PL199260B1

PL199260B1 - Nowa pochodna bis(pirolilo)fluorenui sposób jej wytwarzania

Info

Publication number: PL199260B1
Application number: PL368086A
Authority: PL
Inventors: Jadwiga Soloducho; Joanna Cabaj; Krzysztof Idzik; Antoni Chyla
Original assignee: Politechnika Wroclawska
Priority date: 2004-05-19
Filing date: 2004-05-19
Publication date: 2008-08-29
Also published as: PL368086A1

Abstract

Wynalazek dotyczy nowego związku o wzorze 1 i nazwie 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluoren. Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania nowego 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1, który polega na tym, że N,N'-dialliloamid kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego poddaje się reakcji z 20% roztworem fosgenu w toluenie, w temperaturze pokojowej z dodatkiem dimetyloformamidu, a wytworzony nietrwały N,N'-dialliloimidochlorek kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego poddaje się reakcji cyklizacji z tert-butoksylanem potasu w temperaturze od minus 5 do minus 10°C w absolutnym tetrahydrofuranie.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nowa pochodna bis(pirolilo)fluorenu i sposób jej wytwarzania.

Nowy związek ma określoną budowę oraz tworzy stabilne i trwałe monomolekularne warstwy Langmuira-Blodgett. Nowy związek może znaleźć zastosowanie jako materiał do budowy czujników gazowych i chemicznych.

Wynalazek dotyczy nowej pochodnej bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1 i nazwie 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluoren.

Wynalazek dotyczy również sposobu wytwarzania nowego 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1.

Sposób wytwarzania nowego 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1, polega na tym, że N,N -dialliloamid kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego o wzorze 2 poddaje się reakcji z 20% roztworem fosgenu w toluenie z dodatkiem dimetyloformamidu. Reakcję tę prowadzi się w temperaturze pokojowej w ciągu 12 godzin, a otrzymany surowy N,N'- dialliloimidochlorek kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego o wzorze 3 natychmiast po wytworzeniu poddaje się reakcji cyklizacji z tert-butoksylanem potasu, którą prowadzi się w temperaturze (-)5-10°C w absolutnym tetrahydrofuranie.

Wytworzony 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluoren jest prekursorem skoniugowanego polimeru.

Sposób według wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania i na schemacie reakcji.

Mieszaninę 1,0 g tj. 1.22 mmola N,N-dialliloamidu kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego, 15 ml 20% roztworu fosgenu w toluenie i 0.1 ml bezwodnego DMF miesza się w temperaturze pokojowej przez 12 godzin. Następnie reagenty ogrzewa się przez godzinę w temperaturze 40°C, rozpuszczalnik oddestylowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, a wytworzony nietrwały związek 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(N,N '-alliloimidochlorek)fluorenu ma następującą charakterystykę.

¹HNMR (CDCl3), δ ¹HNMR (CDCl3), δ 7.7 (d, 2H, J=7.2 Hz), 7.5-7.0 (m, 4H), 6.9-6.6 (m, 2H), 5.4 (dd, 2H, J=7.1 Hz), 5.0 (dd, 2H, J=6.6 Hz), 4.0-3.7 (m, 4H), 1.98 (4H, q, J=6.7 Hz), 1.4-1.3 (m, 52H), 0.85 (t, 6H, J=7.25Hz), 0.56-0.54 (m, 4H). ¹³C NMR(CDCl3), δ 146.5, 145.3, 138.9, 129.7, 128.1, 123.2, 118.0, 54.9, 42.8, 31.5, 29.5, 29.4, 29.7, 29.7, 29.6, 29.4, 29.3, 29.3, 29.0, 19.7, 20.1, 13.1. C53H80N2Cl2 obliczono: C, 77,99; H, 9.88; N, 3.43. Znaleziono: C, 77,80; H, 9.79. Natychmiast po wytworzeniu 1.0 g tj. 1.22 mmola 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(N,N -alliloimidochlorek)fluorenu wkrapla się do świeżo sublimowanego 0.81 g tj. 7.2 mmola tert-butoksylanu potasu w 30 ml bezwodnego tetrahydrofuranu. Reagenty miesza się w temperaturze (-) 10°- 0°C w ciągu godziny, a następnie wylewa do wody z lodem i produkt reakcji ekstrahuje trzykrotnie eterem etylowym po 25 ml. Fazę organiczną oddziela się, a warstwę wodną ekstrahuje eterem dietylowym i suszy ją MgSO4. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej stosując jako eluent heksan, a następnie mieszaninę heksanu i octanu etylu w stosunku 2:1. Otrzymuje się 0.7 g. tj. 1.3 mmola brunatno-zielonkawych kryształów 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluorenu. T.t. 204-206°C.

¹HNMR (CDCl3), δ 7.7 (s, 2H), 7.6-7.1 (m, 6H), 6.8 (s, 2H), 6.3 (s, 2H), 6,2 (s, 2H), 1.98-1.93 (m, 4H),1.3-1.0 (m, 52H), 0.85 (t, 6H, J=7.15 Hz), 0.55-0.54 (m, 4H). ¹³CNMR δ 148.1, 143.4, 133.3, 131.0, 126.3, 124.8, 123.6, 119.8, 107.1, 103.1, 55.0, 40.4, 31.3, 30.0, 29.7, 29.6, 29.6, 29.5, 29.4, 29.3, 29.0, 22.7, 14.15. Dla C37H48N2 obliczono: C, 85.65; H, 10.58; znaleziono: C, 85.50; H, 10.45.

Claims

1. Nowa pochodna bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1 i nazwie 9,9-diheksadecylo-2,7-bis-(pirolilo)fluoren.

2. Sposób wytwarzania nowej pochodnej bis(pirolilo)fluorenu o wzorze 1 i nazwie 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluoren. 9,9-diheksadecylo-2,7-bis(pirolilo)fluoren, znamienny tym, że N,N -dialliloamid kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego o wzorze 2 poddaje się reakcji z 20% roztworem fosgenu w toluenie z dodatkiem dimetyloformamidu, w temperaturze pokojowej, a wytworzony nietrwały N,N -dialliloimidochlorek kwasu 9,9-diheksadecylofluoreno-2,7-dikarboksylowego o wzorze 3, poddaje się reakcji cyklizacji z tetr-butoksylanem potasu w temperaturze od minus 5 do minus 10°C w absolutnym tetrahydrofuranie.