PL199704B1 - Zbiornik zwłaszcza do magazynowania i transportu morskiego skroplonych gazów ziemnych - Google Patents

Abstract

Zbiornik, zw laszcza do magazynowania i trans- portu morskiego skroplonych gazów ziemnych wbu- dowany w struktur e no sn a, sk lada si e z co najmniej jednej sciany o zmiennej szeroko sci tworz acej sko- sne k aty przestrzenne przekroju z s asiednimi scia- nami oraz z pomocniczych pow lok izoluj acych i wo- doszczelnych oraz g lównej pow loki wodoszczelnej, które s a utworzone przez panele przymocowane do sciany i zdolne do trzymania g lównej pow loki wo- doszczelnej. W sk lad g lównej pow loki wodoszczelnej wchodz a, na ka zdej scianie o zmiennej szeroko sci, co najmniej jeden pas centralny (63) umieszczony pod lu znie i przymocowany do le zacego pod spodem panelu (12), przy czym pasy bie zace (66) s a trzyma- ne mechanicznie, za pomoc a zlacza suwliwego, równolegle do sko snych k atów przestrzennych prze- kroju na lezacym pod spodem panelu i przymocowa- ne na ko ncach do pasów centralnych tak, ze si ly rozci agaj ace (F), dzia laj ace na pasy biezace w kie- runku ich wymiaru pod lu znego s a przenoszone na struktur e no sn a za po srednictwem pasów cen- tralnych. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zbiornik zwłaszcza do magazynowania i transportu morskiego skroplonych gazów ziemnych.

Wynalazek dotyczy wodoszczelnego, izolowanego termicznie zbiornika, zwłaszcza do magazynowania skroplonych gazów ziemnych o wysokiej zawartości metanu, w temperaturze około -160°C, który to zbiornik jest wbudowany w strukturę nośną statku, zwłaszcza w kadłub statku przeznaczonego do transportu morskiego skroplonych gazów.

Wynalazek dotyczy zwłaszcza wodoszczelnego, izolowanego termicznie zbiornika wbudowanego w strukturę nośną statku, która to struktura nośna ma wieloboczny przekrój poprzeczny i zawiera szereg praktycznie płaskich sztywnych ścian sąsiadujących ze sobą wzdłuż ich podłużnych krawędzi, przy czym co najmniej jedna ze wspomnianych ścian ma zmienną szerokość na co najmniej części swojej długości, zaś kąty przestrzenne w przekroju struktury nośnej, które są utworzone przez wspomnianą ścianę o zmiennej szerokości i ściany sąsiednie są zorientowane skośnie.

Znany jest, zwłaszcza z francuskiego zgłoszenia patentowego 2 724 623, zbiornik z dwiema kolejnymi wodoszczelnymi powłokami, z których jedna, główna, styka się z wyrobem znajdującym się w zbiorniku, a druga, pomocnicza, znajduje się pomi ę dzy powł oką gł ówną a strukturą noś ną , przy czym te dwie wodoszczelne powłoki są umieszczone na przemian z dwiema powłokami izolującymi termicznie, odpowiednio, główną i pomocniczą.

We wspomnianym powyżej zgłoszeniu patentowym, powłoki pomocnicze i główne powłoki izolacyjne składają się w zasadzie z zespołu praktycznie równoległościennych prefabrykowanych paneli, przymocowanych mechanicznie do ściany struktury nośnej, przy czym każdy panel jest utworzony, po pierwsze, z pierwszej sztywnej płyty z warstwą izolacji termicznej i wraz z nią stanowiącą pomocniczy izolacyjny element barierowy, po drugie z giętkiej płyty przywierającej praktycznie do całej powierzchni warstwy izolacji termicznej wspomnianego powyżej izolacyjnego elementu barierowego, w skład której to płyty wchodzi co najmniej jedna ciągła, cienka folia metalowa stanowiąca pomocniczy wodoszczelny element barierowy, i po trzecie, z drugiej warstwy izolacji termicznej przywierającej do wspomnianej powyżej płyty, z drugiej sztywnej płyty pokrywającej drugą warstwę izolacji termicznej i stanowiącej wraz z nią główny izolacyjny element barierowy. Główna wodoszczelna powłoka składa się z metalowych pasów, na przykład z Invaru, trzymanych mechanicznie tak, żeby ślizgały się na sztywnej płycie głównej powłoki izolacyjnej na swoich podwiniętych podłużnych krawędziach.

Każdy prefabrykowany panel ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy element barierowy i główny izolacyjny element barierowy mają, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są praktycznie równoległe, przy czym długość i/lub szerokość drugiego prostokąta są krótsze niż ich odpowiedniki w pierwszym prostokącie tak, że powstaje obwodowa obręcz.

Obwodowe obręcze sąsiednich paneli oraz ściany boczne głównych izolacyjnych elementów barierowych wyznaczają obszary łączące, które są wypełnione płytkami izolacyjnymi, każda z warstwą izolacji termicznej, pokrytymi sztywną płytą, przy czym sztywne płyty płytek izolacyjnych i drugie sztywne płyty paneli tworzą praktycznie ciągłą ścianę zdolną do podtrzymywania głównej powłoki wodoszczelnej, zaś obszary, w których spotykają się pomocnicze izolacyjne elementy barierowe są wypełnione łącznikami z materiału izolacyjnego. Dla zapewnienia ciągłości wodoszczelności pomocniczej powłoki wodoszczelnej w miejscu złączenia dwóch paneli, obręczy, przed zamocowaniem płytek łączących, pokrywa się pasem giętkiej płyty zawierającej co najmniej ciągłą cienką folię metalową, który to pas przywiera do sąsiednich obręczy bocznych.

Powszechnie wiadomo, że chłodzenie zbiornika wytwarza, w głównej i pomocniczej powłoce wodoszczelnej, naprężenia rozciągające, które dodają się do naprężeń rozciągających wytwarzanych w tych wodoszczelnych powł okach w wyniku odkształ cania się stę pki statku podczas koł ysania na fali. W przypadku uż ywania praktycznie pł askich pasów z blach Invarowych, ruchy wynikają ce ze skurczów termicznych mają ograniczoną amplitudę, nie mniej jednak pozostają. W znany sposób, metalowe pasy, zamontowane ślizgowo na prefabrykowanych panelach, są przymocowane swoimi końcami do struktury nośnej statku za pomocą sztywnych elementów narożnych, takich jak opisane we francuskich patentach 2 709 725 i 2 780 942, tak, że siły rozciągające w kierunku podłużnym pasów są przenoszone na strukturę nośną.

Struktura nośna, do której są przymocowane panele, jest uformowana ze ścian podwójnego kadłuba statku. Ściany podwójnego kadłuba tworzą komory, każda wyznaczona przez szereg praktycznie

PL 199 704 B1 płaskich podłużnych ścian sąsiadujących swoimi podłużnymi krawędziami i mających wieloboczny przekrój poprzeczny w kształcie wielościanu, zwłaszcza nieregularnego ośmiościanu, którego kąty w kątach przestrzennych przekroju dwóch sąsiednich ścian podłuż nych wynoszą w przybliż eniu 90° lub 135°, oraz dwie poprzeczne przegrody na podłużnych końcach komory, równoległe do siebie i prostopadłe do ścian podłużnych. Podłużne ściany oraz poprzeczne przegrody komory stanowią strukturę nośną zbiornika. Ogólnie, podłużne ściany są ułożone, mniej lub bardziej, w stożek z wieloboczną krzywoliniową kierownicą, w dolnej części wspomnianego statku, a także w jego części rufowej, oraz w cylinder z wieloboczną krzywoliniową kierownicą w pozostałej części statku.

W celu wykonania zbiornika wbudowanego w komorę o stał ym przekroju poprzecznym, mają cego tylko prostokątne ściany podłużne, prefabrykowane panele są ułożone obok siebie równolegle do osi zbiornika, a pasy są ułożone podłużnie na panelach. W przypadku zbiornika przeznaczonego do wbudowywania w dziób statku, komora ma na ogół co najmniej jedną ścianę denną i ścianę dachową o kształcie trapezowym, którego przekrój poprzeczny zmniejsza się ku dziobowi statku. Na tych trapezowych ścianach, prefabrykowane panele są również umieszczone równolegle do osi zbiornika i przycię te tak, żeby pasowały do skośnych kątów przestrzennych przekroju poprzecznego, a pasy są równoległe do podłużnej osi i przycięte skośnie na końcach tak, żeby pasowały do skośnych kątów przestrzennych przekroju poprzecznego. Koniec każdego pasa jest przymocowany pod pewnym kątem do pionowego pilersa, który również jest przymocowany do struktury nośnej pod skośnym kątem przestrzennym przekroju. Dla umożliwienia tego mocowania, pilers jest wykonany w postaci dwóch słupków ze stali nierdzewnej przyspawanych po jednym z każdej strony Invarowej płyty montażowej, do której jest przyspawany pas, przy czym pomocnicze wodoszczelne powłoki są również przymocowane do wspomnianej płyty montażowej.

Tego typu mocowanie ustala bezpośrednie połączenie termiczne pomiędzy powłoką główną a strukturą nośną, co nie jest korzystne z punktu widzenia jakości izolowania. Ponadto konstrukcja tego typu ma szereg wad. Wytwarzanie pilersów wymaga stosowania spawania wielofazowego, które jest trudno wdrożyć. Dostęp do pilersów jest stosunkowo trudny, wskutek czego operacja spawania pasów do płyt montażowych jest niebezpieczna. Wielkość pilersów jeszcze bardziej utrudnia wypełnianie struktury narożnej płytkami izolacyjnymi pod kątami przestrzennymi przekroju. Ponadto pilersy mają skłonność do skręcania się, ponieważ pasy są do nich przymocowane pod pewnym kątem.

Celem wynalazku jest zaproponowanie zbiornika wbudowanego w strukturę nośną pod skośnie zorientowanymi kątami przestrzennymi przekroju, co umożliwia złagodzenie wspomnianych powyżej wad.

Zbiornik zwłaszcza do magazynowania i transportu morskiego skroplonych gazów ziemnych wbudowany w strukturę nośną, zwłaszcza statku, która to struktura nośna ma wieloboczny przekrój poprzeczny i składa się z szeregu praktycznie płaskich sztywnych ścian sąsiadujących ze sobą wzdłuż swoich podłużnych krawędzi, przy czym co najmniej jedna ze ścian ma szerokość zmienną na co najmniej części swojej długości, zaś kąty przestrzenne przekroju struktury nośnej, jakie są utworzone przez tę ścianę o zmiennej szerokości ze ścianami sąsiednimi są ustawione skośnie, który to zbiornik składa się z dwóch kolejnych wodoszczelnych powłok, z których jedna, główna powłoka wodoszczelna styka się z wyrobem znajdującym się w zbiorniku, a druga, pomocnicza powłoka wodoszczelna, znajdująca się pomiędzy główną powłoką wodoszczelną, a strukturą nośną, głównej powłoki izolującej termicznie znajdującej się pomiędzy tymi dwiema powłokami wodoszczelnymi oraz pomocniczej powłoki izolującej termicznie umieszczonej pomiędzy pomocniczą powłoką wodoszczelną a strukturą nośną, przy czym pomocnicze powłoki izolujące i wodoszczelne oraz główna powłoka izolująca są wykonane z zespołu leżących obok siebie paneli przymocowanych do ścian struktury nośnej na całej swojej powierzchni wewnętrznej, z pomocą których jest podparta główna powłoka wodoszczelna, w skład której wchodzą pł askie metalowe pasy bieżące, wykonane z cienkiej blachy o niskim wspó ł czynniku rozszerzalności, której podłużne krawędzie są podwinięte do wnętrza zbiornika, zaś każdy z pasów bieżących jest połączony wodoszczelnie z co najmniej jednym podł u ż nie są siednim pasem bieżącym, przy czym sąsiednie podwinięte krawędzie pasów bieżących są przyspawane do dwóch powierzchni spawanej podpory, która jest trzymana mechanicznie na panelach i stanowi złącze suwliwe, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w skład głównej powłoki wodoszczelnej wchodzi ponadto, na każdej ścianie, co najmniej jeden płaski pas centralny wykonany z cienkiej blachy o niskim współczynniku rozszerzalności, który biegnie podłużnie i z których każdy jest przymocowany do leżących pod spodem paneli, przy czym pasy bieżące są trzymane, równolegle do skośnych kątów przestrzennych przekroju ścian, na leżących pod spodem panelach i są przymocowane wodoszczelnie na końcach pasa centralnego.

PL 199 704 B1

Korzystnie ściana ma płaszczyznę symetrii przechodzącą przez jej podłużną oś i prostopadłą do płaskiej powierzchni wspomnianej ściany.

Korzystnie ściana ma szerokość zmieniającą się monotonicznie wzdłuż całej jej długości.

Korzystnie co najmniej jeden końcowy pas centralny jest przymocowany do struktury nośnej za pomocą sztywnych struktur narożnych.

Korzystnie w skład paneli wchodzą panele centralne leżące obok siebie podłużnie wzdłuż płaszczyzny symetrii ściany tworząc co najmniej jeden rząd, do którego są przymocowane pasy centralne oraz panele boczne umieszczone na każdym boku paneli centralnych, na którym są trzymane pasy bieżące.

Korzystnie w skład zbiornika wchodzi kilka pasów centralnych, których sąsiednie krawędzie poprzeczne są przyspawane do spawanych podpór, które są trzymane mechanicznie na panelach centralnych, które to panele centralne są uformowane, po pierwsze, z pierwszej sztywnej płyty z warstwą izolacji termicznej i wraz z nią stanowią pomocniczy izolacyjny element barierowy, po drugie, z arkusza przywierającego do całej powierzchni warstwy izolacji termicznej wspomnianego powyżej pomocniczego izolacyjnego elementu barierowego, w skład którego to arkusza wchodzi co najmniej jedna ciągła folia metalowa będąca pomocniczym wodoszczelnym elementem barierowym i, po trzecie, z drugiej warstwy izolacji termicznej pokrytej drugą sztywną płytą i sztywną warstwą, które znajdują się obok siebie, przy czym wspomniana sztywna warstwa i druga warstwa izolacji termicznej, co najmniej częściowo pokrywają arkusz i przywierają do niego tworząc główny izolacyjny element barierowy, przy czym ułożenie panelu centralnego zapewnia podłużne rozmieszczenie na przemian drugiej warstwy izolacji termicznej i sztywnych warstw zaś pas centralny jest co najmniej przymocowany do sztywnych warstw paneli centralnych.

Korzystnie spawana podpora połączona z dwoma sąsiednimi metalowymi pasami centralnymi jest trzymana mechanicznie na sztywnej warstwie panelu centralnego i jest wycinkiem o przekroju w kształ cie wę z ł ówki, przy czym jeden z koł nierzy wspornika jest przymocowany do bocznej powierzchni sztywnej warstwy zwróconej ku drugiej warstwie izolacji panelu centralnego, natomiast drugi kołnierz jest przymocowany jedną ze swoich powierzchni do górnej powierzchni litej warstwy i jest przyspawany swoją drugą powierzchnią do sąsiednich krawędzi poprzecznych dwóch pasów centralnych.

Korzystnie końce pasów bieżących pokrywają częściowo pas centralny i mają skośną krawędź równoległą do płaszczyzny symetrii, wzdłuż której są spawane do pasa centralnego.

Korzystnie każdy z paneli centralnych ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym długość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz, korzystnie o stałej szerokości.

Korzystnie każdy z paneli centralnych ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym szerokość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz, korzystnie o stałej szerokości.

Korzystnie każdy z paneli centralnych ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym długość i szerokość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz, korzystnie o stałej szerokości.

Korzystnie panele boczne są uformowane, po pierwsze, z pierwszej sztywnej płyty z warstwą izolacji termicznej i wraz z nią stanowiącą pomocniczy izolacyjny element barierowy, po drugie, z giętkiego arkusza przywierającego do całej powierzchni warstwy izolacji termicznej pomocniczego izolacyjnego elementu barierowego, w skład którego to arkusza wchodzi co najmniej jedna ciągła cienka folia metalowa stanowiąca pomocniczy wodoszczelny element barierowy, po trzecie, z drugiej warstwy izolacji termicznej, która co najmniej częściowo pokrywa wspomniany powyżej arkusz i która przywiera do niego, oraz, po czwarte, z drugiej sztywnej płyty pokrywającej drugą warstwę izolacji termicznej i tworzą c ą wraz z nią gł ówny izolacyjny element barierowy, w skł ad którego to zbiornika wchodzą pierwsze panele boczne mające ogólny kształt prostokątnego równoległościanu, pomocniczy izolacyjny element barierowy mający, patrząc w rzucie głównym, kształt drugiego prostokąta, przy czym boki tych dwóch prostokątów są w przybliżeniu równoległe, zaś długość i szerokość drugiego prostokąta jest odpowiednio krótsza niż długość i szerokość pierwszego prostokąta, w wyniku czego powstaje

PL 199 704 B1 obwodowa obręcz, korzystnie o stałej szerokości, na każdym pierwszym panelu bocznym na obwodzie głównego izolacyjnego elementu barierowego pierwszych paneli bocznych, które to pierwsze panele boczne są umieszczone w co najmniej jednym rzędzie, zaś ich osie podłużne są równoległe do skośnego kąta przestrzennego przekroju, a drugie panele boczne mają, w przekroju, kształt prostokątnego trapezu, pomocniczy izolacyjny element barierowy ma, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokątnego trapezu oraz ma powierzchnię, która jest skośna do podłużnej osi drugich paneli bocznych, główny izolacyjny element barierowy ma, patrząc w rzucie głównym, kształt drugiego prostokątnego trapezu oraz ma powierzchnię, która jest skośna do podłużnej osi drugich paneli bocznych, przy czym boki tych dwóch prostokątnych trapezów są równoległe, zaś długość i szerokość drugiego prostokątnego trapezu są krótsze, odpowiednio, od długości i szerokości pierwszego prostokątnego trapezu, w wyniku czego powstaje obwodowa obręcz, korzystnie o stałej szerokości, na każdym drugim panelu bocznym wokół głównego izolacyjnego elementu barierowego, przy czym drugie panele boczne są umieszczone pomiędzy pierwszymi panelami bocznymi a panelami centralnymi, ich osie podłużne są równoległe do skośnego kąta przestrzennego przekroju, zaś skośne powierzchnie są równoległe do podłużnych powierzchni paneli centralnych.

Korzystnie obszary obwodowe znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi dwóch sąsiednich paneli centralnych, dwóch sąsiednich paneli bocznych a drugim panelem bocznym są wypełnione zapewniając ciągłość głównej powłoki izolacyjnej tworzącej panele centralne i boczne, za pomocą płytek izolacyjnych, z których każda ma warstwę izolacji termicznej pokrytą sztywną płytą, z których to płytek każda ma grubość głównej powłoki izolacyjnej tak, że po zmontowaniu, sztywne płyty płytek izolacyjnych tworzą z drugą sztywną płytą panelu bocznego i centralnego i z górnymi powierzchniami sztywnych warstw paneli centralnych, ciągłą ścianę podtrzymującą główną powłokę wodoszczelną.

Korzystnie obszary obwodowe znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi, sąsiednim panelem centralnym a drugim panelem bocznym są wypełnione zapewniając ciągłość głównej powłoki izolacyjnej tworzącej panele centralne i boczne, za pomocą płytek izolacyjnych, z których każda ma warstwę izolacji termicznej pokrytą sztywną płytą, z których to płytek każda ma grubość głównej powłoki izolacyjnej tak, że po zmontowaniu, sztywne płyty płytek izolacyjnych tworzą z drugą sztywną płytą panelu bocznego i centralnego i z górnymi powierzchniami sztywnych warstw paneli centralnych, ciągłą ścianę podtrzymującą główną powłokę wodoszczelną.

Korzystnie w pierwszych podłużnych odsadzeniach znajdujących się na sztywnej warstwie i drugiej sztywnej pł ycie każ dego panelu centralnego oraz na sztywnej pł ycie pł ytek tworzących złącze pomiędzy dwoma panelami centralnymi umieszczone są pasy centralne, przy czym kołnierze spawanych podpór każdego panelu centralnego są osadzone w poprzecznych odsadzeniach sztywnej warstwy, i pasy centralne tworzą z dwiema sztywnymi płytami oraz powierzchniami górnymi sztywnych warstw paneli centralnych ciągłą powierzchnię.

Korzystnie pod pasami centralnymi, z każdej strony płaszczyzny symetrii, w drugich podłużnych odsadzeniach znajdujących się na sztywnej warstwie i drugiej sztywnej płycie każdego panelu centralnego oraz na sztywnej płycie płytek, tworzących złącze pomiędzy dwoma paneli centralnymi, znajdują się dwie podłużne opaski ochrony termicznej chroniące leżące pod spodem obszary w trakcie spawania pasów bieżących z pasami centralnymi.

Korzystnie podłużne krawędzie pasów centralnych są przyśrubowane do sztywnej warstwy, drugiej sztywnej płyty paneli centralnych i do płyty płytek łączących za pomocą śrub, których łby są wpuszczone w górną powierzchnię pasów centralnych i są przykryte końcami pasów bieżących, przy czym skośne krawędzie wspomnianych końców są przyspawane poza śrubami.

Korzystnie w pasach centralnych znajdują się otwory wykonane techniką wykrawania, przez które przechodzą śruby mocujące i wchodzą w nie łby wspomnianych śrub w zagłębieniach, trzecie odsadzenia znajdujące się w sztywnej warstwie i drugiej sztywnej płycie każdego panelu centralnego oraz sztywnej płycie płytek tworzących połączenie pomiędzy dwoma panelami centralnymi.

Korzystnie w skład sztywnej warstwy wchodzi co najmniej jeden blok płyt spojonej warstwy.

Korzystnie z bieżącymi pasami metalowymi głównej powłoki wodoszczelnej jest połączona spawana podpora, która jest wycinkiem o przekroju w kształcie węzłówki, której jeden z kołnierzy jest spawany do podwiniętych krawędzi dwóch sąsiednich pasów metalowych głównej powłoki wodoszczelnej, natomiast drugi z kołnierzy wchodzi w szczeliny, równoległe do skośnego kąta przestrzennego przekroju, które znajdują się w materiale drugiej sztywnej płyty pierwszych paneli bocznych równolegle do ich osi podłużnych, w materiale drugiej sztywnej płyty drugich paneli bocznych prostopadle do

PL 199 704 B1 ich osi podłużnych oraz w materiale sztywnej płyty płytek łączących wypełniających obwodowe obszary znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi dwóch sąsiednich paneli bocznych oraz pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi centralnego panelu i drugiego panelu bocznego.

Korzystnie warstwy izolacji termicznej pomocniczych izolacyjnych elementów barierowych paneli centralnych składają się ze ściśliwego komórkowego tworzywa sztucznego i zawierają ustawione równolegle do swoich dużych powierzchni, szereg płatów włókien szklanych tworzących praktycznie równoległe płaty częściowo kompensując siły rozciągające pasy bieżące za pomocą struktur narożnych struktury nośnej, do których to struktur narożnych jest przymocowany końcowy pas centralny, a częściowo przez ś cianę do której są przymocowane panele centralne, przy czym rozkł ad tych sił zależy od giętkości użytego komórkowego tworzywa sztucznego.

Korzystnie zbiornik jest wbudowany w dziobową część statku.

Korzystnie zbiornik jest wbudowany w rufową część statku.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na którym fig. 1 pokazuje strukturę nośną dziobowej części statku, w rzucie perspektywicznym, schematycznie; fig. 2 - panele, centralny i boczne, umieszczone na trapezowej ścianie stanowiącej dno struktury nośnej z fig. 1, przed zamocowaniem płytek łączących oraz pasów, bocznego i centralnego, w rzucie częściowym z góry; fig. 3 - fragment fig. 2 po zamocowaniu płytek łączących, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 4 - dwa panele centralne obrazujące strukturę paneli centralnych i montaż pasów bocznych i centralnego, w częściowym rzucie perspektywicznym; fig. 5 - panel centralny w rzucie z góry; fig. 6 panel centralny z fig. 5, w rzucie z boku; fig. 7 - panel centralny z fig. 5 w przekroju płaszczyzną VII-VII; fig. 8 - panel centralny z fig. 5 w przekroju podłużnym płaszczyzną VIII-VIII, w rzucie częściowym, obrazującym mocowanie dwóch sąsiednich pasów centralnych do wspornika kątowego; fig. 9 - szczegół IX z fig. 6 obrazujący układ głównego izolacyjnego elementu barierowego na pomocniczym elemencie izolacyjnym, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 10 - szczegół X z fig. 7, pokazujący szczelinę relaksacyjną pomiędzy dwoma blokami pianki tworzącej główny element izolacyjny, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 11 - szczegół XI z fig. 6 obrazujący gniazdo mocujące, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 12 - szczegół XII z fig. 7 obrazujący różne odsądzenia na drugiej sztywnej płycie, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 13 - panel centralny z fig. 5 w przekroju podłużnym płaszczyzną XIII-XIII, ilustrującym odsadzenia przeznaczone do mocowania wspornika kątowego, w rzucie częściowym; fig. 14 - szczegół XIV z fig. 7 obrazujący różne odsądzenia na bloku warstwy, w rzucie częściowym, w powiększeniu; fig. 15 - wspornik kątowy w rzucie perspektywicznym; fig. 16 - trzy płytki łączące przeznaczone do umieszczania pomiędzy panelami centralnymi a panelami bocznymi obrazujące położenie teowej szczeliny, w rzucie perspektywicznym; oraz fig. 17 - końce dwóch sąsiednich bocznych pasów bieżących przyspawanych do pasa centralnego, w rzucie częściowym, w powiększeniu.

Na fig. 1 pokazano komorę w dziobowej części statku, w którą ma być wbudowany zbiornik według wynalazku. Komora ta ma ośmioboczne przekroje poprzeczne i jest ograniczona ośmioma podłużnymi ścianami 2-9 podwójnego kadłuba statku, które są praktycznie płaskie, sąsiadującymi wzdłuż swoich podłużnych krawędzi, oraz dwiema poprzecznymi przegrodami (nie pokazanymi), odpowiednio tylną i przednią, które są do siebie równoległe i są prostopadłe do ścian podłużnych. W skład komory zbiornika wchodzą dwie podłużne ściany 2, 3 w kształcie trapezu równoramiennego, tworzące dno i dach zbiornika. Te dwie ś ciany, 2, 3, znane jako ś ciany trapezowe, są do siebie równoległ e i mają wspólną podłużną płaszczyznę symetrii P przechodzącą przez podłużną oś A komory. Te trapezowe ściany zwężają się od rufy ku dziobowi statku. Pozostałe podłużne ściany, 4-9, znane jako ściany boczne, mają kształt prostokątny. Każda trapezowa ściana 2, 3 ogranicza, z sąsiednią ścianą boczną, skośny kąt przestrzenny przekroju 10, 11. Dwie ściany boczne 4, 5 tej samej szerokości sąsiadują ze ścianą denną 2, a cztery pozostałe ściany 6-9, z których dwie, 6, 7 sąsiadują ze ścianą dachową, mają identyczne szerokości, większe niż szerokość poprzednich dwóch ścian 4, 5. Zatem trapezowa ściana 2 tworząca dno ma dużą podstawę i krótką podstawę, które są odpowiednio dłuższe niż długa podstawa i krótka podstawa trapezowej ściany 3 tworzącej dach.

Te dwie wodoszczelne i izolacyjne powłoki na ścianach bocznych, które, w rzucie głównym, mają kształt prostokątny, wytwarza się, w znany sposób, z równoległościennych prefabrykowanych paneli umieszczonych podłużnie równolegle do kątów przestrzennych przekroju wyznaczonych przez każdą parę ścian bocznych i pasy bieżące, jak opisano we wspomnianym powyżej francuskim zgłoszeniu patentowym 2 724 623.

PL 199 704 B1

Poniżej opisano wytwarzanie dwóch wodoszczelnych i izolacyjnych powłok dla trapezowej ściany 2 stanowiącej dno, przy czym te, które znajdują się na trapezowej ścianie 3 stanowiącej dach, są wytwarzane w taki sam sposób.

Nawiązując do fig. 2, dwie powłoki pomocnicze oraz główna powłoka izolacyjna są wytwarzane, z jednej strony, z paneli centralnych, oznaczonych w całości numerem identyfikacyjnym 12, zestrojonych pozycyjnie tak, żeby powstał rząd 14 wycentrowany na płaszczyźnie symetrii P ściany, oraz, z drugiej strony, z dwóch typów paneli bocznych, oznaczonych w całości numerami 14 i 15, umieszczonych z każdej strony rzę du paneli centralnych.

Według fig. 4 do 7, każdy panel centralny 12 ma praktycznie kształt prostokątnego równoległościanu; w jego skład wchodzi pierwsza płyta 16 warstwy, na której leży pierwsza warstwa izolacji termicznej 17, na której z kolei leży sztywny arkusz 18; na arkuszu 18 znajdują się, z drugiej strony, druga warstwa izolacji termicznej 19 pokryta drugą płytą warstwy 20 oraz, z drugiej strony, sztywna warstwa 21. Podzespół 19, 20, 2\_ ma, patrząc w rzucie głównym, kształt prostokątny, którego boki są równoległe do boków podzespołu 16, 17; oba te podzespoły mają, patrząc w rzucie głównym, kształt dwóch prostokątów o tym samym środku, przy czym istnieje obwodowa obręcz 22 o stałej szerokości wokół podzespołu 19, 20, 21 złożona z obrzeża drugiego podzespołu 16, 17. Podzespół 19, 20, 21, znany jako podzespół pierwszy, stanowi główny izolacyjny element barierowy, a podzespół 16, 17, znany jako podzespół drugi, stanowi pomocniczy izolacyjny element barierowy. Arkusz 18, który pokrywa ten pierwszy podzespół 16, 17 stanowi pomocniczy wodoszczelny element barierowy.

Panel centralny 12, który dopiero co opisano, można prefabrykować tak, żeby tworzył zespół, którego różne części składowe są spojone ze sobą w układzie opisanym powyżej; w ten sposób zespół ten tworzy pomocnicze elementy barierowe oraz główne izolacyjne elementy barierowe.

Na przykład, sztywna warstwa 21 składa się z dwóch równoległościennych bloków 21a, 21b utworzonych ze spojonych płyt warstwy, nazywanych dalej blokami warstwowymi. Te bloki warstwowe umieszcza się krawędziami przy sobie w kierunku poprzecznym, pozostawiając szczelinę relaksacyjną 23 (fig. 5) pomiędzy nimi. Druga warstwa 19 izolacji termicznej jest utworzona z dwóch bloków 19a, 19b wykonanych z komórkowego tworzywa sztucznego, takiego jak pianka poliuretanowa, której nadano wysokie właściwości mechaniczne wprowadzając w nią materiał z włókien szklanych. Każdy blok pianki, pokryty drugą płytą warstwy 20a, 20b, ma wymiary praktycznie podobne do wymiarów bloku warstwowego 21a, 21b. Bloki pianki leżą obok siebie w taki sposób, że stykają się krawędziami, przy czym każdy blok pianki spoczywa na bloku warstwowym. Pomiędzy blokami pianki (fig. 10) oraz pomiędzy blokiem pianki a blokiem warstwowym (fig. 8) pozostawia się szczeliny relaksacyjne 24, 25. Jak widać na fig. 9, bloki pianki mają obwodową obręcz 70. Pierwsza warstwa izolacji termicznej 17 może składać się z materiału komórkowego identycznego z materiałem drugiej warstwy izolacji termicznej. Sztywny arkusz 17, który znajduje się pomiędzy głównym a pomocniczym izolacyjnym elementem barierowym, składa się z materiału kompozytowego wykonanego z trzech warstw: dwie warstwy zewnętrzne są z materiału z włókien szklanych, a warstwa środkowa jest z folii metalowej.

Panele centralne 12 są przymocowane obok siebie do trapezowej ściany, pozostawiając obszar łączenia 34, który oddziela drugie podzespoły dwóch sąsiednich paneli centralnych. Panele centralne tworzą rząd 13 wycentrowany na płaszczyźnie P, w którym to rzędzie bloki pianki i bloki warstwowe są ułożone na przemian w kierunku podłużnym, przy czym dwa bloki warstwowe 21a, 21b panelu są umieszczone za dwoma blokami pianki 19a, 19b tego samego panelu w stosunku do przedniej poprzecznej przegrody komory.

Z każ dej strony tego rzę du 13 lub wycentrowanego ukł adu paneli centralnych znajdują się pierwsze panele boczne 14 oraz drugie panele boczne 15. Pierwsze panele boczne, znane jako panele standardowe, składają się z prefabrykowanych paneli, takich jak opisane we wspomnianym wcześniej francuskim zgłoszeniu patentowym. Nawiązując do fig. 15, każdy ze standardowych paneli 14 jest praktycznie w kształcie prostokątnego równoległościanu; w jego skład wchodzi pierwszy podzespół 26 utworzony z pierwszej płyty warstwy, na której znajduje się pierwsza warstwa izolacji termicznej, w formie giętkiego lub sztywnego arkusza oraz drugi podzespół 27 utworzony z drugiej warstwy izolacji termicznej pokrytej drugą płytą 28 warstwy, przy czym wspomniana druga warstwa znajduje się na wspomnianym powyżej arkuszu. Drugi podzespół 27 składa się z głównego izolacyjnego elementu barierowego oraz, patrząc w rzucie głównym, ma kształt prostokątny, którego boki są równoległe do tych z podzespołu; dwa podzespoły mają, patrząc w rzucie głównym, kształt dwóch prostokątów o tym samym środku, w wyniku czego powstaje obwodowa obręcz 29 o stałej szerokości wokół drugiego podzespołu, stanowiącą obrzeże pierwszego podzespołu. Pierwszy podzespół 26 stanowi

PL 199 704 B1 pomocniczy izolacyjny element barierowy, a arkusz pokrywający pierwszy podzespół stanowi pomocniczy wodoszczelny element barierowy.

Te standardowe panele 14 różnią się od paneli centralnych 12 tym, że nie mają sztywnej warstwy 21. W skład głównych izolacyjnych elementów barierowych wchodzi wyłącznie druga warstwa izolacji wykonana z pianki, pokrytej płytą warstwową. Ponadto arkusz znajdujący się pomiędzy głównymi a pomocniczymi izolacyjnymi elementami barierowymi moż e być arkuszem giętkim składającym się z materiału kompozytowego złożonego z trzech warstw: dwie warstwy zewnętrzne są materiałami z włókna szklanego, a warstwa środkowa jest z cienkiej folii metalowej, na przykład z folii aluminiowej o grubości około 0,1 mm. Folia metalowa stanowi pomocniczą powłokę wodoszczelną i jest spojona z warstwą izolacji termicznej. Warstwy izolacji termicznej tych paneli standardowych 14 mogą składać się z materiału komórkowego identycznego z materiałem używanym do wytwarzania paneli centralnych.

Panele standardowe 14 są umieszczone w kilku rzędach tak, że ich podłużne osie L1 są równoległe do skośnych kątów przestrzennych przekroju 10, 11. Na przykład, skośne kąty przestrzenne przekroju tworzą kąt rzędu 15-16° z płaszczyzną P. W celu wykonania każdego rzędu, umieszcza się standardowe panele jeden za drugim, zaczynając w pobliżu tylnej poprzecznej przegrody i kończąc rząd kiedy miejsce pozostałe w pobliżu rzędu 13 paneli centralnych nie jest wystarczające do umieszczenia pełnego panelu standardowego. W dwóch sąsiednich panelach standardowych pierwsze podzespoły jednego i tego samego rzędu są oddzielone obszarem łączącym 35, a w dwóch sąsiednich panelach dwóch różnych rzędów pierwsze podzespoły leżą krawędziami przy sobie. Oczywiście, panele standardowe przy skośnych kątach przestrzennych przekroju są ścięte pod kątem pasującym do kąta utworzonego przez ścianę trapezową i sąsiednią ścianę boczną w tym skośnym kącie przestrzennym przekroju.

Pomiędzy rząd 13 paneli centralnych 12 a panele standardowe 14 wstawia się drugie panele boczne znane jako panele specjalne 15 znajdujące się na końcu każdego rzędu paneli standardowych tak, że zapewnia się ciągłość dwóch powłok pomocniczych oraz głównej powłoki izolacyjnej pomiędzy nimi. Te panele specjalne 15 mają strukturę podobną do paneli standardowych i składają się z pierwszego podzespołu 30 i drugiego podzespołu 31, ale mają w przekroju kształt prostokątnego trapezu i są umieszczone obok siebie z obszarem łączącym 36 pomiędzy dwoma sąsiednimi podzespołami z ich osiami podł u ż nymi L2 prostopadł ymi do skoś nych ką tów przestrzennych przekroju. Dwa podzespoły 30, 31 każdego panelu specjalnego 15 mają, patrząc w rzucie głównym, kształt dwóch prostokątnych trapezów o tym samym środku i równoległych bokach, przy czym wokół drugiego podzespołu 31 istnieje obwodowa obręcz 32 o stałej szerokości stanowiąca obrzeże pierwszego podzespołu 30. Każdy prostokątny trapez ma bok, który jest skośny do podłużnej osi L2 odpowiadający powierzchni określanej jako skośna powierzchnia 30a, 31a pierwszego podzespołu i drugiego podzespołu. Skośne powierzchnie 30a pierwszych podzespołów paneli specjalnych znajdują się na podłużnych powierzchniach pierwszych podzespołów 16, 17 paneli centralnych 12, a ich powierzchnie poprzeczne 30b, znajdujące się na ich skośnych powierzchniach i prostopadłe do ich podłużnych osi L2 znajdują się na podłużnych powierzchniach paneli standardowych 14.

Te panele specjalne 15 można wytwarzać z prefabrykowanych paneli podobnych do tych, z których są wykonane panele standardowe, ale przyciętych na wymiar w czasie ich instalowania. Ponadto szerokość i długość tych prefabrykowanych paneli używanych do wytwarzania paneli specjalnych dopasowuje się do paneli standardowych tak, żeby uzyskać zestaw prosty do zainstalowania. Jak widać na fig. 2, długość panelu standardowego jest praktycznie równa trzykrotnej szerokości panelu specjalnego plus dwa obszary łączące 36 oddzielające panele specjalne.

W znany sposób, w celu przymocowania paneli centralnych do trapezowej ś ciany stosuje się rozmieszczone równomiernie wzdłuż całego obwodu paneli centralnych, gniazda 37 będące cylindrycznymi zagłębieniami wykonanymi w obwodowych obręczach 22 przelotowe przez arkusz 18 i warstwę izolacji 17 w kierunku płyty warstwowej 16, jak widać na fig. 11; w ten sposób dno gniazda składa się z pierwszej sztywnej płyty 16 panelu centralnego; dno gniazda jest perforowane tak, że powstaje otwór 38. Do trapezowej ściany są przyspawane pod kątami prostymi kołki, których wolne końce są gwintowane. Kołki te oraz otwory 14, których średnice są na tyle duże, że kołki mogą w nie wchodzić, są rozmieszczone w taki sposób, że jeżeli panel centralny znajdzie się naprzeciwko trapezowej ściany, wspomniany panel można umieścić w stosunku do ściany w taki sposób, żeby kołki znalazły się naprzeciwko każdego otworu.

Znane jest odchylanie się ścian statku od powierzchni teoretycznej będące po prostu skutkiem niedokładności produkcyjnych struktury nośnej. W znany sposób, odchylenia te są kompensowane

PL 199 704 B1 poprzez umieszczanie paneli centralnych na strukturze nośnej za pośrednictwem podkładek z utwardzalnej żywicy, które, zaczynając od niedoskonałej powierzchni struktury nośnej, umożliwiają uzyskanie okładzin składających się z sąsiednich elementów mających drugie płyty i panele warstwowe, które, w całości, wyznaczają powierzchnię praktycznie bez odchyłek od pożądanej powierzchni teoretycznej. Kiedy panele centralne 12 są umieszczane w ten sposób na strukturze nośnej z podkładkami z żywicy pomiędzy nimi, kołki wchodzą w otwory 38, po czym na gwintowany koniec kołków nakłada się podkładkę oporową i nakrętkę dociskającą. Podkładka jest dociskana za pomocą nakrętki do pierwszej sztywnej płyty 16 panelu 12 w dnie gniazda 37. Zatem każdy panel 5 jest przymocowany do trapezowej ściany za pomocą szeregu punktów rozmieszczonych na całym jego obwodzie, co jest właściwe pod względem mechanicznym.

Panele boczne 14, 15 są przymocowane w taki sam sposób za pomocą kołków znajdujących się na trapezowej ścianie i gniazd 39 znajdujących się na ich obwodowych obręczach 29, 32.

Po wykonaniu tego mocowania w znany sposób, gniazda w panelach 12, 14, 15 są zaślepiane za pomocą zatyczek z izolacji termicznej, przy czym zatyczki te są wpuszczone w pierwszą warstwę izolacji termicznej w różnych panelach. Ponadto termiczny materiał izolacyjny tworzący złącze 40 i składający się z, na przykład, wełny szklanej o gęstości 22 kg/m³, znajduje się w obszarach łączących 34, które oddzielają pierwsze podzespoły dwóch sąsiednich paneli centralnych, oraz w obszarach łączących 35, 36, prostopadłych do skośnych kątów przestrzennych przekroju, dwóch pierwszych podzespołów dwóch elementów standardowych i/lub specjalnych.

Niemniej jednak, podczas gdy zapewniono w ten sposób ciągłość pomocniczej powłoki izolacyjnej, to nie jest to prawdą jeżeli chodzi o ciągłość pomocniczej wodoszczelnej bariery uformowanej przez arkusze pokrywające pierwsze podzespoły różnych paneli, ponieważ powłoka ta jest perforowana w każdym gnieździe 37, 40. W celu odbudowy ciągłości pomocniczej powłoki wodoszczelnej, w obwodowych obrę czach 22, 29, 32, które znajdują się pomię dzy dwoma pierwszymi podzespołami dwóch sąsiednich paneli, stosuje się opaski (nie pokazane), utworzone z giętkiego arkusza, na przykład identycznego z giętkim arkuszem paneli bocznych, które to opaski spaja się z obwodowymi obręczami w taki sposób, żeby zamknąć perforacje w każdym gnieździe 37, 39 oraz złącza 40 pomiędzy panelami, co umożliwia odbudowę ciągłości pomocniczej powłoki wodoszczelnej.

Jak widać na fig. 2, pomiędzy podzespołami dwóch sąsiednich paneli pozostaje wtedy pewien obszar odsadzenia znajdujący się w linii z obwodowymi obręczami 22, 29, 32, który to obszar odsadzenia ma praktycznie, o ile chodzi o głębokość, grubość głównej powłoki izolacyjnej. Te obszary odsadzenia pomiędzy dwoma panelami centralnymi wypełnia się wkładając płytki izolacyjne 41a, 42a, na przykład dwie z nich, każda złożona z warstwy izolacji termicznej 42 i sztywnej płyty warstwowej 43. Podobnie, obszary odsadzenia pomiędzy panelami bocznymi 14, 15 oraz pomiędzy panelami standardowymi a panelami specjalnymi wypełnia się płytkami 44, które również składają się z warstwy izolacji termicznej 45 i płyty warstwowej 46. Wymiary płytek izolacyjnych 41, 44 są takie, że płytki te całkowicie wypełniają obszar znajdujący się nad obwodowymi obręczami dwóch sąsiednich paneli, przy czym te płytki izolacyjne są spojone ze wspomnianymi wcześniej opaskami tak, że, po ich zainstalowaniu, ich płyty 43, 46 tworzą z drugimi sztywnymi płytami paneli bocznych i centralnych oraz powierzchniami górnymi bloków warstwowych 21a, 21b paneli centralnych, praktycznie ciągłą powierzchnię zdolną do podtrzymywania głównej powłoki wodoszczelnej.

Następnie pozostaje zamocowanie głównej powłoki wodoszczelnej, którą montuje się na tej praktycznie ciągłej powierzchni. W tym celu, w czasie procesu produkcji paneli centralnych 12, wytwarza się pierwsze podłużne odsadzenie 47 biegnące na całej długości powierzchni górnych 53 bloków warstwowych 21a, 21b sztywnych płyt 43, pokrywających drugą warstwę izolacyjną 19 pianki, oraz płytki 41a, 41b tworzące złącze pomiędzy dwoma sąsiednimi panelami centralnymi 12, tworząc na większości ich szerokości dwie obręcze 48, które są symetryczne względem płaszczyzny symetrii P. Do poprzecznego górnego kąta przestrzennego bloków warstwowych każdego panelu centralnego mocuje się spawaną podporę 49 umieszczoną na boku bloków z pianki. Jak widać na fig. 15, spawana podpora 49 jest wykonana z wycinka w kształcie litery L lub wspornika kątowego i składa się z dwóch kołnierzy 50, 51 ze stali nierdzewnej lub Invaru, przyspawanych pod kątami prostymi do siebie. Jak widać na fig. 8 i 13, pierwszy kołnierz 50 jest przymocowany do powierzchni bocznych 52 bloków warstwowych zwróconych ku drugiej warstwie 19 izolacji panelu, a drugi kołnierz 51 jest przymocowany do górnej powierzchni 53 bloków warstwowych. Wspomniane powyżej, każda górna powierzchnia 53 i poprzeczna powierzchnia 52 mają poprzeczne odsadzenie 54, 55, w które wchodzi jeden z koł nierzy tak, że pierwszy kołnierz 50, za pośrednictwem swojej górnej powierzchni tworzy ciągłą powierzchnię

PL 199 704 B1 z dnem pierwszego podł u ż nego odsadzenia 47. Ponadto na wspomnianym ką cie przestrzennym przekroju jest uformowana faza 56 tak, że pozostaje na tyle dużo miejsca, żeby weszła w nie spawana spoina 57 łącząca ze sobą dwa kołnierze wspornika kątowego. Wspornik kątowy jest przymocowany śrubami 60 wkręcanymi w bloki warstwowe. W kołnierzach znajdują się zespoły równomiernie rozmieszczonych otworów 58 pod śruby, każdy ze stożkowo rozchylającą się częścią, w którą wchodzi łeb śruby. W tym przykładzie wykonania, wspornik kątowy w poprzecznych odsadzeniach biegnie poprzecznie i wychodzi poza pierwsze odsadzenie 47.

Jak widać na fig. 12, w pierwszych odsadzeniach 47 znajdują się dwa drugie podłużne odsadzenia 61. Te drugie odsadzenia są umieszczone symetrycznie względem płaszczyzny symetrii P, w pewnej odległości od obręczy 48 utworzonej przez pierwsze odsadzenia. W tych drugich odsadzeniach znajdują się termiczne opaski ochronne 62 przeznaczone do ochrony leżących pod spodem elementów, kiedy są spawane pasy bieżące, jak opisano dalej.

Jak widać na fig. 5, opaski 62 nie pokrywają poprzecznych odsadzeń 35.

Jak widać na fig. 4, centralne pasy 63, wykonane z prostokątnej płyty Invarowej o grubości około 1,5 mm, są przymocowane do wsporników kątowych 49 w ten sposób, że poprzeczne krawędzie każdego pasa są przyspawane do wsporników kątowych 49 dwóch sąsiednich paneli centralnych. Pasy te są całkowicie osadzone w pierwszym podłużnym odsądzeniu 47, co oznacza, że ich górna powierzchnia, która jest zwrócona do wnętrza zbiornika, znajduje się w jednej płaszczyźnie z powierzchnią obręczy 48. Pas centralny, znany jako pas końcowy, umieszczony na przednim końcu rzędu 13, jest przymocowany za pomocą jednej ze swoich krawędzi poprzecznych do wspornika kątowego ostatniego panelu centralnego rzędu 13, a także jest przymocowany za pomocą swojej drugiej krawędzi poprzecznej do sztywnej struktury narożnej przymocowane do struktury nośnej pod kątem przestrzennym przekroju utworzonym przez trapezową ścianę i przednią przegrodę poprzeczną. Używana struktura narożna może być takiego typu jaki opisano we francuskich patentach 2 709 7258 i 2 780 942. Podłużne krawędzie pasów centralnych 63 są również przykręcone do paneli i leżących pod spodem bloków za pomocą śrub 64 przechodzących przez równomiernie rozmieszczone w każdym pasie otwory. Otwory pod śruby są wykonane techniką wykrawania w taki sposób, że powstają zagłębienia pod łby śrub 64 tak, żeby łby te nie wystawały. W drugich podłużnych odsadzeniach 61 znajdują się dwa trzecie podłużne odsadzenia 65 usytuowane symetrycznie względem płaszczyzny P przeznaczone na materiał nadmiarowy powstający w trakcie wykrawania otworów i odpowiadający wspomnianym powyżej gniazdom. Śruby 64 znajdują się poza opaskami ochronnymi 62 względem płaszczyzny P, przy czym każde z trzecich odsadzeń 65 biegnie poprzecznie pomiędzy opaską ochronną, a zewnętrzną krawę dzią podłużną drugiego odsadzenia, w którym znajduje się wspomniana opaska.

Na standardowych panelach 14 i specjalnych panelach 15, z każdej strony pasów centralnych, są zmontowane boczne pasy bieżące 66. W znany sposób zapewniono środki do uformowania w ich płycie 28, w trakcie procesu produkcji paneli standardowych, szczelin 67a umieszczonych równolegle do podłużnej osi L1 panelu i mających teowy przekrój poprzeczny, przy czym poprzeczka litery T jest prostopadła do tej powierzchni płyty, która jest zwrócona do wnętrza zbiornika, a dwa kołnierze litery T są równoległe do wspomnianej powierzchni.

W panelach specjalnych znajdują się szczeliny 67b o identycznym kształcie do kształtu paneli standardowych, ale umieszczone pod kątami prostymi do ich osi podłużnych L2. Szczeliny te znajdują się w pewnej odległości od siebie równej odstępowi pomiędzy szczelinami 67a w panelach standardowych i są usytuowane na przedłużeniu szczelin 67a w panelach standardowych. Podobnie, szczeliny 67c znajdują się w płytach 46 pewnych płytek 44 z przeznaczeniem do łączenia paneli bocznych z panelami centralnymi i specjalnymi elementami bocznymi. Na fig. 16 pokazano przykład szczeliny 67c biegnącej wzdłuż płytek tworzących złącze pomiędzy panelami specjalnymi a panelami centralnymi.

W szczelinach 67a-c znajduje się podpora spawana 68, w skład której wchodzą, w znany sposób, wycinek o węzłówkowym przekroju poprzecznym, gdzie jeden z kołnierzy wspornika jest przyspawany do podwiniętych krawędzi 66a dwóch sąsiednich pasów bieżących, natomiast drugi kołnierz jest sprzężony z częścią szczeliny, która jest równoległa do płaszczyzny środkowej płyt 28, 33, 46. W znany sposób, pasy składają się z płyt Invarowych o grubości, na przykład 1 mm. Spawana podpora może ślizgać się w szczelinie, co oznacza, że powstaje w ten sposób suwliwe złącze umożliwiające względnej przemieszczenie pasów bieżących względem sztywnych płyt 28, 33, 46, które je podtrzymują.

W każdej płycie panelu standardowego 14 znajdują się dwie równoległe szczeliny 67a usytuowane w pewnej odległości od siebie równej szerokości pasa bieżącego i umieszczone symetrycznie względem podłużnej osi 41 panelu. Wymiary paneli są dobrane w taki sposób, żeby odległość pomiędzy

PL 199 704 B1 dwoma sąsiednimi spawanymi kołnierzami wchodzącymi w dwa sąsiednie panele była równa szerokości pasa; istnieje zatem możliwość umieszczenia pasa w jednej linii z centralnym obszarem każdej płyty i pasem pomię dzy tymi dwoma pasami, które pokrywają centralne obszary dwóch sąsiednich paneli.

Końce pasów bieżących 66, osadzone zatem w ten sposób, żeby ślizgały się równolegle do skośnych kątów przestrzennych przekroju, są przycięte tak, żeby powstała skośna krawędź 69 równoległa do płaszczyzny symetrii P. Pasy bieżące pokrywają częściowo pasy centralne 63, co oznacza, że ich skośne krawędzie 69 znajdują się poza śrubami 64 mocującymi pasy centralne, oraz skośne krawędzie 69 są przyspawane do górnej powierzchni pasów centralnych, która jest zwrócona ku wnętrzu zbiornika, wzdłuż linii spawania równoległej do płaszczyzny P. Podwinięte krawędzie 66a dwóch sąsiednich bocznych pasów bieżących są przyspawane bezpośrednio do siebie na częściach końcowych pasów bieżących, które wychodzą poza płytki łączące 44 i które częściowo pokrywają pasy centralne i całość obręczy 48. W przykładzie wykonania z fig. 17, skośne krawędzie 69 dwóch sąsiednich pasów bieżących 66 są ucięte w obszarze, w którym ich sąsiednie podłużne podwinięte krawędzie 66a spotykają się ze skośnymi krawędziami 69 tak, że linia spawania w tym obszarze jest piłokształtna, przy czym część 69a jest praktycznie prostopadła do podwiniętych krawędzi 66a sąsiednich pasów.

W trakcie czynności spawania, opaski 62 znajdujące się pod pasami centralnymi stanowią ochronę termiczną różnych elementów leżących pod spodem. Pasy bieżące 66 pokrywające obręcze 48 i ś ruby mocujące 64 zapewniają ciągłość powłoki głównej. Drugi kołnierz 51 Invarowego wspornika kątowego umożliwia również zapewnienie ciągłości głównej powłoki wodoszczelnej pomiędzy poprzecznymi krawędziami dwóch sąsiednich pasów centralnych.

Poniżej opisano, nawiązując do fig. 4, zachowanie się głównej powłoki wodoszczelnej na trapezowej ścianie po wypełnieniu zbiornika. Opisane powyżej różne elementy, które tworzą ścianę zbiornika według wynalazku, są zamontowane na pustej strukturze nośnej w temperaturze otoczenia w przybliżeniu pomiędzy 5° a 25°C i przy ciśnieniu atmosferycznym. Po napełnieniu zbiornika skroplonym metanem o temperaturze około 160°C, pasy bieżące, pomimo swojego bardzo niskiego współczynnika skurczu, znacznie kurczą się po zetknięciu ze skroplonym gazem. Pasy bieżące są montowane bez mocowania do powierzchni paneli bocznych, więc podłużne termiczne siły rozciągające F w każdym pasie bieżącym są przenoszone na pasy centralne 63, do których są przyspawane. Pasy centralne, przymocowane do paneli centralnych, umożliwiają przejmowanie części podłużnej składowej FL tych sił przez trapezową ścianę, do której są przymocowane panele centralne. Ponadto, zakładając, że warstwy izolacji paneli centralnych są ściśliwe, część tej składowej podłużnej jest przenoszona na przednią przegrodę komory, do której jest przymocowany centralny pas na końcu rzędu za pomocą sztywnej struktury narożnej. Rozkład reakcji podłużnej składowej FL tych sił pomiędzy trapezową ścianą a przednią przegrodą poprzeczną można regulować w zależności od giętkości materiału komórkowego użytego do wytwarzania warstw izolacyjnych.

Ponieważ pasy bieżące są umieszczone symetrycznie względem płaszczyzny symetrii P, poprzeczne składowe FT wspomnianych sił rozciągających znoszą się ze sobą całkowicie albo w znacznym stopniu.

Należy zwrócić uwagę, że każdy pas centralny jest przymocowany do dwóch wsporników kątowych, każdy przymocowany do sztywnej warstwy panelu centralnego, co zapewnia silne mocowanie pasów centralnych i dobre rozprowadzanie sił rozciągających na strukturze nośnej. Ponadto wzdłuż osi statku biegnie na ogół bardziej sztywna struktura, zwłaszcza do wstawiania statku do doku albo na pochylnię, kiedy spoczywa na swojej stępce. Do tego celu statki mają wzmocnioną część centralną pomiędzy podwójnym kadłubem a kadłubem, którego nie można „balastować”. Ponieważ rząd paneli centralnych znajduje się wzdłuż osi statku, więc wspomniane powyżej siły rozciągające są, korzystnie, przejmowane przez tę wzmocnioną część centralną.

Ponadto, ponieważ pasy bieżące trapezowej ściany według wynalazku są umieszczone równolegle do skośnych kątów przestrzennych przekroju, więc możliwe jest następnie umieszczenie w tych wspomnianych kątach przestrzennych przekroju, zastosowanie rzędu pasów narożnych, które mają kilka fal i które są przymocowane do struktury narożnej, takiej jak opisana we francuskim zgłoszeniu patentowym nr 00 10704 złożonym 18 sierpnia 2000 przez firmę Wnioskodawcy.

Wynalazek opisano w powiązaniu z jednym konkretnym przykładem wykonania, ale jest oczywiste, że nie jest on w żaden sposób ograniczony do niego i że zawiera wszystkie równoważniki techniczne opisanych środków wraz z ich kombinacjami, o ile mieszczą się w zakresie wynalazku.

Claims (23)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zbiornik zwłaszcza do magazynowania i transportu morskiego skroplonych gazów ziemnych wbudowany w strukturę nośną, zwłaszcza statku, która to struktura nośna ma wieloboczny przekrój poprzeczny i składa się z szeregu praktycznie płaskich sztywnych ścian sąsiadujących ze sobą wzdłuż swoich podłużnych krawędzi, przy czym co najmniej jedna ze ścian ma szerokość zmienną na co najmniej części swojej długości, zaś kąty przestrzenne przekroju struktury nośnej, jakie są utworzone przez tę ścianę o zmiennej szerokości ze ścianami sąsiednimi są ustawione skośnie, który to zbiornik składa się z dwóch kolejnych wodoszczelnych powłok, z których jedna, główna powłoka wodoszczelna styka się z wyrobem znajdującym się w zbiorniku, a druga, pomocnicza powłoka wodoszczelna, znajdująca się pomiędzy główną powłoką wodoszczelną, a strukturą nośną, głównej powłoki izolującej termicznie znajdującej się pomiędzy tymi dwiema powłokami wodoszczelnymi oraz pomocniczej powłoki izolującej termicznie umieszczonej pomiędzy pomocniczą powłoką wodoszczelną a strukturą nośną, przy czym pomocnicze powłoki izolujące i wodoszczelne oraz główna powłoka izolująca są wykonane z zespołu leżących obok siebie paneli przymocowanych do ścian struktury nośnej na całej swojej powierzchni wewnętrznej, z pomocą których jest podparta główna powłoka wodoszczelna, w skład której wchodzą pł askie metalowe pasy bieżące, wykonane z cienkiej blachy o niskim wspó ł czynniku rozszerzalności, której podłużne krawędzie są podwinięte do wnętrza zbiornika, zaś każdy z pasów bieżących jest połączony wodoszczelnie z co najmniej jednym podłużnie sąsiednim pasem bieżącym, przy czym sąsiednie podwinięte krawędzie pasów bieżących są przyspawane do dwóch powierzchni spawanej podpory, która jest trzymana mechanicznie na panelach i stanowi złącze suwliwe, znamienny tym, że w skład głównej powłoki wodoszczelnej wchodzi ponadto, na każdej ścianie (2, 3), co najmniej jeden płaski pas centralny (63) wykonany z cienkiej blachy o niskim współczynniku rozszerzalności, który biegnie podłużnie i z których każdy jest przymocowany do leżących pod spodem paneli (12), przy czym pasy bieżące (66) są trzymane, równolegle do skośnych kątów przestrzennych przekroju (10, 11) ścian (2, 3), na leżących pod spodem panelach i są przymocowane wodoszczelnie na końcach pasa centralnego
2. 2. Zbiornik według zastrz. 1, znamienny tym, że ściana (2, 3) ma płaszczyznę symetrii (P) przechodzącą przez jej podłużną oś i prostopadłą do płaskiej powierzchni wspomnianej ściany.
3. 3. Zbiornik według zastrz. 2, znamienny tym, że ściana (2, 3) ma szerokość zmieniającą się monotonicznie wzdłuż całej jej długości.
4. 4. Zbiornik według zastrz. 3, znamienny tym, że co najmniej jeden końcowy pas centralny (63) jest przymocowany do struktury nośnej (1) za pomocą sztywnych struktur narożnych.
5. 5. Zbiornik według zastrz. 1, znamienny tym, że w skład paneli wchodzą panele centralne (12) leżące obok siebie podłużnie wzdłuż płaszczyzny symetrii (P) ściany (2, 3) tworząc co najmniej jeden rząd (13), do którego są przymocowane pasy centralne (63) oraz panele boczne (14, 15) umieszczone na każdym boku paneli centralnych (12), na którym są trzymane pasy bieżące (66).
6. 6. Zbiornik według zastrz. 5, znamienny tym, że w jego skład wchodzi kilka pasów centralnych (63), których sąsiednie krawędzie poprzeczne są przyspawane do spawanych podpór (49), które są trzymane mechanicznie na panelach centralnych (12), które to panele centralne (12) są uformowane, po pierwsze, z pierwszej sztywnej płyty (16) z warstwą (17) izolacji termicznej i wraz z nią stanowią pomocniczy izolacyjny element barierowy, po drugie, z arkusza (18) przywierającego do całej powierzchni warstwy (17) izolacji termicznej wspomnianego powyżej pomocniczego izolacyjnego elementu barierowego, w skład którego to arkusza (18) wchodzi co najmniej jedna ciągła folia metalowa będąca pomocniczym wodoszczelnym elementem barierowym i, po trzecie, z drugiej warstwy (19) izolacji termicznej pokrytej drugą sztywną płytą (20) i sztywną warstwą, które znajdują się obok siebie, przy czym wspomniana sztywna warstwa i druga warstwa (19) izolacji termicznej, co najmniej częściowo pokrywają arkusz (18) i przywierają do niego tworząc główny izolacyjny element barierowy, przy czym ułożenie panelu centralnego (12) zapewnia podłużne rozmieszczenie na przemian drugiej warstwy izolacji termicznej i sztywnych warstw zaś pas centralny (63) jest co najmniej przymocowany do sztywnych warstw (21) paneli centralnych (12).
7. 7. Zbiornik według zastrz. 6, znamienny tym, że spawana podpora (49) połączona z dwoma sąsiednimi metalowymi pasami centralnymi (63) jest trzymana mechanicznie na sztywnej warstwie (21) panelu centralnego (12) i jest wycinkiem o przekroju w kształcie węzłówki, przy czym jeden z kołnierzy (50) wspornika jest przymocowany do bocznej powierzchni (52) sztywnej warstwy zwróconej ku drugiej warstwie izolacji (19) panelu centralnego, natomiast drugi kołnierz (51) jest przymocowany jedną ze

   PL 199 704 B1 swoich powierzchni do górnej powierzchni (53) litej warstwy i jest przyspawany swoją drugą powierzchnią do sąsiednich krawędzi poprzecznych dwóch pasów centralnych (63).
8. 8. Zbiornik według zastrz. 1, znamienny tym, że końce pasów bieżących (66) pokrywają częściowo pas centralny (63) i mają skośną krawędź (69) równoległą do płaszczyzny symetrii (P), wzdłuż której są spawane do pasa centralnego (63).
9. 9. Zbiornik według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy z paneli centralnych (12) ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy (19, 20, 21) ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym długość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz (22), korzystnie o stałej szerokości.
10. 10. Zbiornik według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy z paneli centralnych (12) ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy (19, 20, 21) ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym szerokość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz (22), korzystnie o stałej szerokości .
11. 11. Zbiornik według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy z paneli centralnych (12) ma kształt prostokątnego równoległościanu, przy czym pomocniczy izolacyjny element barierowy (19, 20, 21) ma, odpowiednio, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokąta i drugiego prostokąta, których boki są równoległe, przy czym długość i szerokość pierwszego prostokąta są krótsze niż długość i/lub szerokość drugiego prostokąta tak, że powstaje obwodowa obręcz (22), korzystnie o stałej szerokości.
12. 12. Zbiornik według zastrz. 5, znamienny tym, że panele boczne (14, 15) są uformowane, po pierwsze, z pierwszej sztywnej płyty z warstwą izolacji termicznej i wraz z nią stanowiącą pomocniczy izolacyjny element barierowy (26, 30), po drugie, z giętkiego arkusza przywierającego do całej powierzchni warstwy izolacji termicznej pomocniczego izolacyjnego elementu barierowego (26, 30), w skł ad którego to arkusza wchodzi co najmniej jedna cią g ł a cienka folia metalowa stanowią ca pomocniczy wodoszczelny element barierowy, po trzecie, z drugiej warstwy izolacji termicznej, która co najmniej częściowo pokrywa wspomniany powyżej arkusz i która przywiera do niego, oraz, po czwarte, z drugiej sztywnej płyty (28, 33) pokrywającej drugą warstwę izolacji termicznej i tworzącą wraz z nią gł ówny izolacyjny element barierowy (27, 31), w skł ad którego to zbiornika wchodzą pierwsze panele boczne (14) mające ogólny kształt prostokątnego równoległościanu, pomocniczy izolacyjny element barierowy (26) mający, patrząc w rzucie głównym, kształt drugiego prostokąta, przy czym boki tych dwóch prostokątów są w przybliżeniu równoległe, zaś długość i szerokość drugiego prostokąta jest odpowiednio krótsza niż długość i szerokość pierwszego prostokąta, w wyniku czego powstaje obwodowa obręcz (29), korzystnie o stałej szerokości, na każdym pierwszym panelu bocznym (14) na obwodzie głównego izolacyjnego elementu barierowego pierwszych paneli bocznych (14), które to pierwsze panele boczne (14) są umieszczone w co najmniej jednym rzędzie, zaś ich osie podłużne (L1) są równoległe do skośnego kąta przestrzennego przekroju (10, 11), a drugie panele boczne (15) mają, w przekroju, kształt prostokątnego trapezu, pomocniczy izolacyjny element barierowy (30) ma, patrząc w rzucie głównym, kształt pierwszego prostokątnego trapezu oraz ma powierzchnię (30a), która jest skośna do podłużnej osi (L2) drugich paneli bocznych (15), główny izolacyjny element barierowy (31) ma, patrząc w rzucie głównym, kształt drugiego prostokątnego trapezu oraz ma powierzchnię (31a), która jest skośna do podłużnej osi (L2) drugich paneli bocznych (15), przy czym boki tych dwóch prostokątnych trapezów są równoległe, zaś długość i szerokość drugiego prostokątnego trapezu są krótsze, odpowiednio, od długości i szerokości pierwszego prostokątnego trapezu, w wyniku czego powstaje obwodowa obręcz (32), korzystnie o stałej szerokości, na każdym drugim panelu bocznym (15) wokół głównego izolacyjnego elementu barierowego, przy czym drugie panele boczne (15) są umieszczone pomiędzy pierwszymi panelami bocznymi (14) a panelami centralnymi (12), ich osie podłużne (L2) są równoległe do skośnego kąta przestrzennego przekroju, zaś skośne powierzchnie (30a, 31a) są równoległe do podłużnych powierzchni paneli centralnych.
13. 13. Zbiornik według zastrz. 12, znamienny tym, że obszary obwodowe znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi dwóch sąsiednich paneli centralnych (12), dwóch sąsiednich paneli bocznych (14, 15) a drugim panelem bocznym (15) są wypełnione zapewniając ciągłość głównej powłoki izolacyjnej tworzącej panele centralne (12) i boczne (14, 15), za pomocą płytek izolacyjnych (41a, 41b, 44), z których każda ma warstwę (42, 45) izolacji termicznej pokrytą sztywną płytą (43, 46), z których to płytek każda ma grubość głównej powłoki izolacyjnej tak, że po zmontowaniu, sztywne płyty płytek izolacyjnych tworzą z drugą sztywną płytą (19, 28, 33) panelu bocznego i centralnego

    PL 199 704 B1 i z górnymi powierzchniami (53) sztywnych warstw (21) paneli centralnych, cią g łą ś cianę podtrzymują cą główną powłokę wodoszczelną.
14. 14. Zbiornik według zastrz. 12, znamienny tym, że obszary obwodowe znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi, sąsiednim panelem centralnym (12) a drugim panelem bocznym (15) są wypełnione zapewniając ciągłość głównej powłoki izolacyjnej tworzącej panele centralne (12) i boczne (14, 15), za pomocą płytek izolacyjnych (41a, 41b, 44), z których każda ma warstwę (42, 45) izolacji termicznej pokrytą sztywną płytą (43, 46), z których to płytek każda ma grubość głównej powłoki izolacyjnej tak, że po zmontowaniu, sztywne płyty płytek izolacyjnych tworzą z drugą sztywną płytą (19, 28, 33) panelu bocznego i centralnego i z górnymi powierzchniami (53) sztywnych warstw (21) paneli centralnych, ciągłą ścianę podtrzymującą główną powłokę wodoszczelną.
15. 15. Zbiornik według zastrz. 13, znamienny tym, że w pierwszych podłużnych odsadzeniach (47) znajdujących się na sztywnej warstwie (21) i drugiej sztywnej płycie (19) każdego panelu centralnego (12) oraz na sztywnej płycie (43) płytek (41a, 41b) tworzących złącze pomiędzy dwoma panelami centralnymi (12) umieszczone są pasy centralne (63), przy czym kołnierze (50, 51) spawanych podpór (49) każdego panelu centralnego (12) są osadzone w poprzecznych odsadzeniach (54, 55) sztywnej warstwy, i pasy centralne tworzą z dwiema sztywnymi płytami (19) oraz powierzchniami górnymi (53) sztywnych warstw paneli centralnych ciągłą powierzchnię.
16. 16. Zbiornik według zastrz. 15, znamienny tym, że pod pasami centralnymi (63), z każdej strony płaszczyzny symetrii (P), w drugich podłużnych odsadzeniach (61) znajdujących się na sztywnej warstwie (21) i drugiej sztywnej płycie (19) każdego panelu centralnego (12) oraz na sztywnej płycie (43) płytek (41a, 41b), tworzących złącze pomiędzy dwoma panelami centralnymi (12), znajdują się dwie podłużne opaski (62) ochrony termicznej chroniące leżące pod spodem obszary w trakcie spawania pasów bieżących (66) z pasami centralnymi (63).
17. 17. Zbiornik według zastrz. 15 albo 16, znamienny tym, że podłużne krawędzie pasów centralnych (63) są przyśrubowane do sztywnej warstwy (21), drugiej sztywnej płyty (19) paneli centralnych i do płyty (43) płytek łączących (41a, 41b) za pomocą śrub (64), których łby są wpuszczone w górną powierzchnię pasów centralnych (63) i są przykryte końcami pasów bieżących (66), przy czym skośne krawędzie wspomnianych końców są przyspawane poza śrubami (64).
18. 18. Zbiornik według zastrz. 17, znamienny tym, że w pasach centralnych (63) znajdują się otwory wykonane techniką wykrawania, przez które przechodzą śruby mocujące (64) i wchodzą w nie łby wspomnianych śrub w zagłębieniach, trzecie odsadzenia (65) znajdujące się w sztywnej warstwie (21) i drugiej sztywnej płycie (19) każdego panelu centralnego (12) oraz sztywnej płycie (43) płytek (41a, 41b) tworzących połączenie pomiędzy dwoma panelami centralnymi (12).
19. 19. Zbiornik według zastrz. 18, znamienny tym, że w skład sztywnej warstwy (21) wchodzi co najmniej jeden blok (21a, 21b) płyt spojonej warstwy.
20. 20. Zbiornik według zastrz. 17, znamienny tym, że z bieżącymi pasami metalowymi (66) głównej powłoki wodoszczelnej jest połączona spawana podpora (68), która jest wycinkiem o przekroju w kształcie węzłówki, której jeden z kołnierzy jest spawany do podwiniętych krawędzi (66a) dwóch sąsiednich pasów metalowych głównej powłoki wodoszczelnej, natomiast drugi z kołnierzy wchodzi w szczeliny (67a-c), równoległ e do skoś nego ką ta przestrzennego przekroju (11, 12), które znajduj ą się w materiale drugiej sztywnej płyty (28) pierwszych paneli bocznych (14) równolegle do ich osi podłużnych (L1), w materiale drugiej sztywnej płyty (33) drugich paneli bocznych (15) prostopadle do ich osi podłużnych (L2) oraz w materiale sztywnej płyty (42, 46) płytek łączących (41a, 41b, 44) wypełniających obwodowe obszary znajdujące się pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi dwóch sąsiednich paneli bocznych (14, 15) oraz pomiędzy głównymi izolacyjnymi elementami barierowymi centralnego panelu (12) i drugiego panelu bocznego (15).
21. 21. Zbiornik według zastrz. 6 znamienny tym, że warstwy (17) izolacji termicznej pomocniczych izolacyjnych elementów barierowych paneli centralnych (12) składają się ze ściśliwego komórkowego tworzywa sztucznego i zawierają ustawione równolegle do swoich dużych powierzchni, szereg płatów włókien szklanych tworzących praktycznie równoległe płaty częściowo kompensując siły rozciągające (F) pasy bieżące (66) za pomocą struktur narożnych struktury nośnej, do których to struktur narożnych jest przymocowany końcowy pas centralny (63), a częściowo przez ścianę (2, 3) do której są przymocowane panele centralne (12), przy czym rozkład tych sił zależy od giętkości użytego komórkowego tworzywa sztucznego.
22. 22. Zbiornik według zastrz. 1, znamienny tym, że jest wbudowany w dziobową część statku.
23. 23. Zbiornik według zastrz. 1, znamienny tym, że jest wbudowany w rufową część statku.