PL198007B1 - Element mocujący do zamocowania pasm izolujących lub płyt na trwałym podłożu - Google Patents

Abstract

1. Element mocuj acy do zamocowania pasm izoluj acych lub p lyt, na trwa lym pod lo zu, a w szczególno sci dodatkowych pasm uszczel- niaj acych, sk ladaj acy si e ze sruby, która co naj- mniej na cz esci d lugo sci swego trzonka ma gwint i posiada g lówk e, oraz z podk ladki o du zej po- wierzchni z rurowym odsadzeniem, przy czym odsadzenie podk ladki posiada na odcinku cz esci swojej d lugo sci co najmniej wystarczaj aco du zy przekrój wewn etrzny dla obrotowego umieszcze- nia i osiowego przesuwania g lówki sruby, a na swoim obszarze ko ncowym, przeciwnym do pod- k ladki jest zw ezone dla umo zliwienia przej scia trzonka sruby, znamienny tym, ze przylegaj a- ce do siebie lub umieszczonych kolejno w nie- wielkich odst epach podk ladki (2) o du zych po- wierzchniach z odsadzeniami rurowymi (3) mieszcz acymi osiowo, przesuwnie g lówk e (11) sruby (4) s a po laczone ze sob a za pomoc a zeber (17) lub pasm w postaci ta smy magazy- nowej. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element mocujący do zamocowania pasm izolujących lub płyt, a w szczególności dodatkowych pasm uszczelniających na trwałym podłożu, składający się ze śruby, która co najmniej na części długości swego trzonka ma gwint i posiada główkę, oraz z podkładki o dużej powierzchni i rurowym odsadzeniu, przy czym odsadzenie podkładki posiada przez duży odcinek części swojej długości, co najmniej wystarczająco duży przekrój wewnętrzny dla obrotowego umieszczenia i osiowego przesuwania główki śruby, a na swoim obszarze końcowym, przeciwnym do podkładki jest zwężone dla umożliwienia przejścia trzonka śruby.

W DE 3509490 opisano element odległościowy obudowy lampy przeznaczony do zamocowania jej podstawy z pokrywą. Element ten ma umieszczoną w środku śrubę mocującą, która jest osiowo przesuwna wewnątrz otwartego kanału. Średnica kanału jest nieznacznie większa od średnicy łba śruby, przy czym w pobliżu wewnętrznej powierzchni ściany tego kanału jest wykonane wewnętrzne wycięcie, a od krawędzi tej ściany odchodzi nosek, którego odległość od przeciwległej ściany jest mniejsza od średnicy główki śruby. Podczas wkładania śruby do kanału, ścianka wraz z noskiem zostaje odchylona na zewnątrz na odległość, przy której główka śruby wchodzi do kanału tak, że po zwolnieniu nacisku śruba jest udostępniona do montażu lampy i zabezpieczona przez nosek przed wypadaniem.

W patencie EP 0783063 przedstawiono sposób mocowania podkładki z rurowym odsadzeniem mającym poprzeczne lub podłużne żebra i mieszczącym wkręt mocujący. Kompatybilna końcówka wkrętaka wchodzi w rurowe odsadzenie tak, że jej końcówka zazębia się z główką śruby mocującej, którą można zamocować lub odkręcić, przy czym żebra stanowią osiowe prowadzenie końcówki wkrętaka.

Tego rodzaju elementy mocujące a także ich wytwarzanie w stanie wstępnego zmontowania śruby są znane w wielu odmianach. Przy wstępnym montażu elementu mocującego, śruby zostają umieszczone w rurowym odsadzeniu podkładki o dużej powierzchni i w takim stanie dostarczone na budowę. Jak długo tego rodzaju elementy mocujące są osadzane za pomocą automatów, w których ruch wkrętaka przejmuje bezpośrednio osiowy posuw śruby, a więc także wbicie w pasmo dachowe, to z reguły nie powstają żadne problemy. Jednak przy mniejszych pracach dachowych lub przy mocowaniu taśm albo płyt izolujących elementy mocujące w stanie wstępnie zmontowanym są wkładane ręcznie, to znaczy ręcznie wciskane w pasma lub płyty izolacyjne a w danym przypadku w dodatkowe pasma uszczelniające.

Element mocujący według wynalazku do zamocowania pasm izolujących lub płyt na trwałym podłożu, a w szczególności dodatkowych pasm uszczelniających, składający się ze śruby, która co najmniej na części długości swego trzonka ma gwint i posiada główkę, oraz z podkładki o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem, przy czym odsadzenie podkładki ma na odcinku części swojej długości, co najmniej wystarczająco duży przekrój wewnętrzny dla obrotowego umieszczenia i osiowego przesuwania główki śruby, a w obszarze końcowym, przeciwnym do podkładki jest zwężone dla umożliwienia przejścia trzonka śruby, charakteryzuje się tym, że przylegające do siebie lub umieszczonych kolejno w niewielkich odstępach podkładki o dużych powierzchniach z odchodzącymi odsadzeniami rurowymi mieszczącymi osiowo, przesuwnie główkę śruby mocującej, są połączone ze sobą za pomocą żeber lub pasm w postaci taśmy magazynowej.

Na częściowym odcinku rurowego odsadzenia osiowo przesuwanej główki śruby, korzystnie jest umieszczone w obszarze jej przesuwania, co najmniej jedno promieniowo do wewnątrz wystające żebro, albo garbek, albo nosek, albo podobny element, na którym główka śruby po pokonaniu żeber, garbków lub podobnego elementu jest podparta przeciwko kierunkowi wykręcania w kierunku swobodnego końca rurowego odsadzenia.

Żebro, garbek lub podobny element korzystnie jest umieszczony w przybliżeniu w obszarze środkowym rurowego odsadzenia, odnosząc do jego długości.

Przelotowe żebro korzystnie jest zamknięte obwodowo na całej ściance wewnętrznej, przy czym odstęp tego żebra, garbka lub podobnego elementu od swobodnego końca rurowego odsadzenia najkorzystniej jest mniejszy, aniżeli całkowita długość śruby.

Główka śruby korzystnie ma kształt soczewki a jej przejście do trzonka ma postać ściętego stożka.

Śruba korzystnie jest wstępnie umieszczona w rurowym odsadzeniu podkładki o dużej powierzchni, przy czym główka śruby jest dociskana każdorazowo do wewnętrznego ogranicznika staPL 198 007 B1 nowiącego żebro, garbek lub podobny element rurowego odsadzenia tak, że żebro, garbek lub podobny element stanowi zderzak dla główki śruby.

Śruby są montowane wstępnie w rurowym odsadzeniu podkładki o dużej powierzchni, w którym śruba jest wciskana przez odpowiednią przeszkodę (żebro, garbek lub podobne elementy), przy czym żebro, garbek lub podobne stanowią zderzak główki śruby, po zamocowaniu kompletnego elementu mocującego w paśmie lub płycie izolacyjnej, a w danym przypadku również dodatkowo w paśmie uszczelniającym. Podczas przytwierdzania podkładki o dużej powierzchni, wykonuje się stosunkowo dużo manipulacji ręcznych i to niezależnie od tego, czy wciskanie następuje ręcznie, czy za pomocą przyrządu osadzającego tak, że przeniesienie siły przy wciskaniu w pasma lub w płyty izolacyjne i w danym przypadku dodatkowo w pasma uszczelniające może być przeprowadzone bez problemu.

Nawet przy stosunkowo silnym wciskaniu wstępnie zmontowanego elementu mocującego, siła wywierana na podkładkę o dużej powierzchni zostaje poprzez żebro, garbki lub podobne elementy przeniesiona na główkę śruby a tym samym na włożoną śrubę. Tak więc jest również zawsze gwarantowane, że ostrze nawiercające lub wejściowe swobodnego końca śruby znajduje się w najdalej do przodu wysuniętym miejscu elementu mocującego, dzięki czemu jego osadzenie jest ułatwione.

Jedna z postaci wykonania wynalazku przewiduje, że żebro, garbek lub podobny jest umieszczony w przybliżeniu w obszarze środkowym rurowego odsadzenia, odnosząc do jego długości. Dzięki temu śruba może się przesuwać w rurowym odsadzeniu przez stosunkowo duży obszar w kierunku osiowym, co umożliwia działanie teleskopowe zamocowania podkładki. Takie działanie teleskopowe jest korzystne zwłaszcza przy zastosowaniu elementów mocujących w obszarze dachowym, to znaczy jeżeli nadające się do chodzenia powierzchnie posiadają tego rodzaju elementy mocujące. Przy wejściu na taki element mocujący podkładka o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem przemieszcza się osiowo w dół a następnie, w wyniku elastycznego oddziaływania pasm lub płyt izolacyjnych, powraca do swego położenia wyjściowego w którym zewnętrzna powierzchnia główki śruby opiera się o żebro.

W postaci wykonania wynalazku w którym przelotowe żebro jest zamknięte obwodowo na całej ściance wewnętrznej, żebro takie może być łatwo pokonane, ponieważ montaż wstępny podkładek o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem i śrubami wykonuje się z reguły za pomocą odpowiednich narzędzi montażowych, które wywierają konieczną do tego siłę. Jeżeli natomiast elementy mocujące zostaną włożone ręcznie, to jest gwarancja, że główka śruby nie może przeskoczyć przez zamknięte obwodowo, przelotowe żebro to znaczy, że stanowi ono trwały zderzak.

Zgodnie z wynalazkiem zaletą jest to, że odstęp żebra, garbka lub podobnego elementu od swobodnego końca rurowego odsadzenia jest mniejszy, aniżeli całkowita długość śruby. Dzięki temu zapewniona jest gwarancja, że w odpowiednim stanie, w którym główka śruby opiera się o zderzak w postaci żebra, garbka lub podobnego elementu, swobodny koniec śruby, a zwłaszcza jego element nawiercający, zawsze jeszcze wystaje ponad zakończenie rurowego odsadzenia. Ułatwia to znacznie wprowadzanie elementu mocującego przy jego osadzaniu.

Dla umożliwienia łatwego montażu i optymalnego ogranicznika przy osadzaniu, główka śruby ma kształt soczewki a jej przejście do trzonka ma postać ściętego stożka. W takim przypadku, przy wstępnym montażu jest możliwość łatwego przeciśnięcia główki śruby przez wystające żebro, garbek lub podobny element, podczas gdy soczewkowy kształt górnej strony główki śruby gwarantuje optymalne ograniczenie jej przejścia przez żebro w odwrotnym kierunku.

Wykonanie przylegających do siebie lub umieszczonych kolejno w niewielkich odstępach podkładek o dużych powierzchniach i z rurowymi odsadzeniami w postaci taśm magazynujących jest korzystne dla transportu i znacznie ułatwia wstępne osadzanie podkładek na budowie. W związku z tym można jeszcze w sposób pewny przewidzieć, że przylegające do siebie podkładki są od siebie stosunkowo łatwo oddzielane.

Teoretycznie jest możliwe, aby śruby każdorazowo montować bezpośrednio przed osadzeniem w rurowych odsadzeniach podkładek. Korzystnie jednak przewidziane zostało rozwiązanie polegające na tym, że śruby są wstępnie umieszczane w rurowych odsadzeniach podkładek o dużej powierzchni, przy czym główka śruby jest dociskana każdorazowo za pomocą żebra, garbka lub podobnego elementu do wewnętrznego ogranicznika w rurowym odsadzeniu, tak że żebro, garbek lub podobny element stanowi zderzak dla główki śruby. W tym wykonaniu jest dodatkowe zabezpieczenie przed zgubieniem elementu, ponieważ śruby zarówno podczas transportu jak i przy montażu nie mogą wypadać z rurowych odsadzeń podkładek o dużej powierzchni.

PL 198 007 B1

Dalsze cechy wynalazku i jego szczególne zalety są bliżej objaśnione w poniższym opisie oraz w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia przekrój przez podkładkę z rurowym odsadzeniem wzdłuż linii I-I na fig. 2; fig. 2 - widok z góry na podkładkę o dużej powierzchni; fig. 3 - przekrój wzdłuż linii III-III na fig. 2; fig. 4 - przekrój podłużny przez podkładkę o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem, w którym podkładka o dużej powierzchni ma zasadniczo kształt koła; fig. 5 - przekrój przez większą liczbę elementów mocujących, w których w rurowych odsadzeniach podkładek o dużych powierzchniach umieszczone są wstępnie śruby, przy czym elementy mocujące są połączone ze sobą w postaci taśmy magazynującej; fig. 6 - widok z góry na taśmę magazynującą według fig. 5, oraz fig. 7 przekrój przez element mocujący przy wkładaniu w pasmo izolacyjne lub płytę z dodatkowym pasmem uszczelniającym.

Na rysunku są przedstawione dwie odmiany wykonania podkładek o dużej powierzchni, to jest podkładki w kształcie podłużnym i podkładki w kształcie koła. Wykonanie i kształt podkładek 2 nie ma żadnego wpływu na niniejszy wynalazek. W zasadzie istnieją wszystkie możliwości kształtowania podkładek. Możliwe jest również, że podkładka 2 o dużej powierzchni i dołączone do niej rurowe odsadzenie 3 zostają wykonane jako oddzielne elementy, które następnie zostają na przykład trwale ze sobą połączone lub na przykład wchodzą w siebie w sposób siłowo i/lub kształtowo zamknięty. Podkładki 2 razem z rurowym odsadzeniem 3 są z reguły wykonywane z tworzywa sztucznego, przy czym istnieje również możliwość, aby rurowe odsadzenie 3 wykonać z tworzywa sztucznego, a podkładkę 2 o dużej powierzchni sporządzić na przykład z metalu.

Element mocujący 1 składa się z podkładki 2 o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem 3 i śruby 4. Za pomocą tego rodzaju elementu mocującego 1, pasma lub płyty izolujące 6 i w danym przypadku dodatkowo pasma uszczelniające 6 powinny być zamocowane do trwałego podłoża 7. Śruba 4 posiada co najmniej na pewnej części długości swojego trzonka 8 gwint 9, przy czym na swobodnym końcu śruby 4 wykonana jest część nawiercająca 10 do wejścia w podłoże 7. Na drugim końcu śruba 4 posiada główkę 11, która po swojej górnej stronie jest wykonana w postaci soczewki. Dolna strona 13 główki śruby jest wykonana w formie stożka.

Rurowe odsadzenie 3 posiada co najmniej na dużej części swojej długości wystarczająco duży przekrój wewnętrzny do obrotowego wejścia i osiowego przesuwania główki śrubowej 11, to znaczy odpowiednio dużą średnicę D. Na odwróconym od podkładki 2 końcu rurowego odsadzenia 3 jest wykonany odcinek końcowy 14, posiadający otwór przelotowy, który umożliwia przejście trzonka 8 śruby 4 względnie gwintu 9 na tej śrubie 8.

Na częściowym odcinku rurowego odsadzenia 3, w którym jest przesuwany łeb 11 śruby, w obszarze przesuwania jest umieszczone wystające promieniowo do wewnątrz żebro 15, które ogranicza obszar przesuwania łba 11 śruby. Przy wstępnym montażu śruby 4 w rurowym odsadzeniu 3 łeb 11 śruby zostaje dociśnięty w dół przez żebro 15 w kierunku swobodnego końca rurowego odsadzenia 3. Jak tylko łeb 11 śruby przekroczy przeszkodę w postaci żebra 15, żebro to tworzy, patrząc w kierunku wykręcania, zderzak dla łba 11 śruby, to znaczy śruba jest podparta w rurowym odsadzeniu 3 przeciwko kierunkowi wykręcania.

Montaż wstępny zostaje przeprowadzony za pomocą odpowiednich przyrządów lub urządzeń, tak że nakład siły na przezwyciężenie wystającego żebra 15 nie przedstawia żadnego problemu.

Ponieważ rurowe odsadzenie 3 jest wykonywane z reguły z tworzywa sztucznego, żebro 15 po przeciśnięciu główki 11 śruby powraca w wyniku elastyczności do swej pierwotnej postaci. Do tego przyczynia się także to, że na dolnej stronie łba śruby znajduje się przejście w formie ściętego stożka. Stąd też jest całkiem możliwe, że żebro 15, rozciąga się w sposób szczelnie zamknięty przy przejściu przez cały obszar ścianki wewnętrznej.

Żebro 15 jest umieszczone w przybliżeniu w środkowym obszarze rurowego odsadzenia, odnosząc do jego długości. Zależnie od długości śruby 4 lub według pożądanej teleskopowości pomiędzy rurowym odsadzeniem 3 a śrubą 4, żebro 15 może być umieszczone zarówno bliżej swobodnego końca rurowego odsadzenia 3 jak i bliżej podkładki 2 o dużej powierzchni. Przy tym należy jednak zwrócić uwagę na to, że odstęp A żebra 15 od swobodnego końca rurowego odsadzenia 3 jest mniejszy, aniżeli całkowita długość L śruby włącznie z umieszczonym na swobodnym końcu elementem wiertniczym 10. Tym samym jest stale zagwarantowane, że co najmniej element nawiercający 10 lub także części trzonka 8 z gwintem 9 wystają poza swobodny koniec rurowego odsadzenia 3.

Jeżeli jest do dyspozycji element mocujący 1, pokazany na fig. 7 w stanie wstępnie zmontowanym, podkładka 2 o dużej powierzchni może być na przykład uchwycona ręką i wtedy element nawiercający 10 a tym samym także odpowiedni odcinek trzonka 8 śruby 4 zostają przez naciśnięcie w kiePL 198 007 B1 runku strzałki 16 wprowadzone w pasmo uszczelniające 6 i pasmo izolacyjne 5. Umożliwia to wstępne włożenie elementu mocującego 1 i jego końcowe osadzenie za pomocą przyrządu wprowadzającego. Przy wciskaniu żebro 15 tworzy zderzak dla główki 11 śruby, tak że siła przy naciskaniu podkładki 2 o dużej powierzchni może być przeniesiona na główkę 11 a tym samym na swobodny koniec śruby 4. Wstępnie zamontowany element mocujący 1 może być także osadzany korzystnie za pomocą przyrządu, przy czym wystająca śruba może być już ewentualnie wciśnięta w podłoże, zanim ruch wkrętaka uruchomi śrubę.

Tego rodzaju elementy mocujące 1 są korzystnie montowane wstępnie już w wytwórni, gdzie śruby 4 są osadzane w rurowych odsadzeniach 3 z podkładkami 2 o dużej powierzchni. Przez odpowiednie zastosowanie siły, główka 11 śruby może być przeciśnięta przez zwężenie, utworzone przez żebro 15, służące również jako zderzak dla główki śruby w ustalonym kierunku. Pomimo tego jest możliwe przesuwanie teleskopowe między śrubą 4 i rurowym odsadzeniem 3. Dzięki temu przy ręcznym wkładaniu znacznie polepsza się dodatkowe zabezpieczenie przed zgubieniem śruby.

Na fig. 5 i 6 zostało uwidocznione, że większa liczba elementów mocujących przylegających do siebie lub umieszczonych w niewielkich odstępach może być połączona ze sobą na kształt taśmy magazynującej. W pokazanym przykładzie w obszarze podkładek 2 o dużej powierzchni znajdują się wzajemne połączenia za pomocą żeber 17 lub pasm.

W powyższym opisie nawiązuje się stale do żebra 15, wystającego promieniowo do wewnątrz. Istnieje jednak możliwość umieszczenia więcej niż jednego żebra 15. W takim przypadku główka śruby byłaby wstępnie zamontowana na przykład pomiędzy dwoma żebrami 15, przy czym odstęp żeber ustala osiowy obszar poruszania się między śrubą i rurowym odsadzeniem. W ramach wynalazku istnieje również możliwość, aby w miejsce żeber umieścić jedynie jeden lub więcej garbków względnie nosków, które przy wstępnym montażu śrub mogą być względnie łatwo pokonywane, a przy wkładaniu kompletnego elementu mocującego pomimo tego tworzą wystarczający zderzak względnie ogranicznik. Aby ułatwić wciskanie łba śruby a mimo to mieć do dyspozycji odpowiednio silny zderzak przeciwko jej cofaniu, istnieje jeszcze jedna możliwość dopasowania o tyle, że żebra, garbki względnie noski lub podobne mają szczególne postacie przekrojów.

Claims (7)

1. Element mocujący do zamocowania pasm izolujących lub pyt. na trwałym podłożu, a w szczególności dodatkowych pasm uszczelniających, składający się ze śruby, która co najmniej na części długości swego trzonka ma gwint i posiada główkę, oraz z podkładki o dużej powierzchni z rurowym odsadzeniem, przy czym odsadzenie podkładki posiada na odcinku części swojej długości co najmniej wystarczająco duży przekrój wewnętrzny dla obrotowego umieszczenia i osiowego przesuwania główki śruby, a na swoim obszarze końcowym, przeciwnym do podkładki jest zwężone dla umożliwienia przejścia trzonka śruby, znamienny tym, że przylegające do siebie lub umieszczonych kolejno w niewielkich odstępach podkładki (2) o dużych powierzchniach z odsadzeniami rurowymi (3) mieszczącymi osiowo, przesuwnie główkę (11) śruby (4) są połączone ze sobą za pomocą żeber (17) lub pasm w postaci taśmy magazynowej.

2. Elemenn mo(3Lu£^(3'/ według zasTz. 1, tym, że w obszarze osiowo przesuwu gł^\wlki (11) śruby częściowego odcinka rurowego odsadzenia (3), ma co najmniej jedno promieniowo do wewnątrz wystające żebro (15), albo garbek albo nosek, albo podobny element, który stanowi podparcie główki (11) śruby (4) przeciwko wykręcaniu w kierunku swobodnego końca rurowego odsadzenia (3) po jej przejściu przez żebro (15), garbek lub podobny element.

3. Eleme^ moczący według zastrz. 1, albo 2, znamienny t^r^, że żebro (15), garbek lub podobny element jest umieszczony w przybliżeniu w obszarze środkowym rurowego odsadzenia (3), odnosząc do jego długości.

4. Eleme^ mocujący według zas^z. 1, albo 2, znamienny t^r^, że przelotowe żebro (155 (ess zamknięte obwodowo na całej ściance wewnętrznej.

5. Elemenn mocującywedług zassinz. 1, albo 2, znamiennytym, że odssęp (A) żebra (15)) garbka lub podobnego elementu od swobodnego końca rurowego odsadzenia (3) jest mniejszy, aniżeli całkowita długość (L) śruby (4).

6. Eleme^ mocujący wedługzastrz. (, albo 2, znamienny tym, że główka (111 śr^LU^-rm£łk^^tt^łt soczewki a jej przejście do trzonka (8) ma postać ściętego stożka.

PL 198 007 B1

7. Element mocujący według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że śruby (4) są wstępnie umieszczone w rurowych odsadzeniach (3) podkładek (2) o dużej powierzchni, przy czym główka (11) śruby jest dociskana każdorazowo za pomocą żebra (15), garbka lub podobnego elementu do wewnętrznego ogranicznika w rurowym odsadzeniu (3), tak że żebro (15), garbek lub podobny element stanowi zderzak dla główki (11) śruby (4).