PL197764B1 - Iluminator i sposób wytwarzania iluminatora - Google Patents

Abstract

1. Iluminator zawieraj acy o scie znic e ograniczaj ac a okno, umieszczone w niej oszklenie zamykaj ace okno, oraz zacisk szyby zamocowany na o scie znicy obok przedniego obrze za oszklenia, utrzymuj acy oszklenie w o scie znicy, przy czym zacisk szyby sk lada si e z kilku elementów osa- dzonych, poprzez ich zewn etrzne obrze za, w rowku wyko- nanym w powierzchni wewn etrznej o scie znicy i utrzymywa- nych w tym rowku przez srodek mocuj acy, znamienny tym, ze elementy (4a, 4b, 4c, 4d, ...) stanowi ace zacisk szyby (4) s a umieszczone jedne za drugimi, na styk, lub lekko rozsu- ni ete i s a one utrzymywane w rowku (7), przez p lytki mocu- j ace (8) zamocowane do jednej z powierzchni, zewn etrznej lub wewn etrznej o scie znicy (1), za pomoc a srub (9), ponad- to p lytki mocuj ace (8) zawieraj a wypust przytrzymuj acy (8a) skierowany w stron e tylnej cz esci iluminatora i opieraj acy si e o powierzchni e wewn etrzn a elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...). 6. Sposób wytwarzania iluminatora zawieraj acego oscie znic e ograniczaj ac a okno, w której umieszcza si e oszklenie zamykaj ace okno, za s na o scie znicy obok przed- niej powierzchni obrze za obwodowego oszklenia umiesz- cza si e zacisk szyby, znamienny tym, ze do wykonania oscie znicy (1) stosuje si e p laskownik, w którego jednej z powierzchni wykonuje si e co najmniej jeden rowek po- dluzny (7), …………………………………………………….. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy iluminatora, czyli okna okrętowego, przeznaczonego dla statków o dużym tonażu, takich jak statki pasażerskie, statki towarowe, okręty wojenne lub inne typy statków. Może on również być zastosowany do zbiorników o dużych wymiarach, takich jak baseny, wodne obiekty sportowe, duże akwaria, zbiorniki kultur wodnych lub inne zbiorniki.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania iluminatora, a w szczególności, sposób mechanicznego mocowania ich oszklenia.

W konstrukcjach tego rodzaju, zacisk szyby dociska uszczelki umieszczone po jednej i po drugiej stronie obwodu oszklenia, do odsadzenia lub zgrubienia zwanego „spocznikiem szyby” i utworzonego z jednego elementu z ościeżnicą.

Zespół śrub jest rozmieszczony na obwodzie zacisku szyby w odstępach rzędu 75 mm do 100 mm, w zależności od obowiązujących norm. Zamocowanie mechaniczne jest zatem punktowe i ciśnienia dynamiczne jakim poddawane jest oszklenie (na przykład pod działaniem wiatru i masy wody morskiej przy najczęstszych zastosowaniach do wyposażania statków) są przenoszone na śruby za pośrednictwem zacisku szyby, co jest przyczyną osłabienia wytrzymałości.

Obecnie, przewiercanie - frezowanie zacisku szyby i przewiercanie - gwintowanie ościeżnicy wykonywane są oddzielnie, po czynnościach wstępnego punktowania. Dokładniej, przewiercanie - frezowanie i przewiercanie - gwintowanie zacisku szyby i ościeżnicy, odpowiednio, wykonywane są począwszy od zacisku szyby pierwszego z serii na którym zostały wytrasowane i przewiercone wszystkie otwory; służy on następnie, z jednej strony do wstępnego punktowania ościeżnic, które po tym są punktowane, przewiercane i wysłane do obróbki malarskiej zanim zostaną nagwintowane, i z drugiej strony, do punktowania zacisków szyby, które są następnie przewiercane i frezowane.

Chodzi tu o pewien ciąg operacji długich, bardzo drobiazgowych i trudnych do wykonania jeśli weźmie się pod uwagę rozmiar i ciężar niektórych części. Ponadto, błędy w punktowaniu, nawet minimalne, mogą prowadzić do odrzucenia wybrakowanych elementów.

Możliwe jest wykonanie operacji przewiercania, gwintowania, frezowania, za pomocą urządzeń do przewiercania - gwintowania ze sterowaniem cyfrowym możliwym do zaprogramowania, na przykład za pomocą sposobu według którego przewiercanie i gwintowanie zacisku szyby i ościeżnicy są wykonywane równocześnie po ich połączeniu przez kołnierze; następnie należy odłączyć zacisk szyby od ościeżnicy aby wywiercić w nim otwór o średnicy koniecznej dla przejścia śruby i wyfrezować go w celu osadzenia głów śrub.

Ta metoda przygotowania zacisku szyby i ościeżnicy nie wyklucza zatem całkowicie działania ręcznego, przy równoczesnej konieczności zastosowania kosztownych maszyn do produkcji, które mogą być sterowane tylko przez wysoko wykwalifikowaną obsługę.

Jaki by nie był obecnie stosowany sposób wytwarzania (pół - automatyczny czy całkowicie ręczny), koszty produkcji, koszty transportu wewnętrznego i koszty zaopatrzenia w surowce, są bardzo wysokie.

W dokumencie US - 1.763.489 A zaproponowano okno metalowe zasuwane zawierające ramę, w której umieszczone jest oszklenie utrzymywane w swoim położeniu przez zestaw czterech prętów mocujących (looking bars), które są po prostu wprowadzone do rowka wykonanego w ramie okna. Wynikiem tego jest, oczywiście, słaba wytrzymałość mechaniczna elementów zacisku szyby utworzonego przez te pręty mocujące i w konsekwencji, samego oszklenia, co może mieć katastrofalne skutki, także przy stosowaniu w wagonach kolejowych, które jest jedynym wymienionym w wyżej wzmiankowanym dokumencie. Należy zresztą zauważyć, że to urządzenie jest praktycznie niemożliwe do stosowania w iluminatorach lub oknach okrętowych, które zawierają zaokrąglone naroża i połączenia naroży.

Zaproponowano również, w dokumencie GB-1.361.285A, okno okrętowe zawierające ramę, w której umieszczone jest oszklenie i zacisk okna wprowadzony do rowka wykonanego we wzmiankowanej ramie, przy czym blokowanie oszklenia jest zapewnione przez ściśliwe kliny wprowadzone na siłę pomiędzy to ostatnie i wzmiankowany zacisk okna.

Wytrzymałość mechaniczna takiego urządzenia jest bardzo słaba, ściśliwe kliny mogą się łatwo wysunąć (na przykład poczynając od wysokiej części ramy) pod działaniem drgań, którym poddana jest konstrukcja statku lub wskutek starzenia się materiałów ściśliwych, co jak można sobie wyobrazić będzie miało katastrofalne konsekwencje.

PL 197 764 B1

Wyżej wzmiankowane niedogodności urządzeń opisanych w dokumentach US-1.763.489A i GB-1.361.285A wyjaśniają, dlaczego te urządzenia ciągle nie są wdrożone do wyposażania statków, w których iluminatory są zwykle wykonywane według tradycyjnej technologii uprzednio przedstawionej.

Wynalazek proponuje zatem zaradzenie podkreślonym powyżej wadom okien opisanych w dokumentach US-1.763.489A i GB-1.361.285A, jak również wadom iluminatorów wykonanych według tradycyjnej technologii.

Iluminator według wynalazku, zawiera ościeżnicę ograniczającą okno, umieszczone w niej oszklenie zamykające okno, oraz zacisk szyby zamocowany na ościeżnicy obok przedniego obrzeża oszklenia, utrzymujący oszklenie w ościeżnicy, przy czym zacisk szyby składa się z kilku elementów osadzonych, poprzez ich zewnętrzne obrzeża, w rowku wykonanym w powierzchni wewnętrznej ościeżnicy i utrzymywanych w tym rowku przez środek mocujący.

Iluminator według wynalazku charakteryzuje się tym, że elementy stanowiące zacisk szyby są umieszczone jedne za drugimi, na styk, lub lekko rozsunięte i są one utrzymywane w rowku przez płytki mocujące, zamocowane do jednej z powierzchni, zewnętrznej lub wewnętrznej ościeżnicy, za pomocą śrub, ponadto płytki mocujące zawierają wypust przytrzymujący skierowany w stronę tylnej części iluminatora i opierający się o powierzchnię wewnętrzną elementów.

Korzystnie, płytki mocujące są rozmieszczone w strefach spotkania końcówek różnych elementów stanowiących zacisk szyby.

Ościeżnica iluminatora utworzona jest z płaskownika wyposażonego w co najmniej jeden rowek i zgiętego w taki sposób aby utworzyć ramę rurową, a elementy stanowiące zacisk szyby są osadzone w rowku wewnętrznym tej ramy.

Płytki mocujące korzystnie są płaskie i zawierają wypust przytrzymujący o długości mniejszej od długości ich pozostałej części, która tworzy dwa odsadzenia umieszczone z jednej i z drugiej strony wzmiankowanego wypustu przytrzymującego, i tym, że końcówki elementów zacisku szyby wyposażone są w wycięcie umożliwiające wprowadzenie wypustu przytrzymującego wzmiankowanych płytek mocujących.

Płytki mocujące mogą zawierać część pionową przeznaczoną do dociśnięcia do powierzchni przedniej zacisku szyby, zakrzywiony koniec lub wypust przytrzymujący przewidziany do oparcia o brzeg wewnętrzny wzmiankowanego zacisku szyby i podkładkę mocującą, skierowaną przeciwnie w stosunku do wypustu przytrzymującego.

Sposób według wynalazku dotyczy wytwarzania iluminatora zawierającego ościeżnicę ograniczającą okno, w której umieszcza się oszklenie zamykające okno, zaś na ościeżnicy obok przedniej powierzchni obrzeża obwodowego oszklenia mocuje się zacisk szyby.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że do wykonania ościeżnicy stosuje się płaskownik, w którego jednej z powierzchni wykonuje się co najmniej jeden rowek podłużny, po czym ten rowkowany płaskownik zgina się tak, aby uzyskać element rurowy o pożądanym przekroju i rowku znajdującym się wewnątrz tego elementu rurowego, następnie w elemencie rurowym osadza się, pewną ilość elementów umożliwiających utworzenie zacisku szyby i utrzymywanych w miejscu przez płytki mocujące, które przykręca się do jednej z powierzchni, zewnętrznej lub wewnętrznej, ościeżnicy, i które są wyposażone we wypust przytrzymujący, który opiera się na powierzchni wewnętrznej osadzonych elementów.

Korzystnie, spocznik szyby układa się na powierzchni wewnętrznej płaskownika, z którego wykonana jest ościeżnica stosując środek łączący, zapewniający sztywne połączenie spocznika szyby z ościeżnicą.

Również korzystnie, spocznik szyby mocuje się przez spoinę na powierzchni wewnętrznej ościeżnicy.

W korzystnym wariancie wynalazku do wykonania ościeżnicy stosuje się płaskownik, w którego jednej z powierzchni wykonuje się pierwszy rowek przeznaczony do włożenia elementów stanowiących zacisk szyby i drugi rowek, równoległy do poprzedniego i oddalony od niego, przy czym rowkowany płaskownik zgina się następnie tak, aby otrzymać element rurowy o pożądanym przekroju i aby drugi rowek znalazł się wewnątrz tego elementu rurowego, następnie w elemencie rurowym osadza się pewną ilość elementów tworzących spocznik szyby, przy czym te elementy są utrzymywane w miejscu przez środek blokujący, korzystnie spoinę, ewentualnie elementy blokujące typu kołnierze lub płytki mocujące, mocowane za pomocą śrub na powierzchni wewnętrznej ościeżnicy i zawierające wypust przytrzymujący oparty o brzeg wewnętrzny spocznika szyby.

PL 197 764 B1

Korzystnie, oszklenie, mocuje się w ościeżnicy za pomocą uszczelki przyklejonej, z jednej strony, do powierzchni obwodowej i do powierzchni obrzeża wewnętrznego wzmiankowanego oszklenia, i z drugiej strony, do powierzchni tylnej elementów zacisku szyby umieszczonych poza rowkiem, w którym są one częściowo osadzone i do powierzchni wewnętrznej ościeżnicy, przy czym odboje przeciw wiatrowe, mocuje się korzystnie od strony tylnej oszklenia.

W kolejnym korzystnym wariancie, do wykonania ościeżnicy stosuje się płaskownik, w którym w każdej z powierzchni naprzeciwległych wykonuje się co najmniej jeden rowek podłużny, po czym ten rowkowany płaskownik jest następnie zagina się tak, aby otrzymać element rurowy o pożądanym przekroju i zawierający rowek zewnętrzny, następnie w elemencie rurowym mocuje się pewną ilość elementów, korzystnie połączonych na styk jedne za drugimi, tak aby utworzyć pierścień obwodowy, przy elementy pierścienia łączy się sztywno z ościeżnicą stosując odpowiedni środek, na przykład przez przykręcenie, za pomocą śrub, do wspornika pierścienia zamocowanego przez spawanie na obwodzie wzmiankowanej ościeżnicy.

Ościeżnica jest najczęściej wykonana ze stali i utworzona przez kształtownik walcowany lub ciągniony na gorąco, przy czym ta ościeżnica jest zwykle przyspawana do kadłuba statku lub innej konstrukcji nośnej; szyba lub oszklenie 2, zbudowana jest ze specjalnego szkła o grubości dostosowanej do przeznaczenia iluminatora, i jest ona otoczona jest uszczelkami 3; element przytrzymujący 4 zwany „zaciskiem szyby”, zwykle wykonany z mosiądzu lub ze stali nierdzewnej, i jest umocowany, według sposobów zwykle stosowanych obecnie, za pomocą śruby 5, na przedniej powierzchni ościeżnicy, aby utrzymać oszklenie w odpowiednim położeniu.

Dzięki powyższym cechom, następujące, zwykle wykonywane czynności nie są już konieczne:

- wykonanie pierwszego w serii zacisku szyby;

- wstępne punktowanie zacisku szyby i ościeżnicy;

- punktowanie, przewiercanie i frezowanie zacisku szyby;

- punktowanie, przewiercanie i gwintowanie ościeżnicy, w której należy wykonać tylko małą ilość gwintów (na przykład trzy lub cztery) dla których bardzo dokładne ustawienie nie jest konieczne;

- polerowanie zacisku szyby.

Unika się również wszelkich dodatkowych operacji związanych z wymienionymi wyżej czynnościami.

Z drugiej strony, wytrzymałość mechaniczna jest znacznie poprawiona z tego powodu, że ciśnienia dynamiczne, którym poddawane jest oszklenie, nie są już przenoszone punktowo na śruby, ale na całą część zacisku szyby, która wystaje z rowka, w którym ten ostatni jest solidnie osadzony.

Montaż iluminatorów jest znacznie ułatwiony i ewentualna wymiana oszklenia może być wykonana łatwo i szybko, za pomocą minimalnej ilości narzędzi.

Iluminatory wykonane według zwykłych technologii mają jeszcze jedną wadę, wynikającą z realizacji w jednym bloku ościeżnicy i spocznika szyby, co prowadzi do wykonania podstawowego elementu, którego wytwarzanie i gięcie wymagają zestawu narzędzi, gwintownic lub zespołu walcarek, oprzyrządowania do gięcia o dużej mocy, zajmujących dużo miejsca i kosztownych; ponadto, składowanie tego podstawowego elementu jest utrudnione z powodu jego nieregularnego kształtu.

Sposób według wynalazku umożliwia wykonanie ościeżnic iluminatorów z elementów o prostych kształtach i w konsekwencji, łatwiejszych i oszczędniejszych w realizacji, a ponadto łatwych do składowania. Można w ten sposób zmniejszyć koszty zakupu surowców i koszty oprzyrządowania.

Ten sposób wykonania, podobnie jak sposób wynikający ze stosowania tradycyjnych sposobów wytwarzania, nie eliminuje ważnego problemu późniejszej korozji spocznika szyby, kiedy nie jest on wykonany ze stali nierdzewnej lub z aluminium.

W kolejnym wariancie wynalazku, przewiduje się rozwiązanie tego problemu dzięki sposobowi według którego oszklenie jest zamocowane za pomocą uszczelki przyklejonej z jednej strony do powierzchni obwodowej i do powierzchni obrzeża wewnętrznego wzmiankowanego oszklenia, i z drugiej strony, do powierzchni fragmentów zacisku szyby umieszczonych poza wycięciem, w którym są one osadzone i do powierzchni wewnętrznej ościeżnicy, a ponadto likwiduje się spocznik szyby, który można zastąpić kilkoma odbojami przeciw uderzeniom wiatru, umieszczonymi od strony tylnej wzmiankowanego oszklenia i rozmieszczonymi punktowo, na przykład po bokach i w górnej części iluminatora.

Dzięki tej właściwości, oszklenia jest stale stabilne zarówno w kierunku działania ciśnienia jak i w kierunku przeciwnym do działania ciśnienia i usuwa się problem korozji spocznika szyby.

PL 197 764 B1

Opisany wynalazek umożliwia uzyskanie znacznego zwiększenia wydajności, oszczędności kosztów, zmniejszenia zapasów, skrócenia terminów dostaw.

Przedmiot wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym: fig. 1 i 2 przedstawiają widok od strony wewnętrznej, dwóch iluminatorów o kształcie, odpowiednio, prostokątnym i okrągłym, wykonanych w tradycyjny sposób; fig. 3 - przekrój w większej skali wzdłuż linii 3-3 z fig. 1; fig. 4 i 5 widok od strony wewnętrznej dwóch iluminatorów o kształcie, odpowiednio, prostokątnym i okrągłym, wykonanych według pierwszego sposobu wykonania wynalazku; fig. 6 - przekrój w większej skali wzdłuż linii 6-6 z fig. 4; fig. 7 - widok z przodu detalu przedstawiającego ustawienie kołnierza lub płytki mocującej zacisku szyby w strefie spotkania dwóch sąsiednich elementów zacisku szyby; fig. 8 - rzut fig. 7; fig. 9 - przekrój analogiczny do fig. 6 i przedstawiający wariant wykonania sposobu mocowania oszklenia; fig. 10 - przekrój analogiczny do fig. 6 i przedstawiający wariant wykonania zespołu ościeżnica - spocznik szyby; fig. 11 - przekrój analogiczny do fig. 6 i przedstawiający inny wariant wykonania zespołu ościeżnica - spocznik szyby; fig. 12 i 13 - widok od strony wewnętrznej dwóch iluminatorów o kształcie, odpowiednio, prostokątnym i okrągłym, przedstawiający inne udoskonalenie wprowadzone przez wynalazek; fig. 14 - przekrój w większej skali wzdłuż linii 14-14 z fig. 12; fig. 15 - widok z przodu analogiczny do fig. 7, przedstawiający ustawienie płytki mocującej zacisku szyby według innego korzystnego sposobu wykonania; fig. 16 - rzut tej płytki, fig. 17 - widok z przodu przedstawiający rozmieszczenie sąsiednich końcówek dwóch elementów zacisku szyby; fig. 18 - rzut fig. 15; fig. 19 - przekrój wzdłuż linii 19-19 z fig. 18.

Części składowe różnych przedstawionych iluminatorów spełniające te same funkcje, są oznaczone tymi samymi odnośnikami na wszystkich figurach rysunku.

Tak więc, tradycyjnie, różne znane iluminatory lub okna okrętowe, zawierają ościeżnicę 1 ograniczającą otwór lub okno, szybę lub oszklenie 2 umieszczone w ościeżnicy i zamykające wzmiankowane okno, jedną lub kilka uszczelek 3 oraz zacisk szyby 4 zamocowany na ościeżnicy 1, od strony wewnętrznej, obok obrzeża oszklenia.

Ponadto, z wyjątkiem sposobu wykonania przedstawionego na fig. 8, iluminatory zawierają jeszcze spocznik szyby 6.

Aby ułatwić zrozumienie przedstawionych poniżej objaśnień, dotyczących opisu przedmiotu wynalazku, ustala się, że:

- słowo „przednia” oznacza powierzchnię usytuowaną od strony wewnętrznej iluminatora biorąc pod uwagę położenie, jakie ten ostatni zajmie po swoim zainstalowaniu na ściance nośnej;

- słowo „wewnętrzna” oznacza powierzchnię zorientowaną w kierunku osi lub środka iluminatora;

- słowo „zewnętrzna” oznacza powierzchnię lub strefę obwodową iluminatora lub jedną z ich części składowych;

- słowo „tylna” oznacza powierzchnię usytuowaną od strony zewnętrznej iluminatora biorąc pod uwagę położenie, jakie ten ostatni zajmie po swoim zamontowaniu na ściance nośnej.

Według pierwszego aspektu wynalazku, zacisk szyby 4 iluminatora lub okna okrętowego, składa się z kilku elementów lub części 4a, 4b, 4c, 4d, ... Elementy te mogą być utworzone z płaskich taśm metalowych, których kształt jest zależny od kształtu iluminatora. Tak więc zacisk szyby w iluminatorze prostokątnym przedstawionym na fig. 4 składa się z czterech elementów 4a, 4b, 4c, 4d, z których każdy jest utworzony z dwóch części prostoliniowych ustawionych pod kątem 90° i połączonych przez odcinek zakrzywiony, podczas gdy zacisk szyby iluminatora okrągłego przedstawionego na fig. 5 składa się z trzech elementów 4a, 4b, 4c w kształcie łuków koła.

Elementy 4a, 4b, 4c, 4d zacisku szyby są osadzane kolejno, poprzez ich obrzeże zewnętrzne lub obrzeże obwodowe 4', w rowku 7 o przekroju prostokątnym wykonanym w powierzchni wewnętrznej 1a ościeżnicy 1 (fig. 6).

Elementy tworzące zacisk szyby 4 mogą być wykonane ze stali nierdzewnej i otrzymane przez cięcie laserowe blach polerowanych. Są one utrzymywane w rowku 7 przez środek mocujący lub blokujący.

W korzystny sposób, elementy 4a, 4b, 4c, 4d, ... są wprowadzane jedne za drugimi, z małym odstępem, lub umieszczane na styk, do rowka 7, i są utrzymywane w miejscu przez elementy blokujące, które, według przedstawionych przykładów, są utworzone przez kołnierze lub płytki mocujące 8 zamocowane do powierzchni wewnętrznej obrzeża przedniego ościeżnicy, za pomocą śrub 9. Według sposobu wykonania przedstawionego na fig. 4 do 14, kołnierze mocujące 8 zawierają zakrzywiony koniec lub wypust przytrzymujący 8a, skierowany w stronę tylnej części iluminatora i oparty na brzegu wewnętrznym elementów 4a, 4b, 4c, 4d, .... Korzystnie jest, gdy kołnierze mocujące 8 są umieszczone

PL 197 764 B1 w strefach Z spotkania końcówek różnych elementów stykających się lub lekko rozsuniętych tworzących zacisk szyby (fig. 7). Mają one część pionową przeznaczoną do dociśnięcia do powierzchni przedniej zacisku szyby 4 i podkładkę mocującą 8b skierowaną przeciwnie niż wzmiankowany zakrzywiony koniec lub wypust 8a i umożliwiającą ich zamocowanie na powierzchni wewnętrznej ościeżnicy; mogłyby one również być ukształtowane tak, aby można było je zamocować do powierzchni przedniej wzmiankowanej ościeżnicy.

Jak przedstawia to na przykład, fig. 6, rozumie się, że oszklenie jest mocno utrzymywane, poprzez swoje obrzeże zewnętrzne 2a, między spocznikiem szyby 6 i zaciskiem szyby 4 mocno zaklinowanym w rowku 7 przez powierzchnię pionową kołnierzy mocujących i ich wypust przytrzymujący 8a. Uszczelki 3, wykonane na przykład z silikonu lub z poliuretanu, są umieszczone pomiędzy, z jednej strony, oszkleniem 2 i, z drugiej strony, powierzchniami zacisku szyby, ościeżnicy i spocznika szyby, umieszczonymi naprzeciwko powierzchni wzmiankowanego oszklenia.

Figury 15 do 19 przedstawiają inny sposób wykonania płytek mocujących 8 i klinowania elementów zacisku szyby za pomocą takich płytek.

Według tego sposobu wykonania, płytki 8 są płaskie i są wyposażone w otwory 8c umożliwiające ich zamocowanie, za pomocą śrub 9 na powierzchni wewnętrznej ościeżnicy 1; zawierają one wypust przytrzymujący 8a, którego długość 1 jest mniejsza od szerokości L ich pozostałej części (fig. 16), tak, że ta ostatnia tworzy odsadzenie 8d z każdej strony wzmiankowanego wypustu. Z drugiej strony, końcówki elementów zacisku szyby wyposażone są w wycięcia 21, których szerokość jest co najmniej równa grubości płytek mocujących.

Jak wskazano poprzednio, elementy zacisku szyby 4a, 4b, 4c, 4d, ..., wprowadzane są jedne po drugich, z niewielkim odstępem, lub umieszczane na styk, do rowka 7. Płytki mocujące 8 są układane na powierzchni wewnętrznej ościeżnicy 1 i ich wypust przytrzymujący 8a jest wprowadzany w położone obok siebie wycięcia 21 dwóch sąsiednich elementów, po czym są one mocowane, za pomocą śruby 9 na wzmiankowanej ościeżnicy.

Rozumie się, że elementy zacisku szyby 4a, 4b, 4c, 4d, ..., są silnie zamocowane w rowku, z jednej strony, przez działanie odsadzeń 8d opartych o powierzchnię przednią wzmiankowanych elementów i z drugiej strony przez działanie wypustów przytrzymujących 8a wprowadzonych do wycięć 21.

Kiedy elementy zacisku szyby 4a, 4b, 4c, 4d, ..., nie są ustawione na styk, można zamocować małą płytkę wykończeniową 22 przez jej przyklejenie na powierzchni przedniej sąsiednich końcówek wzmiankowanych elementów, aby zamaskować przerwę pozostawioną między wzmiankowanymi elementami.

Według innej właściwości ościeżnica 1 iluminatora utworzona jest z płaskownika wyposażonego w co najmniej jeden rowek 7, i zgiętego tak, aby otrzymać ramę rurową o właściwym kształcie do umieszczenia w niej oszklenia 2, a elementy stanowiące zacisk szyby 4 są osadzone w rowku tej ramy.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania iluminatora lub okna okrętowego, według którego stosuje się, do wykonania ościeżnicy 1, płaskownik w którego jednej z powierzchni wykonuje się co najmniej jeden rowek podłużny 7, przy czym ten rowkowany płaskownik jest odpowiednio zginany, tak aby uzyskać element rurowy posiadający pożądany przekrój (najczęściej okrągły lub prostokątny), i tak, aby wzmiankowany rowek znalazł się wewnątrz tego elementu rurowego, następnie osadza się, w tym ostatnim, po umieszczeniu oszklenia 2 we wzmiankowanej ościeżnicy, elementy 4a, 4b, 4c, 4d, ... przeznaczone do utworzenia zacisku szyby, przy czym te elementy są utrzymywane w miejscu przez środki blokujące korzystnie utworzone przez kołnierze lub płytki mocujące uprzednio opisane.

Według innej interesującej właściwości wynalazku, ościeżnica 1 iluminatorów jest utworzona przez płaskownik taki jak płaskownik ze stali walcowanej, na którego powierzchnię wewnętrzną nakłada się spocznik szyby za pomocą środka lub sposobu mocowania zapewniającego ich sztywne połączenie lub zestawienie.

Według fig. 6, spocznik szyby 6 jest utworzony przez pręt metalowy o przekroju kwadratowym, zamocowany przez spoinę 10 na powierzchni wewnętrznej płaskownika tworzącego ościeżnicę 1. W tym przypadku, spocznik szyby jest, na przykład, zrobiony ze stali, ze stali nierdzewnej lub z aluminium, i może on być wykonany jako jeden element.

Według fig. 10, spocznik szyby 6 jest utworzony przez taśmę metalową osadzoną poprzez swoje obrzeże zewnętrzne 6a, w drugim rowku 11 wykonanym w powierzchni wewnętrznej zgiętego

PL 197 764 B1 płaskownika tworzącego ościeżnicę 1. Jest on utrzymywany w miejscu przez spoinę 11a na ościeżnicy 1. Może on być wykonany ze stali nierdzewnej.

Według fig. 11, spocznik szyby 6 jest również utworzony przez płaskownik lub taśmę metalową płaską osadzoną, poprzez swoje obrzeże zewnętrzne 6a, w rowku 11 wykonanym w powierzchni wewnętrznej ościeżnicy 1, ale, według tego sposobu mocowania, spocznik szyby 15 jest utrzymywany w rowku 11 ościeżnicy, poprzez kołnierze 12. Te kołnierze zawierają, na przykład, podkładkę 12a poprzez którą są one zamocowane, za pomocą śrub 13, na powierzchni wewnętrznej 1a ościeżnicy 1, przy czym te kołnierze zawierają zakrzywiony koniec 12b oparty na brzegu wewnętrznym spocznika 6.

Spocznik szyby wykonany według fig. 10 i 11, utworzony jest z kilku elementów lub części umieszczonych jedne za drugimi przed obrzeżem obwodowym tylnym oszklenia 2 i, korzystnie, kołnierze mocujące 12 są umieszczone w strefach spotkania końcówek różnych elementów stykających się lub lekko rozsuniętych tworzących spocznik szyby.

Można by, oczywiście, zastosować płytki mocujące 8 w rodzaju tej, którą pokazano na fig. 15, i przystosować końcówki elementów spocznika szyby w sposób przedstawiony na fig. 16 dla elementów zacisku szyby.

Według innego wariantu sposobu według wynalazku, stosuje się, do wykonania ościeżnicy 1, płaskownik w którego jednej z powierzchni wykonuje się pierwszy rowek 7 przeznaczony do włożenia elementów stanowiących zacisk szyby i drugi rowek 11 równoległy do poprzedniego i oddalony od niego, przy czym rowkowany płaskownik jest następnie zginany tak, aby otrzymać element rurowy o pożądanym przekroju i tak, aby ten drugi rowek 11 znalazł się wewnątrz tego elementu rurowego, następnie osadza się, w tym ostatnim, pewną ilość elementów przeznaczonych do utworzenia spocznika szyby 6, przy czym te elementy są utrzymywane w miejscu przez środek blokujący, na przykład przez spoinę 11a lub przez elementy blokujące takie jak opisane poprzednio.

Według innego wariantu wynalazku, przewiduje się zamocowanie oszklenia 2 za pomocą uszczelki 14 przyklejonej, z jednej strony, do powierzchni obwodowej i do powierzchni obrzeża wewnętrznego wzmiankowanego oszklenia, a z drugiej strony, do powierzchni tylnej elementów zacisku szyby umieszczonych poza rowkiem w którym są one częściowo utwierdzone (fig. 9) i na powierzchni wewnętrznej 1a ościeżnicy 1. Można stosować w tym celu kleje na bazie sylikonu, lub na bazie poliuretanu lub wszystkie inne odpowiednie kleje.

Według tego sposobu wykonania, przewiduje się zamocowanie, punktowo, przez klejenie lub inaczej, kilku odbojów przeciw wiatrowych 15, umieszczonych w sposób trwały po stronie zewnętrznej oszklenia 2. Takie odboje mogą, na przykład być, na przykład, umieszczone po bokach i w części górnej oszklenia i sztywno zamocowane w każdy odpowiedni sposób na powierzchni wewnętrznej 1a ościeżnicy 1.

Iluminatory lub okna okrętowe zawierają czasami pierścienie obwodowe 16 umieszczone wokół ościeżnicy 1 i przeznaczone do dopasowania się do ścianki wewnętrznej (nie nośnej) statku. Ten pierścień obwodowy zewnętrzny zamocowany jest przez spawanie punktowe, w układzie rombowym lub przez spoinę ciągłą obwodową. Złą stroną tego jest wywoływanie naprężeń i odkształceń spowodowanych spawaniem, i konieczność późniejszych operacji prostowania.

Aby usunąć tę niedogodność, przewiduje się sposób wykonania iluminatora według którego pierścień 16 jest utworzony z kilku elementów lub części 16a, 16b, 16c, 16d, ..., umieszczonych jedne za drugimi i korzystnie na styk, wokół ościeżnicy 1. Te elementy utworzone są przez metalowe płaskie taśmy, których kształt jest zależny od kształtu iluminatora. Są one osadzone, poprzez ich obrzeże wewnętrzne 16', w rowku 17 wykonanym w powierzchni zewnętrznej ościeżnicy.

Elementy 16a, 16b, 16c, 16d, ..., stanowiące pierścień 16 są sztywno połączone z ościeżnicą 1, przez wszelki odpowiedni środek, na przykład przez przykręcenie, za pomocą śrub 18, do wspornika pierścienia 19 zamocowanego na obrzeżu ościeżnicy, na przykład przez spoinę 20. W ten sposób elementy składowe pierścienia nie mogą wysunąć się z rowka 17 do którego są wprowadzone.

Według innego wariantu sposobu według wynalazku, stosuje się, do wykonania ościeżnicy 1, płaskownik, w którym w każdej z powierzchni naprzeciwległych wykonuje się co najmniej jeden rowek podłużny 7, 17, przy czym ten rowkowany płaskownik jest następnie zginany tak aby otrzymać element rurowy o pożądanym przekroju i zawierający rowek zewnętrzny 17, następnie osadza się w tym ostatnim, pewną ilość elementów 16a, 16b, 16c, 16d, ..., korzystnie połączonych na styk jedne za drugimi, tak aby utworzyć pierścień zewnętrzny 16, przy czym wzmiankowane elementy pierścienia są sztywno połączone z ościeżnicą 1 przez każdy odpowiedni środek, na przykład przez środki uprzednio opisane.

Claims (11)

1. liuminator zawierający ościeżnicę ograniczającą okno, umieszczone w niej oszklenie zamykające okno, nrac cacizk zcyby camncnwaey ea nścisżeicy nbnk prcedeiegn nbrcsża nzcklseia, utrzymujący nzcklsnis w nścieżnicy, prcy ccym cacizk zcyby zkłada zię c kilku elementów nzadcnnych, poproec ich cewnętrcne nbrceża, w rowku wyknnanym w pnwiercchni wewnętrcnej nścieżnicy i utrzymywanych w tym rowku prcec środek mncujący, znamienny tym, że elementy (4a, 4b, 4c, 4d, ...) ztannwiące cacizk zcyby (4) zą umiezcccnne jedne ca drugimi, na ztyk, lub lekkn roczunięte i zą nne utrcymywane w rowku (7), prcec płytki mncujące (8) camncnwane dn jednej c pnwiercchni, cewnętrcnej lub wewnętrcnej nścieżnicy (1), ca pnmncą śrub (9), pnnadtn płytki mncujące (8) cawierają wypuzt prcytrcymujący (8a) zkierowany w ztronę tylnej ccęści iluminatora i npierający zię o pnwiercchnię wewnętrcną elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...).

2. iluminatnr według caztrc. 1, znamienny tym, że płytki mncujące (8) zą rocmiezcccnne w ztrefach (Z) zpntkania knńcówek różnych elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...) ztannwiących cacizk zcyby.

3. liuminator według zastrz. 1 albo 2, tym, że jego oścżeżnica (11 utworzona jest c płazknwnika wypnzażnnegn w cn najmniej jeden rnwek (7) i cgiętegn w taki zpnzób aby utwnrcyć ramę rurnwą, a elementy ztannwiące cacizk zcyby (4) zą nzadcnne w rnwku wewnętrznym (7) tej ramy.

4. liuminator według zr^^zr^^. 1 albo 2, znamienny tym. że płyNk mocutące j8) są płaskke i zawierają wypuzt prcytrcymujący (8a) n długnści (i) mniejzcej nd długnści (L) ich pncnztałej ccęści, która twnrcy dwa ndzadcenia (8d) umiezcccnne c jednej i c drugiej ztrnny wcmianknwanegn wypuztu prcytrcymującegn, i tym, że knńcówki elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...) cacizku zcyby (4) wypnzażnne zą w wycięcie (21) umnżliwiające wprowadcenie wypuztu prcytrcymującegn (8a) wcmianknwanych płytek mncujących (8).

5. liuminator według 1 albo 2, znamienny tym. że ρΙυ-Π mocujące (8) zawierają część pinnnwą prcecnaccnną dn dnciśnięcia dn pnwiercchni prcedniej cacizku zcyby (4), cakrcywinny knniec lub wypuzt prcytrcymujący (8a) prcewidciany dn nparcia n brceg wewnętrcny wcmianknwanegn cacizku zcyby i pndkładkę mncującą (8b), zkiernwaną prceciwnie w ztnzunku dn wypuztu prcytrcymującegn (⁸a).

6. Spnzób wytwarcania iluminatnra cawierającegn nścieżnicę ngraniczającą okno, w której umiezccca zię nzcklenie camykające nknn, caś na nścieżnicy nbnk prcedniej pnwiercchni nbrceża nbwndnwegn nzcklenia umiezccca zię cacizk zcyby, znamienny tym, że dn wyknnania nścieżnicy (1) ztnzuje zię płazknwnik, w któregn jednej c pnwiercchni wyknnuje zię cn najmniej jeden rnwek pndłużny (7), pn ccym ten rnwknwany płazknwnik cgina zię tak, aby ucyzkać element rurnwy n pnżądanym prcekrnju i rnwku (7) cnajdującym zię wewnątrz tegn elementu rurnwegn, naztępnie w elemencie rurowym nzadca zię, pewną ilnść elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...) umnżliwiających utwnrcenie cacizku zcyby (4) i utrcymywanych w miejzcu prcec płytki mncujące (8), które prcykręca zię dn jednej c pnwiercchni, cewnętrcnej lub wewnętrcnej, nścieżnicy (1), i które zą wypnzażnne we wypuzt prcytrcymujący (8a), który npiera zię na pnwiercchni wewnętrcnej nzadcnnych elementów (4a, 4b, 4c, 4d, ...).

7. Sposóbwedługzastrz. 6, znamiennytym, że spocznik szyby (6) układasię na powienzchni wewnętrcnej (1a) płazknwnika, c któregn wyknnana jezt nścieżnica (1) ztnzując śrndek łąccący, capewniający zctywne pnłąccenie zpnccnika zcyby (8) c nścieżnicą (1).

8. Sposób według zastoz. 6, zn^i^i^i^^^ tym. że spocznik szyby (6) mocuje się przez spoinę (10) na pnwiercchni wewnętrcnej (1a) nścieżnicy (1).

9. Sposób według zastrz. 6 albo 7, albo 8, znamienny tym, że dn wyknnania ościeżnicy (1) ztnzuje zię płazknwnik, w któregn jednej c pnwiercchni wyknnuje zię pierwzcy rnwek (7) prcecnaccnny dn włnżenia elementów ztannwiących cacizk zcyby (4) i drugi rnwek (11), równnległy dn pnprcedniegn i nddalnny nd niegn, prcy ccym rnwknwany płazknwnik cgina zię naztępnie tak, aby ntrcymać element rurnwy n pnżądanym prcekrnju i aby drugi rnwek (11) cnalacł zię wewnątrc tegn elementu rurnwegn, naztępnie w elemencie rurnwym nzadca zię pewną ilnść elementów twnrcących zpnccnik zcyby (6), prcy ccym te elementy zą utrcymywane w miejzcu prcec śrndek blnkujący, knrcyztnie zpninę (11a), ewentualnie elementy blnkujące typu knłnierce lub płytki mncujące (12), mncnwane ca pnmncą śrub (13) na pnwierzchni wewnętrcnej (1a) nścieżnicy (1) i cawierające wypuzt prcytrcymujący (12b) nparty n brceg wewnętrcny zpnccnika zcyby (6).

10. Sposób według ζ,^^Ι^ι^^. 6, ζι^^ι^ϊ^^ι^^ tym, że osz^enie (2) się w ościeżnicy (11 za pnmncą uzcccelki (14) prcyklejnnej, o jednej ztrnny, dn pnwiercchni nbwndnwej i dn pnwiercchni nbrceża wewnętrcnegn wcmianknwanegn nzcklenia, i o drugiej ztrnny, dn pnwiercchni tylnej elemenPL 197 764 B1 tów zacisku szyby (4) umieszczonych poza rowkiem (7), w którym są one częściowo osadzone i do powierzchni wewnętrznej (1a) ościeżnicy (1), przy czym odboje przeciw wiatrowe, mocuje się korzystnie od strony tylnej oszklenia.

11. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że do wykonania ościeżnicy (1) stosuje się płaskownik, w którym w każdej z powierzchni naprzeciwległych wykonuje się co najmniej jeden rowek podłużny (7, 17), po czym ten rowkowany płaskownik jest następnie zagina się tak, aby otrzymać element rurowy o pożądanym przekroju i zawierający rowek zewnętrzny (17), następnie w elemencie rurowym mocuje się pewną ilość elementów (16a, 16b, 16c, 16d), korzystnie połączonych na styk jedne za drugimi, tak aby utworzyć pierścień obwodowy (16), przy elementy pierścienia łączy się sztywno z ościeżnicą (1) stosując odpowiedni środek, na przykład przez przykręcenie, za pomocą śrub (18), do wspornika pierścienia (19) zamocowanego przez spawanie na obwodzie wzmiankowanej ościeżnicy.