PL198238B1 - Układ okładziny ściennej - Google Patents

Abstract

1. Uk lad ok ladziny sciennej, zawieraj acy wyd lu zone p lyty licowe (15) ok ladziny sciennej z materia lu kamiennego oraz pr ety monta zowe (10) przystosowane do ich zamocowania w pozycji pionowej na scianie budowlanej dla podpierania p lyt licowych (15), przy czym p lyty licowe (15) maj a górne i dolne kraw edzie (15G, 15H) wzajemnie równoleg le i s a umieszczone jedna nad drug a, a ich wymiar wzd luz- ny jest usytuowany poziomo, za s p lyty s asiaduj ace ze sob a w kierunku pionowym przylegaj a do siebie i korzystnie zachodz a jedna na drug a, ka zda p lyta licowa (15) posiada na swej stronie przedniej wr eg (15A), który ci agnie si e wzd luz i poni zej górnej kraw edzi (15G) p lyty licowej (15), oraz p lyt e przedni a (15B), która ci agnie si e od wr egu (15A) ku do lowi do dolnej kraw edzi (15H) p lyty licowej (15), a ponadto posiada na swej stronie tylnej, skierowane ku do lowi, wystaj ace zebro podporowe (15E), które rozci aga si e równolegle w stosunku do górnych i dolnych kraw edzi (15G, 15H) p lyt, za s ka zdy pr et monta zowy (10) posiada przynajmniej jedno rami e (12), które rozci aga si e w kierunku wzd luznym pr eta monta zowego (10), oraz jest zaopatrzone w liczne haki podporowe (13) równomiernie rozmieszczone w kierunku wzd lu znym pr eta monta zowego oraz przystosowane do zaczepienia zeber podporowych (15E) p lyt licowych (15) od do lu dla podparcia tych p lyt licowych, a ponadto, ka zdy hak podporowy (13) ma przedni a kraw ed z (13C) utworzon a przez cz esc ramienia (12) i s lu zac a jako podpora dla podtrzymywanej przez ni a p lyty licowej (15), znamienny tym, ze dolna kraw ed z (15I) zebra podporo- wego (15E) jest oddalona od górnej kraw edzi (15G) p lyty licowej (15) o odleg lo sc nie wi eksz a ni z 0.4, a korzystnie nie wi eksz a ni z .............. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ okładziny ściennej.

W szczególności, wynalazek dotyczy układu okładziny ściennej typu zawierającego wydłużone w kierunku poziomym płyty okładziny z materiału kamiennego zamocowane na prętach montażowych przystosowanych do zamocowania w pozycji pionowej na ścianie budowlanej.

Znany jest układ okładziny ściennej, zawierający wydłużone płyty licowe okładziny ściennej z materiału kamiennego oraz pręty montażowe przystosowane do ich zamocowania w pozycji pionowej na ścianie budowlanej dla podpierania płyt licowych. Płyty licowe mają górne i dolne krawędzie wzajemnie równoległe i są umieszczone jedna nad drugą, a ich wymiar wzdłużny jest usytuowany poziomo. Płyty sąsiadujące ze sobą w kierunku pionowym przylegają do siebie i korzystnie zachodzą jedna na drugą. Każda płyta licowa posiada na swej stronie przedniej wręg, który ciągnie się wzdłuż i poniżej górnej krawędzi płyty licowej, oraz płytę przednią, która ciągnie się od wręgu ku dołowi do dolnej krawędzi płyty licowej, a ponadto posiada na swej stronie tylnej, skierowane ku dołowi, wystające żebro podporowe, które rozciąga się równolegle w stosunku do górnych i dolnych krawędzi płyt. Każdy pręt montażowy posiada przynajmniej jedno ramię, które rozciąga się w kierunku wzdłużnym pręta montażowego, oraz jest zaopatrzone w liczne haki podporowe równomiernie rozmieszczone w kierunku wzdłużnym pręta montażowego oraz przystosowane do zaczepienia żeber podporowych płyt licowych od dołu dla podparcia tych płyt licowych. Każdy hak podporowy ma przednią krawędź utworzoną przez część ramienia, i ta przednia krawędź służy jako podpora dla podtrzymywanej przez nią płyty licowej.

Układ okładziny ściennej tego typu jest znany, np. z opisu WO92/08857.

W rozwiązaniu układu okładziny ściennej, znanym ze stanu techniki, który jest obecnie dostępny na rynku, długość płyt okładziny lub płyt licowych wynosi 300 mm, alternatywnie 600 mm, natomiast ich wysokość (szerokość) i grubość wynoszą odpowiednio 100 mm oraz 30 mm. Są to syntetyczne kamienie wykonane z marmuru granulowanego, cementu i barwnika.

Jest zrozumiałe, że płyty licowe są znacznej wagi. Z powodu wagi rzędu 50 kg na metr kwadratowy powierzchni ściennej koszty transportu płyt licowych z miejsca produkcji na miejsce budowy stanowią istotny procent całkowitej ceny okładziny, w szczególności jeśli płyty muszą być przetransportowane na dużą odległość.

Z powodu wysokich kosztów transportu, eksport płyt jest z przyczyn ekonomicznych niemożliwy, z wyjątkiem pobliskich rynków eksportowych. W szczególnych przypadkach, nawet koszty lokalnego transportu mogą uczynić układ ekonomicznie nieakceptowalnym.

Ze względu na charakter materiału płyt, redukcja grubości płyt stanowi jedyną możliwość zmniejszenia ich wagi. Jednakże, redukcja grubości nie jest łatwo wykonalna, gdyż sposób montażu płyt licowych na ścianie wymusza określoną grubość minimalną płyt licowych, aby wytrzymałość płyt była wystarczająca. Redukcja wagi byłaby wprawdzie możliwa gdyby zwiększyć wysokość (szerokość) cieńszego dolnego fragmentu przedniej części płyty licowej i odpowiednio zmniejszyć wysokość (szerokość) części tylnej płyty, zwiększona wysokość fragmentu dolnego części przedniej zwiększyłaby jednak znacznie prawdopodobieństwo zniszczenia płyty licowej. Ponadto, powierzchnia, którą tylna strona części montażowej płyty licowej, np. część tylnej powierzchni płyty licowej ponad żebrem podporowym, styka się z prętem montażowym byłaby mniejsza (węższa), tak, że płyta nie zaczepiałaby o pręty montażowe wystarczająco pewnie.

Układ okładziny ściennej, zawierający wydłużone płyty licowe okładziny ściennej z materiału kamiennego oraz pręty montażowe przystosowane do ich zamocowania w pozycji pionowej na ścianie budowlanej dla podpierania płyt licowych, przy czym płyty licowe mają górne i dolne krawędzie wzajemnie równoległe i są umieszczone jedna nad drugą, a ich wymiar wzdłużny jest usytuowany poziomo, zaś płyty sąsiadujące ze sobą w kierunku pionowym przylegają do siebie i korzystnie zachodzą jedna na drugą, i każda płyta licowa posiada na swej stronie przedniej wręg, który ciągnie się wzdłuż i poniżej górnej krawędzi płyty licowej, oraz płytę przednią, która ciągnie się od wręgu ku dołowi do dolnej krawędzi płyty licowej, a ponadto posiada na swej stronie tylnej, skierowane ku dołowi, wystające żebro podporowe, które rozciąga się równolegle w stosunku do górnych i dolnych krawędzi płyt, zaś każdy pręt montażowy posiada przynajmniej jedno ramię, które rozciąga się w kierunku wzdłużnym pręta montażowego, oraz jest zaopatrzone w liczne haki podporowe równomiernie rozmieszczone w kierunku wzdłużnym pręta montażowego oraz przystosowane do zaczepienia żeber podporowych płyt licowych od dołu dla podparcia tych płyt licowych, a ponadto, każdy hak podporowy ma

PL 198 238 B1 przednią krawędź utworzoną przez część ramienia i służącą jako podpora dla podtrzymywanej przez nią płyty licowej według wynalazku charakteryzuje się tym, że dolna krawędź żebra podporowego jest oddalona od górnej krawędzi płyty licowej o odległość nie większą niż 0.4, a korzystnie nie większą niż 0.3, razy całkowita wysokość płyty licowej, zaś przednia krawędź każdego haka podporowego tworzy boczną podporę dla podtrzymywanej przezeń płyty licowej, przy czym długość przedniej krawędzi haka podporowego wynosi przynajmniej połowę odległości pomiędzy odpowiadającymi sobie punktami na sąsiednich hakach podporowych.

Korzystnie, wysokość każdej płyty licowej jest w przybliżeniu równa dwukrotnej odległości pomiędzy sąsiednimi hakami podporowymi pręta montażowego.

Wynalazek zapewnia rozwiązanie, w którym waga płyty licowej może być znacznie zredukowana, o nawet do 50%, poprzez zmniejszenie grubości płyty licowej na znacznej części wysokości tej płyty, przy czym wynikające z tego zmniejszenie wytrzymałości płyty licowej jest rekompensowane poprzez zapewnienie lepszego podparcia dla tej pocienionej części płyty licowej przez pręty montażowe.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem perspektywicznym pręta montażowego układu okładziny ściennej według wynalazku, fig. 2 jest schematycznym przekrojem pionowym układu okładziny ściennej według wynalazku, fig. 3 jest schematycznym przekrojem pionowym modyfikacji przykładu wykonania układu okładziny ściennej z fig. 1.

Pręt montażowy pokazany na fig. 1 jest podobny do pręta montażowego układu znanego z przedstawionego powyżej stanu techniki. Jest to prosty pręt profilowy z cienkiej blachy mający zasadniczo płaskie żebro usztywniające 11 o stałej szerokości oraz parę rozbieżnych ramion 12, które odchodzą od przeciwległych wzdłużnych brzegowych części żebra usztywniającego oraz zawierają liczne równomiernie rozmieszczone pary haków podporowych 13, przy czym dwa haki w każdej parze są usytuowane naprzeciwko siebie poprzez szerokość pręta podporowego, zapewniając podtrzymywanie płyty licowej układu okładziny, zaś te płyty licowe są pokazane w przekroju na fig. 2 i 3 i będą opisane poniżej.

Pręt montażowy 10 jest symetryczny względem wzdłużnej płaszczyzny środkowej, która jest normalna do głównej płaszczyzny żebra usztywniającego 11 pręta montażowego 10 oraz zawiera wzdłużną linię środkową żebra usztywniającego. Centralna część żebra usztywniającego 11 jest nieznacznie uniesiona i posiada liczne otwory 11B na śruby, za pomocą których pręt montażowy 10 może być zamocowany pionowo na budynku, który ma być wyposażony w okładzinę.

W przybliżeniu w połowie odległości pomiędzy ż^l^r^^rm usztywniającym 11 pręta montażowego a swobodną lub zewnętrzną krawędzią 12B ramienia, każde ramię 12 posiada pośrednią usztywniającą część 12A, która jest zasadniczo równoległa do głównej płaszczyzny żebra usztywniającego. Odpowiednio, zewnętrzna część każdego ramienia jest poprzecznie przesunięta na zewnątrz od części wewnętrznej, lecz równoległa do tej ostatniej.

Haki podporowe 13 zostały utworzone poprzez nacięcia od wolnej lub zewnętrznej krawędzi 12B każdego ramienia 12 w miejscach gdzie górna krawędź 13A oraz dolna krawędź 13B każdego haka podporowego mają być usytuowane oraz poprzez zagięcie części 12C i 12D ramienia pomiędzy nacięciami w kierunku zewnętrznym, tak, że jedna z części ramienia oznaczona 12C jest pod kątem ostrym do żebra usztywniającego 11, zaś część zewnętrzna 12D ramienia jest równoległa do żebra usztywniającego. Jak pokazano na fig. 1, przednia krawędź 13C każdego haka podporowego 13 jest utworzona przez część ramienia 12 usytuowaną pomiędzy górną krawędzią 13A i dolną krawędzią 13B.

Jak zostało pokazane na fig. 2 i 3, górna krawędź 13A każdego haka podporowego 13 jest zakrzywiona, tworząc otwarte od góry wgłębienie dla wystających ku dołowi żeber podporowych płyty licowej (co zostanie opisane dalej) podtrzymywanej przez hak podporowy. Dolna krawędź 13B jest zasadniczo prosta i prostopadła do wzdłużnej linii środkowej pręta montażowego 10.

Zgodnie z wynalazkiem, długość części wolnej krawędzi ramion 12 odpowiadającej hakom podporowym 13, czyli długość przedniej krawędzi 13C haków podporowych, jest znaczącą częścią, przynajmniej połową - w przykładzie wykonania około 70 procent, odległości pomiędzy odpowiednimi częściami, np. dolnymi krawędziami 13B sąsiednich haków podporowych 13 na tym samym ramieniu 12. Tak więc wysokość wolnej przestrzeni pomiędzy sąsiednimi hakami podporowymi 13 jest korzystnie mniejsza niż połowa, w przedstawionym przykładzie wykonania około 30 procent wymienionej odległości.

Figura 2 przedstawia płytę licową, ogólnie oznaczoną 15, w przekroju poprzecznym. Tak jak w znanym ze stanu techniki układzie płyta licowa widziana z przodu jest wydłużona i prostokątna o długości przykładowo 300 mm i wysokości przykładowo 100 mm tak, że wzdłużne krawędzie są w pozycji poziomej kiedy płyta jest podparta na prętach montażowych.

PL 198 238 B1

Ogólnie mówiąc, kształt płyty licowej 15 jest taki sam jak kształt płyty licowej w układzie znanym ze stanu techniki. Na jej przedniej stronie, odpowiadającej lewej stronie na fig. 2, górna część płyty licowej ma wręg 15A ciągnący się wzdłuż górnej krawędzi płyty licowej. Większa część przedniej strony płyty licowej jest utworzona przez płaską część o zasadniczo stałej grubości. Ta część jest tutaj określana mianem płyty przedniej i oznaczana 15B.

Górna część płyty przedniej 15B jest połączona z częścią montażową 15C w kształcie żebra, wystającą ku tyłowi z płyty przedniej 15B i posiadającą stronę tylną 15D, która jest równoległa do przednich i tylnych stron płyty przedniej.

Dolna część części montażowej 15C jest podcięta i tworzy skierowane ku dołowi wystające żebro podporowe 15E, którego kształt w przekroju poprzecznym jest dopasowany do kształtu górnej krawędzi 13B haków podporowych 13 pręta montażowego 10. W swojej górnej części część montażowa 15C tworzy występ 15F który wystaje ku górze z poziomej powierzchni spodniej wręgu 15A i którego powierzchnia czołowa tworzy pionową ścianę wręgu. Grubość części montażowej 15C mierzona pomiędzy tylną powierzchnią płyty przedniej 15B a powierzchnią tylną 15D części montażowej 15C odpowiada odległości pomiędzy krawędzią zewnętrzną 12B ramion 12 a powierzchnią czołową wygiętych na zewnątrz części 12D ramion. W obszarze skierowanego ku górze występu 15F grubość może być taka sama lub nieznacznie się różnić.

Jak pokazano na fig. 2 część montażowa 15C odpowiada relatywnie małej części całkowitej wysokości płyty licowej 15, stanowiącej odległość pomiędzy jej górną krawędzią 15G a jej dolną krawędzią 15H. Całkowita wysokość części montażowej 15C, odpowiadająca odległości pomiędzy górną krawędzią 15G płyty licowej 15 a dolną krawędzią 15I żebra podporowego 15E jest korzystnie nie większa niż całkowita wysokość płyty licowej pomnożona przez 0.4, a bardziej korzystnie nie jest większa niż jedna trzecia tej wysokości. W przedstawionym przykładzie wykonania, wysokość części montażowej jest nieznacznie mniejsza niż 0.3 razy wysokość płyty licowej. Korzystnie, wysokość części płyty licowej ciągnąca się ku dołowi od części montażowej, tj. wysokość płyty przedniej 15B wynosi przynajmniej 60 procent, a bardziej korzystnie przynajmniej około 70 procent całkowitej wysokości płyty licowej.

Podczas montowania płyty licowej 15 na prętach montażowych 10 część montażowa 15C jest wprowadzana w przerwę pomiędzy sąsiednimi hakami podporowymi 13 tak, że płyta licowa może być zawieszona na dolnym haku podporowym 13. Może wówczas zajść konieczność przemieszczenia górnej, wystającej do przodu części 12C ramienia w kierunku wewnętrznym poprzez naciśnięcie płyty licowej do wewnątrz. Kiedy płyta licowa została poprawnie zamocowana, ta część 12C ramienia będzie sprężynowała do tyłu i do przodu, uniemożliwiając podniesienie się płyty licowej.

W przedstawionym przykładzie wykonania zamontowane płyty licowe nieznacznie zachodzą na siebie. Jeśli jest to wymagane, dolna część końcowa płyty przedniej może zaczepiać o wystający ku górze występ 15F sąsiedniej płyty licowej leżącej pod spodem.

Jak pokazano na fig. 2, wielkość wysokości pionowej zewnętrznej krawędzi haków podporowych 13 zapewnia niezawodne podtrzymywanie płyty licowej 15 zasadniczo na całej wysokości płyty przedniej. Równocześnie strona tylna 15D części montażowej 15C jest skutecznie podtrzymywana przez zagięte na zewnątrz części 12D ramienia. Cała płyta licowa 15 jest pewnie zamocowana na pręcie montażowym 10 za pomocą współdziałania haków podporowych 13 i żebra podporowego 15E.

Płyta przednia 15B może wobec tego mieć zredukowaną grubość na większej części swojej wysokości, jak pokazano, i nadal dzięki pewnemu podparciu na pręcie montażowym 10, zwłaszcza na przedniej krawędzi haków podporowych 13, może wytrzymywać znaczne obciążenie mechaniczne.

Ze względu na to, że waga płyt licowych 15 jest przez to znacznie zmniejszona, o aż do 50 procent w stosunku do płyt znanych ze stanu techniki, znacznemu zmniejszeniu ulegają koszty transportu płyt i, proporcjonalnie do redukcji wagi, zużycie materiału. W dodatku, ze względu na redukcję wagi płyt oraz zastosowanie usztywniających części pośrednich 12B, pręty montażowe mogą być wykonane z cieńszych arkuszy stalowych. Również czynności związane z montażem płyt wymagają mniej wysiłku.

Jak pokazano na fig. 3, przedstawiony pręt montażowy może być również zastosowany do płyt licowych 15' o wysokości dwukrotnie większej od wysokości płyt 15 przedstawionych na fig. 2 bez konieczności jakiejkolwiek modyfikacji pręta montażowego. Płyta licowa 15' jest również podparta na przedniej krawędzi 13C haków montażowych 13 na większej części długości płyty przedniej.

Claims (2)

1. Układ okładziny ściennej, zawierający wydłużone płyty licowe (15) okładziny ściennej z materiału kamiennego oraz pręty montażowe (10) przystosowane do ich zamocowania w pozycji pionowej na ścianie budowlanej dla podpierania płyt licowych (15), przy czym płyty licowe (15) mają górne i dolne krawędzie (15G, 15H) wzajemnie równoległe i są umieszczone jedna nad drugą, a ich wymiar wzdłużny jest usytuowany poziomo, zaś płyty sąsiadujące ze sobą w kierunku pionowym przylegają do siebie i korzystnie zachodzą jedna na drugą, każda płyta licowa (15) posiada na swej stronie przedniej wręg (15A), który ciągnie się wzdłuż i poniżej górnej krawędzi (15G) płyty licowej (15), oraz płytę przednią (15B), która ciągnie się od wręgu (15A) ku dołowi do dolnej krawędzi (15H) płyty licowej (15), a ponadto posiada na swej stronie tylnej, skierowane ku dołowi, wystające żebro podporowe (15E), które rozciąga się równolegle w stosunku do górnych i dolnych krawędzi (15G, 15H) płyt, zaś każdy pręt montażowy (10) posiada przynajmniej jedno ramię (12), które rozciąga się w kierunku wzdłużnym pręta montażowego (10), oraz jest zaopatrzone w liczne haki podporowe (13) równomiernie rozmieszczone w kierunku wzdłużnym pręta montażowego oraz przystosowane do zaczepienia żeber podporowych (15E) płyt licowych (15) od dołu dla podparcia tych płyt licowych, a ponadto, każdy hak podporowy (13) ma przednią krawędź (13C) utworzoną przez część ramienia (12) i służącą jako podpora dla podtrzymywanej przez nią płyty licowej (15), znamienny tym, że dolna krawędź (15I) żebra podporowego (15E) jest oddalona od górnej krawędzi (15G) płyty licowej (15) o odległość nie większą niż 0.4, a korzystnie nie większą niż 0.3, razy całkowita wysokość płyty licowej (15), zaś przednia krawędź (13C) każdego haka podporowego (13) tworzy boczną podporę dla podtrzymywanej przezeń płyty licowej (15), przy czym długość przedniej krawędzi (13C) haka podporowego (13) wynosi przynajmniej połowę odległości pomiędzy odpowiadającymi sobie punktami na sąsiednich hakach podporowych (13).

2. Układ okładziny ściennej według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokość każdej płyty licowej (15') jest w przybliżeniu równa dwukrotnej odległości pomiędzy sąsiednimi hakami podporowymi (13) pręta montażowego (10).