PL198298B1 - Wytwornica pary - Google Patents

Abstract

1. Wytwornica pary z paleniskiem na py l w e- glowy, zawieraj aca pionowy i w przekroju po- przecznym zasadniczo prostok atny kana l gazo- wy, który w swoim dolnym obszarze zawiera ko- mor e spalania do spalania pylistego w egla, a powstaj acy przy spalaniu popió l wzgl ednie zu- zel ma posta c substancji sta lej wzgl ednie suchej, przy czym kana l gazowy ma ograniczaj ace go bocznie zasadniczo pionowe, sciany otaczaj ace utworzone przez scian e przedni a i scian e tyln a oraz sciany boczne i scian e denn a ograniczaj ac a kana l gazowy od do lu, a sciany otaczaj ace i scia- na denna utworzone s a przez powierzchnie grzewcze scian rurowych przez które przep lywa czynnik roboczy, znamienna tym, ze sciana denna (8) zawiera co najmniej trzy otwory wylo- towe popio lu (9). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wytwornica pary, która pracuje przy zastosowaniu paleniska na pył węglowy, przy czym powstający przy spalaniu w komorze spalania wytwornicy pary popiół względnie żużel ma postać substancji stałej względnie suchej.

Wytwornice pary do wytwarzania energii z paliw kopalnych są znane. Często spala się przy tym paliwa stałe, na przykład węgiel, a spalanie zachodzi w komorze spalania wytwornicy pary. Podczas, gdy w wytwornicach pary o mniejszej lub średniej wydajności stosuje się do wytwarzania energii kalorycznej paleniska rusztowe, paleniska fluidalne lub paleniska z odprowadzaniem żużla w stanie ciekłym, to w przypadku dużych i największych wytwornic pary stosuje się wyłącznie paleniska na pył węglowy z odprowadzaniem suchego popiołu. Przeznaczony do spalenia węgiel miele się przy tym w urządzeniach mielących wytwarzając pył węglowy, który bezpośrednio lub pośrednio doprowadza się do komory spalania wytwornicy pary i za pomocą odpowiednich palników na pył węglowy spala się w komorze spalania wytwornicy pary. Uwalniane przy tym ciepło oddawane jest przy tym do czynnika roboczego, który cyrkuluje w różnych powierzchniach grzejnych wytwornicy pary, a za pomocą nagrzanego czynnika roboczego napędza się na przykład turbinę parową. Powstający przy spalaniu pyłu węglowego w komorze spalania popiół względnie pozostałości procesu spalania mają postać substancji stałej względnie suchej, przy czym cięższe cząstki popiołu pod wpływem swego ciężaru opadają do dołu wewnątrz kanału gazowego i poprzez otwór odpopielający w dnie kanału gazowego odprowadzane są z komory spalania, a lżejsze cząstki popiołu porywane są przez przepływający do góry strumień odlotowych gazów spalinowych względnie spalin i w ten sposób usuwane są z wytwornicy pary.

Wytwornice pary tego rodzaju znane są między innymi z publikacji Die neuen 800-MW-Braunkohlenblocke der VEAG Vereinigte Energiewerke AG in Boxberg und Schwarze Pumpe, M.Kehr, H.Breuer i H. Schettler z VGB Kraftwerkstechnik 73 (1993 r.), zeszyt 11. Jak widać z publikacji, zwłaszcza z rysunku 4, rozwój tego rodzaju wytwornic pary kontynuowany jest w ostatnich latach w kierunku coraz większych jednostek. Stwarza to różnorodne problemy. Tak więc dochodzi się dzisiaj do wytwornic pary, których komory spalania mają poziomy przekrój poprzeczny około 24x24 m. Tego rodzaju duże wytwornice pary, przy odprowadzaniu popiołu powstałego przy spalaniu paliwa wprowadzonego do komory spalania, wymagają odpowiednio dużego leja przy komorze spalania względnie leja na popiół, który umieszczony jest poniżej komory spalania i który przy rozmiarach komory spalania najnowszych wytwornic pary osiąga wysokość prawie 20 m.

Te duże wysokości lejów powodują problemy konstrukcyjne, gdyż muszą być zachowane określone kąty nachylenia ścian leja, służących do zsuwania się popiołu. Wskutek tego powiększa się niekorzystnie całkowitą wysokość wytwornicy pary o konieczną wysokość leja co zwiększa i tak już wysokie koszty inwestycyjne wytwornicy pary. Tego rodzaju duże leje komory spalania, które ze względów chłodzenia, tak jak i ściany komory spalania, wykonane są przy zastosowaniu powierzchni grzejnych stanowiących ściany rurowe, ponieważ umieszczone są daleko poniżej palników, biorą tylko częściowo udział w przenoszeniu ciepła na czynnik roboczy, przepływający w powierzchniach grzejnych w postaci ścian rurowych. Tak więc sprawność takich powierzchni grzejnych w postaci ścian rurowych jest procentowo trochę mniejsza niż powierzchnie grzejne ścian komory spalania. Ponadto wadą okazało się to, że ściany leja komory spalania nachylone pod pewnym kątem, są podatne na zużycie powodowane przez zsuwające się względnie spadające z komory spalania cząstki popiołu i okruchy żużla.

Z publikacji EPO 217 079 A1 znana jest wytwornica pary z paleniskiem na pył węglowy, w którym popiół powstający przy spalaniu ma postać substancji stałej względnie suchej. Wytwornica pary ma pionowy kanał gazowy o kwadratowym przekroju poprzecznym, który przy swym dolnym końcu zamknięty jest lejem. Lej i kanał gazowy wykonane są z rur, w których przepływa czynnik roboczy, przy czym rury leja łączą się z rurami kanału gazowego. Lej przy swym dolnym końcu ma prostokątny otwór wylotowy popiołu, poprzez który usuwa się część resztek pozostających z procesu spalania.

Z publikacji DE OS 1 601 310, znana jest przepływowa wytwornica pary z paleniskiem z odprowadzaniem żużla w stanie ciekłym, w którym popiół powstający podczas spalania ma postać płynną względnie stopioną i dlatego wymaga innej technologii paleniskowej względnie innego konstrukcyjnego wykonania niż w przypadku paleniska na pył węglowy w rodzaju opisanego powyżej. Z tego powodu ta znana przepływowa wytwornica pary w przeciwieństwie do wytwornicy pary opisanego rodzaju, w dolnym obszarze kanału gazowego ma wiele komór topienia żużla, przy czym każda z tych komór posiada odpływ popiołu.

PL 198 298 B1

Z publikacji DE OS 40 39 463 znany jest układ wytwornicy pary zawierający palenisko palnikowe i stacjonarne palenisko fluidalne. Usuwanie odpadów w postaci popiołu powstającego przy spalaniu paliwa w komorze spalania i spadającego do dołu, następuje za pomocą leja, który znajduje się pod kanałem gazowym względnie pod komorą spalania przylegając do nich i zależnie od poziomego przekroju poprzecznego kanału gazowego względnie komory spalania posiada dużą wysokość.

Na pos. I i pos. II przedstawiona jest wytwornica pary według stanu techniki. Wytwornica pary 1 zawiera pionowy kanał gazowy 2 a w dolnym obszarze kanału gazowego 2 ma komorę spalania 3. Komora spalania 3 wykonana jest w postaci paleniska na pył węglowy 16 zawierającego wiele palników na pył węglowy 17, w którym spala się węgiel w postaci pyłu wprowadzanego do komory spalania 3. Kanał gazowy 2, który w kierunku przepływu ma prostokątny przekrój poprzeczny, ograniczony jest po bokach przez ściany przednią, tylną i dwie ściany boczne 4, 5, 6, 7. Do dolnego końca kanału przylega lej 11 komory spalania, który wychwytuje cząstki popiołu względnie okruchy żużla powstające przy spalaniu paliwa w komorze spalania 3 i pod wpływem siły ciężkości spadające do dołu w kanale gazowym 2 i odprowadza je z komory spalania 3 poprzez otwór wylotowy popiołu 9. Pod otworem wylotowym popiołu 9 umieszczony jest ruszt przechwytujący popiół lub urządzenie odpopielające (oba nie przedstawione), służące do odprowadzania popiołu.

Ściany otaczające kanału gazowego 2 oraz ściany 12 leja 11 wykonane są jako gazoszczelne ściany rurowe, które służą jako powierzchnie grzewcze 10, i w których czynnik roboczy, najczęściej woda, para lub mieszanina wody i pary, przejmuje część ciepła uwolnionego przy spalaniu wprowadzonego paliwa, przy czym czynnik roboczy przepływa poprzez rury ścian rurowych 12, 4, 5, 6 i 7 równolegle z dołu do góry. Ściany rurowe wykonane są zwykle w połączeniu rura-przegroda-rura, jednakże w rzadszych przypadkach stosuje się połączenia kształtowników specjalnych. Powierzchnie grzewcze ścian rurowych 4, 5, 6, 7 i 12 są najczęściej powierzchniami grzewczymi wytwornicy pary tak, że czynnik roboczy po przepływie poprzez nie doprowadzany jest jeszcze do powierzchni grzewczych przegrzewacza zanim zostanie doprowadzony na przykład do turbiny parowej w celu oddania zawartej w sobie energii i następnie ewentualnie do powierzchni grzewczych przegrzewacza pośredniego. Rury ścian 4, 5, 6, 7 względnie 12 mogą być pionowe i/lub nawinięte śrubowo.

Odlotowy gaz spalinowy powstający podczas spalania w komorze spalania 3 oraz lżejsze cząsteczki popiołu, które nie opadają do dołu, do leja 11 komory spalania, poprzez kanał gazowy 2 kierowane są do góry. Odlotowy gaz spalinowy oddaje przy tym większą część swego ciepła do powierzchni grzewczych 10 ściany rurowej oraz do innych, nieuwidocznionych powierzchni grzewczych. Po przejściu odlotowego gazu spalinowego poprzez kanał gazowy 2, przy górnym końcu wytwornicy pary 1 gaz odlotowy podlega zwykle zmianie kierunku przepływu i poprzez inne nie przedstawione kanały gazowe kierowany jest do różnych urządzeń do obróbki gazów odlotowych, zanim oczyszczony w znacznym stopniu, zostanie wydalony do atmosfery.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie wytwornicy pary, w której nie występują wymienione wady wytwornic pary znane ze stanu techniki.

Wytwornica pary z paleniskiem na pył węglowy, zawierająca pionowy i w przekroju poprzecznym zasadniczo prostokątny kanał gazowy, który w swoim dolnym obszarze zawiera komorę spalania do spalania pylistego węgla, a powstający przy spalaniu popiół względnie żużel ma postać substancji stałej względnie suchej, przy czym kanał gazowy ma ograniczające go bocznie zasadniczo pionowe, ściany otaczające utworzone przez ścianę przednią i ścianę tylną oraz ściany boczne i ścianę denną ograniczającą kanał gazowy od dołu, a ściany otaczające i ściana denna utworzone są przez powierzchnie grzewcze ścian rurowych przez które przepływa czynnik roboczy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ściana denna zawiera co najmniej trzy otwory wylotowe popiołu.

Korzystnie, w wytwornicy pary według wynalazku otwór wylotowy popiołu jest prostokątny.

Długość otworów wylotowych popiołu odpowiada odstępom pomiędzy ścianą przednią i ścianą tylną względnie pomiędzy dwiema ścianami bocznymi.

Korzystnie, szerokość otworu wylotowego popiołu wynosi 0,3 do 3,0 m.

Boki wzdłużne każdorazowo zewnętrznych otworów wylotowych popiołu graniczą z sąsiadującymi ścianami otaczającymi.

W wytwornicy pary według wynalazku, tworzące ścianę denną i usytuowane pomiędzy otworami wylotowymi popiołu segmenty ściany dennej mają kształt siodłowy, przy czym nachylenie siodłowych segmentów ściany dennej względem poziomu, wynosi przynajmniej 45°.

Korzystnie, w wytwornicy pary według wynalazku otwory wylotowe popiołu usytuowane są względem siebie równolegle.

PL 198 298 B1

Rury powierzchni grzewczych ścian rurowych ściany dennej są połączone między sobą po stronie przepływu czynnika roboczego z rurami powierzchni grzewczych ścian rurowych ścian otaczających.

Za pomocą rozwiązania według wynalazku opracowana została wytwornica pary mająca przedstawione poniżej zalety.

Przez wykonanie kanału gazowego wytwornicy pary ze ścianą denną, która ogranicza od dołu kanał gazowy i która ma przynajmniej trzy otwory wylotowe popiołu, można zrezygnować z leja komory paleniskowej znanego rodzaju. Wskutek tego można znacznie zmniejszyć wysokość konstrukcji całej wytwornicy pary oraz podtrzymującej ją konstrukcji stalowej, co przynosi znaczne oszczędności inwestycyjne.

Ponadto, dolne zakończenie komory spalania wytwornicy pary ze ścianą denną, wskutek otworów wylotowych istniejących prawie przy wszystkich obszarach brzegowych, jest znacznie mniej wrażliwe na spadające cząstki popiołu i okruchy żużla a tym samym wymaga mniej konserwacji.

Ponieważ otwory wylotowe popiołu korzystnie maj ą kształt prostokątny, segmenty ściany dennej tworzące ścianę denną mogą być wykonane w prosty sposób i w prosty sposób osadzone, a także łatwo można umieścić elementy usuwające popiół, usytuowane pod otworami wylotowymi.

W korzystnym wykonaniu wynalazku otwory wylotowe popiołu rozmieszczone są w swym kierunku wzdłużnym pomiędzy dwiema przeciwległymi ścianami otaczającymi. W ten sposób utworzony jest do dyspozycji możliwie największy otwór wylotowy, a ponieważ ściany otaczające, aż do swego najniższego punktu, usytuowane są pionowo, więc powstaje niezakłócony przelot dla popiołu.

W korzystnym ukształtowaniu szerokości otworów wylotowych popiołu wynosi ona 0,3 do 3 m. Chodzi tu także o zapewnienie swobodnego wylotu popiołu względnie żużla. Ponadto dla tego rodzaju rozmiarów są do dyspozycji w handlu różne elementy wylotowe popiołu.

Korzystnie wzdłużne boki każdorazowo zewnętrznych otworów wylotowych popiołu graniczą z sąsiadującymi ścianami otaczającymi kanał gazowy. Wskutek tego umożliwione jest to, że cząstki popiołu i okruchy żużla spadające z obszaru ściany komory spalania mogą każdorazowo swobodnie przelatywać poprzez zewnętrzne otwory wylotowe popiołu nie napotykając na wystającą ścianę rurową i nie powodując uszkodzeń ściany rurowej oraz jej zużycia.

W korzystnym wykonaniu wynalazku segmenty ściany dennej tworzące ścianę denną i usytuowane pomiędzy otworami wylotowymi popiołu, wykonane są w kształcie siodłowym. Wskutek takiego wykonania uzyskuje się to, że spadający popiół nie pozostaje na segmencie ściany dennej, lecz stacza się do otworu wylotowego. Przy tym siodłowe segmenty ściany dennej, w szczególnie korzystnym wykonaniu, mają nachylenie względem poziomu wynoszące przynajmniej 45°.

W dalszym korzystnym wykonaniu wynalazku rury powierzchni grzewczych ściany dennej mają łączność z rurami powierzchni grzewczych ścian otaczających to znaczy, że czynnik roboczy poprzez rury powierzchni grzewczych ściany dennej doprowadzany jest bezpośrednio do rur powierzchni grzewczych ścian otaczających, bez potrzeby stosowania dodatkowych środków łączących.

Otwory wylotowe popiołu celowo rozmieszczone są równolegle względem siebie. Upraszcza to wykonanie ściany dennej i układu elementów odprowadzających popiół.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym pos. I przedstawia schematycznie wytwornicę pary według stanu techniki, pos. II przekrój poziomy wytwornicy pary, według linii A-A z pos. I, fig. 1 - przedstawia schemat wytwornicy pary według wynalazku, fig. 2 - poziomy przekrój wytwornicy pary, według linii B-B z fig. 1, fig. 3 - widok z boku wytwornicy pary, zgodnie ze strzałką C z fig. 1, a fig. 4 przedstawia częściowy wycinek z dolnego obszaru kanału gazowego zgodnie ze szczegółem D z fig. 1.

Uwzględniając wytwornicę pary 1 zgodną z opisanym stanem techniki odpowiadającym pos. I i pos. II wytwornica pary 1 według wynalazku nie zawiera żadnego przedłużenia do dołu komory spalania 3 względnie pionowego kanału gazowego 2 mającą postać leja 11 lecz posiada ścianę denną 8 usytuowaną pomiędzy ścianami otaczającymi kanał gazowy 2 to znaczy pomiędzy ścianą przednią i ścianami bocznymi 4, 5, 6 i 7, a ograniczającą kanał gazowy 2 od dołu. Według wynalazku w ścianie dennej 8 wykonane są przynajmniej trzy otwory wylotowe popiołu 9.

Ściana denna 8 i ściany boczne 4, 5, 6, 7 według wynalazku są utworzone z powierzchni grzewczych ścian rurowych 10.

Na figurach 1,2, 3 i 4 przedstawiona jest wytwornica pary 1 mająca cztery wylotowe otwory popiołu 9 w ścianie dennej 8. Dzięki wykonaniu według wynalazku wysokość konstrukcji wytwornicy pary 1 według wynalazku, w stosunku do wysokości znanych wytwornic pary przy porównywalnym, jednakowym poziomym przekroju poprzecznym kanału gazowego 2, może być znacznie mniejsza, gdyż niePL 198 298 B1 potrzebna jest tu przynajmniej większa część wysokości konstrukcji zbędnego tu leja 11. Odbija się to znacznie na kosztach wytwarzania tego rodzaju wytwornicy pary 1 gdyż przez oszczędności w wysokości konstrukcji oszczędza się więcej nie tylko na ścianach rurowych wytwornicy pary, lecz także na stalowych konstrukcjach wytwornicy pary oraz na pomostach.

Otwory wylotowe popiołu 9, korzystnie wykonane są jako prostokątne i sięgają i w kierunku wzdłużnym od ściany bocznej do drugiej ściany bocznej 6, 7, względnie od ściany przedniej 4 do ściany tylnej 5. Wskutek tego graniczące ściany otaczające 6, 7 względnie 4, 5 w prosty sposób mogą być wykonane prostopadle i nie wymagają żadnego załamania lejowatego prowadzącego do zastosowania sposobów wytwarzania o dużych kosztach. Otwory wylotowe popiołu 9 korzystnie usytuowane są względem siebie równolegle tak, że ściana denna 8 jest łatwa do wytworzenia, a także elementy odprowadzające (nieuwidocznione) usytuowane poniżej otworów 9 mogą być również usytuowane równolegle względem siebie.

W korzystnym wykonaniu wynalazku oba zewnętrzne otwory wylotowe popiołu 9 graniczą bezpośrednio swymi zewnętrznymi wzdłużnymi bokami ze ścianami przednią 4 i tylną 5 względnie ze ścianami bocznymi 6, 7, które wskutek tego przy swych dolnych końcach mogą być wykonane pionowo, a tym samym są łatwiejsze do wykonania i do montażu, gdyż tu również nie występują żadne miejsca załamania ściany rurowej. W stosunku do znanego leja 11 ma to tę dużą zaletę, że żużel, jaki zbiera się na ścianach komory spalania i na przykład przy częściowych zmianach obciążenia wytwornicy pary odrywa się w postaci okruchów i spada do dołu, nie spada już na rurowe ściany leja, lecz bez przeszkód może przelatywać poprzez boczne wylotowe otwory popiołu 9 i następnie spoczywa na nieuwidocznionym elemencie odprowadzającym. Wskutek tego unika się niezawodnie uszkodzeń bocznych ścian rurowych usytuowanych pod kątem, a powodowanych przez okruchy żużla, a także unika się związanych z tym napraw uszkodzonych ścian rurowych.

Wskutek wykonania ściany dennej 8 z co najmniej trzema wylotowymi otworami popiołu 9, ściana denna 8 wyposażona jest w co najmniej dwa segmenty 13 ściany dennej tworzące ścianę denną 8. Segmenty te, w celu uniknięcia odkładania się cząstek popiołu na tych segmentach, a pochodzącego z komory spalania 3, wykonane są z odpowiednim nachyleniem względem poziomu. Widać to na fig. 1 względnie 4, przy czym uzyskuje się to najlepiej przez siodłowe wykonanie segmentów 13 ściany dennej, które w znacznym stopniu zapobiega zbieraniu się popiołu. Przy takim wykonaniu rur powierzchni grzewczych ścian rurowych 10 segmenty 13 ścian rurowych można wykonywać w prosty sposób, w którym rury na jednej stronie siodłowego segmentu 13 ściany dennej prowadzone są do góry, a na drugiej stronie prowadzone są do dołu. Doprowadzenie czynnika roboczego, na jednej stronie dokonuje się za pomocą wejściowego przewodu zbiorczego 14, który to czynnik roboczy rozdziela równolegle do rur powierzchni grzewczych ścian rurowych 10, a odprowadzanie następuje po drugiej stronie, za pomocą wyjściowego przewodu zbiorczego 15, według fig. 4. Nachylenie siodłowych segmentów ścian dennych 13 względem poziomu, wynosi przynajmniej 45°, korzystnie 55° lub więcej. Oprócz siodłowych wykonań ściany dennej 8 możliwe są jednak także inne rozwiązania konstrukcyjne. Rury powierzchni grzewczych ścian rurowych 10 ściany dennej 8 względnie segmentów 13 ściany dennej, mają styczność z rurami powierzchni grzewczych ścian rurowych 10 ścian otaczających 4, 5, 6, 7, to znaczy, że czynnik roboczy wprowadzony najpierw do rur powierzchni grzewczej segmentów 13 ściany dennej, po przejściu poprzez te powierzchnie grzewcze wchodzi następnie do rur powierzchni grzewczych ścian otaczających 4, 5, 6, 7.

Otwór wylotowy 9 korzystnie ma szerokość 0,3 do 3,0 m (patrz fig. 2 i 4: szerokość B). Przy takiej szerokości B zapewnione jest niezawodne odprowadzanie spadającego do dołu popiołu (popiołu dennego) z komory spalania 3. Przez umieszczenie nieprzedstawionych elementów do odprowadzania popiołu, na przykład rusztów odprowadzających popiół, odżużlaczy itp., umieszczonych pod otworem wylotowym popiołu 9, popiół usuwany jako odpad może być skutecznie odprowadzany, a przy tym jednocześnie poddawany obróbce (dopalaniu cząstek palnych na ruszcie, ochładzaniu na ruszcie względnie na odżużlaczu).

Jako wytwornica pary 1 może być stosowana wytwornica pary każdego znanego typu, przy czym w przypadku dużych i większych wytwornic pary, stosuje się przeważnie przepływowe wytwornice pary.

Claims (9)

Zastrzeżenia patentowe

1. Wytwomica paryz paleńiskiemna pył węglo-wt, zawierającapionoow i ^w przekrojupoprzecznym zasadciczo yrostokątcy kacał gazowy, który w swoim dolcym obszarze zawiera komorę syalacia do syalania yylistego węgla, a yowstający yrzy syalaniu yoyiół względnie żużel ma yostać substancji stałej względnie suchej, yrzy czym kanał gazowy ma ograniczające go bocznie zasadniczo yionowe, ściany otaczające utworzone yrzez ścianę yrzednią i ścianę tylną oraz ściany boczne i ścianę denną ograniczającą kanał gazowy od dołu, a ściany otaczające i ściana denna utworzone są yrzez yowierzchnie grzewcze ścian rurowych yrzez które yrzeyływa czynnik roboczy, znamienna tym, że ściana denna (8) zawiera co najmniej trzy otwory wylotowe yoyiołu (9).

2. pary według zastrz. 1, znamienna tym, że o-wór i/wło-o-wt popIsou (9) jest prostokątny.

3. Wyywoonnca pary według zas^z. 1 albo 2, znamienna tym, że długość o-worów jιwtojo-w<ch yoyiołu (9) odyowiada odstęyom yomiędzy ścianą yrzednią (4) i ścianą tylną (5) względnie yomiędzy dwiema ścianami bocznymi (6, 7).

4. Wytwomica pry weeługzastrz. 1 albo2, znamiennatym, że szerokoóć (B) o-woruiwło-owego yoyiołu (9) wynosi 0,3 do 3,0 m.

5. Wytwomica pary według zas^z. 1 albo 2, znamienna tym, że boki wzdłużne każdorazowo zewnętrznych otworów wylotowych yoyiołu (9) graniczą z sąsiadującymi ścianami otaczającymi (^4, 5 6 ⁷).

6. Wytwornica pary według zas^z. 1 albo 2, zi^^r^i^r^r^^ tym, że segmenty (13) ściany dennej tworzące ścianę denną (8) są usytuowane yomiędzy otworami wylotowymi yoyiołu (9) i mają kształt siodłowy.

7. Wytwomćca pary według 6, zr^^i^i^i^r^^ tyirn że nachylenie sis^<^ło\^<^łh segmentów ściany dennej (13) względem yoziomu, wynosi yrzynajmniej 45°.

8. Wytwornica pary według zas^z. 1 albo 2, znamienna tym, że o-wory (wylotowe popio-u (9) usytuowane są względem siebie równolegle.

9. WyIwomica pary według 1, zi^^r^i^i^r^^ t^r^, że rury powierzchni grzewczych ścian rurowych (10) ściany dennej (8) są yołączone między sobą yo stronie yrzeyływu czynnika roboczego z rurami yowierzchni grzewczych ścian rurowych (10) ścian otaczających (4, 5, 6, 7).