PL198550B1 - Sposób wytwarzania wykałaczek - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania wyka laczek z wyprasek z tworzywa sztucznego, wykorzystuj acy proces za- nurzeniowego powlekania powierzchni wyrobu, zna- mienny tym, ze uformowan a w formie fragmentu grzebienia wyprask e, której z eby stanowi a pojedyn- cze wyka laczki, mocuje si e pionowo na ramie prze- no snika transportuj acego, który wprowadza si e do urz adzenia grzewczego, nast epnie wyprask e pod- grzewa si e do zadanej temperatury w urz adzeniu grzewczym, po czym podgrzan a wyprask e transpor- tuje si e wewn atrz urzadzenia grzewczego i ustawia si e nad zbiornikiem zawieraj acym roztopiony wosk z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo profilaktycznej, a nast epnie wyprask e zanurza si e w roztopionym wosku na odpowiedni a g leboko sc, w celu powleczenia powierzchni jej z ebów woskiem z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo- profilaktycznej, po czym wynurza si e wyprask e nad powierzchnie roztopionego wosku i zdmuchuje si e gor acym gazem nadmiar wosku z powierzchni poje- dynczych wyka laczek, przy czym proces zdmuchi- wania realizuje si e za pomoc a dysz szczelinowych, umieszczonych wewn atrz urz adzenia grzewczego. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wykałaczek z wyprasek z tworzywa sztucznego, służących do pielęgnacji i higieny dziąseł oraz do usuwania resztek jedzenia z przestrzeni pomiędzy zębami.

Znane dotychczas sposoby wytwarzania wykałaczek polegają na wyostrzeniu z jednej lub obu stron cieniutkich drewnianych patyczków lub plastikowych pręcików o dowolnym przekroju poprzecznym. Za pomocą ostrzenia końcom patyczków lub pręcików nadaje się różny kształt, przeważnie stożka, ułatwiający usunięcie resztek jedzenia, tkwiących między zębami. Drewniane patyczki mogą być impregnowane w całości lub części woskiem lub innym wodoodpornym środkiem albo płynną substancją zawierającą środki lecznicze lub smakowe. Również pręciki plastikowe mogą być powleczone powłoczką z takimi środkami.

Znane są również sposoby wytwarzania wykałaczek, które polegają na ich wycięciu z płaskiego arkusza papieru, folii celulozowej i cienkiego arkusza tworzywa sztucznego. Przykładowo w polskim opisie patentowym nr 158 627 przedstawiony jest sposób, który polega na wykonaniu zaostrzonych dwustronnie wydłużonych elementów, poprzez wielokrotne przecinanie pasa tworzywa pod kątem korzystnie 50-60° względem dłuższych krawędzi pasa i podzielenie tego pasa na wydłużone prostokątne paski o ściętych pod tym kątem obu końcówkach. Ostatecznie wykałaczki wytworzone opisanym sposobem mają kształt płaskiego równoległoboku.

Z kolei w opisie patentowym GB 490 034 przedstawiony jest sposób wytwarzania wykałaczek, polegający na wycięciu z arkusza cienkiego kartonu lub sztywnego papieru o odpowiedniej grubości, paseczka materiału zaopatrzonego na jednym końcu w węższe paseczki ostro zakończone, przypominające swoim wyglądem zęby grzebienia. Ostro zakończone paseczki pokrywa się następnie twardym pół-elastycznym lub elastycznym, wodoodpornym materiałem, a część wolną od tego pokrycia, zagina się odpowiednio, tworząc płaskie opakowanie podobne do płaskiego pudełeczka zapałek, z którego wyrywa się pojedyncze wykałaczki. Jako materiał powlekający stosuje się materiał zawierający włókno celulozowe.

Wykałaczki wykonane przedstawionymi sposobami mają przeważnie ostro zakończone końce i narażają dziąsła na skaleczenia.

W europejskim zgłoszeniu patentowym EP 0 153 011 przedstawione są trzy sposoby wytwarzania wykałaczek, które mają sprężyste zewnętrzne pokrycie, chroniące dziąsła przed nieostrożnym skaleczeniem, a jednocześnie pozwalające na lepsze wnikanie wykałaczki do przestrzeni międzyzębowych.

Pierwszy z przedstawionych w tym opisie sposobów polega na trwałym połączeniu wielu sztywnych i wydłużonych elementów, stanowiących substrat wykałaczki, z miękkim tworzywem sztucznym w postaci elastomeru, przy użyciu prasowania w odpowiedniej temperaturze i przy odpowiednim ciśnieniu. Z substratu otoczonego sprasowanym elastomerem wycina się pojedyncze wykałaczki. Przed połączeniem substratu z materiałem plastycznym, każdy substrat może być powleczony podkładem z materiałem termoplastycznego w celu zwiększenia siły wiążącej substrat z materiałem plastycznym.

Drugi sposób polega na tym, że zestawy pojedynczych substratów wykałaczki zanurza się w ciekłym lub półstałym tworzywie sztucznym w postaci elastomeru, a następnie po wynurzeniu substratu z pokrywającego materiału, powoduje się twardnienie warstwy zewnętrznej na powierzchni pojedynczych substratów. W sposobie tym dopuszcza się podgrzewanie zanurzonego substratu.

Trzeci sposób polega na tym, że powłokę zewnętrzną wokół substratu odlewa się za pomocą tradycyjnych sposobów odlewania.

W opisanych sposobach jako substrat stosuje się metalowy drut, wyczyszczony i wytrawiony uprzednio. Aby uniknąć potencjalnego niebezpieczeństwa, jakie może stanowić ostry koniec drutu, zgina się prosty odcinek drutu na dwa równe odcinki, które skręca się wzajemnie wokół osi drutu. Niedogodnością tak opisanego sposobu wytwarzania wykałaczek jest konieczność przygotowania metalowego substratu.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr 1 746 591 znane są wykałaczki, które mają sprężyste lub pół sztywne rdzenie z metalu, drewna lub celuloidu oraz pokrycie z gumy, żelatyny, celuloidu lub innej substancji, która może przylegać do rdzenia. W przykładzie wykonania przedstawionym w tym opisie, wytwarzanie wykałaczek przeprowadza się przez zanurzenie rdzenia w gumowym roztworze. Jakkolwiek wytwarzanie wykałaczek z wykorzystaniem zanurzeniowego powlekania ich powierzchni zewnętrznych jest znane od dawna, to nie dla każdego rodzaju powłoki można zastosować tę metodę.

PL 198 550 B1

Z europejskiego opisu patentowego EP 161 057 znany jest sposób impregnowania drewnianych wykałaczek, który polega na tym, że drewniane wykałaczki kontaktuje się, przy obniżonym ciśnieniu z płynem impregnacyjnym, zawierającym farmaceutyczny lub smakowy dodatek, który wchłania się do wnętrza materiału wykałaczek poprzez ich powierzchnię. Płyn impregnacyjny wraz z dodatkami rozprowadza się na powierzchni wykałaczek poprzez jego natryskiwanie lub przez zanurzenie w odpowiednim roztworze, przetrzymanie wykałaczek w tym roztworze przez żądany okres czasu, a następnie po ich wyjęciu z roztworu, poddaje się je suszeniu przez podgrzewanie lub suszenie gorącym powietrzem. Metoda ta jest skuteczna dla wykałaczek wykonanych z drewna.

Jednakże w przypadku powlekania wykałaczek wykonanych z tworzywa sztucznego, które nie wchłaniają materiału impregnacyjnego, a zwłaszcza w przypadku powlekania wykałaczek woskiem przy zastosowaniu sposobu zanurzeniowego, pojawiają się pewne problemy dotyczące grubości warstwy powlekanej. Ponieważ wymaga się aby grubość warstwy powlekanej nie przekraczała 35 pm, zanurzenie powinno odbywać się stosunkowo krótko i przy odpowiedniej temperaturze płynnego wosku. Podczas wyjmowania wykałaczek z ciekłego roztworu wosku, nie można uniknąć problemu tworzenia się zakrzepłej kropli wosku na końcu wykałaczki. Również warstewka wosku przylegającego do powierzchni nie jest równomiernie rozłożona na całej powierzchni wykałaczki, co ma dość duże znaczenie przy zastosowaniu różnych dodatkowych substancji wprowadzanych do ciekłego roztworu. Problem zakrzepłych kropel może zostać rozwiązany poprzez zastosowanie operacji technicznej polegającej na mechanicznym wstrząśnięciu wykałaczek, co pozwala na ich oderwanie się od powierzchni wykałaczki i ich odpadnięcie.

Istota sposobu wytwarzania wykałaczek z wyprasek z tworzywa sztucznego, wykorzystującego proces zanurzeniowego powlekania powierzchni wyrobu, polega na tym, że uformowaną w formie fragmentu grzebienia wypraskę, której zęby stanowią pojedyncze wykałaczki, mocuje się pionowo na ramie przenośnika transportującego, który wprowadza się do urządzenia grzewczego, następnie wypraskę podgrzewa się do żądanej temperatury w urządzeniu grzewczym, po czym podgrzaną wypraskę transportuje się wewnątrz urządzenia grzewczego i ustawia się nad zbiornikiem zawierającym roztopiony wosk z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo profilaktycznej. Następnie wypraskę zanurza się w roztopionym wosku na odpowiednią głębokość, w celu powleczenia powierzchni zębów wypraski woskiem z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo-profilaktycznej, po czym wynurza się wypraskę nad powierzchnię roztopionego wosku i zdmuchuje się gorącym gazem nadmiar wosku z powierzchni pojedynczych wykałaczek. Proces zdmuchiwania realizuje się za pomocą dysz szczelinowych, umieszczonych wewnątrz urządzenia grzewczego.

Korzystnie jako substancję smakową dodaje się mentol.

Korzystnie jako substancję leczniczo-profilaktyczną dodaje się mleczan glinu.

Korzystnie jako zamknięte urządzenie grzewcze stosuje się piec tunelowy.

Korzystnie jako gorący gaz do usuwania nadmiaru wosku z zębów wypraski stosuje się powietrze.

Korzystnie strumień gorącego gazu do usuwania nadmiaru wosku z zębów wypraski kieruje się pod kątem ostrym względem płaszczyzny pionowej wypraski.

Korzystnie podczas usuwania nadmiaru wosku za pomocą strumienia gorącego gazu, wypraskę przesuwa się pionowo w kierunku odwrotnym do zanurzania.

Korzystnie utrzymuje się zasadniczo jednakową temperaturę podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu za pomocą, którego zdmuchuje się nadmiar wosku.

Korzystnie temperatura podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu, za pomocą którego zdmuchuje się nadmiar wosku wynosi od 90 do 105°C.

Korzystnie temperatura podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu za pomocą, którego zdmuchuje się nadmiar wosku wynosi 95°C.

Zaletą wynalazku jest uniknięcie problemu powstawania zakrzepłej kropli wosku na końcu pojedynczej wykałaczki przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej grubości warstwy wosku na powierzchni wykałaczki. Dzięki zastosowaniu odpowiednio skierowanych dysz powietrznych pomija się jedną mechaniczną operację w procesie technologicznym, polegająca na wstrząsaniu. Ponadto dzięki przeprowadzaniu procesu w jednym zamkniętym urządzeniu grzewczym uzyskuje się skrócenie cyklu produkcyjnego oraz redukuje się ilość sprzętu niezbędnego do produkcji, ponieważ nie stosuje się dodatkowego zbiornika na zdmuchiwany nadmiar wosku.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest objaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wypraskę uformowaną w formie grzebienia w widoku czołowym, fig. 2 - wypraskę z fig. 1 w widoku bocznym, fig. 3 - urządzenie do realizacji sposobu w ujęciu schematycznym, fig. 4 - przykładowe

PL 198 550 B1 usytuowanie dysz szczelinowych względem wypraski w rzucie bocznym, a fig. 5 - inne przykładowe usytuowanie dysz szczelinowych względem wypraski w rzucie bocznym.

Półwyrobem służącym do wytwarzania wykałaczek jest wypraska 1 z tworzywa sztucznego, wytworzona w procesie formowania wtryskowego. Wypraska ma kształt grzebienia, który składa się z części chwytowej 2 oraz zębów 3. Każdy pojedynczy ząb zakończony jest ostrym końcem 4, który powleka się woskiem z dodatkiem substancji smakowej i/lub substancji leczniczo profilaktycznej. W przykładzie wykonania substancją smakową jest mentol. Na fig. 1 i 2, przerywaną linią zaznaczony jest poziom powlekania zębów wypraski woskiem. Z trwale powleczonych woskiem zębów, po uzyskaniu powłoki o grubości ok. 35 pm otrzymuje się gotowy wyrób w postaci zestawu wykałaczek, z którego wyłamuje się pojedyncze wykałaczki.

Urządzenie grzewcze 5, w przykładowym wykonaniu wynalazku stanowi piec tunelowy, zawierający umieszczone wewnątrz jego obudowy dwie nie oddzielone od siebie komory grzewcze 6 i 7. W komorach tych, w ich górnej części umieszczony jest przenośnik transportujący 8. Do ramy przenośnika 8 zamocowywane są zestawy wyprasek 1, które poddaje się procesom podgrzewania, powlekania i zdmuchiwania nadmiaru wosku. Wypraski zamocowane są w uchwytach 9, przesuwanych pionowo. W jednej z komór 7 zainstalowany jest podgrzewany, otwarty od góry zbiornik 10, zawierający kąpiel woskową 11 wraz z dodatkiem substancji smakowej i/lub substancji leczniczo profilaktycznej. Nad zbiornikiem 10, do wewnętrznych ścian komory 7 zamocowane są nadmuchowe dysze szczelinowe 12, służące do suszenia gorącym gazem nadmiaru wosku z powleczonych elementów 3 wyprasek 1. Dysze 12 usytuowane są parami w co najmniej dwóch rzędach poziomych, prostopadle usytuowanych do kierunku przesuwu wypraski 1 wzdłuż urządzenia grzewczego 5 w ten sposób, że dysze szczelinowe naprzeciwległe leżących rzędów każdej pary, nachylone są względem siebie zbieżnie. Na fig. 3 przedstawiono sześć par dysz w dwunastu rzędach umieszczonych na jednym i tym samym poziomie, oraz sześć par dysz 13, umieszczonych w dwunastu rzędach na drugim poziomie. Każda z pojedynczych dysz nachylona jest względem pionowo usytuowanej wypraski 1 pod kątem α wynoszącym od 30° do 60°, a korzystnie pod kątem 45°. Krawędź wylotowa każdej z dysz umieszczona jest w odległości od 5 do 8 mm od wypraski 1. W przypadku gdy stosuje się więcej niż jeden poziom rzędów dysz, dysze jednego poziomu, przykładowo dysze 12, usytuowane są równolegle względem dysz poziomu innego, przykładowo względem dysz 13.

W procesie wytwarzania wykałaczek, uformowane w postaci fragmentu grzebieni wypraski 1, mocuje się pionowo w zestawach na ramie przenośnika transportującego 8, który wprowadza się do zamkniętego urządzenia grzewczego 5. W pierwszej komorze grzewczej 6 urządzenia grzewczego, zestawy wyprasek 1 podgrzewa się do żądanej temperatury w zakresie od 90° do 105°C, korzystnie do temperatury 95°C. Następnie, za pomocą przenośnika transportującego 8, podgrzane wypraski 1 transportuje się wewnątrz zamkniętego urządzenia grzewczego do drugiej komory 7. W drugiej komorze utrzymuje się temperaturę w zakresie od 90° do 105°C, a korzystnie 95°C. Zestawy wyprasek 1 ustawia się nad zbiornikiem 10, zawierającym roztopiony wosk 11 z dodatkiem przykładowo mentolu lub innej substancji smakowej i/lub leczniczo profilaktycznej. Temperatura kąpieli woskowej z dodatkiem mentolu wynosi od 90° do 105°C, a korzystnie 95°C. Następnie ramę przenośnika transportującego 8 wraz z zestawem wyprasek 1 obniża się do poziomu zanurzenia 3, wymaganego dla wykałaczki, a po odpowiednim upływie czasu, przykładowo od 0,5 do 1,0 s, podnosi się ramę przenośnika 8 wraz z zestawem wyprasek 1 nad powierzchnię lustra ciekłego wosku 11. W kolejnej czynności, za pomocą gorącego gazu, korzystnie gorącego powietrza, dostarczanego dyszami szczelinowymi 12 i/lub 13, zdmuchuje się nadmiar wosku z powierzchni pojedynczych wykałaczek. Korzystnie podczas wykonywania czynności zdmuchiwania nadmiaru wosku z powierzchni powleczonych zębów 3, wypraskę przesuwa się ku górze, przeciwnie do kierunku jej zanurzania w ciekłym wosku. Podczas wykonywania procesu zdmuchiwania nadmiaru wosku, utrzymuje się temperaturę gorącego powietrza w zakresie od 90° do 105°C, korzystnie 95°C. Prędkość wylotowa gorącego powietrza podczas zdmuchiwania nadmiaru wosku wynosi od 80 do 120 m/s, korzystnie 110 m/s. Po zakończeniu procesu zdmuchiwania, przy podanych parametrach uzyskuje się powłokę na pojedynczym zębie wypraski 1 o grubości 35 pm. Następnie ramę przenośnika transportującego 8 wraz zestawem wyprasek 1 przesuwa się poza urządzenie grzewcze 5.

Claims (10)

1. Sposób wytwarzania wykałaczek z wyprasek z tworzywa sztucznego, wykorzystujący proces zanurzeniowego powlekania powierzchni wyrobu, znamienny tym, że uformowaną w formie fragmentu grzebienia wypraskę, której zęby stanowią pojedyncze wykałaczki, mocuje się pionowo na ramie przenośnika transportującego, który wprowadza się do urządzenia grzewczego, następnie wypraskę podgrzewa się do żądanej temperatury w urządzeniu grzewczym, po czym podgrzaną wypraskę transportuje się wewnątrz urządzenia grzewczego i ustawia się nad zbiornikiem zawierającym roztopiony wosk z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo profilaktycznej, a następnie wypraskę zanurza się w roztopionym wosku na odpowiednią głębokość, w celu powleczenia powierzchni jej zębów woskiem z dodatkiem substancji smakowej i/lub leczniczo-profilaktycznej, po czym wynurza się wypraskę nad powierzchnię roztopionego wosku i zdmuchuje się gorącym gazem nadmiar wosku z powierzchni pojedynczych wykałaczek, przy czym proces zdmuchiwania realizuje się za pomocą dysz szczelinowych, umieszczonych wewnątrz urządzenia grzewczego.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancję smakową dodaje się mentol.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancję leczniczo-profilaktyczną dodaje się mleczan glinu.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zamknięte urządzenie grzewcze stosuje się piec tunelowy.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako gorący gaz do usuwania nadmiaru wosku z zębów wypraski stosuje się powietrze.

6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że strumień gorącego gazu do usuwania nadmiaru wosku z zębów wypraski kieruje się pod kątem ostrym względem płaszczyzny pionowej wypraski.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas usuwania nadmiaru wosku za pomocą strumienia gorącego gazu, wypraskę przesuwa się pionowo w kierunku odwrotnym do zanurzania.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utrzymuje się zasadniczo jednakową temperaturę podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu za pomocą, którego zdmuchuje się nadmiar wosku.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że temperatura podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu za pomocą, którego zdmuchuje się nadmiar wosku wynosi od 90 do 105°C.

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że temperatura podgrzewania dla wypraski, dla kąpieli woskowej i dla gorącego strumienia gazu za pomocą, którego zdmuchuje się nadmiar wosku wynosi 95°C.