PL198369B1

PL198369B1 - Wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie na bazie wełny mineralnej oraz sposób jego wytwarzania

Info

Publication number: PL198369B1
Application number: PL360467A
Authority: PL
Inventors: Sebastien Beaufils; Claire Calero
Original assignee: Saint Gobain Isover
Priority date: 2000-07-13
Filing date: 2001-07-12
Publication date: 2008-06-30
Also published as: ES2272511T3; NO339303B1; EA200300142A1; EA004625B1; PL360467A1; WO2002006171A1; UA73785C2; US20040053031A1; EP1299318A1; US20080149880A1; DE60122889D1; BR0112439A; ATE338734T1; DK1299318T3; HUP0301157A2; NO20030099L; CN1455761A; FR2811661B1; KR100758254B1; KR20030016383A

Abstract

1. Wyrób ciep loochronny i/lub izoluj acy akustycz- nie na bazie we lny mineralnej, korzystnie wytworzo- ny na drodze wewn etrznego wirowania na linii pro- dukcyjnej obejmuj acej n seryjnych cz lonów snuj a- cych w lókna, znamienny tym, ze wyrób ten wykazu- je, na wskro s ca lej jego grubo sci, zró znicowania co najmniej jednej spo sród jego charakterystyk, a zw laszcza zró znicowania dotycz ace klejonki na w lóknach z we lny mineralnej lub dotycz ace sk ladu chemicznego tej we lny mineralnej. 9. Sposób wytwarzania wyrobu ciep lochronnego i/lub izoluj acego akustycznie na bazie we lny mine- ralnej na drodze wewn etrznego wirowania na linii produkcyjnej obejmuj acej n seryjnych cz lonów snu- j acych w lókna, znamienny tym, ze co najmniej jeden parametr operacyjny przy snuciu w lókien dwóch kolejnych cz lonów snuj acych w lókna na tej linii produkcyjnej, korzystnie pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich czlonów snuj acych w lókna, nastawia si e na warto sci ró zne, przy czym s a to warto sci ró zne od nastawie- nia przystosowanego dla pozosta lych czlonów snu- j acych w lókna na tej linii produkcyjnej. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie na bazie wełny mineralnej, zwłaszcza na bazie waty szklanej lub wełny bazaltowej, oraz sposób jego wytwarzania, zwłaszcza przy zastosowaniu procesu zwanego wirowaniem.

Proces ten polega na wprowadzaniu, w znany sposób, strumienia stopionego szkła do przędzarki, zwanej także misą wytwarzającą włókna, wirującej z dużą prędkością i posiadającej bardzo wiele otworów przechodzących wokół jej peryferyjnego pasma, przez które to otwory na zewnątrz wyrzucane jest szkło w postaci włókien ciągłych wykorzystując efekt działania siły odśrodkowej. Następnie włókna ciągłe poddawane są działaniu pierścieniowego, rozciągniętego silnego podmuchu gazów o dużej prędkości, trzymającego się blisko ściany przędzarki, przy czym ten podmuch gazów powoduje snucie tych pierwotnych włókien ciągłych i przekształcanie ich do postaci włókien. Tak utworzone włókna są porywane przez ten rozciągnięty silny podmuch gazu do urządzenia przyjmującego włókna (członu odbierającego włókna), zasadniczo składającego się z pasa przepuszczalnego dla gazu. Więcej szczegółów na temat tego procesu można znaleźć w odnośnikach literaturowych włączonych do opisu wynalazku, a zwłaszcza europejskich opisach patentowych EP 0189354, EP 0519797 oraz EP 0406107.

Obecny wynalazek dotyczy zarówno tak zwanych „lekkich” wyrobów izolacyjnych, a zatem powiedzmy zasadniczo takich wyrobów, których gęstość wynosi co najwyżej 40 kg/m³, jak również dotyczy on tak zwanych „ciężkich” wyrobów izolacyjnych o gęstości większej niż 40 kg/m3, na przykład do 160 kg/m3, przy czym wyroby takie są albo nie są powlekane na co najmniej części ich zewnętrznej powierzchni za pomocą licówki.

Wiele takich wyrobów izolacyjnych, zwłaszcza w zależności od ich kształtu, ich gęstości oraz ilości użytej klejonki zostało odpowiednio sklasyfikowanych i zdefiniowanych we Francuskiej Normie NFB 20-001 z sierpnia 1998 r. W rzeczywistości te różne wyroby często są wynikiem kompromisów pomiędzy różnymi parametrami, zwłaszcza ich właściwościami mechanicznymi a ich właściwościami izolacyjnymi, które to kompromisy dają wyroby o szczególnych własnościach przeznaczone do różnorodnych zastosowań.

A zatem, może okazać się koniecznym wytwarzanie wyrobów izolacyjnych, które posiadają szczególnie dobry wygląd zewnętrzny w warunkach dobrych właściwości mechanicznych: są to zwłaszcza wyroby izolacyjne, które podpierają elementy murarskie i które muszą w konsekwencji wytrzymywać duże siły ściskające, takie jak elementy służące do izolowania płaskich dachów nadające się do chodzenia po ich powierzchni. Podobnie jest w przypadku, gdy takie wyroby izolacyjne stosuje się do izolowania zewnętrznego, które muszą być zdolne w wytrzymywania zwłaszcza sił rozrywających. W takim przypadku preferuje się wyroby „ciężkie”, w których wełna mineralna ma wysoką wartość Micronaire.

Z drugiej strony, jeśli wyroby takie nie są przeznaczone do wytrzymywania dużych mechanicznych naprężeń (na przykład wyroby do izolowania dachów pomiędzy krokwiami) to preferuje się wyroby „lekkie”, te którymi łatwiej jest manipulować, a zatem lepsze z punktu widzenia izolowania termicznego, czyli wyroby z wełny mineralnej która zasadniczo ma niższą wartość liczby Micronaire i/lub ma większą długość włókien, i/lub mniejszą zawartość klejonki.

Jednakże każdy kompromis ma swoje granice. Dlatego celem niniejszego wynalazku jest obejście tych powyższych ograniczeń, czyli powiedzmy zaproponowanie nowych wyrobów (oraz sposobu ich wytwarzania), które są udoskonalone, w których szczególnie możliwe jest nastawianie ich właściwości bardziej precyzyjnie lub bardziej elastycznie, lub w których możliwe jest nadawanie włóknom nowych funkcyjności.

Przedmiotem wynalazku jest wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie na bazie wełny mineralnej, korzystnie wytworzony na drodze wewnętrznego wirowania na linii produkcyjnej obejmującej n seryjnych członów snujących włókna, charakteryzujący się tym, że wyrób ten wykazuje, na wskroś całej jego grubości, zróżnicowania co najmniej jednej spośród jego charakterystyk, a zwłaszcza zróżnicowania dotyczące klejonki na włóknach z wełny mineralnej lub dotyczące składu chemicznego tej wełny mineralnej.

Korzystnie wyrób ten wykazuje, na wskroś całej jego grubości, zróżnicowania dotyczące jego właściwości mechanicznych, i/lub jego właściwości ciepłochronnych i/lub izolacyjnych akustycznie, i/lub jego zdolności do reagowania lub odporności na działanie ognia, i/lub jego właściwości hydrofobowych.

PL 198 369 B1

Korzystnie jest on w postaci filcu mającego warstwy o różnych charakterystykach i/lub właściwościach, i wyraźnie posiadającego na co najmniej jednej ze swoich powierzchni czołowych, warstwę powierzchniową o charakterystykach i/lub właściwościach, które są różne od charakterystyk i/lub właściwości rdzenia tego wyrobu.

Korzystnie włókna wełny mineralnej mają niższą wartość Micronaire lub mniejszą średnicę i/lub większą długość w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi bardziej przyjazne odczucie w dotyku.

Korzystnie włókna wełny mineralnej mają niższą i/lub różną zawartość kompozycji klejonki i/lub są impregnowane za pomocą dodatkowej kompozycji o właściwościach zmiękczających, zawierającej surfaktant, w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi bardziej przyjazne odczucie w dotyku.

Korzystnie włókna wełny mineralnej mają wyższą wartość Micronaire lub większą średnicę w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi mechanicznie wzmocnioną zewnętrzną nadpowierzchniową warstwę i/lub aby poprawić klejenie arkusza wspierającego i/lub aby poprawić drukowanie informacji na tej nadpowierzchniowej warstwie.

Korzystnie wyrób stanowi filc, który jest przeznaczony do zrolowania, przy czym jego zewnętrzna powierzchnia jest mechanicznie wzmocniona.

Korzystnie wyrób jest wyrobem ciepłochronnym i/lub izolującym akustycznie o właściwościach cieplno-mechaniczno-chemicznych lub odporności w kierunku ognia lub właściwościach hydrofobowych lub wyglądzie, które zmieniają się na wskroś całej jego grubości.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania wyrobu ciepłochronnego i/lub izolującego akustycznie na bazie wełny mineralnej na drodze wewnętrznego wirowania na linii produkcyjnej obejmującej n seryjnych członów snujących włókna, charakteryzujący się tym, że co najmniej jeden parametr operacyjny przy snuciu włókien dwóch kolejnych członów snujących włókna na tej linii produkcyjnej, korzystnie pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna, nastawia się na wartości różne, przy czym są to wartości różne od nastawienia przystosowanego dla pozostałych członów snujących włókna na tej linii produkcyjnej.

Korzystnie sposób ten prowadzi się na linii produkcyjnej, gdzie każdy z członów produkcyjnych zawiera:

- przędzarkę zdolną do obracania się wokół osi, zwłaszcza wokół osi pionowej, przy czym peryferyjne pasmo tej przędzarki posiada wiele otworów;

- element rozciągający na gorący gaz w postaci palnika pierścieniowego;

- ewentualnie, element pneumatyczny do żłobkowania włókien, w postaci pierścienia dmuchającego; oraz

- ewentualnie, element do nakładania kompozycji klejonki na włókna przychodzące z przędzarki, na przykład w postaci pierścienia rozpryskowego nakładającego klejonkę.

Korzystnie parametr operacyjny przy snuciu włókien, który nastawia się na wartości różne w zależności od danego członu snującego włókna, wybiera się z co najmniej jednego spośród następujących parametrów:

- ilość lub charakter kompozycji klejonki dostarczanej przez element do nakładania tej kompozycji,

- ciśnienie gazu emitowanego przez pierścień dmuchający,

- ilość otworów w przędzarce,

- skład chemiczny szkła, jego lepkość, jego temperatura,

- temperatura lub prędkość gazów emitowanych przez palnik pierścieniowy,

- temperatura przędzarki .

Korzystnie parametrem operacyjnym przy snuciu włókien, który nastawia się na wartości różne, jest dodanie, przy jednym lub więcej członach snujących włókna, etapu nakładania kompozycji o właściwościach zmiękczających, zawierającej surfaktant typu kationowego i/lub surfaktant niejonowy, zwłaszcza za pomocą środka typu pierścień rozpryskowy.

Korzystnie sposób ten prowadzi się tak, że:

- ciśnienie gazów emitowanych przez pierścień dmuchający pierwszego i/lub ostatniego członu snującego włókna jest mniejsze niż przy pozostałych członach snujących włókna, zwłaszcza o co najmniej 20%, korzystnie mniejsze o 30 do 50%, a zwłaszcza jest ono takie, że wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie ma dłuższe włókna na swojej warstwie powierzchniowej, na co najmniej części jego zewnętrznej powierzchni.

PL 198 369 B1

Korzystnie sposób ten prowadzi się tak, że:

- ciśnienie gazów wydalanych przez palnik pierścieniowy pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna jest większe niż w palnikach przy pozostałych członach snujących włókna, zwłaszcza o około 10 do 25%,

- i/lub ilość otworów w przędzarkach pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna jest większa niż w pozostałych przędzarkach, a zwłaszcza jest większa o 15 do 25%, a zwłaszcza jest ona taka, że wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie ma włókna o mniejszej średnicy lub niższej wartości Micronaire, na swojej warstwie powierzchniowej, na co najmniej części jego zewnętrznej powierzchni.

Korzystnie sposób ten prowadzi się tak, że:

- ciśnienie gazów emitowanych przez palnik pierścieniowy pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna jest mniejsze niż w palnikach przy pozostałych członach snujących włókna, zwłaszcza o około 10 do 25%,

- i/lub ilość otworów w przędzarkach pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna jest mniejsza niż w pozostałych przędzarkach, a zwłaszcza jest mniejsza o 15 do 25%, a zwłaszcza jest ona taka, że wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie ma włókna o większej średnicy lub wyższej wartości Micronaire, na swojej warstwie powierzchniowej, na co najmniej części jego zewnętrznej powierzchni.

Korzystnie mniejsze ilości kompozycji klejonki natryskuje się na włókna przychodzące z pierwszego lub z dwóch pierwszych i/lub z ostatniego lub z dwóch ostatnich członów snujących włókna, a zwłaszcza o co najmniej 10 do 20% mniej kompozycji klejonki, tak że wyrób ciepłochronny i/lub izolujący akustycznie na swojej powierzchni, na co najmniej części jego zewnętrznej powierzchni, ma mniejszą zawartość klejonki niż na wskroś całej jego grubości.

Zróżnicowania co najmniej jednej spośród charakterystyk wyrobu, a zwłaszcza zróżnicowania dotyczące geometrii włókien wełny mineralnej lub dotyczące składu chemicznego wełny mineralnej, mogą prowadzić, w obrębie całej grubości tego wyrobu, do zróżnicowania jego właściwości, zwłaszcza jego właściwości mechanicznych i/lub właściwości ciepłochronnych i/lub izolujących akustycznie. Mogą one także prowadzić do poprawy jego reakcji i/lub odporności na ogień, lub nadawać mu nadpowierzchniowe właściwości hydrofobowe, lub też dowolny rodzaj właściwości poprzez modernizację lub dodatek jednego lub więcej środków w etapie zaklejania.

A zatem wynalazek ten nieoczekiwanie zapewnił korzystne uzyskanie wyrobu izolacyjnego, którego właściwości różnią się w zakresie jego grubości. W granicach jego charakterystyk i/lub jego właściwości mieści się także wyrób kompozytowy (wyrób złożony). Możliwe jest także wskazanie różnic w takim wyrobie w warunkach jego właściwości powierzchniowych i właściwości jego „rdzenia”, ciągle jeszcze mając wyrób, który może być podzielony na różne „warstwy”, lecz który mimo to ma wewnętrzną kohezję (tj. spójność) taką jak standardowe wyroby izolacyjne.

Wyroby izolacyjne przeznaczone dla celów niniejszego wynalazku są to w szczególności wyroby takie jak wymienione w wyżej wspomnianej normie (NFB 20-001). Są to zwłaszcza „filce”, a mianowicie filce wykonane z elastycznej klejonej wełny mineralnej dostarczanej w postaci „zwojów” lub „arkuszy” o grubości zasadniczo mieszczącej się w zakresie 20 do 200 mm. Mogą to być także „koce zszywane”, które są wykonane na bazie słabo klejonej wełny mineralnej pokrywanej na swojej jednej powierzchni czołowej za pomocą licówki, lub też „panele”, które są wykonane na bazie sztywnej lub półsztywnej klejonej wełny mineralnej. Wszystkie takie wyroby zasadniczo mają w przybliżeniu równoległościenny kształt.

Wynalazek obecny może być także zastosowany do wyrobów o różnych geometrycznych kształtach, takich jak „segmenty”, które stanowią płaskie elementy o trapezowym przekroju poprzecznym. Mogą to być również wyroby stosowane do izolowania rur, znane jako „płaszcze” (pierścieniowe cylindry wykonane z jednej lub dwóch części) lub jako „klepki tworzące beczki” (części cylindra, których przekrój poprzeczny stanowi wycinek pierścienia). I chociaż ogólnie w kontekście niniejszego wynalazku oraz w podsumowaniu niniejszego tekstu, przez wzgląd na jego skrótowość stosuje się tutaj wyrażenie „filce”, to jednak pojęcie to przez ekstrapolację obejmuje także wyżej wymienione wyroby podobne.

I tak biorąc pod uwagę na przykład próbkę filcu, w przybliżeniu o równoległościennym kształcie, to zasadniczo ma ona dwie główne zewnętrzne powierzchnie czołowe.

Zgodnie z jednym z przykładów wykonania wynalazku, filc ma na co najmniej części jego grubości, warstwy posiadające różne charakterystyki i/lub właściwości. Filc może zawierać co najmniej

PL 198 369 B1 dwie sąsiadujące ze sobą warstwy (pochodzące z dwóch różnych urządzeń snujących włókna), które mają włókna o różnych wymiarach, różnych składach. Wyrób może zatem zawierać n warstw, przy czym każda warstwa x jest w kontakcie z co najmniej kolejną różną warstwą x + 1. Oczywiście pomiędzy tymi dwiema warstwami znajduje się „rozmyta” powierzchnia czołowa, w tym sensie że warstwy te są współuwarstwione, czyli wyrób pozostaje koherentny (tj. spójny).

Zgodnie z innym przykładem wykonania wynalazku, filc posiada na co najmniej jednej części na jednej ze swoich powierzchni czołowych, „warstwę powierzchniową” posiadającą różne charakterystyki i/lub właściwości niż charakterystyki i/lub właściwości rdzenia tego wyrobu.

Taka warstwa powierzchniowa może na przykład składać się z wełny mineralnej, której włókna mają niższą wartość liczby Micronaire (lub mniejszą średnicę) niż włókna wełny mineralnej w pozostałej części tego wyrobu. Istnieją dwie zasadnicze korzyści: po pierwsze, okazało się że włókna powierzchniowe tak osłabione (ścienione) są bardziej elastyczne i dlatego okazują się bardziej przyjazne w dotyku. Jest to szczególnie korzystne gdy ta omawiana zewnętrzna powierzchnia nie jest przeznaczona do pokrywania jej za pomocą jakiejkolwiek licówki. Po drugie, osłabienie (ścienianie) włókien powierzchniowych może mieć nawet korzystne oddziaływanie na całkowitą zdolność izolowania cieplnego tego wyrobu. Natomiast odnośnie włókien rdzenia tego wyrobu, które są drobniejsze, to są one optymalizowane bardziej pod kątem rozważań na temat wytrzymałości mechanicznej.

Taka warstwa powierzchniowa może także zawierać, alternatywnie lub w połączeniu, wełnę mineralną, której włókna są dłuższe niż w pozostałej części wyrobu. Wykazano zatem, że odczuwanie przez dotyk zostało w dalszym stopniu poprawione dzięki bardziej wydłużonym włóknom. Jedną z hipotez wyjaśniających powyższy efekt jest ta, że bardziej wydłużone włókna mniej zakończeń, które stanowią punkty „wyłapujące”, które mogą być odczuwanie przez dotyk gdy czyjaś ręka przesuwa się po danym wyrobie.

Modyfikowanie średnicy tych włókien jedynie na powierzchni pozwala na zachowanie niezmienionych właściwości mechanicznych standardowych wyrobów izolacyjnych.

Taka warstwa powierzchniowa może zatem, alternatywnie lub w połączeniu z wyżej wymienionymi charakterystykami, być także modyfikowana chemicznie.

Jak wiadomo, wyroby izolacyjne objęte zainteresowaniem niniejszego wynalazku korzystnie zawierają na wskroś swojej grubości kompozycję klejonki, której funkcją jest zwłaszcza zapewnienie kohezji (spójności) wyrobu poprzez wytworzenie wiązań pomiędzy włóknami. Takie kompozycje klejonki zasadniczo zawierają żywice na bazie fenolu, formaldehydu oraz mocznika. Twórcy wynalazku byli powiadomieni, że taka klejonka, chociaż niezwykle użyteczna, to jednak nadaje powierzchni nieco sztywne oraz kruche odczucie w dotyku.

W celu poprawienia odczuwania przez dotyk takiego wyrobu izolacyjnego zaproponowano rozwiązanie polegające na zaopatrzeniu wełny mineralnej w kompozycję klejonki na wskroś całej jej grubości lecz przy niżej jej zawartości w wyżej określonej „warstwie powierzchniowej”: a zatem wytwarza się wyrób bardziej przyjazny w dotyku poprzez zmniejszenie zawartości klejonki w stopniu wystarczająco umiarkowanym aby nie wywierała ona negatywnego oddziaływania na jego całkowitą kohezję (spójność).

Innym sposobem modyfikowania składu chemicznego wełny mineralnej na powierzchni tego wyrobu jest impregnowanie go za pomocą dodatkowej kompozycji o właściwościach zmiękczających. Korzystnie kompozycja taka zawiera co najmniej jeden surfaktant, a zwłaszcza co najmniej jeden surfaktant z rodziny surfaktantów kationowych, przy czym udowodniono, że te ostatnie są najbardziej skuteczne. W kontekście niniejszego wynalazku określenie „surfaktant kationowy” należy rozumieć nie tylko jako surfaktant noszący zlokalizowany ładunek dodatni („prawdziwa” sól kationowa taka jak na przykład sól imidazolinium) lecz także jako surfaktant noszący ładunek zdelokalizowany (taki jak na przykład tlenek aminy). W rodzinie tej szczególnie są preferowane produkty posiadające jeden lub więcej łańcuchów na bazie kwasów tłuszczowych lub pochodnych kwasów tłuszczowych i obejmujące jedną lub więcej grup zawierających azot zdolnych do przenoszenia zlokalizowanego lub zdelokalizowanego ładunku dodatniego. Grupy te mogą stanowić pierwszorzędowe aminy, drugorzędowe aminy, trzeciorzędowe aminy, czwartorzędowe aminy lub tlenki amin. Wydają się one szczególnie korzystne gdy oddziaływują one wzajemnie z powierzchnią szkła, która to powierzchnia jest w niewielkim stopniu zjonizowana ujemnie. To właśnie te grupy zawierające azot mocują cząsteczkę do włókien. Taka chemiczna funkcyjność będzie nadawała cząsteczce zdolność do trwałego przymocowywania się do włókna, podczas gdy łańcuchy tłuszczowe będą nadawały pożądaną miękkość.

PL 198 369 B1

Najbardziej korzystnymi surfaktantami są, na przykład, czwartorzędowe sole amonowe lub sole imidazolinium posiadające łańcuchy tłuszczowe (na przykład z przeciwjonem typu octanowego) lub tlenki amin posiadające łańcuchy tłuszczowe (na przykład tlenek stearylodimetyloaminy), z wiązaniem koordynacyjnym pomiędzy tlenem a azotem. Łańcuch tłuszczowe (węglowodory) stanowią pochodne kwasów tłuszczowych, które są typu CH3(CH2)nCOOH gdy są one nasycone. Istnieją także nienasycone kwasy tłuszczowe. Przykładami kwasów tłuszczowych, których pochodne mogą być stosowane w kompozycji surfaktanta według wynalazku, są: kwas stearynowy, kwas laurynowy, kwas palmitynowy, kwas mirystynowy. Można także wspomnieć o nienasyconych kwasach tłuszczowych, takich jak kwas oleinowy lub linoleinowy. Łańcuchy węglowe mogą być także rozgałęzione.

Możliwe jest także zastosowanie, alternatywnie lub w połączeniu, niejonowych surfaktantów, szczególnie korzystnie z rodziny estrów tłuszczowych.

Poddawanie obróbce jedynie powierzchni tego wyrobu za pomocą kompozycji o właściwościach zmiękczających posiada dwie istotne zalety:

- obecność surfaktanta na wskroś grubości tego materiału nie jest niezbędna do uzyskania oczekiwanego efektu;

- łatwiej jest i taniej poddawać obróbce jedynie część całego wyrobu, na przykład na końcu linii produkcyjnej, i to raczej każdej z jego powierzchni czołowych, niż poddawać obróbce cały wyrób aż do jego rdzenia;

- możliwe jest zatem nakładanie na powierzchnię takiego wyrobu kompozycji zmiękczającej, której główny składnik czynny - surfaktant - byłby niekompatybilny z nieusieciowaną kompozycją klejonki.

Niniejszy wynalazek pozwala także na osiągnięcie celów innych niż uzyskanie większej przyjazności w dotyku dla wyrobu izolacyjnego, a zwłaszcza dotyczy on mechanicznych właściwości tego wyrobu.

Wyżej określona „warstwa powierzchniowa” może zatem zawierać wełnę mineralną, której włókna mają wyższą wartość liczby Micronaire, lub większą średnicę, niż włókna w rdzeniu tego wyrobu. W wyniku tego zewnętrzna powierzchnia tego wyrobu jest wzmocniona pod względem mechanicznym. Jest to szczególnie zalecane, gdy dany wyrób jest przeznaczony do poddania go zrolowaniu. W takim przypadku, jeśli „zewnętrzna” powierzchnia (to znaczy ta strona, która jest widoczna po tym, gdy dany zwój zostanie już uformowany) jest wzmocniona w ten sposób, że jest ona zdolna do wytrzymywania wysokich naprężeń mechanicznych powstających, gdy filc ten jest nawijany na siebie tworząc zwój.

We wszystkich wyżej opisanych poszczególnych przypadkach dotyczących zmodyfikowanych warstw powierzchniowych, preferowane jest dokonanie takich modyfikacji, które będą oddziaływały tylko na małej grubości takiego wyrobu izolacyjnego, na przykład co najwyżej 2 do 4 cm, korzystniej 1 do 10 mm. Taka grubość może zatem stanowić co najwyżej jedną piątą lub jedną szóstą całkowitej grubości tego filcu (te wartości powinny być pomnożone przez dwa w przypadku gdy wyrób ten jest poddawany obróbce powierzchniowej na obu swoich głównych powierzchniach czołowych, a nie tylko na jednej).

W zakresie tego wynalazku w odniesieniu do modyfikacji, zarówno tych dotyczących geometrii włókien lub dotyczących składu chemicznego włókien, które będą otrzymywane progresywnie na wskroś grubości tego wyrobu: możliwe jest zatem uzyskiwanie gradientu stężenia klejonki oraz stopniowego wzrostu lub spadku średnicy lub długości włókien.

Wynalazek ten nie jest także ograniczony do modyfikacji odnoszących się wyłącznie do obszarów powierzchniowych tego wyrobu: w wyrobie takim mogą znajdować się kolejne „warstwy”, których charakterystyki różnią się od jednej warstwy do drugiej, w taki sposób że będą one tworzyły wielowarstwowy wyrób kompozytowy (wyrób złożony).

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania wyrobu ciepłochronnego i/lub izolującego akustycznie na bazie wełny mineralnej (zwłaszcza takiego jak opisano powyżej) na drodze wewnętrznego wirowania. Zgodnie z wynalazkiem stosuje się linię produkcyjną obejmującą n seryjnych członów snujących włókna, przy czym co najmniej jeden parametr operacyjny przy snuciu włókien dwóch kolejnych członów snujących włókna na tej linii produkcyjnej nastawia się na wartości różne.

Jak to wyjaśniono już szczegółowo zwłaszcza w zacytowanych w stanie techniki opisach patentowych, linie do produkcji wełny mineralnej na drodze wewnętrznego wirowania zasadniczo obejmują wiele seryjnych przędzarek (zasadniczo, od 2 do 8 przędzarek). Włókna, które są z nich wydalane dzięki efektowi oddziaływania siły odśrodkowej są zbierane na członach przyjmujących typu pas zasysający. Włókna przychodzące z każdej przędzarki nabudowują się w kolejne warstwy na tym pasie, który z kolei zabiera je poprzez piec i/lub obcinaki kształtujące. Obróbka cieplna zachodząca podczas

PL 198 369 B1 przechodzenia przez piec umożliwia suszenie, sieciowanie oraz utwardzanie kompozycji klejonki natryskiwanej na te włókna tuż za przędzarką i zanim włókna te zostaną zebrane.

Poprzez nastawienie co najmniej jednego członu snującego włókna inaczej od pozostałych, możliwe zatem jest nadawanie co najmniej jednemu z „arkuszy” wykonanych z włókien charakterystyk, które będą różniły się od pozostałych, a zatem możliwe jest otrzymywanie wyżej wymienionego wielowarstwowego wyrobu kompozytowego (wyrobu złożonego). Rozwiązanie takie jest rozwiązaniem wybitnym, gdyż umożliwia ono uzyskiwanie o wiele wyższej elastyczności właściwości takiego wyrobu izolacyjnego, bez konieczności odpowiedniego przestawiania tej operacji prowadzonej na standardowej linii produkcyjnej.

Gdy modyfikuje się jeden lub więcej parametrów operacyjnych przy snuciu włókien pierwszego (lub dwóch pierwszych) i/lub ostatniego (lub dwóch ostatnich) członów snujących włókna, to otrzymuje się wyrób opisany powyżej, posiadający jedną lub dwie różne warstwy powierzchniowe, a mianowicie wyrób którego powierzchnia może być zaopatrzona w dodatkową funkcjonalność lub mieć właściwości różne od właściwości rdzenia tego wyrobu (wygląd zewnętrzny, większa przyjazność w dotyku, większa wytrzymałość mechaniczna, właściwości cieplne, akustyczne, cechy estetyczne, itp.). W kontekście niniejszego wynalazku, określenie „pierwszy człon” oraz „ostatni człon” powinny być rozumiane jako te człony, które są umieszczone na linii produkcyjnej odpowiednio jak dalej w górę oraz dalej w dół, w odniesieniu do pozostałych członów które wytwarzają arkusz włókien, który będzie leżał odpowiednio najbliżej do oraz najdalej od powierzchni pasa przenośnika (lub innego typu środka przenoszącego) dla materaca włókien złożonego ze wszystkich warstw włókien przychodzących z członów wirujących (z członów snujących włókna).

Jeśli do celów niniejszego wynalazku przystosowuje się tradycyjną konstrukcję takiego członu snującego włókna, to obejmuje on:

- element rozciągający na gorący gaz w postaci palnika pierścieniowego;

- ewentualnie, element pneumatyczny do żłobkowania włókien i/lub nastawiania odpowiedniej rozmiaru włókien, w postaci pierścienia dmuchającego; oraz - ewentualnie, element do nakładania kompozycji klejonki na włókna przychodzące z przędzarki, na przykład w postaci pierścienia rozpryskowego nakładającego klejonkę.

Parametr operacyjny przy snuciu włókien, który może być nastawiany na wartości różne w zależności od danego członu snującego włókna, korzystnie wybiera się z co najmniej jednego spośród następujących parametrów:

- ciśnienie gazów emitowanych przez palnik pierścieniowy,

- ciśnienie gazów emitowanych przez pierścień dmuchający, oraz

- ilość (i/lub rozmiar oraz rozkład) otworów w przędzarce.

Możliwe jest także dodatkowe modyfikowanie pozostałych parametrów operacyjnych przy snuciu włókien, takich jak temperatura gazów emitowanych przy wylocie z palnika pierścieniowego, prędkość gazów emitowanych przez palnik pierścieniowy, temperatura członu snującego włókna, skład chemiczny szkła, itp.

Innym typem modyfikacji warunków snucia włókien (który może być łączony z poprzednimi typami modyfikacji) polega na wprowadzeniu dodatkowego etapu, a mianowicie nakładaniu na włókna przychodzące z danej przędzarki kompozycji o właściwościach zmiękczających, a zwłaszcza kompozycji zawierającej surfaktant typu kationowego. Ten etap nakładania można przeprowadzić stosując pierścień rozpryskowy podobny do tego, jaki może być stosowany do nakładania kompozycji klejonki: taka obróbka umożliwia nadanie wyrobowi odczucia większej miękkości w dotyku.

Zgodnie z jednym z przykładów wykonania wynalazku, można także modyfikować dwa parametry operacyjne stosowane przy snuciu włókien, zarówno alternatywnie jak i w połączeniu, w celu utworzenia warstw w wyrobie izolacyjnym, które będą miały dłuższe włókna niż w innych warstwach. Preferuje się modyfikowanie parametrów operacyjnych przy pierwszym (lub dwóch pierwszych) i/lub przy ostatnim (lub dwóch ostatnich) członach snujących włókna tak aby wyrób miał jedną warstwę powierzchniową (na jednej z jego powierzchni czołowych) lub dwie warstwy powierzchniowe (na obu jego powierzchniach czołowych).

Aby tego dokonać, korzystnie modyfikuje się:

- ciśnienie gazów emitowanych przez pierścień dmuchający danej przędzarki lub danych przędzarek.

PL 198 369 B1

A zatem możliwe jest także zmniejszenie ciśnienie gazów emitowanych przez dany pierścień dmuchający w odniesieniu do ciśnienia gazów emitowanych przez inne pierścienie dmuchające na linii produkcyjnej, zwłaszcza zmniejszenie tego ciśnienia o co najmniej 20%, a korzystnie zmniejszenie o 30% do 50% w odniesieniu do ciśnienia gazów emitowanych przez inne pierścienie dmuchające. Takie zakresy są zalecane ze względu na to, że niższe ciśnienie będzie miało mniejszą tendencję do łamania włókien i zachowywania ich długości.

Dłuższe włókna są bardziej miękkie w dotyku.

Zgodnie z drugim przykładem wykonania wynalazku, zmiany mogą być dokonywane w celu osłabienia (tj. ścienienia) włókien (czyli zmniejszenia ich wartości Micronaire) korzystne przez modyfikowanie, zarówno alternatywnie jak i w połączeniu, dwóch innych parametrów procesowych przy snuciu włókien na niektórych spośród członów snujących włókna, a zwłaszcza przy pierwszym lub przy dwóch pierwszych i/lub przy ostatnim lub dwóch ostatnich członach snujących włókna, a mianowicie:

- ciśnienie gazów emitowanych przez palnik pierścieniowy;

- ilość otworów w przędzarce.

A zatem, możliwe jest zwiększanie ciśnienia w palniku pierścieniowym przykładowo o 10 do 25% ponad ciśnienie w pozostałych palnikach, w ten sposób zwiększając prędkość gazów rozciągających i tym samym zwiększając delikatność włókien. Możliwe jest także zwiększanie liczby otworów w misce przędzarki, na przykład o 15 do 20% ponad ilość otworów w pozostałych miskach: w tym przypadku przy utrzymywaniu ciśnienia w palniku na takim samym poziomie jak w innych palnikach, obserwuje się taką samą tendencję do wywoływania osłabiania (tj. ścieniania) włókien.

A zatem można otrzymać wyrób, który na co najmniej jednej powierzchni czołowej, ma na tej powierzchni takie włókna, które są cieńsze, a zwłaszcza bardziej miękkie w dotyku.

Jeśli z kolei na odwrót, istnieje potrzeba wzmocnienia mechanicznego co najmniej jednej powierzchni czołowej takiego wyrobu, to z drugiej strony możliwe jest uzyskanie włókien o wyższej wartości Micronaire lub o większej średnicy.

Taka wyższa wartość Micronaire może także poprawić przyklejanie arkusza wspierającego na taki filc izolacyjny, lub może też wspomagać drukowanie wszelkiego rodzaju informacji na takiej powierzchni.

W tym przypadku, wyżej wymienione ciśnienie gazów emitowanych przez palnik (palniki) będzie zredukowane, zwłaszcza o 10 do 20% poniżej ciśnienia w pozostałych palnikach, i/lub liczba otworów w danej misce przędzarki (w danych miskach przędzarek) zostanie zmniejszona, na przykład o 15 do 20% w odniesieniu do pozostałych przędzarek.

Zgodnie z kolejnym przykładem wykonania wynalazku, możliwe jest także zastosowanie mniejszej ilości klejonki w części tego wyrobu izolacyjnego, zwłaszcza w obszarach powierzchniowych tego wyrobu końcowego. Aby tego dokonać, mniejszą ilość kompozycji klejonki można w rzeczywistości natryskiwać na włókna przychodzące z pierwszego i/lub ostatniego członu snującego włókna w porównaniu z ilością kompozycji klejonki stosowanej przy wszystkich pozostałych członach snujących włókna. Takie zmniejszenie ilości klejonki przykładowo może być rzędu co najmniej 10 do 20% wagowych.

Bardziej szczegółowo wynalazek ten zostanie opisany poniżej za pomocą następujących figur z rysunkami:

Figura 1 przedstawia schematyczny widok linii produkcyjnej do wytwarzania waty szklanej na drodze wirowania wewnętrznego.

Figura 2 przedstawia schematyczny widok przędzarki z takiej linii produkcyjnej.

Rysunki te są celowo wysoce schematyczne i celowo nie uwzględniają one odpowiedniej skali w celu uczynienia ich łatwiejszymi do interpretacji.

Wszystkie przedstawione poniżej nieograniczające a jedynie ilustracyjne przykłady wykonania wynalazku dotyczą wytwarzania filców z waty szklanej o gęstości w przybliżeniu 8 do 12 kg/m³ i wymiarach 60 mm x 80 mm x 120 mm, które są wytwarzane na linii produkcyjnej takiego typu, jak to przedstawiono wysoce schematycznie na fig. 1. W niektórych przypadkach, filce te są zaopatrzone na jednej ze swoich powierzchni czołowych w licówkę typu papier pakowy (tj. siarczanowy) (przykładowo).

Nawiązując do fig. 1, przedstawia ona linię produkcyjną (1) obejmującą serię sześciu przędzarek (2a), (2b), (2c), (2d), (2e), (2f), z których włókna (3) wydalane są w postaci profilu półokrągłego (tj. torusa). Włókna następnie są klejone z zastosowaniem pierścieni rozpylających (8) a następnie zbierane na zasysającym pasie przenośnika (4), który przenosi je w postaci ciągłej tkaniny (5) tak daleko jak do pieca (6), który zaopatrzony jest w rolki kształtujące i który utwardza klejonkę na włóknach i nadaje filcowi (7) wymagane wymiary oraz grubość. Po opuszczeniu pieca, ciągła tkanina tego filcu będzie następnie cięta w przybliżeniu na równoległościenne panele, a następnie pakowana w postaci

PL 198 369 B1 zwojów lub pakowana w stanie złożonym lub jako nieskładane arkusze (na rysunku nie pokazano końca linii produkcyjnej).

P r z y k ł a d 1

Celem tego przykładu jest nadanie filcowi szczególnie przyjaznego odczucia w dotyku oraz odczucia większej miękkości na jednej z jego powierzchni czołowych, to znaczy tej która nie jest przeznaczona do pokrywania jej licówką, przy uniknięciu jednoczesnego znacznego modyfikowania innych właściwości tego filcu (właściwości mechanicznych oraz właściwości izolowania cieplnego).

Działanie takiej przędzarki, opisane już uprzednio w wymienionych na początku opisach patentowych, nie będzie tutaj szczegółowo omawiane. W tym miejscu tylko przypomni się, że jest ona otoczona przez palnik pierścieniowy (21) emitujący strumień gorącego gazu o dużej prędkości. Pierścień klejący umieszczony dobrze poniżej tej przędzarki również nie został przedstawiony na rysunku. Ewentualnie stosuje się urządzenie do samoistnego ogrzewania dolnej części przędzarki, w postaci pierścienia indukcji magnetycznej (22).

Modyfikuje się gazy emitowane przez pierścień dmuchający (20) powiązany z ostatnią przędzarką (2f) w taki sposób, że na jednej z powierzchni czołowych filcu włókna powierzchniowe mają niższą wartość Micronaire niż włókna w pozostałej części grubości tego filcu.

Prędkość obracania przędzarek (2a - 2e) ustawiono na 1900 rpm (obrotów na minutę).

Prędkość obracania przędzarki (2f) ustawiono na wartość wyższą do 2200 rpm (obrotów na minutę).

Ciśnienie gazów na pierścieniach dmuchających przy przędzarkach (2a - 2e) ustawiono na 120 kPa (1,2 bara).

Ciśnienie gazów na pierścieniu dmuchającym przy przędzarce (2f) zostało zredukowane do wartości 50 kPa (0,5 bara) (uważając, aby taka redukcja ciśnienia nie powiększyła nadmiernie torusa włókien opuszczających tą przędzarkę, tak aby uniknąć ryzyka wchodzenia włókien w kontakt z induktorem (22)).

W rzeczywistości, otrzymany filc, po tym jak przeszedł pomiędzy rolkami kształtującymi oraz przez piec, miał warstwę powierzchniową o grubości w przybliżeniu 2 do 5 mm (całkowita grubość filcu wynosiła 60 mm), w której to warstwie powierzchniowej włókna miały wartość Micronaire zredukowaną o 0,2 w porównaniu z pozostałą częścią tego filcu. Trudno jest oszacować długość włókien stosując standardowe techniki analizy, jednakże stwierdzono, że powierzchnia wyrobu tak zmodyfikowanego była znacznie bardziej miękka. Jego właściwości mechaniczne pozostały niezmienione w porównaniu z filcem standardowym.

P r z y k ł a d 2

Celem tego przykładu jest chemiczne zmodyfikowanie powierzchni filcu, po tej stronie jego zewnętrznych powierzchni czołowych, która nie jest przeznaczona do zaopatrzenia ją w licówkę.

Zastosowano roztwór następującej kompozycji zmiękczającej:

- faza wodna,

- kationowy surfaktant w stężeniach 0,025%, 0,05% oraz 0,1% wagowych w odniesieniu do fazy wodnej, składający się z surfaktanta zawierającego 90% octanu amidoaminy zawierającej łańcuchy tłuszczowe oraz 10% kwasu octowego.

Octan ten ma następujący wzór chemiczny: monooctan N-[2[[2-[[2-[(2-aminoetylo)amino]etylo]amino]etylo]amino]etylo]oktadekanamidu (9Cl) o wzorze cząsteczkowym C26H57N5O.C2H4O2.

Produkt ten jest w postaci rozpuszczalnych w wodzie płatków.

- Zgodnie z pierwszym wariantem, poniżej pierścienia klejącego przy ostatniej przędzarce (2f) dodano drugi pierścień rozpryskowy zasilany powyższą kompozycją zmiękczającą.

- Zgodnie z drugim wariantem, kompozycję tą natryskiwano stosując poziomą rurę rozdzielczą z rozpylaczami umieszczoną ponad materacem z włókien, tuż przed jego wejściem do pieca sieciującego.

- Zgodnie z trzecim wariantem, kompozycję zmiękczającą rozpylano ponad materacem z włókien, tuż za piecem sieciującym.

Według drugiego wariantu, przeprowadzono próby tak, że zawartość surfaktanta na powierzchni wyrobu wynosiła w przybliżeniu 0,2 g/m² powierzchni poddawanej obróbce. Kompozycja ta zaimpregnowała filc do głębokości w przybliżeniu 1 do 2 mm.

Uzyskane wyniki potwierdziły, że te powierzchnie czołowe filców, które zostały poddane obróbce były szczególnie przyjemne w dotyku. Mechaniczne właściwości wyrobu nie zostały zmienione.

Powyższe przykłady dotyczą jednego typu linii produkcyjnej wytwarzającej watę szklaną, lecz niniejszy wynalazek nie jest ograniczony tylko do niego. Może on także być stosowany w taki sam sposób na filcach z waty szklanej wytwarzanych na linii produkcyjnej, w której przędzarki są zgrupowane

PL 198 369 B1 w moduły, przy czym każdy taki moduł posiada układ odbierania włókien opuszczających przędzarki z zastosowaniem rolek. Szczegółowy opis tego typu linii produkcyjnej znajduje się w wyżej wymieniony europejskim opisie patentowym EP-B-0,406, 107: odpowiednio dla każdego „modułu” wytwarza się „wyrób pierwotny”, i wszystkie takie wyroby pierwotne są gromadzone razem zanim zostaną zabrane w postaci pojedynczego filcu do pieca.

Podsumowując, wynalazek ten umożliwił zademonstrowanie korzyści z posiadania wyrobów izolacyjnych z wełny mineralnej, których właściwości mogą być modyfikowane na ich powierzchni (lub wewnątrz aktualnej grubości takiego wyrobu). Pomysł, aby nie wszystkie człony snujące włókna na linii produkcyjnej pracowały przy takich samych parametrach, jest rozwiązaniem całkowicie nowym, który umożliwia wytwarzanie wyrobów posiadających rozróżnialne „warstwy”, zwłaszcza w celu uzyskania lepszego kompromisu pomiędzy właściwościami mechanicznymi, właściwościami cieplnymi oraz wyglądem zewnętrznym.

Claims

1. Wyrób ciepłoochronny i/lub izolujący akustycznie na bazie wełny mineralnej, korzystnie wytworzony na drodze wewnętrznego wirowania na linii produkcyjnej obejmującej n seryjnych członów snujących włókna, znamienny tym, że wyrób ten wykazuje, na wskroś całej jego grubości, zróżnicowania co najmniej jednej spośród jego charakterystyk, a zwłaszcza zróżnicowania dotyczące klejonki na włóknach z wełny mineralnej lub dotyczące składu chemicznego tej wełny mineralnej.

2. Wyrób według zastrz. 1, tym, że wyrób ten wykazuje, na wskroś całej jego grubości, zróżnicowania dotyczące jego właściwości mechanicznych, i/lub jego właściwości ciepłochronnych i/lub izolacyjnych akustycznie, i/lub jego zdolności do reagowania lub odporności na działanie ognia, i/lub jego właściwości hydrofobowych.

3. \W<rók według zas^z. j, albo 2, znamienny tym, że j ess onw possaci fiicumającego warsswy o różnych charakterystykach i/lub właściwościach, i wyraźnie posiadającego na co najmniej jednej ze swoich powierzchni czołowych, warstwę powierzchniową o charakterystykach i/lub właściwościach, które są różne od charakterystyk i/lub właściwości rdzenia tego wyrobu.

4. Wyrób według zastrz. 3, znamienny tym. że włókna wełny mineralnej mają niższą wartość Micronaire lub mniejszą średnicę i/lub większą długość w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi bardziej przyjazne odczucie w dotyku.

5. Wyrób według zastrz. 3, albo 4, znamienny tym, że włókna wełny mineralnej mają niższą i/lub różną zawartość kompozycji klejonki i/lub są impregnowane za pomocą dodatkowej kompozycji o właściwościach zmiękczających, zawierającej surfaktant, w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi bardziej przyjazne odczucie w dotyku.

6. Wyrób według zast:rz. 3, znamienny tym, że włókna weeny mineralnej mają wyższą wartość Micronaire lub większą średnicę w warstwie powierzchniowej znajdującej się na co najmniej jednej powierzchni czołowej tego wyrobu, a zwłaszcza tak, aby nadawać temu wyrobowi mechanicznie wzmocnioną zewnętrzną nadpowierzchniową warstwę i/lub aby poprawić klejenie arkusza wspierającego i/lub aby poprawić drukowanie informacji na tej nadpowierzchniowej warstwie.

7. Wyrób według 6, znamjenny tym. że ssanowi go fiic, który jess pi^^^^n^^^<^nyy do zrolowania, przy czym jego zewnętrzna powierzchnia jest mechanicznie wzmocniona.

8. W'^r^(^t3w^(^łi^u3 zas^z. 1, znamienny tym, że ssanowi w'^r^(^r^ci^|^ł(:^-^ł^r^c^mn/ i //ubizol^ący akustycznie o właściwościach cieplno-mechaniczno-chemicznych lub odporności w kierunku ognia lub właściwościach hydrofobowych lub wyglądzie, które zmieniają się na wskroś całej jego grubości.

9. Sposób wytwarzania wyrobu ciepłochronnego i/lub izolującego akustycznie na bazie wełny mineralnej na drodze wewnętrznego wirowania na linii produkcyjnej obejmującej n seryjnych członów snujących włókna, znamienny tym, że co najmniej jeden parametr operacyjny przy snuciu włókien dwóch kolejnych członów snujących włókna na tej linii produkcyjnej, korzystnie pierwszego lub dwóch pierwszych i/lub ostatniego lub dwóch ostatnich członów snujących włókna, nastawia się na wartości różne, przy czym są to wartości różne od nastawienia przystosowanego dla pozostałych członów snujących włókna na tej linii produkcyjnej.

PL 198 369 B1

10. Sposób wedługzastrz. 9, znamienny tym, 9ż sposób ten prowadzi się na linii produkcyjnej, gdzie CsżZy a yałsabw ozsZkCyyjayyh aswinzs:

- ozaędaszCę adsleą ds sbosyseis óię wsCbł sti, awłspayas wsCbł sti pionowej, pozy yaym peryferyjne ostms tej ozaędaszCi osóisds wiele srwszbw;

- elemear zsayiągsjąyy as gsząyy gsa w osprsyi oslaiCs oiezśyieaiswegs;

- eweargslaie, elemear oaegmsryyaay ds żłsbCswsais włbCiea, w ostrsyi oiezśyieais dmgyhsjąyegs; szsz eweargslaie, elemear ds asCłsdsais Csmosayyji ClejsaCi as włbCas ozzyyhsZząye z ozaędaszCi, as ozayCłsd w ostrsyi oiezśyieais zsaozypCswegs asCłsdsjąyegs ClejsaCę.

11. Sposób weełuk za^ro. 9, znamienny tym, 9ż zodomeje zsodosyjne poza stadu włókiem, SCc:^zy astrswis tię as wsrtsśyi zbżae w asleżasśyi sd dsaegs yałsag tagjąyegs włbCas, wybiezs tię a ys asjmaiej jedaegs tosśzbd astręogjąyyyh oszsmerzbw:

- ilsść lgb yhszsCrez Csmosayyji ClejsaCi dstrszyasaej ozaea elemear ds asCłsdsais rej Csmosayyji,

- yiśaieaie gsag emirswsaegs ozaea oiezśyień dmgyhsjąyy,

- ilsść srwszbw w ozaędaszye,

- tCłsd yhemiyaay taCłs, jegs leoCsść, jegs remoezsrgzs,

- remoezsrgzs lgb ozędCsść gsabw emirswsayyh ozaea oslaiC oiezśyieaiswy,

- remoezsrgzs ozaędaszCi.

12. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, ze opedacyjnyjp snuciu włóCiea, Crbzy astrswis tię as wsrtsśyi zbżae, jetr dsdsaie, ozay jedaym lgb więyej yałsasyh tagjąyyyh włbCas, ersog asCłsdsais Csmosayyji s włsśyiwsśyisyh amięCyasjąyyyh, aswiezsjąyej tgrfsCrsar ryog Csrisaswegs i/lgb tgrfsCrsar aiejsaswy, awłstayas as osmsyą śzsdCs ryog oiezśyień zsaoi-ytCswy.

13. Sostbb wedłgg astrza. 9, slbs 10, naaminaay tym, że tostbb rea ozswsdai tię rsC, że:

- yiśaieaie gsabw emirswsayyh ozaea oiezśyień dmgyhsjąyy oierwtaegs i/lgb strsraiegs yałsag tagjąyegs włbCas jetr maiejtae aiż ozay osastrsłyyh yałsasyh tagjąyyyh włbCas, awłstayas s ys asjmaiej 20%, Cszaytraie maiejtae s 30 ds 50%, s awłstayas jetr sas rsCie, że wyzbb yieołsyhzsaay i/lgb iaslgjąyy sCgtryyaaie ms dłgżtae włbCas as twsjej wsztrwie oswiezayhaiswej, as ys asjmaiej yaęśyi jegs aewaęrzaaej oswiezayhai.

14. Sostbb wedłgg astrza. 9, naaminaay tym, że tostbb rea ozswsdai tię rsC, że:

- yiśaieaie gsabw wydslsayyh ozaea oslaiC oiezśyieaiswy oieiwtaegs lgb dwbyh oieiwtayyh i/lgb strsraiegs lgb dwbyh strsraiyh yałsabw tagjąyyyh włbCas jetr więCtae aiż w oslaiCsyh ozay osastrsłyyh yałsasyh tagjąyyyh włbCas, awłstayas s sCsłs 10 ds 25%,

- i/lgb ilsść srwszbw w ozaędaszCsyh oieiwtaegs lgb dwbyh oieiwtayyh i/lgb strsraiegs lgb dwbyh strsraiyh yałsabw tagjąyyyh włbCas jetr więCtas aiż w osastrsłyyh ozaędaszCsyh, s awłstayas jetr więCtas s 15 ds 25%, s awłstayas jetr sas rsCs, że wyzbb yieołsyhzsaay i/lgb iaslgjąyy sCgtryyaaie ms włbCas s maiejtaej śzedaiyy lgb aiżtaej wsrtsśyi Miyzsasize, as twsjej wsztrwie oswiezayhaiswej, as ys asjmaiej yaęśyi jegs aewaęrzaaej oswiezayhai.

15. Sostbb wedłgg astrza. 9, naaminaay tym, że tostbb rea ozswsdai tię rsC, że:

- yiśaieaie gsabw emirswsayyh ozaea oslaiC oiezśyieaiswy oierwtaegs lgb dwbyh oieoetayyh i/lgb strsraiegs lgb dwbyh strsraiyh yałsabw tagjąyyyh włbCas jetr maiejtae aiż w oslaiCsyh ozay osastrsłyyh yałsasyh tagjąyyyh włbCas, awłstayas s sCsłs 10 ds 25%,

- i/lgb ilsść srwszbw w ozaędaszCsyh oieiwtaegs lgb dwbyh oieiwtayyh i/lgb strsraiegs lgb dwbyh strsraiyh yałsabw tagjąyyyh włbCas jetr maiejtas aiż w osastrsłyyh ozaędaszCsyh, s awłstayas jetr maiejtas s 15 ds 25%, s awłstayas jetr sas rsCs, że wyzbb yieołsyhzsaay i/lgb iaslgjąyy sCgtryyaaie ms włbCas s więCtaej śzedaiyy lgb wyżtaej wsrtsśyi Miyzsasize, as twsjej wsztrwie oswiezayhaiswej, as ys asjmaiej yaęśyi jegs aewaęrzaaej oswierzyhai.

16. Spodóbweełuk zzdteo. 9, znamienaa tym, ζθ mr^^^^^^^l loód Somposayji Slejodei natrzyΡι^ tię as włbCas ozayyhsdaąye a oierwtaegs lgb a dwbyh oieiwtayyh i/lgb a strsraiegs lgb a dwbyh strsraiyh yałsabw tagjąyyyh włbCas, s awłstayas s ys asjmaiej 10 ds 20% maiej Csmosayyji ClejsaCi, rsC że wyzbb yieołsyhzsaay i/lgb iaslgjąyy sCgtryyaaie as twsjej oswiezayhai, as ys asjmaiej yaęśyi jegs aewaęrraaej oswiezayhai, ms maiejtaą aswsrtsść ClejsaCi aiż as wtCzsś ysłej jegs gzgbsśyi.