PL199676B1 - Zespół ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zespó l ramy do mocowa- nia maski napi eciowej wewn atrz kineskopu, który zawiera lopatkow a struktur e wsporcz a (40, 140) z materia lu o wspó lczynniku rozszerzalno sci cieplnej pierwszymi wk ladk e (60, 160) z materia lu o wspó lczynniku rozszerzal- no sci cieplnej drugim ustawion a wzd luz lopatkowej struktury wsporczej (40, 140). Wk ladka (60, 160) ma wiele otworów (62, 64, 162, 164) ustawionych wzd luz d lugo sci wk ladki (60, 160). Zespó l ramy charakteryzuje si e tym, ze ma cz e- sci mocuj ace (151), z których co najmniej jedna stanowi w miejscu srodkowym wk ladki (60, 160) po laczenie pomi e- dzy wk ladk a (60, 160) a lopatkow a struktur a wsporcz a (40, 140) a pozosta le cz esci mocuj ace (151) stanowi a poprzez otwory (62, 64, 162, 164) polaczenie pomi edzy wk ladk a (60, 160) a lopatkow a struktur a wsporcz a (40, 140), przy czym otwory (62, 64, 162, 164) maj a wymia- ry wi eksze od wymiarów odpowiednich cz esci mocuj acych (151) wprowadzonych w te otwory (62, 64, 162, 164) a lopatkowa struktura wsporcza (40, 140) ma wzajemnie blokuj ace po lówki pierwsz a i drug a (41, 45). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu.

Kineskop kolorowy (CRT - cathode ray tube) zawiera działo elektronowe do generowania trzech wiązek elektronowych i kierowania ich na ekran lampy. Ekran znajduje się po wewnętrznej stronie czoła lampy i jest wykonany z matrycy elementów z luminoforów o trzech różnych kolorach. Między działem elektronowym a ekranem umieszczona jest elektroda wyboru koloru, którą może być albo maska cieniowa albo maska ogniskująca, która umożliwia trafianie każdej wiązki elektronowej tylko w te elementy luminoforów, które przypisane są do tej wiązki. Maska cieniowa jest to cienki arkusz metalu, na przykład stali, który jest ukształtowany zgodnie z wewnętrzną powierzchnią czoła kineskopu.

Jeden z typów kineskopów ma maskę napięciową zainstalowaną wewnątrz jego części czołowej. W celu utrzymania napięcia na masce napięciowej, maska napięciowa wymaga zamocowania do stosunkowo masywnej ramy. Jakkolwiek takie lampy spotykają się z szeroką akceptacją użytkowników, to nadal występuje potrzeba dalszego udoskonalenia, dla zmniejszenia masy i kosztu zespołów maska napięciowa - rama w takich lampach przy utrzymaniu potrzebnego naprężenia maski napięciowej.

Wysuwano sugestię, że w lampie z maską napięciową można zastosować lżejszą ramę. Jednym ze sposobów zmniejszenia potrzebnego napięcia maski napięciowej, jest wykonanie maski z materiału o niewielkim współczynniku rozszerzalnoś ci cieplnej. Jednakowoż, maska z takiego materiału mogłaby wymagać ramy z materiału o podobnym współczynniku rozszerzalności cieplnej, dla zapobieżenia niezgodności rozszerzalności podczas obróbki termicznej, która jest wymagana przy produkcji kineskopu, i podczas działania lampy. Ponieważ materiały metaliczne o małych wartościach współczynnika rozszerzalności cieplnej są stosunkowo kosztowne, to wykonanie zarówno maski napięciowej, jak i ramy z materiałów o identycznej lub podobnej rozszerzalności jest stosunkowo kosztowne. Zatem, jest pożądane zastosowanie kombinacji maski napięciowej z materiału o małym współczynniku rozszerzalności cieplnej z ramą o większej wartości współczynnika rozszerzalności cieplnej, i znalezienie rozwiązania problemu, który wystę puje, kiedy wystę puje znaczne niedopasowanie współczynników rozszerzalności cieplnej pomiędzy maską napięciową a jej ramą.

Z opisu zgł oszenia patentowego JP 2000/285820 A znany jest zespół ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu mający łopatkową strukturę wsporczą z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej pierwszym i wkładkę z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej drugim ustawioną wzdłuż łopatkowej struktury wsporczej, przy czym wkładka ma wiele otworów ustawionych wzdłuż długości wkładki.

Zespół ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu, według niniejszego wynalazku, zawiera łopatkową strukturę wsporczą z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej pierwszym i wkładkę z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej drugim ustawioną wzdłuż łopatkowej struktury wsporczej, przy czym wkładka ma wiele otworów ustawionych wzdłuż długości wkładki, a charakteryzuje się tym, że ma części mocujące, z których co najmniej jedna stanowi w miejscu środkowym wkładki połączenie pomiędzy wkładką a łopatkową strukturą wsporczą a pozostałe części mocujące stanowią poprzez otwory połączenie pomiędzy wkładką a łopatkową strukturą wsporczą, przy czym otwory mają wymiary większe od wymiarów odpowiednich części mocujących wprowadzonych w te otwory a łopatkowa struktura wsporcza ma wzajemnie blokujące połówki pierwszą i drugą.

Korzystnie, części mocujące stanowią języczki usytuowane wzdłuż krawędzi połówki pierwszej.

Korzystnie, części mocujące są zamocowane ślizgowo w otworach wzdłuż wkładki a wkładka jest ruchoma względem łopatkowej struktury wsporczej.

Korzystnie, każdy języczek ma część wąską i część szeroką.

Korzystnie, część wąska i część szeroka są rozdzielone powierzchnią oporową.

Korzystnie, powierzchnia oporowa jest oparta o powierzchnię połówki drugiej.

Korzystnie, części mocujące stanowią łączniki przechodzące przez otwory łopatkowej struktury wsporczej.

Wkładka zawiera otwory rozmieszczone, korzystnie, w rzędach na jej długości. Wkładka jest połączona z łopatkową strukturą wsporczą za pośrednictwem co najmniej jednej części mocującej w miejscu, w zasadzie, na środku długości wkładki. Pozostałe części mocujące łączą wkładkę z łopatkową strukturą wsporczą, przez otwory, które są wymiarami dobrane tak, że są większe, niż części mocujące, tak że części mocujące są osadzone luźno w otworach wkładki. Umożliwia to zamocowanie

PL 199 676 B1 wkładki na środku, podczas gdy jej końce mogą swobodnie przemieszczać się względem łopatkowej struktury wsporczej podczas występowania zmian temperatury.

Przedmiot wynalazku jest w przykładzie wykonania uwidoczniony na rysunku, którego fig. 1 przedstawia w przekroju kineskop z zespołem ramy maski napięciowej, zainstalowanym za płytą czołową, fig. 2 przedstawia w perspektywie zespół ramy maski napięciowej, przedstawiony na fig. 1, fig. 3 przedstawia w widoku z przodu łopatkową strukturę wsporczą, fig. 4 przedstawia przekrój wzdłuż linii 4-4 z fig. 3, fig. 5 przedstawia w widoku perspektywicznym łopatkową strukturę wsporczą podczas montażu, fig. 6 przedstawia łopatkową strukturę wsporczą w częściowym przekroju wzdłuż linii 6-6 według fig. 4, z ukazaniem otworów wkładki, i przechodzących przez nie części łopatkowej struktury wsporczej, fig. 7 i 8 przedstawiają w przekrojach wzdłuż linii 7-7 z fig. 4 przebieg przemieszczania względnego wkładki i łopatkowej struktury wsporczej podczas występowania zmian temperatury, fig. 9 przedstawia w przekroju podobnym do przekroju z fig. 4, alternatywne wykonanie łopatkowej struktury wsporczej, a fig. 10 i 11 w częściowych przekrojach podobnych, jak na fig. 7 i 8 przedstawiają przebieg przemieszczenia względnego wkładki w innym wykonaniu i łopatkowej struktury wsporczej.

Figura 1 przedstawia kineskop kolorowy CRT 1 (CRT - cathode ray tube) z bańką szklaną 2 zaopatrzoną w prostokątny zespół płyty czołowej 3 i rurową szyjkę 4 połączoną za pośrednictwem stożka 5. Stożek 5 zaopatrzony jest w wewnętrzne pokrycie przewodzące (nie pokazane), które rozciąga się od kontaktu anodowego 6 w stronę powierzchni czołowej 3 do szyjki 4. Zespół płyty czołowej 3 zawiera obrazową płytę czołową 8 i obwodowy kołnierz, czyli ściankę boczną 9, która jest przyspawana do stożka 5 szklaną frytą 7. Ekran 12 z trójkolorowym luminoforem osadzony jest na wewnętrznej powierzchni płyty 3. Ekran 12 jest ekranem liniowym z linami luminoforu ułożonymi w triady, przy czym każda z triad zawiera linię luminoforu każdego z trzech kolorów. Zespół ramy 10 maski napięciowej jest zamontowany w sposób wyjmowany w określonej odległości od ekranu 12. Działo elektronowe 13, przedstawione w uproszczeniu liniami przerywanymi na fig. 1, jest zainstalowane centralnie w szyjce 4, generując i kierując trzy rozmieszczone w linii wiązki elektronowe, wiązkę środkową i dwie wiązki boczne, czyli zewnętrzne, wzdłuż drogi zbieżności, przez zespół ramy 10 maski napięciowej do ekranu 12.

Lampa jest przeznaczona do wykorzystania z zewnętrznym magnetycznym zespołem odchylającym 14 przedstawionym w sąsiedztwie połączenia stożka 5 z szyjką 4. Zespół odchylający 14 w stanie działania oddziałuje na trzy wiązki polem magnetycznym powodującym przemiatanie przez wiązki ekranu 12 poziomo i pionowo w rastrze prostokątnym.

Zespół ramy 10 maski napięciowej, pokazany na fig. 2, zawiera ramę 20 z dwoma bokami dłuższymi 22 i 24 i dwoma bokami krótszymi 26 i 28. Dwa boki dłuższe 22, 24 ramy 20 są równoległe do środkowej osi większej, X, lampy a dwa boki krótsze 26, 28 są równoległe do środkowej osi mniejszej, Y, lampy. Jakkolwiek zespół ramy 10 maski napięciowej przedstawiono dla uproszczenia jako płytę, to zawiera on maskę napięciową 30 z otworami, zawierającą zbiór pasków metalicznych (nie pokazane) z wieloma podłużnymi szczelinami (nie pokazane) między nimi, równoległymi do osi mniejszej maski napięciowej 30. Do ramy 10 jest zamocowana łopatkowa struktura wsporcza 40 i może mieć wysokość zmieniającą się od środka wzdłuż każdej sekcji do końca sekcji, dla nadania masce napięciowej 30 dokładniejszej krzywizny i wyrównania napięcia na powierzchni maski napięciowej 30.

Jak to pokazano na fig. 3, łopatkowa struktura wsporcza 40 ma krawędź 43, w którą wchodzi maska, znajdująca się na wkładce 60, która wystaje z ścianki przedniej 48. Krawędź 43 mieszcząca maskę napięciową 30 może mieć odpowiedni obwód, tak aby nałożona maska napięciowa 30 kształtem odpowiadała wewnętrznej powierzchni bańki szklanej 2. Na fig. 4 i 5 widać dodatkowe szczegóły łopatkowej struktury wsporczej 40. Połówka pierwsza 41 łopatkowej struktury wsporczej 40 jest połączona z połówką drugą 45 i tworzy zamkniętą strukturę rurową, która zawiera wkładkę 60. Połówka pierwsza 41 tworzy ściankę spodnią 44 i ściankę przednią 48 łopatkowej struktury wsporczej 40. Połówka druga 45 tworzy ściankę tylną 46 i ściankę górną 42 łopatkowej struktury wsporczej 40. Jak to najlepiej widać na fig. 5, wzdłuż krawędzi ścianki spodniej 44 rozmieszczony jest szereg występów 47 i wgłębień 49. Z krawę dzi ś cianki przedniej 48 wystaje wiele części mocują cych, czyli ję zyczków 51 mocujących wkładkę. Każdy języczek 51 mocujący wkładkę 60 ma powierzchnię oporową 52, która oddziela część wąską 54 od części szerokiej 56.

Jeśli chodzi o połówkę drugą 45, to ścianka tylna 46 ma wiele występów tylnych 55 rozdzielonych wcięciami rozmieszczonymi wzdłuż krawędzi. Podobnie, ścianka górna 42 ma wiele występów górnych 66 rozdzielonych wcięciami górnymi 68.

Jak to pokazano na fig. 5-8, wkładka 60 jest ukształtowana z płyty i jest wyprofilowana tak, że ma krawędź 43, w którą wstawiona jest maska napięciowa 30, i powierzchnię tylną 61. Centralny

PL 199 676 B1 otwór 62, dla języczka, jest ukształtowany, korzystnie, symetrycznie względem osi środkowej C, która rozciąga się środkowo wzdłuż długości wkładki 60. Dla fachowca jest oczywiste, że jakkolwiek korzystne jest rozmieszczenie centralnego otworu 62 dla języczka symetrycznie względem osi środkowej C, to w innym wykonaniu centralny otwór 62 dla języczka może być zastąpiony wieloma środkowymi otworami dla języczków, usytuowanymi w bliskości linii środkowej C. Wiele zewnętrznych otworów 64 z wielu otworów dla języczków ma wymiary dobrane tak, ż e są większe od centralnego otworu 62 mieszczącego centralny języczek i są one rozmieszczone w rzędzie na zewnątrz centralnego otworu 62 dla języczka. Łopatkowa struktura wsporcza 40 jest zmontowana, jak to najlepiej widać na fig. 5, przez przepchnięcie mocujących języczków 51 wkładki 60 przez otwory dla języczków, centralne i zewnętrzne 62, 64, wkładki 60. Połówka pierwsza 41 wraz z wkładką 60 zostaje następnie przymocowana do połówki drugiej 45, tak że występy 47 trafiają w wycięcia tylne 53 a występy tylne 55 trafiają we wgłębienia 49. Podobnie, części wąskie 54 języczków 51 mocujących wkładkę trafiają w górne wgłębienia 68. Wszystkie z poszczególnych występów 47, 55, 66 i języczki 51 mocujące wkładkę mogą następnie być, korzystnie, przymocowane jeden do drugiego przez, na przykład, zgrzewanie. Połówki pierwsza i druga 41, 45 mogą być również w innym rozwią zaniu, łączone ze sobą nawzajem przez pasowanie z wciskiem mię dzy wystę pami 47, 55, 66, i wgłębieniami 49, 53, 68, lub przez selektywne zgrzewanie części obu połówek. W innym rozwiązaniu, połówki pierwsza i druga 41, 45 mogą mieć konstrukcję jednoczęściową i być zginane i mocowane wzdłuż jednej krawędzi z języczkami 51 mocującymi wkładkę i górnymi wgłębieniami 68.

Łopatkowa struktura wsporcza 40 jest następnie mocowana do ramy 20 wzdłuż ścianki tylnej 46. Po włożeniu maski napięciowej 30 w krawędź 43 dla maski, na wkładkę 60 działa siła, jak na wspornik utwierdzony, powodując jej obrót wokół punktu, w którym styka się ona ze ścianką przednią 48 połówki pierwszej 41. Na powierzchnię tylną jest zatem wywierany nacisk w stronę powierzchni wewnętrznej ścianki górnej 42, powodując, że wkładka 60 i maska napięciowa 30 pozostają poprawnie ustawione.

Jak widać na fig. 6, języczki 51 mocujące wkładkę, zostają wstawione w górne wgłębienia 68 ścianki górnej 42 aż do oparcia się powierzchni oporowych 52 o górne występy 66. Jak to najlepiej widać na fig. 6 i 7, centralny otwór 62 mieszczący języczek jest wymiarami dobrany tak, że tworzy połączenie mocno wciskane z częścią szeroką 56 wstawionego weń języczka 51 mocującego wkładkę. Zewnętrzne otwory 64 dla języczków są dobrane wymiarami tak, że z luzem mieszczą się w nich wstawione w nie części szerokie 56 języczków 51 mocujących wkładkę. Jest oczywiste, że otwory 62, 64 dla języczków lub części szerokie 56 mogą mieć wymiary zmieniane dla utworzenia ich pasowania ciasnego albo luźnego, zależnie od potrzeby. Jest oczywiste, że albo jeden, albo kilka języczków 51 wokół środka, może być zwymiarowanych odpowiednio do pasowania ciasnego z odpowiadającymi im otworami 62, 64, dla połączenia wkładki 60 z łopatkową strukturą wsporczą 40.

Przy cyklicznych zmianach temperatury, w związku z tym, że połówki pierwsza i druga 41, 45 są wykonane z materiału o stosunkowo dużym współczynniku rozszerzalności cieplnej a wkładka 60 jest wykonana z materiału o stosukowo małym współczynniku rozszerzalności cieplnej, to połówka pierwsza 41 i ścianka przednia 48 przy nagrzewaniu będą rozszerzały się szybciej niż wkładka 60. Jak to pokazano na fig. 8, podczas rozszerzania, względne przemieszczenie wkładki 60 i ściany przedniej 48 połówki pierwszej 41 jest regulowane dookoła linii środkowej C. Rozszerzanie się ścianki przedniej 48 odbywa się w kierunkach wskazanych strzałkami W na fig. 8. Centralny otwór 62 dla języczka utrzymuje odpowiadający mu języczek 51 mocujący wkładkę w położeniu środkowym umożliwiając przemieszczanie się pozostałych języczków mocujących w kierunku E, czyli wzdłuż długości wkładki 60, wewnątrz zewnętrznych otworów 64 dla języczków. Należy zauważyć na fig. 8, że rozszerzanie może się odbywać tak, że języczki mocujące wkładkę, najbliższe środka będą się przemieszczać w odpowiadających im otworach na mniejszą odległość, niż te, które zlokalizowane są dalej, w stronę zewnętrznych krawędzi wkładki 60. Zewnętrzne otwory 64 dla języczków, najbliższe linii środkowej C zatem mają większy prześwit na krawędziach zewnętrznych, podczas gdy zewnętrzne otwory 64 dla języczków najbliższe krawędziom zewnętrznym wkładki 60 mają większy prześwit na swoich krawędziach wewnętrznych.

Inne wykonanie łopatkowej struktury wsporczej według niniejszego wynalazku przedstawiono na fig. 9-11. Przekrój z fig. 9 ukazuje maskę napięciową 30 podobnie zamocowaną do obramowującej mieszczącej maskę krawędzi 143 innego wykonania wkładki 160. Alternatywna łopatkowa struktura wsporcza 140 różni się tym, że nie stanowi struktury w postaci zamkniętej rury, lecz zamiast tego składa się tylko z pojedynczego elementu wsporczego 145, tym samym eliminując potrzebę stosowania połówki drugiej dla zamknięcia struktury rurowej. Pojedynczy element wsporczy, jest podobnie

PL 199 676 B1 zamocowany do ramy 20. Ścianka górna 142 odchodzi od ścianki tylnej 140 i mieści wkładkę 160. Jednakowoż w tym przypadku, wkładka 160 jest przymocowana na stałe do powierzchni zewnętrznej ścianki górnej 142. Maska napięciowa 30, kiedy jest napięta, może również działać jako element przytrzymujący lub dociskający wkładkę 160 do ścianki górnej 142. Jest jednakże zrozumiałe, że w tym wykonaniu wkładka 160 może również być zamocowana na stałe do powierzchni wewnętrznej ścianki górnej 142, powodując, że część mocująca łączy wkładkę 160 ze ścianką górną 142, zapewniając odpowiednie podtrzymanie dla maski napięciowej 30. Jak to pokazano w niniejszym wykonaniu, części mocujące, jako łączniki, przechodzą przez otwory 162, 164 dla łączników we wkładce 160. Centralny otwór 162 dla łącznika i zewnętrzne otwory 164 dla łączników są dociskane inaczej, niż w wykonaniu przedstawionym na fig. 1-8, w celu pomieszczenia części mocującej 151. Jest zrozumiałe, że jakkolwiek otwór 162 mieszczący łącznik zewnętrzny jest przedstawiony w korzystnej postaci jako okrągły, a zewnętrzne otwory 164 dla łączników są przedstawione jako owalne, to te otwory mogą być wykonywane w różnych kształtach, dla różnie ukształtowanych łączników. Jak to najlepiej widać na fig. 10, to alternatywne wykonanie jest podobne do wykonania z fig. 1-8, tym, że centralny otwór 162 dla łącznika jest wymiarami dobrany tak, że ciasno jest spasowany z wchodzącą weń częścią mocującą 151, czyli łącznikiem, podczas gdy zewnętrzne otwory 164 dla łączników są wymiarami dobrane tak, że mieszczą części mocujące 151, czyli łączniki, z pewnym luzem, i umożliwiają, przy rozszerzaniu cieplnym, ich przemieszczanie się w zewnętrznych otworach 164 dla łączników. W wyniku tego jest oczywiste, że wkładka 160 może być połączona z elementem wsporczym dowolną środkową częścią mocującą, na przykład spawem. Fig. 11 przedstawia wzajemne przemieszczanie się części mocujących 151 i zewnętrznych otworów 164 dla łączników podczas cyklu nagrzewania. Wzajemne przemieszczenie między tymi częściami składowymi jest podobne do tego, które opisano w odniesieniu do fig. 8. Należy zauważyć, że wkładka w obu wykonaniach jest dobrana, korzystnie, tak, aby miała współczynnik rozszerzalności cieplnej dokładnie dopasowany do współczynnika rozszerzalności maski napięciowej 30. Umożliwia to podczas produkcji lepszą kontrolę dokładności położenia maski napięciowej, zarówno przy rozszerzaniu się części składowych, jak i ich kurczeniu się w toku cyklów termicznych.

Zaletą niniejszego wynalazku jest to, że do utworzenia łopatkowej struktury wsporczej 40, 140, na wkładkę 60 można zastosować stosunkowo niekosztowny materiał o stosunkowo dużym współczynniku rozszerzalności cieplnej, przy stosunkowo niewielkiej ilości stosunkowo kosztownego materiału o małym współczynniku rozszerzalności cieplnej. Konstrukcja zespołu ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu, według niniejszego wynalazku, umożliwia względne przemieszczenia wkładki 60, 160 i łopatkowej struktury wsporczej 40, 140, w sposób kontrolowany względem środka, dla zagwarantowania precyzyjnego ustawienia maski napięciowej 30 za płytą czołową 3 podczas cykli termicznych występujących przy produkcji.

Powyższy opis ilustruje niektóre możliwości realizacji praktycznej wynalazku. Zatem, założeniem jest, że powyższy opis należy rozpatrywać raczej jako poglądowy, niż ograniczający, i że zakres niniejszego wynalazku określony jest przez załączone zastrzeżenia wraz z pełnym zakresem zastrzeżeń zależnych.

Claims (7)

1. Zespół ramy do mocowania maski napięciowej wewnątrz kineskopu, zawierający łopatkową strukturę wsporczą z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej pierwszym i wkładkę z materiału o współczynniku rozszerzalności cieplnej drugim ustawioną wzdłuż łopatkowej struktury wsporczej, przy czym wkładka ma wiele otworów ustawionych wzdłuż długości wkładki, znamienny tym, że ma części mocujące (151), z których co najmniej jedna stanowi w miejscu środkowym wkładki (60, 160) połączenie pomiędzy wkładką (60, 160) a łopatkową strukturą wsporczą (40, 140) a pozostałe części mocujące (151) stanowią poprzez otwory (62, 64, 162, 164) połączenie pomiędzy wkładką (60, 160) a łopatkową strukturą wsporczą (40, 140), przy czym otwory (62, 64, 162, 164) mają wymiary większe od wymiarów odpowiednich części mocujących (151) wprowadzonych w te otwory (62, 64, 162, 164) a łopatkowa struktura wsporcza (40, 140) ma wzajemnie blokujące połówki pierwszą i drugą (41, 45).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że części mocujące (151) stanowią języczki (51) usytuowane wzdłuż krawędzi połówki pierwszej (41).

PL 199 676 B1

3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że części mocujące (151) są zamocowane ślizgowo w otworach (62, 64, 162, 164) wzdłuż wkładki (60, 160) a wkładka (60, 160) jest ruchoma względem łopatkowej struktury wsporczej (40, 140).

4. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że każdy języczek (51) ma część wąską (54) i część szeroką (56) .

5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że część wąska (54) i część szeroka (56) są rozdzielone powierzchnią oporową (52).

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że powierzchnia oporowa (52) jest oparta o powierzchnię (66) połówki drugiej (45).

7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że części mocujące (151) stanowią łączniki przechodzące przez otwory (62, 64, 162, 164) łopatkowej struktury wsporczej (40, 140).