PL197599B1 - Sposób wytwarzania nawozu granulowanego zawierającego magnez i wapń - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania nawozu granulowanego zawierającego magnez i wapń z surowców zawierających węglany lub tlenki magnezu i wapnia, zwłaszcza z dolomitu poprzez rozkład surowców kwasem siarkowym, znamienny tym, że surowiec rozdrabnia się, korzystnie do wielkości cząstek poniżej 2 mm, zwłaszcza poniżej 0,1 mm, po czym rozdrobniony surowiec rozkłada się częściowo kwasem o stężeniu od 40% do 80% w proporcji wagowej kwasu do surowca od 1:5 do 1:50 i otrzymaną masę z siarczanem magnezu i wapnia jedynie w ilości do 25% masy granuluje się, przy czym korzystnie do masy dodaje się dodatkowe składniki nawozowe i ewentualnie mikroelementy

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nawozu granulowanego zawierającego magnez i wapń z surowców zawierających węglany lub tlenki magnezu i wapnia, zwłaszcza z dolomitu, w szczególności z dodatkowymi składnikami odżywczymi roślin.

Z polskiego opisu patentowego nr 97839 znany jest sposób wytwarzania nawozu sztucznego zawierającego magnez w formie rozpuszczalnej w wodzie.

Według wyżej wymienionego wynalazku surowiec zawierający magnez i wapń w postaci węglanów, tlenków i krzemianów rozkłada się wprost kwasem siarkowym w celu wytworzenia siarczanu magnezu, a następnie mieszaninę reakcyjną schładza się i otrzymaną półpłynną pulpę rozdrabnia się lub granuluje znanymi metodami granulacyjnymi, w tym metodą bębnową.

W przedstawionym wyżej sposobie kwas siarkowy wprowadza się do surowca w takiej ilości, żeby uzyskać najwyższą, technicznie możliwą przemianę nierozpuszczalnych form magnezu w siarczan magnezu, przy czym zawarty w surowcu wapń przemieniany jest równocześnie wraz z magnezem w całej ilości do postaci siarczanowej.

Siarczan magnezu zawarty w nawozie jest składnikiem odżywczym, przyswajalnym przez rośliny, zaś siarczan wapnia stanowi balast w nawozie. Nawóz taki powoduje zakwaszenie gleby.

Rozkładając surowiec kwasem w stopniu maksymalnym otrzymuje się półpłynną pulpę. Powoduje to szereg trudności technologicznych związanych z prowadzeniem procesu, takich jak: krzepnięcie pulpy i zbrylanie.

Sposób wytwarzania nawozu granulowanego zawierającego magnez i wapń z surowców zawierających węglany lub tlenki magnezu i wapnia, zwłaszcza z dolomitu poprzez rozkład surowców kwasem siarkowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że surowiec rozdrabnia się, korzystnie do wielkości cząstek poniżej 2 mm, zwłaszcza poniżej 0,1 mm, po czym rozdrobniony surowiec rozkłada się częściowo kwasem o stężeniu od 40% do 80%, w proporcji wagowej kwasu siarkowego w przeliczeniu na 100% H2SO4 do surowca w zakresie od 1:5 do 1:50.

Otrzymaną masę zawierającą siarczan magnezu i wapnia jedynie w ilości do 25% masy granuluje się, przy czym korzystnie do masy dodaje się przed jej zgranulowaniem dodatkowe składniki nawozowe i ewentualnie mikroelementy.

W miarę potrzeby zgranulowaną masę suszy się oraz segreguje z zawrotem podziarna do ponownej granulacji.

W szczególności do masy dodaje się dodatkowe składniki nawozowe takie jak: fosforyt mielony lub fosforyt częściowo rozłożony lub siarczan amonu lub chlorek potasu lub mieszaniny tych składników w ilości od 20% do 90% masy i granuluje się mieszankę wyżej wymienionych składników.

W następnej wersji wynalazku do masy dodaje się mikroelementy takie jak: bor, cynk, mangan, miedź, molibden i żelazo, po czym powyższe składniki miesza się i granuluje.

Mikroelementy: cynk, mangan, miedź i żelazo dodawane są do masy zwłaszcza w postaci związków siarczanowych, bor boraksu, zaś molibden w postaci molibdenianu amonu.

Zaletą sposobu według wynalazku jest to, że rozkładając surowiec kwasem częściowo, wytwarza się siarczan magnezu i wapnia w ilościach ograniczonych, gdyż jedynie potrzebnych do zgranulowania rozłożonego kwasem surowca. Rozłożony w ten sposób surowiec nie krzepnie i nie zbryla się.

Nawóz otrzymany sposobem według wynalazku posiada siarczan wapnia w możliwie minimalnych ilościach, magnez w postaci siarczanowej rozpuszczalnej w wodzie, a także wapń i magnez w formie węglanów i tlenków, które w kwaśnym środowisku glebowym rozkładają się, co powoduje obniżenie kwasowości gleby i równocześnie wytworzenie przyswajalnych dla roślin form magnezu.

Wysoki stopień rozdrobnienia surowca użytego do wytworzenia nawozu umożliwia szybszy rozkład magnezu i wapnia w formie węglanowej i tlenkowej w glebie.

Zaletą sposobu według wynalazku jest ponadto to, że wraz z rozłożonym kwasem surowcem można zgranulować dodatkowe składniki nawozowe, w tym nie dające się samodzielnie zgranulować prostymi sposobami.

Sposobem według wynalazku można formować nawozy granulowane magnezowo-wapniowe z dodatkami, wprowadzając je do nawozu w trakcie prowadzenia procesu według wynalazku, z uwzględnieniem indywidualnych zapotrzebowań roślin na poszczególne składniki pokarmowe, a także uwzględniając kwasowość gleby.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony poniżej na podstawie przykładów jego wykonania.

PL 197 599 B1

P r z y k ł a d 1

Dolomit w ilości 24 tony zawierający 17,4 % MgO i 30,5% CaO rozdrabnia się w 95% w cząstki o wymiarach poniżej 0,15 mm i rozkłada się rozcieńczonym kwasem siarkowym 60% w ilości 2,8 ton.

Otrzymaną masę granuluje się w granulatorze bębnowym i następnie suszy, po czym poddaje się segregacji ziarnowej na sitach o wymiarach oczek 2 x 2 mm oraz 6 x 6 mm i podziarno kieruje się do ponownej granulacji.

Wytworzono 25,5 tony granulowanego nawozu magnezowo-wapniowego o uziarnieniu od 1 mm do 6,3 mm, zawierającego 16,4% MgO, w tym 1,2% MgO rozpuszczalnego w H2O oraz 28,7% CaO, w tym 2,8% w formie siarczanu wapnia.

P r z y k ł a d 2

Magnezyt w ilości 20 ton, zawierający 42,5% MgO i 2,5% CaO rozdrabnia się w 95% w cząstki o wymiaracn poniżej 0,15 mm i rozkłada się rozcieńczonym kwasem siarkowym o stężeniu 50% w ilości 2 ton.

Otrzymaną masę zawierającą siarczan magnezu i wapnia granuluje się w granulatorze bębnowym i następnie suszy, po czym poddaje się segregacji ziarnowej na sitach o wymiarach oczek 2 x 2 mm oraz 6 x 6 mm.

Wytworzony nawóz granulowany magnezowo-wapniowy w ilości 21 Mg i uziarnieniu od 1 mm do 6,3 mm zawiera 40,5% MgO, w tym 1,9% MgO rozpuszczalnego w wodzie, a także 2,4% CaO.

P r z y k ł a d 3

Do 20 ton masy dolomitu rozłożonego kwasem jak w przykładzie 1, dodaje się 80 kg CuSO4 x 5H2O, 85 kg ZnSO4 x 7H2O, 290 kg FeSO4 x 7H2O, 85 kg MnSO4 x 5H2O, 90 kg Na2B4O7 x 10H2O oraz 11 kg (NH4) 6Mo7O24 x 4H2O.

Następnie wyżej wymienione składniki miesza się, granuluje w granulatorze bębnowym i suszy. W dalszej kolejności otrzymane granulki segreguje się na sitach o wymiarach oczek 2 x 2 mm oraz 6 x 6 mm, przy czym granule zbyt małe kieruje się do ponownej granulacji.

Otrzymano 19,5 ton nawozu magnezowo-wapniowego granulowanego z dodatkami o uziarnieniu od i mm do 6,3 mm, zawierającego 16,5% MgO, w tym 1,2 % MgO rozpuszczalnego w H2O oraz 28,8% CaO, w tym 2,8% CaO w postaci siarczanowej, 1% Cu, 0,1% Zn, 0,5% B, 0,1 % Mn oraz 0,03 % Mo. P r z y k ł a d 4

Masę w ilości 4,2 ton dolomitu rozłożonego kwasem jak w przykładzie 1, miesza się z 9 tonami fosforytu częściowo rozłożonego zawierającego 22,5% P2O₅ oraz z 6,8 tonami chlorku potasu zawierającego 60% K2O, a ponadto z 3,3 tonami siarczanu amonu zawierającego 20,4% N.

Mieszankę wyżej wymienionych składników granuluje się w granulatorze bębnowym i suszy. W dalszej kolejności otrzymane granulki segreguje się na sitach o wymiarach oczek 2 x 2 mm oraz 6 x 6 mm, przy czym ziarna podwymiarowe kieruje się do ponownej granulacji.

Otrzymany nawóz granulowany w ilości 22,6 ton z granulkami o wymiarach od 1 mm do 6,3 mm zawiera magnez i wapń w formach określonych w przykładzie 1, w tym 3% MgO, a także 3% N, 9%

P2O5 i 18% K2O.

Claims (4)

1. Sposób wywarzania nawoou granulowaneeo zawierająceeo magnez i wapń z surowców zawierających węglany lub tlenki magnezu i wapnia, zwłaszcza z dolomitu poprzez rozkład surowców kwasem siarkowym, znamienny tym, że surowiec rozdrabnia się, korzystnie do wielkości cząstek poniżej 2 mm, zwłaszcza poniżej 0,1 mm, po czym rozdrobniony surowiec rozkłada się częściowo kwasem o stężeniu od 40% do 80% w proporcji wagowej kwasu do surowca od 1:5 do 1:50 i otrzymaną masę z siarczanem magnezu i wapnia jedynie w ilości do 25% masy granuluje się, przy czym korzystnie do masy dodaje się dodatkowe składniki nawozowe i ewentualnie mikroelementy.

2. Spooch według zastrz. 1, znamienny tym, że do masy dodaae się doda^^owe składniki nawozowe takie jak: fosforyt mielony lub fosforyt częściowo rozłożony lub siarczan amonu lub chlorek potasu lub mieszaniny tych składników w ilości od 20% do 90% masy.

3. Spooch według zashz. 1, znamienny tym, że do dodaaj sśę mikroelementy taike jak:

bor, cynk, mangan, miedź, molibden i żelazo.

4. Spooób według zas^z. 3, znamienny tym, że cynk, mangan, miedź i żetezo dodawane są w postaci związków siarczanowych, bor boraksu, zaś molibden w postaci molibdenianu amonu.