PL197551B1

PL197551B1 - Pojemnik z kilku płyt

Info

Publication number: PL197551B1
Application number: PL348371A
Authority: PL
Inventors: Johannes Zelko
Original assignee: Steiner Tech Gmbh
Priority date: 1998-11-18
Filing date: 1999-11-05
Publication date: 2008-04-30
Also published as: AT411991B; JP2002529335A; ES2222760T5; NO20012287L; BR9915470A; TR200101411T2; WO2000029294A3; AU1136300A; CZ20011712A3; EP1131249B1; ES2222760T3; JP4094817B2; DE59909662D1; CA2350835A1; ATA192598A; CN1332689A; HU224807B1; CZ295888B6; EP1131249B2; HUP0200290A2

Abstract

1. Pojemnik z kilku p lyt, z których kilka p lyt w obszarze swoich kraw edzi czo lowych jest po laczonych przestawnie za pomoc a urz adze n do wychylania z p lyt a wykonan a jako pod loga i przynajm- niej jeden czop obrotowy przebiegaj acy równolegle do kraw edzi czo lowej p lyty jest zamocowany w odst epie od niej za pomoc a progu lacz acego i jest osadzony w rowku drugiej p lyty i jeden z dwóch obszarów ko ncowych rowka na jego szeroko sci jest za- mkni ety za pomoc a ko ncówki mocuj acej i tworzy komor e mocuj ac a dla jednego z dwóch obszarów ko ncowych czopa obrotowego, znamienny tym, ze rowek (17) przynajmniej w obszarach czescio- wych jest umieszczony w listwie brzegowej (16) wystaj acej nad jedn a z p lyt (2 do 5) i posiada otwart a d lugosc (25), która odpowia- da przynajmniej d lugo sci (26) czopa obrotowego (11) i w obszarze jednej ze scian bocznych (22) rowka (17) jest umieszczone ods loni e- te na obwodzie w kierunku promieniowym w obszarze wychylania progu lacz acego (12) wokó l pod lu znej osi srodkowej (24) rowka (17) i przebiegaj ace w kierunku promieniowym wybranie (21), które w kierunku pod lu znej osi srodkowej (24) rowka (17) jest ograniczo- ne za pomoc a ko ncówki mocuj acej (19) i zderzaka (27) i odst ep (125) mi edzy ko ncówka mocuj ac a (19) i zderzakiem (27) jest przy- najmniej równy d lugo sci (126) progu lacz acego (12) przebiegaj acej równolegle do czopa obrotowego (11) ale nie wi ekszy ni z sum a dlugo sci (126) progu lacz acego (12) i d lugo sci (81) wystaj acego w tym samym kierunku poza nim obszaru ko ncowego (18) czopa obrotowego (11). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik, jaki jest opisany w częściach przedznamiennych zastrzeżeń patentowych 1 do 4.

Tego rodzaju pojemniki są znane między innymi z dokumentów patentowych WO 94/11259 A, WO 95/13970 A i WO 97/41037 A, które sięgają do poprzednika firmy zgłaszającej. W tego typu pojemnikach, które składają się z kilku płyt, z których jedna tworzy podłogę a inne tworzą ściany boczne, w celu oczyszczenia lub transportu pustych pojemników, płyty mogą być wychylone we wzajemnie równoległe położenie w taki sposób, że w położeniu równoległym do podłogi wystają one poza nią na zewnątrz lub w takie położenie, że są opuszczone do wewnątrz na podłogę.

Dla transportu towarów płyty tworzące ściany boczne są wychylone w górę w przybliżeniu w położenie prostopadłe do podłogi i wzajemnie zablokowane.

Między poszczególnymi płytami są utworzone przez czopy obrotowe urządzenia do wychylania, które za pomocą progów łączących są utrzymywane w odstępie od krawędzi czołowych poszczególnych płyt i wchodzą w rowki drugiej płyty. Dzięki względnemu wzajemnemu przesunięciu poszczególnych płyt w kierunku osi podłużnej czopów obrotowych, w niektórych z tych pojemników jest możliwe rozłączenie płyt.

Poza tym jest także znany pojemnik według dokumentu patentowego WO 96/11144 A1 i według niemieckiego dokumentu patentowego DO 42 01 145 A1, który jest wykonany ogólnie podobnie do wcześniej opisanego pojemnika. W tych pojemnikach z jednej strony przewidziano, że według wykonania w pierwszym wspomnianym dokumencie jedna z tulejek prowadzących dla czopa obrotowego jest rozcięta i w kierunku promieniowym sprężyście odkształcalna w celu doprowadzenia do ustanowienia i zablokowania wychylnego położenia naprzeciwko płyt tworzących podłogę, podczas gdy w innym wariancie wykonania urządzenie do wychylania jest wykonane w taki sposób, że czopy obrotowe przy ustawionych pionowo płytach tworzących ściany boczne są odciążone od obciążeń pionowych, to znaczy obciążeń mających kierunek prostopadły do płyty tworzącej podłogę.

Jednak nie wszystkie wyżej wspomniane pojemniki mogłyby spełnić postawione wymagania ze względu na konieczne własności wytrzymałościowe i wystarczającą zdolność do przenoszenia obciążeń przez elementy blokujące.

Celem wynalazku jest opracowanie pojemnika, który może przenieść nie tylko wyższe obciążenia od transportowanego w nim towaru, lecz również obciążenia od zewnątrz, które występują podczas transportu towaru, przeciwstawić im większy opór i także przy ułożonych w stosy jeden na drugim pojemnikach wykazuje dostateczną aktywność do przejęcia ciężaru spoczywającego na nim pojemnika.

Ten problem jest rozwiązany w wynalazku za pomocą cech w części przedznamiennej zastrzeżeń patentowych 1 do 4.

W rozwiązaniu podanym w zastrzeżeniu patentowym 1 korzystne jest to, że dzięki układowi listew brzegowych dopuszczalne obciążenie płyt tworzących podłogę jest odpowiednio większe i ponadto układy przegubowe są przesunięte na zewnątrz powierzchni podłogi w taki sposób, że jest możliwe ustawienie płyt tworzących ściany boczne i odłączenie ich od podłogi w poziomym położeniu ograniczonym do podłogi i z drugiej strony w położeniu ustawienia pionowego czopy obrotowe mogą być od zewnątrz chronione i zakryte. W wyniku tego jest zapewniona lepsza ochrona delikatnych i wrażliwych czopów obrotowych urządzeń do wychylania, na przykład przed zębami podnośnego wózka widłowego lub z powodu za ciasno ustawionych obok siebie pojemników lub przy uderzeniach o boczną ścianę skrzyni samochodu.

W wariancie wykonania według zastrzeżenia patentowego 2 uzyskuje się tę korzyść, że najmniejsze naprężenie montażowe czopów obrotowych w stosunku do mocujących je obszarów łożyskowych w rowku, a więc następnych płyt osiąga się w taki sposób, że także przy obciążeniach udarowych i drganiach może być uzyskane dostateczne prowadzenie i zamocowanie czopa obrotowego w rowku. Do tego dochodzi jeszcze to, że jednocześnie są wyeliminowane z pewnością niepożądane przeciążenia czopa obrotowego, które mogłyby prowadzić do jego pęknięcia lub odkształcenia. Umożliwia to duże pionowe obciążenie także w wyniku ustawionych w stos jeden na drugim pojemników i większą trwałość czopów obrotowych w rowkach przy uderzeniach oddziałujących od zewnątrz na płyty tworzące ściany boczne w kierunku wnętrza pojemnika.

Następny wariant wykonania według zastrzeżenia patentowego 3 umożliwia w zaskakująco korzystny sposób złożenie i zatrzaskiwanie wzajemnie przestawialnych płyt w kierunku ustawiania, przy

PL 197 551 B1 czym dzięki układowi tych ustalających elementów łączących ze sprężyście odkształcalnymi elementami zabezpieczającymi osiąga się prowadzenie i podparcie w różnych kierunkach przestrzeni, które w korzystny sposób przeciwdziała wybrzuszeniu połączonych ze sobą płyt w obszarze narożnym.

Następne samodzielne samo w sobie rozwiązanie według zastrzeżenia patentowego 4 umożliwia zazębienie w różnych kierunkach przestrzeni przylegających do siebie płyt, ustawionych prawie prostopadle do płyty tworzącej podłogę co powoduje, że także przy dużych pionowych lub poziomych obciążeniach zapobiega się rozchylaniu graniczących ze sobą płyt w różnych kierunkach, a tym samym nie powstają w pojemniku żadne uszkodzenia, także przy ekstremalnym obciążeniu przez towar, który ma być w nim umieszczony lub przez działające od zewnątrz siły od środków transportu lub temu podobne.

Następne korzystne wykonania są scharakteryzowane w zastrzeżeniach patentowych 5 do 68, przy czym o osiągalnych przy tym korzyściach można wnioskować ze szczegółowego opisu.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest odtworzony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uproszczony i schematyczny widok pod kątem pojemnika według wynalazku z umieszczonymi wzajemnie równolegle płytami tworzącymi podłogę i ściany boczne, fig. 2 - w obrazowym przedstawieniu w położeniu użytkowym pojemnik według fig. 1 z podniesionymi do góry płytami tworzącymi ściany boczne, fig. 3 - pojemnik według wynalazku w innym położeniu transportowym z płytami tworzącymi ściany boczne złożonymi do wewnątrz na płytę tworzącą podłogę, fig. 4 - w widoku z boku płytę tworzącą ścianę boczną pojemnika według wynalazku, fig. 5 - w widoku od przodu część końcową płyty od strony czołowej przekrojoną zgodnie z linią V-V na fig. 4, fig. 6 - w widoku z boku płytę tworzącą ścianę boczną w jej położeniu jej użytkowym wychyloną do góry pod kątem 90°do płyty tworzącej podłogę, fig. 7 - w widoku z boku w powiększeniu część płyty tworzącej ścianę boczną w jej czołowym obszarze końcowym, fig. 8 - w widoku z boku płytę tworzącą ścianę czołową pojemnika, fig. 9 - w widoku z przodu płytę tworzącą ścianę czołową przekrojoną zgodnie z linią IX-IX na fig. 8, fig. 10 - w widoku z boku płytę tworzącą ścianę czołową w jej położeniu wychylonym w górę o 90° w stosunku do płyty tworzącej podłogę przy usuniętych płytach tworzących boczne ściany podłużne, fig. 11 - w powiększeniu obszar końcowy 19 płyty tworzącej ścianę czołową pojemnika, fig. 12 w widoku z przodu płytę tworzącą podłogę przy usuniętych płytach tworzących ściany boczne, odpowiednio do strzałki XII na fig. 2, fig. 13 - w widoku z boku płytę tworzącą podłogę odpowiednio do strzałki XIII na fig. 2, fig. 14 - w widoku z boku łożysko wahliwe pojemnika według wynalazku między płytą tworzącą ścianę boczną i płytą tworzącą podłogę z włożonym czopem obrotowym przekrojonym odpowiednio do linii XIV-XIV na fig. 3, fig. 15 - w widoku z przodu łożysko wahliwe przekrojone zgodnie ze strzałkami XV-XV na fig. 14, fig. 16 - w widoku z przodu łożysko wahliwe między dwiema płytami przekrojone zgodnie z liniami XVI-XVI na fig. 14, fig. 17 - w widoku z przodu wariant wykonania łożyska wahliwego przekrojonego odpowiednio do fig. 16, fig. 18 - widok z boku łożyska wahliwego pojemnika według wynalazku między płytą tworzącą ścianę boczną i płytą tworzącą podłogę w widoku z boku przekroju według fig. 14 przy obszarze końcowym czopa obrotowego wsuniętym w końcówkę mocującą, fig. 19 - w przekroju w widoku z przodu od strony czołowej część końcową płyty, fig. 20 w widoku z boku obszar częściowy następnej płyty, fig. 21 - w położeniu użytkowym obszar narożny między dwiema płytami ustawionymi prostopadle do płyty tworzącej podłogę, fig. 22 - obszar narożny według fig. 21 przekrojony według linii XXII-XXII na fig. 21, fig. 23 - obszar częściowy obszaru narożnego według fig. 21 przekrojony zgodnie z liniami XXIII-XXIII na fig. 21, fig. 24 - następny wariant wykonania obszaru częściowego według fig. 23, fig. 25 - przekrojony obszar zachodzenia płyty w widoku z przodu i fig. 26 - w widoku z przodu przekrojony obszar zachodzenia ze złożonymi płytami.

Na wstępie przyjęto, że w różnych opisanych wariantach wykonania takie same części są zaopatrzone w takie same oznaczenia odsyłające lub w takie same nazwy elementów konstrukcyjnych, przy czym ujawnienia zawarte w całym opisie mogą być przeniesione na takie same części z takimi samymi oznaczeniami odsyłającymi lub z takimi samymi nazwami elementów konstrukcyjnych. Także wybrane do opisu wskazówki dotyczące położenia jak, na przykład: na górze, na dole, z boku i temu podobne odnoszą się bezpośrednio do opisywanej oraz przedstawionej figury rysunku i przy zmianie położenia można je przenieść odpowiednio w nowe położenie. Poza tym także pojedyncze cechy lub układy kombinowane cech z pokazanych i opisanych przykładów wykonania mogą przedstawiać rozwiązania samodzielne same w sobie, rozwiązania ograniczające się do pomysłu lub rozwiązania według wynalazku.

PL 197 551 B1

Na fig. 1 do fig. 3 jest pokazany pojemnik 1, nieraz nazywany także plafonem, który nadaje się do transportu artykułów żywnościowych, zwłaszcza świeżych towarów jak owoce, warzywa, ale także do opakowanych artykułów żywnościowych jak butelki z mlekiem, pakiety z mlekiem lub tym podobne.

Pojemnik 1 składa się z kilku, zwłaszcza czterech lub więcej płyt 2 do 6, przy czym w odtworzonym pojemniku z prostokątną powierzchnią podłogi w przeciwieństwie do takiego z trójkątną powierzchnią podłogi jest umieszczonych pięć płyt 2 do 6.

Płyta 6 tworzy podłogę i płyty 2 i 4 tworzą czołowe ściany boczne i płyty 3 i 5 tworzą podłużne ściany boczne. Takie oznaczenia zostały wybrane tylko dlatego, ponieważ podłoga, mianowicie płyta 6 tworzy powierzchnię prostokątną. Jeśli podłoga jest kwadratowa, oczywiście wszystkie cztery płyty 2 do 5 tworzące ściany boczne mają w przybliżeniu taką samą długość.

Poszczególne płyty 2 do 6 mogą być wykonane dowolnie i na przykład mogą być wykonane jako konstrukcja kratownicowa, konstrukcja z belek lub płyta z jednostronnie lub dwustronnie wystających żeber wzmacniających.

W omawianym przykładzie wykonania jedynie przykładowo pokazano, że każda z płyt 2 do 6 na ich płaskich, zwróconych do siebie powierzchniach jest zaopatrzona w nieznaczną liczbę wybrań przelotowych 7, na przykład służących do przewietrzania wnętrza 8. Między innymi wycięcia 9, które są wykonane i używane jako uchwyty, mogą być umieszczone w płytach 2 do 5.

Wykonanie, w którym zwrócone do siebie powierzchnie płyt 2 do 6 są gładkie i bez użebrowania ma tę zaletę, że można uniknąć uszkodzeń artykułów żywnościowych przeznaczonych do transportu przez wystające części i z drugiej strony jest możliwe należyte oczyszczenie po użyciu.

W celu osiągnięcia możliwie korzystnego stosunku objętości w położeniu transportowym, w którym pojemnik 1 jest pusty i w położeniu użytkowym, w którym pojemnik 1 jest napełniony towarami lub przedmiotami lub artykułami żywnościowymi, płyty 2 do 5 są połączone z płytą 6 tworzącą w podłogę za pomocą urządzeń do wychylania 10.

Te urządzenia do wychylania 10 składają się z czopa obrotowego 11, który za pomocą progu łączącego 12 jest zamocowany w odstępie od zwróconej do niego krawędzi czołowej 13 płyt 2 do 5. Ten czop obrotowy 12 jest ułożyskowany obrotowo w korpusie łożyska 14, w zależności od potrzeby w sposób umożliwiający wyjmowanie go.

Ten korpus łożyska 14 jest utworzony za pomocą listew brzegowych 16 wystających w obwodowym obszarze brzegowym na wewnętrznej powierzchni 15, w których do zamocowania czopów obrotowych 11 na części długości każdorazowej płyty są umieszczone w odstępie rowki 17.

Rowki 17 są otwarte w kierunku przeciwległej ściany bocznej lub czoła ściany bocznej w taki sposób, że czopy obrotowe 11 przy przestawieniu płyt tworzących ściany boczne 2 do 5 prawie równolegle do podłogi mogą być włożone w pogłębione rowki 17 lub z nich usunięte. To wkładanie i wyjmowanie może nastąpić dzięki sprężystemu odkształceniu czopów zabezpieczających lub powierzchni zabezpieczających, ale nie jest to nieodzownie konieczne.

W wyniku względnego przesunięcia każdej płyty 2 do 5 wobec płyty 6 tworzącej podłogę, w danym przypadku w kierunku podłużnym przyporządkowanej krawędzi czołowej 13 płyty 6, jeden z dwóch obszarów końcowych 18 czopa obrotowego 11 wystających poza próg łączący 12 jest wsuwany w część rowka 17 tworzącego końcówkę mocującą 19.

Ta końcówka mocująca 19 jest utworzona dzięki temu, że część rowka 17 jest zakryta przez element osłaniający 20.

Przy obszarze końcowym 18 czopa obrotowego 11 wsuniętego w końcówkę mocującą 19 próg łączący 12 wchodzi przez wybranie 21 w ściankę boczną 22 tworzącą rowek 17 i w danym wypadku przynajmniej część wybrania 21 umieszczonego w płycie bazowej 23, które posiada równolegle do kierunku podłużnego czopa obrotowego 11 przebiegającą długość, która odpowiada przynajmniej w tym samym kierunku mierzonej szerokości progu łączącego 12. To wybranie 21 rozciąga się na obszarze wychylenia odpowiadającym przynajmniej 90° w stosunku do osi środkowej długości 24 czopa obrotowego 11.

Otwarta długość 25 rowka 17 zwrócona do obszaru środkowego płyty 6 tworzącej podłogę jest równa lub nieznacznie większa niż długość 26 czopa obrotowego 11.

Dzięki ukształtowaniu wybrań 21 w połączeniu z czopem obrotowym 11 i progami łączącymi 12 jest teraz możliwe wychylenie na zewnątrz płyt 2 do 5, a więc płyt 2 i 4 tworzących boki czołowe i owych płyt 3 i 5 tworzących boki podłużne, z płaskiego, przylegającego do podłogi - polegającego na złożeniu do wewnątrz położenia transportowego - o 180° na zewnątrz, w polegające na wystawaniu poza płytę 6 tworzącą podłogę w przybliżeniu równoległe do niego położenie transportowe lub położePL 197 551 B1 nie umożliwiające oczyszczanie w taki sposób, że leżą one na zewnątrz obiegającej czołowej krawędzi bocznej płyty 6 tworzącej podłogę.

Użytkowe położenie poszczególnych płyt 2 do 5 w stosunku do płyty 6 tworzącej podłogę znajduje się między przebiegającym równolegle do płyty 6 na zewnątrz lub do wewnątrz wychylonym położeniem, w którym są one ustawione prostopadle do płyty 6 i między sobą i z płytą 6 tworzą kąt 90°.

Do doprowadzenia płyt 2 do 5 w ich względne położenie do płyty 6 w kierunku przebiegającym równolegle do wzajemnie równolegle przebiegających czołowych podłużnych krawędzi płyt 2 do 5, na większej części ruchu wychylnego próg łączący 12 jest prowadzony w wybraniu 21 między końcówką mocującą 19 i przeciwległym zderzakiem 27.

Rowek 17 posiada przekrój w przybliżeniu w kształcie litery U lub C, przy czym oś pionowa przebiegająca symetrycznie między ramionami, przebiega nachylona pod kątem 5° do 25° korzystnie 8° do 20° do powierzchni podłogi w taki sposób, że wznosi się ona do obszaru środkowego płyty 3 tworzącej podłogę. Na tym obszarze kątowym przesunięcie względne między płytą 6 i płytami 2 do 5 oraz płytami 3 i 5 jest możliwe w taki sposób, że są one prowadzone na prostopadle do ich powierzchni wewnętrznej 28 wystających listwach oporowych 29, w których krawędzie czołowe 30, 31 zwrócone do płyt 2, 4 tworzących czołowe ściany boczne obejmują obszar wychylenia i dlatego zapobiegają przesunięciu względnemu między płytami 3, 5 i 6.

Przy tym jest oczywiście również możliwe, że te listwy oporowe 29 w swoim położeniu po złożeniu na płycie 6, obejmują krawędzie czołowe 32, 33 przebiegające równolegle do krawędzi czołowych 30 płyt 2, 4 tworzących poprzeczne ściany boczne.

Oczywiście jest również możliwe zamiast rozmieszczenia na płytach 3, 5 tworzących podłużne ściany boczne, usytuowanie listew oporowych 29 na płytach 2, 4 tworzących poprzeczne ściany boczne w taki sposób, że obejmują tak samo lecz z przeciwnej strony podłużne ściany boczne 3, 5 lub równolegle do nich przebiegające czołowe krawędzie boczne płyty 6 tworzącej podłogę.

Jeśli natomiast, jak w powyżej pokazanym przykładzie wykonania, listwy oporowe 29 są umieszczone na płytach 3, 5 tworzących podłużne ściany boczne, wtedy podłużne osie środkowe 24 rowków 17 lub czopów obrotowych 11 są umieszczone w wymiarze nad powierzchnią 15 płyty 6 pokazanym na fig. 1 odpowiadającym grubością 34 płytom 2, 4. Wskutek zwiększonych przez to listew brzegowych 16, które tworzą korpusy łożysk 14 dla czopów obrotowych 11, wspólnie z płytą 6 tworzącą podłogę jest utworzony kanał mocujący w przybliżeniu w kształcie litery U i przez te listwy brzegowe 16 są z boku prowadzone płyty 2, 4 tworzące poprzeczne ściany boczne w zakresie kątowym, w którym rowki 17 są otwarte do środka płyty 6 tworzącej podłogę w taki sposób, że obszary końcowe 18 czopów obrotowych 11, które są prowadzone w końcówkach mocujących 19, w tym zakresie ruchu wychylnego nie mogą być wyciągnięte z końcówek mocujących 19.

Długość 35 jest odpowiednio taka sama lub nieznacznie mniejsza niż szerokość wewnętrzna 36 między wzajemnie zwróconymi do siebie powierzchniami bocznymi korpusu łożyska 14 do zamocowania czopów obrotowych 11 płyt 3 i 5 tworzących podłużne ściany boczne. Ponadto szerokość wewnętrzna 37 między listwami oporowymi 29 każdej z płyt 3 i 5 tworzących podłużne ściany boczne jest taka sama lub nieznacznie większa niż największy odstęp 38 między odwróconymi od siebie krawędziami czołowymi 39 korpusu łożyska 14 służącymi do zamocowania czopów obrotowych 11 płyt 2 i 4 tworzących poprzeczne ściany boczne.

Podobnie także wysokość 40, o którą listwy oporowe 29 wystają w górę prostopadle nad powierzchnią wewnętrzną 28 płyt 3, 5 tworzących podłużne ściany boczne jest taka sama lub mniejsza niż grubość 34 płyt 2, 4 tworzących poprzeczną ścianę boczną z doliczeniem pokazanej na fig. 3 grubości 41 płyty 6 tworzącej podłogę.

Podczas, gdy za pomocą fig. 1, fig. 2 i fig. 3 jest opisana zasadnicza budowa pojemnika 1 i z grubsza sposób jego funkcjonowania, teraz za pomocą rysunków części tego pojemnika 1 na fig. 4 do fig. 13 i na fig. 14 do fig. 18 zostanie szczegółowo opisana konstrukcja części i wykonanie poszczególnych płyt 2 do 5.

Na fig. 4 do fig. 6 jest przedstawiona w szczegółach jedna z dwóch płyt 3, 5 tworzących podłużne ściany boczne pojemnika 1, a mianowicie płyta 3. Z odtworzenia na fig. 4 i fig. 5 są widoczne szczegóły budowy płyty 3 lub 5.

Zatem ta płyta 3 posiada jarzmo wzmacniające 42, które jest wykonane za pomocą wydrążonego korpusu. To jarzmo wzmacniające 42 przebiega w przybliżeniu wzdłuż wąskich stron czołowych 43, 44 krawędzi czołowych 13 w kierunku podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45.

PL 197 551 B1

Dla lepszego wprowadzenia siły w ustawione w stos jeden na drugim pojemniki 1 jest korzystne, jeśli przebiegające pionowo obszary częściowe jarzma wzmacniającego 42 są połączone z poziomymi obszarami częściowymi jarzma wzmacniającego 42 za pomocą elementów łukowych. Podobnie jest korzystne, jeśli dla wzmocnienia sąsiednich obszarów częściowych ścian bocznych jarzmo wzmacniające 42 za pomocą obszaru częściowego wysokości 46 płyty 3 jest teraz przesunięte lub cofnięte przynajmniej o grubość stojaka narożnego w kierunku środkowego obszaru podłużnego.

Jarzmo wzmacniające 42 jest wykonane z wydrążonego profilu z tworzywa sztucznego. Ten wydrążony profil z tworzywa sztucznego może być korzystnie wytwarzany w procesie wtryskiwania i uzupełniającego wydmuchiwania rdzenia części odlewanej wtryskowo dopóki tworzywo sztuczne w środkowym obszarze znajduje się jeszcze w stanie płynnym lub plastycznym, w jednej operacji technologicznej z pozostałymi częściami płyty 3 lub 5. Dzięki połączeniu przegubowemu następnych podłużnic 47, 48 w kształcie pręta i pionowych podłużnic 49 oraz ukośnych elementów podporowych 50 może powstać bardzo dobre usztywnienie przestrzenne, ale przede wszystkim za pomocą tych płyt 3, 5 może być przejęte bardzo duże obciążenie pionowe.

Interesujące jest przy tym, że w obszarze podłużnej krawędzi bocznej 45 są umieszczone wybrania centrujące 51, które mogą współdziałać z odpowiednimi występami centrującymi 52 w płycie 6 tworzącej podłogę leżącego na nim pojemnika 1. Ponieważ w tym obszarze ma wtedy miejsce także stosunkowo duże wprowadzenie siły, obydwa skierowane do siebie ukośne elementy podporowe 50 kończą się prawie w tym obszarze, aby jednocześnie za ich pomocą wzmocnić przed występującymi tam dużymi siłami podłużną ścianę boczną 3, 5 lub poszczególne podłużnice podłużne 47, 48 i podłużnice pionowe 49 między jarzmem wzmacniającym 42 i urządzeniami do wychylania 10, w szczególności także przed wyboczeniem.

W celu osiągnięcia wysokiej wytrzymałości i odporności urządzeń do wychylania 10 jest także korzystne, jeśli na długości krawędzi czołowej 13 płyt 3, 5 jest rozmieszczona duża liczba czopów obrotowych 11.

Korzystne okazało się rozmieszczenie urządzeń do wychylania parami obok siebie i wtedy między parą urządzeń do wychylania 10 znajduje się ogranicznik wychylenia 53.

Zadanie tego ogranicznika wychylenia 53 polega na osiągnięciu przy ustawianiu płyt 3, 5 tworzących podłużne ściany boczne, ale ewentualnie także płyt 2, 4 pozostania płyt 2 do 5 w położeniu ich ustawienia pionowego. Powierzchnia przylegania 54 tego ogranicznika wychylenia 53 służy również jako zabezpieczenie przeciążeniowe dla urządzeń do wychylania 10. Jeśli mianowicie na urządzenia do wychylania 10 działa nie zaplanowane wcześniej wyższe obciążenie, wtedy powierzchnie przylegania 54 mogą oprzeć się na przyporządkowanych im przeciwległych powierzchniach oporowych 55 na płycie 6 tworzącej podłogę, i tym samym zmniejszyć największe obciążenie działające na urządzenia do wychylania 10 lub na ich czopy obrotowe 11.

W wyniku przenoszonego za pomocą urządzeń do wychylania 10 obciążenia podstawowego obciążeń pionowych oddziałujących na płyty 2 do 5, uzyskuje się z drugiej strony wysoki docisk przynajmniej pomiędzy obszarami końcowymi 18 czopa obrotowego 11 i korpusem łożyska 14 lub rowkiem 17, który także przy silnych uderzeniach skierowanych do płyt 3 lub 5 tworzących ściany boczne zapobiega wychodzeniu swobodnych obszarów końcowych 18 czopa obrotowego 11 z przyporządkowanych im rowków 17.

Wskutek tego, że krawędź boczna 56 w przybliżeniu prostokątnej powierzchni przylegania 54 wystaje nad stykającym się z nią kołem osłaniania za pomocą powierzchni osłaniającej 57 utworzonej przez podłużną oś środkową 24 czopa obrotowego 11, wymaga to do pokonania tej mechanicznej blokady dodatkowego wysiłku. Z drugiej strony ta blokada zapobiega także temu, jeśli płyty 3, 5, korzystnie oczywiście także płyty 2, 4, znajdują się w prawie pionowym położeniu w stosunku do płyty 6 tworzącej podłogę, że jest utrudnione opuszczenie ścian bocznych w polegające na złożeniu płyt do wewnątrz lub na zewnątrz położenie transportowe, a zatem przy ustawianiu płyt 2 do 5, zwłaszcza 3 i 5 są one zamocowane w przybliżeniu w położeniu pionowym w stosunku do płyty 6 tworzącej podłogę w taki sposób, że odpowiednio poprzeczne ściany boczne, które są utworzone za pomocą płyt 2 i 4 mogą być ustawione pionowo w jednym zabiegu.

Wskutek tego, że powierzchnie przylegania 54 ogranicznika wychylenia 53 są umieszczone w niewielkim odstępie 58 nad przyporządkowanymi im powierzchniami oporowymi 55 płyty 6 tworzącej podłogę, utrudnia to tylko nieznacznie ruch obrotowy przy ustawianiu płyt 2 do 5 jeszcze nie napełnionego pojemnika 1. Przy ustawianiu lub wychylaniu płyt 2 do 5 krawędzi boczne 56 nabiegają na powierzchnie przylegania 54 i w wyniku sprężystego odkształcenia wystających krawędzi bocznych 56

PL 197 551 B1 płyt 2 do 5 są podnoszone poprzecznie do osi 59 obszarów końcowych 18, 60 o ów wymiar 61 i krawędzi bocznej 56 nad która wystaje powierzchnia osłaniająca 57 w taki sposób, że płyty 2 do 5 mogą być wychylone w górę w prawie prostopadłe położenie w stosunku do płyty 6, w którym powierzchnia przylegania 54 znajduje się w położeniu równoległym względem powierzchni oporowej 55 i w dodatkowym nieznacznym odstępie w stosunku do wysokości płyty. Dzięki temu płyty 2 do 5 mogą być wychylone o nieznaczny kąt wokół osi podłużnej 24 czopów obrotowych 11, nie mogą jednakże opaść z powrotem na płytę 6 w ich płaskie, równoległe do płyty 6 położenie lub na bok płyty 6. Ułatwia to ustawienie pionowe płyt 2, 4 tworzących poprzeczne ściany boczne i ich zaryglowanie z płytami 3, 5. Jednocześnie dzięki takiemu rozmieszczeniu zapobiega się przeciążeniu naprężeniami sprężyście odkształcalnych obszarów końcowych 18 czopów obrotowych 11.

Każda z płyt 2 do 5 posiada w przybliżeniu taką samą grubość 34. Korzystne jest przy tym umieścić oś 59 czopa obrotowego 11 przebiegającą w płaszczyźnie powierzchni wewnętrznej 28 w większym odstępie od powierzchni wewnętrznej 28 niż połowa grubości 24 poszczególnych płyt 2 do 5. Grubość poszczególnych płyt 2 do 5 wynika z wysokości 62, o którą obiegająca listwa brzegowa 63 ograniczająca płyty 2 do 5 wystaje na zewnątrz nad powierzchnią zewnętrzną 64 płyt 2 do 5 przeciwległą powierzchni wewnętrznej 28 oraz grubości 65 płyt 2 do 5 W celu usztywnienia płyt 2 do 6 wewnątrz odgraniczających płyty listew brzegowych 63 są umieszczone już poprzednio wspomniane podłużnice wzdłużne 47, 48, podłużnice pionowe 49 i ukośne elementy podporowe 50, jak to jest najlepiej widoczne na widokach pokazanych na fig. 4 i fig. 6.

Podczas, gdy listwy brzegowe 63 wystają nad powierzchnią zewnętrzną 64 płyt 2 do 6, w płytach 3 i 5 listwy oporowe 29 w obszarze wąskich stron czołowych 43, 44, które tworzą podłużne ściany boczne wystają o wysokość 40, jak to już zostało opisane za pomocą fig. 1. Na tych listwach oporowych 29, na stronie zwróconej do obszaru środkowego płyt 3, 5 są umieszczone elementy oporowe lub elementy centrujące 66, 67, 68, które później będą opisane za pomocą płyt 2, 4 tworzących poprzeczne ściany boczne, które współdziałają z odpowiadającymi im elementami oporowymi lub elementami centrującymi w obszarach brzegowych wąskich stron czołowych płyt 2 do 4.

Ponadto element łączący 69 urządzenia do łączenia 70 służącego do rozłącznego połączenia płyt 2, 4 z płytami 3, 5 jest umieszczony w ich położeniu pionowego ustawienia, przebiegającego prawie prostopadle do płyty 6.

Szczegóły wykonania tego urządzenia łączącego 70 zostaną w kolejności jeszcze bliżej objaśnione za pomocą rysunków części.

Jak można jeszcze wywnioskować z przekroju na fig. 5 listwa brzegowa 63 w obszarze podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45 przeciwległej czopowi obrotowemu 11 jest wykonana jako wydrążony profil. Wolną przestrzeń w tym obszarze listwy brzegowej 63 można wykonać w toku procesu wytwarzania za pomocą wydmuchiwania, podczas gdy w toku procesu chłodzenia jeszcze z uplastycznionego lub płynnego tworzywa sztucznego wynikają osłony znajdujące się stanie krzepnięcia, jak to w różnych wariantach wykonania jest już znane ze stanu techniki. Dowodem znajomości tej technologii, zwłaszcza budowy tej wolnej przestrzeni i parametrów sposobu określanego także jako „Air-mold”, jest zrobiony opis DE 39 40 186 A1 do treści tego zgłoszenia.

Poza tym z odtworzeń na fig. 4 i fig. 6 można zauważyć, że na długości krawędzi czołowych 13 płyt 3 i 5 jest umieszczonych kilka czopów obrotowych 11, które są przewidziane w odstępie od krawędzi czołowej 13 za pomocą osobnych progów łączących 12. Czopy obrotowe 11 zamocowane na progach łączących 12 korzystnie są umieszczone parami w odstępie od krawędzi czołowej 13, przy czym pary czopów obrotowych 71 i 72 leżące najbliżej środka długości płyt 3 i 5 wykazują mniejszy odstęp 73 między poszczególnymi czopami obrotowymi 11 niż pary czopów obrotowych 74, 75 umieszczone w obszarze wąskich stron czołowych 43, 44, w których czopy obrotowe 11 są oddalone od siebie w odstępie 76. Między tymi parami czopów 71,72 i 74, 75 są umieszczone ograniczniki wychylenia 53. Także tutaj długość 77 ogranicznika wychylenia 53 w kierunku wąskich stron czołowych 43, 44 między parami czopów obrotowych 71, 72 znowu jest mniejsza niż między parami czopów obrotowych 71 i 74 lub 72 i 75, Dzięki tym na węższym obszarze umieszczonym czopom obrotowym 11 uzyskuje się wytrzymałe i wysokoobciążalne połączenie w obszarze wycięć 9 płyt 3 i 5 do posługiwania się jako uchwytami. Mimo to, przy podnoszeniu pojemnika 1 uzyskuje się na długości prawie równy rozkład obciążeń pionowych, ponieważ w obszarze wąskich stron czołowych 43, 44, jak już wcześniej wyjaśniono, następuje dodatkowe podparcie w kierunku pionowym na elementach oporowych lub elementach centrujących 66, 67, 68. Chodzi o to, że większa długość ogranicznika wychylenia 53 w obszarze wąskich stron czołowych 43, 44 lepiej zapobiega opadnięciu płyt 2 do 5, ponieważ płyty

PL 197 551 B1 w obszarach narożnych, ze względu na ewentualnie niewspółśrodkowo wystające części ciężaru wcześniej uzyskują przechył, aby opaść do środka w nie mniejszym stopniu niż za pomocą układu wystających listew oporowych 29 z elementami oporowymi lub elementami centrującymi 66 do 68.

Jak to jest wyraźnie widoczne z przedstawionego w powiększeniu odtworzenia na fig. 7, ale także z odtworzenia na fig. 6, obszary końcowe 18, 60 na swoim końcu odwróconym od progu łączącego 12 są zaopatrzone w stożkową powierzchnie prowadzącą 78. Służy ona, jak to jeszcze będzie opisane za pomocą poniższych odtworzeń, do łatwiejszego włożenia czopów obrotowych 11 poszczególnych płyt 2 do 5 w rowek 17 lub w końcówkę mocującą 19. Jak to jest lepiej widoczne na fig. 7, długość 77 ogranicznika wychylenia 53 jest odpowiednio mniejsza niż wybranie 79 w korpusie łożyska 14, które posiada długość 80. Różnica między długością 77 i długością 80 odpowiada zwykle długości czopa 81 w obszarze końcowym 18 wystającej za próg łączący 12 w taki sposób, że po włożeniu czopa obrotowego 11 w rowek 17 cała długość czopa 81 dzięki przesunięciu względnemu płyt 2 do 5 w stosunku do płyty 6 jest wprowadzona w końcówkę mocującą 19 w korpusie łożyska 14, a tym samym mogą być uzyskane odpowiednio duże powierzchnie prowadzące lub oporowe. Ale oczywiście jest także możliwe, że długość 80 może być dłuższa o większy wymiar niż długość czopa 81 i długość 77 ogranicznika wychylenia 53.

Wysokość 82 ogranicznika wychylenia - jak to jest widoczne na fig. 1 - jest korzystnie tak samo duża jak szerokość 83 korpusu łożyska 14. W każdym przypadku należy zważać na to, że odstęp 84 między podłużną osią środkową 24 czopa obrotowego 11 i powierzchnią przylegania 54 ogranicznika wychylenia 54 nie jest większy niż, jak jest to widoczne na fig. 10, odstęp 85 do zamocowania czopa obrotowego 11 w korpusie łożyska 14 między podłużną osią środkową 24 rowka 17 i wewnętrzną ścianką boczną 86 korpusu łożyska 14, która jest zwrócona do płyty 6 lub do obszaru środkowego płyty 65.

Dzięki temu osiąga się to, że przy płytach 2 do 5 wychylonych na zewnątrz, w wyniku przylegania na całej powierzchni ogranicznika wychylenia 53 do powierzchni oporowych 55 korpusu łożyska 14 czopy obrotowe 11 są odciążone i z drugiej strony także w tym położeniu płyty 2 i 4 tworzące czołowe ściany boczne mogą być ograniczone lub zamocowane w ich położeniu transportowym polegającym na przyleganiu do płyty 6.

Jeśli takie położenie ma być świadomie wyeliminowane jest oczywiście także możliwe wykonanie odstępu 84 większego niż odstęp 85 w celu zapobieżenia temu, że płyty 2 i 4 tworzące czołowe ściany boczne, przy wychylonych na zewnątrz podłużnych ścianach bocznych mogą być ograniczone lub odłożone do wewnątrz na płytę 6 tworzącą podłogę.

Podobnie, próg łączący 12 jest zwymiarowany w taki sposób, że wymiar 87 między krawędzią czołową 13 i zwróconą do niej najbliższą częścią powierzchni obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11 jest nieznacznie większy niż odstęp 88 między obszarem końcowym 18 i powierzchnią elementu osłaniającego 20 zwróconego do krawędzi czołowej 13, przy czym ten wymiar 87 odpowiada grubości 89 elementu osłaniającego 20 na obszarze końcowym 18 przylegającym do elementu osłaniającego 20.

Dzięki temu jest zapewnione, że przy ustawionych pionowo płytach 2 do 5, a więc w położeniu użytkowym, wskutek obciążeń oddziałujących przez płyty 2 do 5 w kierunku płyty 6, najpierw zostają obciążone wstępnie najmniejszą siłą i napięte wstępnie w rowkach 17 czop obrotowy 11 lub obszary końcowe 18, 60 co powoduje, że dodatkowo jest zatrzymane przesunięcie lub wychylenie płyt 2 do 5 z rowków 17 płyty 6, podczas gdy wychodzące obciążenia, które mogłyby prowadzić do zniszczenia czopów obrotowych 11 lub obszarów końcowych 18, 60, mogą być wyeliminowane dzięki bezpośredniemu podparciu płyt 2 do 5 tworzących ściany boczne na korpusach łożysk 14.

Te wymiary mogą więc być ustalone w taki sposób, że różnica między grubością 89 i wymiarem 87 jest tak samo duża jak odstęp 58 między powierzchnią przylegania 54 i powierzchnią oporową 55 płyt 2 do 5 lub płyty 6.

Te wymiary mogą być także korzystnie różne co powoduje, że zależnie od sił działających na płyty 2 do 5, na płytę 6 tworzącą podłogę, zależnie od żądania, albo najpierw są one wprowadzone dodatkowo na krawędź czołową 13, albo na ogranicznik wychylenia 53 i po tym na każdorazową inną część płyty 6 tworzącej podłogę.

Następnie na fig. 8 do fig. 11 jest w szczegółach odtworzona i przedstawiona jedna z płyt 2, 4 tworząca poprzeczne ściany boczne pojemnika 1, przy czym dla podobnych części są używane takie same oznaczenia odsyłające jak przy płytach 3, 5.

PL 197 551 B1

Zatem ta płyta 2 znowu posiada jarzmo wzmacniające 42, które jest utworzone przez wydrążony korpus i zostało wykonane za pomocą sposobu znanego ze stanu techniki, jak już zostało to obszernie przedstawione w szczegółowym opisie fig. 4 do fig. 7.

Na dolnej krawędzi czołowej 13 płyty 2 ponownie jest umieszczonych kilka urządzeń do wychylania 10, które są utworzone z czopów obrotowych 11 oddalonych za pomocą progów 22 łączących 12 od krawędzi czołowej 13. Te czopy obrotowe 11 posiadają dwa obszary końcowe 18, 60, przy czym te w kierunku rozpiętości podłużnej płyty 2 wystają z obu stron za próg łączący 12. W wypadku tej płyty 2 na szerokości 90 w kierunku wąskich stron czołowych 91, 92 jest umieszczona jedna para czopów obrotowych 93, 94. Następny czop obrotowy 11 jest przyporządkowany obszarowi krawędzi czołowej 13 w obszarze środkowym płyty 2. Odstęp 95 między czopem obrotowym 11 obydwu par czopów obrotowych 93, 94 jest mniejszy niż odstęp 96 między czopem obrotowym przyporządkowanym środkowemu obszarowi płyty 6 i czopem obrotowym 11 sąsiadującym z tym czopem obrotowym 11 obydwu par czopów obrotowych 93, 94.

Wspomniane wcześniej jarzmo wzmacniające 42 przebiega wzdłuż podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45 płyty 2, rozciąga się następnie z obu stron płyty 2 równolegle do wąskich stron czołowych 91, 92 i wystaje z obu stron płyty 2 ukośnie w kierunku krawędzi czołowej 13 przebiegając w kierunku środka płyty 2 i kończy się w obszarze listwy brzegowej 63 płyty 2, przy czym to jarzmo wzmacniające 42 lub obszary końcowe jarzma wzmacniającego 42 zwrócone do krawędzi czołowej 13 w obszarze odstępu 95 jest umieszczone między czopami obrotowymi 11 pary czopów obrotowych 93, 94.

Dalej płyta 2, podobnie jak płyta 3, posiada podłużnicę wzdłużną 47, 48, ukośny element podporowy 50 i podłużnicę pionową 49, w wyniku czego uzyskuje się lepsze odprowadzanie obciążenia za pomocą płyty 2 do płyty 6 wykonanej jako podłoga. Dzięki połączeniu przegubowemu następnych podłużnie wzdłużnych 47, 48 w kształcie pręta i podłużnie pionowych 49 oraz ukośnych elementów podporowych 50 może powstać bardzo dobre usztywnienie przestrzenne, ale przede wszystkim może być przejęte przez płyty 2, 4 duże obciążenie pionowe.

W obszarze podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45 ponownie są umieszczone wybrania centrujące 51, które mogą współdziałać z odpowiednimi występami centrującymi w płycie 6 tworzącej podłogę znajdującego się wyżej pojemnika 1. Ponieważ w tym obszarze występuje stosunkowo duże wprowadzenie siły przez znajdujący się wyżej pojemnik 1, obydwa skierowane do siebie ukośne elementy podporowe 50 kończą się prawie w obszarze tych wybrań centrujących 51, aby duże występujące siły można było równomiernie odprowadzić za pomocą poprzecznej ściany bocznej lub za pomocą dodatkowo umieszczonych podłużnic wzdłużnych 47, 48 i podłużnic pionowych 49 do płyty 6 wykonanej jako podłoga. Dodatkowo, za pomocą korzystnego wykonania urządzeń do wychylania 10 jest możliwe rozmieszczenie kilku czopów obrotowych 11 - jak to poniżej będzie jeszcze szczegółowiej opisane - wskutek czego może być zasadniczo udoskonalone odprowadzenie sił do płyty 6, która jest wykonana jako podłoga.

Odprowadzenie siły do płyty 6 wykonanej jako podłoga jest udoskonalone dzięki temu, że obszary końcowe jarzma wzmacniającego 42 zwrócone do krawędzi czołowej 13 kończą się w obszarze odstępów 95 między czopami obrotowymi 11 pary czopów obrotowych 93, 94 i w taki sposób siłę odprowadzoną za pomocą jarzma wzmacniającego 42 można rozłożyć równomiernie na obydwu czopach obrotowych 11 obydwu par czopów obrotowych 93, 94 i w taki sposób może być wyeliminowane przeciążenie poszczególnych czopów obrotowych 11 lub ich obszarów końcowych 18, 60.

Oczywiście przy wykonaniu płyt 2, 4 byłoby dodatkowo możliwe umieszczenie w obszarze odstępów 95, 96 ogranicznika wychylenia 53, jak to zostało zaznaczone w szczegółowym opisie płyt 3, 5, przy czym korzyści z tego rodzaju rozmieszczenia ogranicznika wychylenia 53 są widoczne ze szczegółowego opisu fig. 4 do fig. 7.

Płyta 2 lub płyty 2, 4 posiadają teraz w obszarze ich wąskich stron czołowych 91, 92 wystające elementy podporowe lub elementy centrujące 98 do 102, - jak to jest przedstawione na fig. 10 - rozprzestrzeniające się od listwy brzegowej 63 w kierunku jarzma wzmacniającego 42 i na grubości 97, którą posiadają płyty 2, 4 w obszarze między jarzmem wzmacniającym 42 i urządzeniem do wychylania 10. Te elementy podporowe lub elementy centrujące 98 do 102 współdziałają w celu poprawienia odprowadzenia siły i centrowania w obszarze połączenia płyt 2, 4 z płytami 3, 5 z elementami podporowymi lub elementami centrującymi 66 do 68 listew oporowych 29 płyt 3, 5, jak to jest szczegółowo przestawione w poniższym opisie.

PL 197 551 B1

Jak zatem jest widoczne na fig. 1 płyty 2, 4 posiadają w obszarze wąskich stron czołowych 91,92 grubość 103 zmniejszoną w stosunku do grubości 34, Grubość 103 w stosunku do grubości 34 jest mniejszą o grubość 104 listew oporowych 29 płyt 3, 5, aby nie przekroczyć grubości 34 w obszarze wąskich stron czołowych 91, 92 płyt 2, 4 przy wchodzeniu listew oporowych 29 płyt 3, 5 w obszary brzegowe płyt 3, 5 w położeniu zaryglowania ze sobą płyt 2 do 5. Dzięki temu korzystnemu wykonaniu wąskich stron czołowych 91 , 92 płyt 2, 4 jest możliwe wykonanie występu nie przeszkadzającego w położeniu użytkowym pojemnika 1 mimo wystających listew oporowych 29 płyt 3, 5 i w taki sposób jest ułatwione manipulowanie tego rodzaju pojemnikiem 1.

Dalej z odtworzeń na fig. 8, fig. 10 i fig. 11 można wywnioskować, że w obszarze wąskich stron czołowych 91, 92 płyt 2, 4 między listwą brzegową 63 i jarzmem wzmacniającym 42 z obu stron jest umieszczony ustalający element łączący urządzenia do łączenia 70 służący do ustalenia elementu łączącego 69, przy czym dokładne wykonanie tego urządzenia do łączenia 70 zostanie jeszcze bliżej uwzględnione w poniższym opisie.

Każda z płyt 2 do 5 posiada w przybliżeniu taką samą grubość 34. Przy tym korzystne jest umieszczenie osi 59 czopa obrotowego 11 przebiegającej w płaszczyźnie powierzchni wewnętrznej 28 w mniejszym odstępie od powierzchni wewnętrznej 28 niż połowa grubości 34 pojedynczej płyty 2 do 5. Grubość 34 pojedynczej płyty 2 do 5 wynika z wysokości 62, o którą listwa brzegowa 63 obiegająca na zewnątrz, ograniczająca płyty 2 do 5 wystaje nad powierzchnią zewnętrzną 64 płyt 2 do 5 przeciwległą powierzchni wewnętrznej 28 oraz z grubości 97 płyty 2, 4. W celu usztywnienia płyt 2 do 5 wewnątrz listew brzegowych 63 ograniczających płyty 2 do 5 są umieszczone już wspomniane podłużnice wzdłużne 47, 48, podłużnice pionowe 49 i ukośne elementy podporowe 50, jak to najlepiej jest widoczne z widoków na fig. 4, fig. 6, fig. 8, fig. 10 i fig. 11. Jak można dalej stwierdzić na fig. 9 listwa brzegowa 63 w obszarze podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45 przeciwległej czopom obrotowym 11 jest wykonana jako wydrążony profil.

Jak lepiej można zauważyć na fig. 11 próg łączący 12 jest zwymiarowany w taki sposób, że wymiar 87 między krawędzią czołową 13 i najbliższą częścią powierzchni obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11 zwróconą do niej jest nieznacznie większy niż odstęp 88 między obszarem końcowym 18 i powierzchnią elementu osłaniającego 20 zwróconą do krawędzi czołowej 13, przy czym odstęp 88 do obszaru końcowego 18 przylegającego do elementu osłaniającego 20 odpowiada grubości 89 elementu osłaniającego 20.

Dzięki temu jest zapewnione, że przy ustawionych pionowo płytach 2 do 5, a więc w położeniu użytkowym, za pomocą obciążeń oddziałujących przez płyty 2 do 5 w kierunku płyty 6, najpierw są obciążone wstępnie najmniejszą siłą i napięte wstępnie w rowkach 17 czop obrotowy 11 lub obszary końcowe 18, 60 co powoduje, że dodatkowo jest zatrzymane przesunięcie lub wychylenie płyt 2 do 5 z rowków 17 płyty 6, podczas gdy wychodzące obciążenia, które mogłyby prowadzić do zniszczenia czopów obrotowych 11 lub obszarów końcowych 18, 60, mogą być wyeliminowane dzięki bezpośredniemu podparciu płyt 2 do 5 tworzących ściany boczne na korpusach łożysk 14.

Te wymiary mogą być także korzystnie różne co powoduje, że zależnie od sił działających na płyty 2 do 5, na płytę 6 tworzącą podłogę, zależnie od żądania, albo najpierw są wprowadzone dodatkowo na krawędź czołową 13, albo na ogranicznik wychylenia 53 i po tym na każdorazową inną część płyty 6 tworzącej podłogę.

Na fig. 12 i fig. 13 jest teraz przedstawiona w widoku z przodu lub w widoku z boku płyta 6 tworząca podłogę. Przy tym można zauważyć, że płyta 6 wykonana jako podłoga dla płyt 2, 4 i 3, 5 posiada listwy brzegowe 16 o różnych wysokościach.

Całkowita grubość 105 podłogi i listwy brzegowej 16 z korpusami łożysk 14 w obszarze płyty 6 od strony czołowej lub w obszarze służącym do zamocowania płyt 2, 4 korzystnie odpowiada sumie grubości 106 płyty 6 z doliczeniem grubości 107 czopa obrotowego 11 i grubości 108 elementu osłaniającego 20, przy czym grubość 107 czopa obrotowego 11 urządzenia do wychylania 10 korzystnie ma taką samą wartość jak średnica 109 rowka 17 mocującego czop obrotowy 11. Poza tym czop obrotowy 11 jest umieszczony na płytach 2 do 5 w płaszczyźnie osi 59 czopa obrotowego 11 przebiegającej powierzchnię wewnętrzną 28 w odstępie mniejszym od powierzchni wewnętrznej 28 płyt 2 do 5 niż połowa grubości 34 pojedynczej płyty 2 do 5. Dzięki temu korzystnemu wykonaniu, ze względu na możliwie najlepsze wykorzystanie przestrzeni dla przeznaczonych do składania płyt 2 do 5, uzyskuje

PL 197 551 B1 się najmniejszą możliwą wysokość stosu przeznaczonych do transportu pojemników 1, w wyniku czego transport tych pojemników 1 może być przeprowadzony w sposób ekonomicznie uzasadniony.

Z odtworzenia na fig. 13 można wywnioskować, że całkowita grubość 110 listew brzegowych 16 z korpusami łożysk 14 dla płyt 3, 5, korzystnie jest większa o grubość 34 płyt 2, 4 niż całkowita grubość 105 listew brzegowych 16 z korpusami łożysk 14 w obszarze płyt 2, 4. Dzięki takiemu wykonaniu jest możliwe, że płyty 3, 5 mogą być rozłożone bez luzu na płytach 2, 4 złożonych już na płycie 6 wykonanej jako podłoga i w taki sposób wysokość stosu wielu pojemników 1 może być nadal optymalizowana.

Następnie można wywnioskować z odtworzeń, że płyta 6 wykonana jako podłoga posiada na dolnej stronie 111 wystające progi 112, które mają służyć do ustawienia pojemnika 1 na podłożu. Przy tym wymiar zewnętrzny 113 progu 112 rozciąga się w widoku z boku płyty 6 i wymiar zewnętrzny 114 progu 112 rozciąga się w widoku z przodu płyty 6, przy czym wymiar zewnętrzny 113 - jak to jest uwidocznione na fig. 2 - w przybliżeniu odpowiada szerokości wewnętrznej 115 między płytami 2, 4 w ich pionowym położeniu zaryglowania i wymiar zewnętrzny 114 odpowiada w przybliżeniu szerokości wewnętrznej 116 między płytami 3, 5 w ich pionowym i zaryglowanym położeniu. Dzięki tak ukształtowanym wymiarom progu 12 jest ułatwione układanie pojemników 1 warstwami w ich położeniu użytkowym, to znaczy z płytami 2 do 5 ustawionymi prostopadle do płyty 6 i jest niezawodnie wyeliminowane wzajemne przesuwanie się ustawionych warstwami pojemników 1 w kierunku poziomym dzięki temu, że progi 112 o wysokości 117 wchodzą do wnętrza 8 znajdującego się poniżej pojemnika 1 i w taki sposób progi 112 znajdującego się poniżej pojemnika 1 są otoczone przez płyty 2 do 5 lub przylegają do nich zamknięciem kształtowym.

Jak można zauważyć z odtworzenia na fig. 13 listwa brzegowa 16 dla płyt 3, 5 wystaje w stosunku do krawędzi czołowych 39 listew brzegowych 16 dla płyt 2, 4 o wymiar 118. Ten wymiar 118 odpowiada w przybliżeniu grubości 104 listew oporowych 29 płyt 3, 5, w wyniku czego uzyskuje się płaską stronę czołową pojemnika 1 złożonego w położenie transportowe.

Jak można wywnioskować z odtworzenia na fig. 12 podłużne osie środkowe 24 rowków 17 dla płyt 3, 5 wykonanych do zamocowania czopów obrotowych 11 są oddalone w stosunku do podłużnych osi środkowych 24 rowków 17 dla płyt 2, 4 o wysokość 119, która w przybliżeniu odpowiada grubości 34 płyt, przy czym ta wysokość 119 zmienia również swój wymiar w wypadku zmiany grubości płyt 2 do 5, w wyniku czego w wypadku zwiększenia grubości 34 płyt 2 do 5 wysokość 119 również wzrasta i w przeciwieństwie do tego przy zmniejszeniu grubości 34 płyt 2 do 5 wysokość 119 zmniejsza wymiar w relacji do tej zmiany grubości płyt 2.

Na fig. 14 do fig. 18 jest teraz przedstawione wykonanie urządzenia do wychylania 10 według wynalazku z osadzonym w rowku 17 czopem obrotowym 11, który posiada obszary końcowe 18, 60.

Korpus łożyska 14 jest wykonany w taki sposób, że jest przedstawiony czop obrotowy 11 z jego obydwoma obszarami końcowymi 18, 60 i próg 12 łączący czop obrotowy 11 z płytą 2 do 5. Obszar końcowy 18 czopa obrotowego 11 posiada od strony czołowej stożkowo przebiegającą powierzchnię prowadzącą 78, przy czym z tą powierzchnią prowadzącą 78 sąsiaduje końcówka mocującą 19 rowka 17, która służy do zamocowania obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11.

Zasadniczo przyjęto, że płyty 2 do 5 w obszarze na krawędziach czołowych 13 płyt 2 do 5 zwróconych do płyty 6 wykonanej jako podłoga posiadają urządzenia do wychylania 10 i w ich położeniu ustawienia pionowego są połączone przestawnie i przynajmniej czop obrotowy 11 przebiegający równolegle do krawędzi czołowej 13 płyty 2 do 5 jest utrzymywany w odstępie od krawędzi czołowej 13 płyty 2 do 5 zwróconej do niej za pomocą progu łączącego 12 i jest osadzony w rowku 17 drugiej płyty 6. Rowek 11 posiada dno rowka 120, które jest stożkowe, przy czym rowek 17 posiada dwa obszary końcowe 121, 122 i obszar końcowy 122 przebiegający za pomocą średnicy 123 rowka 17 jest zamknięty przez końcówkę mocującą 19 lub element osłaniający 20 i tworzy komorę mocującą 124 dla obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11.

Jak to jest widoczne z odtworzeń, średnica 123 rowka 17 ma ten sam wymiar jak średnica 107 czopa obrotowego 11, w wyniku czego jest zapewnione osadzenie bez luzu czopa obrotowego 11 w rowku 17 lub w końcówce mocującej 19 zamkniętej za pomocą elementu osłaniającego 20. Rowek 17 jest teraz przynajmniej na obszarach częściowych umieszczony w korpusie łożyska 14, na listwie brzegowej 16 wystającej nad płytą 6 i posiada otwartą długość 25, która odpowiada przynajmniej długości 26 czopa obrotowego 11. W obszarze 22 ścianki bocznej 22 rowka 17 w obszarze wychylania progu łączącego 12 wokół podłużnej osi środkowej 24 rowka 17 jest umieszczone odsłonięte i przebiegające w kierunku promieniowym wybranie 21, które w kierunku podłużnej osi środkowej 24 rowka 17

PL 197 551 B1 jest ograniczone za pomocą końcówki mocującej 19 i zderzaka 27. Odstęp 125 między końcówką mocującą 19 i zderzakiem 27 jest przynajmniej równy długości 126 mierzonej w kierunku podłużnej osi środkowej 24 progu łączącego 12, jednakże nie większy niż długość 126 progu łączącego 12 plus długość 81 obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11 wystającego poza nim w tym samym kierunku.

Obrotowe połączenie między rowkiem 17 i czopem obrotowym 11, a zatem między dwiema płytami 2 do 6 jest więc realizowane, jak następuje. Cały czop obrotowy 11 posiada długość 26, która jest równa lub nieznacznie mniejsza od otwartej długości 25 rowka 17 i w taki sposób czop obrotowy 11 może być osadzony w rowku 17. Następuje to w położeniu progu łączącego 12 pod kątem, przy czym położenie do zmontowania urządzenia do wychylania 10 nie musi odpowiadać położeniu użytkowemu pojemnika 1. Po osadzeniu czopa obrotowego 11 w rowku 17 obszar końcowy 60 czopa obrotowego 11 przylega teraz do wewnętrznej krawędzi czołowej 127 rowka 17 i w taki sposób jest on zamocowany w swoim położeniu w kierunku przeciwnym do końcówki mocującej 19. Ruch czopa obrotowego 11 w kierunku poprzecznym do rozciągłości podłużnej rowka 17 jest uniemożllwiony wskutek tego, ze średnica 123 rowka 17 jest równa średnicy 107 czopa obrotowego 11 i ten sposób czop obrotowy 11 i rowek 17 posiadają tę samą podłużną oś środkową 24.

Jeśli czop obrotowy 11 jest teraz osadzony w rowku 17 za pomocą otwartej długości 25 rowka 17, to czopy obrotowe 11 są prowadzone w rowkach 17 w taki sposób, że jest umożliwiony ruch względny czopów obrotowych 11 w rowkach 17 wzdłuż podłużnej osi środkowej 24 w kierunku końcówki mocującej 19. Jeśli teraz czopy obrotowe 11 są przesuwane w kierunku obszaru końcowego 122 rowka 17, wtedy obszar końcowy 18 czopa obrotowego 11 wchodzi do komory mocującej 124 końcówki mocującej 19 zamkniętej na obwodzie za pomocą elementu osłaniającego 20, przy czym ten proces może być znacznie ułatwiony dzięki umieszczeniu powierzchni prowadzącej 78 na obszarze końcowym 18 czopa obrotowego 11. Obszar końcowy 18 czopa obrotowego 11 korzystnie przylega teraz do wewnętrznej krawędzi czołowej 128 komory mocującej 124, przy czym może być jednak możliwy między nimi odstęp, ponieważ strona czołowa 129 progu łączącego 12 zwrócona do końcówki mocującej 19 przylega do powierzchni czołowej 130 końcówki mocującej 19 zwróconej do progu łączącego 12 i jest przez nią prowadzona, jak to jest widoczne na odtworzeniu na fig. 18.

Między powierzchnią czołową 130 końcówki mocującej 19 i zderzakiem 27 ścianki bocznej 22 rowka 17 jest teraz umieszczone w kierunku promieniowym na obwodzie wybranie 21. Ponieważ długość 126 progu łączącego 12 mierzona równolegle do podłużnej osi środkowej 24 jest taka sama lub nieznacznie mniejsza niż odstęp 125 między powierzchnią czołową 130 końcówki mocującej 19 i zderzakiem 27 ścianki bocznej 22 rowka 17 jest umożliwione obracanie czopa obrotowego 11 w rowku 17 lub wychylenie progu łączącego 12 względem położenia odpowiadającego włożeniu progu łączącego 12 w rowek 17.

Ponadto przyjęto, że długość łuku 131 wybrania 21 jest decydująca dla wymiaru wychylenia progu łączącego 12 i w taki sposób obszar wychylenia płyty 2 do 5 posiadającej czop obrotowy 11 i próg łączący 12 jest ograniczony za pomocą tego wybrania. W tym korzystnym wykonaniu jest zatem możliwe zmniejszenie lub zwiększenie wybrania 21 za pomocą ukształtowania długości łuku 131, wskutek czego jest dostosowane zmniejszenie lub zwiększenie obszaru wychylenia płyty 2 do 5.

Jak to jest widoczne z odtworzeń na fig. 15 do fig. 17 obszar końcowy ścianki bocznej 22 zwróconej do otwartego końca rowka 17 posiada skośną powierzchnię 132 przebiegającą w kierunku podłużnej osi środkowej 24, przy czym dzięki tej skośnej powierzchni 132 jest ułatwione osadzenie czopa obrotowego 11 w rowku 17. Ponadto, jak to można stwierdzić na fig. 17, jest możliwe wykonanie szerokości otworu 133 rowka 17 nieznacznie mniejszej od średnicy 107 czopa obrotowego 11, wskutek czego czop obrotowy 11 może być zatrzaśnięty w rowku 17 i może być zapewnione wyeliminowanie samoczynnego wyjścia czopa obrotowego 11 z rowka 17.

Na fig. 17 jest teraz przedstawiony następny wariant wykonania rowka 17 służącego do zamocowania czopa obrotowego 11. Wykonanie odpowiada w dużym stopniu odtworzeniu na fig. 16, przy czym jest umieszczone wybranie 134 przeciwległe elementowi osłaniającemu 20, które jest dopasowane do koła osłaniania czopa obrotowego 11 co powoduje, że czop obrotowy 11 przylega na całej powierzchni do tego wybrania 134. Dzięki temu wykonaniu wysokość 135 rowka 17 lub komory mocującej 124 jest powiększona w obszarze podłużnej osi środkowej 24. Prowadzi to do tego, że podłużna oś środkowa 24 jest przesunięta względem środka szerokości otworu 133, a zatem w celu wyjęcia czopa obrotowego 11 z rowka 17 musi on być podniesiony o wymiar 136, który odpowiada głębokości wybrania 134.

PL 197 551 B1

Pokazane położenie czopa obrotowego 11 lub progu łączącego 12 odzwierciedlą położenie użytkowe urządzenia do wychylania 10, to znaczy położenie przy wyprostowanym znowu w położeniu użytkowym, pionowym położeniu płyt 2 do 5 względem płyty 6. W tym położeniu przy ułożonych w stos jeden na drugim pojemnikach 1, na urządzenia do wychylania 10 lub czopy obrotowe 11 jest wywierana większa siła, wskutek czego między dnami rowków 120 i powierzchnią zewnętrzną czopa obrotowego 11 przyporządkowanego tym dnom rowków 120 powstaje duży docisk. Ten docisk przeciwdziała wyjściu czopa obrotowego 11 z rowka 17, jakie mogłoby być wywołane przez niesprzyjające okoliczności, na przykład w wyniku uderzeń od zewnątrz w płyty 2 do 5 lub tym podobne.

W wykonaniu według fig. 17 korzystne jest teraz to, że czop obrotowy posiada w wybraniu 134 większą powierzchnię przylegania i w taki sposób może być znacznie poprawione przenoszenie sił z czopów obrotowych 11 na płytę 6. Dodatkowo, w niesprzyjających okolicznościach jak, na przykład uderzenia z zewnątrz w płyty 5 do 7, obciążony czop obrotowy 11 aby mógł wyjść z rowka 17 musi pokonać najpierw wymiar 136 wybrania 134, wskutek czego za pomocą tego wykonania tego rodzaju wyjście z rowka 17 jest znacznie utrudnione. Ponadto dzięki zwiększonej powierzchni czopa obrotowego 11 w rowku 17 jest udoskonalone lub zwiększone możliwe przejmowanie sił lub odprowadzanie sił za pomocą czopów obrotowych 11 do płyty 6 i poza tym takie wykonanie wywiera pozytywny wpływ na trwałość tego rodzaju urządzeń do wychylania.

Na fig. 19 do fig. 22 jest teraz szczegółowo przedstawione i opisane urządzenie do łączenia 70. Opis następuje na przykładzie płyty 5, która posiada element łączący 69 uformowany jednoczęściowo na listwie oporowej 29 i za pomocą obszaru częściowego płyty 2, przy czym ta płyta 2 w obszarze listwy brzegowej 63 posiada ustalający element łączący 137, który odpowiada elementowi łączącemu 69. Takie wykonanie nie jest ograniczone do opisanego tutaj wariantu, lecz może być umieszczone we wszystkich obszarach narożnych pojemnika 1.

Szczegółowe wykonanie przykładowo wybranych płyt 5 lub 2 można zaczerpnąć ze szczegółowego poprzedzającego opisu każdorazowej płyty 2, 5.

Obszar narożny tego rodzaju pojemnika 1 dzięki wykonaniu płyt 2 między wąskimi stronami czołowymi 44, 92 obydwu płyt 2, 5 posiada obszar zakrywający 138, przy czym urządzenie do łączenia 70 służy do rozłącznego połączenia płyt 2, 5 w położeniu przebiegającym prawie prostopadle do płyty 6 tworzącej podłogę, które przeciwdziała samoczynnemu zluzowaniu połączenia płyt 2, 5.

Listwa oporowa 29 płyty 5, jak już wcześniej opisano, posiada na swojej stronie zwróconej do środka długości płyty 5 elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68. Między elementem podporowym lub elementem centrującym 66 i podłużną czołową krawędzią boczną 45 płyty 5 jest umieszczony element łączący 69. Naprzeciwko niego płyta 2 posiada obszar brzegowy, który z płytą 5 tworzy obszar zakrywający 138, który w układzie pokrywania się posiada ustalający element łączący 137 ze sprężyście odkształcalnymi elementami zabezpieczającymi 139.

Element łączący 69 jest utworzony przez występ 140 w kształcie główki grzybka, przy czym naprzeciwko niego element łączący 137 lub elementy zabezpieczające 139 posiadają występy 141 do zaczepiania od tyłu o występ 140 w kształcie główki grzybka. Zasadniczo przyjęto, że element łączący 69 można wykonać w każdym możliwym kształcie lub pod każdym możliwym kątem w odniesieniu do rozciągłości wysokości listwy oporowej 29 i ustalający element łączący 137 jest umieszczony w odpowiadającym mu wykonaniu w obszarze brzegowym płyty 2. Oczywiście jest także możliwe, że aby poprawić połączenie obu płyt 2, 5 w ich obszarze narożnym na rozciągłości wysokości listwy oporowej 29 jest rozmieszczonych kilka elementów łączących 69 lub urządzeń łączących 70.

W celu połączenia elementu łączącego 69 z ustalającym elementem łączącym 137 najpierw płyta 5 lub płyty 3, 5 są przeniesione w położenie przebiegające prawie prostopadle do płyty 6 i następnie płyty 2, 4 zostają wychylone w górę w ich położenie użytkowe. Teraz elementy łączące 69 trafiają na ustalające elementy łączące 137 co powoduje, że wchodzą one za pomocą stożkowej powierzchni prowadzącej 142 w stożkowe zamocowanie 143 ustalającego elementu łączącego 137. Następnie stożkowa powierzchnia prowadząca 142 występu 140 wchodzi w taki sam sposób w stożkowo przebiegające zamocowanie 143 ustalającego elementu łączącego 137 i w wyniku wprowadzenia siły na występ 140 elementy zabezpieczające 139 rozszerzają się przeciwnie do występu 140, wskutek czego zwiększa się szerokość otworu 144 ustalającego elementu łączącego 137.

Przy tym jest korzystne, jeśli szerokość 145 od strony czołowej występu 140 jest mniejsza od szerokości otworu 146 elementów zabezpieczających 139 zwróconego do tej strony czołowej występu 140. Dzięki temu korzystnemu wykonaniu jest możliwe przed zatrzaśnięciem występu 140 w ustalającym elemencie łączącym 137 wycentrowanie go we właściwym położeniu i w taki sposób ułatwienie połą14

PL 197 551 B1 czenia płyt 2, 4 z płytami 3, 5. Zasadniczo przyjęto, że takie rozmieszczenie zachowuje ważność dla wszystkich możliwych form elementów łączących 69 lub ustalających elementów łączących 137, przy czym elementy łączące 69 lub ustalające elementy łączące 37 mogą być wykonane w kształcie koła, kwadratu lub wielokąta. Sprężyste wykonanie elementów zabezpieczających 139 uzyskuje się dzięki sprężystości tworzywa sztucznego i dzięki rozmieszczeniu dowolnej liczby wybrań 147 wzdłuż elementów zabezpieczających 139.

Jeśli teraz występ 140 jest wprowadzony w ustalający element łączący 137, elementy zabezpieczające 139 rozszerzają się w kierunku przeciwnym do występu 140, przy czym ślizgają się one wzdłuż po powierzchni prowadzącej 142 występu 140 i przy zamkniętym połączeniu ścian bocznych 2, zaczepiają od tyłu o występ 140 i w taki sposób jest wyeliminowane samoczynne rozłączenie płyty 2 z płytą 5.

Dzięki sprężystemu wykonaniu elementów zabezpieczających 139 ustalającego elementu łączącego 137 jest zapewnione, że urządzenie do łączenia 70 w razie potrzeby znowu może być rozłączone, przy czym wprowadzenie siły, jak to wcześnie] opisano, musi być wytworzone w przeciwnym kierunku. Aby to ułatwić, na elementach zabezpieczających 139 na stronie przeciwległej do stożkowego zamocowania 143 znów może być umieszczona stożkowa powierzchnia prowadząca.

Jak można teraz znowu zauważyć na fig. 19 do fig. 20, na listwie oporowej 29 płyty 5 lub w obszarze brzegowym płyty 2 są umieszczone elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 lub elementy podporowe lub elementy centrujące 98 do 102 przylegają wzajemnie do przyporządkowanych im obszarów płyt 2, 5 lub 3, 4 w kilku różnie wzajemnie przebiegających kierunkach przestrzeni. W celu uzyskania tego efektu elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 i 90 do 102 mogą posiadać każde możliwe ukształtowanie, korzystnie jednakże mogą być wykonane w kształcie litery S lub w kształcie litery L, jednak mogą by wykonane także proste progi, do zastosowania jako elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 i 98 do 102.

Elementy podporowe lub elementy centrujące 98, 99 tworzą w obszarach brzegowych płyt 2, 4 element wsporczy 48 dla elementów podporowych lub elementów centrujących 66, 67 wchodzących w zablokowanym stanie obydwu płyt 2, 5 między i elementy podporowe lub elementy centrujące 98, 99, które są umieszczone na listwach oporowych 29 płyty 5. Ponadto w celu udoskonalenia przeniesienia obciążenia lub centrowania między płytami 2, 4 i 3, 5 tworzą teraz elementy podporowe lub elementy centrujące 67, 68 element wsporczy 149 dla elementów podporowych lub elementów centrujących 99, 100 płyty 2, 4. Ponadto elementy podporowe lub elementy centrujące 101, 102 tworzą teraz następny element wsporczy 150 dla następnego elementu oporowego lub elementu centrującego 151 na listwie oporowej 29 płyt 3, 5.

Dzięki ich przestrzennemu przebiegowi elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 posiadają przebiegające równolegle do rozciągłości wysokości płyty 5 obszary przejściowe 152, które są oddalone od powierzchni wewnętrznej 28 płyty 5 o odstęp 153. W celu zapewnienia bezpiecznego zaryglowania lub zamocowania płyt 2, 4 z płytami 3, 5 odstęp 153 jest równy grubości 154 listwy brzegowej 53 płyt 24, wskutek czego obszary listew brzegowych 63 płyt 2, 4 przyporządkowane obszarom przejściowym 152 płyt 3, 5 przylegają lub są wstawione za pomocą zamknięcia kształtowego między powierzchnię wewnętrzną 28 i obszary przejściowe 152.

W listwie brzegowej 63 płyt 2, 4 są umieszczone zagłębienia 155, które służą do zamocowania obszarów częściowych 156 elementów podporowych lub elementów centrujących 66, 67, 151, przy czym głębokość tych zagłębień 155 odpowiada wysokości obszarów częściowych 156 elementów podporowych lub elementów centrujących 66, 67, 151 mierzonej w kierunku prostopadłym do listwy oporowej 29.

Dzięki współdziałaniu elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68 i 151 z elementami podporowymi lub elementami centrującymi 98 do 102 i dzięki wchodzeniu obszarów 156 w zagłębienia 155 uzyskuje się stabilne połączenie poszczególnych płyt 2, 4 z płytami 3, 5, w wyniku czego z jednej strony jest udoskonalone odprowadzenie siły z zachodzących na siebie płyt 2, 5 i 3, 4 i dodatkowo, dzięki tego rodzaju konfiguracjom, można znacznie powiększyć stabilność całego pojemnika 1.

Na fig. 23 i fig. 24 są teraz przedstawione w szczegółach obszary zachodzenia elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68 płyty 5 i elementów podporowych lub elementów centrujących 98 do 100 płyty 2.

Z odtworzenia na fig. 23 jest widoczne, że strony zewnętrzne 157 elementów podporowych lub elementów centrujących 98 do 100 przylegają za pomocą zamknięcia kształtowego do stron zePL 197 551 B1 wnętrznych 158 elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68 listwy oporowej 29. W tego rodzaju wykonaniu korzystne jest przy tym, jeśli wysokość 159 elementów podporowych lub elementów centrujących 98 do 100 jest równa wysokości 160 elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68, w wyniku czego jest możliwe najlepsze z możliwych odprowadzenie obciążenia za pomocą ich listew zewnętrznych 157, 158. Następnie dzięki temu jest znacznie zwiększona pożądana stabilność pojemnika 1. Dodatkowa korzyść z tego wykonania polega na tym, że elementy podporowe lub elementy centrujące 98 do 100 i 66 do 68 dzięki przyleganiu do przeciwległej płyty 2, 5 przejmują także określoną funkcję wsporczą, w wyniku czego mogą być niezawodnie wyeliminowane odkształcenia listwy oporowej 29 płyty 5 wskutek działania siły od zewnątrz.

Jak następnie jest widoczne na fig. 24, możliwe jest tego rodzaju wykonanie stron zewnętrznych 157, 158 jako powierzchni skośnych, że w stanie połączenia płyta 2 z płytą 5 odpowiednio zazębiają się. Przy tym jest możliwe, że płyty 2 przebiegają zwężając się w kierunku listwy oporowej 29 płyty 5 i wobec tego elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 listwy oporowej 29 płyty 5 również zwężając się przebiegają w kierunku płyty 2.

Dzięki temu korzystnemu wykonaniu jest możliwe przy sprowadzeniu razem płyty 2 z płytą 5 lub z jej listwą 29, w wypadku małego przesunięcia płyty 2 względem płyty 5, optymalne centrowanie jej względem innej płyty 5, wskutek czego jest ułatwione, jak już także wcześniej opisano, wprowadzenie elementu łączącego 69 w ustalający element łączący 137 urządzenia do łączenia 70.

Zasadniczo przyjęto, że elementy podporowe lub elementy centrujące 66 do 68 są wykonane w kształcie litery L i obszary przejściowe 152 lub obszary częściowe 156 przylegają pod kątem prostym do elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68. Dzięki tej formie przestrzennej możną uzyskać znacznie większą stabilność elementów podporowych lub elementów centrujących 66 do 68, jak to jest widoczne na fig. 19.

Na fig. 25 i fig. 26 jest teraz pokazany obszar zachodzenia płyt 3, 5.

Jeśli suma wysokości płyt 3, 5 jest większa niż mierzona od strony czołowej szerokość płyty 6 tworzącej podłogę jest konieczne wykonanie obszaru zachodzenia, w którym płyty 3, 5 zachodzą na siebie, jednak bez potrzeby zwiększenia grubości 34 płyt 3, 5 w obszarze zachodzenia 161, aby nie zwiększyła się wysokość stosu pojemników 1 w położeniu transportowym. Płyty 3, 5 znów posiadają w swoim górnym obszarze końcowym lub w obszarze podłużnej czołowej krawędzi bocznej 45 jarzmo wzmacniające 42, przy czym wydrążony profil wykonany jako jarzmo wzmacniające 42 na stronie odwróconej od powierzchni wewnętrznej 28 posiada na pewnym obszarze zagłębienia 162 wzdłuż rozciągłości wzdłużnej jarzma wzmacniającego 42, wskutek czego wzdłuż rozciągłości wzdłużnej jarzma wzmacniającego 42 powstają występy 163. Następnie jarzmo wzmacniające 42 wzdłuż swojej rozciągłości wzdłużnej posiada następne wybrania 164, przy czym głębokość tych wybrań 164 jest większa niż grubość ścianki 165 wydrążonego profilu jarzma wzmacniającego 42.

W celu zwiększenia stabilności obszaru zachodzenia 161 płyt 3, 5, na stronie płyty 3 przeciwległej powierzchni wewnętrznej 28 są uformowane jednoczęściowo na płycie 3 przebiegające od jarzma wzmacniającego 42 w kierunku listwy wzmacniającej 166, rozmieszczone na rozciągłości podłużnej płyt 3, 5 żebra wzmacniające 167, przy czym żebra wzmacniające 167 przebiegają zwężając się od jarzma wzmacniającego 42 w kierunku powierzchni wewnętrznej płyty 3 i przebiegają równolegle do powierzchni wewnętrznej 28 płyty 3 w obszarze końcowym zwróconym do listwy wzmacniającej 166. Listwa wzmacniająca 166 w kierunku jarzma wzmacniającego 42 jest umieszczona po sąsiedzku z wybraniem przelotowym 160 przechodzącym na wylot przez płytę 3 i przebiegającym na całej rozciągłości wzdłużnej płyty 3 i odgraniczonym za pomocą listew oporowych 29 płyty 3. To wybranie przelotowe 168 jest naprężone przez żebra wzmacniające 167 umieszczone między jarzmem wzmacniającym 42 i listwą wzmacniającą 166, w wyniku czego dzięki wybraniu przelotowemu 168 nie zmniejsza się stabilność płyt 3, 5.

Jeśli dwie jednakowo wykonane płyty 3, 5 w obszarze zachodzenia 161 są zamknięte jedna na drugiej, wtedy występy 163 jarzma wzmacniającego 42 wchodzą w wybranie przelotowe 168 i leżą w jednej płaszczyźnie z powierzchnią wewnętrzną 28 płyt 3, 5. Dzięki temu korzystnemu wykonaniu jest możliwe, że jest zapewnione wystarczające działanie podporowe jarzma wzmacniającego 42 w stosunku do ścian bocznych 3, 5 przy kilku ustawionych w stos w położeniu transportowym pojemnikach 1.

W celu uzyskania wystarczającej stabilności poprzecznej pojemnika 1 lub płyt 3, 4 przy złożonych ze sobą płytach 3, 5, żebra wzmacniające 167 umieszczone między jarzmami wzmacniającymi 42 i listwami wzmacniającymi 166 wchodzą w odpowiadające im wybrania 164 w jarzmach wzmacniają16

PL 197 551 B1 cych 42, przy czym wymiary wybrań 164, a więc właściwie szerokość, w przybliżeniu odpowiada grubości żeber wzmacniających 167.

Aby nie zwiększać niepotrzebnie wysokości stosu z kilku złożonych pojemników 1, płyty 3, 5 tworzące ściany boczne w ich położeniu transportowym przylegające do płyty 6 tworzącej podłogę zachodzą na siebie i grubość 169 leżących jedna na drugiej płyt 3, 5 nie jest większa niż grubość 34 pojedynczych płyt 3, 5. Następnie zewnętrzna powierzchnia boczna 170 jarzma wzmacniającego 42 wchodzi w przeciwnie przebiegający rowek w jarzmie wzmacniającym 42 przeciwległej płyty 3, 5.

Zasadniczo, jak to przedstawiono na figurach rysunku, przyjęto, że rowek 17 przynajmniej na obszarach częściowych jest umieszczony w listwie brzegowej 16 wystającej nad jedną z płyt 2 do 5 i posiada otwartą długość 25, która odpowiada przynajmniej długości 26 czopa obrotowego 11 i w obszarze jednej ze ścian bocznych 22 rowka 17 jest umieszczone odsłonięte na obwodzie w kierunku promieniowym w obszarze wychylania progu łączącego 12 wokół podłużnej osi środkowej 24 rowka 17 i przebiegające w kierunku promieniowym wybranie 21, które w kierunku podłużnej osi środkowej 24 rowka 17 jest ograniczone za pomocą końcówki mocującej 19 i zderzaka 27 i odstęp 125 między końcówką mocującą 19 i zderzakiem 27 jest przynajmniej równy długości 126 progu łączącego 12 przebiegającej równolegle do czopa obrotowego 11 ale nie większy niż suma z długości 126 progu łączącego 12 i długości 81 wystającego w tym samym kierunku poza nim obszaru końcowego 18 czopa obrotowego 11.

Ponadto między przynajmniej dwoma czopami obrotowymi 11 umieszczonymi w obszarze krawędzi czołowej 13 płyty 2 do 5 jest umieszczony przynajmniej jeden ogranicznik wychylenia 53, czynny w ustawieniu pionowym płyt, który wystaje w odstępie kątowym wyprzedzającym koło osłaniania w kierunku wychylenia służącego do ustawiania płyt 2 do 5, które przebiega współosiowo z osią 59 czopa obrotowego 11 i posiada promień, który odpowiada wymiarowi 87, o który oś 59 zgadza się ze zwróconą do niej krawędzią czołową 13 drugiej płyty 2 do 5.

Do połączenia ze sobą płyt 2 do 5 jest utworzone urządzenie do łączenia 70 za pomocą elementu łączącego 69 umieszczonego na stałe w jednej z płyt 3, 5, który wystaje w kierunku drugiej płyty 2, 4 i jemu na drugiej płycie 2, 4 jest przyporządkowany w układzie pokrywania się z nim ustalający element łączący 137 ze sprężyście odkształcalnymi elementami zabezpieczającymi 139.

Dalej elementy podporowe lub elementy centrujące 65 do 68, 151 i 98 do 102 są umieszczone w płaszczyźnie płyty 2 do 5 w kilku różnie wzajemnie przebiegających kierunkach przestrzeni.

Wreszcie dla porządku należy zwrócić uwagę na to, że dla lepszego zrozumienia budowy pojemnika, jego lub ich części składowe częściowo zostały przedstawione bez uwzględnienia podziałki i/lub w powiększeniu i/lub w zmniejszeniu.

Cele służące za podstawę samodzielnych rozwiązań wynalazczych mogą być wywnioskowane z opisu.

Przede wszystkim poszczególne wykonania przedmiotu przedstawione na fig. 1; fig. 2; fig. 3; fig. 4; fig. 5; fig, 6; fig. 7; fig. 8; fig. 9; fig. 10; fig. 11; fig. 12; fig. 13; fig. 14; fig. 15; fig.16; fig. 17; fig. 18; fig. 19; fig. 20; fig. 21; fig. 22; fig. 23; fig. 24; fig. 25; fig. 26 stanowią samodzielne rozwiązania według wynalazku. O odnośnych celach i rozwiązaniach według wynalazku można wnosić ze szczegółowych opisów tych figur rysunku.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pojemnik z kiiku płyt, z których kiika płyt w obszarze swoich krawędzi czołowych jest połączonych przestawnie za pomocą urządzeń do wychylania z płytą wykonaną jako podłoga i przynajmniej jeden czop obrotowy przebiegający równolegle do krawędzi czołowej płyty jest zamocowany w odstępie od niej za pomocą progu łączącego i jest osadzony w rowku drugiej płyty i jeden z dwóch obszarów końcowych rowka na jego szerokości jest zamknięty za pomocą końcówki mocującej i tworzy komorę mocującą dla jednego z dwóch obszarów końcowych czopa obrotowego, znamienny tym, że rowek (17) przynajmniej w obszarach częściowych jest umieszczony w listwie brzegowej (16) wystającej nad jedną z płyt (2 do 5) i posiada otwartą długość (25), która odpowiada przynajmniej długości (26) czopa obrotowego (11) i w obszarze jednej ze ścian bocznych (22) rowka (17) jest umieszczone odsłonięte na obwodzie w kierunku promieniowym w obszarze wychylania progu łączącego (12) wokół podłużnej osi środkowej (24) rowka (17) i przebiegające w kierunku promieniowym wybranie (21), które w kierunku podłużnej osi środkowej (24) rowka (17) jest ograniczone za pomocą końcówki moPL 197 551 B1 cującej (19) i zderzaka (27) i odstęp (125) między końcówka mocującą (19) i zderzakiem (27) jest przynajmniej równy długości (126) progu łączącego (12) przebiegającej równolegle do czopa obrotowego (11) ale nie większy niż sumą długości (126) progu łączącego (12) i długości (81) wystającego w tym samym kierunku poza nim obszaru końcowego (18) czopa obrotowego (11).
2. Pojemnik z kiiku płyt, z których kiika płyt w obszarze swoich krawędzi czołowych jest połączonych przestawnie za pomocą urządzeń do wychylania z płytą wykonaną jako podłoga i przynajmniej jeden czop obrotowy przebiegający równolegle do krawędzi czołowej płyty jest zamocowany w odstępie od niej za pomocą progu łączącego i jest osadzony w rowku drugiej płyty i jeden z dwóch obszarów końcowych rowka na jego szerokości jest zamknięty za pomocą końcówki mocującej i tworzy komorę mocującą dla jednego z dwóch obszarów końcowych czopa obrotowego, zwłaszcza według zastrz. 1, znamienny tym, że między przynajmniej dwoma czopami obrotowymi (11) umieszczonymi w obszarze krawędzi czołowej (13) płyty (2 do 5) jest umieszczony przynajmniej jeden ogranicznik wychylenia (53) czynny w ustawieniu pionowym płyt, który wystaje w odstępie kątowym wyprzedzającym koło osłaniania w kierunku wychylenia służącego do ustawiania płyt (2 do 5), które przebiega współosiowo z osią (59) czopa obrotowego (11) i posiada promień, który odpowiada wymiarowi (87) o który oś (59) wykazuje zgodność ze zwróconą do niej krawędzią czołową (13) drugiej płyty (2 do 5).
3. Pojemnik, z tworzywa sztucznego, z podłogą i dwiema ph^ami połączonymi przestawnie za pomocą urządzeń do wychylania z płytą wykonaną jako podłoga i z umieszczonym między wąskimi stronami czołowymi płyt w obszarze zakrywającym urządzenie do łączenia, służącym do rozłącznego połączenia płyt w położeniu płyt przebiegającym prawie prostopadle do podłogi przeciwdziałającym samoczynnemu rozłączeniu urządzenia łączącego, zwłaszcza według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że urządzenie do łączenia (70) jest utworzone przez element łączący (69) umieszczony na stałe w jednej z płyt (3, 5), który wystaje w kierunku drugiej płyty (2, 4), i jemu na drugiej płycie (2, 4) jest przyporządkowany w układzie pokrywania się z nim ustalający element łączący (137) ze sprężyście odkształcalnymi elementami zabezpieczającymi (139).
4. Pojemnik, zwłaszcza z tworzywa sztucznego z podłogą i przynajmniej dwiema ścianami bocznymi połączonymi przestawnie z podłogą za pomocą urządzeń do wychylania i z elementami podporowymi lub elementami centrującymi umieszczonymi w obszarze zakrywającym między powierzchnią czołową, ścianą boczną i powierzchnią wewnętrzną drugiej ściany bocznej, które są utworzone przez występy i wybrania, które w położeniu ustawienia pionowego ścian bocznych wchodząc jedna w drugą są zamocowane ze sobą rozłącznie za pomocą zamknięcia kształtowego i kilkoma występami i wybraniami położonymi obok siebie w rzędzie prostopadłym do sąsiednich brzegów ścian bocznych, zwłaszcza według jednego z zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że elementy podporowe lub elementy centrujące (66 do 68, 151 i 98 do 102) są umieszczone w płaszczyźnie płyty (2 do 5) w kilku różnie wzajemnie przebiegających kierunkach przestrzeni.
5. Pojejmnik wedługzasstz. 1, znamienny tym, że w'^rm^r'j<37) jmiędzyktawędzią czojową(13) płyt (2 do 5), która jest zwrócona do płyty (6) wykonanej jako podłoga i zwróconą do niej najbliższą częścią powierzchni obszaru końcowego (18) czopa obrotowego (11) jest nieznacznie większy niż grubość (89) elementu osłaniającego (20).
6. Pojemnik według zasU^z. 1albo 5, zr^^imi^i^n^y tym, że odssępiSS) doobszaru końcowego j( 8) przylegającego do elementu osłaniającego (20) odpowiada grubości (89) elementu osłaniającego (20).
7. Pojejmnik wedługj ednegoalbokiiku 1,5 i 6, znamiennytym, że różnicamiędzygrubością (89) i wymiarem (87) ma taką samą wartość jak odstęp (58) między powierzchnią przylegania (54) ogranicznika wychylenia (53) i powierzchnią oporową (55) płyt (2 do 5) lub płyty (6).
8. P<^j^rmn^t według jednego albo kiiku zass:rz. 1 i 5 do 7, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że różnica między grubością (89) i wymiarem (87) jest mniejsza niż odstęp (58) między powierzchnią przylegania (54) i powierzchnią oporową (55) płyt (2 do 5) lub płyty (6).
9. Pojemnik według jednego albo kiiku zas^z. 1 i 5 do 8, znamienny tym, że czop obrotowy (111 jest utworzony przez próg łączący (12) i ponadto przez obszar końcowy (18, 60) wystający wzdłuż podłużnej osi środkowej (24).
10. Pc^o^według j ednego albo kiiku zass^. 1 ί 5 do 9, znamienny tym, że obszar końcowy (18) czopa obrotowego (11) od strony czołowej posiada na obwodzie stożkową powierzchnię prowadzącą (78).
11. Pojemnik według jednego albo kiiku zas^z. 1 j 5 do 10, znamiennytym, że rowek (177 posiada wklęsłe dno rowka (120).

PL 197 551 B1
12. Pojemnik według jednego albo kilku zastrz. 1 i 5 do 11, znamienny tym, że rowek (17) posiada dwa obszary końcowe 1121, 122) i jeden z obszarów końcowych 1121, 122) jest zamknięty na średnicy (123) rowka (17) przebiegającej przez końcówkę mocującą (19) lub element osłaniający (20).
13. Pcoemnik według jednego albo kUku zar^z. 1 i 5 do 12, znamienny tym, że końcówka mocująca (19) z elementem osłaniającym (20) tworzy komorę mocującą (124) dla obszaru końcowego (18) czopa obrotowego (11).
14. Pojemnik według jednego albo kiiku zas^z. 1 i 5 do 13, znamienny tym, że średnica ((23) rowka (17) ma taki sam wymiar lub nieznacznie większy niż średnica (107) czopa obrotowego (11).
15. Pcoemnik według j ednego albo kiiku zas^z. 1 i 5 do 14, znamienny tym, że rowek ((7) j ess umieszczony w obszarach częściowych listwy brzegowej (16) w korpusach łożysk (14).
16. Pojemnik według j eenneg albb kilku zzasz. 1 i 5 dd znamiennytym, że otwarta długgśś j255 rowka jest przynajmniej równa długości (26) lub nieznaczne większa niż długość (26) czopa obrotowego (11).
17. Pojemnik według jednego albo kiiku z^^si'^^. 1 i 5 do 16, znamienny tym. że odssęp (125) między końcówką mocującą (19) i zderzakiem (27) jest przynajmniej równy lub większy od długości (126) progu łączącego (12) mierzonej w kierunku podłużnej osi środkowej (24).
18. Oojemnik według jednego albo kiiku zasłrz. 1 i 5 do 17, zaarnieany tym. że między powierzchnią czołową (130) końcówki mocującej (19) zwróconą do zderzaka (27) i zderzakiem (27) ściany bocznej (22) rowka (17) na obwodzie w kierunku promieniowym jest umieszczone wybranie (21), które posiada długość łuku (131).
19. Pc^j^mnił; week-iu jeerieeo albo kiiłcu zaas^. 1 ż 5 Zo W, marnieony tym, że wybranie ¢1211 jess wykonane do uwolnienia obszaru wychylania dla progu łączącego (12) w wymiarze długości łuku (131).
20. Pojemnik według jednego albo kUku zas^z. 1 i 5 do 19, znamienny tym, że obszar końcowy ściany bocznej (22) zwrócony do otwartego końca rowka (17) posiada w kierunku podłużnej osi środkowej (24) skośną powierzchnię (132).
21. Oojemnik według jednego albo kiiku zastrz. 1 i 5 do 20, zaami^aa^ tyin, że szerokość otworu rowka (17) ma taki sam wymiar jak średnica (107) czopa obrotowego (11).
22. Oojemnik według jednego albo kiiku zastrz. 1 i 5 do 21, zaarnieaay tyia, że szerokość otworu rowka (17) jest nieznacznie mniejsza niż średnica (107) czopa obrotowego (11).
23. Poje^mn^ według jednego albo kiiku zastrtz. 1 i 5 do 22, znamienny tym, że dno rowka (120) posiada wybranie (134), które jest dopasowane do koła osłaniania czopa obrotowego (11).
24. Pojemnik wedługzaatrz. 2, znamienny tym, że kr^r^^^c^^ boczna (56) w przybllżeniu prośtokątnej powierzchni przylegania (54) płyt (2 do 5) wystaje nad stykającym się z nią kołem osłaniania za pomocą powierzchni osłaniającej (57) utworzonej przez podłużną oś środkową (24) czopa obrotowego (11).
25. Pojemnik według zaas^. 2 albo 24, znamienny tym, że powierzchnie pfzzlee^aaia (54) ogranicznika wychylenia (53) są umieszczone w małym odstępie (58) nad przyporządkowanymi im powierzchniami oporowymi (55) płyty tworzącej podłogę.
26. Pojemnik według ζθ-^ζ. 2, 24 i 25, znamienny tym, że powiefzchnie p^z^ea-ia (54) ogranicznika wychylenia (53) przy ustawieniu płyt (2 do 5) pod kątem prostym względem płyty (6) są umieszczone równolegle w stosunku do powierzchni oporowej (55) i w dodatkowym odstępie nieznacznym wobec wysokości (46) płyt (2 do 5).
27. Pojemnik waeług jeenneo i u b kilimu ζ.-Τζ. di 22 do 22, znamienna tym, 2ż acz pp zbrz-owa ((11 podtrzymywane za pomocą progów łączących (12) w odstępie od krawędzi czołowej (13) są umieszczone parami.
28. Pojemnik według jednego lub kiiku zas^z. 2 i 24 do 27, znamienny tym. że para czopów obrotowych (71, 72) leżąca najbliżej środka długości płyt (3, 5) ma mniejszy odstęp (73) między poszczególnymi czopami obrotowymi (11) niż para czopów obrotowych (74, 75) umieszczonych w obszarze wąskich stron czołowych (43, 44), w której czopy obrotowe (11) są umieszczone w odstępie (76).
29. Pojemnik według j ednego i ub kiiku zas^z. 2 i 24 do 28, znamienny tym, że między parami czopów obrotowych (71,72 i 74, 75) są umieszczone ograniczniki wychylenia (53).
30. Pojemnik według jednego iub kiiku zastrrz 2 i 24 do 29, znamienny tym. że długość (777 ogranicznika wychylenia (53) w kierunku wąskich stron czołowych (43, 44) między parami czopów obrotowych (71,72) jest mniejsza niż między parami czopów obrotowych (71,74 lub 72, 75).
31. Pojemnik według jednego iub kiiku zas^z. 2 i 24 do 30, znamienny t^i^, że długość (777 ogranicznika wychylenia (53) jest mniejsza niż długość (80) wybrania (79) w korpusie łożyska (14).

PL 197 551 B1
32. P<^j^rmnlk według jednego lub kilku zastrz. 2 i 24 do 31, znamiennytym, że różnica między długością (77) I długością (80) odpowiada długości czopa (81) w obszarze końcowym (18) wystającej poza próg łączący (12).
33. Pojemnik według jednego iu Ib kiiku 2 i 24 do 32, znamienny tym, że wysokość (82) ogranicznika wychylenia (53) jest równa szerokości (83) korpusu łożyska (14).
34. Poo^mnik według jednego lub kilku zastrz. 2 i 24 do 33, znamienny tym, że odstęp (84) między podłużna osią środkową (24) czopa obrotowego (11) i powierzchnią przylegania (54) ogranicznika wychylenia (53) nie jest większy niż odstęp (85) między podłużną osią środkową (24) rowka (17) i wewnętrzną ścianą boczną (86) korpusu łożyska (14), która jest zwrócona do płyty (6) lub obszaru środkowego płyty (6).
35. Pc^ofermnik według zas^z. 3, znamienny tym, że element jączący (69) jesł wykonany za pomocą występu (140) w kształcie główki grzybka.
36. Pc^oermnik według zassrz. 3 albo 35, znam lenny tym, że sprężyście odkształcalne elementy zabezpieczające (139) posiadają występy do zaczepiania od tyłu za występy (140) w kształcie główki grzybka.
37. Poóemnik według jednego lub kiiku zastrz. 3 i 35 i 36, znamienny tym, że ustalające elementy łączące (137) są wykonane w kształcie koła, kwadratu lub wielokąta.
38. Pc^oermnik według jed nego lub kiiku zas^z. 3 i 35 do 37, znamienny tym, że ussalające elementy łączące (137) są wykonane w kształcie podłużnego otworu.
39. Pooemnik według jednego lub kiiku zas-trz. 3 i 35 do 38, znamienny tym, że ussalające elementy łączące (137) są umieszczone pod kątem w obszarze brzegowym płyt (2 do 5).
40. Pojemnikwedługjednegolub 3 i 35 do 39, znamienny tym. że szerokość(145) od strony czołowej występu (140) jest mniejsza od szerokości otworu (146) elementów zabezpieczających (139) zwróconego do tej strony czołowej występu (140).
41. Pojemnik wedługj ednegoiubkiiku zas^z. 3 i 35 do 40, znamiennytym, że wzdłuż e!ementów zabezpieczających (139) w celu uzyskania ich sprężystego wykonania jest umieszczona dowolna liczba wybrań (147).
42. Pooemnik według zas-trz. 4, znamienny tym, że elemenn:y podporowe lub elementy centrujące (66 do 68, 151,98 do 102) są wykonane w kształcie litery S i/lub w kształcie litery L.
43. Pooemnik według zas-trz. 4 albo 42, znamienny tym, że iub płyty (2, 4) posiadają w obszarze ich wąskich stron czołowych (91,92) wystające elementy podporowe lub elementy centrujące (108 do 112) rozprzestrzeniające się od listwy brzegowej (63) w kierunku jarzma wzmacniającego (42) i na grubości (197), którą posiadają płyty (2, 4) w obszarze między jarzmem wzmacniającym (42) i urządzeniem do wychylania (10).
44. Pojemnik według zas-trz. 4, 42 i 43, znamienny tym, że elementy podporowe iub elemenity centrujące (66 do 68, 98 do 102) w przyporządkowanych im obszarach płyt (2, 5 lub 3, 4) są umieszczone obok siebie w kilku różnie wzajemnie przebiegających kierunkach przestrzeni.
45. Pojemnik według jednego iub kiiku zas-trz. 4 i 42 do 44, znamienny tym, że w ilsswie brzegowej (63) płyt (2, 4) są umieszczone zagłębienia (155), które są wykonane do zamocowania obszarów częściowych (156) elementów podporowych lub elementów centrujących (66, 67, 151).
46. Pooemnikwedług jednego iub kiiku zas^z. 4 i 42 do 45, znamienny tym. że głębokość tych zagłębień (155) odpowiada wysokości obszarów częściowych (156) elementów podporowych lub elementów centrujących (66, 67, 151) mierzonej w kierunku prostopadłym do listwy oporowej (29).
47. Pojemnik według jednego lub kilku zastrz. 4 i 42 do 46, znamienny tym, że strony zewnętrzne (157) elementów podporowych lub elementów centrujących (98 do 100) przylegają za pomocą zamknięcia kształtowego do stron zewnętrznych (158) elementów podporowych lub elementów centrujących (66 do 68) listwy oporowej (29).
48. Pojemnik wedługj ednegoiubkiiku z^^si-^^. 4 i 42 do 47, znamienny tym. że wysokość 0 59) elementów podporowych lub elementów centrujących (98 do 100) jest równa wysokości (160) elementów podporowych lub elementów centrujących (66 do 68).
49. Pojemnik według jednego lub kilku zastrz. 4 i 42 do 48, znamienny tym, że strony zewnętrzne (157, 158) tworzą odpowiadające sobie skośne powierzchnie.
50. Pooemnik według jednego iub kiiku z^^si^^. 4 i 42 do 49, znamienny tym, że elemenity podporowe lub elementy centrujące (98 do 102) płyty (2) przebiegają zwężając się w kierunku listwy oporowej (29).

PL 197 551 B1
51. według jednego lub kilku zastrz. 4 i 42 do 50, znamienny tym, że elementy podporowe lub elementy centrujące (66 do 68, 151) listwy oporowej (29) płyty (5) przebiegają zwężając się w kierunku płyty (2).
52. Pojemnik według jednego lub kilku powyższych zastrz., znamienny tym, że długość (35) płyt (2, 4) tworzących czołowe ściany boczne jest taka sama lub nieznacznie mniejsza niż szerokość wewnętrzna (36) między wzajemnie zwróconymi do siebie powierzchniami bocznymi korpusu łożyska (14) do zamocowania czopów obrotowych (11) płyt (3, 5) tworzących podłużne ściany boczne.
53. Pojemnik według jednego lub kiiku powyższych zassrz.. znamienny tym, że szerokość wewnętrzna (37) między listwami oporowymi (29) każdej z płyt (4, 5) tworzących podłużne ściany boczne jest taka sama lub nieznacznie większa niż największy odstęp (38) między odwróconymi od siebie czołowymi powierzchniami bocznymi korpusu łożyska (14).
54. Pooemnik według jednego lub kiiku pi^^^y-żs-^^i^ih zas^z.. znamienny tym. że płyty (2 do 5) tworzące ściany boczne posiadają podłużnice wzdłużne (47, 48), podłużnice pionowe (49) oraz ukośne elementy podporowe (50).
55. Pc^o^rmn^ według j ednego i ut^kkilku powyższychzasstz.. znamiennytym, że w obszarzepodłużnej krawędzi bocznej (45) są umieszczone wybrania centrujące (51) do ustalenia odpowiednich występów centrujących w płycie (6) tworzącej podłogę.
56. Pooemnik według jednego lub kiiku zas^z.. znamienny tym. że oś (59) czopa obrotowego (11) przebiegająca w płaszczyźnie powierzchni wewnętrznej (28) jest umieszczona w większym odstępie od powierzchni wewnętrznej (28) niż połowa grubości (34) poszczególnych płyt (2 do 5).
57. Pooemnik według jednego lub kUku zastrz.. znamienny tym. że Hi^trw^ brzeg owa (63) w obszarze podłużnej czołowej krawędzi bocznej (45) przeciwległej czopowi obrotowemu (11) tworzy jarzmo wzmacniające (42) i jest wykonana jako wydrążony profil.
58. Pooemnik według jednego lub kUku powyższych zas^z.. znamienny tym. że całkowita grubość (105) podłogi i listwy brzegowej (16) z korpusami łożysk (14) w obszarze płyty (6) od strony czołowej odpowiada sumie grubości (106) płyty (6) z doliczeniem grubości (107) czopa obrotowego (11) i grubości (108) elementu osłaniającego (20).
59. Pooemnik według jednego lub kUku powyższych zas^z.. znamienny tym. że całkowita grubość (110) listew brzegowych (16) z korpusami łożysk (14) dla płyt (3, 5) korzystnie jest większa o grubość (34) płyt (2, 4) niż całkowita grubość (105) listew brzegowych (16) z korpusami łożysk (14) w obszarze płyt (2, 4).
60. Pc^o^rmnik według jednego IuId kiiku powyższych zas^z.. znamienny tym, że płyta (6) wykonana jako podłoga posiada na dolnej stronie (111) wystające progi (112).
61. Pojemnik według jednego lub kilku powyższych zastrz., znamienny tym, że wymiar zewnętrzny (113) progu (112) w widoku z boku płyty (6) i wymiar zewnętrzny (114) progu (112) w widoku z przodu płyty (6) odpowiada w przybliżeniu szerokości wewnętrznej (115) między ptytami (2, 4) w ich pionowym położeniu oraz szerokości wewnętrznej (116) między pionowo ustawionymi płytami (3, 5).
62. PoOemnik według jednego lub kiiku powyższych zastrz.. znamienny tym. że listwa wa (16) dla płyt (3, 5) wystaje o wymiar (118) w stosunku do krawędzi czołowych (39) listew brzegowych (16) dla płyt (2, 4).
63. PcOemnik według jednego lub kilku powyższych zastrz., znamienny tym, że wymiar (118) odpowiada w przybliżeniu grubości (104) listew brzegowych (29) płyt (3, 5).
64. P<^j^rmn^k według jednego bib kiiku zastrz.. znamienny tym, że wysokość (46) płyt (3, 5) tworzących ściany boczne jest większa niż połowa szerokości płyty (6) tworzącej podłogę.
65. Pojemnik według j ednegojubkiiku powyższychzasttz.. znamienny tym, ż<^ ph^y (3, 5) tworzące ściany boczne w ich położeniu transportowym przylegające do płyty (6) tworzącej podłogę zachodzą na siebie i grubość (169) leżących jedna na drugiej płyt (3, 5) nie jest większa niż grubość (34) poszczególnych płyt (3, 5).
66. Pojemnik według jednego lub kilku powyższych zastrz., znamienny tym, że zewnętrzna powierzchnia boczna (170) jarzma wzmacniającego (42) wchodzi w przeciwnie rowek w jarzmie wzmacniającym przebiegający rowek w przeciwległej płyty (3, 5).
67. Pojemnik według j ed π^(^οΙ u bkiiku powyższychzastrz.. znamienny tym, ze ph^y j3, 5) (worzą obszar zachodzenia (161).
68. Peoemnikwedług jed nego lula kiiku powyższychzastrz.. znamienny tym. że w obszarze zachodzenia (161) płyt (3, 5) są umieszczone żebra wzmacniające (167).