PL198008B1 - Podzielnik kosztów ogrzewania - Google Patents

Abstract

1. Podzielnik kosztów ogrzewania, zw lasz- cza do wyznaczenia zu zycia ciep la grzejników, posiadaj acy co najmniej dwie cz esci obudowy, które s a zamocowane ze sob a za pomoc a plomby i których wzajemne zamocowanie mo ze by c roz laczone przez zniszczenie plomby, przy czym plomba posiada g lówk e i trzonek z co najmniej jednym elementem zatrzaskowym do zamocowania, znamienny tym, ze g lówka (8) plomby (4) posiada co najmniej jeden otwarty element zaczepowy, który stanowi zadane miej- sce prze lamania (17) i zniszczenia g lówki (8) plomby. PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest podzielnik kosztów ogrzewania, zwłaszcza do wyznaczenia zużycia ciepła grzejników, posiadający co najmniej dwie części obudowy połączone ze sobą za pomocą plomby tak, że ich wzajemne zamocowanie może być rozłączone przez zniszczenie plomby, przy czym plomba posiada główkę i trzonek z co najmniej jednym elementem zatrzaskowym.

Tego rodzaju podzielnik kosztów ogrzewania jest na przykład znany z DE 36 90 114 C1. Ma on dwie części obudowy połączone ze sobą za pomocą plomby. Plomba ma główkę i trzonek z zatrzaskowymi elementami zamocowania. Trzonek ma miejsce zadanego przełamania. Częściowy obszar główki plomby zamyka razem z zadanym miejscem przełamania miejsce zaczepienia dla narzędzia do uwolnienia plomby. Główka plomby ma także zadane miejsce przełamania, które zostaje obcięte, jeżeli na przykład wystąpiło w plombie naprężenie rozciągające w kierunku oddzielenia części obudowy. Ta znana plomba jest wadliwa w użyciu, gdyż nawet dla uprawnionego konserwatora znalezienie zamkniętego miejsca zaczepienia na całkowicie gładkiej główce plomby jest utrudnione. W końcu możliwe są środki, za pomocą których plomba może być obrócona bez konieczności wywierania siły ciągnącej na główkę plomby do położenia w którym nie jest ona przyłożona do miejsca zaczepienia i może być wyjęta bez zadanego przełamania.

W DE 3908000 opisano podzielnik kosztów ogrzewania, który składa się z dwóch elementów połączonych za pomocą zatrzaskowej plomby. Trzpień plomby przechodzi przez otwór w obudowach tak, że jego dwa haki wystają z drugiej strony obudowy i wchodzą w zatrzaskowe połączenie z zamkniętym od zewnątrz elementem zabezpieczającym. Element zabezpieczający ma żebro ulegające ścięciu podczas rozłączenia plomby.

W niemieckim wzorze użytkowym G 84 04 551.5 opisano podzielnik kosztów ogrzewania, którego plomba ma zadane miejsce przełamania w kształcie przewężenia wykonanego w pobliżu prostokątnej podstawy hakowego trzpienia.

Znane są próby manipulacyjne w obszarze głównego miejsca przełamania w którym ukręcona główka plomby zostaje ponownie przyklejona do trzonka.

Celem wynalazku jest opracowanie podzielnika kosztów ogrzewania z plombą, która nie ma niedogodności opisanych w stanie techniki i nie tylko wykazuje lepsze zabezpieczenie przed próbami manipulacji, lecz także korzystne są jej koszty produkcji.

Podzielnik kosztów ogrzewania według wynalazku, zwłaszcza do wyznaczenia zużycia ciepła grzejników, posiadający co najmniej dwie części obudowy, które są zamocowane ze sobą za pomocą plomby i których wzajemne zamocowanie może być rozłączone przez zniszczenie plomby, przy czym plomba posiada główkę i trzonek z co najmniej jednym elementem zatrzaskowym do zamocowania, charakteryzuje się tym, że główka plomby ma co najmniej jeden otwarty element zaczepowy, który stanowi zadane miejsce przełamania i zniszczenia główki plomby.

Elementem zaczepowym korzystnie jest co najmniej jeden rowek, którego podstawa dochodzi aż do cienkiej ścianki tylnej główki plomby, której grubość w obszarze podstawy rowka najkorzystniej stanowi grubość zadanego miejsca przełamania.

Główka plomby korzystnie jest umieszczona symetrycznie względem jej osi, a tylna ścianka główki najkorzystniej ma postać tarczy.

Rowki główki korzystnie mają otwarte końce i najkorzystniej są umieszczone względem siebie pod kątem prostym tak, że główka plomby posiada wiele segmentów, przy czym średnica tych segmentów korzystnie jest większa od średnicy tylnej ścianki główki, tak że każda podstawa rowka jest promieniowo zakończona przed zewnętrzną średnicą segmentów, które najkorzystniej stanowią osłonę rowków.

Główka ma określoną liczbę segmentów z których każdy segment korzystnie ma postać wycinka koła, a jego grubość najkorzystniej odpowiadającą wielokrotnej grubości tylnej ścianki główki, przy czym szerokość każdego rowka pomiędzy segmentami jest w zasadzie równa jego głębokości.

Podzielnik korzystnie ma mechanizm do przestawienia względnego napędowego ruchu obrotowego między plombą i obudową na ruch względny osiowo-przesuwny między plombą i obudową, przy czym mechanizm ten najkorzystniej ma od strony plomby co najmniej jeden pochylony bok, a od strony obudowy przyporządkowaną co najmniej jedną, ukośną powierzchnię przylegania.

Na tylnej stronie ścianki główki korzystnie jest umieszczony występ ze skośnym bokiem, który jest wprowadzany w wybranie w obudowie i względem niej obracany w taki sposób, że skośny bok

PL 198 008 B1 ześlizguje się na powierzchni przylegania, przy czym każdy występ ma dwa boki, a każde wybranie ma dwie powierzchnie przylegania.

W kierunku osi główki jeden lub wiele występów korzystnie pokrywają się z skosami trzonka dla zabezpieczenia przed obróceniem się plomby.

Do każdego segmentu główki korzystnie jest przyporządkowany występ, przy czym każdy występ korzystnie jest umieszczony przestawnie w kierunku obwodowym względem rowków główki tak, że przestawienie jest zawarte w zakresie kąta wynoszącego około 45°.

Plomba korzystnie jest wykonana z tworzywa sztucznego.

Zgodnie z wynalazkiem następuje nie tylko oddzielenie główki plomby od jej trzonka, lecz także zniszczenie tej główki, na przykład przez rozerwanie jej na dwa segmenty częściowe. Niezauważone przyklejenie nielegalnie oddzielonej główki plomby na przynależny trzonek jest tym samym całkowicie wykluczone.

W szczególnie korzystnej postaci wykonania wynalazku plomba posiada jako element zaczepowy co najmniej jeden rowek, który ma podstawę między główką plomby i trzonkiem, przy czym zadane miejsce przełamania przebiega wzdłuż podstawy tego rowka, rozciągającej się aż do cienkiej ścianki tylnej główki plomby. Inaczej mówiąc, podstawa rowka tworzy jednocześnie osłabienie materiałowe dla zadanego miejsca przełamania, co jest szczególnie proste i niedrogie w wykonaniu.

Uproszczony kształt plomby według korzystnych wariantów wykonania jest możliwy dzięki temu, że grubość tylnej ścianki w obszarze podstawy rowka stanowi grubość zadanego miejsca przełamania, przy czym główka plomby jest usytuowana symetrycznie względem osi. Również jeśli tylna ścianka ma postać tarczy, obniża to znacząco nakłady od strony wykonania plomby.

W wykonaniu w którym rowki posiadają otwarte końce, przy otwarciu plomby następuje zniszczenie główki bez pozostawienia połączonych ze sobą części segmentów.

Według innej korzystnej odmiany prostokątny układ rowków pozwala na zerwanie plomby zarówno przy stosowaniu zwykłych wkrętaków szczelinowych jak i wkrętaków krzyżowych.

Jeżeli główka plomby posiada wiele segmentów, ich zniszczenie jest proste i ustalane wstępnie w dowolny sposób. Dotyczy to zwłaszcza liczby segmentów, na którą zostanie rozłożona główka po uwolnieniu plomby.

Zgodnie z korzystną odmianą wynalazku średnica segmentów jest większa, niż tylnej ścianki tak, że każda podstawa rowka jest promieniowo zakończona przed zewnętrzną średnicą tych segmentów co polepsza proces przełamywania.

Korzystnie segmenty stanowią osłonę rowków, przy czym główka podzielnika posiada określoną liczbę tych segmentów, z których każdy ma postać wycinka koła. Pozwala to na wytwarzanie niedrogiej, symetrycznej postaci główki plomby.

Dla uproszczonego ukształtowania zadanego miejsca przełamania każdy segment posiada grubość, odpowiadającą wielokrotnej grubości tylnej ścianki. Dodatkowe uproszczenie polega na tym, że szerokość każdego rowka jest w zasadzie równa jego głębokości.

Szczególnie korzystna odmiana wynalazku przewiduje, że podzielnik posiada mechanizm do przestawienia względnego napędowego ruchu obrotowego między plombą i obudową na odbierający ruch względny osiowo-przesuwny między plombą i obudową. W wyniku tego rozwiązania nawet przy nieznacznym kącie obrotu w ramach manipulacji następuje przełamanie plomby.

Zgodnie z dalszą, korzystną odmianą wynalazku przewiduje się, że mechanizm zaczepowy posiada od strony plomby co najmniej jeden pochylony bok, a od strony obudowy przyporządkowaną co najmniej jedną, korzystnie ukośną powierzchnię przylegania.

Według korzystnej ekonomicznie postaci wykonania wynalazku przewidziane jest, że na tylnej stronie tylnej ścianki podzielnik posiada występ z pochylonymi bokami, przy czym występ jest wprowadzany w wybranie w części obudowy i względem niej obracany w taki sposób, że bok ześlizguje się na powierzchni przylegania, a pochylenie powierzchni ześlizgowej i boku jest przy tym odpowiedzialne za progresję wytworzonych naprężeń rozciągających.

Aby zagwarantować funkcję niezależną od kierunku obrotu korzystne jest, jeżeli każdy występ posiada dwa boki, przy czym każde wybranie ma dwie powierzchnie przylegania.

Korzystne okazało się, jeżeli podzielnik posiada jeden lub wiele występów, które w kierunku osi pokrywają się z skosami dla zabezpieczenia przed obróceniem się plomby, przy czym do każdego segmentu jest przyporządkowany występ.

Według innej korzystnej odmiany wynalazku do każdego segmentu przyporządkowany jest występ tak, że siły są naprowadzane w sposób jednorodny na główkę plomby, przy czym każdy występ

PL 198 008 B1 jest umieszczony przestawnie w kierunku obwodowym względem rowków, a przestawienie jest zawarte w zakresie kąta, wynoszącego około 45°.

Szczególnie korzystne postacie wykonania wynalazku są pokazane na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju części obudowy podzielnika kosztów ogrzewania, zamykanej za pomocą plomby; fig. 2 - przekrój przez pojedynczą plombę według fig. 1; fig. 3 - widok w kierunku strzałki III na fig. 2; fig. 4 - przekrój przez inną postać wykonania jak na fig. 2 z naniesionymi występami, obróconymi o 45° względem płaszczyzny rysunku; fig. 5 - widok szczegółowy w kierunku strzałki V na fig. 4; fig. 6 - widok częściowy w kierunku strzałki VI na fig. 4; oraz fig. 7 - widok odpowiednio do fig. 6 na dalszą postać wykonania wynalazku.

Podzielnik kosztów ogrzewania 1, który jest przedstawiony tylko schematycznie na fig. 1, służy przede wszystkim do wyznaczenia zużycia ciepła grzejników i ma obudowę z dwóch części 2, 3, które są ze sobą połączone rozłącznie i zamocowane za pomocą plomby 4. Wewnątrz obudowy znajduje się dające się odczytać wymienne urządzenie pomiarowe. Otworzenie obudowy następuje generalnie przez zerwanie plomby 4. Powszechna znajomość konstrukcji i podstawowego działania takiego zwykłego podzielnika kosztów są fachowcowi dobrze znane, tak że dalszy opis nie jest konieczny.

Zgodnie z fig. 1 obydwie części obudowy 2, 3 posiadają do wzajemnego zamocowania przelotowy otwór 5, którego środkowy odcinek rozciąga się przez obydwie części obudowy 2, 3, a w odcinkach 6, 7 oraz w obszarze, znajdującym się w pewnym odstępie od swobodnych końców plomby 4, ma większą średnicę. Podczas gdy odcinek 6 otworu jest na przykład cylindryczny i służy do umieszczenia w nim cylindrycznej główki 8 plomby, to w drugi odcinek 7 tego otworu wchodzą elementy zatrzaskowe 9. Pokazane na rysunku postacie wykonania posiadają każdorazowo dwa ukośnie pod kątem jak również symetrycznie względem osi a trzonka 12 odstające ramiona zatrzaskowe 10, 11, które przy przetykaniu plomby 4 przez otwór przelotowy 5 są wychylane w kierunku trzonka 12. W stanie całkowitego przetknięcia (według fig. 1) każde ramię 10, 11 powraca sprężyście do swojej pozycji normalnej, przy czym każdy element zatrzaskowy 9 zapada za odcinkiem 7 otworu. W ten sposób następuje zamknięte kształtowo zabezpieczenie plomby 4 w otworze przelotowym 5, ponieważ z jednej strony główka 8 plomby a z drugiej strony każde ramię zatrzaskowe 10, 11 nie dopuszcza do osiowego przesunięcia plomby 4. Jednocześnie następuje wzajemne połączenie obydwóch części obudowy 2, 3, ponieważ są one zakleszczone między główką 8 plomby i ramionami 10, 11.

W obszarze przejściowym pomiędzy trzonkiem 12 i główką 8 plomby znajduje się zmniejszony w przekroju obszar tego trzonka jako zadane miejsce złamania 13. Rozdzielenie od siebie obydwóch części obudowy 2, 3 przez zniszczenie plomby 4 zostanie opisane poniżej.

Narzędzie oddzielające, na przykład wkrętak, zostaje osadzony swoim ostrzem w otwartym wybraniu 14 elementu uchwytowego i następnie obrócony, aż skosy 15, 16, które wystają promieniowo z trzonka 12, nachodzą na każdorazowo przyporządkowane zderzaki, które nie zostały szczegółowo pokazane na rysunku. Według korzystnej postaci wykonania przelotowy otwór 5 ma przekrój w kształcie szczeliny a trzonek plomby jest płaski, tak że skosy 15, 16 mogą przylegać do bocznych powierzchni tego szczelinowego otworu. Innymi słowy, w wyniku takiej konstrukcji można zrezygnować z oddzielnych zderzaków, ponieważ boczne powierzchnie szczelinowego otworu przelotowego 5 służą jednocześnie jako zderzaki dla krzywek 15, 16 trzonka 12. Skosy 15, 16 zapobiegają więc obróceniu plomby 4, tak że główka 8 plomby pod wpływem wprowadzonego od strony narzędzia momentu obrotowego zostaje oddzielona od swojego trzonka 12. Oddzielenie to następuje - zarówno przy odłączeniu legalnym jak i każdej manipulacji - przy zniszczeniu główki 8 plomby, co zostanie poniżej dokładniej wyjaśnione. Należy do tego jeszcze dodać, że skosy 15, 16 według korzystnej postaci wykonania są ukosowane w taki sposób, że plomba 4 daje się wsunąć w przelotowy otwór przy użyciu niewielkiego nakładu siły.

Dla rozłamania główki 8 plomby na więcej części otwarty jest element uchwytowy i jednocześnie przewidziane jest miejsce przełamania 17. Innymi słowy przy każdym wywarciu siły na plombę 4, zwłaszcza za pomocą narzędzia osadzonego w elemencie uchwytowym, następuje zniszczenie główki 8 plomby, która to główka pod działaniem wprowadzonej siły rozpada się na wiele części. Następuje przy tym zarówno oddzielenie segmentów od siebie, jak i oddzielenie ich od trzonka 12. To zniszczenie główki 8 w wyniku współdziałania zadanych miejsc przełamania 13 i 17 stoi na przeszkodzie każdej próby manipulacji. Przy szczególnym ukształtowaniu zadanego miejsca przełamania 17 (zwiększona szerokość i głębokość rowka, cienka ścianka tylna 18) można zasadniczo zrezygnować z zadanego miejsca przełamania 13 od strony trzonka. Przedstawione cechy umożliwiają na koniec upoważnionemu technikowi, aby do uwolnienia plomby 4 zostało użyte dowolne narzędzie z odpowiednim

PL 198 008 B1 uchwytem, ponieważ główka 8 plomby przy każdym przyłożeniu siły rozpada się na wiele segmentów. Inaczej mówiąc, nie musi być koniecznie stosowany wkrętak o ustalonej wielkości lub odpowiednim kształcie albo też narzędzie specjalne.

Do utworzenia zadanego miejsca złamania główka 8 plomby zgodnie z korzystną postacią wykonania według wynalazku, posiada cienkościenną jak również mającą postać tarczy tylną ściankę 18, za pomocą której główka 8 plomby jest bezpośrednio połączona z trzonkiem 12. Symetryczne ukształtowanie główki 8 plomby względem osi a upraszcza konstrukcję narzędzia do wytwarzania tej plomby 4. Górna strona tylnej ścianki 18 tworzy od strony użytkownika podstawę 19 rowków 20, 21, które się rozciągają prostoliniowo jak również w formie kanałów przez przednią stronę główki 8 plomby, to znaczy od strony użytkownika. Obydwa rowki 20, 21 są umieszczone względem siebie pod kątem prostym i krzyżują się pośrodku główki 8 plomby. Podstawy 19 tych rowków rozciągają się wzdłuż cienkiej ścianki tylnej 18. Jak to zostało dalej pokazane na rysunku, głębokość każdego rowka 20, 21 odpowiada w zasadzie jego szerokości. Umożliwia to zniszczenie główki 8 plomby i rozerwanie jej na wiele pojedynczych części każdorazowo wzdłuż zadanego miejsca przełamania 17 w obszarze podstawy rowków 19. Jak to zostało uwidocznione zwłaszcza na fig. 2, rowki 20, 21 są otwarte promieniowo na zewnątrz i po ich stronie są przewidziane w sumie cztery segmenty 22, 23, 24, 25, które tworzą ścianki boczne tych rowków 20, 21. Uwolnienie plomby 4 prowadzi tym samym do rozłamania główki 8 plomby na segmenty 22, 23, 24, 25. W opisanym przykładzie wykonania są to cztery pojedyncze części. Jak to zostało uwidocznione na fig. 3, każdy segment 22, 23, 24, 25 ma kształt wycinka koła, a średnica główki 8 plomby w obszarze segmentów 22, 23, 24, 25 jest większa od średnicy tylnej ścianki 18. Dlatego też każda podstawa rowka kończy się w kierunku promieniowym (fig. 3) przed zewnętrzną średnicą wycinków, co ułatwia proces przełamania.

W porównaniu z fig. 1 zaleca się, aby całkowitą grubość główki 8 plomby w obszarze segmentów 21 do 24 ukształtować w ten sposób, aby główka 8 plomby była umieszczona i całkowicie zakryta w odcinku 6 otworu. Segmenty 22, 23, 24, 25 posiadają przy tym grubość, która odpowiada wielokrotności grubości tylnej ścianki 18. W wyniku obniżonego umieszczenia główki 8 plomby możliwości manipulacyjne zostają ograniczone. Oczywiście można odstąpić od tego obniżonego układu, jeżeli plomba 4 ma być zastosowana do różnych kształtów obudowy. Aby uzyskać tę wymienność, jest jedynie konieczne, aby od strony obudowy utrzymać jednolite wymiary przyłączeniowe dla plomby 4.

Inna postać wykonania wynalazku z elementami przekładniowymi do przestawienia względnego napędowego ruchu obrotowego plomby 4 w osiowy ruch przesuwany między plombą 4 i obudową jest pokazana na figurach 4 do 6. Tylna strona 27 tylnej ścianki 18 posiada wiele występów 28, 29, 30, 31 z pochylonymi bokami 32, 33. Jeżeli plomba 4 jest włożona do obudowy, każdy występ 28, 29, 30, 31 wchodzi w przyporządkowane od strony obudowy wybranie 34, 35. Każde wybranie 34, 35 posiada ukośną powierzchnię przyłożenia dla przyporządkowanego każdorazowo boku 32, 33. Układ wybrań 34, 35 jest przykładowo zaznaczony na fig. 1 linią przerywaną. Boki 32, 33 i powierzchnie przyłożenia rozciągają się zasadniczo równolegle do siebie. Jeżeli występy 28, 29, 30, 31 i wybrania 34, 35 są wykonane obustronnie o określonych wymiarach, układ plomby jest czynny w zależności od kierunku obracania. Działanie opisanych cech jest porównywalne z gwintem.

Przy obróceniu plomby 4, bok 32, 33 ześlizguje się, w zależności od wybranego kierunku obrotu, na przyporządkowanej powierzchni przyłożenia jak na pochyłej płaszczyźnie. W wyniku procesu ześlizgiwania się plomba 4 oddala się od obudowy w kierunku osiowym. Główka 8 plomby jest do pewnego stopnia wyciskana z odcinku 6 otworu, podczas gdy jednocześnie elementy zatrzaskowe 9 zostają rozmieszczone od strony obudowy. Najczęściej bezpośrednio po obróceniu plomby 4 zabezpieczenie przed obrotem trzonka 12 wchodzi w skosy 15, 16. Dalsze obracanie główki 8 plomby prowadzi więc do kombinowanego procesu odkręcania lub zniszczenia. Przy pomocy opisanego, dwustronnego układu boków 32, 33 i powierzchni przylegania osiągany jest efekt w każdym kierunku obracania. Na fig. 5 jest pokazany dwustronnie działający występ 28 z dwoma ukośnymi bokami 32, 33.

Jak to zostało uwidocznione na fig. 6, przewidzianych jest wiele występów 28, 29, 30, 31 w kierunku obwodowym, każdorazowo między rowkami 20, 21. Inaczej mówiąc, występy 28, 29, 30, 31 są rozmieszczone i przestawione na obwodzie każdorazowo o kąt α wynoszący 45° względem rowków 20, 21. W sumie każdy segment 22, 23, 24, 25 posiada własny występ 28, 29, 30, 31. Dzięki tym środkom osiągnięte zostaje jednorodne wprowadzenie sił niszczących do główki 8 plomby.

W przypadku odwróconej postaci wykonania wynalazku, przedstawionej na fig. 7, w odróżnieniu od opisanych wyżej wariantów przewidziane są tylko dwa występy 36, 37, które w osiowym rzucie w kierunku osi a pokrywają się z skosami 15, 16, przy czym są one przestawione o 45° względem

PL 198 008 B1 rowków 20, 21. Dzięki temu układowi występy 36, 37 wchodzą w szczelinowy otwór przelotowy 5 części obudowy dokładnie tak samo jak skosy 15, 16. Przez względne przestawienie występów 36, 37 do rowków 20, 21 w żadnym wypadku nie występuje wzmocnione działanie w obszarze linii przełamania. Dla uruchomienia mechanizmu ukośne boki 32, 33 występów ześlizgują się na krawędzi otworu przelotowego 5. Ten rodzaj konstrukcji posiada zaletę polegającą na tym, że można zrezygnować ze szczególnej postaci obudowy z wybraniami 34, 35. Inaczej mówiąc, nawet przy używaniu przyrządów istniejących mogą być one wyposażone dodatkowo w ulepszoną plombę 4 z podanymi wyżej mechanizmami.

Dla korzystnej pod względem kosztów produkcji plomby 4 zaleca się stosowanie tworzywa sztucznego. W ramach formowania wtryskowego korzystne do obróbki są zwłaszcza termoplastyczne tworzywa sztuczne.

Aczkolwiek w ramach wynalazku został opisany przykład podzielnika, zabezpieczonego przed niepożądanym dostępem, są możliwe różne jego zastosowania lub odmiany przy innych urządzeniach lub zabezpieczenia obudów, z pełnym uwzględnieniem istoty niniejszego wynalazku.

Claims (19)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Podzielnik kosztów ogrzewania, zwłaszcza do wyznaczenia zużycia ciepła grzejników, posiadający co najmniej dwie części obudowy, które są zamocowane ze sobą za pomocą plomby i których wzajemne zamocowanie może być rozłączone przez zniszczenie plomby, przy czym plomba posiada główkę i trzonek z co najmniej jednym elementem zatrzaskowym do zamocowania, znamienny tym, że główka (8) plomby (4) posiada co najmniej jeden otwarty element zaczepowy, który stanowi zadane miejsce przełamania (17) i zniszczenia główki (8) plomby.
2. 2. Podzielnik według zastrz. 1, znamienny tym, że j ako θΙι^γ^^γ^ϊ zaczepowy posiada co najmniej jeden rowek (20, 21), przy czym rowek (20, 21) rozciąga się swoją podstawą (19) aż do cienkiej ścianki tylnej (18) główki (8) plomby.
3. 3. Podzielnik według zastrz. 2, znamienny tym, że grubość tylnej ścćanki (18) w obszarze podstawy (19) rowka stanowi grubość zadanego miejsca przełamania (17).
4. 4. Podzielnik według zassi^. 1, znamienny tym, że główka j8) plombb j ess usytuowana symetrycznie względem osi (a).
5. 5. Podzielnik według zastrz. 3, znamienny tym, że tylna ścianka (18) ma postać tarczy.
6. 6. Podzielnik według zastrz. 2, znamienny tym, że rowki (20, 21) mają otwarte końce.
7. 7. Podzżelnik według zas^z. 2, znamienny tym, że sówki j20, 211 są umie-sczone względem siebie pod kątem prostym.
8. 8. Podzżelnik według zaaS^. j, snamienny tym, że słówka j88 plommb ppsśaad wiell s^-^r^e^-^tów (22, 23, 24, 25).
9. 9. Podzielnik według zas^z. 8, znamiinnn tym, że śm-niic seereen-uw j(2, 23, 22, 25) j osS większa od średnicy tylnej ścianki (18), tak że każda podstawa (19) rowka jest promieniowo zakończona przed zewnętrzną średnicą segmentów (22, 23, 24, 25).
10. 10. Podz.elnik według zas^z. 8, znamienny tym, że segmenny j22, 23, 24, 25) sSanowiąosSonę rowków (20, 21).
11. 11. Podz.elnik według ζο,^ζ. S0, snamiinny tym, że ρ(^5^ί<^(^<^ okreslonąllczbęsegmentów j22, 23, 24, 25).
12. 12. Podzielnik według zasSc^. 11, tym, że każdy segmeni (22, 23, 24, 25) ma postać wycinka koła.
13. 13. Podzielnik według zasSrz. 8, znamienny tym. że każdy 50<^ι^^ι^- (22, 23, 24, 25) posiada grubość, odpowiadającą wielokrotnej grubości tylnej ścianki (18).
14. 14. Podzielnik według zastrz. 6, znamienny tym, że szerokość każdego rowka (20, 21) jest w zasadzie równa jego głębokości.
15. 15. Podzielnik według zas^z. j, znamiennytym, że posśada mechanizm j26) do przzesSawienia względnego napędowego ruchu obrotowego między plombą (4) i obudową na ruch względny osiowo-przesuwny między plombą (4) i obudową.
16. 16. Podzielnik według zas^z. j5, znamiennytym, że mechanizm j26) posśada od strony plomby co najmniej jeden pochylony bok (32, 33) a od strony obudowy przyporządkowaną co najmniej jedną, korzystnie ukośną powierzchnię przylegania.

    PL 198 008 B1
17. 17. Podzielnikwedług zastrz. 2, znamienny tym, żetylna ścianka (18) ma na tylnej stronie występ (78, 79, 30, 31) ad sancaym bokiem (37, 33), pzay caym wysręp (78, 79, 30, 31) jdsr wpznwsZaney w wybzseid (34, 35) w caęcci (7) nbgZnwy i waględem eidj nboscsey w tski sposób, ed bna (37, 33) adcliaggjd się es pnwidzachei pzayldgseis.
18. 18. Podzielnik według zas^z. Ί8, znamienny tym, że każdy wyssęp (28, 29, 30, 311 posiada Zws bnki (37, 33), pzay caym asżZd wybzseid (34, 35) ms Zwid pnwidzacheid pzayldgseis.
19. 19. Podzielnik według zaslrz. 17, znamienny tym, że posiada co najmniej (eden wyssęp (3^6, 37), atózy w aidzgeag nsi (s) pnazyws się a sanssmi (15, 16) Zls asbdapidcadeis pzadZ nbzócdeidm się plomby (4).

    70. Podzielnik według zas^z. 18, znamienny tym, że den każdego segmeniu (22, 23, 24, 25) jdst pzaypnzaąZanwsey występ (78, 79, 30, 31).

    71. PodZielriik wedługzantrz. 27, znamienny tym, 2e śaseZ weytyp(27, 27, 23, 21; 26, 27)j ess gmidsacaney pzadstsweid w aidzgeag nbwnZnwym waglęZdm znwaów (70, 71), pzay caym pzadstswideid jdst aswsrte w asazdsid aąts (s), wyensaącdgn nanłn 45°.

    77. Podzielnik według zastrz. 1, znarnienny tyii, że plomba (4) jest wykonana z 1t^c^i^;^y\^^ satgcaedgn.