PL199758B1 - Urządzenie do zakładania na kończynę rurowej ortezy obciskającej - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy urz adzenia do zak ladania na ko nczyn e rurowej ortezy obciskaj acej, takiej jak po nczochy, rajstopy lub skarpety, wykonanej z elastycznej dzianiny, opcjonalnie w przypadku obecno sci na ko nczynie opatrunku lub banda za. Urz adzenie wed lug wynalazku ma posta c elastycz- nego r ekawa (10)) z materia lu o ma lym wspó lczynniku tarcia i du zej wytrzyma losci na rozci aganie, przy czym r ekaw (10) ma wymiar pozwalaj acy na otoczenie ko nczyny na d lugo sci odpowiadaj acej przynajmniej d lugo sci ortezy. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy urządzenia do zakładania na kończynę rurowej ortezy obciskającej, takiej jak pończochy, rajstopy lub skarpety, wykonanej z elastycznej dzianiny, opcjonalnie w przypadku obecności na kończynie opatrunku lub bandaża.

W rozumieniu niniejszego wynalazku, takie ortezy mogą mieć róż ne kształ ty. Na przykł ad, ortezy obciskające dla jednej lub obu kończyn dolnych mogą mieć postać tradycyjnych pończoch (zakrywających udo i łydkę), rajstop (jednoczęściowego wyrobu zakrywającego obie kończyny dolne oraz brzuch do talii), rajstopy z jedną nogawką (rajstopy zaopatrzone tylko w jedną nogawkę, w celu zapewnienia obciskania jedynie jednej kończynie dolnej) lub skarpetki (okrywające jedynie łydkę).

W celu umożliwienia zapewnienia skutecznego obciskania koń czyn, takie ortozy wykonywane są z elastycznego tworzywa, zazwyczaj dzianiny o bardzo ścisłym ściegu, co z kolei powoduje wiele różnych problemów.

W szczególności, w przypadku ortezy typu pończoch lub rajstop, jednym z takich problemów jest zakładanie ich na stopę i kostkę (w których to miejscach najtrudniej założyć ortezy i w których obciskanie jest najsilniejsze), przy czym powstaje ryzyko nieprawidłowego umieszczenia ortezy, zwłaszcza na śródstopiu i pięcie. Śródstopie i pięta to części nogi, w przypadku których praktycznie zawsze występują trudności przy zakładaniu ortez, zwłaszcza przy większej sile obciskającej.

Trudność we wkładaniu ortezy zazwyczaj zwiększa się przez fakt, że ortezy przepisywane są dla celu leczenia chorób układu krążenia, które często dotykają pacjentów w podeszłym wieku, niezbyt sprawnych, czasami cierpiących z powodu niesprawności ruchowej oraz cierpiących na zjawiska związane z zapaleniami stawów, które polegają na deformacji rąk i stóp itp., to znaczy ludziom, których możliwości ruchowe są generalnie raczej ograniczone.

Ponadto, w przypadkach po-operacyjnych, po operacji żył, ortezy mogą być znacznie trudniejsze do założenia ze względu na obecność dodatkowych opatrunków na nodze poddanej operacji, które to opatrunki stanowią zazwyczaj typ „opatrunku amerykańskiego”, to znaczy bardzo absorbujące i dlatego bardzo grube. Zatem materiał y te stają się przeszkodą w zakł adaniu ortez, tym bardziej, ż e ważne jest, aby opatrunki nie były przesuwane. Podobnie może być trudne zakładanie ortez w przypadku, gdy pacjent jest pod całkowitą narkozą i nie może wówczas świadomie dokonywać skurczy mięśni, co zapewniałoby aktywny opór podczas zakładania ortezy. W takich warunkach ważne jest unikanie wywierania zbyt dużego nacisku na stawy bezwładnych kończyn.

Opisana powyżej trudność w zakładaniu obciskających wyrobów korygujących jest przeszkodą, która jest znana zarówno pacjentom, jak i osobom opiekującym się pacjentami. W związku z tym, w celu ulżenia pacjentom proponowano różne rodzaje urządzeń przeznaczone do zakładania pończoch, przy czym większość z nich zawiera elementy metalowe i/lub sztywne, którymi trudno się posługiwać.

We francuskim opisie zgłoszenia patentowego nr FR-A-2 340 708 opisano urządzenie w postaci sztywnych pantofli tureckich o wyciętych palcach. Przyrząd ten faktycznie powoduje łatwiejsze przejście pończochy przez stopę, ale nie zapewnia żadnej innej pomocy w zakładaniu pończochy na pozostałą część kończyny, która to czynność jest nadal bardzo trudna gdy pacjent nosi opatrunki i/lub gdy pacjent jest unieruchomiony pod narkozą.

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do zakładania na kończynę rurowej ortezy obciskającej, takiej jak pończochy, rajstopy lub skarpety, wykonanej z elastycznej dzianiny, opcjonalnie w przypadku obecności na kończynie opatrunku lub bandaża.

Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma postać elastycznego rękawa z materiału o małym współczynniku tarcia i duż ej wytrzymałości na rozciąganie, przy czym rękaw ma wymiar pozwalający na otoczenie kończyny na długości odpowiadającej przynajmniej długości ortezy.

W jednym z korzystnych wariantów realizacji urzą dzenia wedł ug wynalazku rę kaw elastyczny jest wykonany z tkaniny, a zwłaszcza tkaniny pokrytej substancją o małym współczynniku tarcia.

W innym korzystnym wariancie realizacji urządzenia według wynalazku rękaw elastyczny ma postać rury otwartej przynajmniej na jednym swoim końcu.

W jeszcze innym korzystnym wariancie realizacji urządzenia według wynalazku rękaw elastyczny posiada dwie warstwy materiału znajdujących się jedna w drugiej w wyniku wciągnięcia do środka.

W dalszym korzystnym wariancie realizacji urządzenia według wynalazku rękaw elastyczny zamocowany na jednym z końców do dalszego końca ortezy za pomocą połączenia rozłącznego.

PL 199 758 B1

W nastę pnym korzystnym wariancie realizacji urzą dzenia wedł ug wynalazku na jednym z koń ców rękawa elastycznego posiada co najmniej wzmocniony element w postaci paska lub uchwytu do chwytania i wyciągania rękawa.

W kolejnym korzystnym wariancie realizacji urzą dzenie według wynalazku jest dostosowane do nakładania na kończynę ortezy otwartej zarówno na jej dalszym, jaki na jej bliższym końcu, przy czym rękaw elastyczny zdejmuje się przez otwór na dalszym końcu ortezy przez wyciąganie go z na zewnątrz w okolicy tego otworu.

W innym korzystnym wariancie realizacji urządzenie według wynalazku dostosowane do nakładania na kończynę ortezy zamkniętej na jej dalszym końcu i otwartej na jej bliższym końcu, przy czym rękaw elastyczny zdejmuje się przez otwór na bliższym końcu ortezy przez wyciąganie go zna zewnątrz w okolicy tego otworu, a następnie przez zsunięcie wokół kończyny i znajdującej się na niej ortezy zdjętego w ten sposób rękawa.

Urządzenie według wynalazku umożliwia zakładanie ortezy na kończynę w sposób łatwy i pozwalający na uniknięcie narażenia kończyny na urazy. Urządzenie to jest tanie i może być wytwarzane w postaci urządzenia jednorazowego, co jest szczególnie korzystne w stosowaniu ortez, które są przeznaczone do leczenia owrzodzeń żylnych, ze względu na fakt, że urządzenie może wejść w kontakt z raną, a płyny surowicze mogą stanowić nośnik dla zarazków, jeśli to samo urządzenie według wynalazku byłoby używane przez kilku pacjentów. Jednorazowe urządzenie według wynalazku może być łączone z ortezą tak, aby tym bardziej ułatwić zakładanie ortezy, po czym może być ono odłączane od ortezy, co z kolei ułatwia osobie sprawującej opiekę nad pacjentem stosowanie jednoczęściowego produktu, który jest odpowiedni do bezpośredniego zakładania, i którego element służący jedynie do ułatwiania zakładania może być oddzielony i usunięty po użyciu.

Nakładanie ortezy na kończynę za pomocą urządzenia według wynalazku obejmuje następując etapy:

a) otoczenie kończyny, na długości odpowiadającej przynajmniej długości ortezy, elastycznym rękawem z materiału o małym współczynniku tarcia i dużej odporności na rozciąganie i rozerwanie;

b) ręczne nałożenie ortezy na część kończyny otoczoną rękawem, poprzez przesuwanie ortezy po powierzchni rękawa aż do nałożenia go na całej długości rękawa wsuniętego pomiędzy ortezę i koń czynę ; oraz

c) po nałożeniu ortezy i umieszczeniu jej na miejscu przeznaczenia - usunięcie wsuwanego rękawa przez wyciągnięcie; rękaw wyślizguje się spomiędzy ortezy i kończyny, które następnie wchodzą we wzajemny kontakt w momencie usuwania rękawa.

Jeśli orteza jest otwarta na obu końcach, wówczas rękaw usuwa się poprzez koniec dalszy (położony bliżej stopy) poprzez wyciągnięcie tego końca na zewnątrz w obszarze tego otworu. Jeśli orteza jest zamknięta na dalszym końcu (znajdującym się w rejonie stopy), a otwarta na końcu bliższym (znajdującym się bliżej korpusu), rękaw usuwa się przy wspomnianym bliższym końcu przez wyciągnięcie rękawa na zewnątrz przez otwarty koniec, a następnie - przez zsunięcie rękawa wzdłuż kończyny po zewnętrznej powierzchni ortezy.

Urządzenie według wynalazku w postaci giętkiego rękawa może zawierać materiał o dwóch warstwach, odwróconych do siebie tą samą stroną (jedna z warstw jest odwrócona na lewą stronę), jedna na drugiej poprzez wciągnięcie do środka.

Przedmiot wynalazku w przykładach realizacji przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1, 2 i 3 przedstawiają trzy odmiany urządzenia według wynalazku; fig. 4 i 5 przedstawiają dwie odmiany urządzenia według wynalazku, połączonego z ortezą, przeznaczone zwłaszcza do leczenia stanów chorobowych związanych z owrzodzeniami żylnymi; fig. 6 i 7 przedstawiają kolejne etapy stosowania urządzenia według wynalazku, odpowiednio - dla przypadku urządzenia usuwanego od góry i urządzenia usuwanego od dołu.

Urządzenie do zakładania ortezy według wynalazku składa się z giętkiego, podatnego na odkształcenia rękawa, który jest utworzony w niniejszym przykładzie z kawałka tkaniny odpowiedniej do otaczania i obejmowania kończyny (nogi lub ręki), tak aby nasunąć na niego ortezę i okryć ją ze wszystkich stron.

Przykładowo, rękaw może być wykonany jako pojedynczy kawałek tkaniny, owinięty dookoła kończyny, jednakże korzystne jest wykonanie rękawa o kształcie rurowym, tak, że jedna strona kawałka materiału jest przyszyta do przeciwnej jego krawędzi z uzyskaniem zamkniętego konturu rękawa, wyposażonego w otwór, przez który wprowadza się kończynę. Otwór ten, odpowiadający części kończyny w pobliżu korpusu, po założeniu rękawa określany jest poniżej jako „koniec górny”.

PL 199 758 B1

Rękaw jest zatem otwarty na swoim górnym końcu; może on również być otwarty na swoim dolnym końcu, co w jednym rozwiązaniu może pozwolić na przejście przez ten rękaw części kończyny w pobliżu stopy/dłoni. Przeciwnie, dolny koniec rękawa moż e być zamknięty i w tym przypadku rękaw tworzy rodzaj worka lub torebki. Rękaw mający oba końce otwarte (odmiana przedstawiona na rysunku) ma zastosowanie do zakładania dowolnego rodzaju ortezy, podczas gdy rękaw mający tylko jeden koniec otwarty może być stosowany jedynie do zakładania ortezy typu „bez stopy”.

Kształt rękawa 10 może być w przybliżeniu cylindryczny, jak przedstawiono na fig. 1 (na przykład do zakładania pończoch i skarpet) lub może być wydłużony i lekko zbieżny (do zakładania pończoch lub ortez sięgających wysoko ponad kolano) jak przedstawiono na fig. 2.

Element 12 jest korzystnie stosowany do uchwycenia i ciągnięcia, przy czym element ten ma postać paska, uchwytu, ogonka, pętelki, itp. tak, aby pomóc pacjentowi lub osobie opiekującej się pacjentem w łatwiejszym usunięciu urządzenia do zakładania ortezy po założeniu i umiejscowieniu ortezy.

Urządzenie może być jednoczęściowe, to jest złożone z pojedynczej tkaniny lub w innym rozwiązaniu dwuczęściowe jak przedstawiono na fig. 3, to jest wykonane z podwójnej tkaniny 14, 16, przy czym składa się ona z dwóch warstw tej samej tkaniny skierowanych do siebie taką samą powierzchnią lub wciągnięte do środka podobnie jak wyciąga się palec rękawiczki, dzięki czemu uzyskuje się łatwiejsze zakładanie ortezy na miejsce i usuwanie urządzenia.

Tworzywo, z którego rękaw jest wykonywany, jest wykonane z materiału o małym współczynniku tarcia i dużej odporności na przerwanie (w trakcie ciągnięcia i szarpania).

Pojęcia „małego współczynnika tarcia i „dużej odporności na ciągnięcie i szarpanie są względne i oznaczają, że musi być możliwość przeprowadzenia sposobu opisanego poniżej w stopniu satysfakcjonującym, przy pomocy rąk, bez żadnego dodatkowego elementu, oraz bez konieczności zmiany pozycji ortezy, po założeniu jej na kończynę oraz bez przerwania urządzenia w trakcie usuwania go.

Właściwości mechaniczne wymagane w tym celu mogą się zmieniać w zależności od bardziej lub mniej obciskających właściwości ściegu ortezy (klasy obciskania III lub IV wymagają większej siły ciągnięcia i dlatego materiał musi być silniejszy), struktury ściegu oraz materiału, z którego wykonana jest orteza, gdyż określone cechy charakteryzujące (np. pokrywanie, wprowadzone włókno elastanowe lub wprowadzone włókno elastodienowe) mogą mieć wpływ na współczynniki tarcia wyrobu korygującego względem skóry i względem urządzenia według wynalazku.

Przykładowo, szczególnie odpowiednim materiałem jest Stabilkote 4, który jest tkaniną używaną w szczególności do wytwarzania żagli. Tkanina ta jest wytwarzana poprzez tkanie nici; osnowy o gęstości liniowej 30 denier (30 g na 9000 m) i wątku 6,6 nylonu poliamidu, przez impregnację żywicą melaminową i przez pokrywanie poliuretanem. Tkanina taka ma masę wynoszącą 42+2 g/m²; dlatego jest on bardzo lekki, a pomimo tego bardzo wytrzymały na rozciąganie; pokrywanie poliuretanem powoduje uzyskanie bardzo małego współczynnika tarcia w porównaniu do powierzchni opatrunku lub opasek, względem ściegu obciskającej ortezy oraz względem siebie.

Łatwość projektowania i stosowaniu giętkiego rękawa według wynalazku opiera się w szczególności na poślizgu się materiału, to jest na fakcie, że rura może być wciągnięta do środka w określonej długości przed umieszczeniem jej na nodze, w celu umocowania ortezy. Operowanie urządzeniem może być jeszcze bardziej uproszczone dla użytkownika w wyniku zastosowania układu różnych kolorów (na przykład czerwony ma być umieszczony wewnątrz niebieskiego).

Średnica urządzenia jest wystarczająco duża, aby umożliwić założenie ortezy na kończynę, zazwyczaj nogę, na której, w przypadku choroby owrzodzenia żył, może być umieszczony kompres lub opatrunek amerykański. Średnia ta może mieć minimum od 25 cm do 30 cm, w celu zapewnienia możliwości wykorzystania ortezy we wszystkich typowych sytuacjach, przy założeniu, że urządzenie ma kształt cylindryczny; jeśli urządzenie ma kształt stożkowaty, wtedy jego rozmiary są dostosowane do różnych rozmiarów łydki i uda, jeśli urządzenie ma sięgać powyżej kolana.

Nie ma znaczenia jeśli urządzenie jest zbyt duże, zwłaszcza jeśli musi się ono dostosować do grubości różnych opatrunków, które mogą znajdować się na kończynie. Zbyt duży rozmiar spowoduje powstanie fałd urządzenia, podczas, umieszczania ortezy na miejscu, ale fałdy te nie mają szkodliwego wpływu, gdyż współczynnik tarcia materiału urządzenia według wynalazku jest bardzo mały, przez co wyciągnięcie rękawa urządzenia spomiędzy ortezy i kończyny nie stanowi kłopotu.

W szczególnoś ci, taki zbyt duż y rozmiar urzą dzenia moż e uł atwiać wcią gnięcie dalszego koń ca urządzenia do środka, przy np. dolnej (bardziej oddalonej od korpusu) trzeciej częścią urządzenia

PL 199 758 B1 wciągniętej do środka w trzeciej części środkowej, podczas gdy górna (część bliższa środkowi ciała) trzecia część urządzenia służy do wywierania siły ciągnącej do usuwania urządzenia jako całości.

W przypadku pewnych chorób, takich jak owrzodzenia nóg, które generalnie przyczyniają się do znacznej liczby infekcji i uszkodzeń troficznych, urządzenie musi być tylko jednorazowe. Ze względu na bardzo niski koszt, zarówno zastosowanego tworzywa jak i produkcji, jednorazowe użycie urządzenia jest całkowicie osiągalne.

W tych warunkach, urządzenie może korzystnie być przymocowane do ortezy, jak pokazano na fig. 4 i 5, gdzie odnośnik 18 oznacza ortezę, w szczególności ortezzę jednorazową do obciskania nogi ze względu na owrzodzenia żylne, typu opisanego w WO-A-97/47262 (Innothera Topic International). Pojedynczo lub podwójnie przyłączone urządzenie 10 jest przyszyte w miejscu 20 do końca dolnego (koniec w pobliży stopy) ortezy 18, przy zastosowaniu szerokiego ściegu obrzucanego lub nici, która może być przecięta oraz w wystarczającej odległości od palca stopy, aby możliwe było usunięcie urządzenia po założeniu ortezy, po prostu przez przecięcie szwów. Możliwa jest oczywiście inna metoda połączenia, na przykład zgrzewanie przy wysokiej częstotliwości, zapewniająca łatwość rozdzielenia ortezy i urządzenia po wprowadzeniu ortezy na miejsce.

Ponadto, w przypadku przyrządu uniwersalnego, który może być stosowany z dowolnym rodzajem ortezy obciskającej (pończochy na udo, skarpety, rajtuzy), z miejscem na stopę lub bez stóp, urządzenie może być „otwieralne” z jednego końca za pomocą różnych środków takich, jak paski zapinające, przylepce, zapięcia wtłaczane, sznurowadła, zapięcia suwakowe itp.

Możliwe są różne odmiany wynalazku, w zależności od tego, czy pożądane jest usuwanie urządzenia od góry (pętelki 12 są wtedy umieszczone na końcu bliższym korpusu, jak przedstawiono na fig. 4) lub od dołu (pętelki są wtedy umieszczone na końcu bardziej oddalonym od korpusu, jak na fig. 5).

Poniżej, w odniesieniu do fig. 6 i 7, dotyczących dwóch możliwych odmian wynalazku, opisano różne warianty sposobu stosowania urządzenia według wynalazku do zakładania wyrobu korygującego.

Figura 6 dotyczy przypadku, gdy urządzenie typu przedstawionego na fig. 2, jest usuwane od góry (koniec bliższy korpusu). Przypadek ten ma miejsce przy zastosowaniu ortezy w postaci pończochy, która jest zamknięta na palcach u nogi (przykład ten nie stanowi ograniczenia wynalazku a sposób ten może być z równym powodzeniem stosowany do zakładania dowolnego rodzaju pończoch, skarpet, rajstop itp., bez względu na to, czy są one otwarty czy zamknięty na stopie lub kostce), w tej odmianie najbardziej korzystnie urządzenie wstępnie jest przeciągnięte do środka jak wyjaśniono powyżej np. z dalszą trzecią częścią wciągniętą do środkowej trzeciej części.

Z kolei na fig. 7 przedstawiono urzą dzenie usuwane od doł u (koniec oddalony do korpusu), co powoduje, że orteza musi być otwarta od końca oddalonego od korpusu, na stopie lub kostce, fig. 7 dotyczy zakładania ortezy typu przedstawionego na fig. 5 z przyłączonym urządzeniem, ale przykład ten nie ogranicza tej odmiany wynalazku a sposób z równym powodzeniem może być stosowany do zakładania dowolnego rodzaju wyrobu korygującego, który jest otwarty na stopie lub kostce, z przyłączonym urządzeniem lub bez niego.

Pierwszy etap, oznaczony jako (a) na fig. 6 i 7 obejmuje umieszczenie urządzenia 10 na miejscu na kończynie 22, przy czym na kończynie może znajdować się opatrunek. Na fig. 7, gdzie ortoza 18 jest połączona z urządzeniem, początkowo ortoza jest przewinięta na lewą stronę, tj. jej powierzchnia wewnętrzna, przeznaczona do bezpośredniego kontaktu z kończyną jest zwrócona na zewnątrz.

Następnie wyrób korygujący jest przewijany stopniowo na prawą stronę (jak na fig. 7, odnośnik 24) i nasuwany na nogę (strzałki 26, 28, 30), przy czym nasuwanie to jest łatwiejsze dzięki bardzo małemu współczynnikowi tarcia materiału, z którego wykonane jest urządzenie 22, tak, że jest bardzo łatwe dla pacjenta lub osoby opiekującej się pacjentem założenie wyrobu korygującego przy użyciu obu rąk, bez konieczności zastosowania dodatkowych środków lub pomocy od osoby trzeciej.

Prowadzi to do sytuacji przedstawionej w punkcie (b) na fig. 6 i 7, gdzie orteza 18 jest umieszczony na nodze, a urządzenie 10 znajduje się pomiędzy nogą i ortezą.

Jeśli orteza jest przymocowana do urządzenia, jak na fig. 7, następnie konieczne jest przecięcie lub usunięcie nici 20 łączącej ortezę z urządzeniem (strzałka 20), w celu rozdzielenia tych dwóch elementów.

Kolejny etap, przedstawiony w punkcie (b) i (c) na fig. 6 i 7, obejmuje usuwanie urządzenia 10 przez pociągnięcie jednego z jego końców:

końca bliższego korpusu (usuwanie górą, fig. 6, przy czym ten sposób usuwania jest znacznie prostszy przy zastosowaniu urządzenia wciągniętego do środka)

PL 199 758 B1 lub końca oddalonego od korpusu, jeśli jest to możliwe (usuwanie od dołu , fig. 7); wyciągnięcie może być przeprowadzone w szczególności poprzez pociągnięcie za pętelki 12 (strzałki 34).

Bardzo mały współczynnik tarcia urządzenia względem skóry, a także względem tkaniny, z której wykonana jest orteza, powoduje że urządzenie jest łatwe do całkowitego usunięcia (strzałki 36, 38). Jednakże ze względu na bardzo duży współczynnik tarcia względem skóry oraz ze względu na siłę ściskania, spowodowaną elastycznością ściegu, orteza 18 nie przemieszcza się względem kończyny podczas usuwania urządzenia i dlatego pozostaje w pozycji, w której została umieszczona przy zakładaniu.

Na fig. 6, gdzie przedstawiono usuwanie urządzenia od góry, jest ono następnie zdejmowane z nogi przez ś cią gnię cie go po zewnę trznej stronie ortezy 18, jak pokazano w punkcie (d) (strzał ka 40); dla umożliwienia przeprowadzenia tej czynności, urządzenie musi być po pierwsze otwarte na obu końcach, a po drugie jego średnica musi być na tyle duża, aby umożliwić przejście przez górę uda.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do zakładania na kończynę rurowej ortezy obciskającej, takiej jak pończochy, rajstopy lub skarpety, wykonanej z elastycznej dzianiny, opcjonalnie w przypadku obecności na kończynie opatrunku lub bandaża, znamienne tym, że ma postać elastycznego rękawa (10) z materiału o ma ł ym współ czynniku tarcia i duż ej wytrzymał oś ci na rozcią ganie, przy czym r ę kaw (10) ma wymiar pozwalający na otoczenie kończyny na długości odpowiadającej przynajmniej długości ortezy.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rękaw elastyczny (10) jest wykonany z tkaniny, a zwłaszcza tkaniny pokrytej substancją o małym współczynniku tarcia.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rękaw elastyczny (10) ma postać rury otwartej przynajmniej na jednym swoim końcu.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rękaw elastyczny (10) posiada dwie warstwy materiału (14, 16) znajdujących się jedna w drugiej w wyniku wciągnięcia do środka.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rękaw elastyczny (10) zamocowany na jednym z końców do dalszego końca ortezy za pomocą połączenia rozłącznego (20).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na jednym z końców rękawa elastycznego (10) posiada co najmniej wzmocniony element w postaci paska lub uchwytu (12) do chwytania i wyciągania rękawa.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jest dostosowane do nakładania na kończynę ortezy otwartej zarówno na jej dalszym, jak i na jej bliższym końcu, przy czym rękaw elastyczny (10) zdejmuje się przez otwór na dalszym końcu ortezy przez wyciąganie go z na zewnątrz w okolicy tego otworu.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dostosowane do nakładania na kończynę ortezy zamkniętej na jej dalszym końcu i otwartej na jej bliższym końcu, przy czym rękaw elastyczny (10) zdejmuje się przez otwór na bliższym końcu ortezy przez wyciąganie go z na zewnątrz w okolicy tego otworu, a następnie przez zsunięcie wokół kończyny i znajdującej się na niej ortezy zdjętego w ten sposób rę kawa.