub obie z tych powierzchni.

Claims (16)

1. okrętowa, posiadająca wydrążony korpus piasty, ilczne skrzydła śruby wokół korpusu piasty i rozłącznie zamocowane do korpusu w połączeniu z zewnętrzną powierzchnią oporową na ścianie korpusu piasty, liczne zespoły mocujące dla każdego skrzydła śruby, z których każdy zespół mocujący zawiera rozciągany pręt przechodzący od wnęki korpusu piasty poprzez otwory w ścianie korpusu piasty i zakotwiony w korpusie piasty, a także zawiera człon kołnierzowy zamontowany na rozciąganym pręcie i oparty o ścianę na stronie zwróconej do wnęki korpusu piasty, znamienna tym, że człon kołnierzowy (22) każdego zespołu mocującego posiada liczne wgłębienia (23) rozmieszczone wokół rozciąganego pręta (19), a we wgłębieniach są umieszczone człony napinające (24) wysunięte w człon kołnierzowy (22) w kierunku ściany (14) korpusu piasty do rozciągnięcia rozciąganego pręta (19).

2. Śrubaokrętowawedług zassrz. 1, znamienna tym, że rozciągany pr^^ę (19) j ess połączony ze skrzydłem (16) łopatki za pomocą połączenia gwintowego.

PL 197 541 B1

3. Śruba okrętowa według zastrz. 1, znamienna tym, że pręt (19) jest śrubą dwustronną, której jeden koniec jest wkręcony w skrzydło (16) śruby, a człon kołnierzowy (22) jest nakrętką nakręconą na drugi koniec śruby dwustronnej.

4. Śruba okrętowa według zs^^sr^.^. 4, znamienna tym, że człon kołnierzowy j22) i rozecągany pręt (19) tworzą integralną całość.

5. Śruba okrętowawedług zast:irz. 4, znamienna tym, że czkań kokiierzowy (22) jess oparty na ścianie (14) korpusu piasty za pośrednictwem przynajmniej jednej podkładki (26) z twardego materiału.

6. Śruba okrętowa według zassc^. 5, znamienna tym, że grubość podkładki j26) i ubpooączona grubość podkładek wynosi przynajmniej 0,3 krotności szerokości otworu (20).

7. Śruba okrętowa według zas-trz. 1, znamienna tym, że wgłębienia (23) w czzonie wym (22) są gwintowanymi otworami równoległymi do osi członie kołnierzowym (22), a człony napinające (24) są śrubami napinającymi umieszczonymi we wgłębieniach.

8. Śruba okrętowa według zas-trz. 1, znamienna tym, że na przynajmniej jedną oporową (14C) korpusu piasty jest nałożony materiał zwitkszający tarcie, na przykład warstwt tlenku chromu lub wtglika wolframu, a skrzydło (17C) śruby jest oparte o tt powierzchnit oporową.

9. Śruba okrętowa, posiadaaącawydrążony k(^r^p^L^^pi£^^tt^, i lczne skkzydła śruby rozmieszczone wokół korpusu piasty i rozłącznie zamocowane do korpusu w połączeniu z zewnttrzną powierzchnią oporową na ścianie korpusu piasty, liczne zespoły mocujące dla każdego skrzydła śruby, z których każdy zespół mocujący zawiera rozciągany prtt przechodzący od wntki korpusu piasty poprzez otwory w ścianie korpusu piasty i zakotwiony w korpusie piasty, a także zawiera człon kołnierzowy zamontowany na rozciąganym prtcie i oparty o ściant na stronie zwróconej do wntki korpusu piasty, przy czym otwory w ścianie korpusu piasty są wydłużone, a skrzydła śruby są zamontowane obrotowo na powierzchni oporowej do ustawiania kąta skoku skrzydła w zakresie kątowym określonym przez wydłużone otwory i są zamocowane w wybranym położeniu do regulacji za pomocą zespołu mocującego, znamienna tym, że człon kołnierzowy (22) każdego zespołu mocującego posiada liczne wgłtbienia (23) rozmieszczone wokół rozciąganego prtta (19), a we wgłębieniach są umieszczone człony napinające (24) wysunitte w człon kołnierzowy (22) w kierunku ściany (14) korpusu piasty do rozciągnitcia rozciąganego prtta (19).

10. Śruba okrttowa według zastrz. 9, znamienna tym, że rozcćągany pręt (19) jest połączony ze skrzydłem (16) łopatki za pomocą połączenia gwintowego.

11. Śruba o krętowa według zas^z. 9, znamienna tym, że rozcćągany pręt (199 jess śrubą dwustronną, której jeden koniec jest wkrtcony w skrzydło (16) śruby, a człon kołnierzowy (22) jest nakrttką nakrtconą na drugi koniec śruby dwustronnej.

12. Śruba okrętowa według zas-trz. 11, tym, że czton kokiierzowy (22) i rozciągany prtt (19) tworzą integralną całość.

13. Śruba okrttowa według zastrz. 11, znamienna tym, że człon kołnierzowy (22) jest oparty na ścianie (14) korpusu piasty za pośrednictwem przynajmniej jednej podkładki (26) z twardego materiału.

14. Śruba okrętowawedług zassrz. 13, znamienna tym, że grubość pod Mad ki (20) iub na grubość podkładek wynosi przynajmniej 0,3 krotności szerokości otworu (20).

15. Śruba okrętowa według zastrz. 9, znamienna tym, że wgłębienia (23) w członie kołnierzowym (22) są gwintowanymi otworami równoległymi do osi członie kołnierzowym (22), a człony napinające (24) są śrubami napinającymi umieszczonymi we wgłębieniach.

16. Śruba okrętowa według zastrz. 9, znamienna tym, że na przynajmniej jedną powierzchnię oporową (14C) korpusu piasty jest nałożony materiał zwiększający tarcie, na przykład warstwt tlenku chromu lub wtglika wolframu, a skrzydło (17C) śruby jest oparte o tt powierzchnit oporową.