PL199692B1 - Zapalnik uderzeniowy, zwłaszcza do kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych - Google Patents

Abstract

) Zapalnik zawiera cewkę (3) współpracującą z magnesem (14), przy czym cewka (3) połą­ czona jest poprzez diody (7, 8) z układem spłonek (9, 10) inicjujących uruchomienie elementów pirotechnicznych zapalnika, a zapalnik wyposażony jest w sprężynę, korzystnie spiralną zainstalowaną na korpusie (6). Magnes (14) związany jest z tuleją (13) osadzoną suwliwie na korpusie zapalnika

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zapalnik uderzeniowy, zwłaszcza do kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych.

W dotychczasowej praktyce inicjowania wybuchu w g ł owicach kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych realizowane jest za pomocą zapalników mechanicznych lub zapalników zawierających elementy piezoelektryczne, które wytwarzają ładunek elektryczny umożliwiający zainicjowanie wybuchu w chwili zderzenia pocisku z celem. W obydwóch przypadkach zanim dojdzie do zainicjowania wybuchu, wywołane zderzeniem obciążenia ładunku kumulacyjnego powodują jego odkształcenia znacznie zmniejszające przebijalność.

Zapalnik uderzeniowy, zwłaszcza do kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych zawierający samolikwidator pirotechniczny oraz mechaniczny układ zabezpieczenia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera cewkę współpracującą z magnesem, przy czym cewka połączona jest poprzez diody z układem spłonek inicjujących uruchomienie elementów pirotechnicznych zapalnika. Zapalnik wyposażony jest w sprężynę, korzystnie spiralną zainstalowaną na korpusie pocisku.

W alternatywnej wersji rozwi ą zania, cewka połączona jest ze spł onką poprzez diodę i termistor. Korzystnie, magnes związany jest z tuleją osadzoną suwliwie na korpusie zapalnika i ma postać pierścienia.

W rozwiązaniu według wynalazku, spłonkę inicjującą wybuch ładunku uruchamia impuls elektryczny wywołany ruchem magnesu względem cewki połączonej poprzez diodę ze spłonką.

Zasadniczą zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że energia niezbędna do uruchomienia zapalnika nie jest w nim zmagazynowana, lecz wytwarzana jest w trakcie miotania bądź zderzenia pocisku z celem. Ponadto, przyspieszenie ładunku kumulacyjnego towarzyszące zderzeniu pocisku z celem jest niewielkie, gdyż elementem, który zderza się z przeszkodą jest tuleja dystansowa a nie korpus głowicy. Obciążenia wywołane zderzeniem są przenoszone na korpus za pośrednictwem sprężyny, która znacząco zmniejsza chwilowe obciążenia ładunku kumulacyjnego, a tym samym chroni go przed uszkodzeniami obniżającymi przebijalność.

Rozwiązanie szczególnie nadaje się do zastosowania w zapalnikach głowic kumulacyjnych.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pocisku w pozycji przed użyciem (miotaniem), fig. 2 - przekrój pocisku w chwili miotania, a fig. 3 - odmianę rozwiązania zapalnika z jedną diodą i termistorem.

Subpocisk zawierający zapalnik umieszczony jest w zasobniku, w pozycji jak na fig. 1. Po uwolnieniu subpocisku z zasobnika, pod wpływem działania sprężyny 12, tuleja 13 przesuwa się do pozycji przedstawionej na fig. 2. Ruchowi temu towarzyszy powstanie w cewce 3 siły elektromotorycznej. Wytworzony w ten sposób prąd przepływa przez diodę 8 i uruchamia spłonkę 10, która zapala opóźniacz pirotechniczny 11, a ten po upływie z góry określonego czasu i wypaleniu masy pirotechnicznej blokującej przesłonę 4, umożliwia sprężynie 5 przesunięcie przesłony 4 do pozycji otwierającej drogę ogniową między spłonką 9 i detonatorem 15. Podczas zderzenia pocisku z celem następuje ruch tulei 13 względem korpusu 2 pocisku i związanego z nią magnesu 14 względem cewki 3 w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wywołanego sprężyną 12 podczas uwalniania pocisku z zasobnika. Ruch ten ponownie wywołuje w cewce 3 siłę elektromotoryczną, a przepływ prądu przez diodę 7 uruchamia spłonkę 9 a ta detonator 15 i zasadniczy ładunek 1 pocisku. W przypadku niezadziałania zapalnika dochodzi do samolikwidacji pocisku przez pobudzenie detonatora 15 płomieniem od opóźniacza 11. W obwodzie elektrycznym wykorzystano diody tak połączone by zapewnić przepł yw prą du przez z góry wskazaną spłonkę w każdym z dwóch ruchów magnesu względem cewki, którym towarzyszy powstanie siły elektromotorycznej i przepływ prądu w dwóch przeciwnych kierunkach. W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 3, po wystrzeleniu pocisku, siła elektromotoryczna, wywołana ruchem tulei 13 z magnesem 14 względem cewki 3 zainstalowanej w korpusie 2, uruchamia, poprzez diodę 7, spłonkę 10 zapalającą opóźniacz pirotechniczny 11. Układ ten zawiera termistor 16, w którym energia z opóźniacza pirotechnicznego 11 podnosi temperaturę do wartości, przy której jego oporność spada do poziomu umożliwiającego przepływ prądu o natężeniu wystarczającym do uruchomienia spłonki 9 w chwili zderzenia pocisku z celem. W tym przypadku wykorzystywana jest energia wytwarzana dwukrotnie podczas ruchu względnego magnesu i cewki w tym samym kierunku.

Odpowiednio dobrana długość tulei 13, pozwala na wywołanie detonacji wówczas, gdy odległość wkładki kumulacyjnej od przeszkody zagwarantuje maksymalną przebijalność wytworzonym strumieniem kumulacyjnym.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zapalnik uderzeniowy, zwłaszcza do kumulacyjnych pocisków przeciwpancernych zawierający samolikwidator pirotechniczny oraz mechaniczny układ zabezpieczenia, znamienny tym, że zawiera cewkę (3) współpracującą z magnesem (14), przy czym cewka (3) połączona jest z układem spłonek (9, 10) inicjujących uruchomienie elementów pirotechnicznych zapalnika a zapalnik wyposażony jest w sprężynę, korzystnie spiralną zainstalowaną na korpusie (6).
2. 2. Zapalnik, według zastrz. 1, znamienny tym, że magnes (14) związany jest z tuleją (13) osadzoną suwliwie na korpusie zapalnika.
3. 3. Zapalnik, według zastrz. 1, znamienny tym, że cewka (3) połączona jest z układem spłonek (9, 10) poprzez diody (7, 8).
4. 4. Zapalnik, według zastrz. 1, znamienny tym, że cewka (3) połączona jest ze spłonką (9) poprzez diodę (7) i termistor (16).
5. 5. Zapalnik, według zastrz. 1, znamienny tym, że magnes (14) ma postać pierścienia.