PL198333B1 - Zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych - Google Patents

Abstract

1. Zasuwa odcinaj aca do ruroci agów ci snie- niowych z trzpieniem, za pomoc a którego tar- cza uszczelniaj aca wsuwa si e w odcinek obu- dowy odcinaj acej zasuwy, w drog e przep lywu, przy czym odcinek obudowy odcinaj acej ma uszczelniaj ace drog e przep lywu urz adzenie uszczelniaj ace, które przynajmniej czesciowo obustronnie uszczelnia obwodowo tarcz e uszczelniaj ac a wsuni et a w drog e przep lywu, przy czym urz adzenie uszczelniaj ace zawiera uszczelk e, której górna cz esc sk lada si e z dwóch pier scieniowych odcinków uszczelnia- j acych, za s na jej dolnej cz esci oba pier scie- niowe odcinki uszczelniaj ace tworz a wspólny odcinek nak ladania wzgl ednie przylegania dla dolnego odcinka tarczy uszczelniaj acej, zna- mienna tym, ze uszczelka (14) jako ca lo sc stanowi jednocz esciowy element. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych z trzpieniem, za pomocą którego wsuwa się tarczę uszczelniającą w odcinek obudowy odcinającej zasuwy, w drogę przepływu.

W ostatnim czasie rurociągi ciśnieniowe znajdują szerokie zastosowanie, także na przykład jako przewody kanalizacyjne, które obecnie jeszcze w znacznym zakresie budowane są jako tak zwane „przewody ze swobodnym zwierciadłem”, w których ścieki do oczyszczalni poruszają się bezciśnieniowo pod wpływem siły ciężkości i przy równomiernym spadku. Wspomniane rurociągi ciśnieniowe są więc lepsze od przewodów ze swobodnym zwierciadłem, gdyż nie muszą być układane z równomiernym spadkiem i mogą mieć mniejsze przekroje poprzeczne. Dla takich przewodów ciśnieniowych konieczne są armatury, na przykład armatury odpowietrzające, a także zasuwy odcinające, aby można było niezawodnie odcinać określone odcinki instalacji.

Zasuwa odcinająca, podobnego rodzaju jak w niniejszym wynalazku jest tak zwaną zasuwą płytową, którą z reguły wbudowuje się pomiędzy kołnierzami rurociągu. Takie zasuwy ze względu na kołnierzową zabudowę i otwarte położenie trzpienia nie nadają się do zabudowy w ziemi. Zabudowa w szybach stanowi stosunkowo drogie rozwiązanie.

Z opisu DE 19 36 301 znana jest podobna zasuwa odcinająca, która zawiera dwudzielną uszczelkę, która uszczelnia obustronnie obwodowo tarczę uszczelniającą, gdy zostanie ona wsunięta w drogę przepływu. Wadą takiej zasuwy odcinającej jest to, że mechanizm uszczelniający jest wrażliwy na zanieczyszczenia. Przez zanurzanie tarczy uszczelniającej pomiędzy pierścienie uszczelniające dwudzielnej uszczelki, przy każdym przebiegu zamykania niewielka ilość zanieczyszczeń (na przykład piasek lub inne drobnoziarniste cząstki) zostają wciśnięte w obszar poniżej uszczelki. Z biegiem czasu zbiera się tak znaczna ilość zanieczyszczeń, że powoduje to problemy w działaniu zasuwy.

Z opisu patentowego GB 2256260 znana jest zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych z trzpieniem, za pomocą którego tarcza uszczelniająca wsuwa się w odcinek obudowy odcinającej zasuwy, w drogę przepływu, zaś odcinek obudowy odcinającej ma urządzenie uszczelniające zawierające uszczelkę.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie zasuwy odcinającej do rurociągów ciśnieniowych pozbawionej wad podobnych zasuw znanych ze stanu techniki.

Zwłaszcza opracowana ma być zasuwa odcinająca nadająca się do zabudowy do ziemnej oraz zapewniająca wystarczającą pewność działania.

Zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych z trzpieniem, za pomocą którego tarcza uszczelniająca wsuwa się w odcinek obudowy odcinającej zasuwy, w drogę przepływu, przy czym odcinek obudowy odcinającej ma uszczelniające drogę przepływu urządzenie uszczelniające, które przynajmniej częściowo obustronnie uszczelnia obwodowo tarczę uszczelniającą wsuniętą w drogę przepływu, przy czym urządzenie uszczelniające zawiera uszczelkę, której górna część składa się z dwóch pierścieniowych odcinków uszczelniających, zaś na jej dolnej części oba pierścieniowe odcinki uszczelniające tworzą wspólny odcinek nakładania względnie przylegania dla dolnego odcinka tarczy uszczelniającej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że uszczelka jako całość stanowi jednoczęściowy element.

Korzystnie, w zasuwie według wynalazku górna część uszczelki z pierścieniowymi odcinkami uszczelniającymi zajmuje około dwóch trzecich pionowej długości, a część dolna z odcinkiem nakładania względnie przylegania zajmuje około jedną trzecią pionowej długości uszczelki.

Urządzenie uszczelniające ma dwie przylegające do siebie i wzajemnie uszczelniające się pierścieniowe wkładki, osadzone w odcinku obudowy odcinającej, przy czym tarcza uszczelniająca wsuwana jest pomiędzy wkładkami, w drogę przepływu.

Pierścieniowe wkładki na powierzchni stykowej z odcinkiem obudowy odcinającej uszczelnione są za pomocą uszczelek pierścieniowych.

Uszczelki pierścieniowe, zwłaszcza pierścienie samouszczelniające o przekroju okrągłym, osadzone są w wybraniach wkładek.

Wkładki w dolnym obszarze mają wybrania do osadzania odcinka nakładania względnie przylegania.

PL 198 333 B1

Korzystnie, w zasuwie według wynalazku trzpień osadzony jest w łożysku odcinka łożyskującego i uszczelniającego obudowy trzpienia, zaś jego dolna cześć osadzona jest przelotowo w dolnym otworze obudowy trzpienia ponad urządzeniem uszczelniającym.

Odcinek obudowy odcinającej ma oporę dla nakrętki trzpienia.

Odcinek obudowy odcinającej w obszarze wprowadzania tarczy uszczelniającej ma rozłączne i uszczelnialne połączenie z obudową trzpienia, zwłaszcza w kształcie kołnierza otwartego w kierunku do obudowy trzpienia.

Odcinek obudowy odcinającej wraz z obustronnie integralnie połączonymi odcinkami rurociągu stanowią drogę przepływu w obszarze zasuwy.

Urządzenie uszczelniające zamocowane jest w odcinku obudowy odcinającej za pomocą urządzenia mocującego, zwłaszcza za pomocą klipsów ustalających obustronnie wchodzących we wgłębienia obudowy i obejmujących górną stronę urządzenia uszczelniającego.

Zalety zasuwy odcinającej według wynalazku zawierającej urządzenie uszczelniające z uszczelką, której górna część składa się z dwóch pierścieniowych odcinków uszczelniających, a na której dolnej części oba pierścieniowe odcinki uszczelniające zbiegają się we wspólny odcinek nakładania względnie przylegania dla dolnego odcinka tarczy uszczelniającej jest wykonanie uszczelki jako jednoczęściowego elementu, to znaczy zbiegająca się część dolna łączy odcinki części górnej w jednolity zespół. Jednoczęściowe wykonanie uszczelki ma tę zaletę, że nie powstają żadne szczeliny, w których mogłyby zakleszczać się ciała obce.

Ponadto, dzięki rozwiązaniu według wynalazku zapewnione jest, że tarcza uszczelniająca w dolnym odcinku uszczelki nie wchodzi już pomiędzy dwie połówki uszczelki, lecz zderza się uszczelniającym zderzeniem z powierzchnią zderzakową utworzoną przez część dolną. Unika się więc w ten sposób tego, że cząstki zanieczyszczeń chwytane są trwale w dolnej części uszczelki i z upływem czasu powodują zakłócenia działania i szczelności. Inna zaleta polega na tym, że zakleszczone podczas przebiegu zamykania obce ciała (strzępy tkanin lub tym podobne), przy następnym otwieraniu zasuwy zostają ponownie uwolnione. Zasuwa odcinająca według wynalazku może więc bez problemów pracować również przy zabudowie do ziemnej zapewniając dobrą i długotrwałą pewność eksploatacji.

Aby uzyskać korzystne uszczelnienie, górna część uszczelki z odcinkami uszczelki pierścieniowej zajmuje około dwóch trzecich pionowej długości uszczelki, a część dolna, z odcinkiem nakładania względnie przylegania, zajmuje około jedną trzecią pionowej długości uszczelki.

W postaci wykonania niniejszego wynalazku, urządzenie uszczelniające ma dwie, przylegające do siebie i uszczelniające się ze sobą, pierścieniowe wkładki zamocowane w odcinku obudowy odcinającej, przy czym tarcza uszczelniająca wsuwa się pomiędzy wkładki w drogę przepływu. Wkładki mogą być przy tym uszczelnione uszczelkami pierścieniowymi na powierzchni stykowej z odcinkiem obudowy odcinającej, zwłaszcza pierścieniami samouszczelniającymi o przekroju okrągłym, osadzonymi we wgłębieniach wkładek.

Tego rodzaju budowa umożliwia to, że wkładki przy otwartej drodze przepływu, a więc przy podniesionej tarczy uszczelniającej, tak uszczelniają drogę przepływu, że ośrodek przepływający nie przedostaje się w żadnym przypadku do martwych obszarów obudowy. Przy tym, również przy tarczy uszczelniającej wsuniętej w drogę przepływu, zachodzi zarówno zupełne odcięcie strumienia jak i całkowite uszczelnienie wszystkich części armatury nienależących do drogi przepływu. Wskutek tego w obrębie zasuwy odcinającej nie powstają żadne obszary wypełnione spoczynkowym i nieodprowadzalnym ośrodkiem przepływającym, co zwiększa niezawodność eksploatacji części znajdujących się w obudowie, oraz całkowicie eliminuje niebezpieczeństwo tworzenia się martwych przestrzeni w przypadku ciekłych ośrodków.

Przy zastosowaniu pierścieni samouszczelniających o przekroju okrągłym, grubość tarczy uszczelniającej może być znacznie mniejsza w stosunku do znanych gładkich zasuw.

Wkładki w dolnym obszarze mogą mieć wybrania do osadzania odcinka nakładania względnie przylegania.

Według niniejszego wynalazku, trzpień zasuwy odcinającej jest tak wykonany, że przebiega od górnego, uszczelnionego miejsca ułożyskowania w obudowie trzpienia, poprzez dolny otwór w obudowie trzpienia do odcinka obudowy odcinającej, aż prawie tuż ponad urządzenie uszczelniające.

PL 198 333 B1

Ze względu na urządzenie uszczelniające, również jeszcze pewna część odcinka obudowy odcinającej może być także użyta do tego, aby długość trzpienia przesunąć do dołu, wskutek czego powstaje możliwość większych długości przesunięcia tarczy uszczelniającej a tym samym również możliwość odcinania rur o większym przekroju poprzecznym.

W odcinku obudowy odcinającej korzystnie znajduje się opora dla nakrętki trzpienia, która to opora ogranicza głębokość zanurzenia się tarczy uszczelniającej w uszczelkę, aby uniemożliwić uszkodzenie uszczelki przez duże siły działania na dolnej krawędzi tarczy uszczelniającej.

Odcinek obudowy odcinającej, zgodnie z korzystną postacią wykonania niniejszego wynalazku, w obszarze wprowadzania tarczy uszczelniającej może mieć rozłączalne i uszczelnialne połączenie z obudową trzpienia, zwłaszcza w postaci kołnierza otwartego w stronę obudowy trzpienia. Wskutek tego zapewnione jest to, że obudowa trzpienia może być zasadniczo oddzielana od odcinka obudowy odcinającej i to także w stanie, gdy droga przepływu jest otwarta przy podniesionej tarczy uszczelniającej. Umożliwia to urządzenie uszczelniające, które drogą przepływu uszczelnia całkowicie w każdym stanie roboczym zasuwy odcinającej, wskutek czego możliwa jest wymiana wszystkich elementów konstrukcyjnych znajdujących się powyżej urządzenia uszczelniającego, a więc na przykład trzpienia, tarczy uszczelniającej, obudowy trzpienia z łożyskami i uszczelkami trzpienia, i to przy pełnym ciśnieniu roboczym, bez przerywania przepływu. Również przy zamkniętej zasuwie odcinającej, a więc przy tarczy uszczelniającej wsuniętej w drogę przepływu, można wymieniać wszystkie części obudowy trzpienia i sam trzpień, gdy zostanie on uwolniony ze swego połączenia z tarczą uszczelniającą. W ten sposób również w szczególnie ważnych obszarach można prowadzić prace konserwacyjne bez zmiany zamkniętego lub otwartego stanu zasuwy odcinającej.

W postaci wykonania zasuwy odcinającej według wynalazku, od obudowy odcinającej w obie strony przebiegają integralnie połączone odcinki rurociągu, które razem z obudową zasuwy odcinającej tworzą drogę przepływu w obszarze zasuwy, przy czym na swych wystających końcach mają środki połączeniowe, zwłaszcza połączenia bagnetowe do łączenia rur.

Według innej postaci wykonania zasuwy odcinającej według wynalazku, urządzenie uszczelniające zamocowane jest do odcinka obudowy odcinającej za pomocą urządzenia mocującego. Może to być realizowane zwłaszcza za pomocą klipsów ustalających, zazębiających się obustronnie we wgłębienia obudowy i obejmujące górną stronę urządzenia uszczelniającego. To urządzenie mocujące odgrywa szczególną rolę w związku z możliwością odejmowania obudowy trzpienia od odcinka obudowy odcinającej. Gdy urządzenie mocujące, a więc na przykład klipsy ustalające zostaną umieszczone, obudowa trzpienia może zostać bez problemów zdjęta, na przykład w celu konserwacji, przy czym nie ma żadnego niebezpieczeństwa, że urządzenie uszczelniające zostanie wyparte ze swego osadzenia w obudowie pod wpływem ciśnienia płynu.

Zasuwa odcinająca według wynalazku znalazła wiele zastosowań. Ze względu na swą możliwość zabudowy do ziemnej i całkowitej izolacji trzpienia od przepływającego ośrodka, nadaje się bardzo dobrze jako zasuwa odcinająca do przewodów kanalizacyjnych. Innym zastosowaniem zasuwy odcinającej według wynalazku jest użycie jej jako zasuwy odcinającej do rurociągów z płynnymi lub gazowymi, palnymi ośrodkami (na przykład do rurociągów z gazem ziemnym), która wskutek wielokrotnego uszczelnienia stwarza bardzo pewne zabezpieczenie przed wyciekiem, a wskutek możliwości wymiany pod ciśnieniem górnych elementów konstrukcyjnych umożliwia bezpieczeństwo eksploatacji.

W innym zastosowaniu zasuwy odcinającej według wynalazku może służyć ona jako taka do przewodów wodociągowych, zwłaszcza przewodów wodociągowych dla wody do picia. Jak już wspomniano, w przeciwieństwie do stosowanych dotychczas armatur w zakresie wody do picia, zasuwa odcinająca według wynalazku nie zawiera żadnych martwych przestrzeni, nawet wtedy, gdy woda wymieniana jest w niewielkim stopniu. Takie martwe obszary w dziedzinie zaopatrzenia w wodę do picia mają tę wadę, że mogą się tu bardzo łatwo tworzyć mikrobiologiczne zarodki, które później można ewentualnie opanować tylko za pomocą dodatkowych zabiegów (na przykład przez chlorowanie wody do picia). Ponieważ w konstrukcji według wynalazku umożliwione jest zupełne uszczelnienie względem obudowy zasuwy, nie powstają więc martwe przestrzenie, które mogłyby służyć jako źródło szkodliwych zarodków.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zasuwę odcinającą w przekroju, fig. 2 - przekrój wzdłużny uszczelki według wynalazku, fig. 3 - przekrój poprzeczny uszczelki według wynalazku, fig. 4 - widok perspektywiczny uszczelki według wynalazku, fig. 5 - przekrój poprzeczny uszczelki według wynalazku z zaznaczoną, wsuniętą

PL 198 333 B1 tarczą uszczelniającą w stanie zamkniętym, a fig. 6 - widok z góry odcinka obudowy odcinającej, a fig. 7 przedstawia przekrój w płaszczyźnie klipsa ustalającego.

Na fig. 1 przedstawiona jest zasuwa odcinająca według wynalazku, przy czym obszar obudowy trzpienia 1 i odcinka obudowy odcinającej 12, przedstawione są w przekroju. Jak wspomniano wyżej, zasuwa odcinająca przedstawiona na rysunku zawiera obudowę trzpienia 1 do której przylega od dołu odcinek obudowy odcinającej 12, który po obu stronach scalony jest z odcinkami rurociągu 11a i 11b. Razem z odcinkami rurociągu 11a i 11b odcinek obudowy odcinającej 12 tworzy drogę przepływu dla przepływającego ośrodka. Trzpień zasuwy odcinającej oznaczony jest cyfrą 9. Osadzony jest on obrotowo w łożysku 4 odcinka łożyskującego i uszczelniającego 3 obudowy trzpienia 1 i uszczelniony jest osiowo za pomocą nośnika 2 pierścieni samouszczelniających.

Trzpień, od swego górnego, swobodnego końca przebiega do dołu, przy czym na swym obszarze wystającym do dołu z odcinka 3, ma gwintowany odcinek, który poprzez dolny otwór 8 w obudowie trzpienia 1 przebiega aż do ku górze otwartego kołnierza 16 odcinka obudowy odcinającej 12.

W przedstawionym wykonaniu zasuwa odcinająca według wynalazku jest otwarta. Nakrętka trzpienia 5, która wskutek obrotu trzpienia 9 może poruszać się do dołu wzdłuż gwintowanego obszaru trzpienia 9, znajduje się w swym najwyższym położeniu, i po swej lewej stronie podtrzymuje tarczę uszczelniającą 6, która w widoku na fig. 1 widoczna jest tylko z boku. Obudowa trzpienia 1 jest szczelnie zamocowana u góry na kołnierzu 16 odcinka obudowy uszczelniającej 12.

W odcinku obudowy odcinającej 12 osadzone są dwie pierścieniowe wkładki 13 tak, że utrzymywane są one od zewnątrz osiowo przez pierścieniowe występy obudowy odcinającej 11 i stykają się ze sobą szczelnie na swych wewnętrznych stronach.

Uszczelnienie względem odcinka obudowy odcinającej 12 zapewniają pierścienie samouszczelniające 15, natomiast jednoczęściowa uszczelka 14 stanowi uszczelnienie pomiędzy pierścieniowymi wkładkami 13 w każdym ze stanów, to znaczy przy tarczy uszczelniającej 6 wsuniętej pomiędzy wkładki oraz przy wysuniętej tarczy uszczelniającej 6.

Uszczelka 14 wykonana jest tak jak to przedstawiono na fig. 2, 3 i 4. Na fig. 2 przedstawiony jest przekrój wzdłużny poprzez uszczelkę i to wzdłuż linii osiowej przekroju poprzecznego przedstawiono na fig. 3. Widok perspektywiczny przedstawiony jest na fig. 4.

Uszczelka 14 w swej górnej części ma dwa pierścieniowe odcinki uszczelniające 14A i 14B, pomiędzy które może wsuwać się tarcza uszczelniająca 6, gdy przesuwana jest ona do dołu za pomocą nakrętki trzpienia 5 pomiędzy wkładki 13 (fig. 1). W górnej części uszczelka 14 działa więc jako uszczelka obwodowa.

W dolnej jednej trzeciej uszczelka 14 wykonana jest jako uszczelka zderzakowa. W tej części oba odcinki uszczelki pierścieniowej zbiegają się razem w jednolicie zwartą dolną część 14C łączącą w sobie oba odcinki uszczelki pierścieniowej 14A i 14B i na swej górnej powierzchni tworzą odcinek uszczelki zderzakowej 14D.

Na fig. 5 przedstawione jest jak realizowane jest uszczelnienie za pomocą uszczelki według wynalazku. Przedstawiony jest tu przekrój poprzeczny uszczelki 14 według wynalazku, z zaznaczoną, całkowicie wsuniętą tarczą uszczelniającą 6 w stanie zamkniętym. Przy tym wewnętrzna powierzchnia przedstawionego pierścieniowego odcinka uszczelniającego 14A uszczelnia na kształt uszczelki obwodowej, podobnie jak niewidoczny tu pierścieniowy odcinek uszczelniający 14B. W dolnej jednej trzeciej uszczelki 14 zasada uszczelniania zmienia się z uszczelniania obwodowego na uszczelnianie zderzakowe, mianowicie tam, gdzie dolna krawędź tarczy uszczelniającej 6 zderza się płasko z górną powierzchnią dolnej części 14C, a więc zderza się z odcinkiem zderzakowym uszczelki 14D. Ponieważ uszczelka wykonana jest z podatnego materiału tzn. z gumy, więc tarcza uszczelniająca 6 wciska się trochę swą dolną krawędzią w materiał uszczelki i zapewnia przez to wystarczającą szczelność.

Ma tu również znaczenie działanie opory 19 dla nakrętki trzpienia 5 (fig. 1). Opora 19 ogranicza na tyle ruch do dołu nakrętki trzpienia 5, a tym samym również i tarczy uszczelniającej 6, że na linii nakładania względnie przylegania dolnej krawędzi tarcz uszczelniających zachodzi wprawdzie wystarczające uszczelnienie, jednakże unika się uszkodzeń uszczelki na powierzchni zderzenia przez zbyt duże jej obniżenie.

Za pomocą zderzakowego uszczelniania według wynalazku zachodzącego w dolnym odcinku uszczelki unika się tego, że w dolnej części uszczelki zbierają się trwale cząstki zanieczyszczeń i w miarę upływu czasu eksploatacji powodują zakłócenia w działaniu oraz szczelności. Zakleszczone podczas przebiegu zamykania obce ciała (strzępki tkanin lub tym podobne) zostają uwolnione przy następnym otwarciu zaworu.

PL 198 333 B1

Urządzenie uszczelniające składające się z wkładek 13, uszczelki 14 i pierścieni samouszczelniających 15 (typu O-ring) w każdym przypadku zapewnia, że przepływający ośrodek nie przedostaje się z obszaru otaczającego odcinek obudowy odcinającej 12 do wnętrza kołnierza 16 lub do dolnego odcinka obudowy 7 trzpienia 1 tak, że trzpień 9 na swym gwintowanym obszarze w każdej chwili chroniony jest przed zanieczyszczeniem, co zapewnia wysoką pewność działania.

W celu zamknięcia przedstawionej zasuwy obraca się trzpieniem 9 tak, że nakrętka trzpienia 5 porusza się do dołu wzdłuż gwintowanego odcinka, wskutek czego tarcza uszczelniająca 6 wsuwa się do dołu, pomiędzy wkładki 13 względnie uszczelkę 14 tak, że usytuowana zostaje pomiędzy wkładkami 13, wskutek czego uszczelka 14 uszczelnia u góry obwodowo a u dołu zderzakowo. Przepływ zostaje wtedy całkowicie zatrzymany, a wskutek konstrukcji urządzenia uszczelniającego nie powstają żadne obszary martwe, jak to ma miejsce na przykład w znanych zasuwach odcinających, z klinami przesuwnymi otwartymi w kierunku trzpienia.

Przy otwieraniu zasuwy odcinającej przez przeciwny obrót trzpienia 9 unika się wnikania zanieczyszczeń do pustej przestrzeni wokół gwintowanego odcinka trzpienia 9, gdyż przy podnoszeniu zasuwy tego rodzaju zanieczyszczenia zostają zgarnięte z wewnętrznych krawędzi wkładek 13.

Na fig. 1 znajduje się część ciśnieniowa 10 zasuwy odcinającej składająca się z odcinków rurociągu 11a,11b oraz ze skierowanego do środka odcinka obudowy odcinającej 12, a także z wkładek 13 z uszczelką 14 i z pierścieniami samouszczelniającymi 15.

Obudowa trzpienia w każdym stanie roboczym może zostać odłączona od tej części ciśnieniowej, gdyż działanie uszczelniające urządzenia uszczelniającego 13,14,15 trwa nieprzerwanie. Umożliwia to całkowite oddzielenie obudowy trzpienia 1 łącznie z trzpieniem 9 i z tarczą uszczelniającą 6, również przy eksploatacji pod ciśnieniem przy otwartej drodze przepływu, co znacznie ułatwia prace konserwacyjne. Prawie równie łatwo w celu konserwacji obudowę trzpienia można zdemontować przy wsuniętej tarczy uszczelniającej 6 wykręcając trzpień 5 z nakrętki trzpienia 9 tak, że tarcza uszczelniająca 6 razem z nakrętką trzpienia 5 pozostaje w stanie wsuniętym w odcinku obudowy odcinającej 12.

Na fig. 6 i 7 przedstawione jest zamocowanie urządzenia uszczelniającego, zwłaszcza wkładek 13 w odcinku obudowy odcinającej 12. Na fig. 6 przedstawiony jest widok z góry na odcinek obudowy odcinającej 12, a na fig. 7 przedstawiony jest przekrój w płaszczyźnie klipsa ustalającego, z tej samej perspektywy co na fig. 1.

Z fig. 6 widoczne jest, że wkładki 13 mocowane są od góry za pomocą klipsów ustalających 18, które zazębiają się po obu stronach z wgłębieniami 17 w obudowie. Z fig. 7 widać to zamocowanie przy czym widać również, że klipsy ustalające 18 chwytają od góry wkładki 13 i uniemożliwiają ich wysunięcie się do góry. Klipsy ustalające 18 wprowadzane są tak jak to przedstawiają strzałki na fig. 6, a wgłębienia 17 po stronie gdzie klipsy ustalające 18 są wciskane, są tak wyfrezowane, że klipsy 18 wciska się po obu stronach obudowy we wgłębienia 17, w których zaklinowują się pod wpływem własnego naprężenia tak, że mogą być usunięte tylko za pomocą odpowiedniego narzędzia. Klipsy wykonane są korzystnie z tworzywa sztucznego, aby mogły ulec pewnemu wygięciu podczas wciskania, a następnie zapewnić wspomniane zaklinowanie.

Widoczne jest również z fig. 6, że klipsy z tworzywa sztucznego 18 mocują wkładki 13 całkowicie na zewnątrz obudowy.

Głównym zadaniem klipsów ustalających 18 jest ustalenie wkładek 13 w ich położeniu roboczym. Są one w swym położeniu ustalone niezawodnie i nawet po zdjęciu obudowy trzpienia nie wysuną się z obudowy pod wpływem ciśnienia.

Claims (11)

1. Zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych z trzpieniem, za pomocą którego tarcza uszczelniająca wsuwa się w odcinek obudowy odcinającej zasuwy, w drogę przepływu, przy czym odcinek obudowy odcinającej ma uszczelniające drogę przepływu urządzenie uszczelniające, które przynajmniej częściowo obustronnie uszczelnia obwodowo tarczę uszczelniającą wsuniętą w drogę przepływu, przy czym urządzenie uszczelniające zawiera uszczelkę, której górna część składa się z dwóch pierścieniowych odcinków uszczelniających, zaś na jej dolnej części oba pierścieniowe odcinki uszczelniające tworzą wspólny odcinek nakładania względnie przylegania dla dolnego odcinka tarczy uszczelniającej, znamienna tym, że uszczelka (14) jako całość stanowi jednoczęściowy element.

PL 198 333 B1

2. Zasuwa według zastrz. 1, znamienna tym, że górna część uszczelki (14) z odcinkami uszczelniającymi (14A, 14B) zajmuje około dwóch trzecich pionowej długości, a część dolna z odcinkiem nakładania względnie przylegania (14C) zajmuje około jedną trzecią pionowej długości uszczelki.

3. Zasuwa według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie uszczelniające (13, 14, 15) ma dwie przylegające do siebie i wzajemnie uszczelniające się pierścieniowe wkładki (13), osadzone w odcinku obudowy odcinającej (12), przy czym tarcza uszczelniająca (6) wsuwana jest pomiędzy wkładkami (13), w drogę przepływu.

4. Zasuwa według zastrz. 3, znamienna tym, że pierścieniowe wkładki (13) na powierzchni stykowej z odcinkiem obudowy odcinającej (12) uszczelnione są za pomocą uszczelek pierścieniowych (15).

5. Zasuwa w^(^ł^ugz^^tι^^. 4, znamienna tym, że uszczelki (15), zwłaszczapierścienie samouszczelniające o przekroju okrągłym, osadzone są w wybraniach wkładek.

6. Zasuwa według z^^sr^^. 4 albo 5, znamienna tym, że wkkadki (13) w dolnym mają wybrania do osadzania odcinka nakładania względnie przylegania (14C).

7. Zasuwawedług zas^z. 1 albo 3, znamiennatym, że (t^^i^i^ri (9) osadzony( ess w (ożysku(4) odcinka łożyskującego i uszczelniającego (3) obudowy trzpienia (1), zaś jego dolna część osadzona jest przelotowo w dolnym otworze (8) obudowy trzpienia (1) ponad urządzeniem uszczelniającym (13, 14, 15).

8. Zasuwa według 3 albo 4, znamienna tym, że odcćnek obudowyodcinającer (12) ma oporę (19) dla nakrętki trzpienia (5).

9. Zasuwa według zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, że odcćnek obudowy odcinającej (12) w obszarze wprowadzania tarczy uszczelniającej (6) ma rozłączne i uszczelnialne połączenie z obudową trzpienia (1), zwłaszcza w kształcie kołnierza (16) otwartego w kierunku do obudowy trzpienia (1).

10. Zasuwa według zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, że odcinek obudowy odcinającej (12) wraz z obustronnie integralnie połączonymi odcinkami rurociągu (11A, 11B) stanowią drogę przepływu w obszarze zasuwy.

11. Zasuwawedług zas^z. 1 albo 3, znamiennatym, że urządzenie uszczelniającej 3, 14, 15) zamocowane jest w odcinku obudowy odcinającej (12) za pomocą urządzenia mocującego, zwłaszcza za pomocą klipsów ustalających obustronnie wchodzących we wgłębienia obudowy (12) i obejmujących górną stronę urządzenia uszczelniającego (13, 14, 15).