PL198845B1 - Górnicza stalowa okładzina ociosowa, zaczepowa - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest górnicza sta- lowa ok ladzina ociosowa, zaczepowa, zak lada- na i zaczepiana na s asiednich odrzwiach obu- dowy wyrobiska chodnikowego, zabezpieczaj ac przestrze n robocz a przed opadaj acymi bry lami kopaliny. Górnicza ok ladzina (1) ma brzegowe p laszczyzny (2) co najmniej z jednego konca ok ladziny (1), poprzecznie przeci ete maksy- malnie do kraw edzi wyoblenia (3), a ko ncowe odcinki s a odgiete w dó l brzegowych p lasz- czyzn (2), tworz ac zaczepy (4) ok ladziny (1). Zaczepy (4) mog a by c wykonane z jednego lub obydwu ko nców ok ladziny (1), tworz ac ok ladzi- n e jednostronnie lub dwustronnie zaczepow a. W innym wykonaniu ok ladzina ma na okre slo- nym odcinku wzd lu zne przeci ecia wzd lu z kra- w edzi wyoblenia (3), a ko ncowe odcinki odgi ete w dó l lub ma odgi ete w dó l naro za brzegowych p laszczyzn (2), wzgl ednie w obr ebie ko nców p laszczyzn (2) ma przet loczenia tworz ace za- czepy. PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest górnicza stalowa okładzina ociosowa, zaczepowa zakładana i zaczepiana na sąsiednich odrzwiach obudowy wyrobiska chodnikowego, zabezpieczając przestrzeń roboczą przed opadającymi bryłami kopaliny.

Znane i stosowane są w górnictwie stalowe okładziny ociosowe stanowiące prostokątny płat blachy, który wzdłuż osi ma koliste wyoblenie, a jego wzdłużne płaszczyzny brzegowe są odgięte określając brzegi wyoblania i są pochylone względem płaszczyzny brzegów wyoblenia.

Wymogi wytrzymałościowe takich okładzin muszą spełniać wymogi jak okładziny żelbetonowe określone normą PN-G06021.

Okładziny te zakłada się swobodnie na obrzeża odrzwi obudowy wyobleniem w stronę ociosu, przy czym długość okładziny jest odpowiednia do podziałki zabudowy poszczególnych odrzwi, zależnej od warunków górniczo-geologicznych danego wyrobiska korytarzowego. W czasie pracy okładzina jest obciążana siłami poprzecznymi od brył górotworu oraz parcia górotworu i zachowuje się jak belka zginana podparta przesuwnie na końcach. To swobodne oparcie jest niekorzystne w przypadkach dużych obciążeń mogących doprowadzić do wysunięcia się okładziny z odrzwi w wyniku ugięcia okładziny.

Przyjmując maksymalną dopuszczalną strzałkę ugięcia okładziny równą 10% podziałki odrzwi obudowy, okładzina winna jeszcze opierać się na odrzwiach. Z przezorności ruchowej i eksploatacyjnej długość okładziny jest znacznie większa od teoretycznie niezbędnej.

Znane są w górnictwie stalowe okładziny zaczepowe, które na skrajach długości wyoblenia mają odcinkowo przerwaną ciągłość tworząc gniazda, którymi okładzina zakładana i zaczepiana jest na obrzeżach sąsiednich odrzwi obudowy chodnikowej, co ogranicza możliwy wzdłużny ruch końców okładziny nadając jej charakter zaczepowy, jednak okładzina musi być wtedy montowana wyoblaniem w stronę wyrobiska.

Taki montaż okładziny, to jest wyoblenie w stronę wyrobiska budzi wątpliwości obsługi, co znalazło potwierdzenie w stanowiskowych badaniach wytrzymałościowych okładziny montowanej odwrotnie jak dotychczas, a ponad to taka budowa i zabudowa okładziny może prowadzić do zwichrowania odrzwi obudowy wobec sztywności zaczepów oraz jej dodatkowego obciążenia odpadami ze stropu wypełniającymi nieckę wyoblenia.

Górnicza stalowa okładzina ociosowa według wynalazku, będąca znanym prostokątnym płatem blachy, który wzdłuż osi ma koliste wyoblanie, a jego wzdłużne płaszczyzny brzegowe są odgięte, określając brzegi wyoblenia i są pochylone względem płaszczyzny brzegów wyoblenia, ma płaszczyzny brzegowe co najmniej na jednym końcu poprzecznie przecięte, maksymalnie sięgając do krawędzi wyoblenia, a powstałe odcinki końcowe są odgięte w dół płaszczyzn bocznych, tworząc zaczepy wprowadzane za boczne ścianki sąsiednich odrzwi obudowy, przy czym okładzina montowana jest wyoblaniem w stronę ociosu, tak jak dotychczas.

Jak wykazały badania stanowiskowe taka okładzina spełnia wymogi wytrzymałościowe określone w normie, przy czym po ugięciu w granicach określonych luzem montażowym wykładzina wykazuje nadal wymaganą wytrzymałość wobec dodatkowej pracy odgięć i możliwe jest pewne skrócenie długości okładziny w stosunku do długości okładzin bezzaczepowych. Mając na uwadze pewną podatność zaczepów, okładzina zaczepiana dwustronnie o sąsiednie odrzwia obudowy ma mniejszy wpływ na zwichrowanie odrzwi w porównaniu z okładziną dwustronnie zaczepową z gniazdami w wyobleniu.

W odmianie okładziny przeciwległe płaszczyzny brzegowe, co najmniej na jednym końcu, są na określonym odcinku przecięte wzdłużnie w obrębie krawędzi wyoblenia, a końce odgięte są w dół poprzecznie do płaszczyzny brzegowej, tworząc zaczepy wprowadzane za boczne ścianki sąsiednich odrzwi obudowy.

W kolejnej odmianie okładziny płaszczyzny brzegowe, co najmniej na jednym końcu, mają naroża płaszczyzn brzegowych poprzecznie odgięte w dół wzdłuż przeciwprostokątnych krawędzi, tworząc zaczepy wprowadzane za boczne ścianki sąsiednich odrzwi obudowy.

W dalszej odmianie okładziny płaszczyzny brzegowe, co najmniej na jednym końcu, mają miejscowe poprzeczne przetłoczenia skierowane wyobleniem w dół kształtujące zaczepy wprowadzane za boczne ścianki sąsiednich odrzwi obudowy.

Okładziny według wynalazku mogą więc być okładzinami jednostronnie zaczepowymi lub okładzinami dwustronnie zaczepowymi.

PL 198 845 B1

Górnicza okładzina stalowa ociosowa zaczepowa według wynalazku przedstawiona jest na załączonym rysunku, którego fig. 1 przedstawia okładzinę dwustronnie zaczepową z przecięciami poprzecznymi w widoku od strony dłuższego boku, fig. 2 okładzinę jak na fig. 1 w widoku z góry, a fig. 3 okładzinę jak na fig. 1 w widoku czołowym, fig. 4 okładzinę dwustronnie zaczepową z podłużnymi przecięciami w widoku od strony dłuższego boku, fig. 5 okładzinę jak na fig. 4 w widoku z góry, a fig. 6 okładzinę jak na fig. 4 w widoku od strony czołowej, fig. 7 okładzinę dwustronnie zaczepową z zaczepami narożnymi w widoku od strony dłuższego brzegu, fig. 8 okładzinę jak na fig. 7 w widoku od góry, a fig. 9 okładzinę jak na fig. 7 w widoku od strony czołowej, fig. 10 dwustronnie zaczepową okładzinę z przetłoczeniami w widoku od strony dłuższego brzegu, fig. 11 okładzinę jak na fig. 10 w widoku z góry, a fig. 12 okładzinę jak na fig. 10 w widoku od strony czołowej, zaś fig. 13 przykład zabudowy okładziny dwustronnie zaczepowej na odrzwiach obudowy chodnikowej.

Górnicza okładzina 1 o znanym kształcie ma brzegowe płaszczyzny 2, co najmniej z jednego końca okładziny 1, poprzecznie przecięte, maksymalnie do krawędzi wyoblenia 3, a końcowe odcinki są odgięte w dół brzegowych płaszczyzn 2, tworzące zaczepy 4 okładziny 1. Zaczepy 4 mogą być wykonane z jednego lub obydwu końców okładziny 1, tworząc okładzinę jednostronnie lub dwustronnie zaczepową, jak przedstawiono na fig. 1-3.

W odmianie okładziny 1 przedstawionej na fig. 4-6 końcowe odcinki brzegowych płaszczyzn 2, co najmniej z jednego końca okładziny 1, są na określonym odcinku wzdłużnie przecięte w obrębie krawędzi wyoblenia 3, a końcowe odcinki są poprzecznie odgięte w dół brzegowych płaszczyzn 2, tworząc zaczepy 5 okładziny 1. Zaczepy 5 mogą być wykonane z jednego lub obydwu końców okładziny 1 tworząc okładzinę jednostronnie lub dwustronnie zaczepową, jak przedstawiono na fig. 4-6.

W kolejnej odmianie okładziny 1 przedstawionej na fig. 7-9 naroża brzegowych płaszczyzn 2, co najmniej z jednego końca okładziny 1, są odgięte wzdłuż przeciwprostokątnej krawędzi brzegowych w dół brzegowych płaszczyzn 2, tworzące zaczepy 6 okładziny 1. Zaczepy 6 mogą być wykonane z jednego lub obydwu końców okładziny 1, tworząc okładzinę jednostronnie lub dwustronnie zaczepową, jak przedstawiono na fig. 7-9.

W dalszej odmianie okładziny 1 przedstawionej na fig. 10-12 na końcowych odcinkach brzegowych płaszczyzn 2, co najmniej z jednego końca okładziny 1, ma poprzeczne miejscowe przetłoczenia ukierunkowane wyobleniem w dół brzegowych płaszczyzn 2, kształtując zaczepy 7 okładziny 1. Przetłoczenia mogą być wykonane z jednego lub obydwu końców okładziny 1, tworząc okładzinę jednostronnie lub dwustronnie zaczepową, jak przedstawiono na fig. 10-12.

Poszczególne okładziny 1 zakłada się na sąsiednie odrzwia 8 obudowy chodnikowej zaczepami 4, 5, 6 lub 7 za ich brzegowe płaszczyzny 9.

Claims (4)

1. Górnicza stalowa okładzina ociosowa, zaczepowa, stanowiąca prostokątny płat blachy, który wzdłuż osi ma koliste wyoblenie, a jego wzdłużne płaszczyzny brzegowe są odgięte określając brzegi wyoblania i są pochylone względem płaszczyzny brzegów wyoblenia, znamienna tym, że brzegowe płaszczyzny (2), co najmniej z jednego końca okładziny (1), są poprzecznie przecięte, maksymalnie do krawędzi wyoblenia (3), a końcowe odcinki są odgięte w dół brzegowych płaszczyzn (2), tworzące zaczepy (4) okładziny (1).

2. Górnicza okładzina według zastrz. 1, znamienna tym, że końcowe odcinki brzegowych płaszczyzn (2), co najmniej z jednego końca okładziny (1), są na określonym odcinku wzdłużnie przecięte w obrębie krawędzi wyoblenia (3), a końcowe odcinki są poprzecznie odgięte w dół brzegowych płaszczyzn (2), tworząc zaczepy (5) okładziny (1).

3. Górnicza okładzina według zastrz. 1, znamienna tym, że naroża brzegowych płaszczyzn (2), co najmniej z jednego końca okładziny (1), są odgięte wzdłuż przeciwprostokątnej krawędzi brzegowych w dół brzegowych płaszczyzn (2), tworzące zaczepy (6) okładziny (1).

4. Górnicza okładzina według zastrz. 1, znamienna tym, że brzegowe płaszczyzny (2), co najmniej z jednego końca okładziny (1), mają poprzeczne miejscowe przetłoczenia skierowane wyobleniem w dół brzegowych płaszczyzn (2), kształtując zaczepy (7) okładziny (1).