PL198761B1 - Komorowa konstrukcja podłogowa - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy komorowej konstrukcji pod logowej przeznaczonej dla pomieszcze n mieszkalnych i pomiesz- cze n u zywanych przemys lowo. W szczególno sci wynalazek ma zastosowanie przy odnawianiu starych budynków. Wynalazek ma za zadanie ukszta ltowanie takiej komorowej konstrukcji pod logowej, przejmuj acej wszystkie si ly, zeby przy uwzgl ednieniu zadanej izolacji akustycznej i cieplnej, by lo mo zliwe w prosty sposób dopasowanie pod logi komo- rowej do ró znych wymaga n wysoko sciowych zabudowy oraz zeby powierzchnia pod logi komorowej mog la by c wykonana z dowolnych materia lów. Zosta lo to osi agni ete za pomoc a komorowej konstrukcji pod logowej sk ladaj acej si e z elementów pod logowych w kszta lcie p lyt wykonanych z materia lu o wielu warstwach i podpartych na no snej nieobrobionej pod lodze, przy czym jedna z warstw jest uformowana jako gi etka warstwa srodkowa. Elementy pod logowe s a uformowane z dwóch p laskich blach stalo- wych (51, 52), korzystnie takich samych, ustawionych wzgl edem siebie w okre slonym odst epie. Blachy stalowe (51, 52) posiadaj a ko lowe otwory u lozone w siatk e obrazo- w a, wszystkie maj ace takie same srednice. Nagwintowane ko lki (6) s a rozmieszczone w odpowiedniej odleg losci jeden od drugiego i s a umieszczone w ko lowych otworach usytu- owanych wzd luz jednej osi, przy czym nagwintowane ko lki s a oparte na nieobrobionej pod lodze. Komora pomi edzy blachami stalowymi (51, 52) jest wype lniona utwardzalnym, plynnym materia lem, który jest doprowadzony po u lozeniu i niwelacji wspomnianych blach. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy komorowej konstrukcji podłogowej przeznaczonej dla pomieszczeń mieszkalnych i pomieszczeń używanych przemysłowo. W szczególności wynalazek ma zastosowanie przy odnawianiu starych budynków.

Konstrukcje komorowe lub konstrukcje z podwójną podłogą są znane. Wykazują one różnorodne zalety takie jak: prosta zabudowa termicznych i dźwiękowych warstw izolujących, instalacji doprowadzających i odprowadzających media aż po ogrzewanie podłogowe. Obok bezpośredniego zastosowania przy kładzeniu podłogi, znane są konstrukcje, które wykorzystują wstępnie przygotowane elementy podłogowe. Tego typu rozwiązanie jest opisane w niemieckim opisie wynalazku DE 38 03 740 A1 jako sposób produkcji płytowych elementów podłogowych dla stworzenia konstrukcji z podwójną podłogą. Ta znana konstrukcja o podwójnej podłodze składa się z podpór ustawionych na spodniej konstrukcji nośnej, na których ułożone są bezpośrednio lub pośrednio podłogowe elementy z płyt. Elementy podłogowe stanowią połączenie ceramicznej płyty wierzchniej, wytrzymałej na zginanie warstwy środkowej i wytrzymałej na rozciąganie warstwy spodniej. Warstwa środkowa jest kładziona w stanie płynnym i następnie utwardzona. Celem zapobieżenia rozlaniu się materiału płynnego, warstwa spodnia jest ukształtowana w formie wanien, to znaczy posiada ona co najmniej boczną ściankę, która sięga płyty nawierzchniowej. Celem zapewnienia wytrzymałości na ścinanie wewnątrz połączeń pomiędzy poszczególnymi warstwami przewidziane są mostki sczepiające, które stanowią połączenia kształtowe i/lub siłowe. Tak więc mostki sczepiające mogą kompensować efekt kurczenia się żywicy przy utwardzaniu. Okazało się przy tym, że wytrzymałość na ścinanie jest wytworzona poprzez utworzenie nieregularnych powierzchni kontaktowych poszczególnych warstw.

Powstające siły są w całości przejmowane przez połączenie, przez co uzyskuje się zmniejszenie wysokości elementów podłogowych, co z kolei prowadzi do nieskomplikowanego wyrównania zróżnicowanych wysokości komór. Wykonanie warstwy spodniej o kształcie otwartej wanny umożliwia zarówno doprowadzenie materiałów płynnych bez dodatkowych środków jak również odpowietrzenie warstwy środkowej przy wypełnianiu i utwardzaniu. Jeżeli jednak warstwa spodnia wykonana jest jako wanna zamknięta to materiał płynny doprowadzony jest poprzez otwory do napełniania do tego przewidziane, a odpowietrzanie realizowane jest przez otwory odprowadzające powietrze wykonane w warstwie spodniej.

Niekorzystne w tym znanym rozwiązaniu jest to, że dla przejęcia sił nacisku nadaje się tylko płytka ceramiczna, przez co wykończenie górnej powierzchni podłogi samo w sobie jest ograniczone. Podpory podkładowe muszą być odpowiednio przygotowane do docelowej wysokości zabudowy podwójnej podłogi, przy czym należy wziąć pod uwagę to, że odpowiednio do okoliczności, pomiędzy elementami podłogi i podporami, należy ułożyć izolację tłumiącą kroki, a przy tym, odpowiadające im miejsca podparcia muszą przejąć siły tnące. Wymaga to relatywnie dużego nakładu technologicznego, aby górna powierzchnia podwójnej podłogi znajdowała się dokładnie powyżej nieobrobionej podłogi. Przez to opisane rozwiązanie nadaje się tylko warunkowo do instalacji ogrzewania podłogowego, ponieważ musi być przerwane w przestrzeni pomiędzy nieobrobioną podłogą i elementami podłogowymi, a z powodu użytych materiałów, elementy podłogowe wykazują niewielką przewodność cieplną i dlatego wydajność takiego ogrzewania podłogowego jest relatywnie mała.

Zadaniem wynalazku jest stworzenie takiej komorowej konstrukcji podłogowej, której wstępnie przygotowane elementy podłogowe byłyby lekkie do transportu i wykazywały się niewielkim nakładem pracy przy ich kładzeniu oraz wysoką wytrzymałością.

Zadanie to zostało rozwiązane przez wynalazek, którym jest komorowa konstrukcja podłogowa, składająca się z elementów podłogowych o wielowarstwowej strukturze mających kształt płyt podpartych na nośnej nieobrobionej podłodze, przy czym jedna z warstw jest uformowana jako warstwa środkowa niepodatna na zginanie, a blachy stalowe posiadają kołowe otwory ułożone w siatkę obrazową, które mają takie same średnice, zaś na spodniej stronie dolnej blachy znajduje się płaskie uszczelnienie, a elementy podłogowe uformowane są z dwóch płaskich, w miarę z takich samych, blach stalowych ustawionych względem siebie w określonym odstępie i zaopatrzonych w rozpórki, które wystają w przestrzeni pomiędzy blachami, przy czym rozpórki pierwszej blachy stalowej połączone są z rozpórkami drugiej blachy stalowej, a w odpowiedniej odległości od siebie, w kołowe otwory usytuowane wzdłuż jednej osi, są wkręcone nagwintowane kołki, niwelujące elementy podłogowe, przebijające płaskie uszczelnienie, które opierając się mają możliwość obrotu na nieobrobionej podłoPL 198 761 B1 dze, a komora pomiędzy blachami stalowymi jest wypełniona utwardzalnym, płynnym jastrychem, formującym warstwę środkową.

Rozwiązanie według wynalazku ma godny podkreślenia szczegół, że brzegi blach stalowych mają powycinane ząbki, przy czym korzystne wykonanie polega na tym, że ząbkowanie krawędzi ma wymiar oczka siatki obrazowej.

W dalszym korzystnym wykonaniu wynalazku blachy stalowe są przesunięte względem siebie w płaszczyźnie. W jednym z korzystnych rozwiązań wynalazku przesunięcie na płaszczyźnie względem obu współrzędnych jest równe zawsze wielkości oczka siatki obrazowej, przez co jest możliwe ułożenie elementów podłogowych w połączenie krzyżowe.

Dalsze korzystne wykonanie komorowej konstrukcji podłogowej według wynalazku polega na tym, że kołki nagwintowane wykonane są z rury z gwintem zewnętrznym i są wypełnione materiałem trwale elastycznym i są wykonane z materiału walcowanego, który po niwelacji elementów podłogowych może zostać obcięty na równi z górną powierzchnią.

W korzystnym wykonaniu wynalazku rozstaw otworów koł owych wynosi przynajmniej 50 mm. Jednak wymiar rozstawu nie powinien przekraczać 250 mm.

Komorowa konstrukcja podłogowa jest samonośna, wysoce wytrzymała, lekka i nadająca się do chodzenia. Elementy podłogowe są wykonane w ten sposób, że blachy stalowe wzdłuż dwóch osi są sobie przyporządkowane jako zwierciadlane odbicie i są połączone w przewidzianej odległości od siebie. W celu ułożenia w połączeniu na krzyż, ma miejsce przyporządkowanie blach względem siebie o określone przesunięcie tak, że jedna blacha stalowa względem każdej innej wystaje po obu stronach i w ten sposób powstaje jeden górny i drugi dolny obszar brzegowy.

Na placu budowy znajdują się szkielety elementów podłogowych, składające się z blach stalowych, które są przez to lekkie dla transportu i poręczne. W otwory kołowe są wkręcane kołki nagwintowane, które oparte są na nieobrobionej podłodze, przy czym elementy podłogowe można unosić lub pochylać, w ten sposób jest możliwe niwelowanie ewentualnych nierówności powierzchni. Użycie materiału walcowanego, który po niwelacji jest obcięty na równi z powierzchnią górną elementów podłogowych, oferuje tę zaletę, że wcześniejsze określenie dokładnej długości kołków nagwintowanych nie jest konieczne. Obcięte pozostałe pręty są ponownie użyte jako kołki nagwintowane, do momentu całkowitego zużycia. Zachodzące na siebie obszary brzegowe elementów podłogowych mogą ze sobą zostać połączone przykładowo za pomocą spawania, połączenia śrubowego lub w inny wygodny sposób.

Pomiędzy blachami stalowymi są wsunięte kable i/lub rury. Może to być przykładowo ogrzewanie podłogowe elektryczne lub wodne z gorącą wodą wprowadzone w elementy podłogowe.

Po ułożeniu i niwelacji elementów podłogowych, jak również w określonych przypadkach po wprowadzeniu instalacji, następuje wytworzenie sztywnej warstwy środkowej w ten sposób, że wlewany jest utwardzalny płynny jastrych. Przeciekaniu płynnego jastrychu do komór pomiędzy nieobrobioną podłogę i elementy podłogowe zapobiega znajdujące się na spodniej stronie płaskie uszczelnienie. Po utwardzeniu płynnego jastrychu może nastąpić nadanie kształtu górnej powierzchni podłogi.

Izolacja akustyczna kroków komorowej konstrukcji podłogowej jest przede wszystkim osiągnięta przez to, że jedyne w swoim rodzaju, połączone z nieobrobioną podłogą, elementy konstrukcyjne są wykonane jako rury wypełnione trwale elastyczną masą i mają optymalnie taką długość, że kontakt z nieobrobioną podł ogą nastę puje wyłącznie poprzez trwale elastyczną masę .

Jest zrozumiałe, że istnieje możliwość, aby przestrzeń pomiędzy nieobrobioną podłogą i elementami podłogowymi wykorzystać dla izolacji cieplnej i akustycznej. Szczególnie nadają się tu granulaty, które po niwelacji mogą być wdmuchane, do tego celu przewidzianymi otworami wykonanymi w elementach podłogowych. Także, przed ułoż eniem elementów podłogowych, przykładowo może zostać użyty materiał izolujący w postaci mat.

Blachy stalowe zapewniają niełamliwość elementów podłogowych. Stanowią one takie uzbrojenie, że utwardzony płynny jastrych musi zaledwie przenieść obciążenie naciskowe. Podłoga komorowa według wynalazku, z lub bez wprowadzonego ogrzewania, także może zostać ułożona na dużych powierzchniach bez dylatacji przestrzennych lub skurczowych. Niewielka wysokość umożliwia, przykładowo przy odnawianiu domów, zastosowanie jej jako podłogi niwelującej. Również jest możliwe, aby elementy podłogowe według wynalazku ułożyć bezpośrednio na odylowaniu lub bezpośrednio na belkach.

PL 198 761 B1

Preferowany przedmiot wynalazku zostanie przedstawiony bliżej w przykładzie wykonania rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój podłogi komorowej, fig. 2 - element podłogowy w schematycznie przedstawionym przekroju, fig. 3 - blachę stalową w widoku z góry.

Figura 1 przedstawia komorową konstrukcję podłogową w połączeniu z konwencjonalną konstrukcją z belek drewnianych. Konstrukcja z belek drewnianych składa się z drewnianych belek 1, na których spodniej stronie przymocowana jest płyta pokrywowa 3. Na podłużnicach bocznych belek drewnianych 1 są przymocowane podpory 2, na których leży ślepy pułap 4. Ślepy pułap 4 służy jako nieobrobiona podłoga nośna. Element podłogowy 5 jest podparty za pomocą kołków nagwintowanych 6 zarówno na ślepym pułapie 4 jak również bezpośrednio na belkach 1. Kołki nagwintowane 6 są wykonane z rury stalowo-pancernej, na której jest nawalcowany gwint. Powierzchnie kontaktowe pomiędzy kołkami nagwintowanymi 6 i belką 1, która jest elementem nośnym, względnie pomiędzy kołkami nagwintowanymi 6 i ślepym pułapem 4, wykonane są z materiału trwale elastycznego 7, który wypełnia wnętrze kołków nagwintowanych 6, przez co przeniesienie odgłosu kroków z elementu podłogowego 5 na układ nośny staje się niemożliwe. Powierzchnia górna komorowej konstrukcji podłogowej według wynalazku jest w pełni równa. Jest to osiągnięte w ten sposób, że kołki nagwintowane 6 są wykonane z materiał u walcowanego, których rura stalowo-pancerna na niewielkiej gruboś ci jest sfrezowana po niwelacji elementów podłogowych 5, następnie trwale elastyczne wypełnienie jest przycięte na równi z górną powierzchnią elementu podłogowego 5 i w końcu pozostały odcinek jest ponownie wkręcony jako kołek nagwintowany 6. Komora pomiędzy ślepym pułapem 4 i elementem podłogowym 5 może zostać w konwencjonalny sposób napełniona materiałem izolującym, ale również materiał w formie mat może zostać położony przed położeniem elementów podłogowych 5 lub granulat może zostać wdmuchany po ułożeniu elementów podłogowych.

Zasadniczą budowę elementu podłogowego 5 z Fig. 1 pokazuje Fig. 2. Składa się on z dwóch blach stalowych 51 i 52, które są pozycjonowane powyżej rozpórek 511 względnie 521, w odległości około 18 mm. Korzystnie rozpórki 511 i 521 są kształtowane za pomocą wykrojników i zaginania względnie głębokiego tłoczenia bezpośrednio z blach stalowych. Blachy stalowe 51 i 52 są przestawnie przyporządkowane, przy czym zawsze rozpórka 511 z rozpórką 521 jest punktowo zespawana. Przez to powstaje wysoce wytrzymała, lekka, nadająca się do chodzenia i niełamliwa mata o grubości około 20 mm. Pomiędzy rozpórkami 511 i 521 jest wsunięta rura 8 ogrzewania podłogowego, której średnica najczęściej wynosi około 18 mm.

W elemencie podłogowym są wkręcone kołki nagwintowane 6 z rury stalowo-pancernej z materiałem trwale elastycznym 7, które są pokazane tylko schematycznie. Element podłogowy 5 po jego ułożeniu i niwelacji jest uzupełniony poprzez nie pokazaną warstwę środkową pomiędzy blachami stalowymi 51 i 52, która jest wykonana z płynnego jastrychu. Celem zapobieżenia przeciekaniu jastrychu przez dolną blachę stalową, na jej spodniej stronie znajduje się płaskie uszczelnienie 53, które jest przebite kołkami gwintowanymi 6 przy ich wkręcaniu. Płaskie uszczelnienie 53 korzystnie może być wykonane z materiału izolującego akustycznie i cieplnie. Masa właściwa elementu podłogowego według wynalazku wynosi mniej aniżeli 40 kg/m². Ułożone ogrzewanie podłogowe cechuje się krótką fazą nagrzewania ze względu na niewielką pojemność cieplną elementu podłogowego.

Figura 3 przedstawia blachę stalową 51, względnie 52, z Fig. 2 w widoku z góry. Blacha stalowa 51, względnie 52, posiada regularną siatkę obrazową o wzorze szachownicy, której pola stanowią kołowe otwory 513 i pola kwadratowe 514 powstałe przez wykrawanie i głębokie tłoczenie. Pola kwadratowe 514 tworzą rozpórki 511, względnie 521, zgodnie z Fig. 2, przy czym przekątne pól kwadratowych pomiędzy wykrojami 513 są rozcięte i głębokotłoczone. Krawędzie blach stalowych są ukształtowane jako obszary brzegowe 515 i 516. Za pomocą obszaru brzegowego jest zapewnione zachodzące na siebie układanie elementów podłogowych 5, łącznie z łączeniem na krzyż bez szczelin dylatacyjnych i skurczowych. Ząbkowana postać brzegu działa jako połączenie siłowe pomiędzy sąsiadująco ułożonymi elementami podłogowymi. Każdy kołowy otwór 513, podwójnych, zgodnie z Fig. 2, ułożonych jedna nad drugą, płyt stalowych 51 i 52 tworzy gwint wewnętrzny dla jednego kołka nagwintowanego. Rozstawione są one w odległości 50 mm od siebie, co umożliwia to, że wystarczająco dużo kołków nagwintowanych 6 może zostać użyte dla osiągnięcia wytrzymałości znaczących miejsc komorowej konstrukcji podłogowej.

Claims (13)

1. Komorowa konstrukcja podł ogowa skł adają ca się z elementów podł ogowych mają cych kształt płyt o wielowarstwowej strukturze i podpartych na nośnej nieobrobionej podłodze, przy czym jedna z warstw jest uformowana jako warstwa środkowa niepodatna na zginanie, a blachy stalowe posiadają kołowe otwory uporządkowane w siatkę obrazową, które mają takie same średnice, zaś na spodniej stronie dolnej blachy znajduje się płaskie uszczelnienie, znamienna tym, że elementy podłogowe (5) uformowane są z takich samych dwóch płaskich blach stalowych (51, 52) usytuowanych względem siebie w określonym odstępie i zaopatrzonych w rozpórki (511, 521), które wystają w przestrzeni pomiędzy blachami stalowymi (51, 52), przy czym rozpórki (511) pierwszej blachy stalowej (51) połączone są z rozpórkami (521) drugiej blachy stalowej (52), a w odpowiedniej odległości od siebie, w koł owe otwory (513) usytuowane wzdł u ż jednej osi, są wkrę cone nagwintowane koł ki (6), przebijające płaskie uszczelnienie (53) i niwelujące elementy podłogowe (5), które opierając się mają możliwość obrotu na nieobrobionej podłodze (1, 4), a komora pomiędzy blachami stalowymi (51, 52) jest wypełniona utwardzalnym, płynnym jastrychem, formującym warstwę środkową.

2. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 1, znamienna tym, że krawę dzie (515, 516) blach stalowych (51, 52) są ząbkowane.

3. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 2, znamienna tym, że ząbkowanie krawędzi (515, 516) ma wymiar oczka siatki obrazowej.

4. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że blachy stalowe (51, 52) są płasko względem siebie przesunięte.

5. Komorowa konstrukcja podł ogowa wedł ug zastrz. 4, znamienna tym, ż e przesunię cie w obu współ rzę dnych ma wymiar oczka siatki obrazowej.

6. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 4, znamienna tym, że elementy podłogowe (5) ułożone są w połączeniu na krzyż.

7. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 5, znamienna tym, że elementy podłogowe (5) ułożone są w połączeniu na krzyż.

8. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 5, albo 6, albo 7, znamienna tym, że kołki nagwintowane (6) są wykonane jako kołki rurowe z gwintem zewnętrznym i są wypeł nione materiał em (7) trwale elastycznym i s ą wykonane z materiał u walcowanego, który po niwelacji elementów podłogowych (5) jest obcięty na równi z ich górną powierzchnią.

9. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 4, znamienna tym, że kołki nagwintowane (6) są wykonane jako kołki rurowe z gwintem zewnętrznym i są wypełnione materiałem (7) trwale elastycznym i są wykonane z materiału walcowanego, który po niwelacji elementów podłogowych (5) jest obcięty na równi z ich górną powierzchnią.

10. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 5, albo 6, albo 7, albo 9, znamienna tym, że wymiar oczka siatki obrazowej kołowych otworów wynosi co najmniej 50 mm.

11. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 4, znamienna tym, że wymiar oczka siatki obrazowej kołowych otworów wynosi co najmniej 50 mm.

12. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 8, znamienna tym, że wymiar oczka siatki obrazowej kołowych otworów wynosi co najmniej 50 mm.

13. Komorowa konstrukcja podłogowa według zastrz. 10, znamienna tym, że wymiar oczka siatki obrazowej kołowych otworów wynosi co najmniej 50 mm.