PL199943B1 - Konstrukcja sprężystej ściany działowej i profil słupka konstrukcji sprężystej ściany działowej - Google Patents

Abstract

Konstrukcja sprezystej sciany dzia lowej, któ- ra z obu stron posiada odpowiednie pokrycie, które jest polaczone za pomoc a profili w postaci litery U, przy czym profile te posiadaj a odcinek bazowy, umieszczony prostopadle do pokrycia i przylegaj ace do niego z obu stron, odchylone od niego, dwa odcinki mocuj ace dla zamoco- wania pokrycia, charakteryzuje si e tym, ze od- cinki mocuj ace (16, 17) tworz a z odcinkiem bazowym (15) odpowiednio k at a, wynosz acy powy zej 90°, w ten sposób, ze za pomoc a od- cinków mocuj acych (16, 17) z zamocowanym pokryciem (11, 12) utworzony jest przynajmniej cz esciowo elastyczny element spr ezysty (18). PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja sprężystej ściany działowej i profil słupka konstrukcji sprężystej ściany działowej.

Ze stanu techniki, przykładowo z opisu DE 201 15 464 U1, znane są propozycje wznoszenia konstrukcji sprężystej ściany działowej, w których konstrukcja ściany działowej posiada sprężystość poprzeczną, polegająca na tym, że odcinek bazowy zastosowanego również w tym przypadku profilu w postaci litery U posiada sprężysty żłobek, w celu tłumienia drgań konstrukcji ściany działowej.

Wykonanie tego rodzaju profilu w postaci litery U wymaga stosunkowo dużych nakładów materiałowych.

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja sprężystej ściany działowej odcinki mocujące tworzą z odcinkiem bazowym odpowiednio kąt rozwarty α, wynoszący powyżej 90°, w ten sposób, że za pomocą odcinków mocujących z zamocowanym pokryciem utworzony jest przynajmniej częściowo elastyczny element sprężysty.

Istota niniejszego wynalazku polega na tym, że element sprężysty na profilu w postaci litery U nie jest utworzony za pomocą materiałochłonnego żłobka sprężystego, lecz za pomocą tradycyjnie już istniejących odcinków mocujących.

Tym samym również w przypadku zamocowanego pokrycia odcinki mocujące, inaczej niż w stanie techniki, nie są usytuowane dokładnie równolegle, lecz, wychodząc od odcinka bazowego, są usytuowane nieco rozbieżnie, w ten sposób, że pokrycie na odcinkach mocujących w obszarze odcinka bazowego profilu w postaci litery U pozostaje swobodne. Dzięki temu nie jest możliwe bezpośrednie przeniesienie drgań pokrycia do odcinka bazowego profilu w postaci litery U, a tym samym na przeciwległą stronę konstrukcji ściany działowej, lecz jakiekolwiek drganie pokrycia jest przenoszone najpierw na przyporządkowany odcinek mocujący, który już stanowi elastyczny element sprężysty. Na przeciwległej stronie odcinek mocujący wykazuje podobne działanie, dzięki czemu jeszcze dodatkowo tłumione jest drganie resztkowe, przenoszone dalej na odcinek bazowy, za pomocą wolnego odcinka mocującego. Tłumienie drgania jest spowodowane głównie przez odcinki mocujące, ułożone pod kątem rozwartym α > 90° względem odcinka bazowego. Uzupełnienie może stanowić to, że samo pokrycie nie przylega również całą powierzchnią do odcinka mocującego, lecz przylega tylko w pewnych obszarach, i w ten sposób zmniejszone jest przenoszenie drgań.

Przedstawione rozwiązanie konstrukcji sprężystej ściany działowej jest nieoczekiwane, ponieważ rozbieżnie usytuowane odcinki mocujące początkowo wydają się zagrażać pionowemu i poziomemu ułożeniu konstrukcji ściany działowej. Jeśli kąt α utworzony między odcinkami mocującymi a odcinkiem bazowym wynosi między 90,5° a 92°, korzystnie między 91° a 91,8°, uzyskuje się już wyraźny efekt sprężystości, przy czym w żadnym razie nie jest zakłócone ułożenie pionowe i poziome. Minimalna, z rachunkowego punktu widzenia, szczelina między dwiema stykającymi się płytami jest praktycznie niezauważalna. Zgodnie ze szczególnie korzystnym aspektem niniejszego wynalazku, kąt wynosi między 90,5° a 92°, korzystnie między 91° a 91,8°.

W korzystnym wykonaniu wynalazku, odcinki mocujące są ukształtowane jako zasadniczo płaskie powierzchnie profilowe, przy czym pokrycie jest utworzone na odcinku mocującym za pomocą dwóch stykających się płyt. Właśnie w przypadku, gdy kąt α wynosi poniżej około 92°, stwierdzona na podstawie obliczeń szczelina między stykającymi się płytami pokrycia jest praktycznie nieistotna, dzięki czemu pionowe i poziome ułożenie konstrukcji ściany działowej w żadnym razie nie jest zagrożone.

W celu całkowitego wyrównania nie zauważalnej, a z rachunkowego punktu widzenia istniejącej już przy zwykłym pokryciu, szczeliny między dwiema stykającymi się płytami, można umieścić dodatkowe pokrycie, które przykrywa jakąkolwiek ewentualnie powstałą minimalną szczelinę między dwiema stykający się płytami.

Przedmiotem wynalazku jest również profil słupka konstrukcji sprężystej ściany działowej, który charakteryzuje się tym, że odcinki mocujące profilu w postaci litery U tworzą z odcinkiem bazowym profilu w postaci litery U, odpowiednio kąt rozwarty α, wynoszący powyżej 90°. Tym samym zaproponowano profil w postaci litery U, w którym odcinki mocujące nie są usytuowane równolegle do siebie, lecz są nieznacznie rozbieżne w kierunku odcinka bazowego. To ukształtowanie powoduje to, że w stanie pokrytym utworzony jest przynajmniej częściowo elastyczny element sprężysty, bez wyższych nakładów materiałowych, w porównaniu do zwykłych profili w postaci litery U.

PL 199 943 B1

W korzystnym wykonaniu, odległość A, odpowiadająca rozwarciu profilu słupka, w odniesieniu do tradycyjnego, prostokątnego profilu w postaci litery U, mierzona przy wolnym zakończeniu odcinka mocującego, bez zamocowanego pokrycia, wynosi 0,4 mm - 1,65 mm, korzystnie 0,8 - 1,5 mm.

Według wynalazku, w stanie pokrytym odległość A zmniejsza się, ponieważ dzięki pokryciu, profil w postaci litery U jest nieznacznie wstępnie naprężony, wobec oddziaływania sprężystego.

Przedmiot jest ujawniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie przykład wykonania konstrukcji sprężystej ściany działowej według wynalazku, w przekroju, fig. 2 - schematycznie alternatywną postać wykonania konstrukcji sprężystej ściany działowej według wynalazku, w przekroju, fig. 3 - schematyczny szkic, przedstawiający proporcje geometryczne i warunki brzegowe w przypadku konstrukcji sprężonej ściany działowej według wynalazku.

Na fig. 1 jest przedstawiona schematycznie pierwsza postać wykonania konstrukcji sprężystej ściany działowej według wynalazku, w przekroju. Konstrukcja ściany działowej posiada na obu powierzchniach, pokrycie 11, 12, które jest połączone poprzez równoodległe profile 13, 14 w postaci litery U. Profile w postaci litery U posiadają odpowiednio środkowy odcinek bazowy 15 i przylegające z obu stron, odchylone od niego dwa odcinki mocujące 16, 17. Odcinki mocujące 16, 17 są ograniczone na końcu przez odchylone odcinki brzegowe 24, 25. Korzystnie profile w postaci litery U są wykonane ze stali. Pokrycie 11, 12, które posiada szereg płyt 19, 20, korzystnie płyt gipsowo-kartonowych, jest zamocowane za pomocą środków mocujących 23, przeważnie śrub samogwintujących, na odcinkach mocujących profili w postaci litery U, przy czym, jak jest to widoczne na fig. 1, na odcinku mocującym 16 profilu w postaci litery U mogą być zamocowane dwie stykające się płyty 19, 20 lub jedna ciągła płyta. Wzdłuż konstrukcji ściany działowej zamocowane są naprzemiennie oba wyżej wymienione rodzaje zamocowań.

Odcinki mocujące 16, 17 tworzą z zasadniczo prostopadłym do pokrycia odcinkiem 15 profilu 13 w postaci litery U odpowiednio kąt α, który według wynalazku wynosi > 90°. Dzięki temu odcinki mocujące 16, 17 mają funkcję częściowo elastycznych elementów sprężystych 18 i drgania pokrycia 11, 12 nie są przenoszone bezpośrednio na stosunkowo sztywny w kierunku poprzecznym odcinek bazowy 15, lecz najpierw na odcinki mocujące 16, 17.

W opisanej powyżej postaci wykonania, odcinki mocujące 16, 17, przynajmniej przed montażem, są usytuowane jako zasadniczo płaskie powierzchnie profilowe. Gdy na odcinkach mocujących 16, 17 za pomocą elementów mocujących 23 są ustalone płyty 19, 20, tworzące pokrycie 11, początkowo płaskie ułożenie odcinków mocujących w pewnych okolicznościach zostaje nieco odkształcone, przy czym należy zwrócić uwagę na to, że przynajmniej obszary odcinków mocujących 16, 17, zwrócone do odcinka bazowego 15 pozostają bez pokrycia 11, 12, aby drgania nie były przenoszone bezpośrednio przez stosunkowo sztywny odcinek bazowy 15 między pokryciem 11 pierwszej powierzchni i pokryciem 12 drugiej powierzchni konstrukcji sprężystej ściany działowej. W celu dodatkowego tłumienia drgań pokrycia 11 lub 12 i/lub uzyskania wymaganej izolacji cieplnej, do przestrzeni pośredniej, utworzonej przez profile 13, 14 w postaci litery U między pokryciami 11, 12 można wprowadzić materiał izolacyjny.

Na fig. 2 jest przedstawiona schematycznie alternatywna postać wykonania sprężystej ściany działowej według wynalazku, w przekroju. Konstrukcja sprężystej ściany działowej według fig. 2 tym różni się od konstrukcji ściany działowej, przedstawionej na fig. 1, że na pokryciu 11, 12, które w tym przypadku stanowi pokrycie wewnętrzne, jest zamocowane w odstępie dodatkowe pokrycie 21,21', co samo w sobie jest znane ze stanu techniki.

Według wynalazku przedstawione dodatkowe pokrycie 21,21', które można określić również jako pokrycie zewnętrzne, jest korzystne, jeśli za pomocą płyt 26, 27 dodatkowego pokrycia 21, 21', w korzystnie zaproponowanym zakresie kąta α, ma być przykryta nie występująca zresztą szczelina między dwiema płytami 19, 20 wewnętrznego pokrycia. Dzięki temu dodatkowo zniwelowana jest jakakolwiek istniejąca szczelina, która w przypadku kątów 90° > α > 92° jest praktycznie niezauważalna.

Na podstawie szkicu według fig. 3, na którym w celu lepszej przejrzystości przedstawiono jeszcze większy kąt α między odcinkami mocującymi 16, 17 a odcinkiem bazowym 15, objaśnione zostaną warunki brzegowe, jakie należy korzystnie zachować w przypadku ich zmiany. Profil 13 w postaci litery U według fig. 3 nie różni się zasadniczo od profili w postaci litery U uwidocznionych na fig. 1 i 2, przy czym jednak dla kąta rozwartego α dobrano wyższą wartość. Wskutek tego odcinki mocujące 16, 17 są rozbieżne pod większym kątem. W odniesieniu do tradycyjnego, prostokątnego profilu w postaci litery U dla odcinka mocującego 16, 17 (w tym przypadku przedstawiony odcinek mocujący 16) na wolnym końcu odcinka mocującego powstaje znaczna odległość A. Wskutek tego dwie stykające się

PL 199 943 B1 płyty 19, 20 w przypadku zamocowania na odcinku mocującym 16 nie są usytuowane płasko względem siebie, lecz między płytami 19, 20 powstaje szczelina V w postaci stopnia.

W szczególnie korzystnej postaci wykonania według wynalazku, kąt α między odcinkiem mocującym a odcinkiem bazowym wynosi 90,5° - 92°, korzystnie 91° - 91,8°, dzięki czemu odległość A profilu w postaci litery U bez pokrycia jest stosunkowo niewielka, a szczelina V w przypadku zamocowania również jednowarstwowego pokrycia jest wprawdzie stwierdzona na podstawie obliczeń, jednak praktycznie jest niezauważalna. Na podstawie praktycznych doświadczeń stwierdzono, że uzyskuje się znaczną sprężystość, a jednocześnie w najmniejszym stopniu nie jest zagrożone pionowe i poziome ułożenie konstrukcji ściany działowej. Nawet w przypadku stosowania pokrycia jednowarstwowego, gdy kąt α jest dobrany w korzystnym zakresie, szczelina między stykającymi się płytami nie jest zauważalna.

Claims (6)

1. Konstrukcja sprężystej ściany działowej, która z obu stron posiada odpowiednie pokrycie, które jest połączone za pomocą profili w postaci litery U, przy czym profile w postaci litery U posiadają odcinek bazowy, umieszczony prostopadle do pokrycia, i przylegające do niego z obu stron, odchylone od niego, dwa odcinki mocujące dla zamocowania pokrycia, znamienna tym, że odcinki mocujące (16, 17) tworzą z odcinkiem bazowym (15) odpowiednio kąt rozwarty α, wynoszący powyżej 90°, w ten sposób, że za pomocą odcinków mocujących (16, 17) z zamocowanym pokryciem (11, 12) utworzony jest przynajmniej częściowo elastyczny element sprężysty (18).

2. Konstrukcja według zastrz. 1, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że kąt α utworzony między odcinka mi mocującymi (16, 17) a odcinkiem bazowym (15) wynosi między 90,5° a 92°, korzystnie między 91° a 91,8°.

3. Konstrukcja według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że odcinki mocujące (16, 17) są ukształtowane jako zasadniczo płaskie powierzchnie profilowe, przy czym pokrycie (11, 12) jest utworzone z dwóch płyt (19, 20), stykających się w obszarze odcinka mocującego (16, 17).

4. Konstrukcca według zastrz. 3, znamienna tym, że posiada dodatkowe pokrycie (21, 21'), które przykrywa ewentualnie powstałą minimalną szczelinę między dwiema stykającymi się płytami (19, 20).

5. Profii słupka konstrukccj sprężystej ściany działowej, znamienny tym, że profil słupka jest ukształtowany jako profil (13, 14) w postaci litery U, ze środkowym odcinkiem bazowym (15) i przylegającymi do niego z obu stron i odchylonymi od niego dwoma odcinkami mocującymi (16, 17) do zamocowania pokrycia (11, 12), przy czym odcinki mocujące (16, 17) tworzą z odcinkiem bazowym (15), odpowiednio kąt rozwarty α, wynoszący powyżej 90°, w ten sposób, że za pomocą odcinków mocujących (16, 17) w stanie pokrytym utworzone jest przynajmniej częściowo elastyczny element sprężysty (18).

6. Profii według zastrz. 5, znamienny tym, że odległość (A), odpowiadająca rozwarciu profiiu słupka, w odniesieniu do tradycyjnego, prostokątnego profilu w postaci litery U, mierzona przy wolnym zakończeniu odcinka mocującego (16, 17), bez zamocowanego pokrycia (11, 12), wynosi 0,4 mm 1,65 mm, korzystnie 0,8 - 1,5 mm.