PL198294B1 - Zawór magnetyczny - Google Patents

Abstract

1. Zawór magnetyczny, zw laszcza do ch lo- dziarki, z korpusem zaworu posiadaj acym je- den wlot oraz dwa wyloty i z cz lonem zaworu przesuwnym w korpusie zaworu pomi edzy dwoma po lo zeniami ko ncowymi, odpowiadaj a- cymi dwóm ró znym pozycjom w laczenia zaworu magnetycznego, z co najmniej jednym magne- sem sta lym do utrzymania cz lonu zaworu w zaj- mowanym po lo zeniu ko ncowym i z cewk a elek- tromagnetyczn a wspó lpracuj ac a z cz lonem zawo- ru, znamienny tym, ze korpus zaworu (13) i cewka magnetyczna (9) s a umieszczone w obudowie z niemagnetycznego materia lu w dwóch przegródkach, przy czym na sciance obudowy jest zamocowany co najmniej jeden magnes sta ly (36) umieszczony w oprawce zwróconej w stron e srodkowego po lo zenia cz lonu korpusu (31) znajduj acego si e pomi edzy dwoma po lo zeniami ko ncowymi. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawór magnetyczny, zwłaszcza do chłodziarki, z korpusem zaworu posiadającym jeden wlot oraz dwa wyloty i z członem zaworu przesuwnym w korpusie zaworu pomiędzy dwoma położeniami końcowymi, odpowiadającymi dwóm różnym pozycjom włączenia zaworu magnetycznego, z co najmniej jednym magnesem stałym do utrzymania członu zaworu w zajmowanym położeniu końcowym i z cewką elektromagnetyczną współpracującą z członem zaworu.

Taki dwupozycyjny zawór magnetyczny jest zwłaszcza stosowany w chłodziarkach, w których za pomocą czynnika chłodzącego pochodzącego z jednego tylko źródła ma być chłodzonych do różnych temperatur roboczych dwie lub kilka komór, jak na przykład wnętrze lodówki i zamrażalnik w chłodziarko-zamrażarkach. W takich urządzeniach stosuje się, w zależności od potrzeby, zasiianie czynnikiem chłodzącym obieg chłodzenia poszczególnych komór.

Z niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr DE 37 18 490 A1 znany jest zawór magnetyczny wyżej opisanego rodzaju. W tym znanym zaworze magnetycznym korpus zaworu jest wykonany z elementu rurowego z niemagnetycznego materiału, którego końce są zamknięte przez elementy z materiału magnetycznego. Do pierwszego z tych elementów jest dołączony przewód wlotowy i przewód wylotowy, do drugiego zaś przewód wylotowy. Dwa magnesy trwałe są umieszczone z obydwóch stron elementu rurowego w ten sposób, że są zwrócone do siebie jednoimiennymi biegunami. Drugi element z materiału magnetycznego jest przedłużony za pomocą końca elementu rurowego i jest otoczony cewką elektromagnetyczną. Część z blachy w kształcie litery U otacza całe urządzenie i zamyka obwód magnetyczny, który przebiega przez dwa elementy z materiału magnetycznego i człon zaworu i umożliwia sterowanie ruchem członu zaworu między dwoma położeniami końcowymi.

Montaż tego zaworu magnetycznego wymaga dużych nakładów kosztów i jest odpowiednio drogi. Do przyłączenia drugiego przewodu wyjściowego niezbędny jest otwór w kierunku promieniowym w drugim elemencie z materiału magnetycznego. Na korpusie zaworu muszą być zamocowane magnesy trwałe i cewka elektromagnetyczna i wreszcie na całe urządzenie łącznie z zamocowanymi na nim przewodami wlotowymi i wylotowymi musi być nałożona i zamocowana część z blachy w kształcie litery U.

Zawór magnetyczny posiadający korpus zaworu z jednym wlotem i dwoma wylotami i z członem zaworu przesuwnym w korpusie zaworu między dwoma położeniami końcowymi odpowiadającymi dwóm różnym pozycjom włączenia zaworu magnetycznego, z co najmniej jednym magnesem stałym do utrzymania członu zaworu w zajmowanym położeniu końcowym i cewką elektromagnetyczną do działania siłą magnetyczną na człon zaworu powodującą jego przesunięcie w drugie położenie końcowe, znany jest również z US 3977436. Zawór ten, posiadający rdzeń poruszający się w komorze i leżące naprzeciwko siebie, zamykane i otwierane zawory, składa się z wielu pojedynczych części przez co jego montaż jest czaso- i pracochłonny a wytwarzanie stosunkowo kosztowne.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji zaworu, który będzie prosty w montażu a jego wytwarzanie nie będzie wymagało dużych nakładów ekonomicznych.

Zawór magnetyczny, zwłaszcza do chłodziarki, z korpusem zaworu posiadającym jeden wlot oraz dwa wyloty i z członem zaworu przesuwnym w korpusie zaworu pomiędzy dwoma położeniami końcowymi, odpowiadającymi dwóm różnym pozycjom włączenia zaworu magnetycznego, z co najmniej jednym magnesem stałym do utrzymania członu zaworu w zajmowanym położeniu końcowym i z cewką elektromagnetyczną współpracującą z członem zaworu, charakteryzuje się według wynalazku tym, że korpus zaworu i cewka magnetyczna są umieszczone w obudowie z niemagnetycznego materiału w dwóch przegródkach, przy czym na ściance obudowy jest zamocowany co najmniej jeden magnes stały umieszczony w oprawce zwróconej w stronę środkowego położenia członu korpusu znajdującego się pomiędzy dwoma położeniami końcowymi.

Oprawka magnesu stałego może mieć postać zagłębienia w obudowie, otwartego do wnętrza tej obudowy, przy czym zwłaszcza magnes stały jest zamocowany w zagłębieniu za pomocą zatrzasku hakowego.

Korzystnie, obudowa składa się z części dolnej i części górnej, które graniczą ze sobą w płaszczyźnie określonej przez osie wzdłużne cewki i korpusu zaworu, przy czym w każdej z dwóch części obudowy jest umieszczony magnes stały.

Korzystnie, obudowa ma pokrywkę, z otworem dostępowym dla przyłączeń zasilających cewki elektromagnetycznej a pokrywka jest połączona z pozostałą częścią obudowy za pomocą zawiasu

PL 198 294 B1 z folii, przy czym zwłaszcza w pokrywce i przylegającym do niej brzegu pozostałej części obudowy zawór ma uchwyt odciążający dla kabla zasilającego cewkę elektromagnetyczną.

Korzystnie, korpus zaworu ma kształt walca z wlotem w osi środkowej korpusu zaworu i z dwoma wylotami na przeciwległych powierzchniach czołowych, przy czym z wlotem może być połączona rurka wlotowa przeprowadzona przez przepust uformowany w obydwóch częściach obudowy.

Korzystnie, zatrzaski hakowe dla magnesu stałego są rozmieszczone ze wzajemnym odstępem od siebie w kierunku poprzecznym względem kierunku wzdłużnego korpusu zaworu.

Korzystnie, na powierzchni zewnętrznej obudowy znajduje się kilka płytek mocujących o różnym ukierunkowaniu a przez końce korpusu zaworu są wyprowadzone przewody wylotowe na powierzchnię zewnętrzną obudowy.

Korzystnie, obudowa zaworu jest z tworzywa sztucznego odpornego na wysoką temperaturę, zwłaszcza z polipropylenu.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku został zaproponowany zawór magnetyczny, którego budowa jest uproszczona i który dlatego może być produkowany przy mniejszych nakładach na robociznę i koszty.

Wskutek tego, że w obudowie zaworu magnetycznego korpus zaworu i cewka elektromagnetyczna są umieszczone w przegródkach i magnes stały jest zamocowany w oprawce na ściance obudowy, możliwe jest odwrócenie kolejności montażu części składowych zaworu magnetycznego. Zamiast jak dotychczas montować poszczególne części składowe przy dużych nakładach finansowych kolejno wokół zaworu magnetycznego, części składowe mogą być wygodnie montowane kolejno w obudowie, przy czym ukształtowana wstępnie oprawka dla magnesów trwałych lub też przegródki dla korpusu zaworu i cewki elektromagnetycznej umożliwiają szybki, wygodny i pozwalający zachować dokładne wymiary montaż tych części składowych względem siebie. Ponieważ względne usytuowanie części składowych względem siebie jest określone za pomocą przegródek lub oprawki, samo przez się niezbędne jest dla niezawodnego funkcjonowania zaworu magnetycznego dokładne pozycjonowanie poszczególnych części składowych względem siebie.

Wykonanie gniazda magnesów trwałych w postaci zagłębienia otwartego do wnętrza obudowy, umożliwia umieszczenie magnesów trwałych w bezpośredniej styczności z korpusem zaworu zamocowanym w obudowie.

Zatrzaski hakowe do mocowania magnesu stałego w zagłębieniu umożliwiają montaż magnesów za pomocą łatwego zatrzaskiwania.

Magnes stały może być umieszczony w każdej z dwóch części, tak że dwa magnesy trwałe znajdują się naprzeciwko siebie, po obydwóch stronach płaszczyzny granicznej tych dwóch części. Aby można było wygodnie przyłączyć elektryczne przewody zasilające do cewki elektromagnetycznej, obudowa jest zaopatrzona w pokrywkę, która umożliwia dostęp do przyłączy zasilających cewkę elektromagnetyczną.

Ta pokrywka jest połączona z pozostałą częścią obudowy za pomocą zawiasy z folii. Taka pokrywka może być w korzystny sposób wytwarzana jako jedna część z przyległym obszarem obudowy, na przykład za pomocą odlewania wtryskowego.

Pokrywka z przyległym obszarem pozostałej części obudowy tworzą zamocowanie dla uchwytu odciążającego kabel zasilający cewkę elektromagnetyczną.

Jeżeli korpus zaworu jest wykonany jako walcowy z wlotem w osiowym środku korpusu zaworu i dwoma wylotami na przeciwległych powierzchniach czołowych, to taki kształt korpusu umożliwia dogodne wytwarzanie, na przykład przez wsunięcie od końców w walcową rurę jednego z dwóch gniazd zaworu i elementów tworzących wylot.

Rurka wlotowa połączona z wlotem jest prowadzona przez króciec uformowany na dwóch częściach obudowy. Dzięki temu korpus zaworu jest zabezpieczony w swojej przegródce zarówno przed obrotem wokół swojej osi, jak i przed przesunięciem w kierunku osi.

W celu umożliwienia elastycznego montażu zaworu magnetycznego w różnych obszarach zastosowań, na powierzchni zewnętrznej obudowy zwykle jest wykonanych kilka mających różne ukierunkowanie płytek mocujących.

Końce korpusu zaworu są odsłonięte w celu przyłączenia przewodów wylotowych na powierzchni zewnętrznej korpusu obudowy. Umożliwia to zastosowanie obudowy zarówno do takiego korpusu, który jest montowany w obudowie będąc już wyposażony w przewody wylotowe, jak i do takiego korpusu, w którym przewody wylotowe są mocowane na końcach korpusu zaworu, zwłaszcza przylutowywane dopiero po umieszczeniu korpusu zaworu w obudowie i ewentualnie także dopiero po

PL 198 294 B1 montażu obudowy w miejscu jej zastosowania. W szczególności w tym ostatnim wypadku jest korzystne, jeśli obudowa jest wykonana z materiału odpornego na wysoką temperaturę, zwłaszcza z tworzywa sztucznego, jak na przykład z polipropylenu, który bez uszkodzeń wytrzymuje temperatury występujące na powierzchni korpusu zaworu podczas lutowania.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny dolnej części obudowy zaworu magnetycznego według wynalazku, fig. 2 - widok z góry dolnej części obudowy z fig. 1 z umieszczonym w niej korpusem zaworu i cewką elektromagnetyczną i fig. 3 - widok perspektywiczny dwóch połączonych ze sobą części obudowy.

Na figurze 1 przestawiono widok perspektywiczny pierwszej części obudowy, tutaj nazwanej dolną częścią obudowy 1 zaworu magnetycznego według wynalazku. Obudowa jest odlewem wtryskowym z polipropylenu. Ma ona pierwszą przegródkę 2, która jest ograniczona przez dno 3 i ścianki boczne 4, 5, 6. Dwa żebra 7, 8 wychodzące ze ścianki bocznej 4 rozprzestrzeniają się na dnie 3. Mają one wycięcie w kształcie łuku koła, którego średnica jest dopasowana do kształtu zasadniczo walcowej cewki elektromagnetycznej 9 (patrz fig. 2), która ma być umieszczona w pierwszej przegródce 2 i które jest umieszczone w ten sposób, że oś podłużna cewki elektromagnetycznej 9 leży w płaszczyźnie określonej przez wspólną górną krawędź 14 ścianek bocznych.

Na końcach żeber 7, 8 odwróconych od ścianki bocznej 4 do pierwszej przegródki 2 przylega druga przegródka 10, która jest ograniczona przez ścianki boczne 5, 6 i czwartą ściankę boczną 11. Dwa wycięcia 12 w kształcie łuku koła w ściankach bocznych 5, 6 są przewidziane do zamocowania korpusu zaworu 13 w kształcie walca (patrz fig. 2). Średnica wycięć 12 odpowiada średnicy korpusu zaworu 13, tak że jego oś podłużna leży również w płaszczyźnie wspólnej krawędzi górnej 14.

Następne wycięcie 15 w kształcie łuku koła znajduje się w środku czwartej ścianki bocznej 11 i na zewnątrz jest przedłużone występem 16 w kształcie łukukoła.

Dwie ścianki 17 w kształcie litery C uformowane jako wystające na dnie drugiej przegródki 10 ograniczają zagłębienie 18, które jest przeznaczone do zamocowania magnesów trwałych 36 (patrz fig. 2). Do umocowania magnesów trwałych 36 w kształcie kostki w zagłębieniu 18 służą wystające z dna drugiej przegródki 10 między ściankami 17 dwa zatrzaski hakowe 19. Zatrzaski hakowe 17 znajdują się w odstępie od siebie w kierunku poprzecznym do osi podłużnej korpusu zaworu i ich wysokość jest dostosowana do średnicy wycięć 12 w ten sposób, że mogą one utrzymać magnes stały w kształcie kostki w położeniu, w którym dotyka on do ścianki zewnętrznej korpusu zaworu 13 w ten sposób, że same zaczepy hakowe 19 swoim obszarem wystającym nad powierzchnią magnesu nie dotykają do korpusu zaworu 13.

Dwie pary nakładek zatrzasku 20 są uformowane na wysokości krawędzi górnej 14 ścianek bocznych dolnej części obudowy, tutaj ścianek 4 i 11. Ponadto jest uformowana płytka mocująca 21 z dwoma otworami służącymi do połączenia śrubami lub przynitowania dolnej części obudowy 1 przy ściance bocznej 6 na podłożu.

Montaż zaworu magnetycznego następuje w ten sposób, że najpierw magnes stały zatrzaskuje się w zagłębieniu 18 i następnie cewkę elektromagnetyczną 9 i korpus zaworu 13 wkłada się w ich przegródki 2 lub też 10. Ten stan jest przedstawiony w widoku z góry na fig. 2.

Cewka elektromagnetyczna 9 korpus cewki w kształcie walca, na którego - na figurze - prawym końcu są umieszczone dwie wygięte końcówki stykowe 25 służące do zasilania cewki prądem. Na powierzchniach czołowych stalowego rdzenia cewki 9 są przynitowane dwa paski stalowe 26, które po zewnętrznym obwodzie obejmują cewkę i są uformowane w nabiegunniki 27 o przekroju w kształcie półkola.

Nabiegunniki 27 obejmują złączem kształtowym zewnętrzny bok korpusu zaworu 13 w kształcie walca. Spoczywa on swoimi końcami 28 w wycięciach 12 dolnej części obudowy 1.

Korpus zaworu 13 jest przedstawiony na fig. 2 częściowo w przekroju dla unaocznienia jego sposobu działania. Komora 30 we wnętrzu korpusu zaworu 13 jest ograniczona na obydwóch końcach przez gniazda zaworu 32, które mają usytuowany centralnie otwór, który stanowi wylot 33 zaworu. Przewód wlotowy 34 jest przylutowany na wlocie 35 zaworu mającym wylot w środku komory 30. Człon zaworu 31 w postaci korpusu w kształcie walca wykonanego z materiału ferromagnetycznego z kulką zaciśniętą na każdej z czołowych powierzchni walcowego korpusu jest przesuwny między dwoma położeniami końcowymi, w których jedna z kulek przylega do jednego z gniazd zaworu 32 i zamyka odpowiedni wylot 33. Zarys magnesu trwałego 36 umieszczonego w zagłębieniu 18 jest zaznaczony linią kreskową. Magnes 36 spoczywa dokładnie w połowie drogi między dwoma gniazdami zaworu 32. W pokazanym na figurze położeniu członu zaworu 31 tworzy on obwód magnetyczny,

PL 198 294 B1 który wychodząc od magnesu 36 przebiega przez człon zaworu 31, gniazdo zaworu 32 po lewej stronie, nabiegunnik 27 po lewej stronie i z powrotem do magnesu 36. Dzięki temu obwodowi magnetycznemu człon zaworu 32 jest stabilnie utrzymywany w pokazanym położeniu i płyn chłodzący może płynąć od przewodu wlotowego 34 przez korpus zaworu do przewodu wylotowego po prawej stronie, podczas gdy droga do przewodu wylotowego 38 po lewej stronie jest zamknięta.

Zawór 31 nie jest trwale namagnesowany, lecz posiada on dzięki obwodowi magnetycznemu namagnesowanie indukowane. Jeśli do końcówki stykowej 25 przyłożony jest o odpowiedniej biegunowości impuls prądowy, który między dwoma nabiegunnikami 21 wytwarza pole magnetyczne przeciwne do strumienia pola magnetycznego indukowanego, zatem człon zaworu 31 z położenia końcowego pokazanego na fig. 2 przesuwa się w przeciwległe położenie końcowe, w którym zamyka przelot od przewodu wlotowego 34 do przewodu wylotowego 37 i odsłania przelot do przewodu wylotowego 38. W tym położeniu końcowym między magnesem stałym 36 i gniazdem zaworu 32 po lewej stronie twarza się obwód magnetyczny analogiczny do wyżej opisanego, który utrzymuje człon zaworu 31 w położeniu końcowym.

Dzięki impulsowi prądowemu o przeciwnej biegunowości korpus zaworu przesuwa się w pokazane na figurze położenie końcowe.

Zawór magnetyczny jest uzupełniony górną częścią obudowy 40, która w widoku perspektywicznym jest przedstawiona na fig. 3 na dolnej części 1, jednakże bez cewki elektromagnetycznej i korpusu zaworu. Podobnie jak dolna część 1, również górna część 40 ma pierwszą przegródkę 41 dla cewki i drugą przegródkę 42 dla korpusu zaworu. Pierwsza przegródka 41 jest wyższa niż odpowiednia przegródka 2 w dolnej części, żeby można było ulokować w niej wygięte końcówki stykowe 25 i zamiast dna z żebrami ma na niej pokrywę 43 pozbawioną żeber, która jest wytwarzana z resztą górnej części 40 jednopiętrowo jako odlew wytryskowy i połączona jest z nią za pomocą zawiasu z folii 44.

Również w przegródce 42 górnej części 40 jest przewidziane zagłębienie do zamocowania drugiego magnesu trwałego, które jest lustrzanym odbiciem zagłębienia 18 i którego część ścianek 45 w kształcie litery U jest widoczna. To zagłębienie leży dokładnie naprzeciw zagłębienia 18 i umieszczony w nim magnes stały ma biegun przeciwny w stosunku do magnesu trwałego 36 umieszczonego w zagłębieniu 18, tak że pola dwóch magnesów trwałych sumują się tworząc jedno pole ukierunkowane w obszarze gniazd zaworu 32 dokładnie w kierunku korpusu zaworu.

W uproszczonym wykonaniu zaworu magnetycznego można zrezygnować z jednego z dwóch wgłębień i wtedy umieszczony jest tylko jeden magnes stały służący do utrzymania członu zaworu 31 w jednym z jego dwóch położeń końcowych. Ten wariant poza obniżeniem kosztów, dzięki oszczędności na jednym magnesie ma tę zaletę, że podczas wkładania magnesu w zagłębienie nie trzeba już zwracać uwagi na właściwy biegun, podczas gdy przy zastosowaniu dwóch magnesów trwałych należy zapewnić, że naprzeciwko siebie, z obydwóch stron korpusu zaworu znajdują się bieguny jednoimienne.

Na brzegu pokrywki 43 znajdującym się naprzeciw zawiasu z folii 44 i górnej części obudowy 40 są uformowane dwa półprzepusty 46, 49, które przy zamkniętej pokrywce ograniczają komorę z przelotem dla kabla zasilającego cewkę elektromagnetyczną. Utworzona w ten sposób komora może służyć do umocowania uchwytu odciążającego ukształtowanego na kablu zasilającym lub też ochronnika przeciwzagięciowego. Uchwyty zatrzasków 51 i noski zatrzasków 52 uformowane z obydwóch stron półprzepustów zapewniają zaryglowanie pokrywki 43 w położeniu zamkniętym.

Na ściankach zewnętrznych górnej części obudowy 40 są ponadto uformowane noski zatrzasków 48 odpowiadające nakładkom zatrzasków 20 oraz występ 49 w kształcie półkola, który uzupełnia się z odpowiednim występem 16 na dolnej części obudowy tworząc wylot, w którym jest trwale zamocowany przewód wlotowy 34 zaworu. Ponadto w kierunku prostopadłym do płytki mocującej 21 dolnej części obudowy 1 jest uformowana druga płytka mocująca 50.

Montaż zaworu magnetycznego według wynalazku wymaga prostych operacji, w których nie trzeba zwracać uwagi na dokładność wymiarową, ponieważ położenia poszczególnych części składowych względem siebie są ustalone dzięki kształtom obydwóch części obudowy 1,40. W pierwszej operacji co najmniej jedną z części obudowy zaopatruje się w magnes stały. Następnie korpus zaworu 13 z zamontowanym na nim przewodem wlotowym 34 i cewkę elektromagnetyczną 9 wkłada się w przeznaczone dla nich przegródki jednej części obudowy. Dzięki zatrzaśnięciu górnej części obudowy 40 na dolnej części 1 korpus zaworu 13 i cewka elektromagnetyczna 9 zostają precyzyjnie ustalone w swoich położeniach. W tym stadium korpus zaworu 13 może już być zaopatrzony w przewody wylo6

PL 198 294 B1 towe 37, 38; ponieważ końce 28 korpusu zaworu 13 są dostępne; możliwe jest również jednak zamocowanie przewodów wylotowych 37, 38 dopiero później, na przykład przylutowanie ich.

Wreszcie uchwyt odciążający kabla zasilającego cewkę elektromagnetyczną wetkniętego na końcówki stykowe 25 wkłada się w półprzepust 46 i zatrzaskuje się pokrywkę 43.

Jeśli zastosowany jest tylko jeden magnes stały, możliwe jest także w tej części budowy, która nie zawiera magnesu, poszerzenie wycięcia 15 przeznaczonego do zamocowania przewodu wlotowego 34 tworząc szparę, która umożliwia obrót korpusu zaworu wokół jego osi. Ten wariant może ułatwić wmontowanie zaworu w określonych obszarach zastosowań.

Claims (14)

1. Zawór magnetyczny, zwłaszcza do chłodziarkL z korpusem zaworu posiadajjącym j eden wlot oraz dwa wyloty i z członem zaworu przesuwnym w korpusie zaworu pomiędzy dwoma położeniami końcowymi, odpowiadającymi dwóm różnym pozycjom włączenia zaworu magnetycznego, z co najmniej jednym magnesem stałym do utrzymania członu zaworu w zajmowanym położeniu końcowym i z cewką elektromagnetyczną współpracującą z członem zaworu, znamienny tym, że korpus zaworu (13) i cewka magnetyczna (9) są umieszczone w obudowie z niemagnetycznego materiału w dwóch przegródkach, przy czym na ściance obudowy jest zamocowany co najmniej jeden magnes stały (36) umieszczony w oprawce zwróconej w stronę środkowego położenia członu korpusu (31) znajdującego się pomiędzy dwoma położeniami końcowymi.

2. Zawór magneeyczny według zastrz. 1, t^r^, że oprawka magnesu stałego (36) ma postać zagłębienia (18) w obudowie, otwartego do wnętrza tej obudowy.

3. Zawór magneeyczny według zasSrz. 2, t^r^, że magnes sSały (36) jesS zamocowany w zagłębieniu (18) za pomocą zatrzasku hakowego (19).

4. Zawór magnetycznywedługzastrz. 1, znamienny tym, że obudowa składa sśę z części dolnej (1) i części górnej (40), które graniczą ze sobą w płaszczyźnie określonej przez osie wzdłużne cewki (9) i korpusu zaworu (13).

5. Zawór magneeyozny według zasSrz. 4, znamienny tym, że w każdee z dwóch częścć obudowy jest umieszczony magnes stały

6. Zawór magnetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa ma pokrywkę (43), z otworem dostępowym dla przyłączeń zasilających (25) cewki elektromagnetycznej (9).

7. Zawór magnetyczny według zastrz. 6, znamienny tym, że pokrywka (43) jest połączona z pozostałą częścią obudowy za pomocą zawiasu z folii (44).

8. Zawór magneeyczny według zasSrz. 6 albo 7, znamienny tym, ze w pokrywce (43) i przylegającym do niej brzegu pozostałej części obudowy ma uchwyt odciążający dla kabla zasilającego cewkę elektromagnetyczną (9).

9. Zawór magnetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus zaworu (13) ma kształt walca z wlotem (35) w osi środkowej korpusu zaworu (13) i z dwoma wylotami (33) na przeciwległych powierzchniach czołowych (28).

10. Zawór magneeycznywedług zasSi-rz. 9, zr^^r^ϊ^r^r^\r tym, że z wlotem j35) mapotączoną rurkę wlotową (34) przeprowadzoną przez przepust (16, 49) uformowany w obydwóch częściach obudowy.

11. Zawór magnetyczny według zasSrz. 3, znamienny tym, że zatrzaski hakowe (19) są rozmieszczone ze wzajemnym odstępem od siebie w kierunku poprzecznym względem kierunku wzdłużnego korpusu zaworu (13).

12. Zawór magnetycznywedług zasSz. j, znamiennytym, że na powietzchni zewnętrznet obudowy znajduje się kilka płytek mocujących (21,50) o różnym ukierunkowaniu.

13. Zawór magnetyczny według zas^z. 1, znamienny tt^i^, że przez końce (28) korpL.ιsu zaworu (13) są wyprowadzone przewody wylotowe (37, 38) na powierzchnię zewnętrzną obudowy.

14. Zawór magneeycznywedług ζθι^ζ. j, znamiennytym, że obudowaj esS z ^0^^3 sztucznego odpornego na wysoką temperaturę, zwłaszcza z polipropylenu.